taxmachine.pl

0114-KDIP1-1.4012.455.2026.2.ESZ

Interpretacja indywidualna2026-08-19Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Uznanie sprzedaży działek za czynność, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 12 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie uznania, że planowana, jednorazowa sprzedaż czterech niezabudowanych działek nr 1/2, 1/3, 1/4, 1/5 nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 15 lipca 2026 r. (data wpływu 16 lipca 2026 r.)

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, zamieszkałym w Polsce.

Wnioskodawca nie prowadzi i nigdy nie prowadził działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani usług deweloperskich. Wnioskodawca był zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług lecz nieruchomość opisana poniżej nigdy nie była związana z tą działalnością, nie była ujęta w ewidencji środków trwałych oraz że Wnioskodawca nigdy nie odliczał VAT związanego z jej nabyciem ani utrzymaniem.

Na podstawie aktu notarialnego umowy zniesienia współwłasności sporządzonym 13 października 2020 r. przez (…) notariusza (…) Wnioskodawca nabył nieruchomość gruntową położoną w (…), składającej się z działek ewidencyjnych oznaczonych numerami: 1/2, 1/3, 1/4 i 1/5, o obszarze 0,4068 ha (cztery tysiące sześćdziesiąt osiem metrów kwadratowych), dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (…).

Nieruchomość została nabyta do majątku prywatnego Wnioskodawcy, bez zamiaru odsprzedaży. W chwili nabycia Wnioskodawca nie zamierzał wykorzystywać nieruchomości na potrzeby działalności gospodarczej. Na wniosek Wnioskodawcy, na podstawie ostatecznej decyzji Wójta Gminy (…) z 26 maja 2017 r. nieruchomość została podzielona na wyżej wymienione cztery działki 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, każda o powierzchni 1017 m2.

W 2022 r. Wnioskodawca numerami decyzji (…)/2022, (…)/2022, (…)/2022, (…)/2022 z 4 maja 2022 r. uzyskał pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych.

Wnioskodawca planuje dokonać jednorazowej sprzedaży wszystkich czterech wyżej wymienionych działek na rzecz jednego nabywcy będącego spółką prawa handlowego z siedzibą w Polsce, zarejestrowaną jako czynny podatnik VAT: B. sp. z o.o. z siedzibą w: (…), REGON: (…), NIP: (…).

Obecnie sprzedaż powyższych nieruchomości ma charakter jednorazowy i incydentalny. Wynika wyłącznie z przyczyn osobistych Wnioskodawcy, który ze względów zdrowotnych (...) nie jest w stanie aktywnie zarządzać majątkiem. Wnioskodawca nie planuje dalszej sprzedaży nieruchomości po zbyciu przedmiotowych czterech działek i nie prowadzi zorganizowanej działalności w zakresie obrotu nieruchomościami

Uzupełnienie opisu sprawy

Nieruchomość została nabyta na przyszłe potrzeby Wnioskodawcy i jego trójki dzieci. Nieruchomość przed i po podziale nie jest i nie była przedmiotem umów najmu, dzierżawy bądź innych umów o podobnym charakterze. Podział nieruchomości na działki 1/5, 1/4, 1/3, 1/2 związany był z trójką dzieci Wnioskodawcy. Pozwolenie na budowę budynków mieszkalnych powodowane było zabezpieczeniem potrzeb Wnioskodawcy i jego dzieci. Wnioskodawca wcześniej nie sprzedawał działek jako podatnik VAT. Przyszły nabywca wszystkich czterech działek zgłosił się do niego osobiście - wcześniej kontaktował się w sprawie zakupu działek od sąsiadów Wnioskodawcy i finalnie dotarł do niego. W ramach zawartej 10 czerwca 2026 r. umowy przedwstępnej Wnioskodawca zobowiązał się sprzedać dwie działki o nr 1/4 i 1/5 i podpisać umowę sprzedaży do 31 lipca 2026 r. z przesunięciem terminu sprzedaż do czasu uzyskania odpowiedzi z KIS w sprawie interpretacji indywidualnej podatku VAT oraz kolejne dwie 1/2 i 1/3 i podpisać umowę sprzedaży do 31 grudnia 2026 r. Ceny omawianych wyżej nieruchomość uzależnione są od uzyskanej z KIS Interpretacji Indywidualnej podatku VAT i uwzględniają bądź nie ww. podatek. W ramach zawartej umowy przedwstępnej sprzedaży Wnioskodawca udzielił Kupującemu prawa do dysponowania całą nieruchomością na cele budowlane w celu realizacji planowanej inwestycji budowlanej. Wnioskodawca zobowiązał się do przeniesienia na rzecz Kupującego w umowie przyrzeczonej ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budowę wraz z projektami architektoniczno-budowlanymi, które stanowią integralną część ww. decyzji. Wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa do zmiany treści uzyskanych pozwoleń na budowę i/lub uzyskania nowych pozwoleń na budowę budynków na działkach ewidencyjnych 1/4, 1/5 oraz reprezentowania Sprzedającego wobec wszelkich władz, w tym organów administracji rządowej i samorządowej, osób prawnych i fizycznych, składania wszelkich oświadczeń i wniosków, zgłoszeń, zawierania umów dotyczących zamierzeń inwestycyjnych na ww. działkach. Do momentu sprzedaży ww. działek Wnioskodawca doprowadził do przyłączenia tylko do sieci energetycznej.

Pytanie

Czy planowana przez Wnioskodawcę jednorazowa sprzedaż czterech niezabudowany działek gruntu o numerach ewidencyjnych 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, położonych w (…), stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, wykonywana przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy - czy też stanowi sprzedaż składników majątku prywatnego Wnioskodawcy, pozostającą poza zakresem przedmiotowym tejże ustawy?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, planowana sprzedaż czterech działek budowlanych nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ dokonuje zbycia składników swojego majątku prywatnego, nie prowadząc działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.

1.  Zasada ogólna - brak statusu podatnika VAT

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Nie stanowi działalności gospodarczej sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty ani nie był wykorzystywany w celu odsprzedaży i nie jest związany z żadną działalnością gospodarczą.

2.  Kryterium „aktywności handlowej” - wyrok TSUE w sprawach C-180/10 i C-181/10.W wyroku z 15 września 2011 r. (sprawy połączone C-180/10 i C-181/10) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że:

czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej (…) oraz że, sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia (...).Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu (...). Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.”

Za podatnika VAT TSUE uznał natomiast osobę, która angażuje środki podobne do środków producentów, handlowców i usługodawców - w szczególności: uzbrajała teren, wytyczała drogi wewnętrzne, aktywnie pozyskiwała klientów, nabywała grunt z zamiarem odsprzedaży. Kluczowy jest całokształt okoliczności, a nie pojedyncze zdarzenia.

W niniejszej sprawie zachodzą następujące okoliczności przemawiające za prywatnym charakterem transakcji:

a)  ponad 20-letni okres posiadania. Nieruchomość stanowi własność Wnioskodawcy od ponad 20 lat. Nie została nabyta w celu odsprzedaży z zyskiem,

b)  brak związku z działalnością gospodarczą. Wnioskodawca nie prowadził działalności deweloperskiej ani handlu nieruchomościami. Nieruchomość nigdy nie była ujęta w ewidencji środków trwałych żadnego przedsiębiorstwa ani nie była przedmiotem odliczenia VAT przy nabyciu,

c)  jednorazowy i incydentalny charakter transakcji. Sprzedaż jest jednorazowa i podyktowana wyłącznie przyczynami osobistymi (emerytura, stan zdrowia). Wnioskodawca nie planuje dalszej sprzedaży nieruchomości.

3. Konkluzja

Całokształt opisanych okoliczności wskazuje, że aktywność Wnioskodawcy mieści się w granicach zarządzania majątkiem prywatnym, a nie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Wnioskodawca nie spełnia kryterium „aktywności handlowej” wynikającego z wyroku TSUE w sprawach C-180/10 i C-181/10.

W konsekwencji, planowana sprzedaż czterech niezabudowanych działek nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty VAT z tytułu tej transakcji ani do zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady.

Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży nieruchomości angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W kwestii opodatkowania dostawy działek nr 1/2, 1/3, 1/4, 1/5 istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży przedmiotowych działek, podejmował Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Z opisu sprawy wynika, że na podstawie aktu notarialnego umowy zniesienia współwłasności z 2020 r. nabył Pan nieruchomość gruntową o obszarze 0,4068 ha. Jest Pan osobą fizyczną, nieruchomość została nabyta do Pana majątku prywatnego. Nieruchomość zostałą nabyta na przyszłe potrzeby Pana i Pana córek. Był Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT jednak ww. Nieruchomość nigdy nie byłą związaną z tą działanością, nie była ujęta w ewidencji środków trwałych oraz nigdy nie odliczał Pan VAT związanego z jej nabyciem ani utrzymaniem. Nieruchomość przed i po podziale nie była przedmiotem żadnych umów najmu, dzierżawy bądź innych umów o podobnym charakterze.

W 2017 r. na Pana wniosek nieruchomość została podzielona na cztery działki o nr: 1/2, 1/3, 1/4, 1/5. W 2022 r. uzyskał Pan pozwolenie na budowę budynków mieszkalnych. Podział związany był z trójką dzieci Wnioskodawcy a pozwolenie na budowę było podyktowane zabezpieczeniem potrzeb Pana i Pana dzieci.

Wcześniej nie sprzedawał Pan działek i nie zamierza sprzedawać w przyszłości.

Przyszły nabywca zgłosił się do Pan sam, podpisał Pan umowę przedwstępna w ramach której udzielił Kupującemu:

  • prawa do dysponowania całą nieruchomością na cele budowlane w celu realizacji planowanej inwestycji budowlanej,
  • zobowiązał się Pan do przeniesienia na rzecz Kupującego w umowie przyrzeczonej ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budowę wraz z projektami architektoniczno-budowlanymi, które stanowią integralną część ww. Decyzji,
  • udzielił Pan pełnomocnictwa do zmiany treści uzyskanych pozwoleń na budowę i/lub uzyskania nowych pozwoleń na budowę budynków na działkach ewidencyjnych 1/4, 1/5 oraz reprezentowania Sprzedającego wobec wszelkich władz, w tym organów administracji rządowej i samorządowej, osób prawnych i fizycznych, składania wszelkich oświadczeń i wniosków, zgłoszeń, zawierania umów dotyczących zamierzeń inwestycyjnych na ww. działkach.

Planuje Pan dokonać jednorazowej sprzedaży wszystkich wymienionych czterech działek na rzecz jednego nabywcy.

Do momentu sprzedaży ww. działek doprowadził Pan do przyłączenia sieci energetycznej.

Pana wątpliwości dotyczą tego, czy sprzedaż działek czterech działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT czy też będzie stanowiła czynność zarządzania majątkiem prywatnym i tym samym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak już wyżej wskazano, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Należy więc ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży czterech działek nr 1/2, 1/3, 1/4, 1/5 będzie Pan spełniać przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i usług, tj. czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania opisanej sprzedaży podjął lub podejmie Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkować będzie koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

W odniesieniu do planowanej sprzedaży czterech działek należy uznać, że brak jest przesłanek pozwalających uznać Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

W analizowanej sprawie nie występują okoliczności świadczące o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, która mogłaby być porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju działalnością (tj. działalnością o charakterze zawodowym, stałym i zorganizowanym). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, który jednoznacznie wskazywałby, że planowana sprzedaż będzie realizowana w ramach działalności gospodarczej.

Nie podjął Pan ani nie zamierza podejmować aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania, jakie podjął Pan przed sprzedażą czterech działek, takie jak podział nieruchomości, doprowadzenie przyłącza sieci energetycznej jak i w związku ze sprzedażą zawarcie umowy przedwstępnej czy udzielenie pełnomocnictwa Spółce Nabywającej, należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Sprzedając cztery działki, będzie Pan korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Oznacza to, że nie zostaną spełnione przesłanki określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, a tym samym nie będzie Pan występować w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w odniesieniu do tej transakcji.

W konsekwencji, opisane wyżej działania nie mogą przesądzać o uznaniu Pana za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że planowana jednorazowa sprzedaż czterech działek nr 1/2, 1/3, 1/4 i 1/5 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż brak jest przesłanek do uznania Pana za podatnika tego podatku w związku z tą transakcją.

Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, dokonując jednorazowej sprzedaży czterech działek nr 1/2, 1/3, 1/4 i 1/5 będzie Pan korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, co nie stanowi wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży czterech działek nr 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, a opisaną dostawę cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
  • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.