taxmachine.pl

0114-KDIP1-2.4012.221.2026.3.GK

Interpretacja indywidualna2026-06-11Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Skutki sprzedaży lokalu niemieszkalnego (biurowego) wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej na rzecz czynnych podatników podatku VAT lub osób fizycznych.

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków sprzedaży lokalu niemieszkalnego (biurowego) wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej na rzecz czynnych podatników podatku VAT lub osób fizycznych. Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie dwoma pismami z 8 maja 2026 r. (data wpływu 8 maja 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Sprzedający”), zarejestrowaną na potrzeby podatku od towarów i usług (dalej również: „VAT”) jako podatnik VAT czynny.

Wnioskodawca rozważa dokonanie odpłatnego zbycia lokalu niemieszkalnego (dalej: „Transakcja”) na rzecz podmiotu, który na moment dokonania Transakcji może być:

  • podatnikiem VAT czynnym, albo
  • podmiotem niebędącym podatnikiem VAT (np. osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej) dalej: „Kupujący”.

Ostateczna data Transakcji nie jest jeszcze znana.

Przedmiot Transakcji

Przedmiotem planowanej Transakcji jest lokal niemieszkalny oznaczony jako lokal U1, położony w budynku przy ul. (…) w (…), wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej (dalej: „Nieruchomość”), nr działki: 1. Działka stanowi nieruchomość gruntową zabudowaną. Na działce znajduje się lokal biurowy wraz z parkingiem, które stanowią odpowiednio budynek, i budowlę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (dalej odpowiednio: „Prawo budowlane” oraz „Obiekty budowlane”).

Historia nabycia Nieruchomości

Wnioskodawca nabył udział w Nieruchomości w 2014 r. na podstawie umowy sprzedaży udokumentowanej aktem notarialnym.

Na podstawie wskazanego aktu Wnioskodawca nabył - do majątku wspólnego małżeńskiego - udział wynoszący 1/3 w lokalu niemieszkalnym. Transakcja ta podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Następnie w 2018 r. doszło do transakcji zamiany, udokumentowanej aktem notarialnym, w wyniku której Wnioskodawca nabył pozostałe udziały w Nieruchomości, tj. łącznie 2/3 udziału, od dwóch współwłaścicieli.

Zamiana polegała na przeniesieniu przez Wnioskodawcę udziału w innej nieruchomości na rzecz pozostałych współwłaścicieli, w zamian za ich udziały w Nieruchomości, przy czym transakcji towarzyszyły dopłaty pieniężne na rzecz pozostałych stron.

Również ta transakcja podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W wyniku powyższych czynności Wnioskodawca stał się wyłącznym właścicielem Nieruchomości.

Wykorzystanie Nieruchomości

Nieruchomość stanowi lokal biurowy wykorzystywany przez Wnioskodawcę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

Od 2018 r., tj. od momentu nabycia całości udziałów w Nieruchomości, jest ona wykorzystywana przez Wnioskodawcę jako siedziba prowadzonej działalności gospodarczej.

Nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy i podlega amortyzacji.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług brokerskich i ubezpieczeniowych.

Nieruchomość nie była wykorzystywana wyłącznie do działalności zwolnionej z VAT.

Wydatki na ulepszenie

Od momentu rozpoczęcia wykorzystywania Nieruchomości w działalności gospodarczej (od 2018 r.) Wnioskodawca nie ponosił wydatków na jej ulepszenie, które przekraczałyby 30% jej wartości początkowej.

Inne okoliczności Transakcji

Wnioskodawca rozważa dokonanie sprzedaży Nieruchomości na rzecz podmiotu, który na moment Transakcji może być podatnikiem VAT czynnym albo podmiotem niebędącym podatnikiem VAT. Jeżeli Kupujący będzie czynnym podatnikiem VAT, to Sprzedający oraz Kupujący (dalej również jako: „Strony”) planują złożyć:

a) przed dniem dokonania Transakcji właściwemu dla jej nabywcy (Kupującego) naczelnikowi urzędu skarbowego lub

b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dojdzie w związku z dostawą Nieruchomości, - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy Transakcji.

Oświadczenie będzie zawierać:

1)  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy (Kupującego);

2)  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w przypadku gdy zostanie złożone oświadczenie właściwemu dla nabywcy (Kupującego) naczelnikowi urzędu skarbowego;

3)  adres budynku, budowli lub ich części.

Dla Nieruchomości nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a od pierwszego zasiedlenia, do dnia sprzedaży miną co najmniej 2 lata.

Brak ZCP

Końcowo Sprzedający wskazuje, że przedmiotem transakcji nie będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (dalej: „Ustawa o VAT”).

W uzupełnieniu wniosku:

Wnioskodawca wskazał, że na działce nr 1 znajduje się budynek, w którym wyodrębniony jest lokal niemieszkalny U1 będący przedmiotem planowanej Transakcji. Obiekt ten stanowi wraz z innymi 4 lokalami mieszkalnymi (nienależącymi do Wnioskodawcy) budynek w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Wnioskodawca doprecyzowuje, że na działce - poza budynkiem z lokalem biurowym - znajdują się następujące elementy stanowiące nieruchomość wspólną: utwardzony plac parkingowy, ogrodzenie oraz dobudowana wiata. Obiekty te stanowią budowle w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Na działce nie znajdują się inne budynki lub budowle w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Niemniej na gruncie niniejszej transakcji należy doprecyzować, że są niewyodrębnionymi częściami wspólnymi nieruchomości, analogicznie jak klatka schodowa w budynku. Wnioskodawca jest właścicielem lokalu U1 wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej obejmującej ww. elementy.

W odpowiedzi na pytania zadane w wezwaniu:

1)  Czy przez planowaną „transakcję” należy rozumieć sprzedaż „nieruchomości” w skład której wchodzi lokal biurowy z parkingiem?

Odpowiedź Wnioskodawcy; przez planowaną Transakcję należy rozumieć sprzedaż lokalu niemieszkalnego U1 wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej. Budowle, o których mowa wyżej, nie są w żaden sposób wydzielone jako odrębny przedmiot własności - stanowią niewyodrębnioną część wspólną całej nieruchomości i są zbywane w ramach udziału w nieruchomości wspólnej, a nie jako odrębny składnik Transakcji.

2)  Czy lokal biurowy i parking ujęty jest w jednej pozycji (środki trwałe) ewidencji środków trwałych, czy też zostały ujęte osobno jako poszczególne budynki lub budowle?

Odpowiedź Wnioskodawcy: w ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy ujęty jest wyłącznie lokal niemieszkalny (biurowy) jako jeden środek trwały. Parking nie został ujęty jako odrębna pozycja w ewidencji środków trwałych, ponieważ stanowi część wspólną nieruchomości, a nie odrębny budynek czy budowlę. Analogicznie ogrodzenie i wiata nie są ujęte jako odrębne pozycje - wchodzą w skład nieruchomości wspólnej, stąd nie jest możliwe ich ujęcie jako odrębne środki trwałe.

3)  Czy parking nabył Pan wraz z lokalem biurowym czy też wybudował go Pan sam, jeżeli wybudował Pan sam to czy przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wybudowania tego parkingu?

Odpowiedź Wnioskodawcy: Wnioskodawca nabył parking i inne budowle (jako część wspólną nieruchomości) wraz z lokalem biurowym w drodze aktów notarialnych - odpowiednio w 2014 r. (nabycie udziału 1/3) oraz w 2018 r. (nabycie pozostałych 2/3 udziału w drodze zamiany). Wnioskodawca nie budował parkingu samodzielnie. Obie transakcje nabycia (2014 r. oraz 2018 r.) podlegały opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i nie podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT, w związku z czym Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

4)  W jaki sposób parking był używany/wykorzystywany od momentu nabycia/wybudowania do momentu sprzedaży?

Odpowiedź Wnioskodawcy: parking jak i inne budowle były wykorzystywane na potrzeby prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, jako element funkcjonalnie związany z lokalem biurowym. Wnioskodawca wykorzystywał parking przede wszystkim do parkowania własnego samochodu służącego do prowadzenia działalności. Z parkingu korzystali również klienci odwiedzający biuro Wnioskodawcy. Głownie służy mieszkańcom 4 lokali mieszkalnych.

5)  Czy od rozpoczęcia wykorzystywania/użytkowania zarówno lokalu biurowego jak i parkingu miną co najmniej 2 lata przed planowaną transakcją sprzedaży?

Odpowiedź Wnioskodawcy: tak, od rozpoczęcia wykorzystywania zarówno lokalu biurowego, jak i parkingu/innych budowli (tj. od 2018 r., kiedy Wnioskodawca nabył całość udziałów w Nieruchomości i rozpoczął jej użytkowanie jako siedzibę działalności gospodarczej) do dnia planowanej Transakcji upłynie okres znacznie przekraczający 2 lata.

6)  Czy zarówno do lokalu biurowego jak i parkingu od momentu nabycia/wybudowania do momentu sprzedaży nie ponosił Pan w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym wydatków na ulepszenie danego budynku i budowli znajdującego/ej się na działce nr 1, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej tego budynku i budowli; jeśli ponosił Pan takie wydatki to, należy wskazać:

a.  kiedy miały miejsce te ulepszenia (należy wskazać datę),

b.  czy przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na ulepszenie budynku i budowli,

c.   czy od rozpoczęcia wykorzystywania/użytkowania budynku i budowli po dokonanych ulepszeniach stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej budynku i budowli do dnia sprzedaży minie okres co najmniej 2 lat.

Odpowiedź Wnioskodawcy: Wnioskodawca oświadcza, że od momentu nabycia Nieruchomości do dnia planowanej Transakcji nie ponosił wydatków na ulepszenie lokalu biurowego ani parkingu (ani żadnego innego elementu nieruchomości wspólnej znajdującego się na działce nr 1), które w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej budynku lub budowli. W związku z powyższym pytania szczegółowe oznaczone nr 1-3 są bezprzedmiotowe.

Pytania w zakresie podatku od towarów i usług

1)  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym planowana Transakcja - zakładając, że Kupującym będzie czynny podatnik VAT, będzie podlegała w całości opodatkowaniu VAT i tym samym Transakcja nie będzie zwolniona od VAT?

2)  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym planowana Transakcja - zakładając, że Kupującym nie będzie czynny podatnik VAT, będzie zwolniona od VAT?

Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług

Stanowisko Wnioskodawcy

Ad 1 Zdaniem Wnioskodawcy, zakładając, że Kupującym będzie czynny podatnik VAT, planowana Transakcja będzie podlegała w całości opodatkowaniu VAT oraz nie będzie podlegała zwolnieniu od VAT.

Ad 2 Zdaniem Wnioskodawcy - zakładając, że Kupującym nie będzie czynny podatnik VAT, sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedającego będzie podlegała zwolnieniu od VAT.

Uzasadnienie

Ad 1

Na wstępie Sprzedający pragnie podkreślić, że celem pytania nr 1 nie jest potwierdzenie wysokości stawki VAT, a jedynie potwierdzenie, że sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała VAT i powinna być opodatkowana według właściwej stawki.

Sprzedający zdaje sobie sprawę, że narzędziem służącym do potwierdzenia stawki podatku VAT jest wiążąca informacja stawkowa (WIS), stąd w interpretacji chce potwierdzić jedynie fakt, iż do sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji nie znajdzie zastosowania żadne ze zwolnień od podatku VAT oraz, że sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 Ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również zbycie praw użytkowania wieczystego.

Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, rozumie się natomiast rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 33 Ustawy o VAT, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W myśl art. 29a ust. 8 Ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego wynika, że grunt będący przedmiotem sprzedaży (w tym prawo użytkowania wieczystego) podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części, które zostały na nim posadowione. Oznacza to również, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu (w tym zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu) korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.

Dokonując wykładni pojęć budynku czy budowli użytych w art. 29a ust. 8 Ustawy o VAT należy odwołać się do definicji legalnych zawartych w Prawie budowlanym.

Zgodnie z art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, budynkiem jest obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Budowla została z kolei zdefiniowana w pkt 3 art. 3 Prawa budowlanego jako każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Katalog zawarty w definicji budowli ma charakter otwarty.

Urządzeniem budowlanym na gruncie Prawa budowlanego jest natomiast urządzenie techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki (art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego).

Przepisy Ustawy o VAT wprowadzają również zwolnienia dotyczące dostaw nieruchomości.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku VAT zostały określone w art. 43 Ustawy o VAT.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT zwolnieniu z VAT podlega dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Natomiast definicja pierwszego zasiedlenia została zawarta w art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT, zgodnie z którą pierwsze zasiedlenie, to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a) wybudowaniu lub

b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jednocześnie, zgodnie z art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

a)  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

b)  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 Ustawy o VAT oświadczenie to musi zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;

2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w przypadku, gdy oświadczenie jest składane właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego;

3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Stosownie natomiast do art. 43 ust. 1 pkt 10a zwolnieniu podlega także dostawa budynków, budowli lub ich części nieobjęta zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

a)  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT stosuje się jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków określonych w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a i b Ustawy o VAT.

Dodatkowo zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT zwalnia się od VAT dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT, dotyczy wszystkich towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia VAT naliczonego i wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. W celu rozstrzygnięcia, czy dostawa Nieruchomości będącej przedmiotem Transakcji będzie opodatkowana VAT, w pierwszej kolejności istotne jest ustalenie, czy na datę Transakcji Nieruchomość stanowiła grunt zabudowany czy też niezabudowany.

Opodatkowanie VAT Transakcji w zakresie Obiektów budowlanych (działki zabudowanej)

Zdaniem Wnioskodawcy, działka wchodząca w skład części Nieruchomości będzie stanowiła grunt zabudowany, ponieważ będą znajdowały się na niej Obiekty budowlane, które zgodnie z Prawem budowlanym powinny zostać zakwalifikowane jako budynki lub budowle, a które stanowią własność Sprzedającego.

Jak wskazano wyżej, grunt będący przedmiotem sprzedaży (w tym prawo użytkowania wieczystego) podlega opodatkowaniu według takiej stawki VAT, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części, które zostały na nim posadowione. Tym samym w dalszej części wniosku, skupiono się na opodatkowaniu VAT Obiektów budowlanych.

Jeżeli bowiem dostawa Obiektów budowlanych będzie opodatkowana/zwolniona od VAT, to działka, na której Obiekty budowlane się znajdują, również będzie opodatkowana/zwolniona od VAT.

Mając na uwadze konstrukcję zwolnień od VAT, w celu wskazania prawidłowego sposobu opodatkowania dostawy Obiektów budowlanych, kluczowe jest określenie czy i kiedy po wybudowaniu lub ulepszeniu budowli będących własnością Sprzedającego (Obiektów budowlanych) doszło do ich pierwszego zasiedlenia. Pozwoli to określić, czy Transakcja w zakresie Obiektów budowlanych będzie podlegała zwolnieniu z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.

Jak wynika ze stanu faktycznego, dla Nieruchomości nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie od tego momentu do dnia planowanej sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata, a Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie przekraczających 30% wartości początkowej. Zatem od pierwszego zasiedlenia, do dnia sprzedaży miną co najmniej 2 lata.

Resumując, z uwagi na opisane okoliczności należy przyjąć, że w odniesieniu do Obiektów budowlanych wchodzących w skład działki, na datę Transakcji upłynie okres dłuższy niż dwa lata od momentu ich ostatniego możliwego „pierwszego zasiedlenia”.

Wobec tego, zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do Transakcji w zakresie Obiektów budowlanych zastosowanie będzie znajdował art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.

Z uwagi na powyższe, bezprzedmiotowe jest analizowanie w tym zakresie możliwości zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT, gdyż przepis ten może znaleźć zastosowanie tylko wówczas, gdy nie stosuje się zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, który w ocenie Wnioskodawcy znajdzie zastosowanie w odniesieniu do Transakcji w zakresie Obiektów budowlanych charakteryzuje się tym, że na mocy art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT ma on charakter zwolnienia z opcją opodatkowania.

Jak zaznaczono w opisie zdarzenia przyszłego, w zakresie w jakim dostawa działki (a de facto: Obiektów budowalnych znajdujących się na nich) będzie podlegała zwolnieniu od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, Sprzedający i Kupujący (będąc zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni) zrezygnują z tego zwolnienia od podatku VAT i dokonają wyboru opodatkowania podatkiem VAT ich dostawy, poprzez złożenie przed dniem Transakcji (ewentualnie w akcie notarialnym, do zawarcia którego dojdzie w związku z dostawą) zgodnego oświadczenia Stron na podstawie art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT w zw. z art. 43 ust. 11 Ustawy o VAT, że wybierają opodatkowanie podatkiem VAT dostawy Obiektów budowlanych.

Mając na uwadze powyższe, należy przyjąć, że spełnione zostaną warunki wymienione w powołanych przepisach art. 43 ust. 10 i ust. 11 Ustawy o VAT dla wyboru przez Sprzedającego i Kupującego opodatkowania VAT Transakcji w zakresie, w jakim będzie ona korzystała ze zwolnienia od VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.

W związku z brakiem przesłanek do zastosowania do Transakcji w zakresie Obiektów budowlanych zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a Ustawy o VAT, należy również rozważyć możliwość zastosowania w tym zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT.

Dla zastosowania powyższego zwolnienia muszą być spełnione łącznie dwa warunki, tj.:

a) towary musiały być wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej,

b) brak prawa do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzeniu tych towarów.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków wyklucza zastosowanie zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT.

Jak wskazano w stanie faktycznym Sprzedający nie wykorzystywał Nieruchomości wyłącznie na cele działalności zwolnionej od VAT.

Wobec powyższego, w szczególności z uwagi na fakt, że Sprzedający nie wykorzystywał Nieruchomości wyłącznie na cele działalności zwolnionej od VAT, to do Transakcji w zakresie Obiektów budowalnych (a tym samym działki) nie znajdą zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 10a ani art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT, a ich dostawa (z uwagi na złożenie oświadczenia przez Sprzedającego i Kupującego) będzie opodatkowana VAT.

Ad 2

Jak wskazano wyżej w Ad 1, dla Nieruchomości nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie od tego momentu do dnia planowanej sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata, a Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie przekraczających 30% wartości początkowej. Zatem a od pierwszego zasiedlenia, do dnia sprzedaży miną co najmniej 2 lata.

Resumując, z uwagi na opisane okoliczności należy przyjąć, że w odniesieniu do Obiektów budowlanych wchodzących w skład działki, na datę Transakcji upłynie okres dłuższy niż dwa lata od momentu ich ostatniego możliwego „pierwszego zasiedlenia”.

Wobec tego, zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do Transakcji w zakresie Obiektów budowlanych zastosowanie będzie znajdował art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.

Jednocześnie, jeżeli Kupującym nie będzie czynny podatnik VAT, nie będzie możliwe skorzystanie przez Strony z rezygnacji z tego zwolnienia.

W konsekwencji, zakładając, że Kupującym nie będzie czynny podatnik VAT, sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedającego będzie podlegała zwolnieniu od VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

1) określone udziały w nieruchomości,

2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,

3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek oraz udziałów w nich), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów bądź świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.

Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności.

Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:

Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.

Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.

Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

W tym miejscu należy także zauważyć, że kwestie dotyczące stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236), zwanej dalej Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym.

Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.

W myśl natomiast art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w ww. art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.

Jednocześnie wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie usług brokerskich i ubezpieczeniowych i jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W 2014 r. nabył Pan do majątku wspólnego małżeńskiego udział wynoszący 1/3 w lokalu niemieszkalnym. Następnie w 2018 r. doszło do transakcji zamiany, w wyniku której nabył Pan pozostały udział. Obie transakcje nie podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nabyta Nieruchomość stanowi lokal biurowy wykorzystywany przez Pana na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Od momentu nabycia całości udziałów, lokal jest wykorzystywany przez Pana jako siedziba prowadzonej działalności gospodarczej. Nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy i podlega amortyzacji. Nieruchomość nie była wykorzystywana wyłącznie do działalności zwolnionej z VAT. Rozważa Pan sprzedaż lokalu niemieszkalnego na rzecz podatnika VAT czynnego albo podmiotu niebędącego podatnikiem VAT czynnym. Przedmiotem sprzedaży będzie lokal niemieszkalny U1 wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej stanowiącej utwardzony plac parkingowy, ogrodzenie oraz dobudowaną wiatę położoną w budynku przy ul. Warszawskiej 29A w Piastowie. Nieruchomość wspólna nie stanowi odrębnego przedmiotu własności i zbywany jest w ramach udziału w nieruchomości wspólnej, a nie jako odrębny składnik transakcji.

Na tle przedstawionego opisu sprawy Pana wątpliwości dotyczą ustalenia czy planowania transakcja zbycia lokalu niemieszkalnego wraz z udziałem nieruchomości wspólnej na rzecz Kupującego będącego czynnym podatnikiem podatku VAT (pytanie nr 1) lub na rzecz Kupującego nie będącego czynnym podatnikiem podatku VAT (pytanie nr 2) będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy w pierwszej kolejności należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie przy dostawie lokalu niemieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej objętej zakresem wniosku będzie Pan podatnikiem podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem sprzedaż będzie dotyczyła składnika majątku należącego do Pana przedsiębiorstwa. Lokal wykorzystywany jest przez Pana jako siedziba działalności gospodarczej i został wprowadzony do ewidencji środków trwałych. W konsekwencji, sprzedaż lokalu niemieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Kwestia zastosowania zwolnienia od podatku VAT dostawy budowli, budynków lub ich części została przede wszystkim uregulowana w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy.

I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a) wybudowaniu lub

b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w tym artykule.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

W tym miejscu należy wskazać, że z uwagi na fakt, że ustawa oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu niemieszkalnego (użytkowego), należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali:

Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.

W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali:

Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.

Stosownie natomiast do ust. 4 powołanego artykułu:

Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakim obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału.

Według art. 3 ust. 1 cyt. ustawy o własności lokali:

W razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali.

W myśl art. 3 ust. 2 ww. ustawy o własności lokali:

Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), dalej Kodeks cywilny:

Za części składowe nieruchomości uważa się także prawa związane z jej własnością.

Jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego:

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania

Z kolei art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

Należy zauważyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W celu dokonania prawidłowej kwalifikacji sprzedaży lokalu niemieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, którą stanowi utwardzony plac parkingowy, ogrodzenie oraz dobudowana wiata, pod kątem zwolnienia od opodatkowania, rozważenia wymaga kwestia tzw. świadczeń złożonych.

Zasadniczo każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być uznawane za odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną czynność (usługę lub dostawę), to nie powinna ona być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Jeżeli zatem dwa lub więcej świadczenia dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W przypadku czynności o charakterze złożonym, o sposobie opodatkowania decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym, czy też z szeregiem jednostkowych czynności.

Wskazać zatem należy, że z powyżej cytowanych przepisów ustawy o własności lokali, jak i Kodeksu cywilnego wynika, że nie można nabyć w oderwaniu od lokalu mieszkalnego/niemieszkalnego części wspólnej budynku oraz gruntu na którym jest posadowiony. Zatem, jeżeli w ramach jednej nieruchomości następuje sprzedaż na odrębną własność lokalu niemieszkalnego wraz ze stosownym udziałem w jej częściach wspólnych, którą stanowi utwardzony plac parkingowy, ogrodzenie oraz dobudowana wiata - to sprzedaż ta ma charakter jednej transakcji dostawy lokalu niemieszkalnego, opodatkowanej stawką podatku od towarów i usług właściwą dla lokalu niemieszkalnego.

Jak Pan wskazał w opisie sprawy, przedmiotem transakcji jest sprzedaż łącznie lokalu niemieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, którą stanowi utwardzony plac parkingowy, ogrodzenie oraz dobudowana wiata. Parking, ogrodzenie oraz wiata stanowią część wspólną nieruchomości, a nie odrębny budynek, budowlę, urządzenie i służą wszystkim użytkownikom lokali, w tym również mieszkańcom. Nieruchomość wspólna nie stanowi odrębnego przedmiotu własności i zbywana jest w ramach udziału w nieruchomości wspólnej, a nie jako odrębny składnik transakcji. W związku z tym przeniesienie na nabywcę własności lokalu niemieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej nastąpi w drodze jednej umowy. Nabywcy lokalu niemieszkalnego nie interesuje sam zakup udziału w gruncie, czy w częściach wspólnych budynku i urządzeń. W konsekwencji głównym przedmiotem sprzedaży jest dostawa lokalu niemieszkalnego, natomiast przypadający właścicielowi tego lokalu udział w nieruchomości wspólnej, którą stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właściciela lokali, służą temu lokalowi niemieszkalnemu i umożliwiają korzystanie z niego. Tym samym dostawa lokalu niemieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej na podstawie jednej umowy będzie podlegać opodatkowaniu VAT na zasadach właściwych dla dostawy danego lokalu niemieszkalnego.

W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy przez Pana lokalu niemieszkalnego zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy w odniesieniu do nieruchomości doszło do pierwszego zasiedlenia.

Planowane zbycie lokalu niemieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej zarówno na rzecz Kupującego będącego czynnym podatnikiem VAT, jak i na rzecz osoby fizycznej nie będącej czynnym podatnikiem podatku VAT będzie zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż – jak wynika z opisu sprawy – od rozpoczęcia wykorzystywania/używania do dnia planowanej transakcji upłynie okres dłuższy nić 2 lata. Jednocześnie, od momentu nabycia do planowanej transakcji nie ponosił Pan wydatków na ulepszenie, które stanowiłoby co najmniej 30% wartości początkowej tego lokalu.

W związku z tym, do planowanej transakcji zbycia lokalu niemieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej zarówno na rzecz Kupującego będącego czynnym podatnikiem VAT, jak i na rzecz osoby fizycznej nie będącej czynnym podatnikiem podatku VAT, znajdzie zastosowanie zwolnienie uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dalsza analiza zwolnień opisanej dostawy - wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a lub pkt 2 ustawy - jest bezzasadna.

W sytuacji zaś sprzedaży lokalu niemieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej na rzecz Kupującego będącego czynnym podatnikiem VAT ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków - możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy:

Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

2) złożą:

a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub

b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów

- zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

W myśl art. 43 ust. 11 ustawy:

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;

2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części – w przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;

3) adres budynku, budowli lub ich części.

Jak wynika z okoliczności sprawy, zarówno Kupujący, jak i Pan będą w momencie zawarcia Transakcji zarejestrowani w Polsce jako podatnicy VAT czynni. W sytuacji zaś gdy Pan wraz z Kupującym podejmą decyzję o rezygnacji ze zwolnienia od podatku i złożą zgodne oświadczenie, spełniające warunki z art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy, to dostawa lokalu niemieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, będzie podlegała opodatkowaniu według właściwej stawki podatku VAT.

Zatem, Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących podatek od towarów i usług względem Pana, a nie wywiera skutku prawnego dla innych współwłaścicieli (Pana żony).

Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. Ocena prawna Pana stanowiska w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnej zostanie wydana w odrębnym rozstrzygnięciu.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
  • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.