0114-KDIP1-2.4012.464.2026.1.MGA

Interpretacja indywidualna

- stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% dla eksportu towarów na podstawie posiadanych dokumentów w Wariantach I - V.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego  

1.    Uwagi ogólne.

(…) z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji, sprzedaży oraz projektowania wysokogatunkowej ceramiki, materiałów ogniotrwałych oraz systemów kontroli dla wymagających zastosowań przemysłowych. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).

W ramach prowadzonej działalności Spółka dokonywała/będzie dokonywać dostaw towarów na rzecz kontrahentów krajowych i zagranicznych, w tym również dostaw, w ramach których towary były/będą wysyłane lub transportowane z terytorium Polski do nabywców znajdujących się poza terytorium Unii Europejskiej (dalej: „UE” lub „terytorium UE”). Dostawy te stanowiły/będą stanowić eksport towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”). Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie takich transakcji.

Transakcje były/będą dokumentowane fakturami wystawianymi przez Spółkę. W każdym z przypadków będących przedmiotem wniosku miejscem rozpoczęcia transportu towarów było/będzie na terytorium Polski, a miejscem ich przeznaczenia (tj. zakończenia transportu) jest terytorium poza UE.

Spółka w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu eksportu, gromadziła/będzie gromadzić dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski poza terytorium UE. W tym celu Spółka współpracuje z agencjami celnymi, odpowiedzialnymi za odprawę celną towarów będących przedmiotem transakcji eksportu lub pozyskuje dokumenty celne potwierdzające wywóz towarów poza obszar UE bezpośrednio od nabywców, spedytorów lub przewoźników.

Zasadniczo odprawa celna towarów odbywa się przed polskimi organami celnymi. Po rozpoczęciu procedury wywozu Spółka otrzymuje dokument IE-529/CC-529C, a zakończenie procedury wywozu potwierdzane jest dokumentem IE-599/CC-599C.

2.    Dotychczasowa procedura rozliczania transakcji eksportu przez Spółkę.

W przypadku uzyskania przez Spółkę dokumentów celnych potwierdzających wywóz towarów poza obszar UE przed terminem do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu eksportu, Spółka opodatkowywała transakcje eksportu stawką VAT 0%, zgodnie z art. 41 ust. 4, 6, 6a Ustawy VAT (w zw. z art. 41 ust. 11 Ustawy VAT). W tych wypadkach za wystarczające dowody dokonania eksportu Spółka uznawała wyłącznie dokumenty wskazane wprost w art. 41 ust. 6a, tj. w praktyce dokumenty IE-599/CC-599C.

Jednocześnie, zgodnie z art. 41 ust. 7 i 8 ustawy o VAT, w sytuacji, gdy Spółka nie otrzymała w ww. terminie dokumentu potwierdzającego fakt wywozu towarów poza terytorium UE, ale pozyskała dokument celny potwierdzający procedurę wywozu (komunikat CC-529C/IE-529), transakcja eksportu towarów wykazywana była ze stawką VAT 0% w kolejnym okresie rozliczeniowym pod warunkiem otrzymania dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE przed upływem terminu do złożenia deklaracji za ten kolejny okres. W przypadku, gdy Spółka w tym ustawowym terminie nie otrzymywała dokumentów potwierdzających wywóz towaru poza terytorium UE, transakcja eksportu wykazywana jest w kolejnym okresie rozliczeniowym ze stawką właściwą dla dostawy krajowej.

W sytuacji, w której Spółka nie otrzymywała dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE (dokument CC-599C/IE-599), ani dokumentów potwierdzających procedurę wywozu (dokument CC-529C/IE-529) przed upływem terminu do złożenia deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy, Spółka stosowała stawkę właściwą dla dostawy krajowej w rozliczeniu za ten okres.

Zgodnie z art. 41 ust. 9 ustawy o VAT, w sytuacji otrzymania przez Spółkę dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE w terminie późniejszym niż określony art. 41 ust. 6 i 7 ustawy o VAT, Spółka dokonywała korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym pozyska ww. dokumenty.

3.    Przedmiot wniosku.

W praktyce w Spółce występowały/będą występować opóźnienia z uzyskiwaniem dokumentów celnych CC-599C/IE-599 umożliwiających zastosowanie stawki VAT 0% w eksporcie. Spółka jest jednak zdania, że nawet w przypadkach, w których nie posiadała/nie będzie posiadać w ustawowym terminie żadnego z dokumentów celnych wskazanych wprost w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, była/może być uprawniona do zastosowania stawki 0%, pod warunkiem posiadania innych dowodów.

Na powyższe mają wpływ okoliczności niezależne od Spółki, przykładowo opóźnienia w zamykaniu procedur wywozowych po stronie organów celnych (np. organów państwa, przez które towary opuszczają terytorium UE), czy opóźnienia w przesyłaniu przez agencję celną, nabywcę, przewoźnika lub spedytora dokumentów celnych do Spółki, ewentualnie także błędy w treści dokumentów celnych, uniemożliwiające jednoznaczne powiązanie towarów wskazanych w tym dokumencie w stosunku do towarów wskazanych na fakturze VAT.

Spółka pragnie potwierdzić, że uprawnione było/będzie wykazywanie transakcji eksportu ze stawką VAT 0% również w sytuacji nieuzyskania w ustawowym terminie dowodów wskazanych w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, zakładając, że inne dowody uzyskiwane do tej pory oraz inne dowody, które Spółka uzyska w przyszłości będą jednoznacznie potwierdzać fakt wywozu towarów będących przedmiotem transakcji eksportu poza terytorium UE.

Warianty dokumentacji:

Biorąc pod uwagę dotychczasowe doświadczenie Spółki w realizacji transakcji eksportowych, w zależności od ich charakteru, Spółka dysponowała/będzie dysponować różnymi zestawami dokumentów potwierdzających wywóz towaru poza terytorium UE.

Wariant I

W ramach tego wariantu Spółka posiadała/będzie posiadać:

• fakturę sprzedaży (lub jej kopię) dokumentującą daną dostawę;
• potwierdzenie zapłaty za tę dostawę;
• dokument transportowy, np. list przewozowy CMR, podpisany i/lub opatrzony pieczęcią nabywcy towaru znajdującego się poza terytorium Unii Europejskiej.

Wariant II

W ramach tego wariantu Spółka posiadała/będzie posiadać:

• fakturę sprzedaży (lub jej kopię) dokumentującą daną dostawę;
• potwierdzenie zapłaty za tę dostawę;
• dokument transportowy, np. list przewozowy CMR, niepodpisany przez nabywcę towaru, ale podpisany przez przewoźnika, potwierdzający przyjęcie towarów do przewozu i ich transport do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej.

Wariant III

W ramach tego wariantu Spółka posiadała/będzie posiadać:

• fakturę sprzedaży (lub jej kopię) dokumentującą daną dostawę;
• potwierdzenie zapłaty za tę dostawę;
• oświadczenie nabywcy potwierdzające otrzymanie towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

Oświadczenie nabywcy przybierało/może przybierać różne formy, w szczególności:

• wiadomości e-mail;
• korespondencji handlowej;
• podpisanego pisemnego potwierdzenia;
• skanu podpisanego potwierdzenia odbioru;
• innej formy komunikacji, z której jednoznacznie wynika, że towary zostały odebrane poza terytorium Unii Europejskiej.

Wariant IV

W ramach tego wariantu Spółka posiadała/będzie posiadać:

• fakturę sprzedaży (lub jej kopię) dokumentującą daną dostawę;
• potwierdzenie zapłaty za tę dostawę;
• oświadczenie przewoźnika/spedytora potwierdzające dostarczenie towarów do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej lub inne dokumenty przewoźnika wskazujące na doręczenie towarów.

Inne dokumenty przewoźnika obejmowały/mogą obejmować w szczególności:

• wydruki z systemów śledzenia przesyłek;
• potwierdzenia doręczenia towarów do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej;
• dokumentację spedytorską odnoszącą się do konkretnej wysyłki;
• faktury transportowe (lub je kopie) zawierające dane pozwalające ustalić trasę przewozu, miejsce przeznaczenia i związek z konkretną dostawą.

Wariant V

W ramach tego wariantu Spółka posiadała/będzie posiadać:

• fakturę sprzedaży (lub jej kopię) dokumentującą daną dostawę;
• potwierdzenie zapłaty za tę dostawę;
• dokument wydany przez właściwy organ celny państwa trzeciego potwierdzający import towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

W każdym z opisanych wariantów dokumenty posiadane przez Spółkę zawierały/będą zawierały dane umożliwiające ich przyporządkowanie do konkretnej transakcji eksportowej. W rezultacie Spółka była/będzie w stanie wykazać związek pomiędzy zestawami dokumentów przedstawionymi w wariantach I - V, a tożsamością towarów będących przedmiotem sprzedaży i wywozu poza terytorium Unii Europejskiej.

Pytania

1.    Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym dostawy udokumentowane dokumentami wskazanymi w Wariancie I podlegały/będą podlegać opodatkowaniu stawką 0% VAT jako eksport towarów, zgodnie z art. 41 ustawy o VAT?

2.    Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym dostawy udokumentowane dokumentami wskazanymi w Wariancie II podlegały/będą podlegać opodatkowaniu stawką 0% VAT jako eksport towarów, zgodnie z art. 41 ustawy o VAT?

3.    Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym dostawy udokumentowane dokumentami wskazanymi w Wariancie III podlegały/będą podlegać opodatkowaniu stawką 0% VAT jako eksport towarów, zgodnie z art. 41 ustawy o VAT?

4.    Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym dostawy udokumentowane dokumentami wskazanymi w Wariancie IV podlegały/będą podlegać opodatkowaniu stawką 0% VAT jako eksport towarów, zgodnie z art. 41 ustawy o VAT?

5.    Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym dostawy udokumentowane dokumentami wskazanymi w Wariancie V podlegały/będą podlegać opodatkowaniu stawką 0% VAT jako eksport towarów, zgodnie z art. 41 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym:

1.    Dostawy udokumentowane dokumentami wskazanymi w Wariancie I podlegały/będą podlegać opodatkowaniu stawką 0% VAT jako eksport towarów, zgodnie z art. 41 ustawy o VAT.

2.    Dostawy udokumentowane dokumentami wskazanymi w Wariancie II podlegały/będą podlegać opodatkowaniu stawką 0% VAT jako eksport towarów, zgodnie z art. 41 ustawy o VAT.

3.    Dostawy udokumentowane dokumentami wskazanymi w Wariancie III podlegały/będą podlegać opodatkowaniu stawką 0% VAT jako eksport towarów, zgodnie z art. 41 ustawy o VAT.

4.    Dostawy udokumentowane dokumentami wskazanymi w Wariancie IV podlegały/będą podlegać opodatkowaniu stawką 0% VAT jako eksport towarów, zgodnie z art. 41 ustawy o VAT.

5.    Dostawy udokumentowane dokumentami wskazanymi w Wariancie V podlegały/będą podlegać opodatkowaniu stawką 0% VAT jako eksport towarów, zgodnie z art. 41 ustawy o VAT.

     I.        Uzasadnienie Państwa stanowiska.

1.    Uwagi ogólne

Warunki zastosowania stawki VAT 0% dla transakcji eksportu

W myśl art. 2 pkt. 8 ustawy o VAT, przez eksport towarów należy rozumieć dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

a)    dostawcę lub na jego rzecz, lub;

b)    nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych;

- jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o VAT, transakcje eksportu podlegają co do zasady opodatkowaniu według stawki VAT 0%.

Jednocześnie, w myśl art. 41 ust. 6 ustawy o VAT stawka VAT 0% znajduje zastosowanie pod warunkiem, że podatnik przez upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

W art. 41 ust. 6a ustawy o VAT prawodawca doprecyzował, że dokumentem potwierdzającym wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej jest w szczególności:

1)    dokument w postaci elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk tego dokumentu;

2)    dokument w postaci elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany, poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;

3)    zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.

W myśl art. 41 ust. 7 ustawy o VAT, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy nie otrzyma dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej, to eksport ten nie jest wykazywany w ewidencji za dany okres rozliczeniowy. W takiej sytuacji podatnik uprawniony do wykazania eksportu w następnym okresie rozliczeniowym stosując stawkę VAT 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. Nieotrzymanie dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej w ww. terminie skutkuje koniecznością zastosowania w stosunku do transakcji eksportu stawki właściwej dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.

Jednocześnie, w art. 41 ust. 8 ustawy o VAT ustawodawca wskazał, że skorzystanie z trybu przewidzianego w art. 41 ust. 7 ustawy o VAT jest uzależnione od posiadania przez podatnika dokumentu celnego potwierdzającego procedurę wywozu.

Ponadto, otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument (art. 41 ust. 9 ustawy o VAT).

Dodatkowo, zgodnie z art. 41 ust. 11 ustawy o VAT, ww. ust. 4 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.

Dokumenty potwierdzające wywóz towaru poza terytorium UE.

Uwzględniając powyższe zauważacie Państwo, że posłużenie się przez prawodawcę w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT sformułowaniem „w szczególności” wskazuje, iż wskazany w ustawie katalog dowodów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE w ramach eksportu nie ma charakteru zamkniętego. W rezultacie, Spółka była i będzie uprawniona do stosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do eksportu również w sytuacji posiadania innych dowodów jednoznacznie potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE, które nie zostały wskazane bezpośrednio w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT.

Ponadto, w ocenie Spółki dla prawa zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie kluczowe znaczenie ma spełnienie przesłanki materialnoprawnej, tj. faktyczne wywiezienie towarów będących przedmiotem eksportu poza terytorium UE. Powyższe wynika przede wszystkim z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE (dalej: „TSUE”), który m.in. w wyroku z dnia 28 marca 2019 r. w sprawie C-275/18 Milan Vinš przeciwko Odvolaci finančni ředitelstvi:

„[….] brak poszanowania formalnego wymogu objęcia towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii. […] art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.

Taki sam wniosek płynie również z wyroku TSUE z dnia 17 grudnia 2020 r. w sprawie C-656/19 Bakati Plus Kereskedelmi és Szolgáltató Kft. przeciwko Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága:

„Ponadto, po pierwsze, art. 146 ust. 1 lit. b) dyrektywy VAT nie przewiduje warunku zastosowania formalności celnych dotyczących wywozu, aby można było zastosować zwolnienie w eksporcie przewidziane w tym przepisie (zob. analogicznie wyrok z dnia 28 marca 2019 r., Vinš, C-275/18, EU:C:2019:265, pkt 26)”. Do powyższych wskazówek TSUE często odwołują się polskie sądy administracyjne. Przykładowo, NSA w wyroku z dnia 21 lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17 stwierdził, że „w świetle cytowanego szeroko wyżej orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna). W konsekwencji, nie można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez organy kwestionowana”. Analogiczne stanowisko zaprezentował NSA w wyroku z dnia 21 lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2022/17.

Ponadto, w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych od lat szeroko aprobowany jest pogląd, iż podatnicy są uprawnieni do dokumentowania transakcji eksportu również za pośrednictwem innych dowodów, niewskazanych wprost w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT.

Jak wskazał, przykładowo, Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w uchwale z 25 czerwca 2012 r., sygn. akt I FPS 3/12: „Dla zastosowania przez podatnika stawki 0% w Polsce z tytułu eksportu towaru konieczne jest, aby miejscem dostawy tej czynności była Polska, co wymaga wykazania, że wywóz tego towaru poza obszar Unii Europejskiej następuje - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 powyższej ustawy - w ramach transportu, który rozpoczął się na terytorium Polski, w wykonaniu czynności określonej w art. 7 ustawy. Zgłoszenie towaru do procedury wywozu towarów, o której mowa w art. 161 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w krajowym urzędzie celnym należy traktować jako niewątpliwy dowód rozpoczęcia takiego transportu na terytorium Polski, niemający jednak charakteru wyłącznego”.

Ponadto, w wyroku z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I FSK 828/12, dotyczącym dokumentowania eksportu pośredniego, NSA wskazał jednoznacznie, iż: „[…] celem sformułowania określonych przez państwo członkowskie wymagań formalnych dla skorzystania ze stawki 0% w przypadku pośredniego eksportu towarów jest udowodnienie przez podatnika, że spełnione zostały warunki merytoryczne eksportu, głównie w zakresie wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Jeżeli jednak okoliczność ta zostanie wykazana innymi dowodami, w tym ustalona w sposób bezsporny w ramach toczącego się postępowania podatkowego, organy podatkowe nie mogą takiej okoliczności pomijać, stosując do takiego wywozu stawkę jak dla obrotu krajowego, gdyż takie działanie nie tylko narusza zasadę neutralności, lecz jest nieadekwatne do poczynionych przez organy podatkowe ustaleń faktycznych i w konsekwencji przybiera formę sankcji podatkowej, a nie opodatkowania faktycznej czynności podlegającej VAT”.

Również w wyroku z 10 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1304/13 NSA wskazał jednoznacznie, że uzależnienie możliwość zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie od uzyskania określonego dokumentu celnego jest niedopuszczalne: „Jeżeli bowiem organ podatkowy w wyniku działań kontrolnych stwierdzi w sposób bezsporny, że towar został wyeksportowany, tzn. nie mogło dojść do jego "konsumpcji" na terytorium Wspólnoty, to bezpodstawne jest obciążanie obrotu podatnika stawką podatku 22% jak dla dostawy krajowej, skoro wiadomo, że obrót nie miał charakteru dostawy krajowej lecz eksportu towarów. W przeciwnym razie z uwagi na nadmierny formalizm organu podatkowego naruszona zostałaby zasada neutralności podatku VAT”.

Analogiczne stanowisko jest prezentowane także w szeregu rozstrzygnięć wojewódzkich sądów administracyjnych (dalej: „WSA”). Przykładowo, w ocenie WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1459/20: „katalog dokumentów wskazany w art. 41 ust. 6a u.p.t.u. jest katalogiem otwartym, co oznacza, że podatnik dla wykazania eksportu może posłużyć się każdym dokumentem, który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Podatnik powinien więc posiadać w swojej dokumentacji dowód wiarygodny, potwierdzający faktyczne dokonanie wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej, z którego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu”. Podobne stanowisko zostało również zaprezentowane przez WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 24 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Rz 385/21.

Dodatkowo, należy również wskazać na orzecznictwo polskich sądów administracyjnych wydawane ostatnich latach w podobnych sprawach jak ta, będąca przedmiotem niniejszego wniosku, tj. w zakresie skarg na interpretacje indywidualne, w których wnioskodawcy starali się potwierdzić możliwość stosowania stawki 0% VAT właściwej dla eksportów w oparciu o dokumenty inne niż komunikat CC599C i wprost wskazane w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT.

Przykładowo, WSA w Krakowie w wyroku z 12 września 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 683/23 wskazał, że:

„Biorąc powyższe wywody pod uwagę, podkreślenia wymaga, że dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna). W konsekwencji, nie można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie nastąpił”.

Tożsame stanowisko wynika również z następujących wyroków:

·         WSA w Gliwicach z 25 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1355/23.

„Zdaniem Sądu stanowisko takie narusza art. 41 ust. 6a u.p.t.u., albowiem przepis ten zawiera otwarty katalog dokumentów, za pomocą których podatnik może wykazać wywóz towarów poza terytorium UE. Mogą to być zatem jakiekolwiek dokumenty, z których będzie wynikało, że faktycznie doszło do eksportu towarów. Nie można zatem z góry zakładać, że dokumenty wymienione we wniosku (w postaci faktury sprzedaży oraz potwierdzenia eksportu np. z oświadczeniem przewoźnika/spedytora w formie podpisanego przez tego przewoźnika/spedytora tzw. europejskiego dowodu wywozu poza granice Unii Europejskiej) nie spełniają (nie będą) spełniać wymogów potwierdzających wywóz towarów”.

·         WSA w Gliwicach z 22 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1182/23.

„10. Wobec powyższego Sąd stwierdza, że spółka zasadnie zarzuciła w skardze, iż zaprezentowane stanowisko organu narusza art. 41 ust. 6 i ust. 6a oraz art. 2 pkt 8 u.p.t.u. w związku z art. 146 ust. 1 pkt 1 lit. a i art. 131 Dyrektywy 112. W tych regulacjach przewidziano otwarty katalog dokumentów, za pomocą których podatnik może wykazać wywóz towarów poza terytorium UE. Mogą to być zatem jakiekolwiek dokumenty, z których będzie wynikało, że faktycznie doszło do eksportu towarów. Nie można z góry zakładać, że dokumenty wymienione we wniosku o wydanie interpretacji nie będą spełniać wymogów potwierdzających wywóz towarów. Przyjęcie stanowiska zaprezentowanego w interpretacji przez organ prowadzi zaś do wniosku, że jeżeli spółka nie będzie posiadała dokumentów pochodzących od organów celnych lub innego dokumentu "urzędowego", to nie będzie mogła wykazać eksportu towarów. Stanowisko organu pozostaje jednak w sprzeczności z wcześniej zaprezentowanym poglądem, wyrażonym zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne w powołanych wyrokach”.

·         WSA w Rzeszowie z dnia 8 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Rz 558/23.

„Należy również zauważyć, że na gruncie wspólnotowych przepisów celnych potwierdzenie wywozu towarów może się odbywać nie tylko poprzez uzyskanie komunikatu IE-599, lecz dopuszczalne jest także w tym zakresie powoływanie się na tzw. dowody alternatywne, których katalog nie jest katalogiem zamkniętym. Skoro zatem przepisy celne nie ograniczają możliwości potwierdzenia wywozu towarów w inny sposób niż przy pomocy odpowiedniego komunikatu, wprowadzonego do systemu organów celnych, to tym bardziej możliwości tego rodzaju nie można wykluczyć na gruncie ustawy o VAT, tym bardziej, że art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, nie dostarcza do tego żadnych podstaw. Nieuprawnionym jest zatem stanowisko organu interpretacyjnego, że wyłącznie dokumenty urzędowe, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE, dają podstawę do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu towarów”.

·         WSA w Rzeszowie z 16 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Rz 415/23.

„Biorąc powyższe wywody pod uwagę, podkreślenia wymaga, że dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna). (…) Przyjęcie stanowiska zaprezentowanego w interpretacji indywidualnej prowadzi zaś do wniosku, że jeśli Spółka nie będzie posiadała dokumentów pochodzących od organów celnych, bądź innego „dokumentu urzędowego”, które to pojęcie nie zostało zdefiniowane przez Dyrektora KIS, nie będzie mogła wykazać eksportu towarów. Pozostaje ono jednak w sprzeczności z wcześniej zaprezentowanym stanowiskiem wyrażonym zarówno przez TSUE oraz NSA w powołanych wyrokach”.

·         WSA w Białymstoku z 24 października 2023 r., sygn. akt I SA/Bk 282/23.

„Stanowisko takie jest jednak niezasadne, gdyż przepisy art. 41 ust. 6 i ust. 6a u.p.t.u., tego rodzaju dokumenty (pochodzące od organów celnych), potwierdzające wywóz, wskazują jedynie przykładowo. Z ich treści nie można więc wywieść, że kreują one pewien zamknięty katalog dowodów potwierdzenia wywozu towarów, jako że art. 41 ust. 6a u.p.t.u., wyliczając tego rodzaju dokumenty, posługuje się zwrotem „w szczególności”.

·         WSA w Gdańsku z 10 października 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 637/23.

„Biorąc powyższe wywody pod uwagę, podkreślenia wymaga, że dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna). (…) Nie ma wobec powyższego racji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, że jedynie dokumenty urzędowe, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziłyby wywóz towarów poza terytorium UE, dają podstawy do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu towarów”.

Analogicznie wypowiedziały się również sądy administracyjne w następujących wyrokach:

• WSA w Rzeszowie z 5 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Rz 401/23;
• WSA w Bydgoszczy z 19 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 553/23;
• WSA w Gliwicach z 19 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1374/23;
• WSA we Wrocławiu z 23 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 751/23;
• WSA w Gliwicach z dnia 27 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1720/23;
• WSA we Wrocławiu z 14 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 739/23;
• WSA we Wrocławiu z 13 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 862/23;
• WSA we Wrocławiu z 6 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 740/23;
• WSA we Wrocławiu z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 521/24;
• WSA w Rzeszowie z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Rz 488/24;
• WSA w Gliwicach z dnia 14 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 382/24;
• WSA we Wrocławiu z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. I SA/Wr 521/24;
• WSA w Krakowie z dnia 13 lutego 2025 r., sygn. I SA/Kr 972/24;
• WSA w Łodzi z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. I SA/Łd 223/25;
• WSA we Wrocławiu z dnia 9 grudnia 2025 r., sygn. I SA/Wr 479/25.

Należy więc zauważyć, iż zarówno w ocenie TSUE, jak i polskich sądów administracyjnych, prawo do zastosowania stawki VAT 0% w ramach eksportu uzależnione jest zasadniczo od wywozu towaru będącego przedmiotem transakcji poza terytorium UE. Niespełnienie przez podatnika wymogów formalnych wynikających z przepisów prawa krajowego nie może naruszać w tym zakresie zasady neutralności podatku VAT i zasady opodatkowania w miejscu konsumpcji.

Pragniecie Państwo podkreślić, iż Spółka pozyskiwała/będzie pozyskiwać dokumenty potwierdzające wywóz towarów będących przedmiotem eksportu poza terytorium UE. Jakkolwiek stosowanymi dotychczas przez Spółkę rodzajami dowodów są przede wszystkim dokumenty celne wydawane przez polskie organy celne w ramach realizowanej procedury wywozu, tak z uwagi na występujące niekiedy trudności/opóźnienia w ich pozyskiwaniu z przyczyn niezależnych od Spółki. Spółka gromadziła/będzie gromadzić alternatywne dowody potwierdzające wywóz towarów będących przedmiotem eksportu poza terytorium UE, które w jej ocenie powinny być wystarczające dla zastosowania stawki 0% VAT właściwej dla eksportu towarów.

2.    Poszczególne warianty gromadzonej dokumentacji.

Wariant I

W tym wariancie Spółka posiadała/będzie w posiadaniu:

• faktury sprzedaży (lub jej kopii) dokumentującej daną dostawę;
• potwierdzenia zapłaty za tę dostawę,
• dokumentu transportowego, np. listu przewozowy CMR, podpisanego i/lub opatrzonego pieczęcią nabywcy znajdującego się poza terytorium Unii Europejskiej.

W Państwa ocenie dokumentacja, tj. faktura sprzedaży (lub jej kopia), potwierdzenie zapłaty oraz dokument transportowy (np. list przewozowy CMR podpisany i/lub opatrzony pieczęcią nabywcy znajdującego się poza terytorium Unii Europejskiej), była/będzie wystarczająca do jednoznacznego potwierdzenia wywozu towarów poza terytorium UE. W konsekwencji, zdaniem Spółki, dokumentacja ta dawała/będzie dawała podstawę do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% w eksporcie towarów.

Wariant II

W tym wariancie Spółka posiadała/będzie w posiadaniu:

• faktury sprzedaży (lub jej kopii) dokumentującej daną dostawę;
• potwierdzenia zapłaty za tę dostawę;
• dokumentu transportowego, np. listu przewozowego CMR, niepodpisanego przez nabywcę, ale podpisanego przez przewoźnika, potwierdzającego przyjęcie towarów do przewozu i ich transport do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej.

W Państwa ocenie, wskazana powyżej dokumentacja, obejmująca fakturę sprzedaży (lub jej kopię), potwierdzenie zapłaty oraz dokument transportowy (np. list przewozowy CMR podpisany przez przewoźnika, potwierdzający przyjęcie towarów do przewozu i ich transport do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej), była/będzie wystarczająca do jednoznacznego potwierdzenia wywozu towarów poza terytorium UE, pomimo braku podpisu nabywcy na dokumencie transportowym.

Państwa zdaniem, brak podpisu nabywcy nie pozbawia wskazanych dokumentów mocy dowodowej, jeżeli z ich treści wynika, że towary zostały wywiezione poza terytorium UE. W konsekwencji dokumentacja ta pozwalała/będzie pozwalała na zastosowanie stawki VAT w wysokości 0% dla transakcji eksportu towarów.

Wariant III

W tym wariancie Spółka posiadała/będzie w posiadaniu:

• faktury sprzedaży (lub jej kopii) dokumentującej daną dostawę;
• potwierdzenia zapłaty za tę dostawę;
• oświadczenia nabywcy potwierdzające otrzymanie towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

Oświadczenie nabywcy przybierało/może przybierać różne formy, w szczególności:

• wiadomości e-mail;
• korespondencji handlowej;
• podpisanego pisemnego potwierdzenia;
• skanu podpisanego potwierdzenia odbioru;
• innej formy komunikacji, z której jednoznacznie wynika, że towary zostały odebrane poza UE.

W Państwa ocenie, oświadczenie nabywcy o otrzymaniu towarów będących przedmiotem eksportu, niezależnie od formy, w jakiej zostało przekazane Spółce (w szczególności w postaci wiadomości e-mail, korespondencji handlowej, podpisanego potwierdzenia, skanu dokumentu lub innej formy komunikacji), cechuje się wystarczającą mocą dowodową na potrzeby zastosowania stawki VAT w wysokości 0% w eksporcie towarów.

Jako że oświadczenie to odnosi się wprost do konkretnych towarów (np. poprzez wskazanie numeru faktury), nie powinno budzić wątpliwości, że Spółka jest/będzie w stanie wykazać, iż towary będące przedmiotem dostawy opuściły/opuszczą terytorium Unii Europejskiej, a tym samym ich dostawa podlegała/podlega/będzie podlegać opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 0%.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 24 stycznia 2022 r., znak. 0113-KDIPT1-2.4012.873.2021.1.PRP:

„Zdarza się, że w odniesieniu do takich transakcji nie dysponują Państwo dokumentem celnym potwierdzającym zakończenie procedury wywozu (np. tzw. komunikatem IE 599). W takich przypadkach posiadają Państwo jednak, oprócz faktury zawierającej m.in. nazwy i ilości sprzedawanych towarów, również przynajmniej jeden z następujących dokumentów:

[…]

• oświadczenie nabywcy towarów o tym, że będące przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone do miejsca poza UE;

[…]

Jesteście Państwo w stanie zidentyfikować tożsamość towarów, których dotyczą powyższe dokumenty i powiązać je z wystawioną przez siebie fakturą (lub fakturami) na podstawie opisu towarów lub numerów faktur.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że posiadane przez Państwa dokumenty potwierdzają/będą potwierdzały wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej i spełniają/będą spełniały warunki wskazane w art. 41 ust. 6 i ust. 6a ustawy o VAT”.

Analogiczne stanowisko Dyrektor KIS zaprezentował również w następujących interpretacjach indywidualnych:

• z dnia 19 kwietnia 2022 r., znak 0112-KDIL1-3.4012.144.2022.1.KK;
• z dnia 23 marca 2022 r., znak 0112-KDIL1-3.4012.4.2022.1.KK;
• z dnia 23 lipca 2021 r., znak 0114-KDIP1-2.4012.244.2021.2.RM.

Wariant IV

W tym wariancie Spółka posiadała/będzie w posiadaniu:

• faktury sprzedaży (lub jej kopii) dokumentującej daną dostawę;
• potwierdzenia zapłaty za tę dostawę;
• oświadczenia przewoźnika/spedytora potwierdzającego dostarczenie towarów do miejsca przeznaczenia poza terytorium UE lub inne dokumenty przewoźnika wskazujące na doręczenie towarów.

Inne dokumenty przewoźnika obejmowały/mogą obejmować w szczególności:

• wydruki z systemów śledzenia przesyłek;
• potwierdzenia doręczenia;
• dokumentację spedytorską odnoszącą się do konkretnej wysyłki;
• faktury transportowe (lub ich kopie) zawierające dane pozwalające ustalić trasę przewozu, miejsce przeznaczenia i związek z konkretną dostawą.

W Państwa ocenie, oświadczenie przewoźnika odpowiedzialnego za transport towarów, potwierdzające dostarczenie towarów będących przedmiotem eksportu do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej, cechowało się/będzie się cechować wystarczającą mocą dowodową na potrzeby zastosowania stawki VAT w wysokości 0% w eksporcie towarów.

Jako że oświadczenie to odnosiło się/będzie się odnosić się do konkretnych dostaw (np. poprzez wskazanie numeru faktury, danych nabywcy, miejsca przeznaczenia czy daty dostawy), nie powinno budzić wątpliwości, że Spółka była/będzie w stanie wykazać, iż towary będące przedmiotem dostawy opuściły/opuszczą terytorium UE, a tym samym ich dostawa podlegała/podlega/będzie podlegać opodatkowaniu stawką 0% VAT.

Potwierdzenie stanowiska Spółki znajduje również wyraz w ww. interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS, w szczególności w interpretacji indywidualnej z dnia 19 kwietnia 2022 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.144.2022.1.KK:

„Podsumowując, jeśli Spółka, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy, posiada/będzie posiadała w swojej dokumentacji oprócz faktury zawierającej m.in. nazwy i ilości sprzedawanych towarów, również przynajmniej jeden z dokumentów:

[…]

c)    oświadczenie przewoźnika odpowiedzialnego za transport towarów o tym, że będące przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone do miejsca poza UE lub;

[…]

dokonywane przez Spółkę dostawy towarów są/będą opodatkowane stawką VAT w wysokości 0%”.

Ponadto, analogiczne stanowisko Dyrektor KIS zajął w interpretacji indywidualnej z dnia 24 stycznia 2022 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.873.2021.1.PRP.

Ponadto, w oświadczeniu przewoźnik/spedytor będzie potwierdzać, towary będące przedmiotem transakcji eksportu opuściły terytorium UE. W oświadczeniu wskazane będą dane pozwalające na powiązanie oświadczenia z fakturą dokumentującą eksport, analogiczne jak w przypadku oświadczenia kontrahenta wskazanego w wariancie I i II”.

Wariant V

W tym wariancie Spółka posiadała/będzie w posiadaniu:

• faktury sprzedaży (lub jej kopii) dokumentującej daną dostawę;
• potwierdzenia zapłaty za tę dostawę;
• dokumentu wydanego przez właściwy organ celny państwa trzeciego potwierdzającego import towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

W ocenie Spółki dokument wydany przez właściwy organ celny państwa trzeciego, potwierdzający import towarów poza terytorium Unii Europejskiej, stanowił/będzie stanowić wiarygodny i obiektywny dowód wywozu towarów poza UE. Dokument ten, w połączeniu z fakturą sprzedaży oraz potwierdzeniem zapłaty, pozwalał/będzie pozwalać na jednoznaczne ustalenie, że towary będące przedmiotem dostawy zostały/zostaną faktycznie dostarczone poza terytorium Unii Europejskiej.

W szczególności, jako że dokument celny potwierdzał/potwierdza przyjęcie towarów do obrotu na terytorium państwa trzeciego, nie powinno budzić wątpliwości, iż dochodziło/dojdzie do ich faktycznego wywozu poza UE. Tym samym dokumentacja ta stanowiła/będzie stanowić wystarczający dowód dla celów zastosowania stawki VAT w wysokości 0% w eksporcie towarów.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 19 kwietnia 2022 r., znak. 0112-KDIL1-3.4012.144.2022.1.KK:

„Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty potwierdzają/będą potwierdzały wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej i spełniają/będą spełniały warunki wskazane w art. 41 ust. 6 i ust. 6a ustawy.

Podsumowując, jeśli Spółka, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy, posiada/będzie posiadała w swojej dokumentacji oprócz faktury zawierającej m.in. nazwy i ilości sprzedawanych towarów, również przynajmniej jeden z dokumentów:

a)    dokument (lub jego kopię) wydany przez administrację celną kraju trzeciego (nienależącego do UE) w związku z przywozem i odprawą w tym kraju towarów będących przedmiotem dostawy; lub

[…]

dokonywane przez Spółkę dostawy towarów są/będą opodatkowane stawką VAT w wysokości 0%”.

3.    Planowana zmiana przepisów ustawy o VAT.

Końcowo, dla potwierdzenia prawidłowości stanowiska Spółki, należy również wskazać na procedowany aktualnie projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (nr z wykazu UDER112 - dostępny na witrynie Rządowego Centrum Legislacji, https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12409804/katalog/13201260), opublikowany w wykazie prac legislacyjnych Rady Ministrów. Projekt ten przewiduje istotne zmiany w zakresie dokumentowania eksportu towarów dla celów stosowania stawki VAT 0%, które zmierzają do jednoznacznego potwierdzenia, na poziomie przepisów ustawowych, dominującej w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych oraz Trybunału Sprawiedliwości UE wykładni przepisów dotyczących VAT. Wykładnia ta dopuszcza możliwość rozpoznania eksportu towarów ze stawką 0% VAT również na podstawie innych dowodów niż dokumenty celne, o ile jednoznacznie potwierdzają one wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

Projektowane zmiany zakładają m.in. zmianę treści art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, nadając mu następujące brzmienie:

„eksporcie towarów - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

a)    dostawcę lub na jego rzecz, lub;

b)    nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych”.

Dodatkowo art. 41 ust. 6 w projektowanej zmianie ma otrzymać następujące brzmienie:

„6. Stawkę podatku 0 % stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy posiada w swojej dokumentacji dowody, z których wynika, że w wyniku dostawy towary zostały wywiezione poza terytorium Unii Europejskiej”.

Zmiany przewidują również wprowadzenie szerszego przykładowego katalogu dokumentów mogących stanowić dowód eksportu (częściowo pokrywają się one z wariantami zaprezentowanymi w niniejszym wniosku).

Projektowane zmiany mają istotne znaczenie praktyczne dla podatników realizujących transakcje eksportowe, w szczególności w sytuacjach, w których uzyskanie standardowych komunikatów celnych (np. IE-599) jest utrudnione lub opóźnione.

Powyższe potwierdza, że intencją ustawodawcy jest odejście od formalistycznego podejścia do dokumentowania eksportu oraz uznanie za kluczowe faktyczne potwierdzenie wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej, niezależnie od formy dokumentu. Tym samym projektowane regulacje wzmacniają prezentowaną przez Spółkę wykładnię przepisów art. 41 ustawy o VAT w obowiązującym na moment sporządzania niniejszego wniosku brzmieniu, zgodnie z którą katalog dowodów dokumentujących eksport ma charakter otwarty.

Mając na względzie przedstawioną argumentację, wnosicie Państwo o potwierdzenie, iż transakcje eksportu towarów udokumentowane w sposób wskazany w Wariantach od I do V były/powinny być opodatkowane stawką 0% VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1 i 5 ustawy o VAT:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o VAT:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:

Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy o VAT:

Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT:

Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy o VAT:

Według art. 41 ust. 7 ustawy o VAT:

Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy o VAT:

Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy o VAT:

Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy o VAT:

Aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

• ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (eksport pośredni);
• wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Z kolei aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości 0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych. Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpił wywóz towarów i że bez ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju, która poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie nieopodatkowana.

Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, z siedzibą w (…). Prowadzicie działalność gospodarczą w zakresie produkcji, sprzedaży oraz projektowania wysokogatunkowej ceramiki, materiałów ogniotrwałych oraz systemów kontroli dla wymagających zastosowań przemysłowych. W ramach prowadzonej działalności Spółka dokonywała/będzie dokonywać dostaw towarów na rzecz kontrahentów krajowych i zagranicznych, w tym również dostaw, w ramach których towary były/będą wysyłane lub transportowane z terytorium Polski do nabywców znajdujących się poza terytorium Unii Europejskiej. Dostawy te stanowiły/będą stanowić eksport towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o VAT. Transakcje były/będą dokumentowane fakturami wystawianymi przez Spółkę. W każdym z przypadków, miejscem rozpoczęcia transportu towarów było/będzie terytorium Polski, a miejscem ich przeznaczenia (tj. zakończenia transportu) jest terytorium poza UE.

Spółka w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu eksportu, gromadziła/będzie gromadzić dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski poza terytorium UE. W tym celu Spółka współpracuje z agencjami celnymi, odpowiedzialnymi za odprawę celną towarów będących przedmiotem transakcji eksportu lub pozyskuje dokumenty celne potwierdzające wywóz towarów poza obszar UE bezpośrednio od nabywców, spedytorów lub przewoźników.

Zasadniczo odprawa celna towarów odbywa się przed polskimi organami celnymi. Po rozpoczęciu procedury wywozu Spółka otrzymuje dokument IE-529/CC-529C, a zakończenie procedury wywozu potwierdzane jest dokumentem IE-599/CC-599C.

W przypadku uzyskania przez Spółkę dokumentów celnych potwierdzających wywóz towarów poza obszar UE przed terminem do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu eksportu, Spółka opodatkowywała transakcje eksportu stawką VAT 0%, zgodnie z art. 41 ust. 4, 6, 6a Ustawy VAT (w zw. z art. 41 ust. 11 Ustawy VAT). W tych wypadkach za wystarczające dowody dokonania eksportu Spółka uznawała wyłącznie dokumenty wskazane wprost w art. 41 ust. 6a, tj. w praktyce dokumenty IE-599/CC-599C. W sytuacji, w której Spółka nie otrzymywała dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE (dokument CC-599C/IE-599), ani dokumentów potwierdzających procedurę wywozu (dokument CC-529C/IE-529) przed upływem terminu do złożenia deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy, Spółka stosowała stawkę właściwą dla dostawy krajowej w rozliczeniu za ten okres.

W praktyce w Spółce występowały/będą występować opóźnienia z uzyskiwaniem dokumentów celnych IE-599/CC-599C umożliwiających zastosowanie stawki VAT 0% w eksporcie. Mają na to wpływ okoliczności niezależne od Spółki, przykładowo opóźnienia w zamykaniu procedur wywozowych po stronie organów celnych (np. organów państwa, przez które towary opuszczają terytorium UE), czy opóźnienia w przesyłaniu przez agencję celną, nabywcę, przewoźnika lub spedytora dokumentów celnych do Spółki, ewentualnie także błędy w treści dokumentów celnych, uniemożliwiające jednoznaczne powiązanie towarów wskazanych w tym dokumencie w stosunku do towarów wskazanych na fakturze VAT. Biorąc pod uwagę dotychczasowe doświadczenie Spółki w realizacji transakcji eksportowych, w zależności od ich charakteru, Spółka dysponowała/będzie dysponować różnymi zestawami dokumentów potwierdzających wywóz towaru poza terytorium UE. W każdym z opisanych wariantów dokumenty posiadane przez Spółkę zawierały/będą zawierały dane umożliwiające ich przyporządkowanie do konkretnej transakcji eksportowej. W rezultacie Spółka była/będzie w stanie wykazać związek pomiędzy zestawami dokumentów przedstawionymi w wariantach I - V, a tożsamością towarów będących przedmiotem sprzedaży i wywozu poza terytorium Unii Europejskiej.

Wariant I

W ramach tego wariantu Spółka posiadała/będzie posiadać:

• fakturę sprzedaży (lub jej kopię) dokumentującą daną dostawę;
• potwierdzenie zapłaty za tę dostawę;
• dokument transportowy, np. list przewozowy CMR, podpisany i/lub opatrzony pieczęcią nabywcy towaru znajdującego się poza terytorium Unii Europejskiej.

Wariant II

W ramach tego wariantu Spółka posiadała/będzie posiadać:

• fakturę sprzedaży (lub jej kopię) dokumentującą daną dostawę;
• potwierdzenie zapłaty za tę dostawę;
• dokument transportowy, np. list przewozowy CMR, niepodpisany przez nabywcę towaru, ale podpisany przez przewoźnika, potwierdzający przyjęcie towarów do przewozu i ich transport do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej.

Wariant III

W ramach tego wariantu Spółka posiadała/będzie posiadać:

• fakturę sprzedaży (lub jej kopię) dokumentującą daną dostawę;
• potwierdzenie zapłaty za tę dostawę;
• oświadczenie nabywcy potwierdzające otrzymanie towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

Oświadczenie nabywcy przybierało/może przybierać różne formy, w szczególności:

• wiadomości e-mail;
• korespondencji handlowej;
• podpisanego pisemnego potwierdzenia;
• skanu podpisanego potwierdzenia odbioru;
• innej formy komunikacji, z której jednoznacznie wynika, że towary zostały odebrane poza terytorium Unii Europejskiej.

Wariant IV

W ramach tego wariantu Spółka posiadała/będzie posiadać:

• fakturę sprzedaży (lub jej kopię) dokumentującą daną dostawę;
• potwierdzenie zapłaty za tę dostawę;
• oświadczenie przewoźnika/spedytora potwierdzające dostarczenie towarów do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej lub inne dokumenty przewoźnika wskazujące na doręczenie towarów.

Inne dokumenty przewoźnika obejmowały/mogą obejmować w szczególności:

• wydruki z systemów śledzenia przesyłek;
• potwierdzenia doręczenia towarów do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej;
• dokumentację spedytorską odnoszącą się do konkretnej wysyłki;
• faktury transportowe (lub je kopie) zawierające dane pozwalające ustalić trasę przewozu, miejsce przeznaczenia i związek z konkretną dostawą.

Wariant V

W ramach tego wariantu Spółka posiadała/będzie posiadać:

• fakturę sprzedaży (lub jej kopię) dokumentującą daną dostawę;
• potwierdzenie zapłaty za tę dostawę;
• dokument wydany przez właściwy organ celny państwa trzeciego potwierdzający import towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą określenia, czy Spółka jest uprawniona do zastosowania stawki 0% VAT w eksporcie towarów, na podstawie dokumentacji przedstawionej w Wariancie I - V.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących prawa do opodatkowania dokonywanych przez Spółkę dostaw z zastosowaniem stawki podatku VAT w wysokości 0% należy wskazać, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, możliwość zastosowania stawki 0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogli Państwo opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% muszą Państwo posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów znajduje się w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT. Przy czym, pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT ma charakter otwarty, na co wskazuje użyty w ustawie zwrot „w szczególności”, nie można uznać, że jakikolwiek dokument potwierdzający wywóz towarów lub ich dostawę na terytorium państwa trzeciego, oznacza spełnienie warunku, o którym mowa w ww. przepisie.

W tym miejscu należy ponownie odnieść się do art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, gdzie ustawodawca wyraźnie wskazał, iż o eksporcie towarów możemy mówić wówczas, gdy wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium UE zostanie potwierdzony przez „właściwy organ celny określony w przepisach celnych”. Zatem mogą to być dokumenty, które wskazane są w przepisach celnych. W konsekwencji mogą to być dokumenty potwierdzone przez polskie organy celne, ale również przez organy celne z innych państw członkowskich UE.

Co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie elektronicznej z wykorzystaniem sytemu AES/ ECS2 PLUS. Zgłoszenie celne (wywozowe) w postaci komunikatu CC515C jest składane przez zgłaszającego do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne) komunikat CD518C zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu CD518C system generuje automatycznie komunikat CC599C i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat CC599C jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera. Przy czym, komunikat CC599C, może być wydany nie tylko przez krajową administrację celną, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.

Z powyższego wynika zatem, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium UE jest:

• ­elektroniczny komunikat CC599C otrzymany w systemie AES/ECS2 PLUS,
• wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
• elektroniczny komunikat CC599C otrzymany poza systemem AES/ECS2 PLUS, jeżeli jego autentyczność jest zapewniona.

Nadmieniam także, że od dnia 31 października 2024 r. nastąpiło ogólnopolskie uruchomienie systemu AES/ECS2 PLUS, w którym nie funkcjonuje już komunikat IE-599. W związku z tym, na terytorium Polski nie jest już wydawany komunikat IE-599, gdyż został on zastąpiony komunikatem CC599C, który pełni jednak taką samą rolę jak jego poprzednik, tj. jest dokumentem celnym stanowiącym potwierdzenie wywozu towaru.

Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT uprawniającym do zastosowania stawki 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia potwierdzona przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są to dokumenty o charakterze „urzędowym” wygenerowane w systemie AES/ECS2 PLUS lub potwierdzone przez właściwy urząd celny.

Ponadto, kierując się wyjaśnieniami dotyczącymi wprowadzenia regulacji zawartej w art. 41 ust. 6a ustawy, do zastosowania stawki VAT 0% będą uprawniały również inne niż ww. dokumenty, które funkcjonują w innych państwach członkowskich zgodnie z obowiązującymi tam przepisami i które potwierdzają wywóz poza terytorium UE, przy czym chodzi tu przede wszystkim o formę „urzędowego” dokumentu, w którym urząd celny innego państwa członkowskiego potwierdza wywóz towarów poza terytorium UE, a nie o dowolność w stosowaniu jakichkolwiek dokumentów, które nie zostały wprost określone w przepisach prawa tych państw.

Z powyższego wynika więc, że pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy jest katalogiem otwartym, nie można zastosować stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu towarów na podstawie dowodów innych niż dokumenty „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.

W tym miejscu należy odnieść się do wyroku TSUE z 28 marca 2019 r. sygn. C-275/18, który Państwo powołaliście w treści wniosku. W wyroku tym, TSUE stwierdził, że: „W świetle powyższego na zadane pytania należy odpowiedzieć, że art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.

Ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. Jest to wyrok, który zapadł w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów poza terytorium UE za pośrednictwem operatora pocztowego, a więc podmiotu uprawnionego na podstawie odrębnych przepisów do wykonywania działalności pocztowej. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala bowiem na przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w ich systemie elektronicznym mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT. Ponadto jak wskazano w ww. orzeczeniu TSUE, aby zastosować zwolnienie (stawkę VAT 0%) dla wywozu towarów, jego wywóz musi być bezsporny.

Z okoliczności sprawy wynika, że w praktyce w Spółce występowały/będą występować opóźnienia z uzyskiwaniem dokumentów celnych CC-599C/IE-599 umożliwiających zastosowanie stawki VAT 0% w eksporcie (przed terminem złożenia deklaracji podatkowej za okres, w którym powstał po jej stronie obowiązek podatkowy w VAT z tytułu eksportu towarów). Na powyższe mają wpływ okoliczności niezależne od Spółki, przykładowo opóźnienia w zamykaniu procedur wywozowych po stronie organów celnych (np. organów państwa, przez które towary opuszczają terytorium UE), czy opóźnienia w przesyłaniu przez agencję celną, nabywcę, przewoźnika lub spedytora dokumentów celnych do Spółki, ewentualnie także błędy w treści dokumentów celnych, uniemożliwiające jednoznaczne powiązanie towarów wskazanych w tym dokumencie w stosunku do towarów wskazanych na fakturze VAT. Państwa zdaniem, w sytuacji nieuzyskania w ustawowym terminie dowodów wskazanych w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, inne dowody uzyskiwane do tej pory oraz inne dowody, które Spółka uzyska w przyszłości będą jednoznacznie potwierdzać fakt wywozu towarów będących przedmiotem eksportu poza terytorium UE. Stwierdziliście Państwo, że w każdym z opisanych wariantów dokumenty posiadane przez Spółkę zawierały/będą zawierać dane umożliwiające ich przyporządkowanie do konkretnej transakcji eksportowej. W rezultacie Spółka była/będzie w stanie wykazać związek pomiędzy zestawami dokumentów przedstawionymi w wariantach I - V, a tożsamością towarów będących przedmiotem sprzedaży i wywozu poza terytorium Unii Europejskiej.

Jak wskazałem, zastosowanie stawki VAT 0% w eksporcie towarów jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik posiada dokumenty zawierające potwierdzenie wywozu towarów wydane przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych. W konsekwencji nie mogą to być takie dokumenty jak wskazane w opisie sprawy.

Odnosząc się do posiadanych przez Państwa ww. dokumentów nie można uznać ich za dokumenty o charakterze urzędowym, gdyż mają one jedynie charakter informacyjny. Należy zauważyć, że nie są to dokumenty potwierdzone przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych. Zatem pomimo tego, że towary były/będą wysyłane z terytorium Polski do kraju trzeciego to przedmiotowa transakcja nie spełniała/nie będzie spełniać normy wynikającej z art. 2 pkt 8 ustawy, umożliwiającej zastosowanie stawki VAT 0%, gdyż opisane wyżej dokumenty w Wariantach I - V nie są dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 w zw. z ust. 6a ustawy.

W konsekwencji dostawy udokumentowane dokumentami wskazanymi w Wariantach I, II, III, IV, V nie podlegały/nie będą podlegać opodatkowaniu stawką 0% VAT jako eksport towarów, zgodnie z art. 41 ustawy o VAT.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 - 5 uznaję za nieprawidłowe.

Odnosząc się do powołanych przez Spółkę wyroków i interpretacji należy wskazać, że zarówno wyroki jak i interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu.

Przytoczone orzeczenia Organ potraktował jako element Państwa argumentacji, lecz nie mogły mieć one wpływu na ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanego orzeczenia jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie każdą sprawę. Tym samym, powołane wyroki nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia przyjętego w przedmiotowej sprawie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

• stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
• zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.