0114-KDIP1-1.4012.535.2026.1.ESZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwo stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania, że w przypadku gdy planowane nieodpłatne przeniesienie prawa własności Lokalu wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej do majątku wspólników Spółki, stanowić będzie dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - czynność ta będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, a w konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana do wykazania kwoty podatku należnego z tytułu tego przeniesienia.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A spółka jawna z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka” albo „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i pozostanie takim podatnikiem na moment planowanego przeniesienia Lokalu. Jedynymi wspólnikami Spółki są A.A. oraz B.B., pozostający w związku małżeńskim i w ustroju ustawowej wspólności majątkowej.

Spółka powstała w 2020 r. w wyniku przekształcenia B spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. W wyniku przekształcenia Spółka wstąpiła w prawa i obowiązki spółki przekształcanej, w tym dotyczące opisanego poniżej lokalu.

Spółka jest właścicielem stanowiącego odrębną nieruchomość lokalu niemieszkalnego nr (…) o powierzchni użytkowej 160 m², położonego w (…) przy ul. (…), dla którego prowadzona jest księga wieczysta nr (…) (dalej: „Lokal”). Z własnością Lokalu związany jest udział w nieruchomości wspólnej, którą stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia niesłużące wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali.

Lokal został wniesiony 21 września 2007 r. przez C S.A. jako wkład niepieniężny do nowo utworzonej B sp. z o.o. W zamian za aport C S.A. objęła 360 udziałów o łącznej wartości nominalnej 360 000 zł.

Na dzień wniesienia Lokalu aportem, tj. 21 września 2007 r., obowiązywał § 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 97 poz. 970 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem:

„Zwalnia się od podatku wkłady niepieniężne (aporty) wnoszone do spółek prawa handlowego i cywilnego”.

Aport Lokalu do B sp. z o.o. mieścił się w zakresie wskazanego zwolnienia.

W latach 2008-2009 B sp. z o.o. poniosła wydatki dotyczące Lokalu, obejmujące w szczególności wykonanie klimatyzacji, konstrukcji drewnianych i aluminiowych oraz wymianę podłóg. Od wydatków tych odliczono VAT naliczony.

Łączna wartość wydatków poniesionych w latach 2008-2009 nie wynosiła, co najmniej 30% wartości początkowej Lokalu. Po zakończeniu tych prac Spółka ani jej poprzednik prawny nie ponosiły dalszych wydatków na ulepszenie Lokalu. W szczególności po 2009 r. nie wystąpiły wydatki na ulepszenie, których wartość, samodzielnie albo łącznie z innymi wydatkami, wynosiłaby co najmniej 30% wartości początkowej Lokalu.

Po zakończeniu prac z lat 2008-2009 Lokal był faktycznie użytkowany w działalności gospodarczej prowadzonej przez B sp. z o.o., a następnie przez Spółkę, przez okres znacznie przekraczający 2 lata przed planowanym przeniesieniem. Lokal był w tym okresie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Udział w prawie użytkowania wieczystego gruntu związany z własnością Lokalu został z mocy przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, przekształcony w udział we własności gruntu. W 2026 r. Spółka uiściła opłatę jednorazową z tytułu dokonanego przekształcenia w wysokości 30 358,54 zł brutto, obejmującą VAT w kwocie 5 676,82 zł. Spółka odliczyła ten VAT. Uiszczenie opłaty nie wiązało się z wykonaniem robót budowlanych ani z fizyczną zmianą, przebudową, rozbudową, adaptacją lub modernizacją Lokalu.

Wspólnicy planują zakończenie działalności Spółki i w tym celu podejmą jednomyślną uchwałę o rozwiązaniu Spółki oraz zawrą porozumienie określające inny sposób zakończenia jej działalności, bez przeprowadzania formalnego postępowania likwidacyjnego, na podstawie art. 67 § 1 Kodeksu spółek handlowych.

W wykonaniu uchwały i porozumienia, przed wykreśleniem Spółki z rejestru przedsiębiorców KRS, Spółka zawrze w formie aktu notarialnego umowę przenoszącą własność Lokalu wraz ze związanym z jego własnością udziałem w nieruchomości wspólnej do majątku wspólnego A.A. i B.B. Przeniesienie nastąpi bez zapłaty ceny, bez wynagrodzenia na rzecz Spółki, bez spłat i dopłat oraz bez innego świadczenia wzajemnego na rzecz Spółki.

Przeniesienie Lokalu będzie stanowiło element wykonania uzgodnionego przez wspólników sposobu zakończenia działalności Spółki i podziału jej majątku. Po przeniesieniu Lokalu, zakończeniu pozostałych spraw Spółki oraz wykonaniu wymaganych rozliczeń podatkowych i księgowych zostanie złożony wniosek o wykreślenie Spółki z rejestru przedsiębiorców KRS.

Przedmiotem planowanego przeniesienia nie będzie przedsiębiorstwo ani zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Pytanie

Czy - w przypadku uznania, że planowane nieodpłatne przeniesienie prawa własności Lokalu wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej do majątku wspólnego jedynych wspólników Spółki, stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - czynność ta będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, a w konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana do wykazania kwoty podatku należnego z tytułu tego przeniesienia?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania planowanego nieodpłatnego przeniesienia Lokalu wraz ze związanym z jego własnością udziałem w nieruchomości wspólnej do majątku wspólnego jedynych wspólników Spółki, za dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, czynność ta będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Zwolnienie obejmie również związany z własnością Lokalu udział w nieruchomości wspólnej; w zakresie, w jakim nieruchomość wspólna obejmuje grunt, zastosowanie znajdzie art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

W konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana do wykazania kwoty podatku należnego z tytułu planowanego przeniesienia.

Uwagi wstępne – zakres pytania

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.; dalej: „ustawa o VAT”) opodatkowaniu VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Lokal jest rzeczą, a tym samym towarem w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Przeniesienie jego własności oznacza przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel w rozumieniu art. 7 ust. 1 tej ustawy.

Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT za dostawę towarów może zostać uznane również nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa podatnika, jeżeli spełniona jest określona w tym przepisie przesłanka prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia towarów albo ich części składowych.

Przedmiotem niniejszego pytania nie jest rozstrzygnięcie, czy w opisanym zdarzeniu przyszłym zostaną spełnione wszystkie przesłanki zastosowania art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Wnioskodawca zmierza do potwierdzenia skutków podatkowych planowanego przeniesienia na wypadek uznania przez Organ, że czynność ta stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT. Uznanie czynności za dostawę w rozumieniu ustawy o VAT nie oznacza bowiem automatycznie obowiązku opodatkowania jej według właściwej stawki. Dostawa może korzystać ze zwolnienia od podatku przewidzianego w art. 43 ustawy o VAT.

Lokal zostanie przeniesiony przed wykreśleniem Spółki z rejestru przedsiębiorców KRS. Na dzień rozwiązania Spółki Lokal nie będzie już pozostawał w jej majątku. Z tego względu skutki planowanej czynności należy oceniać jako skutki przeniesienia dokonywanego przez istniejącą Spółkę, a nie jako opodatkowanie towaru pozostającego w Spółce na dzień jej rozwiązania na podstawie art. 14 ustawy o VAT.

Przesłanki zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

·         dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, albo

·         pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż dwa lata.

Z brzmienia powyższego przepisu wynika, że dostawa budynku, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia, jeżeli nie następuje w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim oraz gdy od pierwszego zasiedlenia upłynęły co najmniej dwa lata.

Art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT obejmuje także lokale niemieszkalne. Odrębny lokal użytkowy stanowi część budynku, a przepis nie uzależnia zwolnienia od mieszkalnego lub niemieszkalnego przeznaczenia obiektu. Dla zastosowania zwolnienia znaczenie mają moment pierwszego zasiedlenia i upływ dwuletniego okresu, a nie funkcja użytkowa lokalu.

Pierwsze zasiedlenie Lokalu

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi albo rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub po ich ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie - w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym - stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, po zakończeniu prac z lat 2008-2009 Lokal był faktycznie użytkowany w działalności gospodarczej prowadzonej kolejno przez B sp. z o.o. i przez Spółkę przez okres znacznie przekraczający dwa lata przed planowanym przeniesieniem. Lokal był w tym okresie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Najpóźniej z chwilą rozpoczęcia wskazanego użytkowania - o ile pierwsze zasiedlenie nie nastąpiło już wcześniej - doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. Niezależnie zatem od wcześniejszej historii użytkowania Lokalu, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowanym przeniesieniem upłynie okres zdecydowanie dłuższy niż dwa lata.

Takie rozumienie pierwszego zasiedlenia odpowiada również wykładni przyjętej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 16 listopada 2017 r. w sprawie C-308/16, Kozuba Premium Selection sp. z o.o. Trybunał powiązał pierwsze zasiedlenie z pierwszym zajęciem i używaniem budynku, nie ograniczając tego pojęcia wyłącznie do oddania obiektu w ramach czynności opodatkowanej.

Wydatki z lat 2008-2009 i brak późniejszych ulepszeń

Łączna wartość wydatków dotyczących Lokalu poniesionych w latach 2008 - 2009 nie wynosiła co najmniej 30% jego wartości początkowej. Wydatki te nie prowadziły więc do ponownego pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT.

Po 2009 r. Spółka ani jej poprzednik prawny nie ponosiły dalszych wydatków na ulepszenie Lokalu. Nie wystąpiło zatem późniejsze zdarzenie, które mogłoby rozpocząć nowy bieg dwuletniego okresu wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Opłata jednorazowa poniesiona w 2026 r. była należnością z tytułu dokonanego wcześniej przekształcenia udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu w udział we własności gruntu. Jej poniesienie nie wiązało się z wykonaniem robót budowlanych ani z fizyczną zmianą, przebudową, rozbudową, adaptacją lub modernizacją Lokalu. Opłata ta nie może zatem prowadzić do pierwszego zasiedlenia Lokalu po ulepszeniu, o którym mowa w art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT.

Prawo do odliczenia VAT nie jest przesłanką zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10

Przesłanki zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT nie odnoszą się do tego, czy dokonującemu dostawy przysługiwało prawo do odliczenia VAT przy nabyciu, wytworzeniu lub ulepszeniu nieruchomości. Okoliczność ta może mieć znaczenie dla ustalenia, czy nieodpłatne przekazanie podlega art. 7 ust. 2 ustawy o VAT oraz dla zwolnienia pomocniczego z art. 43 ust. 1 pkt 10a, nie stanowi jednak warunku zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10.

Jeżeli dostawa spełnia przesłanki art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, badanie przesłanek zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a tej ustawy staje się bezprzedmiotowe. W konsekwencji sposób rozliczenia aportu Lokalu w 2007 r. oraz odliczenie VAT od wydatków poniesionych w latach 2008 - 2009 nie pozbawiają planowanego przeniesienia prawa do zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10, skoro spełnione są warunki odnoszące się do pierwszego zasiedlenia i upływu czasu.

Udział w nieruchomości wspólnej

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT w przypadku dostawy części budynku trwale związanej z gruntem z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Z własnością Lokalu związany jest udział w nieruchomości wspólnej, którą stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia niesłużące wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali.

W konsekwencji, jeżeli planowane przeniesienie Lokalu będzie korzystało ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolnieniem tym będzie objęty również związany z własnością Lokalu udział w nieruchomości wspólnej, w tym w zakresie obejmującym grunt.

Praktyka interpretacyjna

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącej nieodpłatnego przenoszenia nieruchomości ze spółek osobowych do wspólników oraz opodatkowania nieruchomości przy zakończeniu działalności.

W interpretacji indywidualnej z 19 listopada 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.608.2025.3.KS, dotyczącej wycofania nieruchomości z majątku spółki jawnej do majątku wspólników, Organ uznał planowaną czynność za podlegającą art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, a jednocześnie potwierdził zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10, ponieważ od pierwszego zasiedlenia upłynęły ponad dwa lata, a poniesione nakłady nie osiągnęły 30% wartości początkowej nieruchomości.

W interpretacji indywidualnej z 16 kwietnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.81.2025.2.MC, dotyczącej wycofania lokali użytkowych ze spółki jawnej do majątku wspólnika, Dyrektor KIS również przyjął, że nieodpłatne przeniesienie podlega VAT, lecz dostawa nieruchomości korzysta ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10, jeżeli upłynął wymagany okres od pierwszego zasiedlenia. Interpretacja ta potwierdza zarazem, że niemieszkalny charakter lokalu oraz odliczenie VAT przy nabyciu lub ulepszeniu nie wyłączają tego zwolnienia.

Analogiczne podejście zaprezentowano w interpretacji indywidualnej z 29 kwietnia 2026 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.171.2026.2.KS, dotyczącej nieodpłatnego przeniesienia nieruchomości z majątku spółki komandytowej do wspólnika lub wspólników. Organ potwierdził możliwość zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 do nieodpłatnego przeniesienia nieruchomości po upływie wymaganego okresu od pierwszego zasiedlenia.

Również w interpretacji indywidualnej z 10 czerwca 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.167.2025.2.AR, Organ stwierdził, że budynek objęty opodatkowaniem przy rozwiązaniu spółki jawnej korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, a w konsekwencji spółka nie jest zobowiązana do wykazania kwoty podatku należnego w odniesieniu do tego budynku.

Interpretacje indywidualne zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa. Pokazują jednak utrwalony kierunek wykładni, zgodnie z którym nieodpłatny charakter przeniesienia, wcześniejsze prawo do odliczenia VAT ani niemieszkalne przeznaczenie nieruchomości nie wyłączają zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10, jeżeli dostawa następuje po upływie co najmniej dwóch lat od pierwszego zasiedlenia.

Konkluzja

W opisanym zdarzeniu przyszłym planowane przeniesienie Lokalu nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowanym przeniesieniem upłynie okres znacznie dłuższy niż dwa lata. Wydatki z lat 2008-2009 nie osiągnęły 30% wartości początkowej

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle lub ich części (np. lokale) spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku dostawy towarów - w art. 7 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Zatem aby nieodpłatne przekazanie towarów – w świetle powołanego art. 7 ust. 2 ustawy – podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:

·      nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,

·      przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,

·      przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów bądź świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

W świetle powyższego stwierdzić należy, że każdy kto dokonuje czynności dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany, co do zasady, za podatnika podatku od towarów i usług.

W analizowanej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku uznania, że planowane nieodpłatne przeniesienie prawa własności Lokalu wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej do majątku wspólników Spółki będzie stanowić dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, to czynność ta będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 a w konsekwencji nie będą Państwo zobowiązani do wykazania kwoty podatku należnego z tytułu planowanego przeniesienia.

Należy wskazać, że zgodnie z ww. art. 7 ust. 2 ustawy, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega, co do zasady, każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Nieodpłatne przekazanie ww. towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane, w sytuacji gdy podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego.

We wniosku wskazali Państwo, że przedmiotem Państwa zapytania wyłącznie kwestia skutków podatkowych planowanego przeniesienia prawa własności Lokalu wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej do majątku wspólników Spółki w przypadku uznania, że czynność ta stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może albo być opodatkowana podatkiem VAT, albo może korzystać ze zwolnienia z tego podatku.

Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków i budowli lub ich części, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a) wybudowaniu lub

b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku budowli lub ich części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika, bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Powyższe przepisy wskazują, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisów tych wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

1.  towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

2.  przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego:

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw nieruchomości i ruchomości prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących danej dostawie.

Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Ponadto należy zauważyć, że z uwagi na fakt, że ustawa oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali:

Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.

Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakim obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału.

Według art. 3 ust. 1 i ust. 2 cyt. ustawy o własności lokali:

1. W razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali.

2. Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy o własności lokali:

2. Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w formie aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi wieczystej.

Z powyższych przepisów wynika, że odrębną nieruchomość może stanowić samodzielny lokal, a dla powstania odrębnej własności lokali niezbędny jest wpis do księgi wieczystej mający charakter konstytutywny. Bez wpisu do księgi wieczystej odrębna własność lokalu (części budynku) nie może skutecznie powstać. Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług lokal ten staje się odrębnym od budynku towarem i stanowi samodzielny przedmiot czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

W celu ustalenia, czy w analizowanym przypadku dostawa prawa własności Lokalu wraz ze z udziałem w nieruchomości wspólnej, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy i kiedy w odniesieniu do tego Lokalu doszło do pierwszego zasiedlenia.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem planowanego nieodpłatnego przeniesienia z majątku Spółki Jawnej do majątku wspólnego wspólników będzie prawo własności lokalu wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, nabyte przez Państwa w 2007 r. jako wkład niepieniężny do ówczesnej spółki B Sp. z o.o. W latach 2008-2009 B Sp. z o.o. poniosła wydatki związane z pracami dotyczącymi Lokalu, których łączna wartość nie przekroczyła 30% jego wartości początkowej. Po zakończeniu tych prac nie ponoszono dalszych wydatków na ulepszenie Lokalu. Lokal był faktycznie wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej początkowo przez B sp. z o.o., a następnie przez Spółkę Jawną przez okres znacznie przekraczający 2 lata przed planowanym przeniesieniem.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem Lokalu a jego zbyciem, tj. planowanym nieodpłatnym przeniesieniem prawa własności, upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Tym samym dostawa Lokalu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż spełnione zostaną warunki wynikające z tego przepisu.

Jak wskazano powyżej, w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.

W związku z powyższym, planowana dostawa Lokalu oraz związanego z nim udziału w nieruchomości wspólnej stanowiącej grunt oraz części budynku i urządzenia niesłużące wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali, będzie zwolniona od podatku na podstawie wskazanego art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Zatem, skoro planowane nieodpłatne przeniesienie prawa własności Lokalu wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, będzie korzystało ze zwolnienia od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dalsza analiza zwolnień ww. czynności - wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a lub pkt 2 ustawy jest bezzasadna.

Tym samym, w przypadku gdy planowane nieodpłatne przeniesienie prawa własności Lokalu wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, którą stanowią grunt oraz części budynku i urządzenia niesłużące wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali, do majątku wspólnego wspólników Spółki stanowić będzie dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - czynność ta będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT. W konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana do wykazania kwoty podatku należnego z tytułu tego przeniesienia.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.