0114-KDIP1-2.4012.469.2026.2.AP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Doręczenia wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do zastosowania stawki 0% VAT dla eksportu towarów na podstawie posiadanych dokumentów. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Spółka jest przedsiębiorstwem z siedzibą i stałym miejscem prowadzenia działalności w Polsce, posiada status zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku od towarów i usług.

Spółka posiada rozbudowany i bogaty park maszynowy pozwalający na realizację wielonakładowych i skomplikowanych zamówień. Spółka zapewnia najwyższy poziom obsługi klienta oraz jakości wytwarzanych produktów, dzięki czemu współpracuje z szeroką gamą klientów zagranicznych. Spółka jest (...) branży poligraficznej w zakresie inżynierii opakowaniowej. Zajmuje się realizacją projektów stosując różnorodne rozwiązania. Spółka specjalizuje się w produkcji przeróżnych opakowań kartonowych jak i papierowych. Przedmiot działalności Spółki stanowi także druk (…), druk (…), druk (…), druk (…). Spółka specjalizuje się także w produkcji tacek wykonanych z tworzyw sztucznych przeznaczonych do pakowania płyt CD, DVD i Blu-Ray. Tacki dedykowane są dla przemysłu mediowego, branży filmowej, a także branży muzycznej.

W związku z opisanym profilem działalności Spółka realizuje dostawy do klientów zagranicznych, w tym w ramach transakcji stanowiących eksport towarów w rozumieniu definicji tego pojęcia wskazanej w art. 2 pkt 8 ustawy o VAT.

W (…) r. Spółka otrzymała od kontrahenta posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Wielkiej Brytanii kilka zamówień na dostawę określonych towarów (produktów papierniczych), które w wyniku dostawy miały zostać dostarczone z siedziby Spółki w (…) do (…) na terytorium Wielkiej Brytanii. Zbiorcza dostawa zamówionych przez kontrahenta towarów została zrealizowana w (…) r. Spółka udokumentowała tak zrealizowaną dostawę towarów wystawieniem na rzecz brytyjskiego nabywcy właściwych faktur VAT. Transport towarów z Polski do Wielkiej Brytanii został wykonany przy pomocy profesjonalnego przewoźnika działającego na zlecenie Spółki. Transport towarów odbywał się drogą lądową poprzez terytorium Unii Europejskiej, a rozpoczęcie i zakończenie procedury eksportu towarów z terytorium UE nastąpiło w urzędzie celnym położonym na terytorium Francji.

Towar finalnie dotarł na terytorium Wielkiej Brytanii gdzie był przedmiotem dopuszczenia do obrotu zgodnie z właściwymi brytyjskimi przepisami celnymi, a następnie został wydany nabywcy w ustalonym miejscu zakończenia transportu, czyli w (…).

W toku kompletowania dokumentacji związanej z dokonaną dostawą okazało się, iż Spółka nie otrzymała od agencji celnej dokumentów potwierdzających eksport towarów (CC599C, wcześniej IE599). Spółka uzyskała wyjaśnienie, iż na terytorium Francji zgłoszenie eksportu towarów następuje poprzez deklarację celną w systemie teleinformatycznym (Declaration Standard Edition w ramach Akanea DOUANE), a francuskie organy celne nie generują oraz nie wydają jakichkolwiek innych dokumentów celnych, w tym CC599C. Spółka uzyskała wyjaśnienie, iż spowodowane jest to tym, iż tego rodzaju dokumenty nie są wymagane dla jakichkolwiek rozliczeń celnych lub podatkowych na terytorium Francji. Wobec braku tych dokumentów i niemożliwości ich otrzymania od francuskich władz celnych Spółka opodatkowała przeprowadzoną transakcję 23% stawką VAT.

Spółka posiada obecnie następujące dokumenty związane z przedmiotową transakcją:

-    zamówienia złożone przez kontrahenta brytyjskiego (purchase order) na których wskazano m.in. ustaloną cenę, rodzaj i ilość zamawianych towarów oraz miejsce dostawy – (…) w Wielkiej Brytanii,

-    faktury VAT wystawione przez Spółkę celem udokumentowania dostaw,

-    dokument CMR potwierdzający wykonanie usługi transportowej do kontrahenta w Wielkiej Brytanii i potwierdzający odbiór towaru przez kontrahenta,

-    fakturę VAT wystawioną przez firmę transportową na rzecz Spółki celem udokumentowania usługi transportu towarów, na której m.in. wskazano miejsce załadunku: (…) ((...) r.) oraz miejsce rozładunku: (…) ((…) r.),

-    deklarację celną wygenerowaną we francuskim systemie teleinformatycznym zawierającą m.in. numer CRN wygenerowany dla tej odprawy celnej, szczegółowe dane dotyczące eksportera (Spółki) oraz importera (kontrahenta Spółki), numery faktur VAT wystawionych przez Spółkę, wartość i ilość towarów zgodną z wartościami wskazanymi na fakturach VAT wystawionych przez Spółkę,

-    elektroniczną kopię dokumentu celnego wygenerowanego przez brytyjskie władze celne (CDS Import) zawierającego m.in. unikalny numer MRN, szczegółowe dane dotyczące eksportera (Spółki) oraz importera (kontrahenta Spółki), wartość i ilość towarów zgodną z wartościami wskazanymi na fakturach VAT wystawionych przez Spółkę,

-    potwierdzenie płatności dokonanej przez kontrahenta Spółki za zakupiony towar.

W uzupełnieniu w odpowiedzi na pytania:

1)  Czy otrzymana przez Państwa deklaracja celna wygenerowana we francuskim systemie teleinformatycznym jest dokumentem wywozu potwierdzonym przez właściwy organ celny państwa członkowskiego UE (w tym przypadku Francji)?

2)  Czy ww. dokument potwierdza wywóz towarów poza terytorium UE, czy też jest to dokument jedynie zgłaszający towar do procedury wywozu?

udzielili Państwo następującej odpowiedzi:

Do odprawy będącej przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Spółka otrzymała deklarację celną wygenerowaną we francuskim systemie teleinformatycznym (...), ze statusem końcowym „Exporte”, który odpowiada funkcji komunikatu potwierdzającego zakończenie eksportu.

Dokument ten zawiera numer MRN wygenerowany dla tej odprawy celnej, szczegółowe dane dotyczące eksportera (Spółki) oraz importera (kontrahenta Spółki). Na dokumencie tym wskazano status „Exporte” oraz urząd wyjścia z obszaru celnego UE – (...) port tunnel bureau.

W odpowiedzi na zapytanie, co potwierdza otrzymany do tej odprawy dokument, Spółka uzyskała od agencji celnej we Francji wyjaśnienie, że francuskie służby celne uznają, że status „Exporte” wskazany w deklaracji jest wystarczający, aby udowodnić, że towary faktycznie opuściły Unię Europejską, zarówno pod względem celnym, jak i podatkowym.

Zatem, biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienie, Spółka posiada dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium UE. Dokument nie przestawia wyłącznie zgłoszenia towarów do procedury wywozu. Ostatni status zgłoszenia – „Exporte” – wskazuje, że procedura celna została zakończona, a towary zostały wyprowadzone poza obszar celny Unii Europejskiej.

Pytanie

Czy w oparciu o posiadane przez Spółkę, opisane powyżej dokumenty łącznie potwierdzające dokonany eksport towarów w ramach opodatkowanej VAT dostawy towarów, Spółce przysługuje prawo do opodatkowani transakcji stawką podatku w wysokości 0%?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w oparciu o posiadane przez Spółkę, opisane powyżej dokumenty łącznie potwierdzające dokonany eksport towarów w ramach opodatkowanej VAT dostawy towarów, Spółce przysługuje prawo do opodatkowania transakcji stawką podatku w wysokości 0%.

Zgodnie z art. 41 ust.4 ustawy o VAT, w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%. Stosownie natomiast do art. 41 ust. 6 ustawy o VAT stawkę podatku 0% stosuje się w takim przypadku pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Dokumentem, tym, zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy o VAT jest w szczególności:

1)  dokument w postaci elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk tego dokumentu;

2)  dokument w postaci elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;

3)  zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.

Interpretacja tych przepisów w kontekście zachowania zasady neutralności podatkowej oraz zasady opodatkowania VAT w miejscu konsumpcji była przedmiotem rozważań licznych składów orzekających polskich sądów administracyjnych a także Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W szczególności przedmiotem tych rozważań była kwestia tego, czy podatnik dokonujący eksportu towarów ma możliwość opodatkowania takiej transakcji stawką podatku w wysokości 0% w sytuacji, gdy do transakcji rzeczywiście doszło, a z różnych przyczyn podatnik nie posiada wygenerowanego przez władze celne formalnego potwierdzenia wywozu towarów (co do zasady w formie dokumentu CC599C lub wcześniej IE599). Zdaniem sądów administracyjnych, które to zdanie Wnioskodawca w całości popiera, podatnik może posłużyć się także innymi dowodami, które jednoznacznie wskazują, iż do transakcji będącej eksportem towarów faktycznie doszło.

W wyroku WSA w Łodzi z 13 sierpnia 2025 r. sygn. I SA/Łd 342/25 Sąd wskazał: „Przegląd orzecznictwa wskazuje na klarowną linię orzeczniczą, zgodnie z którą katalog dokumentów wskazanych w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT jest otwarty, co oznacza, iż podatnik dla wykazania eksportu może posłużyć się innym, niż wymieniony wprost w tym przepisie dokumentem, który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza terytorium UE (por. m.in. wyroki WSA: w Warszawie z dnia 8 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 555/24; z dnia 25 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 358/24, z dnia 25 września 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 1524/24; we Wrocławiu z dnia 14 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 739/23; w Gliwicach z dnia 27 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1505/23; w Białymstoku z dnia 17 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 200/24; w Łodzi z dnia 13 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 377/24, z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 223/25, z dnia 16 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 200/25). Stanowisko to, w całości aprobowane przez Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, jest wyrazem prounijnej wykładni prawa krajowego w kontekście przepisu art. 146 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz respektowania orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, w tym wyroku z dnia 28 marca 2019 r., sygn. akt C-275/18, w sprawie Vinš.”

Wyrok ten wskazuje zatem na całą gamę orzeczeń sądów administracyjnych, które jednoznacznie sprzeciwiają się profiskalnej i formalistycznej interpretacji przedmiotowych przepisów.

Natomiast w wyroku TSUE z 1 sierpnia 2025 r. w sprawie C-602/24, która bezpośrednio dotyczyła polskich regulacji z zakresu VAT, Trybunał wskazał, iż: „Jak podnosi Komisja Europejska, o ile państwa członkowskie nakładają wymogi formalne na podstawie art. 131 dyrektywy VAT, o tyle warunki te nie powinny jednak zmieniać zakresu stosowania zwolnień przewidzianych w tej dyrektywie. Odmowa zastosowania zwolnienia w eksporcie z tego tylko powodu, że podatnik nie dysponuje prawidłowymi dokumentami dotyczącymi wywozu, nie jest proporcjonalna, jeżeli – jak w niniejszej sprawie – organy podatkowe mają pewność, że towary zostały wywiezione. Taka odmowa wykraczałaby poza to, co jest konieczne do zapewnienia prawidłowego poboru podatku, ponieważ zwolnienie z VAT podlegałoby nadmiernym wymogom formalnym, bez badania, czy materialne kryteria zwolnienia są rzeczywiście spełnione.”

W sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację Spółka zgromadziła dokumenty opisane w pierwszej części wniosku, które jednoznacznie potwierdzają, iż w wyniku dostawy towarów doszło do ich wywozu z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej. Uwzględniając zatem interpretację przepisów ustawy o VAT regulujących kwestię zastosowania w takim przypadku stawki podatku 0% a dokonaną przez sądy administracyjne oraz TSUE Spółka ma prawo do opodatkowania tej transakcji stawką VAT 0%.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy:

Z powołanego art. 2 pkt 8 ustawy wynika, że aby czynność mogła być uznana za eksport towarów, musi nastąpić dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, czyli przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na nabywcę oraz w wyniku dokonanej dostawy musi nastąpić wywóz towarów z kraju poza terytorium Unii Europejskiej i wywóz ten musi być potwierdzony przez właściwy organ celny.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:

Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy:

Według art. 41 ust. 7 ustawy:

Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy:

Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:

Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy:

Aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

-     ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (eksport pośredni),

-     wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Z kolei aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości 0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych. Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpił wywóz towarów i że bez ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju, która poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie nieopodatkowana.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest przedsiębiorstwem z siedzibą i stałym miejscem prowadzenia działalności w Polsce, posiadającym status zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku od towarów i usług. Spółka jest (...) branży poligraficznej w zakresie inżynierii opakowaniowej, specjalizuje się w produkcji przeróżnych opakowań kartonowych jak i papierowych, a także w produkcji tacek wykonanych z tworzyw sztucznych przeznaczonych do pakowania płyt CD, DVD i Blu-Ray. W związku z opisanym profilem działalności Spółka realizuje dostawy do klientów zagranicznych, w tym w ramach transakcji stanowiących eksport towarów w rozumieniu definicji tego pojęcia wskazanej w art. 2 pkt 8 ustawy o VAT.

W (…) r. Spółka otrzymała od kontrahenta posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Wielkiej Brytanii kilka zamówień na dostawę określonych towarów (produktów papierniczych), które w wyniku dostawy miały zostać dostarczone z siedziby Spółki w (…) do (…) na terytorium Wielkiej Brytanii. Zbiorcza dostawa zamówionych przez kontrahenta towarów została zrealizowana w (…) r. Spółka udokumentowała tak zrealizowaną dostawę towarów wystawieniem na rzecz brytyjskiego nabywcy właściwych faktur VAT. Transport towarów z Polski do Wielkiej Brytanii został wykonany przy pomocy profesjonalnego przewoźnika działającego na zlecenie Spółki. Transport towarów odbywał się drogą lądową poprzez terytorium Unii Europejskiej, a rozpoczęcie i zakończenie procedury eksportu towarów z terytorium UE nastąpiło w urzędzie celnym położonym na terytorium Francji. W toku kompletowania dokumentacji związanej z dokonaną dostawą okazało się, iż Spółka nie otrzymała od agencji celnej dokumentów potwierdzających eksport towarów (CC599C, wcześniej IE599). Spółka posiada obecnie następujące dokumenty związane z przedmiotową transakcją:

-     zamówienia złożone przez kontrahenta brytyjskiego (purchase order) na których wskazano m.in. ustaloną cenę, rodzaj i ilość zamawianych towarów oraz miejsce dostawy – (…) w Wielkiej Brytanii,

-     faktury VAT wystawione przez Spółkę celem udokumentowania dostaw,

-     dokument CMR potwierdzający wykonanie usługi transportowej do kontrahenta w Wielkiej Brytanii i potwierdzający odbiór towaru przez kontrahenta,

-     fakturę VAT wystawioną przez firmę transportową na rzecz Spółki celem udokumentowania usługi transportu towarów, na której m.in. wskazano miejsce załadunku: (…) ((…) r.) oraz miejsce rozładunku: (…) ((…) r.),

-     deklarację celną wygenerowaną we francuskim systemie teleinformatycznym zawierającą m.in. numer CRN wygenerowany dla tej odprawy celnej, szczegółowe dane dotyczące eksportera (Spółki) oraz importera (kontrahenta Spółki), numery faktur VAT wystawionych przez Spółkę, wartość i ilość towarów zgodną z wartościami wskazanymi na fakturach VAT wystawionych przez Spółkę,

-     elektroniczną kopię dokumentu celnego wygenerowanego przez brytyjskie władze celne (CDS Import) zawierającego m.in. unikalny numer MRN, szczegółowe dane dotyczące eksportera (Spółki) oraz importera (kontrahenta Spółki), wartość i ilość towarów zgodną z wartościami wskazanymi na fakturach VAT wystawionych przez Spółkę,

-     potwierdzenie płatności dokonanej przez kontrahenta Spółki za zakupiony towar.

Spółka uzyskała wyjaśnienie, iż na terytorium Francji zgłoszenie eksportu towarów następuje poprzez deklarację celną w systemie teleinformatycznym (Declaration Standard Edition w ramach Akanea DOUANE), a francuskie organy celne nie generują oraz nie wydają jakichkolwiek innych dokumentów celnych, w tym CC599C.

W uzupełnieniu wskazali Państwo, że Spółka otrzymała deklarację celną wygenerowaną we francuskim systemie teleinformatycznym (...), ze statusem końcowym „Exporte”, który odpowiada funkcji komunikatu potwierdzającego zakończenie eksportu. Dokument ten zawiera numer MRN wygenerowany dla tej odprawy celnej, szczegółowe dane dotyczące eksportera (Spółki) oraz importera (kontrahenta Spółki). Na dokumencie tym wskazano status „Exporte” oraz urząd wyjścia z obszaru celnego UE – (...) port tunnel bureau. Zatem w Państwa opinii Spółka posiada dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium UE, a ostatni status zgłoszenia – „Exporte” – wskazuje, że procedura celna została zakończona, a towary zostały wyprowadzone poza obszar celny Unii Europejskiej.

Państwa wątpliwości dotyczą określenia czy w oparciu o posiadane dokumenty, wymienione we wniosku, Spółka będzie miała prawo do stosowania stawki VAT 0% dla eksportu towarów.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy ponownie odnieść się do art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, gdzie ustawodawca wyraźnie wskazał, iż o eksporcie towarów możemy mówić wówczas, gdy wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium UE zostanie potwierdzony przez „właściwy organ celny określony w przepisach celnych”. Zatem mogą to być dokumenty, które wskazane są w przepisach celnych. W konsekwencji mogą to być dokumenty potwierdzone przez polskie organy celne, ale również przez organy celne z innych państw członkowskich UE.

W trakcie trwania procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery komunikatów (system AES/ECS2 PLUS):

-     komunikat CC515C – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;

-     komunikat CD518C – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj. urząd, z którego wyjeżdża towar;

-     komunikat CC529C – zwolnienie towarów do procedury wywozu;

-     komunikat CC599C – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na wyprowadzenie towarów.

Co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie elektronicznej z wykorzystaniem systemu AES/ECS2 PLUS. Zgłoszenie celne (wywozowe) w postaci komunikatu CC515C jest składane przez zgłaszającego do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne) komunikat CD518C zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu CD518C system generuje automatycznie komunikat CC599C i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat CC599C jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera. Przy czym, komunikat CC599C, może być wydany nie tylko przez krajową administrację celną, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.

Z powyższego wynika zatem, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium UE jest:

-     elektroniczny komunikat CC599C otrzymany w systemie AES/ECS2 PLUS,

-     wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,

-     elektroniczny komunikat CC599C otrzymany poza systemem AES/ECS2 PLUS, jeżeli jego autentyczność jest zapewniona.

Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT uprawniającym do zastosowania stawki 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia potwierdzona przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są to dokumenty o charakterze „urzędowym” wygenerowane w systemie AES (AES/ECS2 PLUS) lub potwierdzone przez właściwy urząd celny.

Należy również odwołać się do wyroku z TSUE dnia 28 marca 2019 r., w sprawie C-275/18 gdzie stwierdzono, że: „(…) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.

Należy jednak podkreślić, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. W takich okolicznościach TSUE stwierdził, że „(...) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).

Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 lipca 2020 r. sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za pośrednictwem Poczty Polskiej poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń celnych wywozowych i w związku z tym nie posiadał dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

Należy podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18 jak również wyrok NSA sygn. akt I FSK 2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów poza terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj. podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala na przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego systemie elektronicznym, mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT.

Odnośnie zaś do zastosowania do eksportu towarów stawki podatku VAT w wysokości 0% należy wskazać, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, możliwość zastosowania stawki 0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogli Państwo opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% muszą Państwo posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów znajduje się w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT. Przy czym, pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT ma charakter otwarty, na co wskazuje użyty w ustawie zwrot „w szczególności”, nie można uznać, że jakikolwiek dokument potwierdzający wywóz towarów lub ich dostawę na terytorium państwa trzeciego, oznacza spełnienie warunku, o którym mowa w ww. przepisie.

Jak wskazaliście Państwo we wniosku, w zakresie swojej działalności Spółka dokonuje m.in. sprzedaży towarów, które są w ramach transakcji wywożone poza terytorium Unii Europejskiej. W toku kompletowania dokumentacji związanej z dokonaną dostawą okazało się, iż Spółka nie otrzymała od agencji celnej dokumentów potwierdzających eksport towarów (CC599C, wcześniej IE599). Spółka uzyskała wyjaśnienie, iż na terytorium Francji zgłoszenie eksportu towarów następuje poprzez deklarację celną w systemie teleinformatycznym (Declaration Standard Edition w ramach Akanea DOUANE), a francuskie organy celne nie generują oraz nie wydają jakichkolwiek innych dokumentów celnych, w tym CC599C. Spółka posiada obecnie następujące dokumenty związane z przedmiotową transakcją: zamówienia złożone przez kontrahenta brytyjskiego, faktury VAT wystawione przez Spółkę, dokument CMR potwierdzający wykonanie usługi transportowej do kontrahenta w Wielkiej Brytanii i potwierdzający odbiór towaru przez kontrahenta, fakturę VAT wystawioną przez firmę transportową na rzecz Spółki, deklarację celną wygenerowaną we francuskim systemie teleinformatycznym (...), ze statusem końcowym „Exporte”, który odpowiada funkcji komunikatu potwierdzającego zakończenie eksportu, elektroniczną kopię dokumentu celnego wygenerowanego przez brytyjskie władze celne (CDS Import), potwierdzenie płatności dokonanej przez kontrahenta Spółki za zakupiony towar.

Odnosząc się do posiadanych przez Państwa ww. dokumentów należy wskazać, że nie można ich uznać ich za dokumenty potwierdzające wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej, potwierdzone przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych. Zatem pomimo tego, że towar został wysyłany z terytorium Polski do kraju trzeciego to przedmiotowa transakcja nie spełnia spełniała normy wynikającej z art. 2 pkt 8 ustawy umożliwiającej zastosowanie stawki VAT 0%, gdyż opisane wyżej dokumenty nie są dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 w zw. z ust. 6a ustawy. W konsekwencji na podstawie dokumentów opisanych we wniosku nie mogą Państwo zastosować stawki VAT w wysokości 0% przewidzianej dla eksportu towarów.

Tym samym Państwa stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków i interpretacji należy wskazać, że zarówno wyroki jak i interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu.

Przytoczone orzeczenia Organ potraktował jako element Państwa argumentacji, lecz nie mogły mieć one wpływu na ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanego orzeczenia jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie każdą sprawę. Tym samym, powołane wyroki nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia przyjętego w przedmiotowej sprawie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie wskazuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.

Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.