0114-KDIP1-1.4012.424.2026.5.ESZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

7 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania, że planowana sprzedaż działki nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Uzupełnili go Państwo pismem z 7 czerwca 2026 r. oraz – w odpowiedzi na wezwania - pismami z 12 lipca 2026 r. i 27 lipca 2026 r.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.  Zainteresowany będący stroną postępowania:

‒    A.A.

2.  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

‒    B.B.

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy są małżeństwem, każde z nich prowadzi odrębną jednoosobową działalność gospodarczą (JDG).

Wnioskodawca (mąż) prowadzi działalność w zakresie sprzedaży detalicznej napojów alkoholowych i bezalkoholowych w sklepie specjalistycznym i jest czynnym podatnikiem VAT.

Wnioskodawczyni (żona) prowadzi odrębną działalność gospodarczą, jednak nigdy nie była i nie jest czynnym podatnikiem VAT - korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT (wartość sprzedaży nieprzekraczająca 200 000 zł rocznie). W ramach działalności Wnioskodawczyni przede wszystkim wspiera męża w prowadzeniu działalności gospodarczej, tj. prowadzeniu sklepu i sporadycznie (2 razy na przestrzeni 10 lat) - sprzedała nieruchomość gruntową w ramach prowadzonej działalności. Transakcje te były opodatkowane podatkiem od czynności cywilnoprawnych (PCC) i pozostawały poza systemem VAT, z uwagi na zwolnienie podmiotowe oraz przedmiotowe.

Wnioskodawcy nabyli do majątku wspólnego (małżeńska wspólność ustawowa) działkę gruntu położoną w województwie (…), powiecie (…), gminie (…), miejscowości (…) (obręb (…)), numer ewidencyjny działki: 1. Dla nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta o numerze (…).

Nabycie nastąpiło w postępowaniu egzekucyjnym (za kwotę 163 575 zł), co zostało potwierdzone postanowieniem Sądu Rejonowego w (…) Wydział Cywilny w 2025 r. Od zakupu niniejszej działki Wnioskodawcy odprowadzili podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2% ceny nabycia. Nabycie nie było obciążone podatkiem VAT.

Przedmiotowa nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zawartym w Uchwale nr (….) Rady Gminy w (…) z 9 grudnia 2003 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Centrum gmina (…). Zgodnie z MPZP działka znajduje się obszarze M-1 zabudowy mieszkaniowej. Działka o powierzchni 1020 mkw. jest nieogrodzona, niezagospodarowana, porośnięta samosiejkami. Nie znajdują się na niej żadne budynki ani budowle. Działka posiada bezpośredni dostęp do drugi publicznej. W drodze, w ramach programu inwestycji (ulicy (…)), gmina (…) wybudowała sieć wodociągową oraz kanalizacyjną. W drodze jest także dostępna sieć energetyczna (…). Nie ma dostępnej sieci gazowej. Żadne z powyższych udogodnień nie zostały wprowadzone na prośbę lub zlecenie Wnioskodawców, wynikały wyłącznie z planów inwestora, tj. gminy (…).

Działka przez cały okres posiadania:

·         nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych żadnej z działalności gospodarczych,

·         nie była wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej,

·         nie była dzierżawiona,

·         nie generowała przychodów firmowych ani nie była przedmiotem odpisów amortyzacyjnych,

·         nie była przedmiotem odliczenia podatku VAT naliczonego.

Wnioskodawcy zamierzają sprzedać przedmiotową działkę za około 230 000-250 000 zł. Uzyskane środki zostaną w całości przeznaczone na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego przed datą planowanej sprzedaży działki. Kredyt został zaciągnięty na nabycie nieruchomości służącej zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawców. Jest to jedyne mieszkanie w majątku Wnioskodawców. Ma ono powierzchnię 65 mkw. Na jego zakup Wnioskodawcy zaciągnęli kredyt w wysokości 413 000 zł.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

W odpowiedzi na pytania Organu wskazali Państwo:

1)  w jaki sposób wykorzystywali Państwo (lub wykorzystują obecnie) ww. działkę od momentu jej nabycia – jeśli były/są to cele prywatne/osobiste, to proszę wskazać, w jaki sposób działka zaspokajała Państwa potrzeby osobiste?

Odpowiedź: Działka przez cały okres posiadania pozostawała składnikiem majątku prywatnego Wnioskodawców. Ojciec Wnioskodawcy C.C. umową darowizny z 23 lipca 2025 r. przekazał Wnioskodawcy 100 000,00 zł (umowa darowizny została zgłoszona do Urzędu Skarbowego (…)). Uznaliście Państwo, że sfinansowanie zakupu działki w znacznej części pochodzącej z tej kwoty, będzie dobrym zabezpieczeniem/ochroną kapitału przed utratą wartości darowanych środków.

2)  czy działka będąca przedmiotem sprzedaży była wykorzystywana w całym okresie jej posiadania na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług?

Odpowiedź: Nie, działka nie była wykorzystywana do żadnej działalności gospodarczej (w tym zwolnionej) - służyła wyłącznie celom prywatnym.

3)  czy do momentu transakcji sprzedaży przedmiotowej działki podjęli/będą podejmować Państwo jakiekolwiek czynności wymagające zaangażowania własnych środków finansowych zmierzające do podniesienia wartości ww. działki, np. doprowadzenie mediów, uzbrojenie działki, ogrodzenie terenu, itp.? Jeśli tak, to jakie.

Odpowiedź: Do momentu transakcji sprzedaży przedmiotowej działki, nie będą Państwo podejmować jakichkolwiek czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości działki. Nie będą Państwo doprowadzać mediów, nie będą Państwo uzbrajać działki ani grodzić terenu. Zamierzają Państwo jedynie własnymi siłami i środkami uprzątnąć z terenu działki kilka powalonych drzew, które uniemożliwiają swobodny dostęp do działki.

4)  czy podejmowali, bądź zamierzają Państwo podejmować aktywne działania marketingowe w zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu dokonanie sprzedaży przedmiotowej nieruchomości (np. reklama)?

Odpowiedź: Nie podejmowali Państwo ani nie zamierzają podejmować aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, mających na celu dokonanie sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Nie planują Państwo reklam ww. nieruchomości.

Kupno działki zamierzają Państwo w pierwszej kolejności zaproponować właścicielowi sąsiedniej nieruchomości. Sąsiad w ostatnim czasie postawił na swojej działce dom i być może będzie zainteresowany powiększeniem swojego ogrodu. W przypadku braku zainteresowania z jego strony planują Państwo samodzielnie umieścić ogłoszenie prywatne w serwisie (...) i (...), na bazie stworzonego przez Państwa opisu i zdjęć. Nie planują Państwo żadnych innych działań służących poszukiwaniu nabywcy.

5)  czy zamierzają Państwo nabywać inne nieruchomości w celu ich sprzedaży?

Odpowiedź: W najbliższej przyszłości nie planują Państwo nabywać innych nieruchomości w celu ich sprzedaży. Chcą Państwo skoncentrować się na spłacie swoich zobowiązań finansowych, tj. kredytu hipotecznego na Państwa jedyne mieszkanie przy ul. (…) oraz pożyczek rodzinnych udzielonych przez siostrę Wnioskodawcy D.D. oraz ojca C.C. (obie pożyczki zostały zgłoszone do Urzędu Skarbowego (…)).

6)  w jakim celu nabyli Państwo do majątku wspólnego działkę nr 1?

Odpowiedź: Działkę nabyli Państwo przede wszystkim w celu ochrony kapitału przed utratą wartości. Ojciec Wnioskodawcy C.C. umową darowizny z 23 lipca 2025 r. przekazał Wnioskodawcy 100 000,00 zł (umowa darowizny została zgłoszona do Urzędu Skarbowego (…)). Uznali Państwo, że sfinansowanie zakupu działki w znacznej części pochodzącej z tej kwoty będzie dobrym zabezpieczeniem/lokatą kapitału przed utratą wartości.

7)  w jaki sposób poszukują Państwo lub zamierzają poszukiwać Nabywcy dla ww. działki?

Odpowiedź: Kupno działki zamierzają Państwo w pierwszej kolejności zaproponować właścicielowi sąsiedniej nieruchomości. Sąsiad w ostatnim czasie postawił na swojej działce dom i być może będzie zainteresowany powiększeniem swojego ogrodu. W przypadku braku zainteresowania z jego strony planują Państwo samodzielnie umieścić ogłoszenie prywatne w serwisie (...) i (...) na bazie stworzonego przez nas opisu i zdjęć. Nie planują Państwo żadnych innych działań służących poszukiwaniu nabywcy.

8)  czy planują Państwo udzielać pełnomocnictwa lub jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Państwa imieniu i na Państwa rzecz podmiotom trzecim w związku ze zbywaniem działki np. w celu uzyskania wszelkich decyzji, zgód, pozwoleń związanych ze sprzedażą działki? - jeżeli tak, to należy wskazać możliwy zakres pełnomocnictwa.

Odpowiedź: Nie, nie planują Państwo udzielania pełnomocnictwa lub jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Państwa imieniu i na Państwa rzecz podmiotom trzecim w związku ze zbywaniem działki. Wszystkie dokumenty niezbędne do przeniesienia własności działki – takie jak wypis i wyrys z rejestru gruntów, podstawa nabycia nieruchomości, zaświadczenie o przeznaczeniu działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, o rewitalizacji czy o planie urządzenia lasu skompletują Państwo samodzielnie.

9)  czy zamierzają Państwo zawierać przedwstępną umowę sprzedaży działki? Jeśli tak, to proszę o wskazanie dodatkowo jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień umowy przedwstępnej będą ciążyły na Państwu, a jakie na nabywcy danej nieruchomości? Jakie warunki będzie zawierać umowa przedwstępna sprzedaży, zawarta z nabywcą, które należy spełnić, aby doszło do zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży? Proszę o szczegółowe opisanie.

Odpowiedź: Dopuszczają Państwo zawarcie standardowej umowy przedwstępnej, która zabezpieczy transakcję, tj. pozwoli zarezerwować nieruchomość i określić warunki ostatecznego aktu notarialnego. Umowa przedwstępna zapewni stronie kupującej czas na zgromadzenie finansowania niezbędnego do przeniesienia własności, natomiast strona sprzedająca będzie miała czas na skompletowanie wszystkich niezbędnych dokumentów do podpisania aktu notarialnego wskazanych przez kancelarię notarialną i bank kupujących.

10)  czy dla działki nr 1 występowali Państwo np. o pozwolenie na budowę albo pozwolenie takie będzie wydane do momentu planowanej sprzedaży?

Odpowiedź: Dla działki nr 1 nie występowali Państwo o pozwolenie na budowę. Takie pozwolenie nie będzie także wydawane do momentu planowanej sprzedaży. Nabywca działki będzie decydował o tym, czy i jaki budynek będzie stawiał na tej działce.

11)  czy sprzedawali Państwo wcześniej inne działki? Jeżeli tak, to czy z tytułu tej sprzedaży występowali Państwo jako podatnik VAT czynny.

Odpowiedź: Tak, wcześniej sprzedawali Państwo inne działki. W przypadku sprzedaży żadnej z działek nie występowali Państwo jako podatnik czynny.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone we wniosku nr 1)

Czy w opisanym stanie faktycznym, sprzedaż działki będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT przez podmiot, który prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2, czy też będzie stanowiła wyzbycie się majątku prywatnego niepodlegające temu podatkowi?

Stanowisko Zainteresowanych w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług

Zdaniem Wnioskodawców, sprzedaż nie podlega VAT.

Zgodnie z orzecznictwem TSUE, dla uznania kogoś za podatnika VAT konieczne jest podejmowanie aktywnych działań (np. uzbrajanie terenu, marketing). Brak takich działań oraz fakt, że nieruchomość nie była częścią firmy Wnioskodawcy, świadczy o zarządzie majątkiem osobistym.

Kryterium handlowca - brak spełnienia

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności wyrokiem z 15 września 2011 r. w połączonych sprawach C-180/10 i C-181/10 (Słaby i Kuć), sama sprzedaż gruntu budowlanego nie przesądza o prowadzeniu działalności gospodarczej podlegającej VAT. O kwalifikacji jako działalność gospodarcza decyduje podjęcie aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, angażujących środki podobne do tych stosowanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

W niniejszej sprawie Wnioskodawcy:

·         nie prowadzą działalności deweloperskiej ani agencji nieruchomości,

·         nie dokonywali uzbrojenia działki ani jej podziału geodezyjnego w celu zwiększenia wartości,

·         nie prowadzili zorganizowanych działań marketingowych (ogłoszenia, pośrednicy działający na zlecenie w charakterze typowym dla przedsiębiorcy),

·         nabyli działkę do majątku prywatnego, a nie na potrzeby firmy.

Majątek prywatny - brak związku z działalnością

Działka przez cały okres posiadania pozostawała składnikiem majątku prywatnego Wnioskodawców. Nie była ujęta w ewidencji środków trwałych, nie służyła czynnościom opodatkowanym VAT, nie odliczono od niej podatku naliczonego. Zgodnie z uchwałą NSA z 24 października 2011 r. (sygn. I FPS 2/11), a także późniejszym orzecznictwem (m.in. wyrok NSA z 18 października 2018 r., sygn. I FSK 1498/16), sprzedaż nieruchomości wchodzącej w skład majątku osobistego, służącej zaspokojeniu potrzeb prywatnych, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu VAT.

Sporadyczność transakcji

Wnioskodawczyni (żona) na przestrzeni 10 lat prowadzenia działalności gospodarczej dokonała dwie transakcje sprzedaży gruntów - jako podmiot korzystający ze zwolnienia podmiotowego z VAT (art. 113 ust. 1 ustawy o VAT), pozostający całkowicie poza systemem podatku VAT. Wnioskodawca (mąż) - czynny podatnik VAT w zakresie sprzedaży detalicznej - nie dokonał w ramach swojej działalności żadnej transakcji dotyczącej sprzedaży gruntu. Incydentalność transakcji w zakresie obrotu gruntami po obu stronach wyklucza przypisanie Wnioskodawcom cech podmiotu zawodowo trudniącego się obrotem nieruchomościami (por. wyrok WSA w Warszawie z 21 lutego 2019 r., sygn. III SA/Wa 1485/18).

Cel prywatny transakcji

Środki ze sprzedaży przeznaczone zostaną na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe. Okoliczność ta potwierdza prywatny charakter transakcji i brak związku z prowadzoną działalnością gospodarczą polegającą na handlu detalicznym.

Zwolnienie podmiotowe Wnioskodawczyni z VAT

Wnioskodawczyni nigdy nie była czynnym podatnikiem VAT - przez cały okres prowadzenia działalności korzystała ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Okoliczność ta ma kluczowe znaczenie z następujących powodów:

• Wnioskodawczyni korzystająca ze zwolnienia podmiotowego z art. 113 nie jest podatnikiem VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT. Jej udział w sprzedaży wspólnej działki z definicji nie może rodzić obowiązku podatkowego w VAT, niezależnie od charakteru transakcji.
• brak odliczenia VAT naliczonego przy nabyciu działki - skoro Wnioskodawczyni nie jest podatnikiem VAT, a mąż Wnioskodawczyni nie związał działki ze swoją działalnością detaliczną, przy nabyciu nie odliczono podatku naliczonego. Brak tego odliczenia jest jednym z kluczowych wyznaczników transakcji spoza łańcucha VAT.
• Wnioskodawca czynny podatnik VAT - przedmiotem jego działalności jest sprzedaż detaliczna. Działka wchodzi w skład majątku wspólnego i nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych żadnej z działalności. Planowana sprzedaż stanowi wyłącznie zarządzanie majątkiem prywatnym małżonków, pozostającego poza zakresem VAT.

Wnioskodawcy wnoszą o potwierdzenie, że planowana sprzedaż działki gruntu wchodzącej w skład ich majątku prywatnego, nabytej i posiadanej w celach prywatnych, bez cech aktywności handlowej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jako transakcja spoza zakresu art. 15 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwanej dalej: „Kodeks cywilny”.

Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.

Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:

W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:

Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W myśl art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Przepis art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że:

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Niezależnie od powyższego, zgodnie z powołanymi przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, nieruchomości spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż (a także sprzedaż udziałów we współwłasności nieruchomości) jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:

Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji:

a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym zasiedleniem;

b) dostawa terenu budowlanego.

W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

‒  po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

‒    po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy), jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r., w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że:

Czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego:

Formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym udziału w nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjęli Sprzedający w odniesieniu do działki będącej przedmiotem sprzedaży.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych:

„Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że przez termin „zamiar” należy pojmować nie wolę wewnętrzną, ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych możliwych do stwierdzenia okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru muszą istnieć obiektywne dowody potwierdzające przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów prywatnych. Dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i podejmowanych w odniesieniu do niego działań w całym okresie posiadania.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawczyni również prowadzi działalność gospodarczą, jednak nie była i nie jest czynnym podatnikiem VAT, korzystając ze zwolnienia podmiotowego.

Wnioskodawca i Wnioskodawczyni pozostają w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój ustawowej wspólności majątkowej. Wnioskodawcy nabyli do majątku wspólnego działkę nr 1, którą zamierzają Państwo sprzedać. Nabycie działki nr 1 nastąpiło w postępowaniu egzekucyjnym, co zostało potwierdzone postanowieniem Sądu Rejonowego w 2025 r. Nabycie nie było opodatkowane podatkiem VAT.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy planowana sprzedaż działki opisanej we wniosku będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż przedmiotowej działki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić, czy w odniesieniu do tej czynności będą Państwo spełniać przesłanki do uznania za podatników podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w stosunku do sprzedaży działki nr 1 brak jest przesłanek pozwalających uznać każdego z Państwa za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Jak wynika z wniosku, działka nr 1 została nabyta w celu ochrony wartości kapitału otrzymanego przez Wnioskodawcę w drodze darowizny od ojca. Pomimo prowadzenia przez Państwa odrębnych działalności gospodarczych, działka nr 1 nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych żadnej z tych działalności, nie była wykorzystywana na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Działka nie była również dzierżawiona. Zgodnie z Państwa wskazaniem - działka służyła wyłącznie celom prywatnym.

Sam fakt, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, a Wnioskodawczyni prowadzi odrębną działalność gospodarczą i korzysta ze zwolnienia podmiotowego, nie przesądza o tym, że każda dokonywana przez Państwa czynność dotycząca składnika majątku wspólnego będzie wykonywana w ramach działalności gospodarczej. Dla oceny skutków podatkowych sprzedaży działki istotny jest bowiem charakter konkretnej czynności oraz sposób wykorzystywania nieruchomości, a także działania podejmowane w związku z jej sprzedażą.

Z opisu sprawy wynika, że działka jest nieogrodzona, niezagospodarowana, porośnięta samosiejkami. Nie znajdują się na niej żadne budynki ani budowle. Działka posiada bezpośredni dostęp do drugi publicznej. W drodze gmina wybudowała sieć wodociągową oraz kanalizacyjną, w drodze dostępna jest sieć energetyczna. Żadne z tych udogodnień nie zostały wprowadzone na prośbę lub zlecenie Wnioskodawców, wynikały wyłącznie z planów inwestora (gminy. Do momentu transakcji sprzedaży przedmiotowej działki, nie będą Państwo podejmować jakichkolwiek czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości działki. Nie będą Państwo doprowadzać mediów, nie będą Państwo uzbrajać działki ani grodzić terenu. Dla działki nr 1 nie występowali Państwo o pozwolenie na budowę.

Nie podejmowali i nie zamierzają Państwo podejmować aktywnych działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia mające na celu dokonanie sprzedaży nieruchomości. Kupno działki zamierzają Państwo zaproponować właścicielowi sąsiedniej działki. Ewentualna publikacja ogłoszenia na portalach internetowych, takich jak (...) lub (...), będzie miała charakter zwykłego ogłoszenia prywatnego i sama w sobie nie świadczy o prowadzeniu profesjonalnej działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Wnioskodawczyni sprzedawała inne działki, lecz z tytułu tej sprzedaży nie występowała jako podatnik VAT czynny.

W związku z planowaną sprzedażą działki dopuszczają Państwo zawarcie standardowej umowy przedwstępnej, która zabezpieczy transakcję. Umowa przedwstępna zapewni stronie kupującej czas na zgromadzenie finansowania niezbędnego do przeniesienia własności, natomiast strona sprzedająca będzie miała czas na skompletowanie wszystkich niezbędnych dokumentów. Nie planują Państwo udzielania pełnomocnictwa lub jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Państwa imieniu i na Państwa rzecz podmiotom trzecim w związku ze zbywaniem działki. Wszystkie dokumenty niezbędne do przeniesienia własności działki skompletują Państwo samodzielnie.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży działki nr 1 nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądza, iż sprzedaż ww. działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Państwa aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach połączonych C-180/10, C-181/10.

W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że w związku ze sprzedażą działki wystąpią Państwo w charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Działania podejmowane przez Państwa należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, będą Państwo korzystali z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Zatem dokonując sprzedaży działki nr 1 będą Państwo korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia każdego z Państwa cech podatnika podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży udziałów w działce, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, planowana sprzedaż działki nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 dotyczącego podatku od towarów i usług. W zakresie pytania nr 2 dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.