0114-KDIP1-1.4012.419.2026.3.MŻ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania, że dostawa Nieruchomości (wydzielonych działek nr 2 i 3) będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niewyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, opodatkowania ww. dostawy podatkiem VAT w związku z rezygnacją ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy oraz prawa Kupującego do obniżenia podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony z faktury dokumentującej ww. dostawę.

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem, które wpłynęło 7 lipca 2026 r.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowana będąca stroną postępowania:

• A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa

2)  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

• B. Spółka Akcyjna

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą będącym stroną postępowania jest spółka A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w (…) (dalej: „Sprzedający”). Sprzedający jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w Polsce i pozostanie nim na moment zawarcia Umowy sprzedaży.

Zainteresowanym niebędącym stroną postępowania (dalej: „Kupujący”) jest spółka B. spółka akcyjna z siedzibą w (…). Kupujący zostanie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w Polsce przed dniem zawarcia Umowy sprzedaży.

Sprzedający i Kupujący (dalej łącznie: „Strony Transakcji” lub „Zainteresowani”) zawrą umowę sprzedaży nieruchomości opisanej poniżej (dalej: „Umowa sprzedaży” albo „Transakcja”).

Przedmiotem Transakcji będzie prawo użytkowania wieczystego dwóch sąsiadujących działek ewidencyjnych położonych w (…), wraz ze związanym z nim prawem odrębnej własności posadowionego na nich budynku biurowego oraz budowli (dalej: „Nieruchomość”), tj.:

1)  prawo użytkowania wieczystego (do dnia 9 września 2090 r.) działki nr 2 obręb (…); oraz

2)  prawo użytkowania wieczystego (do dnia 9 września 2090 r.) działki nr 3, obręb (…).

Działki nr 2 oraz 3 powstały w wyniku podziału geodezyjnego pierwotnych działek nr 5 oraz 6 [obręb (…)]. Podział nastąpił w związku z decyzją administracyjną dotyczącą pasa drogowego (…). Pozostałe działki powstałe na skutek podziału geodezyjnego nie wchodzą w skład Nieruchomości i nie są przedmiotem Transakcji.

Na dzień złożenia niniejszego wniosku nowy podział geodezyjny nie został jeszcze ujawniony w księgach wieczystych - w księgach wieczystych nadal figurują pierwotne działki nr 5 oraz 6, dla których Sąd Rejonowy (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi odpowiednio:

1)    księgę wieczystą nr (…) (obejmującą pierwotną działkę nr 5, z której wydzielona została m.in. obecna działka nr 2); oraz

2)    księgę wieczystą nr (…) (obejmującą pierwotną działkę nr 6, z której wydzielona została m.in. obecna działka nr 3).

Na działce nr 2 posadowiony jest 9-kondygnacyjny budynek biurowy (8 kondygnacji nadziemnych oraz 1 kondygnacja podziemna). Budynek wyposażony jest w pełną infrastrukturę techniczną, w tym instalacje sanitarną, wodociągową i kanalizacji sanitarnej, sieci komputerowej przewodowej, klimatyzacji i ogrzewania, wentylacji pomieszczeń, elektryczną, odgromową, ppoż. (system oddymiania klatki schodowej, podręczny sprzęt gaśniczy, wewnętrzna instalacja hydrantowa oraz woda do zewnętrznego gaszenia pożaru z hydrantu zewnętrznego).

Na działkach wchodzących w skład Nieruchomości posadowione są następujące obiekty, wzniesione i sfinansowane przez Sprzedającego:

1)  na działce nr 2 - utwardzona nawierzchnia stanowiąca stropodach garażu podziemnego, opaska z kruszywa, schody terenowe, gabiony, palisady, instalacja zewnętrzna kanalizacji deszczowej, parking o nawierzchni z kostki brukowej, wjazd od (…);

2)  na działce nr 3 - parking o nawierzchni z kostki brukowej.

Na terenie Nieruchomości nie znajdują się żadne obiekty wzniesione przez najemców ani osoby trzecie. Wszystkie budynki, budowle i urządzenia posadowione na Nieruchomości zostały wzniesione i sfinansowane przez Sprzedającego oraz stanowią jego własność.

W czerwcu 2012 r. Sprzedający nabył na podstawie umowy sprzedaży niezabudowaną nieruchomość gruntową. Po nabyciu gruntu Sprzedający zrealizował na nim inwestycję budowlaną polegającą na wzniesieniu budynku biurowego wraz z towarzyszącymi budowlami. Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie stała się ostateczna 25 maja 2016 r., a pierwsi najemcy rozpoczęli korzystanie z powierzchni biurowca w czerwcu 2016 r.

Od momentu oddania do użytkowania w 2016 r. Nieruchomość jest wykorzystywana przez Sprzedającego wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Większość powierzchni budynku jest przedmiotem umów najmu zawartych z najemcami zewnętrznymi, natomiast część powierzchni jest wykorzystywana przez Sprzedającego na własne potrzeby (siedziba Sprzedającego oraz zaplecze administracyjne związane z obsługą Nieruchomości). Sprzedający nie wykorzystywał Nieruchomości na potrzeby działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.

W okresie poprzedzających 2 lat przed planowaną Transakcją Sprzedający nie ponosił wydatków na ulepszenie budynku ani którejkolwiek z budowli wchodzących w skład Nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, których wartość stanowiłaby co najmniej 30% wartości początkowej tych obiektów. Tym samym w okresie 2 lat poprzedzających dostawę nie doszło do ponownego pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.

Przedmiotem Umowy sprzedaży będzie wyłącznie Nieruchomość, tj. prawo użytkowania wieczystego działek nr 2 i 3 wraz z prawem własności posadowionego na nich budynku biurowego, budowli, urządzeń budowlanych oraz przyłączy.

Wraz z Nieruchomością na Kupującego przejdą z mocy prawa, zgodnie z art. 678 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (dalej: „k.c.”), prawa i obowiązki wynikające z umów najmu zawartych przez Sprzedającego z dotychczasowymi najemcami. Wraz z umowami najmu przejdą również związane z nimi zabezpieczenia złożone przez najemców.

Ponadto na Kupującego zostanie przeniesiona dokumentacja bezpośrednio związana z Nieruchomością niezbędna do dalszego korzystania z niej i kontynuowania umów najmu.

Przedmiotem Umowy sprzedaży nie będą natomiast w szczególności następujące składniki majątku Sprzedającego ani związane z nimi prawa i obowiązki:

a)  prawa i obowiązki z umów kredytowych lub innych zawartych przez Sprzedającego, których celem było pozyskanie finansowania nabycia Nieruchomości czy wybudowanie budynków czy budowli;

b)  należności oraz zobowiązania pieniężne (inne niż wynikające z umów najmu);

c)  ewentualne koncesje, licencje, zezwolenia;

d)  know-how i tajemnica przedsiębiorstwa Sprzedającego;

e)  oznaczenia indywidualizujące przedsiębiorstwo Sprzedającego (firma Sprzedającego);

f)   księgi rachunkowe Sprzedającego, ani też dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Sprzedającego (z wyłączeniem dokumentacji dotyczących Nieruchomości i dokumentów związanych z umowami najmu/dzierżawy);

g)  zobowiązania Sprzedającego (inne niż wynikające z umów najmu);

h)  środki pieniężne Sprzedającego, czy umowy rachunków bankowych Sprzedającego;

i)    ewentualne prawa i obowiązki Sprzedającego wynikające z zawartych przez niego umów o świadczenie usług księgowych czy umów o świadczenie usług prawnych;

j)    prawa i obowiązki z umów dotyczących zarządzania Nieruchomością i bieżącej obsługi administracyjno-technicznej; po nabyciu Nieruchomości Kupujący we własnym zakresie zorganizuje obsługę administracyjną i techniczną Nieruchomości - czy to poprzez zawarcie własnych umów z wyspecjalizowanymi podmiotami zewnętrznymi, czy poprzez wykorzystanie własnych zasobów;

k)  prawa i obowiązki (w tym zobowiązania) wynikające z umów o pracę w związku z przejściem części zakładu pracy w rozumieniu art. 23¹ ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 ze zm.), gdyż Sprzedający nie zatrudnia żadnych pracowników na podstawie umowy o pracę.

Nieruchomość - wraz z prawami i obowiązkami związanymi z jej wynajmem - nie została i nie zostanie do dnia Transakcji w jakikolwiek sposób wyodrębniona w strukturze Sprzedającego:

1)  brak wyodrębnienia organizacyjnego - Nieruchomość nie stanowi i nie będzie stanowić działu, oddziału, zakładu, wydziału, pionu, departamentu ani jakiejkolwiek innej formalnie wyodrębnionej jednostki organizacyjnej w dokumentach korporacyjnych Sprzedającego (statut, regulamin organizacyjny, uchwały wspólników); Sprzedającemu nie przysługuje również odrębna struktura zarządcza dedykowana wyłącznie Nieruchomości; Sprzedający nie zatrudnia żadnych pracowników na podstawie umowy o pracę; jedynymi osobami świadczącymi usługi związane z Nieruchomością są dwie osoby fizyczne w relacjach cywilnoprawnych (umowa B2B na zarządzanie Nieruchomością oraz umowa zlecenia na wsparcie techniczne), niestanowiące wyodrębnionego zespołu pracowniczego;

2)  brak wyodrębnienia finansowego - Sprzedający prowadzi jedną ewidencję rachunkową dla całości swojej działalności; przyjęty sposób prowadzenia ewidencji nie pozwala na bezpośrednie i jednoznaczne przyporządkowanie przychodów, kosztów, należności i zobowiązań do Nieruchomości jako odrębnej jednostki; Sprzedający nie sporządza dla Nieruchomości odrębnego bilansu ani rachunku zysków i strat dla celów zarządczych, ani nie ma takiej możliwości w oparciu o prowadzoną ewidencję;

3)  brak wyodrębnienia funkcjonalnego - Nieruchomość nie realizuje również własnych funkcji i zadań gospodarczych odrębnych od podstawowych zadań i funkcji przedsiębiorstwa Sprzedającego jako całości.

Celem niniejszego wniosku jest uzyskanie potwierdzenia, czy planowana Transakcja podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz nie stanowi sprzedaży przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a także czy Kupujący będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT.

Wobec Sprzedającego nie ma zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Zainteresowani zamierzają złożyć oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT.

Ponadto, jeśli chodzi o ewentualną możliwość zastosowania odliczenia podatku VAT - w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy o VAT. Kupujący w przyszłości zamierza wykorzystać Nieruchomość do czynności opodatkowanych - tj. do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej m.in. na świadczeniu usług wynajmu czy też do dalszej sprzedaży Nieruchomości. Sprzedający i Kupujący nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 32 ustawy o VAT.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Znajdujący się na działce nr 3 parking o nawierzchni z kostki brukowej stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowalne (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524). Parking został wzniesiony i sfinansowany przez Sprzedającego jako element całościowej inwestycji obejmującej Nieruchomość. Parking jest trwale związany z gruntem oraz został wprowadzony do prowadzonej przez Sprzedającego ewidencji środków trwałych.

Pytania

1)  Czy planowane zbycie Nieruchomości w ramach Transakcji będzie stanowiło dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, tj. dostawę niestanowiącą sprzedaży przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT?

2)  Czy sprzedaż Nieruchomości wraz z znajdującymi się na ich terenie budynkami, budowlami lub ich częściami stanowić będzie odpłatną dostawę towarów zwolnioną z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a jednocześnie Sprzedający będzie uprawniony do rezygnacji ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT?

3)  Czy Kupujący w związku z planowanym nabyciem Nieruchomości będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej dostawę tych towarów na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT?

Stanowisko Zainteresowanych w sprawie

Ad 1

W ocenie Zainteresowanych, planowana sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie stanowiła dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, tj. dostawę niestanowiącą sprzedaży przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Ad 2

Według Zainteresowanych, sprzedaż Nieruchomości wraz z znajdującymi się na jej terenie budynkiem, budowlami lub ich częściami będzie stanowić odpłatną dostawę towarów zwolnioną z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a jednocześnie Sprzedający będzie uprawniony do rezygnacji ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.

Ad 3

W ocenie Zainteresowanych, Kupujący w związku z planowanym nabyciem Nieruchomości będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentającej dostawę tych towarów na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska zainteresowanych

Ad 1

Uwagi wstępne

Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W konsekwencji ocena planowanej Transakcji wymaga ustalenia, czy jej przedmiot stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ k.c., do którego odsyła art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, albo zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. W ocenie Zainteresowanych żaden z powyższych warunków nie jest w niniejszej sprawie spełniony.

Brak możliwości uznania Przedmiotu Transakcji za przedsiębiorstwo

Pojęcie przedsiębiorstwa nie zostało zdefiniowane na gruncie przepisów ustawy o VAT. Pojęcie to zostało jednak zdefiniowane w art. 55¹ k.c. Stosownie do treści przedmiotowej regulacji, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

• oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części, nazwa przedsiębiorstwa,
• własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
• prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
• wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
• koncesje, licencje i zezwolenia,
• patenty i inne prawa własności przemysłowej,
• majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
• tajemnice przedsiębiorstwa,
• księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zainteresowani stoją na stanowisku, że planowanej Transakcji nie można uznać za dostawę przedsiębiorstwa. Za przeniesienie przedsiębiorstwa nie można bowiem przyjąć Transakcji mającej za przedmiot ściśle określone składniki majątkowe oraz wskazane składniki niematerialne ściśle związane z budynkiem biurowca (w tym dokumentację dot. biurowca).

Przeniesienie przedsiębiorstwa polega bowiem na przeniesieniu w pełni funkcjonalnej i samodzielnej jednostki organizacyjnej, która jest zdolna do realizowania celów gospodarczych.

Należy natomiast wskazać, iż Przedmiot Transakcji nie będzie obejmować szeregu składników niezbędnych do funkcjonowania przedsiębiorstwa określonych chociażby w przywołanej wyżej definicji z art. 55¹ k.c. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego przedmiotem Transakcji nie będzie m.in. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo Sprzedającego, środki pieniężne i umowy rachunków bankowych, ewentualne koncesje, licencje, zezwolenia, księgi rachunkowe i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (z wyłączeniem dokumentacji bezpośrednio dotyczącej Nieruchomości i dokumentów związanych z umowami najmu/ dzierżawy), prawa i obowiązki z umów dotyczących zarządzania Nieruchomością i bieżącej obsługi administracyjno-technicznej, ewentualne prawa i obowiązki z umów o świadczenie usług księgowych i prawnych, jak również zobowiązania Sprzedającego (inne niż wynikające z umów najmu/ dzierżawy).

Na Kupującego zostaną przeniesione wyłącznie te składniki, które ze względu na swój charakter są ściśle związane z Nieruchomością, a nie z przedsiębiorstwem Sprzedającego jako całością, tj. dokumentacja dotycząca Nieruchomości (np. pozwolenia na budowę i na użytkowanie biurowca). Na Kupującego przejdą również automatycznie umowy najmu podpisane z najemcami powierzchni biurowych. Przeniesienie umów najmu wynika bowiem literalnie z art. 678 k.c., a zatem przeniesienie tego rodzaju praw jest nieuniknione w związku ze sprzedażą nieruchomości, z którą takie umowy są powiązane.

Warto również mieć na uwadze, że zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez organy podatkowe (np. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 23 czerwca 2020 r. sygn. 0111-KDIB3-2.4012.207.2020.2.EJU):

Potwierdza to także orzecznictwo sądowe, np. w wyroku z 14 marca 2023 r. sygn. I FSK 2093/18, NSA wskazał, że:

„w art. 2 pkt 27e w zw. z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie chodzi o zespół składników majątkowych, które po włączeniu do majątku nabywcy i podjęciu określonych działań (np. zawarciu umów najmu, zatrudnieniu lub wydzieleniu grupy pracowników do obsługi tej działalności) będą mogły funkcjonować jako niezależny zakład (dział, wydział itp.). a o przekazanie takiego zespołu składników majątkowych, który już jest zdolny do samodzielnego funkcjonowania w takim charakterze”.

Jak zostało wykazane powyżej, z uwagi na to, że Kupujący nie przejmuje ogółu zobowiązań i należności Sprzedającego (poza tymi, które przechodzą z mocy prawa wraz z umowami najmu), a także innych elementów przedsiębiorstwa Sprzedającego, przedmiot Transakcji nie będzie tworzył funkcjonalnej całości zdolnej do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

W świetle powyższego nie sposób uznać, aby w ramach planowanej Transakcji doszło do zbycia przedsiębiorstwa Sprzedającego.

Brak możliwości uznania Przedmiotu Transakcji za zorganizowaną część przedsiębiorstwa

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. W świetle przywołanego przepisu zorganizowana część przedsiębiorstwa istnieje, jeżeli łącznie spełnione są następujące przesłanki:

a)  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

b)  zespół ten jest organizacyjnie wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

c)  zespół ten jest finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

d)  zespół ten jest przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych (wyodrębnienie funkcjonalne);

e)  zespół ten mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Przesłanka zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań

W orzecznictwie sądowym oraz interpretacjach podatkowych wskazuje się, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie może być utożsamiana wyłącznie z sumą poszczególnych/ przypadkowych składników, przy pomocy których w przyszłości będzie można prowadzić działalność. Powinna ona stanowić zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), przy czym istotna jest rola, jaką te składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu istniejącego przedsiębiorstwa. Stanowisko takie zaprezentowane zostało przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 stycznia 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.645.2023.1.AKA, w której organ wskazał, że:

„(…) aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.”

Zgodnie z podejściem prezentowanym w interpretacjach organów podatkowych, przesłanka dotycząca przeniesienia składników niematerialnych, w tym zobowiązań, jest uznawana za spełnioną w przypadku, gdy przedmiot transakcji obejmuje wszystkie umowy, wierzytelności oraz zobowiązania niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej przez zbywaną część przedsiębiorstwa.

Odnosząc powyższe argumenty do zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem niniejszego wniosku, należy wskazać, że Transakcja obejmie przeniesienie Nieruchomości oraz wybranych praw i obowiązków ściśle z nią związanych. Przedmiotem Umowy sprzedaży nie będą z kolei m.in. indywidualne oznaczenie przedsiębiorstwa Sprzedającego, wierzytelności, środki pieniężne na rachunkach bankowych, księgi rachunkowe ani w zdecydowanej większości zobowiązania Sprzedającego (z wyjątkiem praw i obowiązków wynikających z umów najmu/dzierżawy). Składniki objęte Przedmiotem Transakcji nie pozostają ze sobą w takich relacjach, aby można było uznać je za zorganizowany zespół przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych, zdolny do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Ponadto należy również podkreślić, że w ramach Umowy sprzedaży nie dojdzie do przeniesienia zobowiązań pracowniczych, gdyż Sprzedający nie zatrudnia pracowników.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na dorobek orzeczniczy Naczelnego Sądu Administracyjnego, który m.in. w wyroku z 28 stycznia 2019 r. I FSK 293/17 wskazał, że:

„Naczelny Sąd Administracyjny uważa natomiast, że elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe i obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza. Skoro Spółka kadry takiej nie posiadała, to oczywiste jest, że nie może być to argument świadczący o istnieniu zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wręcz przeciwnie - powyższa okoliczność świadczy o tym, że utrzymanie nieruchomości nie jest czynnością na tyle złożoną, by Spółka zmuszona była do zatrudniania etatowych pracowników. W związku z powyższym brak zatrudniania pracowników świadczy o tym, że nieruchomość nie mogła być postrzegana jako zorganizowana część przedsiębiorstwa”.

Mając powyższe na uwadze należy również zaznaczyć, że Sprzedający nie zatrudnia pracowników na podstawie umowy o pracę. Sprzedający korzysta wyłącznie z usług dwóch osób fizycznych świadczonych na podstawie umów cywilnoprawnych - jednej osoby świadczącej usługi w zakresie zarządzania Nieruchomością w formule kontraktu B2B oraz jednej osoby świadczącej usługi o charakterze techniczno-obsługowym na podstawie umowy zlecenia. Sprzedający nie dysponuje zatem wyodrębnionym zapleczem personalnym, a obie wskazane umowy stanowią zewnętrzne, kontraktowe wsparcie operacyjne, które nie zostanie przeniesione na Kupującego w ramach Transakcji.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego opisanego w niniejszym wniosku, skoro Sprzedający nie zatrudnia pracowników na podstawie umowy o pracę, a osoby świadczące na jego rzecz usługi pozostają z nim wyłącznie w relacjach cywilnoprawnych, to w świetle przytoczonego powyżej poglądu, stanowi to istotny argument przemawiający za brakiem możliwości kwalifikowania Transakcji jako zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Uwzględniając powyższe, w ocenie Zainteresowanych Przedmiot Transakcji będzie obejmował wprawdzie zespół składników materialnych i niematerialnych, jednak nie będzie on na tyle zorganizowany, aby można było uznać go za strukturę przeznaczoną do realizacji określonych zadań gospodarczych. Jednocześnie należy zwrócić szczególną uwagę, że ogół zobowiązań Sprzedającego nie zostanie objęty Transakcją (poza zobowiązaniami przechodzącymi z mocy prawa wraz z umowami najmu na podstawie art. 678 § 1 k.c.), podczas gdy zobowiązania stanowią nieodłączny element analizowanej przesłanki. W rezultacie nie zostanie spełniony warunek istnienia zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań.

Choć niespełnienie choćby jednej z przesłanek określonych w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT przesądza o braku możliwości uznania Przedmiotu Transakcji za ZCP, Zainteresowani wskazują, że w ich ocenie również pozostałe warunki definiujące zorganizowaną część przedsiębiorstwa nie są w niniejszej sprawie spełnione.

Warunki wyodrębnienia organizacyjnego

Wyodrębnienie organizacyjne nie zostało zdefiniowane w świetle przepisów ustawy o VAT oraz innych przepisów podatkowych. W praktyce przyjmuje się, że wyodrębnienie organizacyjne polega na przypisaniu danej części przedsiębiorstwa do określonego miejsca w jego strukturze organizacyjnej. Najczęściej przejawia się ono poprzez formalne wydzielenie w strukturze przedsiębiorstwa części jego majątku wraz z odpowiednimi składnikami niemajątkowymi w postaci odrębnej jednostki organizacyjnej, takiej jak dział, zespół, departament, pion, wydział, oddział lub zakład.

Dodatkowo, w interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego wskazuje się, że takie wydzielenie powinno również wiązać się z przypisaniem wyodrębnionej jednostce odpowiednich zespołów składników materialnych i niematerialnych oraz pracowników niezbędnych do prowadzenia określonych zadań gospodarczych, a także określonych uprawnień w zakresie prowadzonej przez nią działalności.

Przykładowo, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 29 grudnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.515.2023.2.EB stwierdził, że:

Nieruchomość nie stanowi i nie będzie stanowić na moment Transakcji formalnie odrębnego przedsiębiorstwa. Przedmiot Transakcji nie został i nie zostanie również wyodrębniony w formie działu, zespołu, departamentu, pionu, wydziału, czy też oddziału bądź zakładu lub jakiejkolwiek innej jednostki organizacyjnej w dokumentach korporacyjnych Sprzedającego. Przedmiot Transakcji nie jest także wyodrębniony w ramach przedsiębiorstwa Sprzedającego pod względem organizacyjnym i nie posiada własnej, wewnętrznej struktury organizacyjnej. Nie realizuje on również samodzielnych funkcji ani zadań gospodarczych, odrębnych od podstawowej działalności i funkcji przedsiębiorstwa Sprzedającego jako całości. Przedmiotowi Transakcji nie przypisano żadnego zespołu pracowniczego, co pozostaje spójne z faktem, że Sprzedający nie zatrudnia pracowników.

Mając na uwadze przedstawioną powyżej argumentację oraz opis zdarzenia przyszłego zaprezentowany na wstępie niniejszego wniosku, Zainteresowani stoją na stanowisku, że Przedmiot Transakcji nie stanowi wyodrębnionego organizacyjnie, niezależnego zespołu składników majątkowych w ramach działalności Sprzedającego. W konsekwencji, w ich ocenie, Przedmiot Transakcji nie spełnia przesłanki wyodrębnienia organizacyjnego, wymaganej dla uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Warunki wyodrębnienia finansowego

Pojęcie wyodrębnienia finansowego również nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o VAT.

Zgodnie z ugruntowaną praktyką organów podatkowych przyjmuje się, że warunek ten jest spełniony w sytuacji, gdy prowadzona ewidencja księgowa umożliwia przypisanie przychodów i kosztów oraz aktywów i pasywów do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Organy podatkowe podkreślają, że

„wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa” (tak m.in.: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 5 stycznia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.645.2023.1.AKA; z 29 grudnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.515.2023.2.EB; z 22 maja 2020 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.133.2020.5.EW; z 4 czerwca 2020 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.180.2020.3.ISK).

Wyodrębnienie finansowe występuje zatem wówczas, gdy możliwe jest ustalenie podstawowych danych dotyczących sytuacji finansowej oraz majątkowej zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Uwzględniając powyższe okoliczności, należy wskazać, że stosowany przez Sprzedającego sposób prowadzenia ewidencji księgowej nie umożliwia jednoznacznego przyporządkowania przychodów, kosztów oraz aktywów i pasywów do Przedmiotu Transakcji. Jak wskazano w poprzednim punkcie, Przedmiot Transakcji nie został również wyodrębniony w strukturze wewnętrznej Sprzedającego, a tym samym nie funkcjonuje jako odrębna jednostka, której można przypisać odpowiednie dane bilansowe. W konsekwencji Sprzedający nie posiada możliwości bezpośredniego ustalenia wyniku finansowego ani sporządzenia odrębnych sprawozdań finansowych na potrzeby zarządcze dla Przedmiotu Transakcji jako całości.

W związku z powyższym, w ocenie Zainteresowanych przesłanka wyodrębnienia finansowego zespołu składników w ramach istniejącego przedsiębiorstwa nie zostanie spełniona w odniesieniu do Przedmiotu Transakcji.

Kryteria wyodrębnienia funkcjonalnego i możliwości samodzielnej realizacji zadań gospodarczych

Wyodrębnienie funkcjonalne polega na przypisaniu określonego zespołu składników majątkowych i niemajątkowych do realizacji konkretnych zadań gospodarczych. W praktyce wskazuje się, że zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna stanowić potencjalnie samodzielne przedsiębiorstwo, zdolne do niezależnego wykonywania przypisanych mu funkcji gospodarczych w ramach dotychczasowej działalności. Należy podkreślić, że Nieruchomość wraz z towarzyszącymi jej wybranymi prawami i obowiązkami nie będzie obejmowała elementów wystarczających do umożliwienia Kupującemu samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej.

Kupujący nie będzie w stanie realizować zadań gospodarczych wyłącznie w oparciu o składniki majątku objęte Przedmiotem Transakcji. Na moment Transakcji Nieruchomość nie stanowiłaby samodzielnego przedsiębiorstwa zdolnego do prowadzenia działalności gospodarczej bez konieczności zaangażowania dodatkowych zasobów własnych Kupującego oraz podjęcia odpowiednich działań organizacyjnych i operacyjnych umożliwiających prowadzenie działalności w oparciu o Przedmiot Transakcji.

Należy również wskazać, że Minister Finansów w dniu 11 grudnia 2018 r. opublikował objaśnienia podatkowe ,,Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych" (dalej jako: „Objaśnienia”), które to mają służyć zwiększeniu pewności stosowania prawa u podatników poprzez zmniejszenie ryzyka kwestionowania poprawności rozliczeń w podatku VAT przez organy podatkowe przy transakcjach sprzedaży nieruchomości. Z treści Objaśnień wynika, że jedynie w wyjątkowych okolicznościach dostawa nieruchomości komercyjnych może zostać uznana za czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT. Takie okoliczności występują, gdy:

1)  istnieje zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

2)  istnieje faktyczna możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Minister Finansów stwierdził, że celem weryfikacji istnienia faktycznej możliwości kontynuowania działalności przy użyciu składników majątkowych wchodzących w skład Transakcji należy ustalić czy na nabywcę przenoszone są wszystkie wskazane poniżej elementy:

a)  prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finasowania i jest stroną takich umów;

b)  umowy o zarządzanie nieruchomością;

c)  umowy zarządzania aktywami;

d)  należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.

Jak zostało to przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, Umowa sprzedaży nie będzie obejmowała umowy o zarządzanie nieruchomością ani umowy zarządzania aktywami, Przedmiotem Transakcji nie będą prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono Sprzedawcy finansowania dłużnego na Nieruchomości, a także środki pieniężne związane z przenoszonym majątkiem, znajdujące się na rachunku bankowym Sprzedającego (za wyjątkiem środków pieniężnych wpłaconych na rzecz Sprzedającego przez najemców tytułem kaucji).

Ponadto Minister Finansów zwraca uwagę, że w sytuacji, w której konieczne jest podejmowanie przez nabywcę dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki, wykluczona jest możliwość stwierdzenia, że przenoszony na nabywcę zespół składników ,,umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę”.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, należy wskazać, że Kupujący, wobec braku przeniesienia w ramach Transakcji środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych Sprzedającego (za wyjątkiem środków wpłaconych na rachunek Sprzedającego przez najemców tytułem kaucji), będzie zobowiązany do wykorzystania własnych zasobów finansowych oraz podjęcia dodatkowych działań faktycznych i prawnych w celu prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o nabyte składniki. O ile zatem Kupujący planuje kontynuować działalność prowadzoną dotychczas przez Sprzedającego w oparciu o Nieruchomość, to nie istnieje faktyczna możliwość kontynuowania działalności przedsiębiorstwa Sprzedającego bez podjęcia dodatkowych czynności, w tym m.in. zawarcia we własnym zakresie umów dotyczących bieżącej obsługi administracyjno-technicznej Nieruchomości - z wyspecjalizowanymi podmiotami zewnętrznymi lub w oparciu o własne zasoby kadrowe i organizacyjne.

W świetle powyższej analizy przesłanek wynikających z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, determinujących kwalifikację Transakcji jako zbycia ZCP, a także mając na uwadze treść Objaśnień oraz odniesienie zawartych w nich wskazówek interpretacyjnych Ministra Finansów do okoliczności niniejszej sprawy, Zainteresowani stoją na stanowisku, że zbywane składniki majątku nie stanowią ani przedsiębiorstwa, ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Na poparcie stanowiska Zainteresowanych przemawia również utrwalona linia interpretacyjna organów podatkowych, wyrażona w licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych w zbliżonych stanach faktycznych, dotyczących dostawy nieruchomości komercyjnych, przykładowo:

• interpretacja indywidualna z 10 listopada 2023 r. 0111-KDIB3-2.4012.522.2023.3.ASZ;
• interpretacja indywidualna z 16 sierpnia 2023 r. 0112-KDIL3.4012.360.2023.2.MBN;
• interpretacja indywidualna z 30 marca 2023 r. 0111-KDIB3-1.4012.47.2023.3.IK;
• interpretacja indywidualna z 17 września 2021 r. 0114-KDIP4-1.4012.510.2021.2.BS;
• interpretacja indywidualna z 20 września 2019 r. 0114-KDIP1-1.4012.413.2019.2.KBR;
• interpretacja indywidualna z 18 września 2019 r. 0114-KDIP1-1.4012.401.2019.2.AM.

Należy również wskazać, że stanowisko zaprezentowane we wniosku pozostaje zgodne z utrwaloną linią orzeczniczą oraz poglądem wyrażanym w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego m.in. w wyroku z dnia 3 kwietnia 2019 r. o sygn. I FSK 1831/17 oraz w wyroku z 26 stycznia 2018 r. o sygn. I FSK 1127/17, w których skład orzekający, w sprawach o podobnym stanie faktycznym, przyjmował, że nabycie nieruchomości przez Kupującego nie stanowi nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa sprzedającego.

W związku z powyższym, uznać należy, że planowana Transakcja nie będzie stanowiła dostawy przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa Sprzedającego, a w konsekwencji nie będzie podlegała wyłączeniu spod stosowania ustawy o VAT.

W konsekwencji, w ocenie Zainteresowanych, planowana sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji stanowić będzie dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, niestanowiącą sprzedaży przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT w zw. z art. 55¹ k.c. i art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Ad 2

W związku z przedstawioną w poprzednim punkcie argumentacją, zgodnie z którą Transakcja nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a tym samym nie podlega wyłączeniu z zakresu VAT, konieczne jest określenie zasad opodatkowania Przedmiotu Transakcji.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Odnosząc wskazane przepisy do opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, w pierwszej kolejności należy podkreślić, że Nieruchomości mieszczą się w definicji towaru określonej w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. W wyniku ich sprzedaży Kupujący uzyska prawo do rozporządzania Nieruchomościami jak właściciel, a jednocześnie będzie zobowiązany do uiszczenia na rzecz Sprzedającego uzgodnionej ceny. W konsekwencji planowana transakcja sprzedaży Nieruchomości będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Sprzedający jest czynnym podatnikiem VAT, prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości komercyjnych. Sprzedaż Nieruchomości stanowić będzie czynność dokonywaną w ramach prowadzonej przez Sprzedającego działalności gospodarczej. W konsekwencji w ramach planowanej Transakcji Sprzedający będzie działał jako podatnik VAT.

Podsumowując powyższe, sprzedaż Nieruchomości będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów dokonywaną przez podatnika VAT.

Nie przesądza to jednak, że planowana sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Ustawodawca przewidział bowiem w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT katalog czynności korzystających ze zwolnienia przedmiotowego z opodatkowania.

Sprzedaż Nieruchomości a brak zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT

Dostawa Nieruchomości nie będzie korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem zwolnieniu podlega dostawa towarów wykorzystywanych wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku, pod warunkiem, że przy ich nabyciu, imporcie lub wytworzeniu dokonującemu dostawy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Przedmiotowe przesłanki do zastosowania opisywanego zwolnienia muszą być spełnione łącznie. Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Odnosząc powyższy przepis do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, w pierwszej kolejności należy wskazać, że Zainteresowani podali w opisie sprawy, iż Nieruchomości nie były wykorzystywane przez Sprzedającego wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług, lecz służyły wykonywaniu czynności opodatkowanych, związanych przede wszystkim ze świadczeniem usług najmu.

Jednocześnie należy podkreślić, że przy nabyciu gruntu oraz w związku z realizacją inwestycji budowlanej Sprzedający był uprawniony do odliczenia podatku naliczonego i z tego prawa skorzystał, co potwierdza, że nabycie i wytworzenie Nieruchomości było powiązane z działalnością opodatkowaną VAT.

Uwzględniając powyższe okoliczności, należy stwierdzić, że dostawa Nieruchomości nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Przedstawione powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w praktyce organów podatkowych - m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z 21 stycznia 2021 r. 0114-KDIP4-2.4012.640.2020.1.MB.

Sprzedaż Nieruchomości a zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT oraz możliwość rezygnacji z niniejszego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Nieruchomość obejmuje dwie działki ewidencyjne (2 oraz 3) i jest gruntem zabudowanym:

a)  na działce nr 2 posadowiony jest budynek biurowy oraz szereg budowli (m.in. utwardzona nawierzchnia stanowiąca stropodach garażu podziemnego, schody terenowe, gabiony, palisady, instalacja zewnętrzna kanalizacji deszczowej, parking o nawierzchni z kostki brukowej, wjazd od (…));

b)  na działce nr 3 posadowiona jest budowla w postaci parkingu o nawierzchni z kostki brukowej.

Z tej przyczyny nie znajdzie zastosowania również art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, na mocy którego zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, gdyż niewątpliwie stanowią one tereny zabudowane.

Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia ,,budynku”, „budowli” lub ich części. W tym zakresie należy odnieść się do definicji zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.) - dalej jako: „p.b.”

Zgodnie z art. 3 pkt 2 p.b., budynek to taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Jak stanowi art. 3 pkt 3 p.b., przez pojęcie budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury - jak m.in. obiekty liniowe, sieci uzbrojenia terenu, czy konstrukcje oporowe.

Posadowiony na działce nr 2 - 9-kondygnacyjny biurowiec (8 kondygnacji nadziemnych oraz 1 kondygnacja podziemna), trwale związany z gruntem, wyposażony w fundamenty i dach oraz wydzielony z przestrzeni przegrodami budowlanymi, stanowi budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 p.b.

Pozostałe obiekty posadowione na Nieruchomości - w tym w szczególności parking o nawierzchni z kostki brukowej (zlokalizowany zarówno na działce 2, jak i jako jedyny obiekt na działce 3), wjazd od (…), instalacja zewnętrzna kanalizacji deszczowej, gabiony i palisady (konstrukcje oporowe), utwardzona nawierzchnia stanowiąca stropodach garażu podziemnego oraz schody terenowe - stanowią budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 p.b.

W szczególności parking o nawierzchni z kostki brukowej, znajdujący się na obu działkach wchodzących w skład Nieruchomości, kwalifikowany jest jako budowla. Pogląd taki został wprost potwierdzony w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej - w interpretacji indywidualnej z 15 lipca 2025 r., znak 0113-KDIPT1-1.4012.448.2025.2.MG, organ wskazał, że:

„parking stanowi budowlę w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane”.

Analogiczna kwalifikacja drogi o nawierzchni utwardzonej znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 1 lutego 2023 r., znak 0112-KDIL1-3.4012.483.2022.3.MR. Również instalacja zewnętrzna kanalizacji deszczowej jako sieć uzbrojenia terenu oraz obiekt liniowy w rozumieniu art. 3 pkt 3 i 3a p.b., bezspornie stanowi budowlę.

W konsekwencji nie budzi wątpliwości, że każda z dwóch działek wchodzących w skład Nieruchomości jest zabudowana w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego. Działka nr 2 jest zabudowana budynkiem biurowym oraz budowlami, natomiast działka nr 3 jest zabudowana budowlą w postaci parkingu o nawierzchni z kostki brukowej.

W tym kontekście zasadne jest dalsze przeanalizowanie, czy w odniesieniu do planowanej sprzedaży Nieruchomości jako nieruchomości zabudowanej, znajdzie zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:

a)  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie, według art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)  wybudowaniu lub

b)  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, pierwsze zasiedlenie Nieruchomości w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT nastąpiło w 2016 r. W konsekwencji od momentu pierwszego zasiedlenia Nieruchomości do dnia planowanej Transakcji upłynął okres znacznie przekraczający 2 lata.

Jednocześnie w okresie ostatnich dwóch lat poprzedzających planowaną Transakcję Sprzedający nie ponosił wydatków na ulepszenie budynku ani którejkolwiek z budowli wchodzących w skład Nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, których wartość stanowiłaby co najmniej 30% wartości początkowej tych obiektów. W konsekwencji nie doszło do ponownego pierwszego zasiedlenia Nieruchomości w rozumieniu art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT, a momentem pierwszego zasiedlenia pozostaje 2016 r.

W konsekwencji, w ocenie Zainteresowanych, spełnione zostały warunki dla skorzystania ze zwolnienia uregulowanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT dla dostawy Nieruchomości, w szczególności:

1)  na Nieruchomości posadowione zostały budynek i budowle w rozumieniu p.b,

2)  dostawa Nieruchomości nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

3)  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą upłynie okres przekraczający 2 lata,

4)  w okresie 2 lat poprzedzających planowaną Transakcję Sprzedający nie ponosił nakładów na ulepszenie budynków i budowli znajdujących się na Nieruchomości w wysokości przekraczającej 30% ich wartości początkowej.

W związku z powyższym, w zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku nie zachodzą wyjątki określone przez ustawodawcę w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a więc planowana dostawa Nieruchomości będzie objęta zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Z uwagi na ustalenie, że dostawa Nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, nie znajdzie zastosowania zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Zwolnienie z pkt 10a jako subsydiarne względem zwolnienia z pkt 10, znajduje bowiem zastosowanie wyłącznie w sytuacjach, w których dostawa budynków, budowli lub ich części nie jest objęta zwolnieniem z pkt 10 (czyli gdy jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub w okresie 2 lat od pierwszego zasiedlenia). Skoro w analizowanym zdarzeniu przyszłym dostawa korzystać będzie ze zwolnienia na podstawie pkt 10, kwestia zwolnienia z pkt 10a jest bezprzedmiotowa.

Zaznaczyć należy, że zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt. 10 ustawy o VAT ma charakter fakultatywny. Ustawodawca przewidział w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT możliwość rezygnacji z tego zwolnienia. Stosownie do treści ww. przepisu, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

2) złożą:

a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub

b) w akcie notarialnym do zawarcia, którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów,

c) zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Biorąc pod uwagę, że Zainteresowani na dzień zawarcia Transakcji będą zarejestrowani jako czynni podatnicy VAT, będą oni uprawnieni do rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania dostawy Nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, pod warunkiem złożenia zgodnego oświadczenia o wyborze opodatkowania dostawy budynku, budowli lub ich części, w terminach i na zasadach określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT. Oświadczenie to może zostać zawarte w akcie notarialnym sporządzonym w związku z realizacją Transakcji (tj. w umowie sprzedaży Nieruchomości) albo alternatywnie, złożone przed dniem Transakcji do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla Kupującego.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT dotyczy dostawy budynków, budowli lub ich części i nie odnosi się bezpośrednio do gruntu, dlatego w tym zakresie należy uwzględnić również art. 29a ust. 8 ustawy o VAT. Zgodnie z jego treścią, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale związanych z gruntem albo ich części, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że grunt jest opodatkowany według zasad właściwych dla budynku lub budowli będących przedmiotem dostawy. W konsekwencji, jeżeli dostawa budynku lub budowli korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolnienie to obejmuje również grunt, na którym dany obiekt jest posadowiony.

W przypadku rezygnacji przez Strony ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, cała wartość transakcji, tj. cena sprzedaży Nieruchomości, będzie podlegała opodatkowaniu VAT według stawki podstawowej. Prawidłowość takiego stanowiska potwierdzają organy podatkowe - np. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 1 kwietnia 2022 r. znak sprawy 0114-KDIP1-3.4012.87.2022.1.PRM:

„Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli bądź ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony”.

W konsekwencji, Zainteresowani stoją na stanowisku, że sprzedaż Nieruchomości będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów zwolnioną z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT. Jednocześnie Strony Transakcji jako zarejestrowani podatnicy VAT czynni, będą uprawnione do rezygnacji z tego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT i wyboru opodatkowania dostawy. W przypadku skutecznego złożenia zgodnego oświadczenia o wyborze opodatkowania, dostawa Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki podstawowej.

Ad 3

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy spełnione są łącznie następujące warunki:

1)  odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług;

2)  towary i usługi, w związku z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Odnosząc powyższe do analizowanych realiów zdarzenia przyszłego, należy wskazać, że Kupujący będzie posiadał status czynnego podatnika VAT na dzień dokonania Transakcji. Zatem pierwszą z podanych przesłanek należy uznać za spełnioną.

Kupujący zamierza wykorzystywać Nieruchomości na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej obejmującej m.in. świadczenie usług najmu, jak również ewentualną dalszą sprzedaż Nieruchomości. Tego rodzaju czynności podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że Nieruchomości będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a tym samym spełniona zostanie również druga z przesłanek wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Jednocześnie, w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym nie będą miały zastosowania przepisy art. 114 ustawy o VAT dot. usług taksówek osobowych, art. 119 ust. 4 ustawy o VAT dot. usług turystyki, art. 120 ust. 17 i 19 ustawy o VAT dot. nabywania towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków, jak również art. 124 ustawy o VAT dot. dostaw i usług, których przedmiotem jest złoto.

Warto również wskazać, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi pod warunkiem spełnienia zarówno przesłanek pozytywnych określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jak i braku wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 88 tej ustawy. Przepis art. 88 ustawy o VAT zawiera katalog sytuacji wyłączających możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jednocześnie, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, w okolicznościach niniejszej sprawy nie wystąpią przesłanki negatywne określone w tym przepisie.

Prawidłowość stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania nr 3 znajduje również potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych, m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 lipca 2022 r. 0111-KDIB3-3.4012.248.2022.4.PJ.

Podsumowując, po skutecznej rezygnacji przez Strony ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i opodatkowaniu Transakcji podatkiem VAT, Kupującemu będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem Nieruchomości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt, budynki i budowle spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Ponadto zarówno oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste, jak również sprzedaż prawa użytkowania wieczystego gruntu, stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które, co do zasady, należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług z uwagi, jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cyt. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwanej dalej „Kodeks cywilny”. Zgodnie z tym przepisem:

W myśl art. 55² Kodeksu cywilnego:

Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55¹ Kodeksu cywilnego wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.

Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1)  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2)  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3)  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4)  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Ponadto, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:

• zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
• faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

W celu ustalenia, czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę należy ustalić czy oprócz przeniesienia standardowych elementów typowych dla transakcji nieruchomościowych opodatkowanych VAT na nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej wskazane elementy:

a)  prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finasowania i jest stroną takich umów;

b)  umowy o zarządzanie nieruchomością;

c)  umowy zarządzania aktywami;

d)  należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z 21 listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra - ruchome lub nieruchome - są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być dokonywana „(…) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.

W rozpatrywanej sprawie na uwagę zasługuje również orzeczenie NSA z 24 listopada 2016 r., sygn. I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że:

„Same w sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości - wciąż byłaby to jedynie sprzedaż nieruchomości jako składników majątkowych”.

Podobna teza została zawarta w wyroku z 26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT. Kupujący również będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. W ramach działalności są Państwo użytkownikiem wieczystym nieruchomości położonej w (…), obejmującej działki nr 2 i 3 [obręb (…)], wraz z prawem własności posadowionego na nich budynku biurowego oraz budowli i urządzeń budowlanych.

Podjęli Państwo decyzję o sprzedaży nieruchomości na rzecz Kupującego. Transakcja obejmie również nieruchomości (działki), tj.:

• prawo użytkowania wieczystego działki nr 2 [obręb (…)], na której posadowiony jest 9-kondygnacyjny budynek, wyposażony w pełną infrastrukturę techniczną;
• prawo użytkowania wieczystego działki nr 3 [obręb (…)], na której znajdują się elementy infrastruktury związanej z funkcjonowaniem nieruchomości, w tym parking o nawierzchni z kostki brukowej.

Na terenie Nieruchomości nie znajdują się żadne obiekty wzniesione przez najemców ani osoby trzecie. Na działkach posadowiony jest budynek biurowy, budowle, urządzenia budowlane oraz przyłącze. Wraz z Nieruchomością na Kupującego przejdą z mocy prawa, prawa i obowiązki wynikające z umów najmu zawartych przez Sprzedającego z dotychczasowymi. Ponadto, na Kupującego zostanie przeniesiona dokumentacja bezpośrednio związana z Nieruchomością niezbędną do dalszego korzystania z niej i kontynuowania umów najmu.

Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia, czy planowane zbycie przez Państwa na rzecz Kupującego prawa użytkowania wieczystego działek nr 2 i 3 wraz z prawem własności posadowionego na nich budynku biurowego, budowli i urządzeń budowlanych będzie stanowiło dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, czy transakcja będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, z którego Strony będą mogły zrezygnować na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy, a także czy Kupującemu będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej tę dostawę.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że Przedmiot Transakcji nie będzie stanowił przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego.

W szczególności planowana przez Państwa sprzedaż na rzecz Kupującego obejmująca prawo użytkowania wieczystego działek nr 2 i 3 wraz z prawem własności posadowionego na nich budynku biurowego, budowli, urządzeń budowlanych oraz przyłączy nie będzie stanowiła zbycia przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części.

Z Transakcji wyłączone będą bowiem elementy działalności Sprzedającego inne niż Nieruchomość, w tym w szczególności finansowanie związane z nabyciem i realizacją inwestycji, należności i zobowiązania pieniężne inne niż wynikające z umów najmu, ewentualne koncesje, licencje i zezwolenia, know-how i tajemnica przedsiębiorstwa, oznaczenia indywidualizujące przedsiębiorstwo Sprzedającego, księgi rachunkowe, środki pieniężne oraz rachunki bankowe, a także umowy o świadczenie usług księgowych i prawnych.

W ramach Transakcji nie dojdzie również do przejęcia zakładu pracy, gdyż Sprzedający nie zatrudnia pracowników.

Jednocześnie przedmiotem Transakcji nie będą umowy dotyczące zarządzania Nieruchomością oraz bieżącej obsługi administracyjno-technicznej.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku zakres Transakcji należy podkreślić, że będzie ona ograniczać się do sprzedaży Nieruchomości obejmującej prawo użytkowania wieczystego działek nr 2 i 3 wraz z prawem własności posadowionego budynku biurowego, budowli (w tym urządzeń budowlanych). W ramach Transakcji na Kupującego przejdą również, z mocy prawa, prawa i obowiązki wynikające z umów najmu zawartych przez Sprzedającego z dotychczasowymi najemcami, a także zostanie przeniesiona dokumentacja bezpośrednio związana z Nieruchomością, niezbędna do jej dalszego wykorzystywania oraz kontynuowania wykonywania umów najmu.

Zatem w rozpatrywanej sprawie należy zgodzić się z Państwem, że planowana sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działek nr 2 i 3 wraz z prawem własności posadowionego budynku biurowego, budowli (w tym urządzeń budowlanych) nie będzie stanowiła przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy. Tym samym przedmiotowa Transakcja będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji zbycie przez Państwa Nieruchomości będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe.

Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.

Zastosowanie zwolnienia od podatku jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zastosowanie zwolnienia od podatku jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Dla sprzedaży nieruchomości zabudowanych budynkami, budowlami lub ich częściami ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 i art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków i budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.

Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku budowli lub ich części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika - bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.

W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Zgodnie z art. 235 Kodeksu Cywilnego:

§ 1. Budynki i inne urządzenia wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gruncie należącym do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków przez wieczystego użytkownika stanowią jego własność. To samo dotyczy budynków i innych urządzeń, które wieczysty użytkownik nabył zgodnie z właściwymi przepisami przy zawarciu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste.

§ 2. Przysługująca wieczystemu użytkownikowi własność budynków i urządzeń na użytkowanym gruncie jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym.

Dodatkowo należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku” oraz „budowli” i „urządzeń budowalnych”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524), zwanej dalej ustawą „Prawo budowlane”.

Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:

W myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:

W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:

Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Jednakże urządzenia te należy traktować jako elementy przynależne do budynku/budowli i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy przypisać zwolnienie dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów w zakresie zwolnienia od podatku VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących przepisów nie mają one samodzielnego bytu.

W analizowanym przypadku nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku biurowego oraz budowli (w tym urządzeń budowlanych) znajdujących się na działkach nr 2 oraz 3 - w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Co więcej, pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynku biurowego oraz budowli (w tym urządzeń budowlanych) posadowionych na działkach nr 2 oraz 3 a dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata, gdyż - jak wynika z opisu sprawy - decyzja o pozwoleniu na użytkowanie stała się ostateczna 25 maja 2016 r., a pierwsi najemcy rozpoczęli korzystanie z powierzchni budynku w czerwcu 2016 r., natomiast Nieruchomość od tego momentu jest wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, w szczególności poprzez wynajem powierzchni na rzecz najemców zewnętrznych. W konsekwencji sprzedaż prawa użytkowania wieczystego gruntów obejmujących działki nr 2 oraz 3 wraz z budynkiem biurowym oraz budowlami (w tym urządzeniami budowlanymi) będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jak wskazano wyżej, prawo użytkowania wieczystego gruntów obejmujących działki nr 2 oraz 3 będące przedmiotem sprzedaży będzie podlegało opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynek biurowy oraz budowle (w tym urządzenia budowlane) na nich posadowione. W związku z powyższym, również sprzedaż prawa użytkowania wieczystego gruntów obejmujących działki nr 2 oraz 3 będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Ponieważ sprzedaż budynku biurowego, budowli (w tym urządzeń budowlanych) oraz prawa użytkowania wieczystego gruntów obejmujących działki nr 2 oraz 3 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, analiza zwolnienia od podatku sprzedaży tych składników majątku wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest bezzasadna.

Przy czym w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:

Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

- zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków - możliwość rezygnacji ze zwolnienia od podatku i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Wskazali Państwo, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, a Kupujący zostanie zarejestrowanym przed dniem zawarcia umowy. Ponadto zamierzają Państwo złożyć oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, o rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Tym samym, mając na względzie, że w zakresie dostawy budynku biurowego oraz budowli (w tym urządzeń budowlanych) posadowionych na działkach nr 2 oraz 3 zrezygnują Państwo ze zwolnienia z opodatkowania VAT, składając stosowne oświadczenie o wyborze opodatkowania VAT tej dostawy na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z ust. 11 ustawy, dostawa budynku biurowego oraz budowli (w tym urządzeń budowlanych) będzie opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki tego podatku.

Mając na uwadze powyższe, dostawa gruntów obejmujących działki nr 2 oraz 3, na których posadowione są ww. budynek biurowy oraz budowle (w tym urządzenia budowlane) - przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy - również będzie opodatkowana według właściwej stawki podatku VAT.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii prawa Kupującego do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej dostawę Nieruchomości, stwierdzić należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z wniosku wynika, że Kupujący będzie czynnym podatnikiem podatku VAT prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie usług wynajmu i ewentualnie dokona dalszej odsprzedaży Nieruchomości. Nabytą od Państwa Nieruchomość (zabudowane działki nr 2 i 3) będzie wykorzystywał do czynności opodatkowanych.

Jednocześnie, jak rozstrzygnięto w niniejszej interpretacji, dostawa Nieruchomości nie będzie stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa i tym samym nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Ponadto, Strony transakcji skorzystają z możliwości wyboru opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy dla dostawy budynku biurowego oraz budowli (w tym urządzeń budowlanych) korzystających ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, a zatem Transakcja będzie w całości podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwej stawki podatku.

W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, należy stwierdzić, że Kupującemu będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia Nieruchomości, wykazanego na fakturze dokumentującej przedmiotową Transakcję. Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku będą spełnione - wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy - przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (Zainteresowana będąca stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.