0114-KDIP1-2.4012.431.2026.4.AP

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie występowania jako podatnik VAT w związku ze sprzedażą dwóch niezabudowanych działek. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 24 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowany będący stroną postępowania:

A.A.

2)  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

B.B.

Opis stanu faktycznego

Zainteresowani są osobami fizycznymi, małżonkami pozostającymi w ustawowym ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej. Na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego Rep. A nr (…) z dnia (…) 2019 r. Zainteresowani nabyli do majątku wspólnego nieruchomość gruntową stanowiącą niezabudowaną działkę rolną. Nabycie nieruchomości nastąpiło do majątku prywatnego Zainteresowanych. Nieruchomość została sfinansowana ze środków własnych Zainteresowanych. Przy nabyciu Zainteresowani występowali jako osoby fizyczne. Transakcja nabycia była zwolniona z podatku od towarów i usług i została opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na moment nabycia nieruchomości Zainteresowani nie nabywali jej z zamiarem dalszej odsprzedaży ani z zamiarem prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Nieruchomość została nabyta z zamiarem jej ewentualnego wykorzystania na potrzeby osobiste lub rodzinne, w szczególności w związku z możliwością budowy domu albo domów dla członków rodziny.

Jeden z Zainteresowanych prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 2009 r. Działalność ta obejmuje usługi budowlano-remontowe wykonywane na rzecz podmiotów trzecich. Działalność ta nie obejmuje działalności deweloperskiej, obrotu nieruchomościami, nabywania nieruchomości w celu ich dalszej odsprzedaży ani realizacji inwestycji budowlanych na własny rachunek w celu sprzedaży lokali lub budynków. Przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana w tej działalności, nie służyła wykonywaniu usług budowlano-remontowych i nie stanowiła zaplecza tej działalności. Druga Zainteresowana prowadziła działalność gospodarczą w latach 2013-2020, z przerwami.

Przedmiotowa nieruchomość nigdy nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych żadnego z Zainteresowanych ani nie była wykorzystywana w prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. Nieruchomość nie była również przedmiotem najmu, dzierżawy ani innego odpłatnego udostępniania. Wydatki dotyczące nieruchomości nie były ujmowane w kosztach uzyskania przychodów w działalności gospodarczej żadnego z Zainteresowanych. Zainteresowani nie odliczali również podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z nieruchomością.

Po nabyciu nieruchomości została ona ogrodzona. Następnie, decyzją administracyjną z dnia (…) 2021 r., dokonano podziału geodezyjnego nieruchomości na dwie mniejsze działki. Wpis do ewidencji gruntów i budynków nastąpił w dniu (…) 2022 r. Podział nieruchomości został dokonany w związku z rozważanym przez Zainteresowanych sposobem wykorzystania nieruchomości na cele osobiste lub rodzinne, w szczególności w związku z możliwością budowy dwóch mniejszych domów dla członków rodziny. Po dokonaniu podziału Zainteresowani podejmowali działania zmierzające do ustalenia i zabezpieczenia możliwego sposobu wykorzystania nieruchomości na cele mieszkaniowe.

Działania te były związane z rozważanym przez Zainteresowanych wykorzystaniem nieruchomości na potrzeby osobiste lub rodzinne. W tym celu uzyskano przyłącze energii elektrycznej, zlecono sporządzenie opinii geotechnicznej gruntu oraz poniesiono wydatki związane z projektem budowlanym, jego adaptacją i formalnościami architektonicznymi. Czynności te nie były podejmowane w ramach działalności gospodarczej Zainteresowanych ani jako element stałego przedsięwzięcia polegającego na przygotowywaniu nieruchomości do dalszej odsprzedaży.

W dniu (…) 2025 r. została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę dwóch budynków mieszkalnych (…) na przedmiotowych działkach.

Jako inwestorzy w decyzji wskazani są Zainteresowani. Uzyskanie pozwolenia na budowę było konsekwencją wcześniejszych działań związanych z analizowanym sposobem wykorzystania nieruchomości na cele mieszkaniowe. Na moment podejmowania tych czynności Zainteresowani nie prowadzili działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani działalności deweloperskiej, a nieruchomość pozostawała składnikiem ich majątku prywatnego. Decyzja o sprzedaży działek do spółki pojawiła się po podjęciu powyższych czynności i stanowiła zmianę sposobu wykorzystania nieruchomości względem pierwotnie rozważanego wariantu prywatnego lub rodzinnego.

Zainteresowani nie rozpoczęli fizycznych prac budowlanych na działkach. Na działkach nie zostały wybudowane żadne budynki ani inne obiekty budowlane. Przedmiotem dokonanej sprzedaży były działki niezabudowane. W październiku 2025 r. Zainteresowani zamieścili jedno ogłoszenie w internetowym serwisie ogłoszeniowym (...) dotyczące możliwości sprzedaży działek. Ogłoszenie miało charakter incydentalny i służyło wstępnemu rozeznaniu zainteresowania nieruchomością. Zainteresowani nie prowadzili zorganizowanej kampanii marketingowej, nie korzystali z usług profesjonalnego pośrednika nieruchomości, nie tworzyli strony internetowej, materiałów reklamowych ani oferty inwestycyjnej, nie prowadzili reklamy płatnej oraz nie podejmowali innych działań marketingowych typowych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami. Zamieszczenie ogłoszenia nie było poprzedzone nabywaniem innych nieruchomości w celu odsprzedaży ani nie stanowiło elementu powtarzalnej działalności handlowej. Była to pojedyncza czynność dotycząca składnika majątku prywatnego Zainteresowanych.

Przed dokonaną sprzedażą działek Zainteresowani nie dokonywali wcześniej sprzedaży nieruchomości. Poza przedmiotowymi działkami Zainteresowani posiadają dom jednorodzinny oraz niewielką działkę leśną o charakterze rekreacyjnym.

Zainteresowani nie planują prowadzenia stałej lub powtarzalnej działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Zainteresowani są wspólnikami spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W dniu (…) 2026 r. Zainteresowani sprzedali obie działki na rzecz tej spółki. Sprzedaż została dokonana za cenę odpowiadającą wartości rynkowej nieruchomości. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest odrębnym od Zainteresowanych podmiotem prawa. Ewentualna działalność inwestycyjna lub deweloperska po nabyciu nieruchomości będzie prowadzona przez spółkę jako właściciela działek, na jej własny rachunek i ryzyko. Zainteresowani jako osoby fizyczne nie zamierzają samodzielnie prowadzić inwestycji deweloperskiej polegającej na budowie budynków i sprzedaży lokali. Po nabyciu nieruchomości spółka jako właściciel działek będzie mogła realizować inwestycję budowlaną polegającą na budowie budynków mieszkalnych (…) i sprzedaży lokali mieszkalnych.

Działalność ta będzie prowadzona przez spółkę, a nie przez Zainteresowanych jako osoby fizyczne. Sprzedaż działek przez Zainteresowanych do spółki nastąpiła po dniu (…) 2024 r., tj. po upływie pięciu lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez Zainteresowanych.

W uzupełnieniu udzielili Państwo odpowiedzi na pytania:

1)  Jaki jest (był) numer ewidencyjny działki, którą nabyli Państwo na podstawie umowy sprzedaży Rep. A nr (…)? Jakie są numery działek ewidencyjnych (wydzielonych z nabytej działki) przeznaczonych do sprzedaży?

Odp. Nieruchomość nabyta przez Zainteresowanych na podstawie umowy sprzedaży Rep. A nr (…) stanowiła działkę ewidencyjną nr 1/1. W wyniku podziału tej nieruchomości powstały działki ewidencyjne nr 1/2 i 1/3. Obie działki zostały następnie sprzedane spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.

2)  W jaki sposób działka (oraz działki powstałe po jej podziale, będące przedmiotem sprzedaży) były wykorzystywane od momentu nabycia do momentu sprzedaży? Należy wskazać dla każdej działki.

Odp. Działka nr 1/1, a następnie powstałe z jej podziału działki nr 1/2 i 1/3, nie były faktycznie wykorzystywane przez Zainteresowanych. Żadna z działek nie była w szczególności wykorzystywana w działalności gospodarczej Zainteresowanych, oddawana w najem, dzierżawę ani w inny sposób odpłatnie udostępniana osobom trzecim. Do dnia sprzedaży działki pozostawały niezabudowanymi składnikami majątku prywatnego Zainteresowanych, który miał służyć celom rodzinnym.

3)  Jeśli działka (działki) miała/miały zaspokajać potrzeby osobiste, to jakie to były potrzeby? Czy przy działaniach związanych z uzyskaniem przyłącza energii elektrycznej, uzyskania opinii geotechnicznej gruntu oraz przy ponoszeniu wydatków na projekt budowlany i jego adaptację od początku zakładano wybudowanie na działce dwóch budynków (…) (łącznie (…) lokali)? Jakie funkcje miały/mają pełnić lokale - użytkowe, czy mieszkalne? W jaki sposób budowa dwóch budynków (…) miała zaspokajać Państwa „potrzeby osobiste i rodzinne”?

Odp. Na moment nabycia nieruchomości Zainteresowani nie zakładali wybudowania na niej dwóch budynków (…). Rozważali możliwość wykorzystania nieruchomości na potrzeby mieszkaniowe Zainteresowanych lub członków ich rodziny, w szczególności przez budowę domu albo domów mieszkalnych. Koncepcja budowy (…) budynków (…) została przyjęta dopiero w toku późniejszych prac projektowych. Wszystkie cztery projektowane lokale miały pełnić wyłącznie funkcję mieszkalną i być przeznaczone dla Zainteresowanych, jak i ich rodziny. Rozważany wariant zabudowy miał stworzyć możliwość wykorzystania odrębnych lokali na potrzeby mieszkaniowe Zainteresowanych lub członków ich rodziny. Zainteresowani nie rozpoczęli jednak budowy i nie przystąpili jako osoby fizyczne do realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie i sprzedaży lokali.

4)  Czy dla działki (lub działek powstałych po jej podziale będących przedmiotem sprzedaży) jest uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (mpzp)? Jeśli tak, to czy mpzp został uchwalony na Państwa wniosek? Jakie jest przeznaczenie tych działek w mpzp? Co wynika z tego planu, czy jest to teren przeznaczony pod zabudowę?

Odp. Dla działek nr 1/2 i 1/3 nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

5)  Czy dla działki (lub działek powstałych po jej podziale będących przedmiotem sprzedaży) zostały wydane warunki zabudowy?

Odp. Dla nieruchomości zostały wydane warunki zabudowy.

6)  Czy (poza podziałem nieruchomości i jej ogrodzeniem) prowadzili Państwo jakieś działania, żeby uatrakcyjnić działkę, będącą przedmiotem wniosku (lub działki powstałe po jej podziale będące przedmiotem sprzedaży) dla celów sprzedaży lub podnieść jej/ich wartość (np. uzbrojenie, przyłączenie mediów, itp.)?

Odp. Zainteresowani nie podejmowali działań w celu uatrakcyjnienia działek na potrzeby ich sprzedaży ani przygotowania ich do sprzedaży w sposób właściwy dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami.

Czynności wskazane we wniosku, obejmujące uzyskanie opinii geotechnicznej, przygotowanie i adaptację projektu budowlanego oraz przeprowadzenie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, były związane z rozważanym wykorzystaniem nieruchomości na cele mieszkaniowe, a nie z zamiarem przygotowania jej do dalszej odsprzedaży, albowiem takowy nie istniał.

Do dnia sprzedaży działek nie wykonano żadnych docelowych przyłączy mediów. Zapewniono jedynie tymczasowe zasilanie w energię elektryczną na potrzeby ewentualnych prac budowlanych, tzw. prąd budowlany.

Użyte we wniosku określenie dotyczące uzyskania przyłącza energii elektrycznej należy zatem rozumieć jako zapewnienie tymczasowego zasilania budowlanego, a nie wykonanie docelowego przyłącza energetycznego.

7)  Czy udzielili Państwo podmiotom trzecim pełnomocnictwa do występowania w Państwa imieniu w sprawach, które dotyczyły działki (lub działek powstałych po jej podziale będących przedmiotem sprzedaży)? Jeśli tak, to jakie działania podjął pełnomocnik/jaki jest zakres pełnomocnictwa oraz jakie podmioty pełniły rolę pełnomocnika.

Odp. W sprawach związanych z przygotowaniem projektu budowlanego oraz uzyskaniem pozwolenia na budowę Zainteresowanych reprezentowała architekt C.C..

Zakres jej umocowania obejmował wyłącznie sprawy projektowe i administracyjne związane z pozwoleniem na budowę. Umocowanie nie obejmowało sprzedaży działek, poszukiwania nabywcy ani prowadzenia negocjacji dotyczących ich sprzedaży. Zainteresowani nie udzielali żadnych innych pełnomocnictw.

8)  Czy z tytułu sprzedaży działek zawarli Państwo umowę przedwstępną? Jeśli tak to, czy zawiera ona warunki, od spełnienia których będzie zależała ostateczna sprzedaż działki (proszę je wymienić), do czego były zobowiązane Strony.

Odp. W związku ze sprzedażą działek Zainteresowani nie zawarli umowy przedwstępnej.

9)  Czy jesteście Państwo jedynymi wspólnikami spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której zostały sprzedane działki? Kiedy została założona ta spółka? Od kiedy jesteście Państwo wspólnikami tej spółki?

Odp. A.A. i B.B. są jedynymi wspólnikami spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której sprzedano działki nr 1/2 i 1/3. Spółka została zawiązana w dniu (…) 2025 r. na podstawie umowy spółki zawartej w formie aktu notarialnego, Rep. A nr (…). Zainteresowani są jedynymi wspólnikami spółki od chwili jej zawiązania.

Pytanie (oznaczone we wniosku nr 2)

Czy w związku z dokonaną w dniu (…) 2026 r. sprzedażą dwóch niezabudowanych działek gruntowych na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Zainteresowani działali jako podatnicy podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, a w konsekwencji czy dokonana sprzedaż podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Zainteresowanych, dokonana w dniu (…) 2026 r. sprzedaż dwóch niezabudowanych działek gruntowych nie stanowiła przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Dokonana sprzedaż stanowiła odpłatne zbycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. Ponieważ sprzedaż nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, po stronie Zainteresowanych nie powstał przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie: nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej oraz zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Z przepisu tego wynika, że odpłatne zbycie nieruchomości dokonane po upływie pięciu lat od końca roku nabycia nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT, o ile nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej. Zgodnie natomiast z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową; polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż; polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły.

Dla uznania określonej aktywności za pozarolniczą działalność gospodarczą konieczne jest zatem łączne wystąpienie przesłanek zarobkowości, zorganizowania oraz ciągłości. Sam fakt sprzedaży składnika majątku prywatnego, nawet za cenę rynkową i po wcześniejszym podjęciu czynności zwiększających jego wartość lub użyteczność, nie przesądza jeszcze o prowadzeniu działalności gospodarczej. W przedstawionym stanie faktycznym nieruchomość została nabyta w (…) 2019 r. do majątku wspólnego małżonków. Nieruchomość nie została nabyta w celu dalszej odsprzedaży ani w celu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Zainteresowani nie wprowadzili nieruchomości do ewidencji środków trwałych, nie wykorzystywali jej w działalności gospodarczej, nie ujmowali wydatków dotyczących nieruchomości w kosztach uzyskania przychodów oraz nie odliczali podatku VAT od wydatków związanych z nieruchomością. Nieruchomość nie była również przedmiotem najmu, dzierżawy ani innego odpłatnego udostępniania. Zainteresowani nie dokonywali wcześniej sprzedaży nieruchomości i nie planują prowadzenia stałej, powtarzalnej działalności w zakresie obrotu nieruchomościami.

Podjęte przez Zainteresowanych czynności, takie jak ogrodzenie nieruchomości, podział geodezyjny, uzyskanie przyłącza energii elektrycznej, sporządzenie opinii geotechnicznej, nabycie i adaptacja projektu budowlanego oraz uzyskanie pozwolenia na budowę, nie przesądzają same w sobie o prowadzeniu działalności gospodarczej. Są to czynności, które mogą mieścić się w zakresie racjonalnego zarządu majątkiem prywatnym. Czynności te nie mają charakteru powtarzalnego i nie stanowią elementu stałej, zorganizowanej aktywności polegającej na nabywaniu, przygotowywaniu i sprzedaży nieruchomości. Uzyskanie pozwolenia na budowę nie przesądza o spełnieniu przesłanek działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.

Dla uznania określonej aktywności za pozarolniczą działalność gospodarczą konieczne jest łączne wystąpienie cech zarobkowości, zorganizowania i ciągłości. W analizowanej sprawie brak jest przede wszystkim elementu ciągłości oraz profesjonalnego, powtarzalnego charakteru działań. Zainteresowani nie nabywali kolejnych nieruchomości w celu ich odsprzedaży, nie dokonywali wcześniej sprzedaży nieruchomości, nie prowadzili działalności deweloperskiej jako osoby fizyczne i nie zamierzają prowadzić takiej działalności w sposób stały. Odmiennej oceny nie uzasadnia fakt, że jeden z Zainteresowanych prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług budowlano-remontowych. Sama okoliczność posiadania doświadczenia albo kompetencji w branży budowlanej nie oznacza jeszcze, że każda czynność dotycząca prywatnej nieruchomości tej osoby następuje w ramach działalności gospodarczej. W przedstawionym stanie faktycznym działalność ta polega na świadczeniu usług budowlano-remontowych na rzecz podmiotów trzecich i nie obejmuje działalności deweloperskiej ani obrotu nieruchomościami. Nieruchomość nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych, nie była wykorzystywana w tej działalności, nie generowała przychodów związanych z działalnością gospodarczą i nie była przedmiotem kosztów podatkowych.

Brak jest zatem podstaw do utożsamiania dokonanej sprzedaży składnika majątku prywatnego z działalnością gospodarczą prowadzoną przez jednego z Zainteresowanych. Znaczenia rozstrzygającego nie powinno mieć również zamieszczenie ogłoszenia w serwisie (...). Tego rodzaju ogłoszenie stanowi zwykłą formę poinformowania potencjalnych nabywców o możliwości sprzedaży składnika majątku prywatnego. Zainteresowani nie prowadzili zorganizowanej kampanii marketingowej, nie korzystali z usług profesjonalnego pośrednika nieruchomości, nie tworzyli strony internetowej inwestycji i nie podejmowali innych działań typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Nie można również uznać, że samo posiadanie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością oraz sprzedaż działek do tej spółki oznaczają automatycznie, że sprzedaż dokonana przez Zainteresowanych jako osoby fizyczne nastąpiła w ramach działalności gospodarczej. Działalność inwestycyjna i deweloperska ma być prowadzona przez spółkę jako odrębny podmiot prawa.

Zainteresowani jako osoby fizyczne dokonali jedynie rozporządzenia składnikami majątku prywatnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że o zakwalifikowaniu sprzedaży nieruchomości do działalności gospodarczej nie może decydować pojedyncza okoliczność, taka jak podział nieruchomości, przygotowanie jej do sprzedaży albo dążenie do uzyskania korzystnej ceny. Konieczna jest ocena całokształtu okoliczności, w szczególności powtarzalności, zorganizowania, profesjonalnego charakteru działań oraz ich podobieństwa do aktywności podmiotów zawodowo zajmujących się obrotem nieruchomościami.

Samo uzyskanie decyzji administracyjnej zwiększającej możliwość racjonalnego wykorzystania nieruchomości nie jest wystarczające do uznania, że osoba fizyczna działa jako handlowiec w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Dla takiej kwalifikacji konieczne byłoby stwierdzenie, że sprzedający angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez profesjonalne podmioty działające na rynku nieruchomości, a więc podejmuje działania zorganizowane, powtarzalne i wykraczające poza zwykłe wykonywanie prawa własności. Odmiennej oceny nie uzasadnia również fakt, że jeden z Zainteresowanych prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług budowlano-remontowych. Działalność ta ma charakter usługowy i jest wykonywana na rzecz podmiotów trzecich.

Nie obejmuje ona działalności deweloperskiej, obrotu nieruchomościami ani realizacji inwestycji budowlanych na własny rachunek w celu sprzedaży lokali lub budynków. Przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana w tej działalności, nie była ujęta w ewidencji środków trwałych, nie służyła wykonywaniu usług budowlano-remontowych i nie była źródłem przychodów opodatkowanych w ramach tej działalności. W konsekwencji sam fakt prowadzenia działalności usługowej w branży budowlanej nie przesądza o działaniu Zainteresowanych jako podatników VAT w odniesieniu do dokonanej sprzedaży prywatnej nieruchomości. Nie można również uznać, że samo posiadanie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością oraz sprzedaż działek do tej spółki oznaczają automatycznie, że Zainteresowani działali jako podatnicy VAT.

Działalność inwestycyjna i deweloperska, jeżeli będzie prowadzona, będzie prowadzona przez spółkę jako odrębny podmiot prawa, na jej własny rachunek i ryzyko. Zainteresowani jako osoby fizyczne dokonali czynności rozporządzającej składnikiem majątku prywatnego. W tym zakresie istotne znaczenie ma wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. Trybunał wskazał, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej.

Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży, jak również dokonanie podziału gruntu w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej, nie mają charakteru decydującego. Kluczowe jest to, czy zainteresowany podejmował aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do środków wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Analogiczne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku z dnia 4 lipca 2023 r., sygn. I FSK 427/23, NSA wskazał, że w kontekście oceny, czy osoba fizyczna dokonująca sprzedaży gruntu jest podatnikiem VAT, liczba i zakres transakcji, fakt podziału gruntu na mniejsze działki przed sprzedażą, długość okresu realizacji transakcji, a także wysokość osiągniętych przychodów nie mają decydującego znaczenia. Okoliczności te mogą bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym.

Podobnie w wyroku z dnia 24 marca 2023 r., sygn. I FSK 2068/22, NSA wskazał, że właściciel przed sprzedażą nieruchomości może podejmować działania przygotowawcze, takie jak wystąpienie o zatwierdzenie podziału nieruchomości na mniejsze działki albo inicjowanie postępowań administracyjnych dotyczących funkcji nieruchomości. Tego rodzaju działania same przez się nie przesądzają jeszcze, że właściciel działa jako handlowiec. Także w wyroku z dnia 27 czerwca 2024 r., sygn. I SA/Ke 219/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wskazał, że samo dążenie do uzyskania jak najlepszej ceny ze sprzedaży działek stanowi przejaw racjonalnego zarządzania majątkiem prywatnym. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w aktualnej praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

W interpretacji indywidualnej z dnia 2 kwietnia 2025 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.67.2025.4.MC, organ uznał, że sprzedaż działek powstałych z podziału nieruchomości zarządzanej jako majątek prywatny nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu VAT. Podobnie w interpretacji indywidualnej z dnia 23 lipca 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.397.2025.2.MKW, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu odsprzedaży ani nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej, co do zasady nie stanowi działalności handlowej, a tym samym działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Organ podkreślił również, że dla oceny danej aktywności konieczne jest badanie całokształtu okoliczności, a nie wyłącznie pojedynczych działań podejmowanych przez właściciela nieruchomości. Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, należy uznać, że Zainteresowani nie działali przy dokonanej sprzedaży jako podatnicy VAT. Dokonana sprzedaż była realizacją prawa do rozporządzania majątkiem prywatnym.

W konsekwencji sprzedaż dwóch niezabudowanych działek gruntowych przez Zainteresowanych na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:

Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W myśl natomiast art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie udziałów w nieruchomościach gruntowych (działce), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowani, tj. A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania) oraz B.B. (Zainteresowana niebędąca stroną postępowania) są osobami fizycznymi, małżonkami pozostającymi w ustawowym ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej. Na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego Rep. A nr (…) z dnia (…) 2019 r. Zainteresowani nabyli do majątku wspólnego nieruchomość gruntową stanowiącą niezabudowaną działkę rolną o numerze ewidencyjnym 1/1. Nabycie nieruchomości nastąpiło do majątku prywatnego Zainteresowanych. Transakcja nabycia była zwolniona z podatku od towarów i usług i została opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W dniu (…) 2026 r. Zainteresowani sprzedali niezabudowane działki nr 1/2 i 1/3, powstałe z podziału działki nr 1/1, na rzecz tej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w której są jedynymi wspólnikami. Spółka została zawiązana w dniu (…) 2025 r. na podstawie umowy spółki zawartej w formie aktu notarialnego, Rep. A nr (…). Sprzedaż została dokonana za cenę odpowiadającą wartości rynkowej nieruchomości.

W związku z tym Zainteresowani powzięli wątpliwość, czy z tytułu sprzedaży niezabudowanych działek o nr 1/2 i 1/3 występowali jako podatnicy podatku od towarów i usług oraz czy sprzedaż podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż niezabudowanych działek o nr 1/2 i 1/3 podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić czy w odniesieniu do tej czynności, Zainteresowani spełniali przesłanki do uznania ich za podatników podatku od towarów i usług.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wobec tego, zasadnym jest wykluczenie z grona podatników podatku VAT osób fizycznych w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że co prawda pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika ono z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, dokonanej przez TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie dotyczyło opodatkowania sprzedaży - przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej - części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. W konsekwencji dla rozstrzygnięcia, czy podmiot w związku z realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika wymaga każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

Zainteresowani wskazali, że nabyli nieruchomość nr 1/1 na podstawie umowy sprzedaży, do ich majątku prywatnego, a transakcja nie była opodatkowana podatkiem VAT. Nieruchomość została nabyta z zamiarem jej ewentualnego wykorzystania na potrzeby osobiste lub rodzinne, w szczególności w związku z możliwością budowy domu albo domów dla członków rodziny.

Jeden z Zainteresowanych prowadzi od 2009 r. jednoosobową działalność gospodarczą, polegającą na wykonywaniu usług budowlano-remontowych. Druga Zainteresowana prowadziła działalność gospodarczą w latach 2013-2020, z przerwami. Przedmiotowa nieruchomość nigdy nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych żadnego z Zainteresowanych ani nie była wykorzystywana w prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. Nieruchomość nie była również przedmiotem najmu, dzierżawy ani innego odpłatnego udostępniania. Zainteresowani nie odliczali również podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z nieruchomością.

Po nabyciu nieruchomości została ona ogrodzona. Następnie, decyzją administracyjną z dnia (…) 2021 r., dokonano podziału geodezyjnego nieruchomości na dwie mniejsze działki nr 1/2 i 1/3. Podział nieruchomości został dokonany w związku z rozważanym przez Zainteresowanych sposobem wykorzystania nieruchomości na cele osobiste lub rodzinne, w szczególności w związku z możliwością budowy dwóch mniejszych domów dla członków rodziny. W tym celu zlecono sporządzenie opinii geotechnicznej gruntu oraz poniesiono wydatki związane z projektem budowlanym, jego adaptacją i formalnościami architektonicznymi. Dla działek nr 1/2 i 1/3 nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Dla nieruchomości zostały wydane warunki zabudowy. W sprawach związanych z przygotowaniem projektu budowlanego oraz uzyskaniem pozwolenia na budowę Zainteresowanych reprezentował architekt. Zakres umocowania architekta obejmował wyłącznie sprawy projektowe i administracyjne związane z pozwoleniem na budowę.

Zainteresowani nie podejmowali działań w celu uatrakcyjnienia działek na potrzeby ich sprzedaży ani przygotowania ich do sprzedaży w sposób właściwy dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami.

Działka nr 1/1, a następnie powstałe z jej podziału działki nr 1/2 i 1/3, nie były faktycznie wykorzystywane przez Zainteresowanych. Żadna z działek nie była w szczególności wykorzystywana w działalności gospodarczej Zainteresowanych, oddawana w najem, dzierżawę ani w inny sposób odpłatnie udostępniana osobom trzecim. Do dnia sprzedaży działki pozostawały niezabudowanymi składnikami majątku prywatnego Zainteresowanych, który miał służyć celom rodzinnym.

W dniu (…) 2025 r. została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę dwóch budynków mieszkalnych (…) na przedmiotowych działkach. Uzyskanie pozwolenia na budowę było konsekwencją wcześniejszych działań związanych z analizowanym sposobem wykorzystania nieruchomości na cele mieszkaniowe.

Na moment nabycia nieruchomości Zainteresowani nie zakładali wybudowania na niej dwóch budynków (…). Rozważali możliwość wykorzystania nieruchomości na potrzeby mieszkaniowe Zainteresowanych lub członków ich rodziny, w szczególności przez budowę domu albo domów mieszkalnych. Koncepcja budowy (…) budynków (…) została przyjęta dopiero w toku późniejszych prac projektowych. W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowani wskazali, że wszystkie (…) projektowane lokale miały pełnić wyłącznie funkcję mieszkalną i być przeznaczone dla Zainteresowanych, jak i ich rodziny. Rozważany wariant zabudowy miał stworzyć możliwość wykorzystania odrębnych lokali na potrzeby mieszkaniowe Zainteresowanych lub członków ich rodziny. Zainteresowani nie rozpoczęli jednak budowy i nie przystąpili jako osoby fizyczne do realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie i sprzedaży lokali. Decyzja o sprzedaży działek do spółki pojawiła się po uzyskaniu pozwolenia na budowę, które było konsekwencją wcześniejszych działań związanych z analizowanym sposobem wykorzystania nieruchomości na cele mieszkaniowe i stanowiła zmianę sposobu wykorzystania nieruchomości względem pierwotnie rozważanego wariantu prywatnego lub rodzinnego.

W (…) 2025 r. Zainteresowani zamieścili jedno ogłoszenie w internetowym serwisie ogłoszeniowym (...) dotyczące możliwości sprzedaży działek. Ogłoszenie miało charakter incydentalny i służyło wstępnemu rozeznaniu zainteresowania nieruchomością.

W dniu (…) 2026 r. Zainteresowani sprzedali obie działki na rzecz spółki, w której są jedynymi wspólnikami. Spółka została zawiązana w dniu (…) 2025 r. na podstawie umowy spółki zawartej w formie aktu notarialnego. Sprzedaż została dokonana za cenę odpowiadającą wartości rynkowej nieruchomości. Po nabyciu nieruchomości spółka jako właściciel działek będzie mogła realizować inwestycję budowlaną polegającą na budowie budynków mieszkalnych (…) i sprzedaży lokali mieszkalnych.

Jak już wyżej wskazałem, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala zaangażowania Zainteresowanych w odniesieniu do sprzedaży niezabudowanych działek o nr 1/2 i 1/3 nie wykraczała poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez opisanych działek o nr 1/2 i 1/3 wypełniała przesłanki działalności gospodarczej.

Zainteresowani wskazali, że nie wykorzystywali działek o nr 1/2 i 1/3 do żadnej działalności, w tym nie były one wynajmowane, wydzierżawiane ani w inny sposób odpłatnie udostępniane podmiotom trzecim. Zainteresowani nie podejmowali działań w celu uatrakcyjnienia działek na potrzeby sprzedaży, ani nie przygotowywali ich do sprzedaży w sposób właściwy dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami. Do dnia sprzedaży działek nie wykonano na nich żadnych docelowych przyłączy mediów, zapewniono jedynie tymczasowe zasilanie w energię elektryczną na potrzeby ewentualnych prac budowlanych, tzw. prąd budowlany.

Zamawiający w uzupełnieniu do wniosku wskazali, że czynności obejmujące uzyskanie opinii geotechnicznej, przygotowanie i adaptację projektu budowlanego oraz przeprowadzenie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, były związane z rozważanym wykorzystaniem nieruchomości na cele mieszkaniowe, a nie z zamiarem przygotowania jej do dalszej odsprzedaży.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku Zainteresowani nie podjęli aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podjęte przez Zainteresowanych należały do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż niezabudowanych działek o nr 1/2 i 1/3 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Zainteresowanych za podatników tego podatku.

W okolicznościach wskazanych w opisie stanu faktycznego, dokonując sprzedaży działek będących przedmiotem wniosku, Zainteresowani korzystali z przysługującego im prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, co nie stanowi wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Zainteresowanych cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży niezabudowanych działek o nr 1/2 i 1/3, a opisaną dostawę cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym przy sprzedaży niezabudowanych działek o nr 1/2 i 1/3 Zainteresowani nie występowali w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a tym samym sprzedaż nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem stanowisko Zainteresowanych należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Jednocześnie Organ wskazuje, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (pytanie oznaczone we wniosku nr 1 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.