0114-KDIP1-2.4012.180.2026.2.GK

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenie przyszłe w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie uznania dokonywanej transakcji za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką 0% na podstawie posiadanych dokumentów. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 28 kwietnia 2026 r. (data wpływu 28 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polską spółką komandytową i podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.; dalej: ustawa o VAT) i jest zarejestrowany w Polsce jako podatnik VAT czynny, a także jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Wnioskodawca prowadzi działalność farmaceutyczną, obejmującą m.in. wytwarzanie produktów leczniczych (w tym również ich pakowanie, przepakowywanie, etykietowanie, zmianę wersji językowych na opakowaniach jednostkowych) - w tym zakresie Wnioskodawca dysponuje zezwoleniem na wytwarzanie i import produktów leczniczych nr (…) i jest wpisany do Rejestru Wytwórców i Importerów Produktów Leczniczych, o którym mowa w art. 41a ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 750 ze zm.; dalej: Prawo farmaceutyczne), pod identyfikatorem (…).

Wnioskodawca prowadzi również hurtownię farmaceutyczną, w ramach której hurtowo nabywa oraz hurtowo sprzedaje produkty lecznicze - w tym zakresie Wnioskodawca dysponuje zezwoleniem na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej nr (…) wpisanym do Rejestru Zezwoleń na Prowadzenie Hurtowni Farmaceutycznej, o którym mowa w art. 83 ust. 1 Prawa farmaceutycznego (ID hurtowni: (…)).

Hurtownia farmaceutyczna oraz wytwórnia produktów leczniczych Wnioskodawcy są prowadzone w (…), w odrębnych budynkach, w odległości kilkuset metrów od siebie, bowiem jak zaznaczono powyżej, Prawo farmaceutyczne wyklucza prowadzenie tych dwóch rodzajów działalności w jedynym miejscu.

W ramach prowadzonej hurtowni farmaceutycznej oraz na podstawie stosownego zezwolenia w tym zakresie Wnioskodawca będzie hurtowo sprzedawał (dokonywał dostawy towarów) produkty lecznicze m.in. do podmiotów mających siedzibę w innych niż Polska państwach członkowskich Unii Europejskiej. W wyniku takiej sprzedaży (dostawy towarów) nastąpi wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Sprzedaż będzie następowała, co do zasady, na warunkach Ex works (EXW), a zatem do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na rzecz nabywcy dojdzie w momencie wydania towarów temu nabywcy z magazynu Wnioskodawcy.

Jednocześnie, ze względu na stosowne przepisy Prawa farmaceutycznego, w momencie sprzedaży produkty lecznicze będą zapakowane w opakowania jednostkowe w polskiej wersji językowej oraz będą posiadały ulotki w polskiej wersji językowej.

Ponieważ nabywcy produktów leczniczych od Wnioskodawcy zamierzają dystrybuować je w innych niż Polska państwach członkowskich Unii Europejskiej, potrzebują w tym celu produktów leczniczych zapakowanych w opakowania jednostkowe oznaczonych w innych niż polska wersjach językowych, zawierających ulotki w innych językach oraz dostosowanych pod kątem liczby sztuk produktu leczniczego w jednym opakowaniu jednostkowym do wymogów prawnych lub zapotrzebowania istniejącego na danym rynku w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Mając to na względzie, Wnioskodawca - w ramach prowadzonej działalności polegającej na wytwarzaniu produktów leczniczych oraz na podstawie stosownego zezwolenia w tym zakresie - oferuje nabywcom produktów leczniczych ich przepakowanie (tj. zmianę wersji językowej opakowań oraz ulotek oraz ewentualnie zmianę liczby sztuk). Takie działania Wnioskodawca będzie wykonywał usługowo na produktach leczniczych, które w momencie ich przepakowywania nie będą już własnością Wnioskodawcy. Wszystkie opisane wyżej planowane działania Wnioskodawcy są zgodne zarówno z zakresem posiadanych zezwoleń na wytwarzanie i na obrót hurtowy produktami leczniczymi, jak i z przepisami ustawy Prawo farmaceutyczne.

Podsumowując, Wnioskodawca planuje dokonywać transakcji z kontrahentami z innych niż Polska państw członkowskich Unii Europejskiej, w których kolejność zdarzeń będzie wyglądała następująco:

1.  Wnioskodawca dokona hurtowej sprzedaży produktów leczniczych na rzecz kontrahenta posiadającego siedzibę w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej (na zasadach Ex works);

2.  Wnioskodawca wyda nabywcy sprzedane produkty lecznicze z magazynu Spółki, co zostanie potwierdzone protokołem wydania towaru - w tym momencie dojdzie do przeniesienia na nabywcę prawa do rozporządzenia towarem jak właściciel;

3.  Produkty lecznicze niebędące już własnością Wnioskodawcy zostaną dostarczone do wytwórni Wnioskodawcy (zlokalizowanej w odległości kilkuset metrów od hurtowni) - co nastąpi bezpośrednio po wydaniu tych produktów nabywcy;

4.  Wnioskodawca dokona usługowego przepakowania produktów leczniczych - usługa polegająca na przepakowaniu produktów leczniczych będzie przedmiotem odrębnej od sprzedaży produktów leczniczych transakcji (świadczenie usług) i zostanie udokumentowana odrębną fakturą VAT;

5.  Właściciel produktów leczniczych (ich nabywca) odbierze je przepakowane z wytwórni Wnioskodawcy i dokona ich wywozu z terytorium kraju na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej - co nastąpi bezpośrednio po ich wydaniu właścicielowi tych produktów z wytwórni Wnioskodawcy;

6.  Właściciel produktów leczniczych przekaże Wnioskodawcy dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 lub 4 w zw. z art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, potwierdzające dostarczenie produktów leczniczych do ich właściciela znajdującego się na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej - przy czym przekazanie tych dokumentów nastąpi nie później niż przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym miała miejsce dostawa produktów leczniczych lub ewentualnie najpóźniej przed terminem do złożenia deklaracji za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że w wyniku przepakowania produktów leczniczych może (lecz nie musi) ulec zmianie liczba sztuk produktów leczniczych w pojedynczych opakowaniach jednostkowych (np. liczba blistrów w jednym opakowaniu). Może zaistnieć również sytuacja, w której spośród sprzedanych produktów leczniczych w polskich opakowaniach, Wnioskodawca przepakuje jedynie część tych produktów, a pozostałe zostaną wywiezione z kraju w oryginalnych, polskich opakowaniach, bowiem ich przepakowanie odbędzie się na terytorium innego państwa członkowskiego (zostanie wykonane przez inny niż Wnioskodawca podmiot). Niemniej, wywozowi z terytorium kraju (o którym mowa w punkcie 5. powyżej) będzie zawsze podlegała cała partia produktów leczniczych będących przedmiotem sprzedaży (o której mowa w punkcie 1. powyżej). Oznacza to, że wywozowi z kraju może podlegać inna liczba opakowań jednostkowych, lecz zawsze dokładnie ta sama liczba tych samych produktów leczniczych, które były przedmiotem sprzedaży.

Nabywca produktów leczniczych będzie podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Nabywca produktów leczniczych będzie posiadał właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej i nabywca poda ten numer wraz z dwuliterowym kodem Wnioskodawcy.

Nabywca produktów leczniczych nie będzie zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym w Polsce ani nie będzie posiadał w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (w tym np. nie będzie posiadał w Polsce magazynu).

Przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła dostawa produktów leczniczych Wnioskodawca będzie posiadał w swojej dokumentacji dowody, o których mowa w art. 42 ust. 3 lub 4 w zw. z art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej; ewentualnie Wnioskodawca będzie posiadał te dowody najpóźniej przed upływem terminu do złożenia deklaracji za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy.

W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na pytania dotyczące wskazania:

1.  Kiedy będzie miała miejsce przedmiotowa dostawa towarów, proszę wskazać okres, datę?

odpowiedzieli Państwo, że transakcje z Kontrahentem będą realizowane przez Spółkę na podstawie zawartej z nim umowy ramowej cyklicznie, z częstotliwością kilku (najprawdopodobniej dwóch lub trzech) dostaw w miesiącu. Pierwsza dostawa w ramach opisywanego zdarzenia przyszłego nie została jeszcze zrealizowana i planowana jest w drugim kwartale 2026 r., a kolejne dostawy będą realizowane w kolejnych okresach rozliczeniowych w sposób ciągły, przez cały okres obowiązywania umowy ramowej z Kontrahentem.

Umowa ramowa zawarta z Kontrahentem nie określa w sposób ścisły końcowej daty jej obowiązywania. Stąd, na chwilę obecną, nie jest znana data ostatniej transakcji z Kontrahentem w ramach opisanego we Wniosku modelu Współpracy. Niemniej, wszystkie istotne z punktu widzenia przepisów ustawy o VAT elementy realizowanych cyklicznie transakcji z Kontrahentem (strony transakcji, warunki handlowe, sposób przemieszczania towaru, dokumentacja transakcji, terminy) będą identyczne dla wszystkich przyszłych dostaw.

Spółka może w przyszłości zawierać analogiczne transakcje również z innymi kontrahentami. Pierwsza taka transakcja nie została jeszcze zrealizowania i zostanie zrealizowana nie wcześniej niż w drugim kwartale 2026 r.

Transakcje z innymi kontrahentami mogą mieć charakter jednorazowy lub odbywać się cyklicznie (z różną częstotliwością). Termin nawiązania i zakończenia współpracy będzie zależał od szczegółowych ustaleń biznesowych z kontrahentami.

2.  Gdzie (na terytorium jakiego kraju) Państwa Kontrahent posiada swoją siedzibę działalności gospodarczej, proszę wskazać?

odpowiedzieli Państwo, że Kontrahent posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Republiki Federalnej Niemiec.

Kontrahent jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Niemczech oraz posiada właściwy i ważny numer identyfikacji podatkowej VAT UE z prefiksem „DE”, nadany przez niemieckie organy podatkowe.

W okresie realizowania transakcji, Kontrahent nie będzie zarejestrowanym w Polsce podatnikiem VAT czynnym, nie będzie zidentyfikowany w Polsce na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych ani nie będzie posiadał w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (w tym w szczególności nie będzie posiadał w Polsce magazynu, zakładu produkcyjnego ani innej infrastruktury umożliwiającej stałe prowadzenie działalności gospodarczej).

Przed każdą dostawą Wnioskodawca będzie weryfikował aktywność numeru VAT UE Kontrahenta w systemie VIES, zgodnie z wymogami art. 97 ust. 17-19 ustawy o VAT oraz art. 31 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011. Kontrahent każdorazowo będzie podawał Wnioskodawcy ten numer wraz z dwuliterowym kodem „DE”.

Spółka może w przyszłości zawierać analogiczne transakcje również z innymi kontrahentami, którzy będą posiadali siedzibę działalności gospodarczej na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Wszyscy potencjalni kontrahenci w ramach opisywanego modelu będą podatnikami podatku od wartości dodanej zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach członkowskich Unii Europejskiej i będą posiadali właściwe i ważne numery identyfikacji podatkowej VAT UE z dwuliterowym prefiksem właściwym dla państwa członkowskiego UE ich siedziby, nadanym przez właściwe organy podatkowe.

W okresie realizowania transakcji potencjalni kontrahenci nie będą zarejestrowanymi w Polsce podatnikami VAT czynnymi, nie będą zidentyfikowani w Polsce na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych ani nie będą posiadali w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (w tym w szczególności nie będą posiadali w Polsce magazynu, zakładu produkcyjnego ani innej infrastruktury umożliwiającej stałe prowadzenie działalności gospodarczej).

Przed każdą dostawą Wnioskodawca będzie weryfikował aktywność numeru VAT UE potencjalnych kontrahentów w systemie VIES, zgodnie z wymogami art. 97 ust. 17-19 ustawy o VAT oraz art. 31 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011. Potencjalni kontrahenci każdorazowo będą podawali Wnioskodawcy te numery wraz z dwuliterowym prefiksem właściwym dla państwa członkowskiego UE, w którym będą mieli siedziby działalności gospodarczej.

3.  Jakie konkretnie dokumenty/komplet dokumentów będziecie Państwo posiadali w związku z przyszłą transakcją, o której mowa we wniosku przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy oraz czy z posiadanych dokumentów będzie wynikało, że towar został dostarczony do nabywcy na terytorium innego kraju członkowskiego niż Polska?

odpowiedzieli Państwo, że przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym będzie miała miejsce dana dostawa (ewentualnie najpóźniej przed upływem terminu do złożenia deklaracji za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy), Wnioskodawca będzie posiadał w swojej dokumentacji następujące dokumenty potwierdzające, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE:

1.  fakturę VAT wystawioną przez Wnioskodawcę, dokumentującą wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, zawierającą numery identyfikacji podatkowej VAT UE obu stron transakcji - numer NIP Wnioskodawcy z prefiksem „PL” oraz numer VAT UE nabywcy towarów z dwuliterowym prefiksem właściwym dla państwa członkowskiego UE, w którym siedzibę będzie miał kontrahent;

2.  specyfikację poszczególnych sztuk ładunku - w treści faktury lub jako dokument odrębny;

3.  dokument przewozowy CMR otrzymany od przewoźnika odpowiedzialnego za wywóz towaru z terytorium Polski na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE, wskazujący miejsce załadunku na terytorium Polski (Wytwórnia Wnioskodawcy w (…)) oraz miejsce przeznaczenia na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE;

4.  potwierdzenie odbioru towaru przez nabywcę lub wskazany przez niego podmiot na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE - w formie podpisanego egzemplarza dokumentu CMR lub odrębnego oświadczenia nabywcy o otrzymaniu towaru na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE;

5.  dokumenty pomocnicze w trybie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT: zamówienie nabywcy, korespondencję handlową dotyczącą konkretnej dostawy, potwierdzenie zapłaty za towar;

6.  dokumentację operacyjną z Wytwórni Wnioskodawcy, w tym protokół przyjęcia towaru nabywcy do Wytwórni w celu świadczenia usługi przepakowania, a także protokół zwolnienia serii po przepakowaniu przez Osobę Wykwalifikowaną (QP) Wnioskodawcy - dokumentujące tożsamość towaru wprowadzanego do Wytwórni z towarem następnie wywożonym z Wytwórni do innego niż Polska państwa członkowskiego UE (w zakresie substancji czynnej, postaci farmaceutycznej, dawki oraz numeru serii produkcyjnej).

Z całokształtu posiadanej przez Wnioskodawcę dokumentacji wskazanej powyżej będzie wynikało, że towar będący przedmiotem danej wewnątrzwspólnotowej dostawy został wywieziony z terytorium Polski i dostarczony do nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE.

Wnioskodawca wyjaśnia przy tym, że dokumentacja wewnętrznego ruchu towaru pomiędzy magazynem Hurtowni Wnioskodawcy a Wytwórnią Wnioskodawcy (tj. dokumentacja wskazana w punkcie 6. powyżej) jest prowadzona wyłącznie na potrzeby wewnętrznej ewidencji ruchu towaru w reżimie ustawy Prawo farmaceutyczne oraz systemów jakości Dobrej Praktyki Dystrybucyjnej (GDP) i Dobrej Praktyki Wytwarzania (GMP). W momencie tego przemieszczenia towar będzie stanowił już własność nabywcy (prawo do rozporządzania towarem jak właściciel przejdzie na nabywcę w momencie wydania towaru z Hurtowni, na warunkach EXW). Dokumentacja ta nie stanowi dokumentu potwierdzającego wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w rozumieniu art. 42 ust. 3 ustawy o VAT - pełni ona funkcję dokumentu przyjęcia towaru nabywcy do Wytwórni Wnioskodawcy w celu wykonania na cudzym towarze usługi przepakowania.

4.  Czy w trakcie transportu z Państwa magazynu do Państwa wytwórni i z Państwa wytwórni do znanego ostatecznego odbiorcy poddawane będą jakimkolwiek czynnościom mającym na celu modyfikację, ulepszanie, zmienianie (zmiana tożsamości produktów) itp. - jeśli tak, należy opisać na czym konkretnie te czynności będą polegały, w jaki sposób (w jakim zakresie) zmieniają, modyfikują towar oraz na którym etapie transportu będzie dochodziło do tych modyfikacji, ulepszeń, zmian?

odpowiedzieli Państwo, że:

1.  status własnościowy towaru w okresie od wydania z Hurtowni do wywozu

Wnioskodawca doprecyzowuje, że w okresie pomiędzy wydaniem towaru z magazynu Hurtowni Wnioskodawcy a jego wywozem z terytorium Polski na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE (do nabywcy), towar nie będzie stanowił już własności Wnioskodawcy.

Prawo do rozporządzania towarem jak właściciel - w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT - przejdzie na nabywcę w momencie wydania towaru z magazynu Hurtowni Wnioskodawcy na warunkach Incoterms Ex Works (EXW), co zostało opisane we wniosku (pkt 2 chronologii zdarzeń).

W konsekwencji, wszelkie czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na towarze po tym momencie (w tym przemieszczenie towaru z Hurtowni do Wytwórni Wnioskodawcy oraz przepakowanie) będą wykonywane na cudzym towarze (towarze nabywcy), w ramach odrębnej od dostawy transakcji - świadczenia usługi na ruchomym majątku rzeczowym. Usługa ta jest dokumentowana odrębną fakturą VAT, a jej miejsce świadczenia ustalane jest na zasadach ogólnych zgodnie z art. 28b ustawy o VAT (miejsce siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy). Okoliczność ta została również opisana we wniosku (pkt 4 chronologii zdarzeń).

2.  Zakres usługi przepakowania

Usługa przepakowania, wykonywana przez Wnioskodawcę na towarze będącym już własnością nabywcy, będzie obejmowała następujące czynności:

• zmianę opakowania jednostkowego zewnętrznego z opakowania w polskiej wersji językowej na opakowanie w innej wersji językowej;
• zmianę ulotki informacyjnej z wersji polskiej na inną wersję językową;
• ewentualną zmianę liczby sztuk produktu leczniczego (np. blistrów, fiolek) w pojedynczym opakowaniu jednostkowym, jeżeli taką zmianę przewiduje zatwierdzona na zagranicznym rynku dokumentacja rejestracyjna danego produktu leczniczego lub wymaga tego specyfika tego zagranicznego rynku.

Wszystkie czynności przepakowania wykonywane będą w Wytwórni Wnioskodawcy w (…), w reżimie Dobrej Praktyki Wytwarzania (GMP), w miejscu objętym zezwoleniem Głównego Inspektora Farmaceutycznego na wytwarzanie i import produktów leczniczych. Czynności przepakowania będą każdorazowo realizowane zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją rejestracyjną produktu leczniczego obowiązującą na rynku docelowym, w tym - w odniesieniu do produktów wprowadzanych do obrotu w ramach importu równoległego - zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 21a ustawy Prawo farmaceutyczne oraz decyzji Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych o dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu w imporcie równoległym.

3.  Tożsamość towaru

Zdaniem Wnioskodawcy przepakowanie nie będzie powodowało zmiany tożsamości towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Produkt leczniczy po przepakowaniu będzie pozostawał dokładnie tym samym produktem leczniczym co przed przepakowaniem.

W szczególności nie będą ulegać zmianie:

• substancja czynna produktu leczniczego;
• postać farmaceutyczna produktu leczniczego;
• dawka (moc) produktu leczniczego;
• numer serii produkcyjnej;
• data ważności;
• podmiot odpowiedzialny będący posiadaczem pozwolenia na dopuszczenie produktu leczniczego do obrotu.

Zmianie ulegać będą wyłącznie: (i) wersja językowa opakowania jednostkowego (z polskiej na obcojęzyczną); (ii) wersja językowa ulotki informacyjnej (z polskiej na obcojęzyczną); oraz ewentualnie (iii) liczba sztuk produktu leczniczego w pojedynczym opakowaniu jednostkowym.

Ilość substancji wywożona z terytorium Polski (rozumiana jako liczba sztuk produktu leczniczego - np. liczba tabletek, blistrów, fiolek - a nie liczba opakowań jednostkowych) będzie każdorazowo identyczna z ilością substancji będącej przedmiotem dostawy z magazynu Hurtowni Wnioskodawcy na rzecz nabywcy. Zmianie może ulec jedynie liczba opakowań jednostkowych zawierających tę samą, niezmienioną ilość substancji.

4.  Etap, na którym wykonywane są czynności

Wszystkie czynności przepakowania wykonywane będą w Wytwórni Wnioskodawcy w (…), w okresie pomiędzy: (a) zakończeniem przemieszczenia towaru nabywcy z Hurtowni Wnioskodawcy do Wytwórni Wnioskodawcy, a (b) rozpoczęciem wywozu towaru z Wytwórni Wnioskodawcy przez nabywcę (lub przewoźnika działającego na jego zlecenie) na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE.

W trakcie transportu (zarówno na etapie z Hurtowni do Wytwórni, jak i na etapie z Wytwórni na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE) nie będą wykonywane żadne czynności modyfikujące, ulepszające lub zmieniające towar (rozumiany jako produkt leczniczy o określonych właściwościach substancji czynnej). W szczególności, w trakcie transportu towar nie będzie otwierany, rozpakowywany, przepakowywany ani w jakikolwiek inny sposób modyfikowany. W okresie wykonywania czynności przepakowania towar będzie pozostawał nieruchomy w Wytwórni Wnioskodawcy (tj. nie będzie podlegał przemieszczeniu do innych niż Wytwórnia lokalizacji), w warunkach objętych zezwoleniem GIF oraz systemem jakości GMP.

5.  Jaki jest odstęp czasu pomiędzy dostawą (sprzedażą) towarów, a ich wywozem z kraju przez znanego nabywcę z którym macie Państwo zawartą umowę na sprzedaż towarów?

odpowiedzieli Państwo, że odstęp czasowy pomiędzy dostawą (sprzedażą) towarów z magazynu Hurtowni Wnioskodawcy na rzecz nabywcy a wywozem tych towarów z terytorium Polski przez nabywcę będzie wynosił każdorazowo od 3 do 21 dni.

Okres ten obejmuje wyłącznie czas niezbędny na przeprowadzenie następujących czynności operacyjnych i kontrolnych:

1.  przemieszczenie towaru (będącego już własnością nabywcy) z magazynu Hurtowni Wnioskodawcy do Wytwórni Wnioskodawcy (oba miejsca położone są w (…), w odległości kilkuset metrów od siebie, w odrębnych budynkach - ze względu na wymóg ustawy Prawo farmaceutyczne wykluczający prowadzenie hurtowni farmaceutycznej oraz wytwórni produktów leczniczych w jednym miejscu);

2.  wykonanie przez Wnioskodawcę na rzecz nabywcy usługi przepakowania produktów leczniczych w reżimie Dobrej Praktyki Wytwarzania, w tym przeprowadzenie kontroli jakości procesu oraz zwolnienie serii po przepakowaniu przez Osobę Wykwalifikowaną (Qualified Person, QP) Wnioskodawcy, zgodnie z wymogami art. 48 ustawy Prawo farmaceutyczne oraz EU GMP Part I, rozdział 1;

3.  przygotowanie towaru przez Wnioskodawcę do odbioru przez nabywcę oraz odbiór towaru z Wytwórni Wnioskodawcy przez nabywcę (lub przewoźnika działającego na jego zlecenie).

Zróżnicowanie odstępu czasowego (od 3 do 21 dni) będzie wynikało wyłącznie z uwarunkowań operacyjnych procesu przepakowania w reżimie GMP (czas kontroli jakości, zwolnienia serii) oraz z harmonogramu odbiorów ustalanego przez nabywcę z przewoźnikiem. Nie będzie ono wynikiem przerwy w ciągłości łańcucha transakcyjnego ani zmiany przeznaczenia towaru.

Wnioskodawca podkreśla, że w całym opisanym okresie spełnione będą następujące przesłanki świadczące o bezpośrednim czasowym oraz materialnym związku pomiędzy dostawą towaru a jego wywozem z terytorium Polski:

• towar będzie znajdował się nieprzerwanie na terytorium Polski, w miejscach objętych zezwoleniami wydanymi na podstawie ustawy Prawo farmaceutyczne (w Hurtowni Wnioskodawcy oraz Wytwórni Wnioskodawcy);
• towar nie będzie w jakimkolwiek momencie wprowadzany do obrotu na rynku polskim, nie będzie oferowany do sprzedaży na rynku polskim ani nie będzie dystrybuowany w Polsce - od momentu jego wydania z magazynu Hurtowni na rzecz nabywcy będzie on przeznaczony wyłącznie do wywozu na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE i wprowadzenia do obrotu wyłącznie w innym niż Polska państwie członkowskim UE (z góry określonym i znanym już w momencie przejścia na nabywcę prawa do rozporządzania tym towarem jak właściciel);
• zamiar wywozu towaru z terytorium Polski na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE będzie istniał po stronie nabywcy od momentu zawarcia umowy sprzedaży (a więc jeszcze przed wydaniem towaru z Hurtowni) - towar będzie zamawiany przez nabywcę wyłącznie w celu jego wywozu na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE i dystrybucji na tym (innym niż polski) rynku (z góry określonym i znanym już w momencie przejścia na nabywcę prawa do rozporządzania tym towarem jak właściciel); będzie to znajdowało to potwierdzenie w samym fakcie zlecenia Wnioskodawcy praz nabywcę usługi przepakowania towaru do standardów innego niż Polska państwa członkowskiego UE (zmiana wersji językowej na obcojęzyczną, dostosowanie do wymogów zagranicznego rynku);
• wywozowi z Polski będzie podlegała dokładnie ta sama partia produktów leczniczych (te same sztuki, ta sama ilość substancji, te same numery serii), która będzie wcześniej przedmiotem sprzedaży na rzecz nabywcy z magazynu Hurtowni Wnioskodawcy.

Powyższe potwierdza, że pomiędzy dostawą (sprzedażą) towarów a ich wywozem z terytorium Polski będzie istniał bezpośredni, nieprzerwany związek czasowy i materialny, wymagany dla uznania transakcji za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT.

Pytanie

Czy dostawa produktów leczniczych opisana we wniosku będzie stanowiła wewnątrzwspólnotową dostawę towarów i będzie podlegała podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podatku 0%?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dostawa produktów leczniczych opisana we wniosku będzie stanowiła wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podatku 0%, zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy o VAT, przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a; przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzącego w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.; przez terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzącego w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

Według art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy o VAT, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1)  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

2)  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

3)  podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;

4)  podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

W myśl art. 13 ust. 6 ustawy o VAT, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.

Zatem dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Według art. 41 ust. 3 ustawy o VAT, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem, że:

1)  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;

2)  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;

3)  podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania.

Należy podkreślić, że dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel).

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 27 września 2007 r. w sprawie C 409/04 Teleos pic i inni: „uznanie danej dostawy lub danego nabycia za czynności wewnątrzwspólnotowe musi być dokonywane na podstawie elementów obiektywnych, takich jak fizyczne przemieszczenie towarów pomiędzy państwami członkowskimi. (...) Wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru następuje, a zwolnienie od podatku dostawy wewnątrzwspólnotowej znajduje zastosowanie tylko wtedy, gdy prawo rozporządzenia towarem jak właściciel zostało przeniesione na nabywcę i gdy dostawca ustali, że towar ten został wysłany lub przetransportowany do innego państwa członkowskiego i że w wyniku wysyłki lub transportu opuścił terytorium państwa członkowskiego dostawy".

Powyższą tezę potwierdził również Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 maja 2011 r. (sygn. akt I SA/Wr 446/11) wskazując, że „Uznanie danej dostawy za czynność wewnątrzwspólnotową musi być dokonywane na podstawie elementów obiektywnych, takich jak fizyczne przemieszczenie towarów pomiędzy państwami członkowskimi. Określenie „wywóz” użyte w art. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, należy interpretować w ten sposób, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów następuje tylko wtedy, gdy prawo do rozporządzania towarem jak właściciel zostało przeniesione na nabywcę i gdy dostawca ustali, że towar ten został wysłany lub przetransportowany do innego państwa członkowskiego, w wyniku wysyłki lub transportu, tj. fizycznie opuścił terytorium państwa członkowskiego dostawy".

Zatem o możliwości zastosowania normy art. 13 ust. 1 oraz art. 42 ust. 1 ustawy o VAT decydują każdorazowo obiektywne przesłanki.

Jak wynika z powołanych przepisów prawa, w sytuacji gdy wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji dostawy (sprzedaży) z ustalonym nabywcą, w celu przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel - to zachodzi wówczas transakcja wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT). Przy czym, podkreślić należy, że zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego towaru i jego transportem.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, tj. w sytuacji gdy Wnioskodawca dokona dostawy towarów na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, przy czym nabywca, po odebraniu tych towarów najpierw przekaże je Wnioskodawcy w celu wykonania na nich usług (przepakowania), a następnie wywiezie te towary na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zaistnieje taki właśnie czasowy oraz materialny związek pomiędzy dostawą towaru a jego transportem. Świadczą o tym przede wszystkim następujące okoliczności:

1.  wywozowi z Polski do innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej podlegać będą dokładnie te same towary w tej samej ilości co transakcji dostawy towarów (choć różnić się mogą wielkości opakowań jednostkowych);

2.  nie ulega żadnej wątpliwości, że pierwotnym zamiarem nabywcy, od samego początku zawarcia umowy dotyczącej dostawy towarów, było ich wywiezienie na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej (wyłącznie w tym celu je nabył) - świadczy o tym przede wszystkim fakt, że nabywca właśnie po to zleca przepakowanie tych towarów, aby były one zdatne do użytku (sprzedaży) na rynku zagranicznym (rynku siedziby nabywcy);

3.  wykonanie dodatkowych usług (przepakowania) na towarze nastąpi bezpośrednio po jego dostawie (sprzedaży) na rzecz nabywcy, a wywóz towarów z Polski nastąpi bezpośrednio po wykonaniu tych dodatkowych usług;

4.  odstęp czasowy pomiędzy dostawą (sprzedażą) towarów a ich wywozem z kraju będzie na tyle niewielki, że Wnioskodawca będzie w posiadaniu dokumentów, o których mowa w art. 42 ust. 3 lub 4 w zw. z art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, potwierdzających dostarczenie towarów do ich nabywcy znajdującego się na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym będzie miała miejsce dostawa produktów leczniczych lub ewentualnie najpóźniej przed terminem do złożenia deklaracji za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym.

Jednocześnie, jak wynika z opisanego zdarzenia przyszłego, spełnione będą wszystkie pozostałe warunki uznania dostawy towarów za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów i zastosowania do niej stawki VAT 0%, tj.:

• Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT i będzie zarejestrowany w Polsce jako podatnik VAT czynny, a także jako podatnik VAT UE;
• nabywca towarów będzie podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej;
• nabywca produktów leczniczych będzie posiadał właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;
• nabywca poda Wnioskodawcy właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;
• przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła dostawa towarów Wnioskodawca będzie posiadał w swojej dokumentacji dowody, o których mowa w art. 42 ust. 3 lub 4 w zw. z art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej; ewentualnie Wnioskodawca będzie posiadał te dowody najpóźniej przed upływem terminu do złożenia deklaracji za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy.

Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że Wnioskodawca będzie miał prawo uznać opisaną dostawę towarów za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT. Jednocześnie dostawa ta będzie podlegała podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podatku 0%, zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 13 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:

Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:

Zatem, co do zasady, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji, w przypadku gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy następuje wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.

Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego towaru i jego transportem.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że jesteście Państwo polską spółką komandytową i jesteście Państwo zarejestrowani w Polsce jako podatnik VAT czynny i podatnik VAT UE. Prowadzicie Państwo działalność farmaceutyczną, obejmującą m.in. wytworzenie produktów leczniczych. Prowadzicie Państwo również hurtownię farmaceutyczną, w ramach której hurtowo nabywacie oraz hurtowo sprzedajecie Państwo produkty lecznicze. Hurtownia farmaceutyczna oraz wytwórnia produktów leczniczych są prowadzone w (…). Pierwsza dostawa planowana jest na drugi kwartał 2026 r. Sprzedaż produktów leczniczych będzie dokonywana na rzecz Kontrahenta posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Republiki Federalnej Niemiec, z którym macie Państwo podpisaną umowę ramową. Kontrahent jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Niemczech oraz posiada właściwy i ważny numer identyfikacji podatkowej VAT UE z prefiksem „DE”. Kontrahent nie będzie zarejestrowanym w Polsce podatnikiem VAT czynnym, nie będzie zidentyfikowany w Polsce na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych ani nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Możecie Państwo w przyszłości zawierać również transakcje z innymi Kontrahentami, posiadającymi siedzibę działalności gospodarczej na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, którzy będą podatnikami podatku od wartości dodanej zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach członkowskich Unii Europejskiej. W wyniku sprzedaży nastąpi wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Prawo do rozporządzania towarem jak właściciel przejdzie na Kontrahenta w momencie wydania towaru z magazynu Hurtowni Wnioskodawcy w (…). W momencie sprzedaży produkty lecznicze będą zapakowane w opakowania jednostkowe w polskiej wersji językowej oraz będą posiadały ulotki w polskiej wersji językowej. W związku z tym, że Kontrahenci zamierzają dystrybuować je w innych niż Polska państwach członkowskich Unii Europejskiej, potrzebują produktów zapakowanych w opakowania oznaczonych w innej wersji językowej niż polski oraz zmienioną ulotkę na inną wersję językową oraz zmienioną liczby sztuk produktu leczniczego. Przepakowanie nie będzie powodowało zmiany tożsamości towaru. Produkt leczniczy po przepakowaniu będzie pozostawał dokładnie tym samym produktem leczniczym co przed pakowaniem. Ilość substancji wywożonych z terytorium Polski będzie każdorazowo identyczna z ilością substancji będących przedmiotem dostawy z magazynu Hurtowni Wnioskodawcy w Polsce na rzecz Kontrahenta. Odstęp czasowy pomiędzy sprzedażą towarów z magazynu Hurtowni Wnioskodawcy w Polsce na rzecz Kontrahenta a wywozem towarów z Polski przez Kontrahenta będzie każdorazowo wynosił od 3 do 21 dni. Odstęp czasu będzie wynikał wyłącznie z uwarunkowań operacyjnych procesu przepakowania w reżimu GMP oraz z harmonogramu odbiorów ustalonego przez nabywcę z przewoźnikiem. Nie będzie ono wynikiem przerwy ciągłości łańcucha transakcyjnego ani zmiany przeznaczenia towaru.

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia czy opisana dostawa produktów leczniczych będzie stanowiła wewnątrzwspólnotową dostawę towarów i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podatku 0%.

W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:

Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji uwzględniającej daną dostawę.

W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:

Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:

Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:

Stosownie do art. 42 ust. 12 ustawy:

Przepis art. 42 ust. 12 ustawy odnosi się do jednego z warunków zastosowania stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy. Warunek ten dotyczy jedynie udokumentowania wywozu z kraju towarów będących przedmiotem dostawy i dostarczenia ich na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Przepis art. 42 ust. 12 ustawy reguluje sytuację, gdy powyższy warunek nie został spełniony przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres.

Jak wynika z art. 42 ust. 12a ustawy:

Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.

Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy. Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji).

Ponadto NSA stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622), o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Ponadto należy zauważyć, że ustawa nie zawiera definicji „dokumentu przewozowego”. Nawiązując do cyt. art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, dokument ten powinien być dowodem potwierdzającym, że towar będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy został wywieziony z terytorium kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. List przewozowy opisany w Rozdziale III Konwencji Genewskiej o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) z dnia 19 maja 1956 r. (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238, z późn. zm.), jest niewątpliwie dowodem zawarcia umowy przewozu. Zgodnie z art. 4 oraz art. 9 Konwencji Genewskiej list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy przewozu, warunków tej umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika, o ile nie zostanie przeprowadzony dowód przeciwny.

Brak, nieprawidłowość lub utrata listu przewozowego nie wpływa na istnienie ani na ważność umowy przewozu, która mimo to podlega przepisom Konwencji. Zatem, sama Konwencja również nie ogranicza możliwości przeprowadzania dowodu w zakresie przewozu towarów tylko do listu przewozowego.

Wobec powyższego dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy, może być każdy dokument otrzymany od przewoźnika (spedytora), z którego jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione i dostarczone nabywcy do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Dokumentem tym może być więc zarówno tradycyjny list przewozowy, jak i każdy inny dokument spełniający warunki formalne i potwierdzający dokonanie dostawy towaru do nabywcy.

Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż Polska.

Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy, umożliwiając jego identyfikację.

Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku WDT (...)”.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że dokonany przez Państwa wywóz towarów z magazynu Hurtowni w Polsce na rzecz konkretnego znanego Nabywcę (będziecie Państwo mieli zawartą umowę ramową), który będzie podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach członkowskich Unii Europejskiej, będzie stanowić wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy, która będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów usług na terytorium Polski, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy.

Odnośnie zaś posiadanej dokumentacji wskazaliście Państwo, że przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym będzie miała miejsce dana dostawa (ewentualnie najpóźniej przez upływem terminu do złożenia deklaracji za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy), będziecie Państwo posiadali w swojej dokumentacji następujące dokumenty potwierdzające, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE:

1.  fakturę VAT wystawioną przez Państwa, dokumentującą wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, zawierającą numery identyfikacji podatkowej VAT UE obu stron transakcji - numer Państwa NIP z prefiksem „PL” oraz numer VAT UE nabywcy towarów z dwuliterowym prefiksem właściwym dla państwa członkowskiego UE, w którym siedzibę będzie miał kontrahent;

2.  specyfikację poszczególnych sztuk ładunku - w treści faktury lub jako dokument odrębny;

3.  dokument przewozowy CMR otrzymany od przewoźnika odpowiedzialnego za wywóz towaru z terytorium Polski na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE, wskazujący miejsce załadunku na terytorium Polski (Wytwórnia Państwa w (…)) oraz miejsce przeznaczenia na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE;

4.  potwierdzenie odbioru towaru przez nabywcę lub wskazany przez niego podmiot na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE - w formie podpisanego egzemplarza dokumentu CMR lub odrębnego oświadczenia nabywcy o otrzymaniu towaru na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE;

5.  dokumenty pomocnicze w trybie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT: zamówienie nabywcy, korespondencję handlową dotyczącą konkretnej dostawy, potwierdzenie zapłaty za towar;

6.  dokumentację operacyjną z Państwa Wytwórni, w tym protokół przyjęcia towaru nabywcy do Wytwórni w celu świadczenia usługi przepakowania, a także protokół zwolnienia serii po przepakowaniu przez Osobę Wykwalifikowaną (QP) Państwa - dokumentujące tożsamość towaru wprowadzanego do Wytwórni z towarem następnie wywożonym z Wytwórni do innego niż Polska państwa członkowskiego UE (w zakresie substancji czynnej, postaci farmaceutycznej, dawki oraz numeru serii produkcyjnej).

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy uznać, że dokumenty zgromadzone przez Państwa w związku z dokonaną wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na rzecz Kontrahenta z Niemiec będą stanowią dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie będą potwierdzać dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Tym samym, zgromadzone dokumenty, przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy, będą upoważniały Państwa do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT).

Zatem macie Państwo prawo do opodatkowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawką VAT 0% w miesiącu, w którym wystawiliście fakturę dokumentująca sprzedaż produktów leczniczych w sytuacji gdy nastąpi wywóz towarów z kraju i przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, będziecie państwo posiadać przedstawione we wniosku dokumenty potwierdzające, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z Polski i dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego Polska państwa członkowskiego UE.

W sytuacji zaś, gdy w wyniku dostawy dokonanej przez Państwa na rzecz Kontrahenta towary zostaną wywiezione z Polski na terytorium innego państwa członkowskiego UE i nie uzyskacie Państwo dokumentów potwierdzających wywóz towarów do innego państwa członkowskiego przed złożeniem deklaracji za miesiąc, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dostawy (miesiąc, w którym wystawiliście Państwo fakturę dokumentującą sprzedaż), wówczas nie wykazujecie tej dostawy w deklaracji za miesiąc, w którym powstał obowiązek podatkowy. W przypadku, gdy uzyskacie Państwo dokumenty potwierdzające wywóz towarów z Polski do innego państwa członkowskiego do dnia złożenia deklaracji podatkowej za kolejny miesiąc następujący po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, wówczas wykazujecie Państwo wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną preferencyjną stawką VAT 0% w miesiącu wystawienia faktury. Natomiast w sytuacji, gdy nie będziecie Państwo posiadali dokumentów potwierdzających wywóz towarów z Polski do innego państwa członkowskiego do dnia złożenia deklaracji podatkowej za jeszcze kolejny miesiąc następujący po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy (nie uzyskaliście Państwo dokumentów potwierdzających wywóz towarów z Polski do innego państwa członkowskiego, przez dwa kolejne miesiące), wówczas zobowiązani jesteście do wykazania dostawy opodatkowanej stawką właściwą dla dostawy danego towaru w kraju w deklaracji za drugi kolejny okres rozliczeniowy.

Przy czym, w przypadku, gdy otrzymacie Państwo dokumenty potwierdzające wywóz towarów z Polski do innego państwa członkowskiego w terminie późniejszym, wówczas - zgodnie z art. 42 ust. 12a ustawy - będziecie Państwo uprawnieni do dokonania korekty za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania dostawy.

Zatem stanowisko Państwa jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach stanu przedstawionych we wniosku. Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność wywozu towarów z Polski do innego kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.