0114-KDIP1-2.4012.213.2026.1.JO

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest:

• prawidłowe w zakresie nieuznania usług nauki języka niemieckiego w formie online jako usług elektronicznych,
• nieprawidłowe w zakresie określenia miejsca świadczenia usług nauki języka niemieckiego na rzecz konsumentów z Niemiec i Austrii na podstawie art. 28c ustawy o VAT,
• nieprawidłowe w zakresie braku rozliczania podatku VAT od ww. usług w ramach procedury unijnej OSS.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy nieuznania świadczonych usług nauki języka niemieckiego w formie online za usługi elektroniczne, miejsca świadczenia usług oraz braku rozliczania podatku VAT od ww. usług w ramach procedury unijnej OSS.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1 lutego 2025 r. na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Głównym przedmiotem działalności jest nauka języków obcych, sklasyfikowana według Polskiej Klasyfikacji Działalności pod kodem PKD 85.59.A - Nauka języków obcych.

Wnioskodawczyni posiada wykształcenie kierunkowe związane z językiem niemieckim - ukończyła studia magisterskie na kierunku filologia, specjalizacja: języki germańskie (w tym tłumaczenie).

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawczyni świadczy wyłącznie usługi nauczania języka niemieckiego jako języka obcego. Usługi te są świadczone osobiście przez Wnioskodawczynię - nie zatrudnia ona lektorów ani innych osób do prowadzenia zajęć.

Lekcje prowadzone są wyłącznie online, za pośrednictwem platformy wideokonferencyjnej (…) (lub innych analogicznych narzędzi do komunikacji wideo). Przyjmują one formę indywidualnych zajęć prowadzonych na żywo (w czasie rzeczywistym), w których Wnioskodawczyni bezpośrednio, interaktywnie komunikuje się z uczniem. W trakcie lekcji Wnioskodawczyni prowadzi zajęcia łącząc się z uczniami za pomocą obrazu i dźwięku; uczniowie aktywnie uczestniczą w lekcjach - prowadzą dialog z lektorem, wykonują ćwiczenia ustne i pisemne, odpowiadają na pytania; zakres i tempo zajęć są dostosowywane do indywidualnego poziomu i potrzeb każdego ucznia; internet (platforma (…)) wykorzystywany jest wyłącznie jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem - nie stanowi on środowiska, w którym proces nauczania odbywa się automatycznie. Świadczenie opisanych usług, co do zasady nie jest uzależnione od wykorzystania technologii informatycznej, gdyż ich istotą jest osobiste nauczanie języka obcego przez nauczyciela. Usługi są realizowane w formie online, przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, jednak technologia ta stanowi wyłącznie narzędzie umożliwiające prowadzenie zajęć na odległość i nie zmienia charakteru usługi jako osobistego nauczania języka obcego. Świadczone usługi nie mają charakteru zautomatyzowanego, a udział człowieka nie jest niewielki.

Wnioskodawczyni nie oferuje gotowych, nagranych wcześniej kursów, lekcji wideo do samodzielnego odtwarzania, ani żadnych zautomatyzowanych form e-learningu.

Usługi świadczone są na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumentów). Wśród klientów Wnioskodawczyni znajdują się osoby zamieszkujące na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej, w tym w Niemczech i Austrii.

Wnioskodawczyni nie jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawczyni korzysta ze zwolnienia przedmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy o VAT, jako podmiot świadczący usługi nauczania języków obcych. W lutym 2026 r. Wnioskodawczyni zarejestrowała się jako podatnik VAT-UE. Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowana w procedurze szczególnej OSS.

Wnioskodawczyni posiada siedzibę działalności gospodarczej wyłącznie na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w żadnym innym państwie członkowskim UE.

Wnioskodawczyni nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe, nie jest uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk ani instytutem badawczym. Nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

Świadczone usługi nie stanowią usług kształcenia zawodowego ani przekwalifikowania zawodowego nie są finansowane ze środków publicznych.

Wnioskodawczyni posiada wiedzę i kwalifikacje zdobyte w oficjalnym systemie nauczania (studia magisterskie - filologia germańska). Zakres świadczonych usług nie stanowi realizacji podstawy programowej kształcenia na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym ani wyższym. Usługi mają charakter prywatnych, indywidualnych lekcji językowych prowadzonych poza systemem oświaty, dostosowanym do potrzeb i poziomu ucznia.

Pytania

1)  Czy opisane usługi nauczania języka niemieckiego, prowadzone przez Wnioskodawczynię osobiście w formie indywidualnych lekcji na żywo za pośrednictwem platformy Zoom na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumentów) z Niemiec i Austrii, stanowią „usługi świadczone drogą elektroniczną” (usługi elektroniczne) w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy o VAT w zw. z art. 7 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011?

2)  Czy miejscem świadczenia opisanych usług na rzecz konsumentów z Niemiec i Austrii jest - zgodnie z art. 28c ust. 1 ustawy o VAT - terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, a w konsekwencji czy usługi te korzystają ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy o VAT i nie wymagają rejestracji w procedurze szczególnej OSS (One Stop Shop)?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, opisane usługi nie stanowią usług elektronicznych w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia 282/2011, do usług elektronicznych należą usługi zasadniczo zautomatyzowane, wymagające minimalnego udziału człowieka, których wykonanie bez technologii informacyjnej jest niemożliwe.

Jednocześnie art. 7 ust. 3 lit. j) rozporządzenia wyraźnie wyłącza z kategorii usług elektronicznych „usługi edukacyjne, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne połączenie).”

Ponadto pkt 5 lit. a załącznika I do rozporządzenia zalicza do usług elektronicznych automatyczne nauczanie na odległość „z wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem”.

W opisanym zdarzeniu Wnioskodawczyni prowadzi lekcje osobiście, w czasie rzeczywistym, z pełną interakcją z uczniem. Internet służy wyłącznie jako proste narzędzie komunikacji. Proces nauczania nie jest zautomatyzowany i wymaga pełnego udziału człowieka. Stanowisko to jest zbieżne z oceną Dyrektora KIS wyrażoną w interpretacji indywidualnej z dnia 17 marca 2006 r. (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.945.2025.2.MGO), w której organ potwierdził, że usługi nauczania języków obcych prowadzone w formie indywidualnych lekcji na żywo za pośrednictwem połączeń wideo nie stanowią usług elektronicznych.

Zdaniem Wnioskodawczyni, miejscem świadczenia opisanych usług jest terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Usługi korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy o VAT. Procedura OSS nie ma zastosowania. Skoro usługi nie stanowią usług elektronicznych, nie znajduje zastosowania art. 28k ust. 1 ustawy o VAT. Dla określenia miejsca świadczenia zastosowanie ma zasada ogólna z art. 28c ust. 1, zgodnie z którą miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce siedziby usługodawcy - tj. Polska. Jako, że usługi podlegają opodatkowaniu na terytorium Polski, znajduje zastosowanie zwolnienie przedmiotowe z art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy o VAT - usługi nauczania języków obcych, inne niż wymienione w pkt 26, 27 i 29. Zwolnienie to nie zawiera ograniczeń podmiotowych ani nie jest uzależnione od metody nauczania i ma zastosowanie również do usług świadczonych online.

Procedura VAT OSS (art. 130a i nast. ustawy o VAT) dotyczy sytuacji, gdy miejscem świadczenia usług na rzecz konsumentów jest terytorium innego państwa członkowskiego UE. Skoro miejscem świadczenia opisanych usług jest Polska, procedura OSS nie ma zastosowania. Stanowisko to potwierdza Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 17 marca 2026 r. (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.945.2025.2.MGO), wskazując wprost, że dla usług nauczania języków obcych online na rzecz konsumentów z Niemiec zastosowanie ma art. 28c ust. 1 (miejsce świadczenia - Polska), zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 28 , a procedura VAT OSS nie ma zastosowania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają:

1)  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)  eksport towarów;

3)  import towarów na terytorium kraju;

4)  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a,

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść. Wskazać należy bowiem, że czynnikiem wyróżniającym określoną czynność jako czynność usługową (usługę) jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego.

Z opisu sprawy wynika, że od 1 lutego 2025 r. prowadzi Pani na terytorium Polski działalność gospodarczą sklasyfikowaną według PKD 85.59.A - Nauka języków obcych. W ramach prowadzonej działalności świadczy Pani wyłącznie usługi nauczania języka niemieckiego jako języka obcego.

Lekcje prowadzone są wyłącznie online, za pośrednictwem platformy wideokonferencyjnej (…) (lub innych analogicznych narzędzi do komunikacji wideo). Przyjmują one formę indywidualnych zajęć prowadzonych na żywo (w czasie rzeczywistym), w których bezpośrednio, interaktywnie komunikuje się Pani z uczniem. W trakcie lekcji prowadzi Pani zajęcia łącząc się z uczniami za pomocą obrazu i dźwięku; uczniowie aktywnie uczestniczą w lekcjach - prowadzą dialog z lektorem, wykonują ćwiczenia ustne i pisemne, odpowiadają na pytania; zakres i tempo zajęć są dostosowywane do indywidualnego poziomu i potrzeb każdego ucznia; internet (platforma (…)) wykorzystywany jest wyłącznie jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem - nie stanowi on środowiska, w którym proces nauczania odbywa się automatycznie. Świadczenie opisanych usług, co do zasady nie jest uzależnione od wykorzystania technologii informatycznej, gdyż ich istotą jest osobiste nauczanie języka obcego przez nauczyciela. Usługi są realizowane w formie online, przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, jednak technologia ta stanowi wyłącznie narzędzie umożliwiające prowadzenie zajęć na odległość i nie zmienia charakteru usługi jako osobistego nauczania języka obcego. Świadczone usługi nie mają charakteru zautomatyzowanego, a udział człowieka nie jest niewielki. Nie oferuje Pani gotowych, nagranych wcześniej kursów, lekcji wideo do samodzielnego odtwarzania, ani żadnych zautomatyzowanych form e-learningu.

Usługi świadczone są na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumentów). Wśród Pani klientów znajdują się osoby zamieszkujące na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej, w tym w Niemczech i Austrii.

W pierwszej kolejności Pani wątpliwości dotyczą ustalenia czy opisane usługi nauczania języka niemieckiego, prowadzone przez Panią osobiście w formie indywidualnych lekcji na żywo za pośrednictwem platformy Zoom na rzecz konsumentów z Niemiec i Austrii stanowią „usługi elektroniczne w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy o VAT w zw. z art. 7 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011.

W myśl art. 2 pkt 26 ustawy:

Przez usługi elektroniczne rozumie się usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.

Artykuł 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 2011 r. Nr 77 str. 1) zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”, stanowi, że:

Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie - ze względu na ich charakter - jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.

Natomiast, z art. 7 ust. 3 lit. j) rozporządzenia 282/2011 wynika, że:

Ustęp 1 nie ma zastosowania do usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne połączenie).

Z kolei w punkcie 5 załącznik I do rozporządzenia 282/2011 wymienione zostały następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych drogą elektroniczną:

a)  automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem;

b)  ćwiczenia wypełniane przez ucznia online i sprawdzane automatycznie, bez udziału człowieka.

Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym uznania usługi za usługę elektroniczną jest to, aby była ona świadczona za pomocą Internetu lub podobnej sieci elektronicznej. Warunek ten jednak nie jest wystarczający do uznania usługi za usługę elektroniczną w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Istotne jest wystąpienie następujących cech świadczonych usług:

• realizacja za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
• świadczenie jest zautomatyzowane, a udział człowieka jest niewielki,
• ich wykonanie bez wykorzystania technologii informatycznej jest niemożliwe,
• nie jest objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011.

Zatem do „usług świadczonych drogą elektroniczną” nie wlicza się jedynie usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne połączenie), jak również usług edukacyjnych w sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem.

Natomiast usługi edukacyjne w sytuacji automatycznego nauczania na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź niewymagające żadnego udziału człowieka (łącznie z klasami wirtualnymi), oraz gdy ćwiczenia wypełniane są przez ucznia online i sprawdzane są automatycznie, bez udziału człowieka, zaliczane są do usług świadczonych drogą elektroniczną.

Należy podkreślić, że rozporządzenie 282/2011 wyraźnie wskazuje jakie usługi edukacyjne są usługami elektronicznymi, a jakie nie są.

W Pani sytuacji świadczone usługi nauczania języka niemieckiego online nie stanowią usług elektronicznych, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy, gdyż świadczenia te nie mogą zostać uznane jako wymagające minimalnego udziału człowieka. Lekcje prowadzone są wyłącznie online, za pośrednictwem platformy wideokonferencyjnej (…) (lub innych analogicznych narzędzi do komunikacji wideo), przyjmują one formę indywidualnych zajęć prowadzonych na żywo (w czasie rzeczywistym), w których bezpośrednio, interaktywnie komunikuje się Pani z uczniem. W trakcie lekcji prowadzi Pani zajęcia łącząc się z uczniami za pomocą obrazu i dźwięku; uczniowie aktywnie uczestniczą w lekcjach - prowadzą dialog z lektorem, wykonują ćwiczenia ustne i pisemne, odpowiadają na pytania; zakres i tempo zajęć są dostosowywane do indywidualnego poziomu i potrzeb każdego ucznia; internet (platforma (…)) wykorzystywany jest wyłącznie jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem - nie stanowi on środowiska, w którym proces nauczania odbywa się automatycznie. Ponadto nie oferuje Pani gotowych, nagranych wcześniej kursów, lekcji wideo do samodzielnego odtwarzania, ani żadnych zautomatyzowanych form e-learningu. Zatem w Pani sytuacji warunek dotyczący uznania, że świadczenie jest zautomatyzowane, a udział człowieka jest niewielki, nie jest spełniony.

W konsekwencji Pani stanowisko w zakresie pytanie nr 1, że opisane usługi nie stanowią usług elektronicznych w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy o VAT należy uznać za prawidłowe.

Ponadto ma Pani wątpliwości w kwestii miejsca świadczenia opisanych usług na rzecz konsumentów z Niemiec i Austrii, którym według Pani, stosownie do art. 28c ust. 1 ustawy o VAT, jest terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, a w konsekwencji usługi te korzystają ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy o VAT i nie wymagają rejestracji w procedurze szczególnej OSS (One Stop Shop).

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

I tak, stosownie do art. 28a ustawy:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1)  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:

a)  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b)  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2)  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Ogólna zasada dotycząca miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami została określona w art. 28c ustawy, zgodnie z którym:

1.  Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n.

2.  W przypadku, gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

3.  W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Ww. przepis wprowadza regułę, zgodnie z którą w przypadku świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami miejscem świadczenia usługi jest państwo siedziby usługodawcy, ewentualnie kraj stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w sytuacji gdy usługa jest świadczona z takiego miejsca i znajduje się ono w innym państwie niż siedziba usługodawcy. Albo też miejscem świadczenia usługi na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce w którym usługodawca posiada stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w sytuacji gdy nie posiada on siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Jednakże w odniesieniu do pewnych kategorii usług przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje w zakresie miejsca świadczenia.

I tak, zgodnie z art. 28g ust. 2 ustawy:

Miejscem świadczenia usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji, rozrywki oraz podobnych usług, takich jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych do tych usług, w tym świadczenia usług przez organizatorów usług w tych dziedzinach, świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, jest miejsce, w którym ta działalność faktycznie jest wykonywana.

Należy wskazać, że ustawą z 8 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 1721), która weszła w życie 1 stycznia 2025 r. dodano m.in. w art. 28g ustęp 3 o brzmieniu:

W przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 2, dotyczą działalności, która jest transmitowana lub w inny sposób udostępniana wirtualnie, miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, w którym podmiot niebędący podatnikiem, na rzecz którego są świadczone te usługi, posiada siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Przy czym stosownie do art. 28k ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Jak zostało rozstrzygnięte w niniejszej interpretacji świadczone przez Panią usługi nauczania języka niemieckiego w formie online nie stanowią usług elektronicznych, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy. Tym samym, przepis art. 28k ustawy w niniejszej sprawie nie ma zastosowania.

W przedmiotowej sprawie, pomimo tego, że usługi są świadczone na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (niebędących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy), nie znajdzie zastosowania art. 28c ustawy, gdyż świadczone przez Panią usługi należy uznać za usługi w zakresie nauki i edukacji, których miejsce świadczenia określane jest na podstawie reguły szczególnej określonej w art. 28g ust. 3 w zw. z ust. 2 ustawy. Przepis ten uzależnia miejsce świadczenia usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji, rozrywki oraz podobnych usług, takich jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych do tych usług świadczonych w sposób wirtualny od miejsca, w którym podmiot niebędący podatnikiem, na rzecz którego są świadczone te usługi, posiada siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Jak Pani wskazała świadczy Pani usługi nauki języka niemieckiego na rzecz osób fizycznych mających miejsce zamieszkania na terytorium Niemiec i Austrii. Zatem w Pani sytuacji skoro odbiorcy usług są spoza Polski (w tym przypadku z Niemiec i Austrii), to miejsce świadczenia, a zarazem opodatkowania nie znajduje się na terytorium kraju i usługi te nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Przechodząc do kwestii związanych z korzystaniem z procedury szczególnej VAT OSS - One Stop Shop należy wskazać, że zgodnie z art. 130a ustawy:

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:

1) VAT - rozumie się przez to podatek i podatek od wartości dodanej;

1a) usługach - rozumie się przez to usługi świadczone na rzecz osób niebędących podatnikami, o których mowa w art. 28a, których miejscem świadczenia jest terytorium państwa członkowskiego konsumpcji;

2) podatnikach - rozumie się przez to osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, które:

a) dokonują wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość lub

b) ułatwiają dostawę towarów zgodnie z art. 7a ust. 2, jeżeli wysyłka lub transport towarów będących przedmiotem dostawy rozpoczyna się i kończy na terytorium tego samego państwa członkowskiego, lub

c) posiadają siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej, ale nie posiadają siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego konsumpcji oraz świadczą usługi na rzecz osób niebędących podatnikami, o których mowa w art. 28a;

2a) państwie członkowskim konsumpcji - rozumie się przez to:

a) w przypadku wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość - państwo członkowskie zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy,

b) w przypadku dostaw towarów dokonanych przez podatnika ułatwiającego takie dostawy zgodnie z art. 7a ust. 2, jeżeli wysyłka lub transport towarów będących przedmiotem takich dostaw rozpoczyna się i kończy na terytorium tego samego państwa członkowskiego - to państwo członkowskie,

c) w przypadku świadczenia usług - państwo członkowskie, na terytorium którego ma miejsce świadczenie usług;

2b) państwie członkowskim identyfikacji - rozumie się przez to państwo członkowskie:

a) w którym podatnik posiada siedzibę działalności gospodarczej albo

b) w którym podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli nie posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej, albo

c) w którym podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, które wybiera w celu złożenia zgłoszenia informującego o zamiarze skorzystania z procedury unijnej, jeżeli nie posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej, ale posiada więcej niż jedno stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej, albo

d) rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów, a w przypadku większej liczby takich państw członkowskich - państwo członkowskie, które podatnik wybiera w celu złożenia zgłoszenia informującego o zamiarze skorzystania z procedury unijnej, pod warunkiem że nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej;

3) procedurze unijnej - rozumie się przez to rozliczenie VAT należnego z tytułu czynności określonych w pkt 2 lit. a-c państwu członkowskiemu konsumpcji za pośrednictwem państwa członkowskiego identyfikacji.

W świetle art. art. 130b ust. 1 ustawy:

Podatnik może złożyć zgłoszenie informujące o zamiarze skorzystania z procedury unijnej w państwie członkowskim identyfikacji. Procedura unijna ma zastosowanie do wszystkich dostaw towarów lub każdego świadczenia usług objętych tą procedurą, dokonywanych przez podatnika na terytorium Unii Europejskiej.

W myśl art. 130d ust. 1 ustawy:

Podatnicy zidentyfikowani na potrzeby procedury unijnej są obowiązani prowadzić w postaci elektronicznej ewidencję transakcji objętych procedurą unijną, zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 63c rozporządzenia 282/2011.

Ww. przepisy wprowadzają procedurę tzw. One Stop Shop (OSS), która dotyczy m.in. świadczenia usług telekomunikacyjnych, nadawczych oraz elektronicznych na rzecz osób niebędących podatnikami w UE, w krajach UE, gdzie sprzedawca nie posiada siedziby firmy.

Procedura ta ma na celu uproszczenie obowiązków w zakresie podatku VAT nałożonych na podatników dokonujących dostaw towarów i świadczących usługi osobom niebędącym podatnikami (konsumentom) na terytorium UE, poprzez umożliwienie im:

• elektronicznej rejestracji dla celów podatku VAT w jednym państwie członkowskim;
• deklarowania i płacenia należnego podatku VAT w ramach jednej elektronicznej kwartalnej deklaracji;
• współpracy z administracją podatkową państwa członkowskiego siedziby działalności gospodarczej, nawet jeśli dokonywane dostawy/świadczenie usług mają charakter transgraniczny.

Na podstawie ww. procedury m.in. podatnicy świadczący usługi elektroniczne, nie muszą rejestrować się do celów podatku VAT we wszystkich państwach członkowskich, w których wykonywane są te usługi. Zamiast tego podatek VAT należny od realizowanych transakcji mogą zadeklarować i zapłacić w jednym państwie członkowskim (państwie członkowskim identyfikacji), za pośrednictwem OSS. Podatek VAT należny z tytułu zrealizowanych transakcji objętych VAT OSS zapłacony w kraju rejestracji do procedury VAT OSS zostaje podzielony i przekazany państwom UE konsumpcji. Przy czym, korzystanie z tej procedury ma charakter fakultatywny.

Ponadto wskazać należy, że z procedury OSS w zakresie usług, mogą korzystać podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej, ale nie posiadający siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego konsumpcji.

Jak już wskazałam, miejscem świadczenia (a tym samym państwem konsumpcji) realizowanych przez Panią usług nauczania języka niemieckiego, jest w myśl art. 28g ust. 3 w zw. z ust. 2 ustawy miejsce gdzie Pani nabywcy posiadają miejsce zamieszkania, tj. odpowiednio na terytorium Niemiec i Austrii. Ponadto wskazała Pani, że posiada siedzibę działalności gospodarczej wyłącznie na terytorium Polski oraz nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w żadnym innym państwie członkowskim UE. Wskazać w tym miejscu należy, że przepisy, regulujące procedurę OSS, nie przewidują wykluczenia spod tej procedury usług „w zakresie nauki języków obcych”. Zatem w opisanej sytuacji nie ma przeciwwskazań aby rozliczała Pani opisane usługi w ww. procedurze, po złożeniu stosownego zgłoszenia.

Podsumowując, przysługuje Pani prawo do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego o zamiarze skorzystania z procedury unijnej w państwie członkowskim identyfikacji procedury OSS i w ramach tej procedury rozliczania podatku VAT z zastosowaniem właściwej stawki VAT stosowanej dla danego typu usługi w kraju konsumpcji, tj. odpowiednio terytorium Niemiec i Austrii.

Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2, że miejscem świadczenia opisanych usług, wykonywanych przez Panią z terytorium Polski na rzecz konsumentów (osób fizycznych niebędących podatnikami) z Niemiec i Austrii, jest terytorium Polski zgodnie z art. 28c ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i w związku z czym procedura VAT OSS nie ma zastosowania uznaję za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanej przez Panią interpretacji z 17 marca 2026 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.945.2025.2.MGO wskazuję, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Jednocześnie wyjaśniam, że interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być poddane weryfikacji w trybie art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym:

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Oznacza to, że interpretacje indywidualne wydane przez upoważniony do tego organ, każdorazowo podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.