0114-KDIP1-3.4012.170.2020.16.S.KG

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

1.  ponownie rozpatruję sprawę Pana wniosku z 9 marca 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 lipca 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 1156/25 (data wpływu prawomocnego orzeczenia – 19 sierpnia 2026 r.) i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 czerwca 2026 r. sygn. akt I FSK 1771/25 (data wpływu orzeczenia – 10 lipca 2026 r.); i

2.  stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku stosowania kasy on-line w sklepach firmowych od 1 lipca 2020 r. - jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 marca 2020 r. wpłynął Pana wniosek z 9 marca 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku stosowania kasy on-line w sklepach firmowych od 1 lipca 2020 r.

Uzupełnił go Pan pismem z 14 marca 2020 r. (wpływ 17 marca 2020 r.) oraz – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 maja 2020 r. (wpływ 2 czerwca 2020 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu do wniosku)

Wnioskodawca prowadzi działalność piekarniczo-cukierniczą, w ramach której wypieka pieczywo oraz wykonuje wyroby cukiernicze (torty, ciasta itp.), a także inne wyroby takie jak kanapki, sałatki, pierogi itp.

Wnioskodawca prowadzi sprzedaż detaliczną wyrobów w sieci sklepów firmowych oraz sprzedaż hurtową do sklepów spożywczych, przedszkoli i barów. W sklepach firmowych prowadzona jest również sprzedaż kawy, herbaty oraz wody i soków w butelkach.

W sklepach firmowych Wnioskodawca nie prowadzi bufetów, co oznacza, że nie prowadzi działalności gastronomicznej, w ramach której serwuje posiłki na ciepło.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że prowadzona przez Wnioskodawcę firma zajmuje się produkcją i sprzedażą pieczywa, wyrobów cukierniczych, przekąsek, takich jak kanapki, sałatki, pierogi itp., soków w butelkach oraz kawy i herbaty w opakowaniach „to go”. Wyroby, takie jak kanapki, sałatki i pierogi są wcześniej przygotowywane i gotowe wykładane do lady sprzedażowej w celu sprzedaży klientowi. Wnioskodawca nie przygotowuje posiłków na życzenie klienta oraz nie podgrzewa produktów przed podaniem klientowi. Kawę i herbatę Wnioskodawca sprzedaje „na wynos”. Ponadto Wnioskodawca nie sprzedaje wyrobów do spożycia na miejscu, w sklepie. Kanapki, sałatki, pierogi są oferowane do sprzedaży na wynos. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gastronomicznej, w ramach której serwowane są posiłki na ciepło.

Pytanie

Czy w związku z planowanym wejściem od 1 lipca 2020 roku przepisów ustawy o VAT dotyczącej kas fiskalnych on-line w gastronomii (art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT) Wnioskodawca podlega obowiązkowi wymiany drukarek fiskalnych na drukarki on-line?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, że Wnioskodawca nie prowadzi działalności gastronomicznej uważa, że nie podlega obowiązkowi wymiany drukarek w sklepach firmowych na drukarki on-line od 1 lipca 2020 roku.

Interpretacja indywidualna

Rozpatrzyłem Pana wniosek – 24 czerwca 2020 r. wydałem interpretację indywidualną znak 0114-KDIP1-3.4012.170.2020.3.KP, w której uznałem Pana stanowisko za nieprawidłowe w zakresie braku obowiązku stosowania kasy on-line w sklepach firmowych.

Interpretację doręczono Panu 25 czerwca 2020 r.

Skarga na interpretację indywidualną

23 lipca 2020 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła do mnie 28 lipca 2020 r.

Wniósł Pan o uchylenie zaskarżonej interpretacji.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację z 24 czerwca 2020 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.170.2020.3.KP – wyrokiem z 16 grudnia 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 1605/20.

Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 9 stycznia 2025 r. sygn. akt I FSK 946/21 uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację z 24 czerwca 2020 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.170.2020.3.KP – wyrokiem z 16 lipca 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 1156/25.

Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 2 czerwca 2026 r. sygn. akt I FSK 1771/25 oddalił skargę kasacyjną.

Wyrok, który uchylił zaskarżoną interpretację, stał się prawomocny od 2 czerwca 2026 r.

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

•      uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny i Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;

•      ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie braku obowiązku stosowania kasy on-line w sklepach firmowych od 1 lipca 2020 r. - jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja została oparta na przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą oraz ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 900 r.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy zgodnie z którym:

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Z dniem 1 maja 2019 r. weszła w życie ustawa z dnia 15 marca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw oraz ustawy - Prawo o miarach (Dz. U. z 2019 r. poz. 675). Ustawa ta wprowadza do ustawy o podatku od towarów i usług zmiany w zakresie kas rejestrujących. Ustawa ta zakłada m.in. możliwość, a dla podatników prowadzących działalność gospodarczą w określonych w ustawie wrażliwych branżach - obowiązek stosowania nowego rodzaju kas rejestrujących (kas on-line) w celu prowadzenia ewidencji sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Kasy on-line wyposażone są w nowe funkcjonalności umożliwiające, oprócz zapisu w pamięci fiskalnej i chronionej kasy, również przekazywanie w sposób ciągły, zautomatyzowany i bezpośredni danych rejestrowanych przy ich użyciu z prowadzonej ewidencji oraz danych o zdarzeniach mających znaczenie dla pracy kas do systemu teleinformatycznego Centralnego Repozytorium Kas.

W myśl art. 111a ust. 3 ustawy:

Art. 111 ust. 6a ustawy:

Pojęcie „kasa fiskalna on-line” zdefiniowane zostało w § 2 pkt 6 rozporządzenia z dnia 29 kwietnia2019 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U 2019 r. poz. 816 ze zm.), który odwołuje się do treści znowelizowanej ustawy, wskazując, że przez kasę on-line rozumie się kasę, o której mowa w art. 111 ust. 6a ustawy.

Znowelizowana ustawa o VAT wskazuje terminy i grupy podatników, których obejmie obowiązek posiadania kasy on-line. Natomiast podatnicy, prowadzący działalność w innych obszarach niż określone w ustawie, zostali zwolnieni z obowiązku posiadania kas fiskalnych on-line. W ich przypadku ewidencja sprzedaży może być prowadzona z wykorzystaniem dotychczas stosowanych „tradycyjnych” kas fiskalnych.

Zgodnie z art. 145a ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy:

W myśl art. 145b ust. 2 ustawy:

Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2020 r. w sprawie przedłużenia terminów prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii (Dz. U. z 2020 r., poz. 1059):

Na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia:

Powyższe przepisy określają, że podatnicy ograniczeni są w możliwości prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii do 31 grudnia 2020 r., jeśli realizują oni usługi związane z wyżywieniem wyłącznie świadczone poprzez stacjonarne placówki gastronomiczne.

Jak wynika z opisu sprawy, prowadzi Pan działalność piekarniczo-cukierniczą, w ramach której wypieka pieczywo oraz wykonuje wyroby cukiernicze (torty, ciasta itp.), a także inne wyroby takie jak kanapki, sałatki, pierogi itp., soki w butelkach oraz kawy i herbaty w opakowaniach „to go”. Prowadzi Pan sprzedaż detaliczną wyrobów w sieci sklepów firmowych oraz sprzedaż hurtową do sklepów spożywczych, przedszkoli i barów. Wyroby, takie jak kanapki, sałatki i pierogi są wcześniej przygotowywane i gotowe wykładane do lady sprzedażowej w celu sprzedaży klientowi. Nie przygotowuje Pan posiłków na życzenie klienta oraz nie podgrzewa produktów przed podaniem klientowi. Kawę i herbatę sprzedaje Pan „na wynos”. Ponadto nie sprzedaje Pan wyrobów do spożycia na miejscu, w sklepie. Kanapki, sałatki, pierogi są oferowane do sprzedaży na wynos. W sklepach firmowych nie prowadzi Pan bufetów.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii obowiązku ewidencjonowania sprzedaży osiągniętej w sklepach firmowych za pomocą kasy rejestrującej on-line od dnia 1 lipca 2020 r.

W przypadku świadczenia usług związanych z wyżywieniem wyłącznie świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo - stosownie do art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT - podatnicy mogą prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii w terminie do 30 czerwca 2020 r. Jednocześnie na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 10 czerwca 2020 r. w sprawie przedłużenia terminów prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii (Dz. U. z 2020 r. poz. 1059) - m.in. dla ww. grupy podatników możliwość ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu dotychczasowych kas rejestrujących została wydłużona do 31 grudnia 2020 r.

Mając na uwadze brzmienie przepisu art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT w celu udzielenia odpowiedzi na Pana pytanie konieczne jest zdefiniowanie dwóch elementów:

·      usług związanych z wyżywieniem,

·      stacjonarnej placówki gastronomicznej.

Dokonując rozstrzygnięcia, czy w omawianej sprawie ma Pan obowiązek stosowania kasy on-line w sklepach firmowych należy mieć na uwadze orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 lipca 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 1156/25 i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 czerwca 2026 r. sygn. akt I FSK 1771/25.

Zgodnie z ww. orzeczeniem WSA w Warszawie, kluczowe dla sprawy jest stanowisko TSUE wyrażone w wyroku z 22 kwietnia 2021 r. J.K. C-703/19. W orzeczeniu tym Trybunał uznał, że art. 98 ust. 2 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. 2006 r. L 347 s. 1; dalej: „dyrektywa 2006/112/WE”) w zw. z pkt 12a załącznika III do tej dyrektywy i art. 6 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2011 r. nr 77/1 ze zm.) należy interpretować w ten sposób, że pojęcie „usług restauracyjnych i cateringowych” obejmuje dostarczanie żywności wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi, mającymi na celu umożliwienie natychmiastowego spożycia tej żywności przez klienta końcowego. Jeżeli klient końcowy podejmie decyzję o nieskorzystaniu z zasobów materialnych i ludzkich udostępnionych mu przez podatnika w związku z konsumpcją dostarczonej żywności należy uznać, że z dostawą tej żywności nie wiąże się żadna usługa wspomagająca.

Z wyroku tego wynika, że sama sprzedaż żywności - bez jakichkolwiek usług wspomagających służących organizacji konsumpcji na miejscu w odpowiednich warunkach - nie stanowi świadczenia usług, lecz dostawę towarów.

Analizując okoliczności niniejszej sprawy, w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na charakter prowadzonej przez Pana działalności, która dotyczy produkcji wyrobów cukierniczych takich jak: torty, ciasta itp. oraz pieczywo a także inne wyroby takie jak kanapki, sałatki, pierogi itp., soki w butelkach oraz kawy i herbaty w opakowaniach „to go”. O ile, w niniejszej sprawie, mamy do czynienia z „produktem” przeznaczonym do bezpośredniej konsumpcji, to nie można przyjąć, że stanowi on „posiłek”. Sprzedaje Pan wyroby do sieci sklepów firmowych oraz do sklepów spożywczych, przedszkoli i barów. Wyroby, takie jak kanapki, sałatki i pierogi są wcześniej przygotowywane i gotowe wykładane do lady sprzedażowej w celu sprzedaży klientowi. Nie przygotowuje Pan posiłków na życzenie klienta oraz nie podgrzewa produktów przed podaniem klientowi. Zatem po wyprodukowaniu gotowego wyrobu np. cukierniczego (tj. toru, ciasta) oraz pieczywa, kanapek, sałatek, pierogów ich sprzedaż nie wymaga od sprzedawcy (Pana) wykonania żadnych dodatkowych czynności - tj. ich przetworzenia - tak jak w przypadku usług związanych z wyżywieniem - przygotowaniem posiłku, potrawy nadającej się od razu do spożycia. Poza tym nie dostarcza Pan żadnych „usług wspomagających” w tym nie udostępnia żadnej infrastruktury. Dlatego też nie jest spełniony pierwszy warunek tj. nie świadczył Pan usług związanych z wyżywieniem.

Co istotne nie sposób uznać, że sklep, w którym prowadzona jest Pana działalność spełnia definicję stacjonarnej placówki gastronomicznej, jak wynika bowiem z opisu sprawy w lokalu, w którym prowadzona jest sprzedaż nie ma wydzielonego miejsca do spożycia wyrobów na miejscu oraz w sklepie i w sklepach firmowych nie prowadzi Pan bufetów.

Ww. sklep, w którym produkuje Pan ww. wyroby („produkty”) nie wpisuje się zatem w zakres pojęcia stacjonarnej placówki gastronomicznej rozumianej jako zakład lub punkt gastronomiczny stały lub sezonowy, którego przedmiotem działalności jest przygotowanie oraz sprzedaż posiłków i napojów do spożycia na miejscu i na wynos. W konsekwencji nie jest spełniony także drugi warunek: nie prowadzi Pan „stacjonarnej placówki gastronomicznej”, gdyż nie prowadził Pan „placówki gastronomicznej”. „Placówkę gastronomiczną” prowadzi tylko ten, kto świadczy usługi gastronomiczne, a jak oceniono wyżej Pan takich usług nie świadczył.

Tym samym, mając na uwadze zapisy art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy, oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że nie będzie Pan obligatoryjnie zobowiązany do prowadzenia ewidencji sprzedaży za pomocą kasy on-line w sklepach firmowych od 1 lipca 2020 r.

W konsekwencji, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.