0114-KDIP1-2.4012.442.2026.1.RM

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 czerwca 2026 r. za pośrednictwem systemu e-Doręczenia, wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości opodatkowania usług transportowo -logistycznych będących częścią transportu międzynarodowego stawką VAT w wysokości 0%. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka (…) Sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem VAT zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. Głównym działaniem Spółki jest import i dystrybucja hurtowa:

- (…).

Producentem i jedynym dostawcą dystrybuowanych przez Wnioskodawcę produktów jest (…) na Ukrainie (dalej jako Producent/ Nabywca). Producent jest podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą, w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. Nr 21, poz. 86, tj. z dnia 27 marca 2026 r. (Dz.U. z 2026 r. poz. 554).

Z przyczyn niezależnych od Producenta, wywołanych trwającym od 24 lutego 2022 r. konfliktem wojennym, Producent zamierza nabywać od spółki A. Sp. z o.o., eksploatującej złoża (…), glinę (…), która będzie wykorzystywana na potrzeby własne produkcji.

Schemat planowanej transakcji będzie przedstawiał się następująco: A. Sp. z o.o. będzie sprzedawcą i eksporterem gliny na rzecz ukraińskiego Producenta.

W celu przyspieszenia i usprawnienia procesu logistycznego przez terytorium kraju, Wnioskodawca będzie odpowiedzialny za wypełnienie obowiązków związanych z zapewnieniem transportu na terytorium kraju, ponieważ będzie miał on charakter intermodalny, obejmujący transport samochodowy (na odcinku: (…) do stacji kolejowej (…)), transport kolejowy normalnotorowy (na odcinku (…) - (…)), gdzie później nastąpi przeładunek gliny do wagonów kolei szerokotorowej (…) i transport do Nabywcy ((…) - granica - (…)).

Spółka odpowiedzialna jest za wybór przewoźnika, kontakt z przewoźnikiem i nadzór nad przewozem, zlecenie usług przewoźnikowi (tym samym Wnioskodawca otrzymuje fakturę od przewoźnika za usługi transportowe).

Podmiotem organizującym i realizującym transport i przeładunek na terenie kraju na zlecenie Wnioskodawcy będzie spółka B. Sp. z o.o. (dalej jako Przewoźnik), która ponadto będzie odpowiedzialna za odprawę celną eksportową.

Wnioskodawca, po doliczeniu właściwej marży, wystawia na rzecz Producenta fakturę za zrealizowane usługi logistyczno‑transportowe na terenie kraju, które będą częścią transportu kolejowego międzynarodowego do Nabywcy na Ukrainie.

Wnioskodawca nie będzie sprzedawcą towaru i nie będzie wykonywał transportu własnymi środkami transportu. Ciężar ekonomiczny opisanego schematu transportowego ponoszony jest ostatecznie przez Producenta/Nabywcę.

Towar będzie transportowany od Kopalni do Producenta/Nabywcy co do zasady w sposób nieprzerwany, z tym, że zostanie przeładowany na terminalu przy granicy polsko‑ukraińskiej (stacja przeładunkowa szerokotorowe - normalnotorowe w (…)), tj. przeładowanie lub ewentualne krótkookresowe składowanie podyktowane wyłącznie czynnościami logistycznymi, wynikającymi z ograniczeń technicznych związanych z szerokością torów na terytorium Ukrainy i Unii Europejskiej.

Wnioskodawca oprócz kosztów transportu kolejowego nabywa również usługi transportu samochodowego oraz usługi przeładunku oraz ewentualnego krótkookresowego składowania. Może się zdarzyć, iż Wnioskodawca poniesie koszty przechowywania w związku z przeszkodą w przewozie, spowodowaną zbyt dużym nagromadzeniem przesyłek/wagonów na granicy bądź oczekiwaniem na podstawienie pustych wagonów z ukraińskiej strony, niezbędnych na stacji przeładunkowej. W związku z tymi kosztami Wnioskodawca otrzymuje od swoich usługodawców fakturę, którą następnie refakturuje na Producenta/Nabywcę, czyli faktycznego właściciela towaru. Ww. koszty nie stanowią odrębnych usług, lecz ponoszone są w związku z realizacją usług transportowych (stanowią czynności pomocnicze w stosunku do usług transportowych).

Towar nie będzie podlegał przetworzeniu ani innym czynnościom zmieniającym jego charakter, cechy lub przeznaczenie, jakie było mu pierwotnie nadane. Transport towarów ma zatem charakter nieprzerwany, a ewentualne przestoje będą miały wyłącznie charakter techniczny.

Dokumentacja posiadana przez Wnioskodawcę

Spółka, w związku z nabyciem usług opisanych powyżej, otrzymuje fakturę, która będzie wystawiana ze stawką 0% VAT jako część usługi transportu międzynarodowego. Oprócz faktury od Przewoźnika za usługi realizowane na terytorium kraju Spółka będzie w posiadaniu kopii dokumentów celnych importowych otrzymanych od Producenta/Nabywcy, potwierdzających, że towar przewożony trafił do Producenta/Nabywcy na Ukrainie. Dodatkowo, dla każdej partii gliny obejmującej odcinek krajowy transportu Wnioskodawca będzie posiadał kopię listu przewozowego kolejowego oraz ewentualnych dokumentów spedytorskich (w tym dokumentów B. sp. z o.o.) stosowanych w komunikacji międzynarodowej, z których jednoznacznie wynikać będzie: miejsce nadania towaru na terytorium kraju, miejsce przeznaczenia towaru poza terytorium Unii Europejskiej oraz przekroczenie granicy z Ukrainą.

Dokumenty te będą złączone w dokumentacji Wnioskodawcy poprzez powiązanie ich z numerem faktury przewoźnika, numerem refaktury wystawianej przez Wnioskodawcę na rzecz Producenta oraz specyfikacją partii gliny (ilość, masa, numer wagonów), co pozwoli na jednoznaczną identyfikację, że usługi refakturowane stanowią część konkretnej usługi transportu międzynarodowego. Wnioskodawca będzie ponadto dysponował umową/zleceniem wobec B. sp. z o.o., w których jasno określone będzie, że świadczone na rzecz Wnioskodawcy usługi transportowe i przeładunkowe dotyczą wyłącznie przewozu gliny w relacji Polska - Ukraina, tj. z miejsca nadania na terytorium kraju do miejsca przeznaczenia na terytorium Ukrainy.

Wnioskodawca ponadto będzie posiadał umowę organizacji usług transportowych z Producentem, gdzie wskazane będą między innymi nabywane usługi transportowe i przeładunkowe na terenie kraju.

Pytanie

Czy Wnioskodawca na podstawie posiadanych dokumentów będzie uprawniony do zastosowania stawki 0% do refaktury zleconych na terytorium kraju usług transportowo‑logistycznych, z uwagi na fakt, że są one częścią usług transportu międzynarodowego?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie posiadanych dokumentów Spółka będzie uprawniona do zastosowania stawki 0% do refaktury opisanych usług na rzecz Producenta/Nabywcy - (…) z siedzibą w (…) na Ukrainie - z uwagi na fakt, że usługi te stanowią część usług transportu międzynarodowego.

Uzasadnienie:

Miejsce opodatkowania usług transportu, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT z dnia 11 marca 2004 r. (Dz.U. Nr 54, poz. 535, tj. z dnia 21 maja 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 775) określa się w oparciu o odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Art. 8 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Ponadto art. 8 ust. 2a ustawy o VAT stanowi, iż w przypadku, gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

W stanie faktycznym będącym przedmiotem niniejszego wniosku, Wnioskodawca będzie nabywał usługi transportowo‑logistyczne we własnym imieniu, ale na rzecz Producenta/Nabywcy gliny - (...). Z powołanego wyżej art. 8 ust. 2a ustawy o VAT wynika, że podmiot refakturujący jest traktowany tak, jakby samodzielnie wykonał usługę. Wiążą się z tym wszelkie konsekwencje podatkowe analogiczne do sytuacji, w której podatnik rzeczywiście taką usługę świadczy, w tym na podatniku ciąży obowiązek ustalenia miejsca świadczenia usług.

Oznacza to, że podmiot świadczący daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. Konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej usługi.

Z podstawowej zasady określającej miejsce świadczenia usług wynika, że miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n (art. 28b ust. 1 ustawy o VAT).

Zatem, co do zasady, w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika nieposiadającego na terytorium Polski siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności, Polska nie będzie miejscem świadczenia usług (i zarazem opodatkowania).

Niemniej jednak ww. regulacja przewiduje wyjątki od ogólnej zasady ustalenia miejsca świadczenia usług. Zgodnie z art. 28f ust. 1a pkt 2 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług transportu towarów na rzecz podatnika posiadającego na terytorium państwa trzeciego siedzibę działalności gospodarczej, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego są świadczone te usługi, a w przypadku braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium państwa trzeciego stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu - jest terytorium kraju, jeżeli transport ten jest wykonywany w całości na terytorium kraju.

Producent jest podatnikiem posiadającym siedzibę na terytorium państwa trzeciego, tj. na Ukrainie. Przedmiotem usług nabywanych i refakturowanych przez Wnioskodawcę będą usługi transportowe gliny (…) oraz czynności logistyczne bezpośrednio z nimi związane (w szczególności przeładunek oraz czynności pomocnicze).

Usługa świadczona (refakturowana) przez Wnioskodawcę obejmuje krajowy odcinek transportu gliny od (…) do stacji przeładunkowej przy granicy z Ukrainą (…), wykonywany na terytorium Polski. Odcinek ten stanowi integralną część usługi transportu międzynarodowego gliny (…), rozumianej jako przewóz z miejsca nadania na terytorium kraju do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej.

Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 2670), obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się m.in. do usług transportu towarów, jeżeli transport ten wykonywany jest w całości na terytorium kraju i stanowi część usługi transportu międzynarodowego. Przepis ten stosuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika odpowiednich dokumentów, o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT.

Dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23 ustawy, są w przypadku transportu towarów przez przewoźnika: list przewozowy lub dokument spedytorski (np. kolejowy) stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika.

W związku z powyższym, aby możliwe było zastosowanie stawki 0% VAT, muszą zostać spełnione następujące przesłanki: transport towarów musi być w całości wykonywany na terytorium kraju, musi stanowić część usługi transportu międzynarodowego, a podatnik zobowiązany jest do posiadania dokumentacji potwierdzającej świadczenie usług transportu międzynarodowego, wymienionej w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 83 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT, przez usługi transportu międzynarodowego rozumie się przewóz z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej.

Z powołanych regulacji wynika, że prawo podatnika do zastosowania do usług międzynarodowego transportu towarów preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, że w wyniku przewozu towaru z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim. Istotą przywołanych przepisów jest zobowiązanie podatnika do udowodnienia, że towary będące przedmiotem transportu rzeczywiście przekroczyły granicę z państwem trzecim. Zatem chcąc zastosować stawkę podatku w wysokości 0%, podatnik powinien posiadać w swojej dokumentacji wiarygodne dowody potwierdzające powyższy fakt.

W opisanym zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku, w momencie rozpoczęcia transportu gliny transport będzie przyporządkowany konkretnemu zamówieniu złożonemu przez Producenta do Kopalni. Występujące w trakcie tego transportu ewentualne przerwy dokonywane w celu zmiany środka transportu (transport samochodowy - kolej normalnotorowa - kolej szerokotorowa) będą wynikać z niezbędnych warunków takiego transportu intermodalnego, a z uwagi na ich techniczny charakter nie będą powodować przerwania jego ciągłości. Przedstawiony we wniosku transport gliny z kraju do kraju trzeciego (Ukrainy), w ramach którego Wnioskodawca nabywa i następnie świadczy swoje usługi, stanowi zatem transport o zasadniczo nieprzerwanym charakterze.

W przepisie art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy wymienione zostały dokumenty potwierdzające wykonanie usługi transportu międzynarodowego, ze wskazaniem, że może to być także inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim. Należy zatem wskazać, że katalog dokumentów potwierdzających przekroczenie granicy z państwem trzecim jest katalogiem otwartym. Ponadto w interpretacji z 25 listopada 2019 r. Nr 0113‑KDIPT1‑2.4012.540.2019.2.KT czytamy, iż: „dopuszczalne są też inne dokumenty, przy czym ustawodawca nie określił jakie to mają być dowody, jednak muszą one jednoznacznie, w sposób niebudzący wątpliwości, potwierdzać spełnienie ww. wymogu”.

Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że po stronie Spółki (…) sp. z o.o. będzie gromadzony komplet dokumentów przewozowych oraz faktur od Przewoźnika, o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT, uzupełniony dokumentami importowymi po stronie Producenta/Nabywcy, tak aby całość dokumentacji jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzała, iż refakturowane usługi transportowo‑logistyczne stanowią część konkretnej usługi transportu międzynarodowego gliny z Polski do Ukrainy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Według art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy:

Powołany przepis tworzy więc fikcję prawną, w której podmiot, który jedynie kupuje i odsprzedaje usługę, jest uważany za podmiot, który jest nabywcą tej usługi i świadczącym tę usługę.

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi, od tego bowiem zależy, czy dane świadczenie podlega opodatkowaniu tym podatkiem w Polsce, czy też nie.

Jak stanowi art. 28a ustawy:

Powyższy przepis wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Według tej regulacji, podatnikiem jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy:

W myśl art. 28b ust. 2 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika, w rozumieniu art. 28a ustawy, dla których ustawodawca nie przewidział szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia usług jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Przy czym, w odniesieniu do niektórych kategorii usług przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje w zakresie ustalenia miejsca świadczenia.

W myśl art. 28f ust. 1a pkt 2 ustawy:

Na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy:

W myśl art. 83 ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy:

Według art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy:

Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług z dnia 9 grudnia 2023 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 2670), zwanego dalej „Rozporządzeniem”:

Według § 4 ust. 2 Rozporządzenia:

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Spółka zajmuje się importem i dystrybucją hurtową płytek ceramicznych produkowanych przez powiązany ze Spółką podmiot z Ukrainy (Producent).

Przedmiotem wniosku jest transakcja, w ramach której Producent będzie nabywał glinę do produkcji od polskiej spółki A. Sp. z o.o. Natomiast Spółka, w celu usprawnienia procesu logistycznego, będzie organizowała transport na terytorium Polski, tj. Spółka wybierze przewoźnika, zleci mu wykonanie usług transportu i będzie sprawowała nadzór nad przewozem. Spółka nie będzie sprzedawcą towaru - sprzedawcą i eksporterem gliny na rzecz Producenta będzie A. Sp. z o.o. Transport będzie przebiegał kilkuetapowo. Z (…) towar będzie przewożony do stacji kolejowej (…) transportem samochodowym. Następnie towar będzie transportowany transportem kolejowym normalnotorowym do terminala w (…) (stacja przeładunkowa szerokotorowe-normalnotorowe). Tu towar zostanie przeładowany do wagonów kolei szerokotorowej i przetransportowany do Producenta ((…) - granica - (…)). Podmiotem realizującym transport kolejowy i przeładunek na terenie Polski będzie B. Sp. z o.o. (Przewoźnik). Przewoźnik będzie również odpowiedzialny za odprawę celną eksportową. Towar będzie transportowany z polskiej kopalni do Producenta na Ukrainę w sposób nieprzerwany - przeładunek lub ewentualne krótkookresowe składowanie towaru będzie miało charakter logistyczny wynikający z ograniczeń technicznych (różne szerokości torów na terytorium UE i Ukrainy). W trakcie transportu, towar nie będzie podlegał przetworzeniu ani innym czynnościom zmieniającym jego charakter, cechy lub przeznaczenie.

Spółka nabywa również usługi transportu samochodowego oraz usługi przeładunku i krótkookresowego składowania. Taka sytuacja może wynikać z nagromadzenia dużej ilości przesyłek/wagonów na granicy lub z konieczności oczekiwania na podstawienie pustych wagonów z ukraińskiej strony. Ciężar ekonomiczny opisanego schematu transportowego ostatecznie poniesie Producent. Zarówno Przewoźnik jak i dostawcy pozostałych usług, tj. usług transportu samochodowego, usług przeładunku i krótkookresowego składowania będą wystawiali faktury na rzecz Spółki. Natomiast Spółka obciąży tymi kosztami właściciela towaru (Producenta) wystawiając faktury na jego rzecz za usługi transportowo-logistyczne.

Spółka powzięła wątpliwości, czy na podstawie posiadanych dokumentów może refakturować usługi transportowo‑logistyczne będące częścią usług transportu międzynarodowego zlecone na terytorium kraju, z zastosowaniem stawki VAT 0%.

W tym miejscu należy wskazać, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, wówczas nie powinno być ono sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu, tj. do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast świadczenie należy uznać za pomocnicze, jeśli nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncze świadczenie traktowane jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia pomocniczego jest zdeterminowany przez świadczenie główne oraz nie można wykonać lub wykorzystać świadczenia głównego bez świadczenia pomocniczego. Jeżeli jednak w skład realizowanego świadczenia wchodzą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

Natomiast o tym, czy mamy do czynienia z kompleksową dostawą towarów, czy z kompleksowym świadczeniem usług, powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg - Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji jest wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności mają charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji są inne czynności, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

W konsekwencji, w przypadku świadczeń o charakterze złożonym o sposobie opodatkowania, decyduje to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym czy też z szeregiem jednostkowych świadczeń. Świadczenie o charakterze złożonym podlega opodatkowaniu według jednolitych zasad właściwych dla świadczenia głównego.

W analizowanej sprawie, Spółka nabywa i odsprzedaje Producentowi usługi transportu samochodowego oraz usługi transportu kolejowego. Ponadto, w sytuacji gdy powstają przeszkody w przewozie (duża ilość zgromadzonych przesyłek/wagonów na granicy, konieczność oczekiwania na podstawienie pustych wagonów z ukraińskiej strony) Spółka nabywa usługi przeładunku i krótkookresowego składowania towarów. Przy czym, Spółka wskazuje, że usługi przeładunku i krótkookresowego składowania towarów nie stanowią odrębnych usług, lecz są one związane z realizacją usług transportowych. Zgodnie ze wskazaniem Spółki, koszty przeładunku i czasowego przechowywania towarów stanowią czynności pomocnicze w stosunku do usług transportowych. Zatem skoro, usługi przeładunku i czasowego przechowywania towarów są bezpośrednio związane z usługami transportowymi, należy przyjąć, że całość świadczeń nabywanych i odsprzedawanych przez Spółkę na rzecz Producenta należy opodatkować wg zasad dotyczących usług transportu towarów.

Spółka będąca czynnym podatnikiem podatku VAT będzie świadczyć usługi transportu towarów na rzecz Producenta, który spełnia definicję podatnika, o którym mowa w art. 28a ustawy i ma siedzibę na terytorium państwa trzeciego (Ukraina). Jednocześnie usługa świadczona (refakturowana) przez Spółkę na rzecz Producenta obejmuje krajowy odcinek transportu towaru (gliny), tj. z (…) do stacji przeładunkowej w (…) przy granicy z Ukrainą. Zatem, miejscem świadczenia i opodatkowania usług świadczonych przez Spółkę na rzecz Producenta - zgodnie z art. 28f ust. 1a pkt 2 ustawy - będzie Polska. Przy tym, skoro towar będzie transportowany z miejsca wyjazdu na terytorium kraju (z kopalni) do miejsca przeznaczenia poza UE (Ukraina), należy uznać, że ww. transport będzie stanowić część transportu międzynarodowego, o którym mowa w art. 83 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy.

Przechodząc do kwestii opodatkowania świadczonych usług stawką VAT w wysokości 0% należy wskazać, że skoro usługi transportu towarów świadczone przez Spółkę stanowią część usługi transportu międzynarodowego i transport towarów wykonywany jest w całości na terytorium kraju, to do ich opodatkowania znajduje zastosowanie § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia. Przy czym, aby podatnik miał możliwość zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% musi posiadać dokumenty, o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy (§ 4 ust. 2 Rozporządzenia).

Natomiast z art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy wynika, że prawo podatnika do zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 0% dla usług międzynarodowego transportu towarów uzależnione jest od posiadania dokumentów, które jednoznacznie potwierdzają, że w wyniku przewozu towaru z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim. Istotą przywołanego przepisu jest zobowiązanie podatnika do udowodnienia, iż towary będące przedmiotem transportu rzeczywiście przekroczyły granicę z państwem trzecim. Podstawowe znaczenie dla udokumentowania międzynarodowego transportu towarów ma list przewozowy stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej potwierdzający, że nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim. Dopuszczalne są też inne dokumenty, niemniej jednak muszą one jednoznacznie, w sposób niebudzący wątpliwości, potwierdzać spełnienie ww. warunku.

Odnośnie posiadanej dokumentacji Spółka wskazała, że będzie posiadała faktury dokumentujące zakup usług opisanych we wniosku, w tym fakturę wystawioną przez Przewoźnika za usługi realizowane na terytorium kraju. Ponadto, Producent przekaże Spółce kopie dokumentów celnych importowych potwierdzających, że przewożony towar dotarł do Producenta na Ukrainie. Dodatkowo, dla każdej partii gliny transportowanej na terytorium kraju, Spółka będzie posiadała kopię listu przewozowego kolejowego oraz ewentualnych dokumentów spedytorskich, w tym dokumentów Przewoźnika stosowanych w komunikacji międzynarodowej, z których będzie jednoznacznie wynikać miejsce nadania towaru na terytorium kraju, miejsce przeznaczenia towaru poza UE oraz przekroczenie granicy z Ukrainą. Dokumenty te będą powiązane z numerem faktury przewoźnika, numerem refaktury wystawianej przez Spółkę na rzecz Producenta oraz ze specyfikacją partii gliny (ilość, masa, numer wagonów). Jak wskazuje Spółka, pozwoli to na jednoznaczną identyfikację, że odsprzedawane usługi stanowią część konkretnej usługi transportu międzynarodowego. Ponadto, Spółka będzie dysponowała umową/zleceniem z Przewoźnikiem, z których wynika, że usługi transportowe i przeładunkowe świadczone na rzecz Spółki dotyczą przewozu gliny z miejsca nadania na terytorium kraju do miejsca przeznaczenia na terytorium Ukrainy.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przestawione okoliczności sprawy należy uznać, że na podstawie posiadanych dokumentów, Spółka będzie miała prawo opodatkować (odsprzedawane) usługi transportu towarów będące częścią transportu międzynarodowego świadczone na rzecz Producenta stawką VAT w wysokości 0%, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia w zw. z art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy.

Zatem przedstawione stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie wskazuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.