0114-KDIP1-2.4012.418.2026.2.AP

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Doręczenia wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy określenia czy dostawy domów posadowionych na wydzielonych działkach powstałych z podziału nieruchomości będą stanowiły czynności podlegające opodatkowaniu VAT. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 20 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A.A. (dalej: Wnioskodawca) w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej jest właścicielem działki nr 1, z obrębu (...), o powierzchni (...) ha, dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...) (dalej: Nieruchomość).

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...) A.A., przy czym jest to działalność związana z produkcją filmową oraz fotografią i nie ma związku z ze zdarzeniem opisanym w niniejszym wniosku, tzn. z planowaną sprzedażą Nieruchomości. Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim z B.B. w ustroju ustawowej wspólności majątkowej. Przedmiotowa Nieruchomość należy do majątku wspólnego Wnioskodawcy i B.B. Małżonka Wnioskodawcy prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...) B.B., przy czym podobnie jak w przypadku Wnioskodawcy, jest to działalność związana z produkcją filmową oraz fotografią i nie ma związku ze zdarzeniem opisanym w niniejszym wniosku tzn. z planowaną sprzedażą Nieruchomości.

Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę oraz jego żonę (…) 2022 r. na cele osobiste, niezwiązane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy lub jego małżonki. Nabycie Nieruchomości nie podlegało opodatkowaniu VAT, a sama Nieruchomość nie została wprowadzona przez Wnioskodawcę ani jego małżonkę do środków trwałych związanych z prowadzonymi przez nich działalnościami gospodarczymi.

Na Nieruchomości Wnioskodawca wybudował dwa domy mieszkalne, o powierzchni (…) m² z zamiarem wykorzystania ich na cele swojej rodziny, tzn. z zamiarem przekazania ich swoim synom, którzy mieli w nich mieszkać ze swoimi rodzinami (dalej: Domy). Budowa Domów rozpoczęła się w 2023 roku a ich odbiór nastąpił w (…) 2026 roku. Po zakończeniu budowy, Domy nie były wykorzystywane w żaden sposób, a w szczególności nikt w nich nie zamieszkał, nie były przedmiotem najmu, dzierżawy czy użyczenia. Domy nie były też wykorzystywane do działalności gospodarczej Wnioskodawcy oraz jego małżonki.

Ze względu na zmianę planów życiowych synów Wnioskodawcy, którzy jednak nie chcą mieszkać w Domach, Wnioskodawca zamierza sprzedać Domy i uzyskane ze sprzedaży wykorzystać do innych celów prywatnych/rodzinnych (np. wybudować lub nabyć nieruchomość w których Wnioskodawca będzie mieszkał ze swoją rodziną lub przekazać część uzyskanych środków ze sprzedaży swoim dzieciom). W związku z tym, że Domy są posadowione na Nieruchomości stanowiącej jedną działkę ewidencyjną, Wnioskodawca dokona podziału Nieruchomości, tak aby każdy z Domów był posadowiony na odrębnej ewidencyjnie działce, co umożliwi ich sprzedaż. Wnioskodawca wcześniej nie dokonywał takiego podziału właśnie z uwagi na pierwotny cel nabycia Nieruchomości i budowy Domów, tzn. mieli tam mieszkać jego synowie z rodzinami, a dla tego celu podział nie był potrzebny. W efekcie Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży Domów posadowionych na wydzielonych działkach powstałych z podziału Nieruchomości.

Wnioskodawca oraz jego małżonka nie prowadzili, nie prowadzą i nie będą prowadzić działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami czy budowie budynków mieszkalnych lub niemieszkalnych. Wydatki ponoszone na budowę Domów nie były związane z działalnością gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi VAT) i Wnioskodawca oraz jego małżonka nie zaliczali przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodu ani nie dokonywali odliczenia VAT z tytułu zakupu towarów i usług związanych z budową Domów.

W związku z planowaną sprzedażą Wnioskodawca rozważa podjęcie jedynie standardowych czynności podejmowanych przez osoby fizyczne zmierzające do zbycia nieruchomości, tj. Wnioskodawca może umieścić ogłoszenie na portalu ogłoszeniowych lub skorzystać ze wsparcia pośrednika w obrocie nieruchomości celem znalezienia nabywcy.

W uzupełnieniu wskazał Pan, że działka nie była i nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Na potrzeby budowy Domów wydano warunki zabudowy, które zostały wydane na wniosek Wnioskodawcy (A.A.). Uzyskanie takich warunków było konieczne do wybudowania Domów. Domy miały zaspokajać potrzeby mieszkaniowe najbliższej rodziny Wnioskodawcy. Ze względu na zmiany planów życiowych członków rodziny Wnioskodawcy Domy nie były wykorzystywane w jakikolwiek sposób. W efekcie nie doszło jeszcze do ich pierwszego zasiedlenia. Nie podejmował Pan działań mających uatrakcyjnić działkę. Podejmowano jedynie standardowe działania umożliwiające korzystanie z budynku zgodnie z jego przeznaczeniem, tj. teren został ogrodzony oraz podłączono niezbędne media (prąd, woda).

Nie udzielił i nie zamierza Pan udzielać podmiotom trzecim pełnomocnictwa do spraw związanych z działką lub działkami. Kwestia zawarcia umowy przedwstępnej będzie zależała od potrzeb przyszłych nabywców, którzy mogą potrzebować zawarcia takiej umowy np. w celu rozpoczęcia procedury kredytowej. Jeśli zawarcie umowy przedwstępnej nie będzie wymagane przepisami prawa lub nie będzie konieczna z perspektywy potencjalnego nabywcy, zostanie zawarta jedynie umowa przenosząca własność. Wnioskodawca nie ma obecnie sprecyzowanych wymogów co do warunków jakie miałyby być zawarte w umowie przedwstępnej. Domy zostały oddane do użytkowania zatem dla ich sprzedaży nie jest konieczne zawieranie w umowie jakichkolwiek warunków dotyczących uzyskania decyzji, pozwoleń lub innych rozstrzygnięć.

Przed sprzedażą Domów nie będzie Pan ponosił wydatków na ich ulepszenie stanowiących, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, co najmniej 30% ich wartości początkowej.

Nie dokonywał Pan sprzedaży innych nieruchomości działając jako podatnik VAT. Posiada Pan jeszcze inne nieruchomości ale obecnie nie planuje ich sprzedaży.

Pytanie

Czy dostawy Domów posadowionych na wydzielonych działkach powstałych z podziału Nieruchomości będą stanowiły czynności podlegające opodatkowaniu VAT?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy dostawy Domów posadowionych na wydzielonych działkach powstałych z podziału Nieruchomości nie będą stanowiły czynności podlegających opodatkowaniu VAT, gdyż sprzedający nie będą działać w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, w ramach sprzedaży Domów posadowionych na wydzielonych działkach powstałych z podziału Nieruchomości Wnioskodawca wraz z małżonką nie będą działać w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, tj. zarówno każde z osobna jak i małżonkowie łącznie nie będą występować w roli podatnika VAT dokonując dostawy Domów. W konsekwencji sprzedaż Domów nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu VAT. Dokonując opisanej sprzedaży Wnioskodawca oraz jego małżonka nie będą prowadzić działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, lecz będą korzystać z przysługującego im prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, przy czym towarami są - stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Z kolei przez sprzedaż rozumie się, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, m.in. odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju. Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza jednak nie tylko czynnik przedmiotowy, lecz również czynnik podmiotowy - dana czynność musi zostać wykonana przez podmiot działający w charakterze podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast art. 15 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, przy czym obejmuje ona w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powołanych przepisów wynika, że dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie wówczas, gdy łącznie spełnione są dwie przesłanki: po pierwsze - czynność mieści się w katalogu czynności opodatkowanych (przesłanka przedmiotowa, art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT), a po drugie - jest wykonywana przez podmiot, który w odniesieniu do tej czynności działa w charakterze podatnika (przesłanka podmiotowa, art. 15 ust. 1 ustawy o VAT). Dostawa towarów podlega zatem opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Nie ulega wątpliwości, że Domy wraz z gruntem stanowią towar w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a ich sprzedaż - co do zasady - mieści się w pojęciu odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Przesłanka przedmiotowa zostanie więc spełniona. Decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma zatem przesłanka podmiotowa, tj. ustalenie, czy dokonując sprzedaży Domów Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT ma charakter uniwersalny i pozwala obejmować pojęciem podatnika te podmioty, które prowadzą działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. W konsekwencji za podatnika należy uznać osobę fizyczną, która dokonując sprzedaży nieruchomości czyni to w sposób właściwy dla profesjonalnego podmiotu zajmującego się obrotem nieruchomościami, tj. podejmuje aktywne działania w tym zakresie, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Z grona podatników należy natomiast wykluczyć osoby fizyczne dokonujące sprzedaży składników majątku prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu odsprzedaży ani w celu wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, ani nie był w trakcie posiadania wykorzystywany do takiej działalności. Tym samym nie jest podatnikiem ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, a jedynie wyzbywa się majątku osobistego.

Stanowisko to znajduje oparcie w utrwalonym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej [dalej: TSUE lub Trybunał]. W wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 (Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie) Trybunał wskazał, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej, a sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie stanowią kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, pozostającymi poza zakresem opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Również okoliczność dokonania przed sprzedażą podziału gruntu na działki, nawet w celu uzyskania wyższej ceny łącznej, sama z siebie nie ma charakteru decydującego, gdyż może mieścić się w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Inaczej jest natomiast wówczas, gdy zbywca podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, takie jak uzbrojenie terenu czy działania marketingowe wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia - działania takie nie należą bowiem do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie majątku prywatnego nie występuje wprawdzie na gruncie ustawy o VAT, jednak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadne jest odwołanie się do orzecznictwa TSUE (zob. wyrok TSUE z 4 października 1995 r. w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen przeciwko Dieter Armbrecht) oraz wyrok TSUE z 21 kwietnia 2005 r. w sprawie C-25/03 (Finanzamt Bergisch Gladbach przeciwko HE)). Z orzeczeń tych wynika, że majątek prywatny to taka część majątku osoby fizycznej, która nie jest przeznaczona do wykorzystywania dla potrzeb działalności gospodarczej, lecz służy zaspokojeniu potrzeb własnych, przy czym podatnik musi w całym okresie posiadania nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania jej w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania jest wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. O zawodowym (profesjonalnym) charakterze aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami świadczyć może ciąg okoliczności, takich jak nabycie terenu w celu odsprzedaży, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego czy prowadzenie działalności w zakresie usług deweloperskich lub podobnych. Przy czym o aktywności „handlowej” musi świadczyć ciąg takich okoliczności, a nie wystąpienie pojedynczych z nich.

Przenosząc powyższe na opisane we wniosku zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że całokształt okoliczności sprawy nie pozwala na przypisanie planowanej sprzedaży Domów cech działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a sprzedaż ta nastąpi w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym Wnioskodawcy. Przemawiają za tym w szczególności następujące okoliczności:

• Nieruchomość została nabyta w (…) 2022 r. na cele osobiste, niezwiązane z działalnością gospodarczą, a jej nabycie nie podlegało opodatkowaniu VAT. Nieruchomość przez cały okres posiadania pozostawała składnikiem majątku prywatnego Wnioskodawcy oraz jego małżonki;
• Domy zostały wybudowane z zamiarem ich przekazania synom Wnioskodawcy, a więc w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych członków najbliższej rodziny, a nie w celu osiągnięcia zysku z obrotu nieruchomościami. Wybudowanie domu dla zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych jest w orzecznictwie TSUE wprost wskazywane jako przykład wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku prywatnego;
• Po zakończeniu budowy (odbiór w (…) 2026 r.) Domy nie były wykorzystywane - nikt w nich nie zamieszkał, nie były przedmiotem najmu, dzierżawy ani użyczenia, ani nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, co wyklucza wykorzystywanie ich w sposób ciągły dla celów zarobkowych;
• Decyzja o sprzedaży nie wynika z pierwotnego zamiaru handlowego, lecz została podyktowana zmianą planów życiowych synów Wnioskodawcy, a środki uzyskane ze sprzedaży zostaną przeznaczone na cele prywatne i rodzinne. Sprzedaż ma zatem charakter prywatny i incydentalny;
• Wnioskodawca oraz jego małżonka nie prowadzili, nie prowadzą i nie będą prowadzić działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami lub budowy budynków, a prowadzona przez nich działalność (produkcja filmowa i fotografia) nie ma żadnego związku z planowaną sprzedażą Domów;
• Wydatki ponoszone na budowę Domów nie były związane z działalnością gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi VAT); Wnioskodawca ani jego małżonka nie zaliczali ich do kosztów uzyskania przychodu ani nie dokonywali odliczenia VAT z tytułu nabycia towarów i usług związanych z budową Domów;
• W związku z planowaną sprzedażą Wnioskodawca oraz jego małżonka mogą podjąć wyłącznie standardowe czynności typowe dla osoby fizycznej zbywającej nieruchomość z majątku prywatnego;
• Planowany podział Nieruchomości na odrębne ewidencyjnie działki służy wyłącznie temu, aby każdy z Domów był posadowiony na odrębnej działce, co jest naturalną konsekwencją zamiaru ich sprzedaży (zgodnie z przywołanym orzecznictwem TSUE sam podział gruntu nie stanowi przejawu aktywności handlowej i może mieścić się w ramach zarządu majątkiem prywatnym).

Całokształt opisanych okoliczności wskazuje zatem, że Wnioskodawcy oraz jego małżonce nie można przypisać aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami porównywalnej do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Brak jest przesłanek świadczących o zawodowym - stałym i zorganizowanym - charakterze takiej działalności, a w sprawie nie wystąpi ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądzałby o wypełnieniu przesłanek działalności gospodarczej.

Wszystkie podejmowane czynności, od nabycia Nieruchomości, przez budowę Domów, aż po ich sprzedaż, były i będą typowe dla zarządu majątkiem prywatnym. Prezentowane stanowisko znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS), dotyczącej analogicznych stanów faktycznych, w których osoby fizyczne wznosiły budynki mieszkalne na cele prywatne (rodzinne), a następnie wskutek zmiany okoliczności życiowych przeznaczały je do sprzedaży.

Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 17 grudnia 2025 r. (sygn. 0112-KDIL1-1.4012.796.2025.3.AB) Dyrektor KIS uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, który wraz z małżonką wybudował dwa budynki mieszkalne w zabudowie bliźniaczej z przeznaczeniem dla dwojga dzieci, a następnie - z uwagi na sytuację finansową rodziny - zdecydował o ich sprzedaży z pomocą pośredników, stwierdzając brak przesłanek aktywności porównywalnej do działań podmiotów profesjonalnych i niepodleganie sprzedaży opodatkowaniu VAT.

Analogicznie Dyrektor KIS rozstrzygnął w interpretacji z 24 kwietnia 2025 r. (sygn. 0112-KDIL1-2.4012.113.2025.4.BS), dotyczącej sprzedaży dwóch wyodrębnionych budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej, wybudowanych z myślą o podatniku i jego rodzicach, a zbywanych wskutek problemów finansowych i rodzinnych.

Tożsame stanowisko Dyrektor KIS zajął w interpretacji z 27 lutego 2026 r. (sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.1175.2025.3.MSU), dotyczącej sprzedaży domów wybudowanych systemem gospodarczym z zamiarem przekazania ich dzieciom, które uznały te domy za zbyt małe (mimo zamieszczenia ogłoszeń sprzedażowych organ potwierdził brak ciągu działań wskazujących na obrót nieruchomościami), oraz w interpretacji z 23 stycznia 2025 r. (sygn. 0114-KDIP1-1.4012.821.2024.2.EW), w której podkreślono, że za przejaw aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami nie można uznać samego podziału nieruchomości.

Powyższą linię potwierdzają również interpretacje z 10 maja 2024 r. (sygn. 0112-KDIL3.4012.246.2024.2.EW) oraz z 2 marca 2023 r. (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.909.2022.4.JSZ), w których organ uznał, że sprzedaż nieruchomości w zbliżonych okolicznościach następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym i nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z uwagi na to, że w ramach sprzedaży Domów Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika, a sama sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT, bezprzedmiotowa pozostaje analiza, czy do tej sprzedaży mogłoby znaleźć zastosowanie zwolnienie od podatku VAT, w tym zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy o VAT. Skoro bowiem dostawa nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu, brak jest podstaw do rozpatrywania zwolnienia od podatku.

Mając na uwadze powyższe, dokonując sprzedaży Domów posadowionych na wydzielonych działkach Wnioskodawca oraz jego małżonka będą korzystać z przysługującego im prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, co nie stanowi wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W konsekwencji, dokonując dostawy Domów Wnioskodawca oraz jego małżonka nie będą działać w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a sama sprzedaż nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. W ocenie Wnioskodawcy przedstawione stanowisko zasługuje zatem na uznanie za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 26 ustawy:

Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwanej dalej: Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.

Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:

W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:

Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 str. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

• po pierwsze, dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
• po drugie, czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika ono z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, dokonanej przez TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie dotyczyło opodatkowania sprzedaży - przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej - części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii posiadania przez Pana statusu podatnika VAT z tytułu sprzedaży Domów posadowionych na wydzielonych działkach powstałych z podziału Nieruchomości istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, każdorazowo wymaga oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z treści wniosku wynika, że w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej jest Pan właścicielem działki nr 1, z obrębu (...), o powierzchni (...) ha, dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...) (Nieruchomość).

Prowadzi Pan działalność gospodarczą pod firmą (...) A.A., przy czym jest to działalność związana z produkcją filmową oraz fotografią i nie ma związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości. Pana małżonka prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...) B.B., przy czym podobnie jak w Pana przypadku, jest to działalność związana z produkcją filmową oraz fotografią i nie ma związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości.

Nieruchomość została nabyta przez Pana oraz Pana żonę (…) 2022 r. na cele osobiste, niezwiązane z działalnością gospodarczą. Nabycie Nieruchomości nie podlegało opodatkowaniu VAT, a sama Nieruchomość nie została wprowadzona przez Pana ani Pana małżonkę do środków trwałych związanych z prowadzonymi przez Państwa działalnościami gospodarczymi.

Na Nieruchomości wybudował Pan dwa domy mieszkalne, o powierzchni (…) m² z zamiarem wykorzystania ich na cele swojej rodziny, tzn. z zamiarem przekazania ich swoim synom, którzy mieli w nich mieszkać ze swoimi rodzinami (Domy). Działka nie była i nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Na potrzeby budowy Domów zostały wydane warunki zabudowy, które zostały wydane na Pana wniosek. Budowa Domów rozpoczęła się w 2023 roku a ich odbiór nastąpił w (…) 2026 roku. Po zakończeniu budowy, Domy nie były wykorzystywane w żaden sposób, a w szczególności nikt w nich nie zamieszkał, nie były przedmiotem najmu, dzierżawy czy użyczenia. W efekcie nie doszło jeszcze do ich pierwszego zasiedlenia. Domy nie były też wykorzystywane do działalności gospodarczej Pana oraz Pana małżonki. Wydatki ponoszone na budowę Domów nie były związane z działalnością gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi VAT) i Pan oraz Pana małżonka nie zaliczali przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodu ani nie dokonywali odliczenia VAT z tytułu zakupu towarów i usług związanych z budową Domów.

Nie podejmował Pan działań mających uatrakcyjnić działkę. Podejmowano jedynie standardowe działania umożliwiające korzystanie z budynku zgodnie z jego przeznaczeniem, tj. teren został ogrodzony oraz podłączono niezbędne media (prąd, woda).

Ze względu na zmianę planów życiowych Pana synów, którzy jednak nie chcą mieszkać w Domach, zamierza Pan sprzedać Domy i uzyskane ze sprzedaży wykorzystać do innych celów prywatnych/ rodzinnych (np. wybudować lub nabyć nieruchomość w których będzie Pan mieszkał ze swoją rodziną lub przekazać część uzyskanych środków ze sprzedaży swoim dzieciom). W związku z tym, że Domy są posadowione na Nieruchomości stanowiącej jedną działkę ewidencyjną, dokona Pan podziału Nieruchomości, tak aby każdy z Domów był posadowiony na odrębnej ewidencyjnie działce, co umożliwi ich sprzedaż. Wcześniej nie dokonywał Pan takiego podziału właśnie z uwagi na pierwotny cel nabycia Nieruchomości i budowy Domów, tzn. mieli tam mieszkać Pana synowie z rodzinami, a dla tego celu podział nie był potrzebny.

Nie udzielił i nie zamierza Pan udzielać podmiotom trzecim pełnomocnictwa do spraw związanych z działką lub działkami. W związku z planowaną sprzedażą rozważa Pan podjęcie jedynie standardowych czynności podejmowanych przez osoby fizyczne zmierzające do zbycia nieruchomości, tj. może Pan umieścić ogłoszenie na portalu ogłoszeniowych lub skorzystać ze wsparcia pośrednika w obrocie nieruchomości celem znalezienia nabywcy. Przed sprzedażą Domów nie będzie Pan ponosił wydatków na ich ulepszenie stanowiących, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, co najmniej 30% ich wartości początkowej. Kwestia zawarcia umowy przedwstępnej będzie zależała od potrzeb przyszłych nabywców, którzy mogą potrzebować zawarcia takiej umowy np. w celu rozpoczęcia procedury kredytowej. Jeśli zawarcie umowy przedwstępnej nie będzie wymagane przepisami prawa lub nie będzie konieczna z perspektywy potencjalnego nabywcy, zostanie zawarta jedynie umowa przenosząca własność.

Nie dokonywał Pan sprzedaży innych nieruchomości działając jako podatnik VAT. Posiada Pan jeszcze inne nieruchomości ale obecnie nie planuje ich sprzedaży.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy transakcja sprzedaży Domów posadowionych na wydzielonych działkach powstałych z podziału Nieruchomości (działki nr 1) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest ocena, czy dokonując sprzedaży nieruchomości opisanej we wniosku podejmuje Pan działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy wskazać należy, że w odniesieniu do transakcji sprzedaży Domów posadowionych na wydzielonych działkach powstałych z podziału Nieruchomości (działki nr 1) brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww. dostawy występuje Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.

Wskazał Pan, że Nieruchomość (działkę nr 1) nabył Pan wraz z żoną (…) 2022 r. na cele osobiste. Na Nieruchomości wybudował Pan dwa domy mieszkalne, o powierzchni (...) m² z zamiarem wykorzystania ich na cele swojej rodziny, tzn. z zamiarem przekazania ich swoim synom, którzy mieli w nich mieszkać ze swoimi rodzinami. Działka nie była i nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Na potrzeby budowy Domów, na Pana wniosek, zostały wydane warunki zabudowy. Budowa Domów rozpoczęła się w 2023 roku a ich odbiór nastąpił w (…) 2026 roku. Po zakończeniu budowy, Domy nie były wykorzystywane w żaden sposób, a w szczególności nikt w nich nie zamieszkał, nie były przedmiotem najmu, dzierżawy czy użyczenia. W efekcie nie doszło jeszcze do ich pierwszego zasiedlenia. Domy nie były też wykorzystywane do działalności gospodarczej Pana oraz Pana małżonki. Wydatki ponoszone na budowę Domów nie były związane z działalnością gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi VAT) i Pan oraz Pana małżonka nie zaliczali przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodu ani nie dokonywali odliczenia VAT z tytułu zakupu towarów i usług związanych z budową Domów. Ze względu na zmianę planów życiowych Pana synów, którzy jednak nie chcą mieszkać w Domach, zamierza Pan je sprzedać i uzyskane ze sprzedaży wykorzystać do innych celów prywatnych/rodzinnych. Dokona Pan podziału Nieruchomości, tak aby każdy z Domów był posadowiony na odrębnej ewidencyjnie działce, co umożliwi ich sprzedaż. Wcześniej nie dokonywał Pan takiego podziału właśnie z uwagi na pierwotny cel nabycia Nieruchomości i budowy Domów, tzn. mieli tam mieszkać Pana synowie z rodzinami, a dla tego celu podział nie był potrzebny. Nie udzielił i nie zamierza Pan udzielać podmiotom trzecim pełnomocnictwa do spraw związanych z działką lub działkami. W związku z planowaną sprzedażą rozważa Pan podjęcie jedynie standardowych czynności podejmowanych przez osoby fizyczne zmierzające do zbycia nieruchomości, tj. może Pan umieścić ogłoszenie na portalu ogłoszeniowych lub skorzystać ze wsparcia pośrednika w obrocie nieruchomości celem znalezienia nabywcy. Przed sprzedażą Domów nie będzie Pan ponosił wydatków na ich ulepszenie stanowiących, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, co najmniej 30% ich wartości początkowej.

W okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, brak jest więc przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie sprzedaży Domów posadowionych na wydzielonych działkach powstałych z podziału Nieruchomości (działki nr 1), która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. Domów posadowionych na Nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pana aktywność mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Zatem dokonując sprzedaży Domów posadowionych na wydzielonych działkach powstałych z podziału Nieruchomości (działki nr 1) będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym. Czynność ta nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i nie mają do niej zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym, nie będzie Pan podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do powyższej transakcji, a dostawa Domów posadowionych na wydzielonych działkach powstałych z podziału Nieruchomości (działki nr 1) nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, sprzedaż Domów posadowionych na wydzielonych działkach powstałych z podziału Nieruchomości (działki nr 1) nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, nie znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia ww. czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy.

Wobec powyższego Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących podatek od towarów i usług względem Pana, a nie wywiera skutku prawnego dla Pana żony.

Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.