0114-KDIP1-1.4012.451.2026.1.AWY

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

• ustalenia, czy przeniesienie Nieruchomości przez Wnioskodawcę 1 na Wnioskodawcę 2 w ramach Podziału przez wydzielenie stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwej stawki,
• podstawy opodatkowania podatkiem VAT przeniesienia Nieruchomości na Wnioskodawcę 2,
• obowiązku wystawienia Faktury przez Wnioskodawcę 1 dokumentującej przeniesienie Nieruchomości,
• prawa Wnioskodawcy 2 do odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na Fakturze wystawionej przez Wnioskodawcę 1.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.  Zainteresowana będąca stroną postępowania:

- A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa

2.  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

- B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

Opis stanu faktycznego

A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa (KRS: (…), NIP: (…) - dalej zamiennie: „Wnioskodawca 1” albo „Spółka 1”) jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny (rejestracja nastąpiła przed 1 stycznia 2025 r.).

Wnioskodawca powstał z przekształcenia (w maju 2026 r.) C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (NIP: (…), KRS: (…)).

B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (KRS: (…), REGON: (…), NIP: (…) - dalej zamiennie: „Wnioskodawca 2” albo „Spółka 2”) została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym w 2024 r., natomiast jako podatnik VAT czynny zarejestrowała się 5 lutego 2026 r.

Przed przekształceniem, w 2025 r. rozpoczął się proces podziału przez wydzielenie (w trybie art. 529 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych, tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm. - dalej „KSH”), który zakończył się 2 lutego 2026 r., kiedy to sąd rejestrowy dokonał wpisu tego podziału (dalej „Podział przez wydzielenie”).

W ramach Podziału przez wydzielenie doszło do przeniesienia przez Wnioskodawcę 1 (przed przekształceniem w spółkę komandytową) określonych składników majątku Wnioskodawcy 1 na Wnioskodawcę 2.

Niniejszy wniosek dotyczy skutków podatkowych w VAT Podziału przez wydzielenie.

Zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4 KSH: „Podział może być dokonany (…) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących, nowo zawiązanych lub spółki dzielonej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez wydzielenie)”.

W analizowanej sytuacji przeniesienie części majątku Spółki 1 nastąpiło na istniejącą Spółkę 2. W zamian za przenoszony przez Spółkę 1 na Spółkę 2 majątek wspólnicy Spółki 1 nabyli udziały w Spółce 2.

Dla pełnego obrazu sytuacji należy wskazać, że przenoszony przez Spółkę 1 na Spółkę 2 majątek nie stanowił ani przedsiębiorstwa, ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wśród przenoszonych w ramach Podziału przez wydzielenie składników majątku był budynek mieszkalny wraz z gruntem (dalej odpowiednio „Budynek” oraz „Nieruchomość”). Podział przez wydzielenie nastąpił przed upływem dwóch lat od pierwszego zasiedlenia Budynku w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm. - dalej „Ustawa o VAT”).

Wnioskodawca 1 (przed przekształceniem w spółkę komandytową) nabył Nieruchomość w celu wykonywania działalności opodatkowanej VAT stawką inną niż zwolniona (najem dla podmiotów niebędących osobami fizycznymi na cele inne niż mieszkaniowe). W konsekwencji odliczał VAT związany z nabyciem Nieruchomości.

Wnioskodawca 2 planuje wykorzystywać Nieruchomość w celu wykonywania działalności opodatkowanej VAT stawką inną niż zwolniona (najem dla podmiotów niebędących osobami fizycznymi na cele inne niż mieszkaniowe).

W związku z opisaną sytuacją Wnioskodawcy powzięli wątpliwości co do zasad rozliczeń podatku od towarów i usług (dalej „VAT”).

Pytania

1.  Czy przeniesienie Nieruchomości przez Wnioskodawcę 1 na Wnioskodawcę 2 w ramach Podziału przez wydzielenie stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, która podlega opodatkowaniu według właściwej stawki VAT?

2.  Przy założeniu, że przeniesienie Nieruchomości przez Wnioskodawcę 1 na Wnioskodawcę 2 w ramach Podziału przez wydzielenie stanowi dostawę towarów: jaka jest podstawa opodatkowania?

3.  Przy założeniu, że przeniesienie Nieruchomości przez Wnioskodawcę 1 na Wnioskodawcę 2 w ramach Podziału przez wydzielenie stanowi dostawę towarów: czy Wnioskodawca 1 powinien wystawić na Wnioskodawcę 2 fakturę dokumentującą przeniesienie Nieruchomości z majątku Wnioskodawcy 1 do majątku Wnioskodawcy 2 (dalej: „Faktura”)?

4.  Przy założeniu, że przeniesienie Nieruchomości przez Wnioskodawcę 1 na Wnioskodawcę 2 w ramach Podziału przez wydzielenie stanowi dostawę towarów: czy Wnioskodawcy 2 przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego wykazanego w Fakturze, której dotyczy pytanie 3?

Stanowisko Zainteresowanych w sprawie

STANOWISKO WNIOSKODAWCÓW

1.  Przeniesienie Nieruchomości przez Wnioskodawcę 1 na Wnioskodawcę 2 w ramach Podziału przez wydzielenie stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, która podlega opodatkowaniu według właściwej stawki VAT.

2.  Podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa Nieruchomości pomniejszona o kwotę podatku VAT.

3.  Przy założeniu, że przeniesienie Nieruchomości przez Wnioskodawcę 1 na Wnioskodawcę 2 w ramach Podziału przez wydzielenie stanowi dostawę towarów, to Wnioskodawca 1 powinien wystawić na Wnioskodawcę 2 fakturę dokumentującą przeniesienie Nieruchomości z majątku Wnioskodawcy 1 do majątku Wnioskodawcy 2 (dalej: „Faktura”).

4.  Przy założeniu, że przeniesienie Nieruchomości przez Wnioskodawcę 1 na Wnioskodawcę 2 w ramach Podziału przez wydzielenie stanowi dostawę towarów: Wnioskodawcy 2 przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego wykazanego w Fakturze, której dotyczy pytanie 3.

UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCÓW

Na wstępie należy zaznaczyć, że dokonane w maju 2026 r. przekształcenie Wnioskodawcy 1 ze spółki z o.o. w spółkę komandytową nie ma wpływu na odpowiedzi na zadane pytania. W przypadku przekształcenia spółki z o.o. w spółkę komandytową następuje pełna sukcesja praw i obowiązków z zakresie podatku VAT (art. 93 § 2 pkt 1 lit. b Ordynacji podatkowej). Spółka komandytowa w pełni kontynuuje rozliczenia podatkowe spółki z o.o. W konsekwencji z punktu widzenia rozliczeń podatku VAT A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa (KRS: (…), NIP: (…)) kontynuuje działalność C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (NIP: (…), KRS: (…)). Powoduje to, że z punktu widzenia VAT podmioty te mogą być traktowane jako jeden podmiot (Wnioskodawca 1).

Ad 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT: „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają (…) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT: „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1)  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;

2)  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;

3)  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

4)  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;

5)  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;

6)  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

7)  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.”

Definicja odpłatnej dostawy towarów jest zatem bardzo szeroka. W przedstawionej sytuacji nie ma wątpliwości, że na Wnioskodawcę 2 przenoszone jest prawo do rozporządzania Nieruchomością jak właściciel. Wnioskodawca 2 stał się bowiem właścicielem nieruchomości i może w dowolny sposób nią dysponować.

W ocenie Wnioskodawców nie powinno być również wątpliwości, że dostawa ma charakter odpłatny. Analizując ją z punktu widzenia Spółki 2 i uwzględniając skutki ekonomiczne Podziału przez wydzielenie przedstawiona operacja na gruncie podatku VAT nie różni się od otrzymania aportu. W ramach Podziału przez wydzielenie Spółka 2 otrzymała bowiem Nieruchomość, w zamian za którą wydała swoje udziały. W orzecznictwie i praktyce stosowania prawa podatkowego nie ma wątpliwości, że wniesienie aportu podlega opodatkowaniu VAT (o ile jest wnoszony przez podatnika VAT czynnego w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 Ustawy o VAT). Należy zatem rozważyć, czy występują różnice między wniesieniem majątku do Spółki 2 w wyniku Podziału przez wydzielenie, a wniesieniem majątku w formie aportu, które powodują, że operacje te powinny być inaczej oceniane z punktu widzenia podatku VAT. W ocenie Wnioskodawców takich różnic nie ma. W obu przypadkach Spółka 2 otrzymuje Nieruchomość do swojego majątku i w zamian wydaje nowo wyemitowane udziały. Jedyna różnica polega na tym, że są one obejmowane nie przez Spółkę 1, tylko przez wspólników Spółki 1. Należy jednak zauważyć, że Podział przez wydzielenie dla Spółki 1 miał dwa skutki:

• przeniesienie części majątku, w tym Nieruchomości, do Spółki 2,
• obniżenie wysokości roszczenia wspólników Spółki o zwrot majątku Spółki 1.

Należy bowiem pamiętać, że w momencie likwidacji spółki z o.o. jej majątek podlega podziałowi między wspólników. Zgodnie z art. 286 § 1 KSH: „Podział między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli nie może nastąpić przed upływem sześciu miesięcy od daty ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli.”

Zgodnie z art. 286 § 2 KSH: „Majątek, o którym mowa w § 1, dzieli się między wspólników w stosunku do ich udziałów.”

Zgodnie z art. 286 § 3 KSH: „Umowa spółki może określać inne zasady podziału majątku.”

Podział przez wydzielenie spowodował zatem, że roszczenie wspólników Spółki 1 o zwrot wydzielonego majątku przejęła Spółka 2 (formalnie zostało to zrealizowane przez objęcie przez dotychczasowych wspólników Spółki 1 udziałów w Spółce 2, które uprawniają tych wspólników do podziału majątku Spółki 2 w momencie jej likwidacji). Podział przez wydzielenie spowodował zatem zmniejszenie zobowiązań Spółki 1 wobec jej wspólników. To zmniejszenie zobowiązania stanowi dla Spółki 1 wynagrodzenie za przeniesienie Nieruchomości.

Oznacza to, że przeniesienie własności nieruchomości w ramach Podziału przez wydzielenie stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT.

Ad 2.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT: „Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.”

Zgodnie z art. 29a ust. 6 Ustawy o VAT: „Podstawa opodatkowania obejmuje:

1)  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

2)  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.”

Jak wyżej wykazano, w ramach Podziału przez wydzielenie Spółka 1 przenosi Nieruchomość na Spółkę 2 i jednocześnie zmniejsza swoje zobowiązania wobec wspólników z tytułu podziału majątku Spółki 1 w momencie jej likwidacji o wartość Nieruchomości. Oznacza to, że podstawą opodatkowania będzie wartość rynkowa Nieruchomości pomniejszona o kwotę podatku VAT (liczoną tzw. metodą w stu).

Ad 3.

W ocenie Wnioskodawców przeniesienie Nieruchomości przez Wnioskodawcę 1 na Wnioskodawcę 2 w ramach Podziału przez wydzielenie stanowi odpłatną dostawę towarów. W konsekwencji transakcja ta powinna być udokumentowana VAT na zasadach ogólnych.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT: „Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą (…) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem”.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT: „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o (…) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów”.

Zarówno Spółka 1, jak i Spółka 2 są czynnymi zarejestrowanymi podatnikami VAT. Przeniesienie Nieruchomości w ramach Podziału przez wydzielenie stanowi sprzedaż w rozumieniu art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT. W konsekwencji przeniesienie własności Nieruchomości powinno zostać udokumentowane fakturą. Kwotę podatku należy obliczyć na zasadach określonych w art. 106e ust. 7 Ustawy o VAT.

Ad 4.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT: „W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.”

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a Ustawy o VAT: „Kwotę podatku naliczonego stanowi (…) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu (…) nabycia towarów i usług”.

Wnioskodawca 2 planuje wykorzystywać Nieruchomość w celu wykonywania działalności opodatkowanej VAT stawką inną niż zwolniona (najem dla podmiotów niebędących osobami fizycznymi na cele inne niż mieszkaniowe).

Oznacza to, że Spółce 2 przysługuje prawo do odliczenia VAT wynikającego z faktury dokumentującej przeniesienie własności Nieruchomości w wyniku Podziału przez wydzielenie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, zgodnie z którą usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Określeniem „usługi” w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług objęto obszerny krąg czynności, obejmujący swym zakresem zarówno czynności określone przez stosowne klasyfikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń, które nie są ujęte w tych klasyfikacjach.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Przepisy regulujące prawną instytucję podziału spółek stanowią treść działu II ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.), zwanej dalej „Ksh”.

Zgodnie z art. 529 § 1 Ksh wyróżniono sposoby dokonania podziału spółek kapitałowych. Zgodnie z ww. przepisem:

Przewidziany w art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych podział dokonany przez wydzielenie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub nowo zawiązaną spółkę powoduje przeniesienie prawa własności wydzielonych części majątku. Złożoność procedur związanych z podziałem spółki nie ma przy tym znaczenia. Istotny jest efekt końcowy - przeniesienie własności.

W związku z podziałem spółki przez wydzielenie realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych. Z jednej strony spółka dzielona przenosi na spółkę przejmującą prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku, w zamian za co otrzymuje pewne uprawnienia (udziały), które posiadają określoną wartość.

W związku z tym, powyższa transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny (z którego wynika konieczność opodatkowania VAT). Wskazać należy, że z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a zapłatą istnieje adekwatny związek. Odpłatność może przybierać różne formy - nie jest warunkiem to, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym spółka dzielona uzyskuje pewną, wymierną korzyść.

W świetle powyższych regulacji, dokonany na podstawie Kodeksu spółek handlowych podział przez wydzielenie poszczególnych części majątku spółki dzielonej jest, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, operacją obejmującą zdarzenia podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zaznaczyć należy, że nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa (dalej: „Wnioskodawca 1” lub „Spółka 1”) dokonała Podziału przez wydzielenie, który zakończył się 2 lutego 2026 r. W ramach Podziału przez wydzielenie doszło do przeniesienia przez Wnioskodawcę 1 określonych składników majątku na rzecz B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca 2” lub „Spółka 2”) w zamian za udziały w Spółce 2.

Zgodnie z Państwa wskazaniem, przenoszony majątek nie stanowił ani przedsiębiorstwa, ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wśród przenoszonych w ramach Podziału przez wydzielenie składników majątku był budynek mieszkalny wraz z gruntem (dalej odpowiednio: „Budynek” oraz „Nieruchomość”). Wnioskodawca 1 nabył Nieruchomość w celu wykonywania działalności opodatkowanej podatkiem VAT (najem dla podmiotów niebędących osobami fizycznymi na cele inne niż mieszkaniowe).

Jak wynika z wniosku, Nieruchomość stanowiła mienie spółki z o.o. spółki komandytowej. Majątek spółki kapitałowej zawsze będzie wykazywał bezpośredni związek z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą jako nabyty na skutek świadomego działania organów spółki w okresie jej istnienia i właśnie z zamiarem wykorzystania go do prowadzenia działalności gospodarczej spółki.

Mając na uwadze fakt, że Wnioskodawca 1 jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością spółką komandytową, stwierdzić należy, że doszło do dostawy majątku należącego do niego przedsiębiorstwa. Zatem przy dostawie Nieruchomości spełnione zostały przesłanki uznania Spółki 1 za podatnika podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Tym samym, dostawa przez Spółkę 1 ww. Nieruchomości w ramach Podziału przez wydzielenie stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Odnosząc się do kwestii sposobu opodatkowania gruntów zabudowanych, należy wskazać, że dla sprzedaży nieruchomości zabudowanych budynkami, budowlami lub ich częściami ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 i art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków i budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.

Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku budowli lub ich części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika - bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.

W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:

Przepis ten określa, że przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione.

W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Jak wynika z wniosku, w ramach Podziału przez wydzielenie doszło do przeniesienia na Spółkę 2 Nieruchomości zabudowanej Budynkiem. Podział przez wydzielenie nastąpił przed wpływem dwóch lat od pierwszego zasiedlenia Budynku. Tym samym, dostawa Budynku nie może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż pomiędzy pierwszym zasiedleniem Budynku a jego dostawą upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Skoro dostawa Budynku nie korzysta ze zwolnienia wskazanego w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Jak już wspomniano z przytoczonego wyżej przepisu wynika, że aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą zostać spełnione dwa warunki, tj. brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu budynków, budowli lub ich części oraz brak wydatków na ulepszenie, w stosunku do których sprzedający miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a w przypadku ponoszenia takich wydatków, muszą być one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym, aby dostawa budynku, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia z ww. przepisu oba warunki wskazane w tym przepisie muszą być spełnione łącznie.

Jak wynika z opisu sprawy, Spółka 1 odliczała podatek VAT związany z nabyciem Nieruchomości. W konsekwencji powyższego, do dostawy Budynku znajdującego się na Nieruchomości, nie ma również zastosowania zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, z uwagi na niespełnienie jednego z warunków, o których mowa w ww. przepisie.

Dostawa ww. Budynku nie korzysta również ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie są spełnione warunki określone w tym przepisie, niezbędne do zastosowania tego zwolnienia. Wskazali Państwo bowiem, że w związku z nabyciem Nieruchomości Spółka 1 odliczała podatek VAT, a ponadto nabyła ona Nieruchomość w celu wykonywania działalności opodatkowanej podatkiem VAT stawką inną niż zwolniona.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że dostawa Budynku nie korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a i pkt 2 ustawy.

Odpowiednio zwolnieniami tymi nie jest również objęta dostawa gruntu, na którym posadowiony jest Budynek, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy.

Podsumowując, dostawa Budynku jest opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku VAT. Przy czym, dostawa gruntu, na którym ten Budynek jest posadowiony, jest również opodatkowana podatkiem VAT według tych samych zasad co ww. Budynek.

Państwa stanowisko do pytania nr 1 jest więc prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą następnie podstawy opodatkowania podatkiem VAT przeniesienia Nieruchomości na Wnioskodawcę 2 w ramach Podziału przez wydzielenie.

Zgodnie z przepisem art. 29a ust. 1 ustawy:

Powyższy przepis odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę, obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.

Na mocy art. 29a ust. 6 ustawy:

W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:

Podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi więc wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.

Przepisy ustawy, co do zasady, nie ograniczają podatnika w ustaleniu ceny. W polskim prawodawstwie obowiązuje zasada swobody umów, w ramach której strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez prawo. Zasada ta ma również zastosowanie na gruncie prawa podatkowego. Przy ustalaniu wysokości należności ustawodawca nie ingeruje, poza wyjątkiem określonym w art. 32 ustawy, w sferę decyzji, co do sposobu określenia należności za sprzedawany towar. Ustawa nie reguluje wysokości ceny oraz czy w umowie pomiędzy kontrahentami powinna być uzgodniona jako wartość bez podatku VAT (cena netto), czy też wartość z podatkiem VAT (cena brutto).

Z istoty aportu (wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki) wynika ekonomiczna wymiana świadczeń pomiędzy wnoszącymi wkład niepieniężny i spółką wydającą w zamian udziały/akcje (zapewniające udział w zyskach). Wnoszący wkład (aport) przenoszą na spółkę, do której dokonują wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku (materialnymi i niematerialnymi). W zamian za to otrzymują pewne uprawnienia (udziały lub akcje), które mają określoną wartość. Ekwiwalentem dla wnoszącego aport będzie w tym przypadku wartość udziałów/akcji otrzymanych w zamian za ten wkład. W takich przypadkach, przy określeniu podstawy opodatkowania zastosowanie znajdzie zasada ogólna - podstawą opodatkowania będzie wszystko, co stanowi zapłatę, którą podatnik ma otrzymać z tytułu transakcji.

W tym miejscu należy wskazać, że 8 maja 2024 r. zapadł wyrok w sprawie C-241/23, w którym TSUE wskazał, że:

W konsekwencji, analiza okoliczności sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa pozwala stwierdzić, że podstawą opodatkowania dla czynności wniesienia przez Spółkę 1 Nieruchomości do Spółki 2 w zamian za objęcie udziałów przez wspólników Spółki 1 jest - zgodnie z art. 29a ust. 1 w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy - wszystko, co stanowiło zapłatę, którą Spółka 1 otrzymała od Spółki 2 z tytułu wniesienia Nieruchomości do Spółki 2 w ramach Podziału przez wydzielenie, pomniejszone o kwotę należnego podatku, tj. wartość nominalna objętych udziałów, odpowiadająca wartości rynkowej netto wnoszonej Nieruchomości, pomniejszona o kwotę podatku VAT.

Tym samym, Państwa stanowisko do pytania nr 2 uznaję za prawidłowe.

Przechodząc z kolei do kwestii obowiązku udokumentowania transakcji Fakturą należy zaznaczyć, że kwestie dotyczące dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.

Jak stanowi art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Z przywołanych przepisów wynika, że - co do zasady - podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że nabywcą Nieruchomości jest Spółka 2 zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT, a wniesienie Nieruchomości do Spółki 2 przez Spółkę 1 w ramach Podziału przez wydzielenie - jak wyżej wskazano - podlega opodatkowaniu podatkiem VAT oraz nie korzysta ze zwolnienia od tego podatku.

Wobec tego, Spółka 1 jest zobowiązana udokumentować transakcję wniesienia Nieruchomości do Spółki 2 w ramach Podziału przez wydzielenie, wystawiając Fakturę z tego tytułu.

Zatem Państwa stanowisko do pytania nr 3 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również tego, czy Spółka 2 ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na Fakturze.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Aby Spółce 2 przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z otrzymanej Faktury, Faktura musi dokumentować czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od tego podatku.

Jak wcześniej wywiedziono, wniesienie Nieruchomości przez Spółkę 1 do Spółki 2 w zamian za udziały w Spółce 2 (w ramach Podziału przez wydzielenie) jest czynnością opodatkowaną podatkiem VAT według stawki właściwej dla przedmiotu transakcji. Ponadto, Spółka 2 planuje wykorzystywać Nieruchomość w celu wykonywania działalności opodatkowanej podatkiem VAT stawką inną niż zwolniona (najem dla podmiotów niebędących osobami fizycznymi na cele inne niż mieszkaniowe).

Tym samym, Spółka 2 ma prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany na Fakturze. Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku są spełnione - wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy - przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa (Zainteresowana będąca stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.