0114-KDIP1-1.4012.545.2026.2.MŻ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy sprzedaż zabudowanych działek nr 1 i 2 o powierzchni łącznej 0,2905 ha jest zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismami, które wpłynęły 19 sierpnia 2026 r. i 24 sierpnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)

Wnioskodawca prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A. z siedzibą w (…) (adres: (…)), NIP: (…), REGON: (…), co potwierdza przedłożony wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pobrany w dniu dzisiejszym i oświadcza, że wpisy w powyższym rejestrze do chwili obecnej nie uległy zmianie.

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości położonej w miejscowości (…), obręb ewidencyjny (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…), składającej się z działek ewidencyjnych numer 1 i 2, o łącznym obszarze 0,2905 ha (dwa tysiące dziewięćset metrów kwadratowych), dla której Sąd Rejonowy w (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (…).

Wnioskodawca nabył opisaną nieruchomość na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia od osoby fizycznej 5 listopada 2019 r. sporządzonego przez notariusza w (…) – B.C. - Repertorium A numer (…), do majątku osobistego, będąc w związku małżeńskim, w którym obowiązywał ustrój wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, stan ten nie uległ zmianie, umów majątkowych rozszerzających wspólność ustawową z małżonką nie zawierał i przedmiotowa nieruchomość nadal stanowi składnik jego majątku osobistego.

Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów prowadzonym przez Starostę (…) działki ewidencyjne numer 1 i 2, o łącznym obszarze 0,2905 ha położone są w województwie (…), powiecie (…), jednostce ewidencyjnej (…), obrębie ewidencyjnym (…) i oznaczone są jako tereny mieszkaniowe (B).

Działka ewidencyjna numer 1 jest zabudowana:

·      jednokondygnacyjnym budynkiem przemysłowym o powierzchni zabudowy 302 m² (identyfikator budynku: (…),

·      trzykondygnacyjnym budynkiem przemysłowym o powierzchni zabudowy 383 m² (identyfikator budynku: (…),

·      jednokondygnacyjnym budynkiem magazynowym o powierzchni zabudowy 95 m² (identyfikator budynku: (…),

·      jednokondygnacyjnym budynkiem przemysłowym o powierzchni zabudowy 150 m² (identyfikator budynku: (…).

Działka ewidencyjna numer 2 jest zabudowana:

·      jednokondygnacyjnym budynkiem niemieszkalnym o powierzchni zabudowy 40 m² (identyfikator budynku: (…),

·      jednokondygnacyjnym budynkiem niemieszkalnym o powierzchni zabudowy 20 m² (identyfikator budynku: (…).

Posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej.

Działki nr 1 i 2 nie są objęte planem zagospodarowania przestrzennego, a także nie są położone na obszarze rewitalizacji, nie znajdują się na nich śródlądowe wody stojące.

Działki nr 1 i 2 nie są lasem w rozumieniu ustawy z 28 września 1991 r. o lasach, a także nie są objęte uproszczonym planem urządzenia lasu.

Nieruchomość dotychczas nie stanowiła przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze. zm.), jak również nie stanowiła jego zorganizowanej części.

Wnioskodawca zamierza sprzedać spółce prawo własności działek gruntu o numerach 1 i 2 o łącznej powierzchni 0,2905 ha, dla których Sąd Rejonowy w (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (…).

Kupująca spółka planuje na ww. gruncie - działkach nr 1 i 2 o łącznej powierzchni 0,2905 ha wybudować obiekt handlowy o powierzchni zabudowy min. (…) m² wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (…) miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą.

W akcie notarialnym (…) z 10 stycznia 2025 r. - umowa przedwstępna, kupująca nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na tych działkach.

To jest spółka zobowiązuje się do:

1.  uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania gruntu (działek nr 1 i 2) obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującego, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż (…) m² wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum (…) miejsc postojowych,

2.  uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy (…) m², w tym sala sprzedaży o powierzchni (…) m² wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (…) miejsc parkingowych,

3.  uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacji nieruchomości,

4.  niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego koniecznością rekultywacji,

5.  potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,

6.  otrzymania przez właściwy organ prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej decyzji o podziale działki nr 1 i 2 zgodnie z planami inwestycyjnym Spółki,

7.  uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego,

8.  potwierdzenia charakteru nierolnego nabywanej nieruchomości, poprzez wpisanie do ewidencji gruntów i budynku zmiany użytku rolnego,

9.  uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z planowanym obiektem handlowo-usługowym.

Tym samym, w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać mu działki nr 1 i 2.

Na zakończenie należy podkreślić, że:

1)  Kupująca spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

2)  W stosunku do tych działek Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów w celu ich uatrakcyjnienia.

3)  W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnienie podejmował żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.

4)  Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

5)  Działki, będące przedmiotem przyszłej sprzedaży są zabudowane.

6)  Działki nr 1 i 2 są zabudowane.

7)  Działki będą posiadać bezpośredni dostęp do drogi publicznej.

Wnioskodawca oświadcza, iż udziela Kupującej spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych powyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości określonej w § 1 niniejszego aktu warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.

Wnioskodawca oświadcza, iż wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującą spółkę działkami nr 1 i 2 na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w związku art. 3 ust. 11 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnia Kupującemu nieruchomość będącą przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu.

Wnioskodawca oświadcza, iż wyraża zgodę na usytuowanie przez Kupującą spółkę własnym kosztem i staraniem na działkach nr 1 i 2 tymczasowego przyłącza energetycznego, zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.

Jednocześnie Kupująca spółka oświadcza, iż w przypadku niezawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży, spółka ta usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na działkach urządzenia.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Wszystkie wskazane informacje są tożsame dla dwóch działek będących przedmiotem wniosku i należy je tak traktować

W odpowiedzi na wezwanie Organu wskazał Pan:

1. W jaki zakresie i od kiedy prowadzi Pan działalność gospodarczą?

Odp. Wnioskodawca prowadzi w zakresie A., działalność gospodarczą rozpoczętą 1 grudnia 2000 r. - przeważający kod PKD działalności to: 22.26.Z - Produkcja pozostałych wyrobów z tworzyw sztucznych.

2. Czy był/jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, w tym z tytułu prowadzenia działalności rolniczej, a jeżeli tak to od kiedy, w jakim okresie?

Odp.: Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT, NIP: (…). Wnioskodawca jest podatnikiem od dnia 1 sierpnia 2002 r.

Nie jest to działalność rolnicza, więc odpowiadając na pytanie, Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT z tytułu prowadzenia działalności rolniczej.

3. W jaki sposób, do jakich celów wykorzystywał Pan działki nr 1 i nr 2 przez cały okres ich posiadania, w tym czy wyłącznie do czynności zwolnionych z podatku VAT, czy na własne cele osobiste – proszę wskazać w jaki sposób działki zaspakajały te potrzeby?

Odp.: Działkę 2 i 1 Wnioskodawca nabył w drodze spadku na podstawie APD, jako przejęcie przedsiębiorstwa po tacie i do tej pory działalność kontynuuje. Przejęcie przedsiębiorstwa w spadku nie stanowiło czynności opodatkowanej VAT.

Od chwili nabycia do momentu planowanej sprzedaży działki wykorzystywane były na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Nie była to działalność zwolniona ani niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT. Działki nie stanowią środka trwałego i nie są amortyzowane, a jedynie same budynki, które jak najbardziej podlegają amortyzacji

4. Czy działki nr 1 i nr 2 były przedmiotem zawartej przez Pana umowy/umów najmu, dzierżawy bądź umów o podobnym charakterze, a jeżeli tak to proszę wskazać:

a)  kiedy umowa/umowy zostały zawarte i na jaki okres,

b)  czy miała/miały charakter odpłatny, czy nieodpłatny,

c)  czy stroną tej umowy/umów była kupująca Spółka, czy też inny podmiot?

Odp.: Przez cały okres posiadania nie zawierano żadnych umów w stosunku do działek nr 1 i 2.

5. Czy w dacie nabycia działka nr 1 była zabudowana dwoma jednokondygnacyjnymi budynkami przemysłowymi, trzykondygnacyjnym budynkiem przemysłowym, jednokondygnacyjnym budynkiem magazynowym?

Odp.: Budynki zostały nabyte w ramach spadku i przejęcia firmy wraz z całym majątkiem i inwentarzem 4 listopada 2019 r. Wnioskodawca nabył budynki, samodzielnie nic nie budował.

6. Czy w dacie nabycia działka nr 2 była zabudowana dwoma jednokondygnacyjnymi budynkami niemieszkalnymi?

Odp.: Tak ww. działka była już zabudowana

7. Czy Pan sam wybudował budynki posadowione się na działkach nr 1 i nr 2, a jeżeli tak, to odrębnie dla każdego budynku, proszę wskazać: 

a)   czy przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu jego wybudowania,

b)  kiedy budynek został oddany do użytkowania?

Odp.: Zgodnie z informacjami powyżej – Wnioskodawca nic nie budował samodzielnie. W związku z powyższym, iż Wnioskodawca nie budował samodzielnie budynków, pytania te są bezprzedmiotowe.

8. Czy w okresie 2 lat przed planowaną sprzedażą poniósł/poniesie Pan wydatki na ulepszenie, odrębnie dla każdego budynku (nabytego/wybudowanego), w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej?

Odp.: Przez cały okres posiadania Wnioskodawca nie ponosił i nie poniesie takich wydatków. Dotyczy to wszystkich budynków w sposób tożsamy.

9. Czy w stosunku do tych wydatków dotyczących odrębnie każdego budynku (nabytego/wybudowanego), przysługiwało/będzie Panu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?

Odp.: Wnioskodawca nie ponosił takich wydatków, więc nie przysługiwało ani nie będzie Wnioskodawcy przysługiwać takie prawo.

10. Czy po dokonaniu tych ulepszeń odrębnie każdy budynek (nabyty/wybudowany), był/będzie i kiedy oddany do użytkowania, w tym również na potrzeby własnej działalności/na własne potrzeby?

Odp.: Wnioskodawca nie dokonywał takich ulepszeń i nie będzie dokonywał.

11. Czy każdy budynek odrębnie (nabyty/wybudowany), był przedmiotem zawartej przez Pana umowy/umów najmu, dzierżawy bądź umowy o podobnym charakterze, a jeżeli tak, to proszę wskazać:

a)  kiedy umowa/umowy zostały zawarte i na jaki okres,

b)  czy umowa/umowy miały charakter odpłatny, czy nieodpłatny,

c)  czy stroną umowy/umów była Spółka kupująca, czy też inny podmiot?

Odp.: Wnioskodawca wskazuje, że żaden budynek nie był przedmiotem takich umów jakie zostały wymienione w pytaniu, w związku z tym pytania od a) do c) są bezprzedmiotowe.

12. Czy przedmiotem sprzedaży będzie działka nr 1 i nr 2, czy też działka wydzielona z działek nr 1 i nr 2, a jeżeli tak to proszę wskazać:

a)  czy wydzielona część działki była przedmiotem zawartej przez Pana umowy/umów najmu, dzierżawy bądź umów o podobnym charakterze, a jeżeli tak to proszę wskazać:

‒     kiedy umowa/umowy zostały zawarte i na jaki okres,

‒     czy miała/miały charakter odpłatny, czy nieodpłatny,

‒     czy stroną tej umowy/umów była kupująca Spółka, czy też inny podmiot?

b)  czy wydzielona działka jest zabudowana, a jeżeli tak jaki konkretnie budynek/budynki znajdują się na tej działce,

c)  czy wydzielona działka jest niezabudowana, a jeżeli tak, to czy na dzień sprzedaży wydana będzie dla niej decyzja o warunkach zabudowy?

Odp.: Przedmiotem sprzedaży są działki 1 i nr 2. Wnioskodawca nie wydzielał żadnych działek. Pytania od a) do c) są zatem bezprzedmiotowe.

Przedmiotem sprzedaży jest działka 1 i nr 2. Wnioskodawca nie wydzielał żadnych działek.

Pytania od a) do c) są bezprzedmiotowe. Informacje zostały poprawione w stanie faktycznym i należy uznać je za obowiązujące.

13. Czy w związku z planowaną sprzedażą działki nr 1 i nr 2 udzielał Pan pełnomocnictwa innemu niż kupująca Spółka podmiotowi/osobie – jeśli tak, to do podjęcia jakich działań w Pana imieniu i na Pana rzecz ten podmiot był zobowiązany na jego podstawie (proszę je wymienić)?

Odp.: Wnioskodawca nie udzielał żadnych innych pełnomocnictw w stosunku do działek nr 1 i 2.

Pytanie

Czy sprzedaż zabudowanych działek nr 1 i 2 o powierzchni łącznej 0,2905 ha opisanych w stanie faktycznym jest zwolniona z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Natomiast przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust.1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji, składająca się z zabudowanych działek niewątpliwie wypełnia znamiona definicji towaru, o której mowa w art. 2 pkt 6 ustawy podatku od towarów i usług.

Tym samym, sprzedaż działek przez Zbywcę będzie kwalifikowana jako odpłatna dostawa towarów.

Na podstawie art. 42 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:

·      dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

·      pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Działki będące przedmiotem przedwstępnej umowy sprzedaży są zabudowane. Od czasu zakupu, aż do chwili obecnej Wnioskodawca nie ponosił nakładów remontowych ani nie przeprowadzał zmian w celu podniesienia ich standardów budowlanych do zasiedlenia.

W odniesieniu do budynków posadowionych na działkach nr 1 i 2 doszło do pierwszego zasiedlenia i od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży minął już okres co najmniej dwóch lat.

Tym samym, została spełniona definicja pierwszego zasiedlenia.

Ponadto w odniesieniu do przedmiotowych budynków nie były przeprowadzane prace, które stanowiłyby ulepszenia, o których mowa w art. 2 pkt 14 ustawy.

Zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków i budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie może być krótszy niż 2 lata.

W związku z tym, dostawa wskazanych w zdarzeniu przyszłym działek będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków pod warunkiem wskazanym w tym przepisie.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, to sprzedaż dokonana przez Wnioskodawcę dotycząca gruntu, na którym znajduje się przedmiotowe budynki, również będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie tych samych przepisów co sprzedaż budynków.

Podsumowując zdaniem Wnioskodawcy w tym przypadku, przy sprzedaży działek nr 1 i 2 może on korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

·      po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

·      po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży zabudowanych działek nr 1 i 2 podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że:

„czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą”.

Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że:

„przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego”.

Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że:

„majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych”.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań, jakie Pan podjął/podejmie w odniesieniu do gruntu będącego przedmiotem sprzedaży.

Z okoliczności wskazanych przez Pana wynika, że:

‒    prowadzi Pan działalność gospodarczą od 1 grudnia 2000 r. pod firmą A., kod PKD to 22.26.Z – Produkcja pozostałych wyrobów z tworzyw sztucznych i jest Pan podatnikiem podatku VAT od dnia 1 sierpnia 2002 r.,

‒    jest Pan właścicielem nieruchomości położonej w (…), składającej się z działek ewidencyjnych nr 1 i 2, o łącznej powierzchni 0,2905 ha, dla której Sąd Rejonowy w (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (…),

‒    przedmiotową nieruchomość nabył Pan w drodze spadku, na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z 5 listopada 2019 r., jako przejęcie przedsiębiorstwa po ojcu. Przejęcie przedsiębiorstwa w spadku nie stanowiło czynności opodatkowanej podatkiem VAT. Nabył Pan również znajdujące się na nieruchomości budynki, przy czym samodzielnie ich Pan nie budował,

‒    od chwili nabycia do momentu planowanej sprzedaży działki nr 1 i 2 wykorzystywane były przez Pan na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Nie była to działalność zwolniona ani niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT,

‒    zamierza Pan sprzedać spółce prawo własności zabudowanych działek nr 1 i 2 o łącznej powierzchni 0,2905 ha.

Podpisał Pan ze Spółką Kupującą przedwstępną umowę sprzedaży w formie aktu notarialnego nr (…) z dnia 10 stycznia 2025 r., w której Spółka Kupująca zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z planowaną inwestycją na działkach nr 1 i 2, w tym do uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę jednokondygnacyjnego obiektu handlowo-usługowego o powierzchni zabudowy (…) m², w tym sali sprzedaży o powierzchni (…) m², wraz z minimum (…) miejscami parkingowymi.

Udzielił Pan Kupującemu pełnomocnictwa do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych niezbędnych do uzyskania wymaganych decyzji i pozwoleń.

Wyraził Pan zgodę na dysponowanie przez Kupującego działkami nr 1 i 2 na cele budowlane oraz udostępnił mu nieruchomość w celu przeprowadzenia badań gruntu.

Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy sprzedaż zabudowanych działek nr 1 i 2 będzie czynnością opodatkowaną podatkiem VAT, korzystającą ze zwolnienia od tego podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W przedmiotowej sprawie należy ustalić, czy w odniesieniu do ww. sprzedaży ww. działek będzie Pan spełniać przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług w zakresie ww. czynności.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Zgodnie z Pana wskazaniem, jest Pan podatnikiem podatku VAT od 1 sierpnia 2002 r. z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Wskazał Pan, że działki nr 1 i 2 nabył Pan w drodze spadku, na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia, jako przejęcie przedsiębiorstwa po ojcu. Przejęcie przedsiębiorstwa w spadku nie stanowiło czynności opodatkowanej podatkiem VAT. Od chwili nabycia do momentu planowanej sprzedaży działki nr 1 i 2 były wykorzystywane przez Pana na cele prowadzonej działalności gospodarczej.

Jak wyżej wskazano, z wyroku TSUE C-291/92 wynika, że podatnik w całym okresie posiadania nieruchomości musi wykazywać zamiar wykorzystania jej do celów prywatnych, aby uznać, że mamy do czynienia z dostawą majątku prywatnego. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty, czy też wykorzystany w trakcie jego posiadania do działalności gospodarczej.

Należy zatem stwierdzić, że działki nr 1 i 2, które od chwili ich nabycia do momentu planowanej sprzedaży były wykorzystywane przez Pana na cele prowadzonej działalności gospodarczej, nie stanowią Pana majątku osobistego, gdyż nie były wykorzystywane jedynie w celu zaspokojenia Pana potrzeb osobistych. W konsekwencji, sprzedaż przez Pana zabudowanych działek nr 1 i 2 będzie czynnością dokonaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nie można bowiem uznać, że dostawa działek, które były wykorzystywane w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, będzie dokonana z Pana majątku prywatnego, o którym mowa w ww. orzeczeniu TSUE.

Wobec powyższego, planowana przez Pana sprzedaż zabudowanych działek nr 1 i 2 będzie dostawą dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan z tytułu tej sprzedaży będzie działał jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Sprzedaż przez Pana ww. działek będzie więc czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Odnosząc się do kwestii sposobu opodatkowania gruntów zabudowanych, należy wskazać, że dla sprzedaży nieruchomości zabudowanych budynkami, budowlami lub ich częściami ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 i art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków i budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.

Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

Pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do używania. Zatem, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.

W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest, wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:

Przepis ten określa, że przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione.

W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.).

W myśl art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Odnosząc się do planowanej sprzedaży budynków znajdujących się na działkach nr 1 i 2, należy zauważyć, że decydujące dla rozstrzygnięcia, czy w przedmiotowej sprawie dla opisanej dostawy zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania, jest rozstrzygnięcie kwestii, czy i kiedy względem poszczególnych budynków nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Z opisu sprawy wynika, że na działce nr 1 znajdują się: jednokondygnacyjny budynek przemysłowy o powierzchni zabudowy 302 m², trzykondygnacyjny budynek przemysłowy o powierzchni zabudowy 383 m², jednokondygnacyjny budynek magazynowy o powierzchni zabudowy 95 m² oraz jednokondygnacyjny budynek przemysłowy o powierzchni zabudowy 150 m². Na działce nr 2 znajdują się natomiast dwa jednokondygnacyjne budynki niemieszkalne o powierzchni zabudowy odpowiednio 40 m² i 20 m². Działki nr 1 i 2 nabył Pan wraz ze znajdującymi się na nich ww. budynkami w drodze spadku, na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia 5 listopada 2019 r., w ramach przejęcia przedsiębiorstwa po ojcu. Nie wybudował Pan samodzielnie żadnego z budynków znajdujących się na przedmiotowych działkach. Od chwili nabycia działki nr 1 i 2 wraz ze znajdującymi się na nich budynkami były wykorzystywane przez Pana na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Co istotne, wskazał Pan, że przez cały okres posiadania nieruchomości nie ponosił i nie będzie ponosił pan wydatków na ulepszenie znajdujących się na niej budynków, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiących co najmniej 30% ich wartości początkowej każdego z nich.

Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że sprzedażą objęta będzie nieruchomość zabudowana budynkami, w stosunku do których doszło już do pierwszego zasiedlenia, a od momentu pierwszego zasiedlenia do planowanej sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Zatem do sprzedaży budynków znajdujących się na działkach nr 1 i 2 należy zastosować zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy również sprzedaż gruntu, tj. działek nr 1 i 2, na których posadowione są przedmiotowe budynki, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu.

Jak już wyżej wskazano, możliwość zastosowania zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy jest tylko w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Skoro w niniejszej sprawie zastosowanie będzie miało zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to badanie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy jest bezzasadne.

Tym samym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT dostawy działek nr 1 i 2.

Informuję ponadto, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.