0114-KDIP1-2.4012.413.2026.1.AP

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący kwestii, czy w przypadku niezabudowanej nieruchomości gruntowej, dla której na dzień sprzedaży nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, sam fakt objęcia tej nieruchomości ustaleniami planu ogólnego gminy ma wpływ na uznanie jej za teren budowlany, a w konsekwencji na sposób opodatkowania jej dostawy podatkiem VAT. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A. został powołany na mocy ustawy z dnia (...) z dniem (…) r. (…), oraz ustawy z dnia (…). A. kontynuuje działalność B., następczyni C. w zakresie gospodarowania (…) z uwzględnieniem regulacji zawartych w ustawie o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi (…) oraz w ustawie o kształtowaniu ustroju rolnego.

A. jest czynnym podatnikiem VAT i posługuje się nr identyfikacyjnym: (…).

A. jest jednostką sektora finansów publicznych i działa jako agencja wykonawcza i państwowa osoba prawna (art. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 869 z późn. zm.).

Oddział Terenowy A. w (…) zamierza sprzedać działkę niezabudowaną nr ewid. 1/1 obręb (...), gm. (...) o powierzchni (…) ha. Działka numer 1/1 weszła do (…) na podstawie decyzji Wojewody (…) znak: (…) z dnia (…) r. Przejęcie nastąpiło Protokołem nr (…) w dniu (…) r. W związku z powyższym Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku. Działka nie była przedmiotem dzierżawy.

Na podstawie zaświadczenia wydanego na wniosek A., Wójt Gminy (...) oświadcza, że nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki o nr ewid. 1/1 obręb (...), gm. (...). Nie planuje się uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tym samym nie wszczęto postępowania w celu wprowadzenia zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Na terenie przedmiotowej działki nie przewiduje się lokalizacji turbin wiatrowych. Dla ww. działki nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Gmina (...) nie planuje poszerzenia dróg sąsiadujących z ww. nieruchomością.

Zgodnie z uchwałą nr (…) z dnia (…) r. Rady Gminy (...) w sprawie uchwalenia Planu Ogólnego Gminy (...) (Dz. Urz. Woj. (…) z (…) r., poz. (…)) przedmiotowa nieruchomość usytuowana jest w strefie wielofunkcyjną z zabudową mieszkaniową jednorodzinną (symbol: 116SJ). Ponadto znajduje się w strefie uzupełnienia zabudowy (symbol: 77OUZ). Nie zostało wszczęte postępowanie w celu wprowadzenia zmian w planie ogólnym gminy.

Przedmiotowa nieruchomość nie jest objęta Miejscowym Planem Odbudowy, w związku z tym nie wpływa to zmianę przeznaczenia i warunków zabudowy przedmiotowej nieruchomości.

Na podstawie aktu planowania przestrzennego, uchwalonego planu ogólnego gminy (...) obowiązującego od (…) r. dla przedmiotowej działki, strefa planistyczna posiada oznaczenie 116SJ, symbol SJ; nazwa: strefa wielofunkcyjna z zabudową mieszkaniową jednorodzinną. Profil podstawowy: teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, teren usług, teren komunikacji, teren zieleni urządzonej, teren ogrodów działkowych, teren infrastruktury technicznej. Profil dodatkowy: teren zieleni naturalnej, teren wód. Maksymalna nadziemna intensywność zabudowy 0.6, maksymalny udział powierzchni zabudowy 30.0%, maksymalna wysokość zabudowy 10 m, minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej 30.0%. Obszar uzupełnienia zabudowy, oznaczenie 77OUZ, symbol OUZ.

Działka nie jest położona w obszarze rewitalizacji oraz nie jest położona w obszarze rewitalizacji na Specjalnej Strefie Rewitalizacji, zgodnie z art. 8 oraz art. 25 i 26 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2021 r. poz. 485 ze zm.). Działka o nr ewid. 1/1 obręb (...) leży poza granicami obszarów Natura 2000, a także innymi obszarami objętymi ochroną prawną zgodnie z ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 13 ze zm.).

Pytanie (oznaczone we wniosku nr 1)

Czy w przypadku niezabudowanej nieruchomości gruntowej, dla której na dzień sprzedaży nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, sam fakt objęcia tej nieruchomości ustaleniami planu ogólnego gminy ma wpływ na uznanie jej za teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji na sposób opodatkowania jej dostawy podatkiem VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż niezabudowanej działki nr 1/1 obręb (...), dla której nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednak korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT oraz nie można przyjąć, że samo objęcie nieruchomości strefą planistyczną w planie ogólnym zastępuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego albo decyzję o warunkach zabudowy o których mowa w art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług w ocenie podlegania opodatkowaniu takiej nieruchomości i klasyfikacji gruntu dla potrzeb art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwolniona od podatku jest dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Jednocześnie art. 2 pkt 33 ustawy o VAT stanowi, że przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wydaną na podstawie przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Oznacza to, że ustawodawca posłużył się definicją „terenu budowlanego”, która odwołuje się wyłącznie do dwóch kategorii aktów: miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W definicji tej nie został wymieniony plan ogólny gminy, wynika zatem, że dla klasyfikacji gruntu dla potrzeb art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT nie należy sięgać do innych dokumentów niewymienionych w art. 2 pkt 33 ustawy, ponieważ przepis ten wprowadził zamknięty, ustawowy sposób określania, kiedy grunt jest terenem budowlanym.

W rozwinięciu, mając na uwadze literalne brzmienie art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, należy uznać, że dla potrzeb kwalifikacji gruntu jako „terenu budowlanego” decydujące znaczenie mają wyłącznie akty wskazane wprost przez ustawodawcę podatkowego. Jeżeli zatem dla konkretnej nieruchomości brak jest zarówno miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak i decyzji o warunkach zabudowy, to nieruchomość taka - nawet jeżeli w planie ogólnym została objęta strefą wielofunkcyjną z zabudową mieszkaniową jednorodzinną - nie spełnia definicji „terenu budowlanego” z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. W konsekwencji dostawa takiego gruntu, jako dostawa terenu niezabudowanego innego niż teren budowlany, korzysta ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

W przedstawionym stanie faktycznym zaświadczenie Wójta Gminy (...) jednoznacznie potwierdza, że dla działki nr 1/1 obręb (...) nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz że dla tej działki nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Jednocześnie z zaświadczenia wynika, że zgodnie z uchwałą Nr (…) Rady Gminy (...) z dnia (…) r. w sprawie uchwalenia Planu Ogólnego Gminy (...) (Dz. Urz. Woj. (…) z (…) r., poz. (…)), przedmiotowa nieruchomość położona jest w strefie wielofunkcyjnej z zabudową mieszkaniową jednorodzinną (symbol 116SJ) oraz w strefie uzupełnienia zabudowy (symbol 77OUZ). W ocenie Wnioskodawcy okoliczność ta nie zmienia jednak kwalifikacji działki na gruncie ustawy o VAT, ponieważ plan ogólny nie został wymieniony w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT jako akt przesądzający o budowlanym charakterze gruntu.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 14 czerwca 2013 r., nr PT10/033/12/207/WLI/13/RD58639, w której wyjaśniono, że od dnia 1 kwietnia 2013 r., po wprowadzeniu definicji „terenu budowlanego” do art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dostawa terenu niezabudowanego korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Minister Finansów podkreślił zarazem, że po wejściu w życie tej definicji dla klasyfikacji gruntu nie należy już sięgać do innych dokumentów niewymienionych w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Z wykładni tej wynika, że skoro ustawodawca posłużył się zamkniętym katalogiem aktów dla ustalenia czy grunt jest terenem budowlanym, to brak jest podstaw do rozszerzającej interpretacji tego przepisu i zastępowania wskazanych w nim aktów innymi dokumentami planistycznymi, w tym planem ogólnym gminy. Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do wniosku, że organ interpretacyjny uzupełnia ustawową definicję o element niewskazany przez ustawodawcę. W szczególności nie można przyjąć, że samo objęcie nieruchomości strefą planistyczną w planie ogólnym zastępuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego albo decyzję o warunkach zabudowy wymienionych w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

Powyższe wnioski pozostają spójne z funkcją planu ogólnego w systemie planowania przestrzennego. Z oficjalnych materiałów Ministerstwa Rozwoju i Technologii wynika, że plan ogólny gminy jest aktem prawa miejscowego, wiążącym przy sporządzaniu planów miejscowych i stanowiącym podstawę do wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jednakże nie wpływa on bezpośrednio na inne decyzje administracyjne, w tym na pozwolenie na budowę lub zgłoszenie budowy. Oznacza to, że plan ogólny wyznacza ramy przyszłej polityki przestrzennej gminy, ale sam przez się nie zastępuje ani miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ani decyzji o warunkach zabudowy. Tym samym objęcie działki strefą 116SJ oraz 77OUZ w planie ogólnym należy rozumieć jako wskazanie potencjalnego kierunku przyszłego zagospodarowania, a nie jako przesądzenie, że grunt jest już „terenem budowlanym” w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

Wnioskodawca podkreśla ponadto, że gdyby intencją ustawodawcy było rozszerzenie definicji „terenu budowlanego” o grunty objęte planem ogólnym, po reformie systemu planowania przestrzennego należałoby oczekiwać odpowiedniej nowelizacji art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Taka nowelizacja nie została jednak przeprowadzona. W konsekwencji nie istnieją podstawy prawne do tego, aby sam plan ogólny - nawet przewidujący strefę wielofunkcyjną z zabudową mieszkaniową jednorodzinną - pozbawiał podatnika prawa do zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT w sytuacji, gdy dla działki brak jest zarówno MPZP, jak i decyzji WZ.

Wnioskodawca wskazuje, że powyższe stanowisko jest zgodne z unijnym rozumieniem pojęcia „terenu budowlanego”, zgodnie z którym państwa członkowskie mają kompetencję do zdefiniowania tego pojęcia dla potrzeb VAT. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93, Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen, wskazał, że to do państw członkowskich należy zdefiniowanie pojęcia „terenu budowlanego” dla potrzeb VAT. W Polsce definicja ta została zawarta w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, a zatem organy podatkowe powinny stosować właśnie tę definicję, bez jej rozszerzania na akty niewymienione przez ustawodawcę.

W konsekwencji, skoro działka nr 1/1 jest działką niezabudowaną, nieobjętą miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i bez wydanej decyzji o warunkach zabudowy, to - pomimo ujęcia jej w planie ogólnym gminy w strefie wielofunkcyjnej z zabudową mieszkaniową jednorodzinną oraz w obszarze uzupełnienia zabudowy - nie stanowi ona terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Jej sprzedaż, dokonywana jest przez podatnika VAT w ramach działalności gospodarczej, podlega zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. W ocenie Wnioskodawcy przedstawione stanowisko należy uznać za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych unormowań organy władzy publicznej na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

• podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa oraz
• podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że organy władzy publicznej są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te organy czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Należy zaznaczyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem według właściwej stawki.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym itp.

Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się:

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane - są zwolnione od podatku.

Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.):

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

Zauważyć należy, że analiza ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.

Z opisu sprawy wynika, że A. został powołany na mocy ustawy z dnia (…) r. o (…) i kontynuuje działalność B. w zakresie gospodarowania (…). A. jest jednostką sektora finansów publicznych i działa jako agencja wykonawcza i państwowa osoba prawna oraz jest czynnym podatnikiem VAT.

Oddział Terenowy A. w (…) zamierza sprzedać działkę niezabudowaną nr 1/1 obręb (...), o powierzchni (…) ha. Działka numer 1/1 weszła do (…) na podstawie decyzji Wojewody (…). W związku z powyższym Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku przy jej nabyciu. Działka nie była przedmiotem dzierżawy. Działka o nr 1/1 nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie planuje się uchwalenia takiego planu. Dla ww. działki nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Zgodnie z uchwałą Rady Gminy (...) w sprawie uchwalenia Planu Ogólnego Gminy (...) przedmiotowa nieruchomość usytuowana jest w strefie z wielofunkcyjną z zabudową mieszkaniową jednorodzinną, ponadto znajduje się w strefie uzupełnienia zabudowy. Profil podstawowy działki: teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, teren usług, teren komunikacji, teren zieleni urządzonej, teren ogrodów działkowych, teren infrastruktury technicznej. Profil dodatkowy: teren zieleni naturalnej, teren wód.

Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy sam fakt objęcia tej nieruchomości ustaleniami Planu Ogólnego Gminy ma wpływ na uznanie jej za teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji na sposób opodatkowania jej dostawy podatkiem VAT.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w brzmieniu wprowadzonym ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw:

Z powyższego wynika, że Plan Ogólny jest - obok m.in. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - jednym z aktów prawa miejscowego.

Mimo nowelizacji w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nadal funkcjonują narzędzia takie jak miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, do których odwołuje się ustawa o podatku VAT.

Tym samym, postanowienia Planu Ogólnego Gminy pozostają bez wpływu na uznanie danego gruntu za teren budowalny w myśl art. 2 pkt 33 ustawy, gdyż przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zatem, sam fakt objęcia nieruchomości ustaleniami Planu Ogólnego Gminy nie spowoduje, iż działka nr 1/1 zostanie uznana za teren budowalny w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, a tym samym nie wpłynie na sposób opodatkowania tej dostawy podatkiem VAT.

Zatem, Państwa stanowisko, że w przypadku niezabudowanej nieruchomości gruntowej, dla której na dzień sprzedaży nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, sam fakt objęcia tej nieruchomości ustaleniami planu ogólnego gminy nie ma wpływu na uznanie jej za teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji na sposób opodatkowania jej dostawy podatkiem VAT, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy kwestii, czy w przypadku niezabudowanej nieruchomości gruntowej, dla której na dzień sprzedaży nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, sam fakt objęcia tej nieruchomości ustaleniami planu ogólnego gminy ma wpływ na uznanie jej za teren budowlany, a w konsekwencji na sposób opodatkowania jej dostawy podatkiem VAT. W zakresie kwestii czy dostawa niezabudowanej działki będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.