0114-KDIP1-2.4012.436.2026.2.GK

Interpretacja indywidualna 

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący uznania dostawy Towarów przemieszczanych w procedurze tranzytu z Chin na terytorium Ukrainy za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 28 lipca 2026 r. (wpływ 7 sierpnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego ostatecznie sprecyzowany w uzupełnieniu wniosku

Wnioskodawca jest osobą prawną (spółką z o.o.). Wnioskodawca jest opodatkowany od całości swoich dochodów na terenie Rzeczpospolitej Polskiej. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest (...). Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

W przedmiotowej transakcji będą występować cztery podmioty:

a)  Podmiot A

To podmiot z siedzibą na terytorium Chin. Podmiot A sprzedaje towar na rzecz Podmiotu B. Chiny są miejscem rozpoczęcia wysyłki towaru. Podmiot A wystawia fakturę sprzedaży na rzecz Podmiotu B. Towar transportem lotniczym trafia na lotnisko na terytorium Polski. Podmiot B jest odpowiedzialny za transport towaru (organizuje transport) z Chin na lotnisko na terytorium Polski.

b)  Podmiot B (Wnioskodawca)

To podmiot z siedzibą na terytorium Polski. Podmiot B sprzedaje towar na rzecz Podmiotu C. Podmiot B wystawia fakturę sprzedaży na rzecz Podmiotu C. W momencie sprzedaży towaru przez Podmiot B na Podmiot C - towar cały czas znajduje się na lotnisku na terytorium Polski.

c)  Podmiot C

To podmiot z siedzibą na terytorium Polski (spółka A. sp. z o.o., NIP: (…)). Podmiot C sprzedaje towar na rzecz Podmiotu D. Podmiot C wystawia fakturę sprzedaży na rzecz Podmiotu D. Podmiot B jest odpowiedzialny za transport towaru (organizuje transport) z lotniska na terytorium Polski na Ukrainę. Podmiot B przy organizacji transportu działa jednak za pośrednictwem Podmiotu D działającego na rzecz Pomiotu B.

d)  Podmiot D

To podmiot z siedzibą na Ukrainie. Jest ostatecznym nabywcą towaru, o którym mowa w niniejszym wniosku.

Jak wyżej wspominano, towar będzie transportowany fizycznie w następujący sposób: z Chin na lotnisko na terytorium Polski, a następnie z lotniska na terytorium Polski - na Ukrainę. Towar będzie transportowany w ramach procedury tranzytu, o której mowa w art. 226 (tzw. procedura T1) Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające Unijny Kodeks Celny.

Powyższe oznacza, że towary będą znajdować się w procedurze tranzytu od miejsca rozpoczęcia wysyłki (Chiny), aż do miejsca zakończenia wysyłki (Ukraina).

W czasie trwania wyżej opisanej procedury zostanie wystawiony jeden tranzytowy dokument towarzyszący. Dokument T1 będzie zawierał pod pozycją nadawca dane Podmiotu C, pod pozycją odbiorca będzie zawierał dane Podmiotu D.

W związku z objęciem towarów procedurą tranzytu - nie są z tego tytułu pobierane opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze.

Podkreślić w tym miejscu należy fakt, iż towary nie zostaną dopuszczone do obrotu na terytorium Unii Europejskiej, a w szczególności w Polsce. Miejscem docelowym tych towarów jest Ukraina i to właśnie tam te towary zostaną dopuszczone do obrotu.

Wywóz towaru nastąpi w ramach transportu o nieprzerwanym charakterze. Oznacza to, że od momentu rozpoczęcia transportu z Chin do chwili wywozu towaru poza terytorium Unii Europejskiej (na Ukrainę) - nie wystąpią przerwy niezwiązane bezpośrednio z organizacją transportu do miejsca docelowego.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że przedmiotowa dostawa będzie miała miejsce w czwartym kwartale 2026 r, a towary będące przedmiotem planowanych transakcji to (...). Ponadto wskazali Państwo, że od początku do końca podmiotem odpowiedzialnym za organizację transportu jest ten sam podmiot (Podmiot B), tj.:

‒    Podmiot B jest odpowiedzialny za transport towaru (organizuje transport) z Chin na lotnisko na terytorium Polski,

‒    Podmiot B jest odpowiedzialny za transport towaru (organizuje transport) z lotniska na terytorium Polski na Ukrainę. Podmiot B przy organizacji transportu działa jednak za pośrednictwem Podmiotu D działającego na rzecz Pomiotu B.

Umowę z zewnętrzną firmą transportową na przewóz towarów z terytorium Chin na lotnisko na terytorium Polski oraz z lotniska na terytorium Polski na Ukrainę - będzie miał zawartą Podmiot B. Przewoźnik będzie działał na rzecz Podmiotu B.

Wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej (na Ukrainę) jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Pytanie

Czy sprzedaż dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz Podmiotu C - będzie opodatkowana w Polsce podatkiem od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz Podmiotu C - nie będzie opodatkowana w Polsce podatkiem od towarów i usług.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1)  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)  eksport towarów;

3)  import towarów na terytorium kraju;

4)  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z. powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 2 pkt 7 ustawy o VAT, przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o eksporcie towarów rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

1)  dostawcę lub na jego rzecz, lub

2)  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych

‒    jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Jednocześnie, w myśl art. 19a ust. 9 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.

Oznacza to, że w przypadku gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w związku z dopuszczeniem towarów do obrotu wówczas także, co do zasady, powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.

Zgodnie z art. 19a ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku objęcia towarów procedurą: składowania celnego, odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych, uszlachetniania czynnego, tranzytu, wolnego obszaru celnego, jeżeli od towarów tych pobierane są opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze, obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą wymagalności tych opłat.

Zasady dotyczące określenia miejsca świadczenia przy dostawie towarów w przypadku transakcji łańcuchowych (szeregowych), tj. transakcji, w których występuje kilka podmiotów dokonujących obrotu tym samym towarem, przy czym towar trafia bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu, regulują przepisy art. 22 ust. 1-4 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Natomiast w myśl art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

Na mocy art. 22 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.

Zgodnie z art. 22 ust. 2e ustawy o VAT, w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:

1)  pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;

2)  ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.

Zatem, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie jest przemieszczany od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport). Z uwagi na to, że dokonywane jest tylko jedno przemieszczenie towarów, to tylko jedna dostawa może być uznana za dostawę "ruchomą" towarów, pozostałe zaś są dostawami "nieruchomymi". Przy czym, w przypadku gdy towar transportowany jest przez pierwszego dostawcę, transport towarów należy przyporządkować dostawie towarów dokonywanej przez tego dostawcę (pierwszej dostawie w ramach łańcucha dostaw). Z kolei, gdy towar transportowany jest przez ostatniego nabywcę, transport towarów należy przyporządkować dostawie dla tego nabywcy (ostatniej dostawie w łańcuchu).

Jednocześnie jak stanowi art. 22 ust. 3 ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:

1)  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2)  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Natomiast stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.

Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy o VAT, miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Przy czym, w myśl art. 26a ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej jedną z następujących procedur:

1)  uszlachetniania czynnego,

2)  odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,

3)  składowania celnego,

4)  tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed objęciem towarów jedną z procedur celnych,

5)  wolnego obszaru celnego

‒    miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary te przestaną podlegać tym procedurom.

Ponadto, w myśl art. 5 pkt 15, 18, 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz.Urz.UE.L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 z póżn. zm.) - zwanym dalej UKC:

‒    „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie, deklaracja lub powiadomienie są składane;

‒    „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;

‒    „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.

Stosownie do art. 77 UKC:

1)  Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur celnych:

a.  dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;

b.  odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.

2)  Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.

3)  Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego. (...)

Z kolei art. 226 ust. 1 UKC stanowi, że:

Procedura tranzytu zewnętrznego pozwala na przemieszczanie towarów nieunijnych z jednego do drugiego miejsca znajdującego się na obszarze celnym Unii, przy czym towary te nie podlegają:

a)  należnościom celnym przywozowym;

b)  innym należnościom określonym w innych stosownych obowiązujących przepisach (...).

Stosownie do art. 234 ust. 1 UKC:

Procedura unijnego tranzytu zewnętrznego jest stosowana przy przewozie towarów przez kraj lub terytorium, znajdujące się poza obszarem celnym Unii, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków:

a)  taka możliwość przewidziana została w umowie międzynarodowej;

b)  przewóz przez ten kraj lub terytorium odbywa się z zastosowaniem jednolitego dokumentu przewozowego wystawionego na obszarze celnym Unii.

W tym miejscu należy wskazać, że za import towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 7 ustawy o VAT uważa się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Definicja ta stanowi implementację art. 30 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U.UE.L 347 z 11.12.2006 str. 1 z późn. zm.), w myśl którego "import towarów" oznacza wprowadzenie na terytorium Wspólnoty towarów, które nie znajdują się w swobodnym obrocie, w rozumieniu art. 24 Traktatu.

Oznacza to, że importem jest przywóz towarów z kraju trzeciego na terytorium Unii Europejskiej, natomiast to, w którym państwie członkowskim podlega on opodatkowaniu (ma miejsce import towarów) określa art. 26a ustawy o VAT. Miejscem importu jest bowiem terytorium tego państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej. Przy czym, w przypadku objęcia towarów z momentem ich wprowadzenia m.in. procedurą składowania celnego czy tranzytu, miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary przestaną podlegać tej procedurze.

Zatem tylko import towarów na terytorium kraju stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT.

Z kolei powstanie obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów powiązane jest z powstaniem obowiązku zapłaty cła lub faktem zaistnienia określonych procedur celnych. W przypadku, gdy importowany towar nie jest objęty procedurą dopuszczenia do obrotu w rozumieniu przepisów celnych i przywóz towaru nie powoduje powstania długu celnego, ani też nie występują żadne inne należności przywozowe, obowiązek podatkowy dla przedmiotowego importu towarów nie powstaje.

Przedstawione okoliczności wskazują, że ww. dostawę będącą przedmiotem zapytania należy uznać za transakcję łańcuchową w rozumieniu art. 22 ust. 2 ustawy o VAT, w wyniku której towary będące przedmiotem transakcji będą transportowane bezpośrednio od Podmiotu A z Chin do ostatecznego nabywcy - Podmiotu D na Ukrainę. Towar będzie korzystał z procedury tranzytu. Miejscem zakończenia procedury tranzytu jest obszar we władaniu Urzędu Celnego na granicy Polsko- Ukraińskiej.

Należy zauważyć, że zgodnie z powołanym art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku transakcji łańcuchowej, której przedmiotem są towary wysyłane lub transportowane z terytorium państwa trzeciego - dostawa towarów dokonana przez importera (tj. podatnika z tytułu importu lub zaimportowania) jest zawsze opodatkowana VAT w kraju importu lub zaimportowania tych towarów. Zatem dostawa towarów sprowadzonych z państwa trzeciego, dokonana w ramach transakcji łańcuchowej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce, wówczas gdy na terytorium kraju dojdzie do importu towarów, a podatnikiem z tytułu importu towarów będzie podmiot dokonujący tej dostawy.

Importem jest przywóz towarów z kraju trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Z kolei to, w którym państwie członkowskim UE import towarów podlega opodatkowaniu (ma miejsce import towarów) - określa przepis art. 26a ustawy o VAT. Miejscem importu jest bowiem terytorium tego państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej, przy czym w przypadku objęcia towarów z momentem ich wprowadzenia m.in. procedurą tranzytu, miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary te przestaną podlegać tej procedurze. Tym samym, czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce - stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT - jest wyłącznie import na terytorium kraju.

Powstanie obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów jest powiązane z powstaniem obowiązku zapłaty cła lub faktem zaistnienia określonych procedur celnych. W przypadku, gdy importowany towar nie jest objęty procedurą dopuszczenia do obrotu w rozumieniu przepisów celnych i przywóz towaru nie powoduje powstania długu celnego, ani też nie występują żadne inne należności przywozowe, wówczas nie powstaje obowiązek podatkowy z tytułu przedmiotowego importu towarów.

W okolicznościach przedstawionych we wniosku, w związku z przywozem towarów na terytorium kraju nie powstanie obowiązek podatkowy tytułu importu towarów, który zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy o VAT powstaje z chwilą powstania długu celnego.

Podsumowując, sprzedaż dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz Podmiotu C - nie będzie opodatkowana w Polsce podatkiem od towarów i usług.

Podobnie m.in. interpretacja Dyrektora KIS z dnia 27 maja 2025 r., 0112-KDIL1-3.4012.228.2025.1. MR.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy:

Terytorialny charakter podatku od towarów i usług oznacza zatem, że opodatkowaniu podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane za wykonane na terytorium kraju. W tym wypadku określenie miejsca świadczenia (dostawy) determinuje miejsce opodatkowania. Miejsce świadczenia wskazuje jednocześnie państwo, w którym dana czynność winna zostać opodatkowana. Jest to szczególnie istotne w przypadku dostawy towarów, która odbywa się pomiędzy podmiotami z różnych państw. Miejsce świadczenia (opodatkowania) przy dostawie towarów uzależnione jest od sposobu, w jaki realizowana jest ta dostawa.

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy:

Powyższa definicja kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu bądź stosunek prawny, w ramach którego dokonano przywozu.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:

W przepisach art. 22 ust. 1-4 ustawy uregulowano zasady dotyczące określenia miejsca świadczenia przy dostawie towarów w przypadku transakcji łańcuchowych (szeregowych), tj. transakcji, w których występuje kilka podmiotów dokonujących obrotu tym samym towarem, przy czym towar trafia bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu. Każda z dostaw w transakcji łańcuchowej traktowana jest odrębnie, co oznacza, że dla każdej z nich odrębnie ustalane jest też miejsce dokonania dostawy. W sprawie będącej przedmiotem wniosku zastosowanie znajdą m.in. przepisy art. 22 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i ust. 4 ustawy.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy:

Przepis art. 22 ust. 2 ustawy stanowi, że:

Przy czym, jak stanowi art. 22 ust. 3 ustawy:

W myśl tego przepisu, wszystkie transakcje realizowane przed dostawą ruchomą (do której przypisano wysyłkę lub transport towaru) będą opodatkowane w państwie, z którego towar jest wysyłany lub transportowany. Z kolei wszystkie dostawy mające miejsce po transakcji ruchomej będą opodatkowane w państwie przeznaczenia towaru.

Stosownie zaś do art. 22 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z art. 26a ustawy:

Z powołanych przepisów wynika, że miejscem opodatkowania dostawy towarów, co do zasady, jest miejsce (kraj), w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki. Na ustalenie miejsca dostawy nie ma przy tym wpływu siedziba dostawcy (podatnika) – istotne jest jedynie miejsce, gdzie towar jest przechowywany i z którego jest przewożony ostatecznie do nabywcy.

W myśl art. 19a ust. 9 ustawy:

Oznacza to, że w przypadku gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w związku z dopuszczeniem towarów do obrotu wówczas także, co do zasady, powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.

Na podstawie art. 19a ust. 10a ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 19a ust. 11 ustawy:

Ponadto, w myśl art. 5 pkt 15, 16, 18, 19, 23 i 24 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.) – zwanym dalej UKC:

Do celów niniejszego kodeksu stosuje się następujące definicje:

Stosownie do art. 77 UKC:

Z kolei, art. 226 ust. 1 UKC stanowi, że:

Stosownie do art. 234 ust. 1 UKC:

W niniejszej sprawie trzeba również zwrócić uwagę na przepis art. 22 ust. 4 ustawy, który stanowi, że w przypadku, gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest (...). W czwartym kwartale 2026 r. Podmiot A z siedzibą na terytorium Chin będzie sprzedawał towary (...) na rzecz Wnioskodawcy. Podmiot A będzie wystawiał fakturę sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy. Towar transportem lotniczym będzie trafiał na lotnisko na terytorium Polski. Wnioskodawca następnie będzie sprzedawał towary na rzecz Podmiotu C z siedzibą na terytorium Polski (spółka A. sp. z o.o). Wnioskodawca będzie wystawiał fakturę sprzedaży na rzecz Podmiotu C. Towar cały czas będzie znajdował się na lotnisku na terytorium Polski. Podmiot C następnie będzie sprzedawał towar na rzecz Podmiotu D z siedzibą na Ukrainie. Podmiot D będzie ostatecznym nabywcą towaru. Podmiot C będzie wystawiał fakturę sprzedaży na rzecz Podmiotu D. Wywóz towaru nastąpi w ramach transportu o nieprzerwanym charakterze, oznacza to, że nie wystąpią przerwy niezwiązane bezpośrednio z organizacją transportu do miejsca docelowego. Od początku do końca podmiotem odpowiedzialnym za organizację transportu z terytorium Chin na lotnisko na terytorium Polski oraz z lotniska na Ukrainę będzie ten sam podmiot (Wnioskodawca). Umowę z zewnętrzną firmą transportową na przewóz towarów z terytorium Chin na lotnisko na terytorium Polski oraz z lotniska na terytorium Polski na Ukrainę - będzie miał zawartą Wnioskodawca. Przewoźnik będzie działał na rzecz Wnioskodawcy. Towar będzie transportowany w ramach procedury tranzytu (tzw. procedura T1). Towary będą znajdować się w procedurze tranzytu od miejsca rozpoczęcia wysyłki (Chiny), aż do miejsca zakończenia wysyłki (Ukraina). W czasie trwania opisanej procedury zostanie wystawiony jeden tranzytowy dokument towarzyszący. Dokument T1 będzie zawierał pod pozycją nadawca dane Podmiotu C, pod pozycją odbiorca będzie zawierał dane Podmiotu D. W związku z objęciem towarów procedurą tranzytu - nie będą z tego tytułu pobierane opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze. Towary nie zostaną dopuszczone do obrotu na terytorium Unii Europejskiej, a w szczególności w Polsce. Miejscem docelowym tych towarów będzie Ukraina i to właśnie tam te towary zostaną dopuszczone do obrotu. Wywóz towarów na Ukrainę będzie potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

W tak przedstawionych okolicznościach sprawy wyraziliście Państwo wątpliwości czy sprzedaż dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz Podmiotu C będzie opodatkowana w Polsce podatkiem od towarów i usług.

Przedstawione okoliczności wskazują, że dostawa będąca przedmiotem zapytania będzie realizowana w ramach transakcji łańcuchowej w rozumieniu art. 22 ust. 2 ustawy, w której uczestniczą cztery podmioty (Podmiot A z Chin, Wnioskodawca, Podmiot C z Polski i Podmiot D z Ukrainy) i w wyniku której towary będące przedmiotem transakcji będą transportowane bezpośrednio od Podmiotu A z Chin do ostatecznego nabywcy – Podmiotu D na Ukrainę. Z opisu sprawy wynika, że towar w pierwszej kolejności będzie transportowany z terytorium Chin na lotnisko w Polsce, a następnie z lotniska z Polski będzie transportowany na terytorium Ukrainy. Umowę zewnętrzną z firmą transportową na przewóz towarów z terytorium Chin na lotnisko w Polsce oraz z lotniska na terytorium Ukrainy będzie miał zawartą Wnioskodawca (przewoźnik będzie działał na rzecz Wnioskodawcy). Transport towarów nastąpi w ramach transportu o nieprzerwanym charakterze, co oznacza, że nie wystąpią przerwy niezwiązane bezpośrednio z organizacją transportu do miejsca docelowego. Towar będzie znajdować się w procedurze tranzytu od miejsca rozpoczęcia wysyłki (Chiny), aż do miejsca zakończenia wysyłki (Ukraina). W ramach tej procedury zostanie wystawiony jeden tranzytowy dokument towarzyszący (Dokument T1), który będzie zawierał pozycję nadawca dane Podmiotu C, a pod pozycją odbiorca dane Podmiotu D. Jak wskazał Wnioskodawca miejscem zakończenia procedury tranzytu będzie obszar we władaniu Urzędu Celnego na granicy Polsko-Ukraińskiej.

Dla ustalenia, czy sprzedaż towaru na rzecz Podmiotu C, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski istotne znaczenie ma to, czy na terytorium kraju dojedzie do importu towarów w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy oraz czy Wnioskodawca będzie podatnikiem z tytułu importu towarów. W przedmiotowej sprawie należy bowiem uwzględnić przepis art. 22 ust. 4 ustawy, który stanowi, że dostawę towarów wysyłanych z państwa trzeciego uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów (w tym przypadku Polski), gdy dostawa ta jest dokonywana przez podatnika, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów. Zatem, w przypadku importu towarów, pierwszą dostawą, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce jest dostawa dokonywana przez podmiot, który jest podatnikiem z tytułu importu towarów w kraju importu lub zaimportowania tych towarów. Przy tym, dostawa, której przedmiotem jest towar niedopuszczony do obrotu na terytorium UE, nie może zostać potraktowana jako transakcja podlegająca opodatkowaniu VAT w Polsce. Z uwagi na to, że dostawy tej nie dokonuje importer towaru, taka transakcja podlega wyłączeniu z katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zawartego w art. 5 ust. 1 ustawy.

Jak słusznie wskazał Wnioskodawca, za import towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 7 ustawy uważa się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Definicja ta stanowi implementację art. 30 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), w myśl którego „import towarów” oznacza wprowadzenie na terytorium Wspólnoty towarów, które nie znajdują się w swobodnym obrocie w rozumieniu art. 24 Traktatu.

Z powołanych regulacji wynika, że importem jest przywóz towarów z kraju trzeciego na terytorium Unii Europejskiej, natomiast to, w którym państwie członkowskim podlega on opodatkowaniu - ma miejsce import towarów - określa przepis art. 26a ustawy. Miejscem importu jest bowiem terytorium tego państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej, przy czym w przypadku objęcia towarów z momentem ich wprowadzenia m.in. procedurą tranzytu miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary te przestaną podlegać tej procedurze. Zatem tylko import na terytorium kraju stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Powstanie obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów, stosownie do art. 19a ust. 9 ustawy, jest powiązane z powstaniem obowiązku zapłaty cła lub faktem zaistnienia określonych procedur celnych, o których mowa w art. 19a ust. 10a i 11 ustawy. W przypadku, gdy towary objęte są jedną z procedur wymienionych w art. 19a ust. 11 ustawy, w tym procedurą tranzytu, obowiązek podatkowy w Polsce, dla przedmiotowego importu towarów powstaje z chwilą wymagalności tych opłat. Natomiast w sytuacji, gdy importowany towar nie będzie objęty procedurą dopuszczenia do obrotu w rozumieniu przepisów celnych i przywóz towaru nie spowoduje powstania długu celnego, ani też nie wystąpią żadne inne należności przywozowe, obowiązek podatkowy dla przedmiotowego importu towarów nie powstanie.

W okolicznościach przedstawionych we wniosku, w związku z przywozem towarów na terytorium kraju nie powstanie obowiązek podatkowy tytułu importu towarów, który zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy powstaje z chwilą powstania długu celnego, ponieważ towar przemieszczany w ramach opisanego powyżej tranzytu nie zostanie dopuszczony do obrotu na terytorium Unii Europejskiej. Wnioskodawca nie będzie też podatnikiem z tytułu importu towarów, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy. Ponadto z wniosku nie wynika aby wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 19a ust. 10a lub 11 ustawy, a więc takie które skutkują powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów i dotyczą przypadku objęcia importowanych towarów procedurą celną uszlachetniania czynnego lub jedną ze specjalnych procedur celnych, jeżeli od towarów tych pobierane są opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze. Zatem w sytuacji, gdy Wnioskodawca nie będzie podatnikiem z tytułu importu towarów na terytorium kraju, to dostawa towarów dokonana przez wnioskodawcę na rzecz Podmiotu C nie będzie wpisywała się w dyspozycję art. 22 ust. 4 ustawy.

W związku z powyższym skoro, przedmiotem analizowanej transakcji będzie towar niedopuszczony do obrotu na terytorium UE, przemieszczenie tego towaru z Chin przez Polskę na Ukrainę realizowane w ramach procedury tranzytu zewnętrznego (na podstawie dokumentu T1) nie będzie powodowało powstania długu celnego ani spełnienia warunków wskazanych w art. 19a ust. 10a lub 11 ustawy, to tym samym dostawa tego towaru dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz Podmiotu C nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju.

Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.