0114-KDIP1-2.4012.422.2026.2.MGA

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

(…) 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy określenia miejsca świadczenia kompleksowej usługi kolokacji sprzętu informatycznego zgodnie z art. 28b ustawy o podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z (…) 2026 r.    

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania (jest polskim rezydentem podatkowym), jest również podatnikiem VAT czynnym wykonującym czynności opodatkowane VAT.

Spółka prowadzi na terytorium Polski działalność gospodarczą w zakresie telekomunikacji bezprzewodowej, transmisji, naprawy i konserwacji urządzeń elektrotechnicznych i optycznych.

W celu dywersyfikacji swojej działalności Spółka rozpoczęła świadczenie kompleksowych usług kolokacji szaf telekomunikacyjnych i usług powiązanych oraz planuje świadczyć usługi kolokacji sprzętu informatycznego (serwery, macierze dyskowe, urządzenia sieciowe, itp.). Obecnie usługi kolokacji obejmują umieszczenie szaf telekomunikacyjnych z m.in. serwerami klientów w serwerowni (Data Center) mieszczącej się w Polsce.

Data Center jest obiektem specjalnie przystosowanym do świadczenia tego typu usług, posiada odpowiednie instalacje teletechniczne, w tym telekomunikacyjne, energetyczne, przestrzeń umożliwiającą składowanie i funkcjonowanie sprzętu informatycznego ochronę fizyczną, oraz stały nadzór. Jesteście Państwo najemcą powierzchni magazynowej od podmiotu trzeciego, w którym umieszczone są urządzenia służące do świadczenia kompleksowych usług kolokacji.

Kolokacja jest kompleksową usługą polegającą na udostępnieniu przez Państwa określonych warunków (moc energetyczna, zasilanie, monitoring, chłodzenie, odpowiednia wilgotność, przestrzeń) w celu montażu szafy/szaf telekomunikacyjnych bądź w celu montażu urządzeń informatycznych wewnątrz przygotowanej specjalnie szafy telekomunikacyjnej. W szafach Państwa klient może umieścić sprzęt komputerowy, podłączając ten sprzęt czy całe szafy do wszelkich niezbędnych instalacji (sieć energetyczna, telekomunikacyjna, system chłodzenia, etc.). Jednocześnie klient uzyskuje możliwość zdalnego dostępu do kolokowanego sprzętu, przy pomocy sieci telekomunikacyjnej. Przestrzeń w Data Center dedykowana na cele kolokacji jest do tego odpowiednio przystosowana, zapewniając m.in. bezpieczeństwo fizyczne, energetyczne, przeciwpożarowe czy nadzór nad prawidłową pracą urządzeń. Dokonujecie Państwo konfiguracji swojej usługi uwzględniając potrzeby klienta, m.in. poprzez określenie zapotrzebowania na energię elektryczną, ilość miejsca na szafy bądź w szafie oferując Państwa pomoc przy konfiguracji urządzeń klienta lub eskortę ochrony obiektu w trakcie wykonywania prac. Klient wykupuje zatem miejsce na składowanie sprzętu (przy czym sprzęt ten z zasady ma funkcjonować w trakcie takiego składowania) w określonym miejscu bądź szafie wraz z usługami dodatkowymi. Dokładna konfiguracja usługi kolokacji zależy zatem od dostępnego dla danej szafy wyposażenia (ew. od wyposażenia Data Center) oraz ustaleń stron.

Zarówno szafy telekomunikacyjne, jak również sprzęt informatyczny klientów nie stanowią integralnej części budynku, są one elementem ruchomym. Możecie Państwo, pod nadzorem zarządcy infrastruktury, swobodnie wnosić i wynosić szafy telekomunikacyjne i/lub sprzęt informatyczny. Zarówno szafa, jak również sprzęt informatyczny nie jest przytwierdzony do podłoża, ścian ani sufitu budynku, można go zdemontować. Demontaż skutkowałby jednak zaprzestaniem bieżącego działania serwera.

Szafa serwerowa stoi na podłodze. Sprzęt informatyczny jest instalowany w szafach telekomunikacyjnych, podłączany do sieci energetycznej oraz telekomunikacyjnej w celu ich uruchomienia i zapewnienia łączności. Zdemontowanie i przeniesienie serwera nie wpłynęłoby na uszkodzenie ani na zmianę stanu fizycznego budynku. Jednocześnie, zdemontowanie sprzętu informatycznego spowodowałoby, że urządzenia te same w sobie nie mogłyby funkcjonować.

Istotą świadczonych przez Spółkę kompleksowych usług kolokacyjnych jest zapewnienie warunków do prawidłowego funkcjonowania sprzętu informatycznego, a także ich bezpieczeństwa i ewentualna pomoc techniczno-informatyczna.

Umowy stosowane przez Państwa przewidują naliczanie za usługi opłat co do zasady w miesięcznych okresach rozliczeniowych. Kalkulacja opłat opiera się o zamówioną przez klientów moc oraz w dalszej części zajmowaną przestrzeń i oferowane pozostałe usługi dodatkowe.

Obecnie kompleksowe usługi kolokacji sprzętu świadczone są wyłącznie na rzecz polskich podatników VAT, jednak nie wykluczają Państwo, że w przyszłości będziecie świadczyć analogiczne usługi na rzecz podatników nieposiadających stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce.

Pytanie dotyczące zdarzenia przyszłego dotyczy tylko usług świadczonych na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej i nie dotyczy osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu wniosku

Na zadane pytanie, czy przestrzeń w Data Center dedykowana na cele realizacji kompleksowej usługi kolokacji sprzętu informatycznego jest przeznaczona do wyłącznego użytku Państwa Usługobiorców, tj. przysługuje im wyłączne prawo używania części nieruchomości, w której usytuowane - umieszczone są sprzęty informatyczne, czy też przestrzeń ta jest współdzielona z innymi Usługobiorcami i nie przysługuje im wyłączne prawo używania części nieruchomości?

Odpowiedzieliście Państwo, że Spółka zapewnia potencjalnemu Usługobiorcy (oraz jego wykonawcom lub innym zaproszonym osobom) nieograniczony, bezpieczny dostęp do korzystania i zajmowania powierzchni kolokacyjnej, 24 godziny na dobę, każdego dnia obowiązującego okresu. Zgodnie z intencją Spółki w umowie znajdzie się zapis wskazujący, że strony zgadzają się, że korzystanie z przestrzeni nie ma na celu stworzenia stosunku najmu tej przestrzeni ani żadnego stosunku pomiędzy Spółką a Usługobiorcą, ani też przyznania Usługobiorcy jakichkolwiek praw wynikających z prawa zwyczajowego lub innych, większych niż prawo do korzystania z powierzchni kolokacyjnej w związku z otrzymywaniem usług. Spółka przydzieli Usługobiorcy odpowiednią powierzchnię kolokacyjną w dniu lub przed wydaniem zamówienia usługi. W przypadku, gdy Spółka przydzieli Usługobiorcy inną przestrzeń w okresie obowiązywania świadczenia usługi:

• Spółka powiadomi Usługobiorcę z odpowiednim wyprzedzeniem o wszelkich przeniesieniach i dostosuje się do harmonogramu Usługobiorcy w celu ich realizacji, uznając, że Usługobiorca może wymagać zgody swojego klienta końcowego na wszelkie niezbędne przestoje;
• Spółka pokryje wszelkie koszty poniesione przez Usługobiorcę lub klientów końcowych Usługobiorcy, w tym koszty pracy wewnętrznej, w celu dokonania przeniesienia;
• Spółka dołoży wszelkich uzasadnionych handlowo starań, aby zminimalizować wszelkie zakłócenia dla Usługobiorcy lub działalności Usługobiorcy.

Tym samym przestrzeń w Data Center dedykowana na cele realizacji kompleksowej usługi kolokacji sprzętu informatycznego będzie przestrzenią współdzieloną z innymi Usługobiorcami i nie będzie przysługiwało danemu Usługobiorcy wyłączne prawo używania części nieruchomości, natomiast danemu Usługobiorcy będzie przysługiwało wyłączne prawo do użytkowania danego sprzętu służącego do realizacji kompleksowej usługi kolokacji.

Na zadane pytanie, gdzie, w jakim kraju podatnicy (prowadzący działalność gospodarczą) na rzecz, których będą świadczone kompleksowe usługi kolokacji sprzętu informatycznego, posiadają siedzibę działalności gospodarczej?

Odpowiedzieliście Państwo, że Spółka prowadzi działania zmierzające do pozyskania kolejnych Usługobiorców, nie posiada w chwili składania wniosku informacji z jakiego kraju uda się pozyskać Usługobiorcę dlatego dla celów opisu zdarzenia przyszłego należy przyjąć, że Usługobiorcy mogą być zarówno z kraju należącego do Unii Europejskiej, jak i z pozostałych krajów. W chwili składania wniosku Spółka nie planuje podpisywania umów z podmiotami prowadzącymi działalność bądź posiadającymi siedzibę w kraju, czy terytorium stosujących szkodliwą konkurencję podatkową.

Na zadane pytanie, czy podatnicy Ci będą posiadali stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju innego niż kraj siedziby, które bierze udział w transakcji? Jeśli tak, to jaki to kraj?

Odpowiedzieliście Państwo, że Spółka w chwili składania wniosku nie posiada informacji czy Usługobiorcy będą posiadali stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium innego kraju niż kraj siedziby i czy to stałe miejsce będzie brało udział w transakcji. Jednak, Spółka będzie weryfikować fakt posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności i fakt czy to stałe miejsce prowadzenia działalności będzie brało udział w transakcji na dzień podpisywania umowy. W chwili składania wniosku Spółka nie planuje podpisywania umów z podmiotami prowadzącymi działalność poprzez stałe miejsce prowadzenia działalności w kraju czy terytorium stosujących szkodliwą konkurencję podatkową.

Pytanie

Czy świadczone przez Spółkę kompleksowe usługi kolokacji sprzętu informatycznego podlegają opodatkowaniu w Polsce zgodnie z art. 28e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług i Usługodawca powinien naliczać 23% VAT za świadczone usługi, czy też miejsce opodatkowania ww. usług znajduje się, zgodnie z art. 28b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług, w miejscu którym podatnik będący Usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, Spółka nie powinna naliczać VAT za świadczone usługi?

Państwa stanowisko w sprawie

Miejscem świadczenia opisanych w zdarzeniu przyszłym usług kolokacji na rzecz podatników jest miejsce, w którym podatnik będących Usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, a więc zgodnie z art. 28b ustawy VAT, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej Usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

Zgodnie z art. 28a ustawy:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1)    ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:

a)    podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b)    osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2)    podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Art. 28a ustawy wprowadza niejako drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji, jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 - 4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

W myśl art. 28b ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Z powołanych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady usługa świadczona na rzecz podatnika, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Od powyższej zasady ustawodawca przewidział szereg wyjątków, wskazując m.in. szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług związanych m.in. z nieruchomościami.

I tak zgodnie z art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług:

Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

Wskazany przepis stanowi implementację przepisu art. 47 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1), zgodnie z którym:

Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość.

Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26 października 2013 r., s. 1) zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011, str. 1 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 - pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.

Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:

Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:

a)    każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może stać się przedmiotem własności i posiadania;

b)    każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść;

c)    każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy;

d)    każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.

W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:

Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:

a)    gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług;

b)    gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.

Jednocześnie w art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług, które należy uznać za związane z nieruchomościami, czyli usług objętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE. Co więcej w art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług, których nie należy traktować jako usług związanych z nieruchomościami, czyli usług nieobjętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE.

Jak stanowi art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011:

Ustęp 1 obejmuje w szczególności:

a)    opracowanie planów budynku lub jego części przeznaczonych na określoną działkę, bez względu na to, czy budynek został wzniesiony;

b)    świadczenie usług nadzoru budowlanego lub ochrony na miejscu;

c)    wznoszenie budynku na terenie oraz prace budowlane i rozbiórkowe dotyczące budynku lub jego części;

d)    budowę stałych struktur na terenie, jak również prace budowlane i rozbiórkowe dotyczące stałych struktur, takich jak systemy rurociągów gazowych, wodnych, kanalizacyjnych i podobnych;

e)    prace terenowe, łącznie z usługami rolniczymi, takimi jak orka, siew, nawadnianie i nawożenie;

f)     badanie i ocenę ryzyka dla nieruchomości i jej stanu;

g)    szacowanie wartości nieruchomości, łącznie z przypadkami, kiedy taka usługa jest wymagana na potrzeby ubezpieczenia, w celu ustalenia wartości nieruchomości jako zabezpieczenia kredytu lub w celu oszacowania ryzyka i strat w przypadku sporów;

h)    wynajem lub wydzierżawianie nieruchomości inne niż opisane w ust. 3 lit. c), łącznie z przechowywaniem towarów w wyznaczonej do tego określonej części nieruchomości przeznaczonej do wyłącznego użytku przez usługobiorcę;

i)     świadczenie usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, łącznie z prawem do przebywania w określonym miejscu na podstawie praw do korzystania z nieruchomości w oznaczonym czasie i podobnych;

j)     przyznanie lub przeniesienie praw innych niż objęte lit. h) oraz i) do wykorzystania nieruchomości w całości lub w części, łącznie z zezwoleniem na korzystanie z części nieruchomości, np. udzielanie pozwoleń na połów lub polowanie, przyznawanie dostępu do poczekalni w portach lotniczych lub korzystanie z infrastruktury, za którą pobiera się opłaty, takiej jak most lub tunel;

k)    utrzymanie, remont i naprawę budynku lub jego części, łącznie z takimi pracami jak sprzątanie, układanie płytek, tapetowanie i układanie parkietu;

l)     utrzymanie, remont i naprawę stałych struktur, takich jak systemy rurociągów gazowych, wodnych, kanalizacyjnych i podobnych;

m)  instalację lub montaż maszyn lub sprzętu, które po zainstalowaniu lub zamontowaniu są uznane za nieruchomość;

n)    utrzymanie i naprawę oraz kontrolę maszyn lub sprzętu, jak również nadzór nad maszynami lub sprzętem, jeżeli maszyny lub sprzęt są uznane za nieruchomość;

o)    zarządzanie nieruchomościami inne niż zarządzanie portfelem inwestycji w nieruchomości objęte ust. 3 lit. g), obejmujące obsługę nieruchomości komercyjnej, przemysłowej lub mieszkalnej przez właściciela nieruchomości lub na jego rzecz;

p)    pośrednictwo w sprzedaży, dzierżawie lub wynajmie nieruchomości oraz ustanowieniu lub przeniesieniu określonych udziałów w nieruchomościach lub praw rzeczowych dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one traktowane jako majątek rzeczowy, czy nie), inne niż pośrednictwo objęte ust. 3 lit. d);

q)    usługi prawne związane z przeniesieniem tytułu do nieruchomości, ustanowieniem lub przeniesieniem określonych udziałów w nieruchomościach lub praw rzeczowych dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one traktowane tak jak rzeczy), takie jak czynności notarialne lub sporządzanie umów kupna lub sprzedaży nieruchomości, nawet jeżeli transakcja, w wyniku której dochodzi do zmiany stanu prawnego nieruchomości, nie zostaje przeprowadzona.

W art. 31a ust. 3 Rozporządzenia wykonawczego 282/2011 zdefiniowano katalog przesłanek negatywnych tj. usług które nie są uznawane za związane z nieruchomościami:

a)    opracowania planów budynku lub jego części, jeżeli nie są one przeznaczone na określoną działkę;

b)    przechowywania towarów na terenie nieruchomości, jeżeli żadna część nieruchomości nie jest przeznaczona do wyłącznego użytku przez usługobiorcę;

c)    świadczenia usług reklamowych, nawet jeżeli wiąże się to z wykorzystaniem nieruchomości;

d)    pośrednictwa w świadczeniu usług zakwaterowania hotelowego lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, jeżeli pośrednik działa w imieniu i na rzecz osoby trzeciej;

e)    udostępniania miejsca na stoisko podczas targów lub wystaw, łącznie z innymi powiązanymi usługami umożliwiającymi wystawcy przedstawienie towarów, takimi jak projekt stoiska, transport i przechowywanie towarów, udostępnianie maszyn, okablowanie, ubezpieczenie i reklama;

f)     instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu, utrzymania i naprawy oraz kontroli maszyn lub sprzętu, jak również nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które nie są lub nie stają się częścią nieruchomości;

g)    zarządzania portfelem inwestycji w nieruchomości;

h)    usług prawnych powiązanych z umowami, innych niż objęte ust. 2 lit. q), łącznie z doradztwem dotyczącym warunków umowy dotyczącej przeniesienia nieruchomości lub wykonania takiej umowy lub też udowodnienia istnienia takiej umowy, jeżeli takie usługi nie dotyczą przeniesienia tytułu do nieruchomości.

Rozwiązania wprowadzone powyższym rozporządzeniem 282/2011 mają na celu doprowadzić w całej Unii Europejskiej do wspólnej wykładni i spójnego stosowania przepisu szczególnego, jakim jest art. 47 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że usługi kolokacji obejmują umieszczenie serwerów w serwerowni (Data Center) mieszczącej się w Polsce. Mają Państwo swobodny dostęp do swoich serwerów umieszczonych w Data Center. Serwery nie stanowią integralnej części budynku. Serwer jest elementem ruchomym. Mogą Państwo wnosić i wynosić serwery. Serwer nie jest przytwierdzony do podłoża, ścian ani sufitu budynku, można go zdemontować. Serwery są wkładane do szaf za pomocą szyn montażowych, podłączone do sieci w celu ich uruchomienia. Zdemontowanie i przeniesienie serwera nie wpłynęłoby na uszkodzenie ani na zmianę stanu fizycznego budynku. Istotą świadczonych usług jest przechowywanie serwerów, zapewnienie warunków do prawidłowego ich funkcjonowania, a także ich bezpieczeństwa i ewentualnej pomocy technicznoinformatycznej.

Wskazać w tym miejscu należy, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej czynności wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował Trybunał Sprawiedliwości UE, w wydanych orzeczeniach na podstawie pierwotnie obowiązującej Szóstej Dyrektywy Rady (77/388/EWG) oraz obecnie obowiązującej Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r., w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L nr 347, str. 1 ze zm.). W szczególności w wyroku w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd., Trybunał uznał, że każde świadczenie usług powinno być, co do zasady, traktowane jako świadczenie odrębne i niezależne. Jeżeli jednak dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.

Aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), powinna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, gdy cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.

Celem świadczonych usług jest więc nie tylko zapewnienie miejsca w nieruchomości (serwerowni) ale również zabezpieczenie obsługi technicznej i informatycznej. Zapewniacie Państwo miejsce do przechowywania urządzenia oraz zabezpieczacie i zapewniacie odpowiednie warunki do prawidłowego funkcjonowania powierzonego sprzętu. Skoro zasadniczym celem wykonywanych usług jest funkcjonowanie serwerów w serwerowni (Data Center), a poszczególne czynności przyczyniają się do prawidłowego realizowania usługi podstawowej, to opisane powyżej świadczenia stanowią łącznie usługę kompleksową, składającą się z różnych czynności. Tym samym świadczone usługi kolokacji sprzętu informatycznego i usługi powiązane stanowią usługę kompleksową, gdzie elementem dominującym jest kolokacja sprzętu informatycznego.

Odnosząc się do miejsca świadczenia i opodatkowania usług będących przedmiotem wniosku w pierwszej kolejności należy zastrzec, że art. 28e ustawy jest przepisem szczególnym, którego zakres nie może być interpretowany rozszerzająco. Z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wynika, że aby świadczenie usług mogło zostać uznane za związane z nieruchomością w rozumieniu tego przepisu, konieczne jest, by świadczenie to było związane z wyraźnie określoną nieruchomością i by sama nieruchomość stanowiła przedmiot owego świadczenia. Tak jest w szczególności wówczas, gdy wyraźnie określoną nieruchomość należy uznać za konstytutywny element świadczenia usług, jako że stanowi ona centralny i nieodzowny element tego świadczenia (zob. podobnie wyrok z dnia 27 czerwca 2013 r., RR Donnelley Global Turnkey Solutions Poland, C-155/12, EU:C:2013:434, pkt 34, 35).

Zgodnie z przepisami art. 31a ust. 3 lit. b rozporządzenia wykonawczego, usługi związane z przechowywaniem (magazynowaniem) towarów nie mogą być uznane za usługi związane z nieruchomością, jeżeli usługobiorcy nie przysługuje wyłączne prawo do używania części nieruchomości, w której przechowuje towar.

Powyższe potwierdził TSUE w sprawie C-215/19, wskazując, że: „Artykuł 47 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2008/8, oraz art. 31a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112, zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z 7 października 2013 r., należy interpretować w ten sposób, że usługi przechowywania w centrum danych, w ramach których świadczący je usługodawca udostępnia swoim klientom szafy serwerowe, by mogli oni zainstalować w nich własne serwery, oraz dostarcza im dodatkowe towary i świadczy na ich rzecz dodatkowe usługi, takie jak energia elektryczna i różne usługi w celu zapewnienia użytkowania tych serwerów w optymalnych warunkach, nie stanowią usług związanych z nieruchomością w rozumieniu tych przepisów, jeżeli owym klientom nie przysługuje - czego zbadanie należy do sądu odsyłającego - wyłączne prawo do używania części nieruchomości, w której zainstalowano szafy”.

Orzecznictwo, jak wskazuje Trybunał w wyroku C-215/19, zostało zasadniczo skodyfikowane w art. 31a ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia wykonawczego nr 282/2011, stanowiącym, że usługi związane z nieruchomością, o których mowa w art. 47 dyrektywy VAT, obejmują jedynie te usługi, które wykazują wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością, co ma miejsce, po pierwsze, w przypadku, gdy usługi te wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług, a po drugie, w przypadku, gdy usługi te są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że świadczone usługi kompleksowe, w skład których wchodzą usługi kolokacji sprzętu informatycznego i usługi powiązane, nie stanowią usług związanych z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy i art. 31a rozporządzenia 282/2011. W przypadku przedmiotowych usług, mimo tego, że odnoszą się i będą odnosić się do konkretnie określonej nieruchomości (w której znajduje się serwerownia - Data Center), identyfikowalnej co do jej położenia, to jednak a celem jest uzyskanie kompletnej i spójnej usługi polegającej na prawidłowym funkcjonowaniu serwerów. Ze specyfiki świadczonych usług wynika, że nie mają one wpływu na zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości. W takim sensie nieruchomość nie jest i nie będzie elementem centralnym świadczonych usług, a więc nie można ich kwalifikować jako usług związanych z nieruchomością.

Tym samym należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku świadczenie kompleksowe, polegające na świadczeniu usług kolokacji i usług powiązanych nie jest związane z nieruchomością. W konsekwencji do przedmiotowych usług art. 28e ustawy nie znajduje zastosowania. W tym przypadku, miejsce świadczenia, a tym samym miejsce opodatkowania przedmiotowych usług należy ustalić na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy:

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

Zgodnie z art. 28a ustawy:

Art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji, jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

W myśl art. 28b ust. 2 ustawy:

Z powołanych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady usługa świadczona na rzecz podatnika, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Od powyższej zasady ustawodawca przewidział szereg wyjątków, wskazując m.in. szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług związanych m.in. z nieruchomościami.

I tak zgodnie z art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług:

Wskazany przepis stanowi implementację przepisu art. 47 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1), zgodnie z którym:

Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26.10.2013 r., s. 1) zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 - pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.

Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:

W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:

Jednocześnie w art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług, które należy uznać za związane z nieruchomościami, czyli usług objętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE. Co więcej w art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług, których nie należy traktować jako usług związanych z nieruchomościami, czyli usług nieobjętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE.

Jak stanowi art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011:

W art. 31a ust. 3 Rozporządzenia wykonawczego 282/2011 zdefiniowano katalog przesłanek negatywnych tj. usług które nie są uznawane za związane z nieruchomościami:

Rozwiązania wprowadzone powyższym rozporządzeniem 282/2011 mają na celu doprowadzić w całej Unii Europejskiej do wspólnej wykładni i spójnego stosowania przepisu szczególnego, jakim jest art. 47 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik VAT. Prowadzicie Państwo na terytorium Polski działalność gospodarczą w zakresie telekomunikacji bezprzewodowej, transmisji, naprawy i konserwacji urządzeń elektrotechnicznych i optycznych. Rozpoczęliście świadczenie kompleksowych usług kolokacji szaf telekomunikacyjnych i usług powiązanych oraz planujecie świadczyć usługi kolokacji sprzętu informatycznego (serwery, macierze dyskowe, urządzenia sieciowe, itp.). Jesteście Państwo najemcą powierzchni magazynowej od podmiotu trzeciego, w którym umieszczone są urządzenia służące do świadczenia kompleksowych usług kolokacji. Obecnie usługi kolokacji obejmują umieszczenie szaf telekomunikacyjnych z m.in. serwerami klientów w serwerowni (Data Center) mieszczącej się w Polsce. Kolokacja jest kompleksową usługą polegającą na udostępnieniu przez Państwa określonych warunków (moc energetyczna, zasilanie, monitoring, chłodzenie, odpowiednia wilgotność, przestrzeń) w celu montażu szafy/szaf telekomunikacyjnych bądź w celu montażu urządzeń informatycznych wewnątrz przygotowanej specjalnie szafy telekomunikacyjnej. Państwa klient, w szafach może umieścić sprzęt komputerowy, podłączając ten sprzęt czy całe szafy do wszelkich niezbędnych instalacji (sieć energetyczna, telekomunikacyjna, system chłodzenia, etc.). Jednocześnie klient uzyskuje możliwość zdalnego dostępu do kolokowanego sprzętu, przy pomocy sieci telekomunikacyjnej.

Przestrzeń w Data Center dedykowana na cele realizacji kompleksowej usługi kolokacji sprzętu informatycznego będzie przestrzenią współdzieloną z innymi i nie będzie przysługiwało danemu Usługobiorcy wyłączne prawo używania części nieruchomości. Sprzęt informatyczny jest instalowany w szafach telekomunikacyjnych, podłączany do sieci energetycznej oraz telekomunikacyjnej w celu ich uruchomienia i zapewnienia łączności. Zarówno szafy telekomunikacyjne, jak również sprzęt informatyczny klientów nie stanowią integralnej części budynku, są one elementem ruchomym. Szafa serwerowa stoi na podłodze, a ona jak i sprzęt informatyczny nie są przytwierdzone do podłoża, ścian ani sufitu budynku - można je zdemontować. Zdemontowanie i przeniesienie serwera nie wpłynęłoby na uszkodzenie, ani na zmianę stanu fizycznego budynku. Jednak, zdemontowanie sprzętu informatycznego spowodowałoby, że urządzenia te same w sobie nie mogłyby funkcjonować (zaprzestanie bieżącego działania serwera).

Istotą świadczonych przez Państwa kompleksowych usług kolokacyjnych jest zapewnienie warunków do prawidłowego funkcjonowania sprzętu informatycznego, a także ich bezpieczeństwa i ewentualna pomoc techniczno-informatyczna. Zgodnie z treścią wniosku, podatnicy (prowadzący działalność gospodarczą) na rzecz, których świadczone będą usługi mogą posiadać siedzibę działalności gospodarczej zarówno w kraju należącym do Unii Europejskiej, jak i w pozostałych krajach. W chwili składania wniosku nie posiadają Państwo informacji, czy ww. Usługobiorcy będą posiadali stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium innego kraju niż kraj siedziby i czy to stałe miejsce będzie brało udział w transakcji. W chwili składania wniosku Spółka nie planuje podpisywania umów z podmiotami prowadzącymi działalność poprzez stałe miejsce prowadzenia działalności w kraju.

W związku z przedstawionym opisem sprawy powzięli Państwo wątpliwości, czy miejsce świadczenia wykonywanej przez Państwa kompleksowej usługi kolokacji sprzętu informatycznego, należy ustalić zgodnie z art. 28e, czy też art. 28b ustawy o VAT.

W pierwszej kolejności należy zastrzec, że art. 28e ustawy jest przepisem szczególnym, którego zakres nie może być interpretowany rozszerzająco. Z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wynika, że aby świadczenie usług mogło zostać uznane za związane z nieruchomością w rozumieniu tego przepisu, konieczne jest, by świadczenie to było związane z wyraźnie określoną nieruchomością i by sama nieruchomość stanowiła przedmiot owego świadczenia. Tak jest w szczególności wówczas, gdy wyraźnie określoną nieruchomość należy uznać za konstytutywny element świadczenia usług, jako że stanowi ona centralny i nieodzowny element tego świadczenia (zob. podobnie wyrok z dnia 27 czerwca 2013 r., RR Donnelley Global Turnkey Solutions Poland, C-155/12, EU:C:2013:434, pkt 34, 35).

Zgodnie z przepisami art. 31a ust. 3 lit. b rozporządzenia wykonawczego, usługi związane z przechowywaniem (magazynowaniem) towarów nie mogą być uznane za usługi związane z nieruchomością, jeżeli Usługobiorcy nie przysługuje wyłączne prawo do używania części nieruchomości, w której przechowuje towar.

Powyższe potwierdził TSUE w sprawie C-215/19, wskazując, że: „Artykuł 47 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2008/8, oraz art. 31a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112, zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z 7 października 2013 r., należy interpretować w ten sposób, że usługi przechowywania w centrum danych, w ramach których świadczący je usługodawca udostępnia swoim klientom szafy serwerowe, by mogli oni zainstalować w nich własne serwery, oraz dostarcza im dodatkowe towary i świadczy na ich rzecz dodatkowe usługi, takie jak energia elektryczna i różne usługi w celu zapewnienia użytkowania tych serwerów w optymalnych warunkach, nie stanowią usług związanych z nieruchomością w rozumieniu tych przepisów, jeżeli owym klientom nie przysługuje - czego zbadanie należy do sądu odsyłającego - wyłączne prawo do używania części nieruchomości, w której zainstalowano szafy”.

Orzecznictwo, jak wskazuje Trybunał w wyroku C-215/19, zostało zasadniczo skodyfikowane w art. 31a ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia wykonawczego nr 282/2011, stanowiącym, że usługi związane z nieruchomością, o których mowa w art. 47 dyrektywy VAT, obejmują jedynie te usługi, które wykazują wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością, co ma miejsce, po pierwsze, w przypadku, gdy usługi te wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług, a po drugie, w przypadku, gdy usługi te są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa, należy stwierdzić, że świadczone przez Państwa kompleksowe usługi kolokacji sprzętu informatycznego, nie stanowią usług związanych z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy i art. 31a rozporządzenia 282/2011. W przypadku przedmiotowych usług, mimo tego, że odnoszą się i będą odnosić się do konkretnie określonej nieruchomości (pomieszczenia kolokacyjnego), identyfikowalnej co do miejsca jej położenia, to jednak Państwa celem jest świadczenie kompletnej i spójnej usługi polegającej na prawidłowym funkcjonowaniu powierzonych Państwu urządzeń Kontrahenta. Ze specyfiki świadczonych usług wynika, że nie mają one wpływu na zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości. Urządzenia Kontrahentów nie stanowią integralnej części budynku, nie są przytwierdzone na stałe do podłoża, ścian czy sufitu budynku i można je zdemontować. Przeniesienie urządzeń nie uszkodziłoby budynku, ani nie wpłynęło na zmianę jego stanu fizycznego. W takim sensie nieruchomość nie jest i nie będzie elementem centralnym świadczonych usług, a więc nie można ich kwalifikować jako usług związanych z nieruchomością.

Z samego charakteru usług kolokacji wynika też, że co do zasady polegają one bardziej na współdzieleniu przestrzeni i obsłudze urządzeń Usługobiorcy przez wyspecjalizowane firmy, niż wynajmie (przez Usługobiorcę) na własny użytek konkretnej nieruchomości. To, że Państwa obiekt (użytkowany do świadczenia kompleksowej usługi kolokacji sprzętu informatycznego) jest zlokalizowany w konkretnej nieruchomości, nie oznacza, że staje się on automatycznie częścią nieruchomości, a więc nie można wywieść wniosku, że kompleksowe usługi kolokacji będą wiązały się bezpośrednio z konkretną nieruchomością. Co więcej powierzchnia każdej kolokacji jest współdzielona. Z punktu widzenia Kontrahenta - jako Usługobiorcy - istotna jest możliwość użytkowania urządzeń, a nie sama nieruchomość, w której się znajdują. Istotą świadczonych przez Państwa usług jest więc przechowywanie urządzeń Kontrahenta oraz zapewnienie warunków do prawidłowego ich funkcjonowania. Tym samym należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku świadczenie kompleksowej usługi kolokacji sprzętu informatycznego, nie jest związane z nieruchomością. W konsekwencji do przedmiotowych usług nie znajdzie zastosowania art. 28e ustawy. W tym przypadku, miejsce świadczenia, a tym samym miejsce opodatkowania przedmiotowych usług należy ustalić na podstawie art. 28b ustawy.

Podsumowując, Państwa stanowisko, że miejsce świadczenia kompleksowej usługi kolokacji sprzętu informatycznego, na rzecz podatników należy ustalić zgodnie z art. 28b ustawy o podatku od towarów i usług, należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.