0114-KDIP1-2.4012.525.2026.1.GK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 23 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązku obliczenia i wpłacenia podatku VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

 I.      Charakterystyka i terytorium działalności

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną i prowadzoną w całości na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Działalność ta w przeważającym zakresie polega na kupnie, wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami na terytorium Polski. Dodatkowo, w ramach tej samej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zajmuje się kupnem oraz sprzedażą pojazdów silnikowych, co potwierdza odpowiedni wpis w rejestrze CEIDG (kod PKD 47.81.Z).

II.       Status rejestracji VAT oraz VAT UE

Wnioskodawca jest zarejestrowany w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (VAT) od dnia (…) lutego 2025 r.

Ponadto od dnia (…) października 2025 r. Wnioskodawca posiada aktywną rejestrację do transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT UE) zarejestrowaną w Polsce.

III.      Identyfikacja nabytego pojazdu

W dniu (…) listopada 2025 r. Wnioskodawca dokonał zakupu samochodu osobowego od kontrahenta posiadającego siedzibę i rejestrację w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej (Niemcy). Transakcja ta stanowiła wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT), o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o VAT i została udokumentowana fakturą wystawioną przez niemieckiego sprzedawcę.

Nabyty pojazd to: Marka: (…) Model: (…).

Parametry techniczne silnika: Samochód osobowy (…) jest napędzany silnikiem wysokoprężnym o pojemności skokowej wynoszącej 1993 cm³, co oznacza, że jest to pojazd lądowy napędzany silnikiem o pojemności skokowej znacząco większej niż wymagany ustawowo próg 48 cm³.

IV.      Przeznaczenie i okoliczności nabycia pojazdu

Przedmiotowy pojazd został nabyty wyłącznie w celach handlowych jako towar przeznaczony do dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (kod PKD 47.81.Z). Z uwagi na fakt, iż planowana odsprzedaż pojazdu nastąpi w terminie późniejszym, a na Wnioskodawcy ciążył ustawowy obowiązek rejestracji pojazdu sprowadzonego z terytorium UE w terminie 30 dni, Wnioskodawca dokonał rejestracji samochodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nabycie pojazdu zostało ujęte w pliku JPK_V7 (deklaracja i ewidencja) jako transakcja neutralna podatkowo na mocy art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c oraz art. 86 ust. 10b pkt 2 lit. b ustawy o VAT.

Zakup wykazano również w informacji podsumowującej VAT UE.

Ponadto Wnioskodawca złożył deklarację uproszczoną w zakresie podatku akcyzowego, uregulował należną akcyzę oraz złożył formularz VAT-23 do właściwego urzędu skarbowego.

V.       Parametry techniczno-eksploatacyjne w momencie nabycia ((…) listopada 2025 r.)

Całkowity rzeczywisty przebieg pojazdu: wynosił dokładnie 8 000 km.

Data pierwszej rejestracji (dopuszczenia do użytku): miała miejsce w dniu (…) maja 2025 r. W konsekwencji, w momencie zakupu ((…) listopada 2025 r.) od dnia dopuszczenia pojazdu do użytku upłynęło dokładnie 6 miesięcy i 5 dni (okres powyżej 6 miesięcy), a przebieg pojazdu wynosił 8 000 km (przebieg powyżej 6 000 km).

Na dzień sporządzenia niniejszego wniosku sprawa dotyczy zaistniałego w przeszłości stanu faktycznego.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym na Wnioskodawcy ciążył obowiązek obliczenia i wpłacenia podatku od towarów i usług na rachunek właściwego urzędu skarbowego w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, o którym mowa w art. 103 ust. 3 ustawy o VAT, w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem przedmiotowego pojazdu?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym nie ciążył na nim obowiązek obliczenia i wpłacenia podatku od towarów i usług w terminie 14 dni na zasadach określonych w art. 103 ust. 3 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 103 ust. 3 ustawy o VAT, w przypadku, o którym mowa w art. 99 ust. 10 ustawy (czyli m.in. przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu środków transportu), podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego.

Jednakże, jak wprost stanowi art. 99 ust. 10 ustawy o VAT, regulacja ta (oraz obowiązek z art. 103 ust. 3) znajduje zastosowanie wyłącznie w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu lub innych środków transportu, o ile są one rejestrowane przez nabywcę na terytorium kraju lub mają być przez niego użytkowane na tym terytorium.

Definicję legalną pojęcia „nowego środka transportu” zawiera art. 2 ust. 10 lit. a ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, pod pojęciem nowych środków transportu rozumie się przeznaczone do transportu osób lub towarów pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 cm³ lub o mocy większej niż 7,2 kW, jeżeli: od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy, LUB ich przebieg nie przekracza 6 000 kilometrów.

Z analizy powyższego przepisu wynika, że dany pojazd traci status „nowego środka transportu” w rozumieniu ustawy o VAT wówczas, gdy spełnione zostaną oba warunki jednocześnie – tj. od momentu dopuszczenia do użytku upłynie więcej niż 6 miesięcy ORAZ jego przebieg wynosi więcej niż 6 000 km. Jeżeli choć jeden z tych parametrów nie zostanie przekroczony (np. pojazd ma 10 miesięcy, ale przebieg tylko 3000 km), pojazd nadal traktowany jest jako nowy środek transportu. W odniesieniu do stanu faktycznego Wnioskodawcy: Kryterium czasu: Pierwsza rejestracja (dopuszczenie do użytku) nastąpiła (…) maja 2025 r., natomiast nabycie miało miejsce (…) listopada 2025 r. Okres ten wynosi ponad 6 miesięcy (dokładnie 6 miesięcy i 5 dni). Tym samym pierwszy warunek wykluczający status „nowego” środka transportu został spełniony. Kryterium przebiegu: Przebieg pojazdu w chwili zakupu wynosił 8 000 km, co oznacza przekroczenie ustawowego limitu 6 000 km o 2 000 km. Drugi warunek wykluczający status „nowego” został zatem również spełniony. W świetle powyższego, nabyty przez Wnioskodawcę samochód osobowy (…) w momencie transakcji stanowił używany środek transportu w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Konsekwentnie, skoro przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów nie był nowy środek transportu, do Wnioskodawcy nie znajdowały zastosowania szczególne procedury poboru podatku określone w art. 103 ust. 3 w zw. z art. 99 ust. 10 ustawy o VAT. Transakcja ta podlegała ogólnym zasadom rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (WNT) realizowanego przez czynnego podatnika VAT. Nabycie to zostało prawidłowo wykazane przez Wnioskodawcę w deklaracji i ewidencji JPK_V7 jako transakcja neutralna podatkowo na mocy art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c oraz art. 86 ust. 10b pkt 2 lit. b ustawy o VAT, gdzie podatek należny jest równocześnie podatkiem naliczonym podlegającym odliczeniu.

Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie ciążył na nim obowiązek obliczenia i zapłaty podatku VAT w terminie 14 dni na podstawie art. 103 ust. 3 ustawy o VAT, gdyż zakupiony pojazd w świetle definicji z art. 2 ust. 10 lit. a ustawy o VAT był pojazdem używanym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1, 3, 4 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy:

Zatem transakcja może zostać uznana za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów pod warunkiem, że nabywcą tych towarów jest podatnik, o którym mowa w art. 15 lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, natomiast dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 lub podatnikiem podatku od wartości dodanej. W sytuacji gdy spełnione zostaną powyższe warunki transakcję uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy.

Natomiast każde przemieszczenie nowego środka transportu pomiędzy krajami Unii Europejskiej, któremu towarzyszy przeniesienie prawa do rozporządzania nim jak właściciel, stanowi - zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy w związku z art. 9 ust. 1 ustawy - wewnątrzwspólnotowe nabycie, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przy tym, z art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Stosownie do art. 25 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 99 ust. 10 ustawy:

Zgodnie z art. 103 ust. 3 ustawy:

Według art. 103 ust. 4 ustawy:

Stosownie do art. 103 ust. 5 ustawy:

W myśl art. 103 ust. 7 ustawy:

Zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 103 ust. 7 ustawy, Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie określenia wzoru informacji o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka transportu (Dz. U. z 2019 r., poz. 1007) określił wzór takiej informacji. Jest to druk VAT-23, stanowiący załącznik do ww. rozporządzenia.

Zatem jeżeli nowy środek transportu lub inny środek transportu nabyty w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów będzie przez nabywcę zarejestrowany na terytorium Polski - podatnik zobowiązany jest wpłacić należny podatek od towarów i usług na rachunek właściwego urzędu skarbowego w ciągu 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego. Obowiązek ten dotyczy także sytuacji, gdy nowy środek transportu lub inny środek transportu nabyty w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów nie podlega rejestracji na terytorium Polski, ale będzie w Polsce użytkowany. Ponadto, podatnik zobowiązany jest do przedłożenia naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o nabytym środku transportu (VAT-23) wraz z załączoną kopią faktury potwierdzającą jego nabycie. Jeżeli natomiast podatnik nie będzie rejestrował lub użytkował zakupionego środka transportu na terytorium Polski, wówczas nie będzie zobowiązany do złożenia informacji VAT-23. Należy również zauważyć, że przepisy ustawy nie wprowadzają odmiennych uregulowań co do opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia innych środków transportu, które na terytorium Polski są przeznaczone do dalszej odsprzedaży.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że przepisy ustawy nie określają terminu złożenia informacji VAT-23.

Pojęcie nowego środka transportu zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 10 lit. a ustawy:

Zgodnie z powołanym art. 2 pkt 10 lit. a ustawy, za „nowe środki transportu” mogą być uznane pojazdy lądowe przeznaczone do transportu osób lub towarów, które spełniają określone warunki dotyczące mocy silnika bądź jego pojemności skokowej oraz dotyczące dotychczasowej długości ich używania (mierzonej czasem używania oraz przebiegiem). Natomiast przez „inne środki transportu”, o których mowa w art. 103 ust. 4 ustawy należy rozumieć środki transportu tożsame z nowymi, jednak nie spełniające warunku uznania ich za „nowe środki transportu” w postaci przebiegu lub okresu, który upłynął od dopuszczenia ich do użytku.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan zarejestrowany w Polsce jako czynny podatnik VAT oraz posiada Pan aktywną rejestrację do transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT UE) w Polsce. Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w przeważającym zakresie polegającą na kupnie, wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami na terytorium Polski oraz dodatkowo w ramach tej samej działalności zajmuje się Pan kupnem oraz sprzedażą pojazdów silnikowych. (…) listopada 2025 r. dokonał Pan w ramach wewnątrzwspólnotowej nabycia samochodu marki (…) od kontrahenta posiadającego siedzibę i rejestrację na terytorium Niemiec. Kontrahent z Niemiec z tytułu sprzedaży wystawił Panu fakturę. Nabycie samochodu zostało ujęte w pliku JPK_V7. Zakup wykazano również w informacji podsumowującej VAT UE. Ponadto złożył Pan deklarację uproszczoną w zakresie podatku akcyzowego, uregulował Pan należną akcyzę oraz złożył formularz VAT-23 do właściwego urzędu skarbowego.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia czy ciążył na Panu obowiązek obliczenia i wpłacenia podatku VAT na rachunek właściwego urzędu skarbowego w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, o którym mowa w art. 103 ust. 3 ustawy, w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem przedmiotowego pojazdu.

Odnosząc się do Pana wątpliwości należy zauważyć, że zakupiony przez Pana samochód marki (…) nie stanowi nowego środka transportu, w rozumieniu art. 2 pkt 10 lit. a ustawy. Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika bowiem, że zakupiony przez Pana samochód od niemieckiego kontrahenta jest napędzany silnikiem wysokoprężnym o pojemności skokowej wynoszącej 1993 cm³. Jednocześnie, ww. samochód ma przebieg 8000 km, i jak Pan wskazał od momentu dopuszczenia go do użytku minęło 6 miesięcy i 5 dni. Zatem, samochód, o których mowa we wniosku nie wpisuje się w dyspozycję art. 2 pkt 10 lit. a ustawy.

Ponadto wskazał Pan, że zakupiony od niemieckiego kontrahenta samochód został przez Pana nabyty w celach handlowych jako towar przeznaczony do dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Jednocześnie, co istotne w sprawie, zakupiony samochód został przez Pana zarejestrowany na terytorium Polski. Powyższa okoliczność pozwala zatem przyjąć, że do czynności wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu marki (…) zastosowanie znajdzie z art. 103 ust. 3 ustawy, co oznacza, że był Pan zobowiązany, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek właściwego urzędu skarbowego.

Tym samym Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.