0114-KDIP1-2.4012.549.2026.1.JO

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązków rejestracyjnych i dokumentacyjnych z tytułu świadczenia usług na rzecz podmiotu z siedzibą w Irlandii.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą pozarolniczej działalności gospodarczej. Wnioskodawca zamierza udostępniać powierzchnię reklamową na należącej do niego prywatnej stronie internetowej na rzecz spółki A. Limited z siedzibą w Irlandii (podmiot zarejestrowany na potrzeby VAT UE pod numerem (…)) w ramach programu (…).

Usługa będzie polegała na udostępnianiu miejsca pod wyświetlanie reklam dostarczanych automatycznie przez system (…). Udostępnianie to będzie odbywało się poza prowadzoną działalnością gospodarczą i będzie miało charakter zarządzania majątkiem prywatnym (umowa o charakterze podobnym do umowy najmu/dzierżawy).

Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT (ani jako podatnik czynny ani zwolniony) i nie planuje rejestracji pozarolniczej działalności gospodarczej. Wynagrodzenie za udostępnienie powierzchni reklamowej będzie wypłacane przez A. Limited przelewem na prywatne konto bankowe Wnioskodawcy po osiągnięciu określonego progu wypłaty.

Wnioskodawca nie posiada w A. żadnych danych podatkowych jako przedsiębiorca, rozlicza się jako osoba fizyczna, a potwierdzeniem wykonania usługi oraz naliczonego wynagrodzenia są automatyczne raporty/zestawienia płatności udostępnianie przez A. w panelu użytkownika (…) oraz wyciągi z bankowego konta osobistego Wnioskodawcy.

Pytanie

Czy Wnioskodawca jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, udostępniająca w przyszłości powierzchnię reklamową na prywatnej stronie internetowej na rzecz A. Limited, będzie miał obowiązek rejestrowania się jako podatnik VAT UE (na formularzu VAT-R) oraz dokumentowania uzyskiwanych przychodów poprzez wystawianie faktur VAT UE z adnotacją „odwrotne obciążenie?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, udostępniająca powierzchnię reklamową w ramach zarządzania majątkiem prywatnym, nie będzie miał on obowiązku rejestracji do VAT UE (na formularzu VAT-R) ani wystawiania faktur VAT UE na rzecz A. Limited.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

1. Brak statusu podatnika VAT

Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm., dalej: „ustawa o VAT”), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą.

Udostępnianie powierzchni na prywatnej stronie internetowej przez osobę fizyczną nie będzie stanowiło działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, lecz będzie czynnością wykonywaną w ramach zarządzania majątkiem prywatnym (analogicznie do najmu prywatnego).

2. Brak obowiązku rejestracji VAT UE

Obowiązek rejestracji na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych, określony w art. 97 ust. 1 i ust. 3 ustawy o VAT, dotyczy wyłącznie podmiotów będących podatnikami VAT (w rozumieniu art. 15 ustawy). Skoro Wnioskodawca w zakresie planowanej usługi nie będzie działał w charakterze podatnika VAT, przepis art. 97 ust. 3 pkt 2 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania.

3. Brak obowiązku i możliwości wystawiania faktur VAT UE

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, obowiązek wystawienia faktury dotyczy podatników VAT świadczących usługi na rzecz innego podatnika. Wnioskodawca, nie będąc podatnikiem VAT w tej transakcji, nie będzie miał prawnych możliwości ani obowiązku wystawiania faktur VAT, w tym faktur VAT UE z adnotacją o odwrotnym obciążeniu („reverse charge”).

Dowodem uzyskania przychodu będą raporty transakcji udostępniane w panelu (…) oraz wyciągi z rachunku bankowego Wnioskodawcy, stanowiące dowód w rozumieniu art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają:

1)  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)  eksport towarów;

3)  import towarów na terytorium kraju;

4)  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, zgodnie z którą usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Określeniem „usługi” w przepisach ustawy objęto obszerny krąg czynności, zawierający w swym zakresie zarówno czynności określone przez stosowne kwalifikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń, które nie są ujęte w tych klasyfikacjach.

Zarówno dostawa towarów, jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, według której:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jednakże, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, w rozumieniu art. 5 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Cytowane przepisy stanowią implementację regulacji wspólnotowych. Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.):

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w obrocie gospodarczym. Ponadto, z cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy wynika, że pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W tym przypadku decydujące znaczenie ma stałość, ciągłość wykorzystywania majątku. Nie oznacza to jednak, że podmiot, który wykona np. tylko jedną transakcję, nie uzyska statusu podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą.

Z treści wniosku wynika, że zamierza Pan udostępniać powierzchnię reklamową na należącej do Pana prywatnej stronie internetowej na rzecz spółki A. Limited z siedzibą w Irlandii (podmiot zarejestrowany na potrzeby VAT UE pod numerem (…)) w ramach programu (…). Usługa będzie polegała na udostępnianiu miejsca pod wyświetlanie reklam dostarczanych automatycznie przez system (…). Udostępnianie to będzie odbywało się poza prowadzoną działalnością gospodarczą i będzie miało charakter zarządzania majątkiem prywatnym (umowa o charakterze podobnym do umowy najmu/dzierżawy). Nie jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT (zarówno jako podatnik czynny czy podatnik zwolniony). Wynagrodzenie za udostępnienie powierzchni reklamowej będzie wypłacane przez A. Limited przelewem na Pana prywatne konto bankowe po osiągnięciu określonego progu wypłaty.

Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy udostępniając powierzchnię reklamową na prywatnej stronie internetowej na rzecz A. Limited, będzie miał Pan obowiązek rejestrowania się jako podatnik VAT UE oraz dokumentowania uzyskiwanych przychodów poprzez wystawianie faktur z adnotacją „odwrotne obciążenie.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w przedstawionej sprawie będą spełnione warunki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy w odniesieniu do opisanej działalności. Jakkolwiek samo posiadanie własnej strony internetowej należy uznać za czynności z zakresu sfery prywatnej, o tyle udostępnianie jej powierzchni w celach reklamowych, z tytułu której będzie Pan otrzymywał płatności, nosi znamiona uczestnictwa w profesjonalnym obrocie gospodarczym. W takim przypadku zakłada Pana wykorzystywanie własnej strony internetowej w celach zarobkowych jako usługodawca. Definicja działalności gospodarczej zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy nie wyklucza, by za taką uznać nawet czynności wykonywane sporadycznie, czy okazjonalnie, wręcz jednorazowo, w sytuacji, gdy z obiektywnego punktu widzenia celem takiego działania jest osiąganie zysków. Niemniej jednak, podjęcie przez Pana decyzji o współpracy z A. Limited powoduje, że udostępnienie Pana prywatnej strony internetowej w celu zamieszczania na tej stronie reklam przez zleceniodawcę w zamian za wynagrodzenie nie ma charakteru jednostkowego, czy incydentalnego.

Zatem opisane przez Pana czynności wykonywane na rzecz A. Limited spełniają definicję odpłatnego świadczenia usług, wynikającą z art. 8 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy. Oznacza to, że w okolicznościach analizowanej sprawy mają miejsce czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy, a Pan występuje w ramach tych czynności jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Należy przy tym zauważyć, że podatek od towarów i usług jest podatkiem o charakterze terytorialnym – opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane za wykonane w tym państwie. Dlatego też, w przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Regulacje prawne obowiązujące w tym zakresie, zostały zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług w rozdziale 3 działu V „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”.

Stosownie do art. 28a ustawy:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona. Powołaną powyżej zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a przepisy wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy nie przewidują innych zasad ustalenia miejsca świadczenia usług.

Z okoliczności sprawy przedstawionych przez Pana wynika, że do świadczonych przez Pana usług udostępniania powierzchni pod reklamę na stronie internetowej, nie znajdą zastosowania szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług wynikające z art. 28e, 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy. Zatem ww. usługi świadczone przez Pana na rzecz A. Limited, stanowią usługi, dla opodatkowania których ma zastosowanie art. 28b ustawy. Jednocześnie z opisu sprawy wynika, że A. Limited, podmiot posiadający siedzibę działalności gospodarczej w Irlandii, spełnia warunki uznania jej za podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy. Zatem miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania usług dokonywanych przez Pana na rzecz A. Limited jest miejsce, w którym podmiot ten posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Z okoliczności sprawy wynika, że platforma A. Limited posiada siedziby działalności gospodarczej poza terytorium kraju (w przedmiotowej sprawie Irlandii), zatem miejscem opodatkowania świadczonych usług nie będzie Polska i usługi te nie będą podlegać opodatkowaniu w Polsce.

W konsekwencji, świadczone przez Pana usługi nie będą podlegały opodatkowaniu na terytorium Polski.

Będzie miał Pan jednak obowiązek wystawienia faktur z tytułu świadczonych usług podlegających opodatkowaniu poza terytorium kraju.

Kwestie dokumentowania transakcji gospodarczych regulują przepisy rozdziału „Faktury” Działu XI.

I tak, w myśl art. 106a pkt 2 lit. a) ustawy:

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnik.

Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Jak stanowi art. 106b ust. 2 ustawy:

Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że w przypadku świadczenia usług, których miejsce świadczenia (a tym samym opodatkowania) znajduje się poza terytorium kraju, polski podatnik świadczący tą usługę jest zobowiązany do udokumentowania tej transakcji fakturą, przy czym nie ma w tym przypadku znaczenia czy usługodawca jest podatnikiem czynnym czy zwolnionym podmiotowo od podatku VAT.

Dane, które powinna zawierać faktura, zostały wskazane w art. 106e ust. 1 ustawy, w tym w pkt 1-18 wymieniono:

Faktura powinna zawierać:

- wyrazy „metoda kasowa”;

Natomiast z art. 106e ust. 5 pkt 1 ustawy wynika, że:

Faktura może nie zawierać w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. a - danych określonych w ust. 1 pkt 10 i 12-14;

Jak wynika z powyższych przepisów, podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury dokumentującej m.in. świadczenie usług. Przy czym faktura powinna zawierać szereg wskazanych w przepisach elementów. W przypadku świadczenia m.in. usług, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca usługi, takim niezbędnym elementem są wyrazy „odwrotne obciążenie”.

Zatem, w analizowanej sprawie, świadcząc usługi na rzecz A. Limited, których miejscem świadczenia będzie Irlandia oraz zobowiązanym do rozliczenia podatku będzie usługobiorca, czyli spółka A. Limited, Pan jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, będzie zobowiązany do wystawienia faktur dokumentujących te transakcje, które – stosownie do art. 106e ust. 5 pkt 1 ustawy – nie będą zawierały stawki i kwoty podatku. Przy czym, zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy, faktury te powinny być opatrzone adnotacją „odwrotne obciążenie”.

Odnosząc się natomiast do obowiązków rejestracyjnych z tytułu wykonywanych czynności należy zauważyć, że stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy:

Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Przy czym, w myśl art. 96 ust. 3 ustawy:

Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Na mocy art. 96 ust. 4 ustawy:

Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:

-   i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.

Należy jednak zwrócić uwagę również na treść art. 97 ust. 1 ustawy, z którego wynika, że:

Podatnicy, o których mowa w art. 15 i art. 15a, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

Zgodnie z art. 97 ust. 3 pkt 2 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio również do podatników, o których mowa w art. 15, innych niż wymienieni w ust. 1 i 2, którzy świadczą usługi, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4, dla podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej.

W myśl art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca – zwane „informacjami podsumowującymi”.

W świetle powyższych regulacji, mimo, że w opisanej sprawie świadczona przez Pana usługa dla A. Limited polegająca na udostępnieniu powierzchni reklamowej, nie będzie podlegać opodatkowaniu na terytorium Polski, to będzie miał Pan, w myśl art. 97 ust. 1 w zw. z art. 97 ust. 3 oraz art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy, obowiązek zarejestrować się jako podatnik VAT UE.

Będzie Pan także zobowiązany do składania w urzędzie skarbowym „informacji podsumowujących” o wykonanych usługach, których miejscem świadczenia i opodatkowania będzie terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE.

W konsekwencji, w związku ze świadczeniem usług polegających na udostępnianiu powierzchni reklamowej na swojej prywatnej stronie internetowej, będzie Pan zobowiązany do zarejestrowania się jako podatnik VAT-UE oraz wystawiania faktur dokumentujących te usługi.

Zatem Pana stanowisko uznaję za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.