0114-KDIP1-1.4012.357.2026.2.EW

Interpretacja indywidualna2026-08-26Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Uznanie udzielonych przez Wnioskodawcę Flocie Bonusów za udzielenie rabatu.

opodatkowanie-podstawa opodatkowania rabaty upust świadczenie-świadczenie usług

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zaistniałego stanu faktycznego i opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

uznania udzielonych przez Wnioskodawcę Flocie Bonusu Wolumenowego, Bonusu Flotowego, Bonusu Zdarzeniowego i Bonusu Rezygnacyjnego oraz Bonusu za udzielenie rabatu pasażerowi za opust obniżający wartość wynagrodzenia z tytułu świadczonych Usług (pytania nr 1, 2, 3, 4),
uznania Wynagrodzenie za świadczenie Usług Marketingowych za świadczenie usług, co oznacza, że w przypadku udokumentowania przez Flotę wynagrodzenia prawidłowo wystawioną fakturą VAT Państwa Spółce przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na tej fakturze (pytanie nr 5),
rozliczenia kwoty udzielonych bonusów, w sytuacji gdy łączna ich kwota jest wyższa niż Podstawa Prowizji (pytania nr 6, 7, 8).

Uzupełnili go Państwo pismem z 27 lipca 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

1. Wstęp

Celem złożenia niniejszego wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jest potwierdzenie na gruncie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2020 poz. 106 ze zm., dalej: „Ustawa o VAT”) zasad określania podstawy opodatkowania dla usług świadczonych przez Spółkę A. (dalej: „…” lub „Wnioskodawca”), w tym prawa do uwzględniania w tej podstawie opodatkowania określonych kategorii bonusów/zniżek jako opustów lub obniżek cen w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT, jak również kwalifikacji na gruncie podatku VAT świadczeń wykonywanych na rzecz Spółki A. przez współpracujące z nim podmioty, jako usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT.

Przed przystąpieniem do opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wnioskodawca pragnie wskazać, że:

1 stycznia 2026 r. Wnioskodawca nabył - w drodze aportu - zespół składników majątkowych Spółki B. służących do prowadzenia działalności m.in. w zakresie pośrednictwa w zawieraniu usług przewozu osób (przekazywaniu zleceń przewozu osób). Intencją Wnioskodawcy jest kontynuowanie działalności wykonywanej dotychczas przez Spółkę B. z wykorzystaniem nabytych w drodze aportu składników majątku. Kwalifikacja tego aportu jako tzw. „zorganizowanej części przedsiębiorstwa” była przedmiotem odrębnego wniosku o interpretację;
w wyniku tego aportu Wnioskodawca efektywnie przejął działalność prowadzoną dotychczas przez Spółkę B., polegającą na pośrednictwie w zawieraniu umów przewozu osób;
31 stycznia 2023 r. Spółka B. wystąpiła z bardzo zbliżonym wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącym kwestii określania podstawy opodatkowania dla usług świadczonych przez Spółkę B oraz kwalifikacji na gruncie podatku VAT świadczeń wykonywanych na rzecz tej spółki (z zastrzeżeniem jednak pewnych zmian względem niniejszego wniosku podsumowanych poniżej);
w wyniku złożenia wskazanego powyżej wniosku, w dniu 23 lutego 2023 r. została wydana interpretacja o numerze 0114-KDIP1-1.4012.53.2023.1.AKA, w której stanowisko Spółki B. zostało w całości uznane za prawidłowe;
ponieważ: (a) po dacie aportu Spółka B. nie prowadzi już działalności opisanej w otrzymanym wniosku; (b) Wnioskodawca jest faktycznym kontynuatorem działalności Spółki B; (c) otrzymanie aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie wiąże się z sukcesją praw wynikających z otrzymanej przez wnoszącego aport ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego; (d) Wnioskodawca chciałby uzyskać potwierdzenie, że dokonywanie (kontynuowanie) rozliczeń w sposób opisany w uzyskanej przez Spółkę B interpretacji (z opisanymi poniżej modyfikacjami) jest prawidłowe - Wnioskodawca niniejszym występuje z bardzo zbliżonym wnioskiem (zarówno w zakresie opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, zadanych pytań, stanowiska, jak również uzasadnienia wnioskodawcy) o wydanie interpretacji podatkowej;
przy czym, z uwagi na pewne zmiany jakie - w związku z rozwojem działalności grupy (…) - są rozważane lub zostały wprowadzone w 2026 r. przez Spółkę A. w zakresie współpracy z opisanymi w dalszej części Flotami (niezależnymi dostawcami usług transportowych), niniejszy wniosek różni się od wniosku uzyskanego przez Spółkę B. przede wszystkim o trzy zasadnicze aspekty:

Po pierwsze, niniejszy Wniosek w ogóle nie obejmuje dwóch z rozliczeń opisanych w interpretacji uzyskanej przez Spółkę B tj. rozliczeń opisanych jako „Dodatkowy Bonus Wolumenowy dla wybranych Usługobiorców” oraz jako „akcje promocyjne” (zakwalifikowanych w wydanej Spółce B. interpretacji jako, odpowiednio: (i) dodatkowy rabat od obrotu, który dotyczył jednak jedynie wybranej kategorii Flot oraz (ii) wynagrodzenie za świadczenie usług marketingowych);

- w konsekwencji wniosek ten nie zawiera odpowiednika pytania nr 4 oraz nr 6 zawartego we wniosku uzyskanym przez Spółkę B;

Po drugie, niniejszy wniosek dodatkowo opisuje nową, dodatkową kategorię współpracy ze (zdefiniowanymi w dalszej części wniosku) Flotami, polegającą na dokonywaniu przez Wnioskodawcę wypłat wynagrodzenia na rzecz Flot za zobowiązanie się do oznakowania samochodów wykorzystywanych w przewozach logiem Spółki A w zamian za wynagrodzenie. Współpraca ta opisana jest w pkt 5 niniejszego wniosku. W konsekwencji, niniejszy wniosek zawiera dodatkowe pytanie (oznaczone numerem 5, którego to pytania nie było we wniosku złożonym przez Spółkę B) wnoszące o potwierdzenie kwalifikacji świadczeń wykonywanych przez Floty jako „usługi” w rozumieniu Ustawy o VAT.

Po trzecie, niniejszy wniosek zawiera dodatkowy opis oraz pytania (oznaczone numerem 9, 10 oraz 11) dotyczące rozważanych przez zespół biznesowy Wnioskodawcy trzech alternatywnych zmian w zakresie rozliczania jednego z opisanych we wniosku bonusów tj. „Bonusu Zdarzeniowego” (tj. sytuacji, w której Wnioskodawca będzie wypłacał bonus na rzecz Floty w przypadku, gdy pasażer korzystający z usługi przewozu - na skutek usługi pośrednictwa wykonanej przez Wnioskodawcę - dokona drobnego zniszczenia lub zabrudzenia pojazdu);

‒ od strony redakcyjnej, w interpretacji uzyskanej przez Spółkę B kontrahenci zdefiniowani byli jako „Usługobiorcy”. W niniejszym wniosku są oni zdefiniowani jako „Floty”. Wynika to ze wskazanej powyżej okoliczności, że niniejszy wniosek został poszerzony o pytanie dotyczące nabywania świadczeń od Flot polegających na oklejaniu pojazdów i posługiwanie się w odniesieniu do Flot definicją „Usługobiorców” (które zgodnie z opisem będą wykonywać świadczenia na rzecz Wnioskodawcy prowadziłoby do niespójności terminologicznej).

2. Ogólny opis działalności Spółki A

Spółka A jest spółką prowadzącą działalność m.in. w zakresie pośrednictwa w zawieraniu usług przewozu osób (przekazywaniu zleceń przewozu osób samochodem osobowym), w rozumieniu art. 4 pkt 24 ustawy z dnia 5 października 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z …). Wnioskodawca posiada Licencję Pośrednika nr …. Spółka A jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.

Działalność Wnioskodawcy polega na świadczeniu na rzecz niezależnych dostawców usług transportowych (osób fizycznych prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą lub przedsiębiorstw/spółek zatrudniających kierowców, określanych łącznie dalej jako „Floty”) kompleksowej usługi („Usługa”) obejmującej:

dostęp do platformy elektronicznej (portalu elektronicznego) Spółki A umożliwiającej przyjmowanie zleceń przewozów pasażerskich oraz zapewniającej wsparcie w zakresie prowadzonej działalności w zakresie realizowanych przewozów (dostęp do wiedzy w zakresie natężenia popytu na usługi transportowe w określonym czasie i na danym obszarze, natężenia ruchu i wyboru optymalnej trasy dotarcia do pasażera oraz do punktu docelowego jego podróży, dostosowanie taryf cenowych do powyższych czynników, otrzymywanie informacji zwrotnej od pasażerów o jakości usług itp.);
przekazywanie zleceń przewozów pasażerskich pomiędzy pasażerem oraz Flotą (świadczenie usługi pośrednictwa). Usługa ta polega, w uproszczeniu, na tym, że Spółka A umożliwia Flotom - poprzez zainstalowaną na ich telefonach aplikację (…) - otrzymywanie zleceń przewozu pasażerskiego od pasażerów (którzy również mają zainstalowaną swoich telefonach komórkowych aplikację (…)).

Floty są podatnikami VAT, przy czym część spośród Flot korzysta ze zwolnienia podmiotowego przewidzianego w art. 113 ust. 1 i ust. 9 Ustawy o VAT (jak zostanie to jednak zastrzeżone w pytaniu 5: pytanie 5 jest ograniczone jedynie do tych Flot, które są czynnymi podatnikami VAT i nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 Ustawy o VAT).

W zamian za świadczenie Usług, Spółka A pobiera od Flot wynagrodzenie („Prowizja”), której zasadnicza podstawa („Podstawa Prowizji”) obliczana jest jako procent wartości opłat należnych w danym okresie od Floty za przejazdy zrealizowane na rzecz pasażerów (zamówione przez pasażera poprzez aplikację …). Jeżeli więc Flot pozyska zlecenia przewozu pasażerskiego poprzez aplikację (…), dzięki którym uzyska (od pasażerów) wynagrodzenie w danym miesiącu np. 5000 zł brutto, Spółka A otrzymuje - co do zasady - Prowizję stanowiącą procent od takiego wynagrodzenia (np. 15% wartości, a więc 750 zł brutto) i z tego tytułu wystawia fakturę VAT na rzecz Floty. Prowizja kalkulowana jest na bazie tygodniowej lub miesięcznej.

Należy wskazać, że dodatkowo platforma cyfrowa, za pośrednictwem której świadczone są Usługi na rzecz Flot może służyć do pobierania przez Floty od pasażerów płatności (z wykorzystaniem technologii płatności internetowych) za wykonanie przejazdu z wykorzystaniem bezgotówkowych form płatności. Przy czym, pasażer ma możliwość zapłaty bądź w formie gotówkowej (bezpośrednio kierowcy, który wykonał usługę przewozu pasażerskiego) bądź za pośrednictwem platformy cyfrowej. W przypadku wyboru przez pasażera tej drugiej formy rozliczenia, w imieniu Flot pobierane jest wynagrodzenie od pasażera, które następnie przekazywane jest Flocie.

W takim przypadku, na zakończenie danego okresu rozliczeniowego, od strony przepływów pieniężnych rozliczenie z Flotą wygląda następująco:

za pomocą platformy elektronicznej pobierane jest w imieniu Floty od pasażera wynagrodzenie za przejazd (np. 5.000 zł) (jak wskazano powyżej, płatności mogą być pobierane w imieniu Floty poprzez platformę …);
Spółka A. ma należność do Floty o zapłatę prowizji za świadczenie Usług (np. 750 zł);
Różnicę pomiędzy tymi kwotami Spółka A. przekazuje na rzecz Floty (np. 4.250 zł).

Przy czym, planowane jest stosowanie ujednoliconych zasad dotyczących kalkulacji Prowizji i obniżanie Podstawy Prowizji o opisane poniżej bonusy/zniżki.

Przy czym, posługując się w dalszej części opisu stanu faktycznego pojęciem „bonus/zniżka”, Wnioskodawca nie przesądza charakteru tych rozliczeń na gruncie Ustawy o VAT jako „rabatu”/„opustu”/„obniżki ceny” w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT lub też jako wynagrodzenia za świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT na rzecz Floty przez podmioty, które otrzymują te bonusy. Kwestia, czy poszczególne opisane poniżej kategorie stanowią dla Wnioskodawcy opusty lub obniżki cen w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT, które mogą obniżać podstawę opodatkowania Wnioskodawcy z tytułu świadczonych przez Wnioskodawcę Usług, stanowi w istocie przedmiot niniejszego wniosku.

Innymi słowy, dla celów podatku VAT, poszczególne bonusy/zniżki będą obniżały podstawę opodatkowania z tytułu Prowizji jedynie w przypadku uznania stanowiska Spółki A. za prawidłowe w zakresie uznania tych elementów za opusty/obniżki ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT (do czego odnoszą się pytania Wnioskodawcy).

3. Kategorie bonusów.

Zgodnie z opisanymi powyżej zasadami Spółka A ma przyznawać Flotom następujące bonusy:

a) „Bonus Wolumenowy”

Spółka A. zobowiązuje się do udzielenia Flocie bonusu/zniżki przypadku: (a) nabycia przez Flotę określonej ilości Usług (skorzystania z określonej liczby pośrednictwa zleceń w danym okresie rozliczeniowym) lub (b) nabycia przez Flotę określonej ilości Usług (pośrednictwa zleceń) we wskazanym konkretnym okresie (np. w dni wolne od pracy, w godzinach nocnych itp.).

Dla przykładu, jeżeli w trakcie tygodnia Flota w ramach nabywania Usługi skorzysta z 200 pośrednictw zleceń (a więc nabędzie 200 usług pośrednictwa od Spółki A) otrzyma ona bonus kwotowy w wysokości np. 100 zł. Podobnie, jeżeli Flota w ramach nabywania Usługi skorzysta np. z 20 usług pośrednictwa w uzgodnionym okresie np. w okresie weekendu albo w tzw. godzinach szczytu, otrzyma ona bonus w wysokości 200 zł. Istota tych bonusów jest więc w pewnym sensie podobna do tzw. premii od obrotu udzielanych przez sprzedawców towarów/usług na rzecz ich nabywców - im więcej nabywa się wolumenu danego towaru/usługi, tym większy można następnie otrzymać bonus/zniżkę.

Dla przykładu, Wnioskodawca informuje Floty, że w przypadku, w którym Floty będą korzystały z aplikacji (…) w okresie weekendu i w tym czasie skorzystają z 20 usług pośrednictwa (…) w zakresie przewozu, otrzymają one bonus wolumenowy w wysokości 100 zł. Dana Flota zdecyduje się na skorzystanie w weekend np. w 30 usług pośrednictwa przewozu, w wyniku czego zarobi np. 1.500 zł brutto. W takim przypadku Flota otrzyma bonus w odniesieniu do Prowizji w wysokości 100 zł i (o ile niniejsza interpretacja potwierdzi, że Bonus Wolumenowy stanowi opust/obniżkę ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT) Podstawa Prowizji (225 zł) ulegnie obniżeniu o Bonus Wolumenowy tj. 100 zł.

Udzielenie Bonusów Wolumenowych nie jest uzależnione od wykonania żadnych czynności marketingowych lub promocyjnych na rzecz Spółki A (jedynym warunkiem udzielenia bonusu/zniżki jest nabycie określonej ilości Usług lub nabycie określonej ilości Usług w określonym przedziale czasowym, co przedkłada się na wysokość Podstawy Prowizji należnej Spółce A). Założeniem (odzwierciedlonym w stosownych warunkach świadczenia Usług przez Spółką A) jest aby dla celów podatkowych omawiany bonus obniżał wartość Podstawy Prowizji (co będzie uzależnione od odpowiedzi na pytania zadane w niniejszym wniosku).

W efekcie, schemat rozliczeń pomiędzy Spółką A i Flotą przybiera następujący przebieg:

za pomocą platformy elektronicznej Spółka A pobiera w imieniu Floty od pasażera wynagrodzenie za przejazd;
Spółka A obciąża Flotę Prowizją (podstawą kalkulacji Prowizji jest określony procent wartości wynagrodzenia za przejazd);
Spółka A jednocześnie przyznaje Flocie omawiany bonus, którego wielkość jest powiązana z wolumenem zakupionych Usług;
Tak skalkulowaną kwotę, tj. wynagrodzenie pobrane od pasażera pomniejszone o Prowizję (która z kolei będzie pomniejszona o równowartość Bonusu Wolumenowego, o ile niniejsza interpretacja potwierdzi, że Bonus Wolumenowy stanowi opust w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT), Spółka A przekazuje na rzecz Floty.

b) „Bonus Flotowy”

W zakresie Bonusu Flotowego Spółka A zobowiązuje się do udzielania dodatkowego bonusu/zniżki (np. jednorazowego bonusu kwotowego) na rzecz tych Flot, które zwiększają aktualnie liczbę zatrudnionych/współpracujących kierowców (co przedkłada się bezpośrednio na skalę wykonywanej przez nich działalności, a to z kolei przedkłada się na ilość realizowanych zleceń i wysokość płaconej do Spółki A Prowizji). Dla przykładu bonus/zniżka taka udzielany jest na rzecz Flot, które (we własnym imieniu oraz na własną rzecz) otwierają nowe oddziały w nowych miastach lub zatrudniają nowych kierowców.

Dla przykładu, Wnioskodawca informuje Flotę, że jeżeli Flota zatrudni w danym miesiącu 5 nowych kierowców (co obiektywnie przedłoży się w przyszłości na Podstawę Prowizji należną Spółce A, gdyż im więcej kierowców i im więcej przyjmowanych zleceń, tym większa jest Podstaw Prowizji Spółki A), wówczas otrzyma ona bonus/zniżkę w wysokości 300 zł.

Idea tego bonusu jest więc zbliżona do rabatu, który producent towarów decyduje się udzielić swoim dużym dystrybutorom, premiując w ten sposób większych dystrybutorów (którzy, będąc większymi dystrybutorami, generują większy obrót). Z uwagi na to, że kontrahent zwiększa skalę działalności, otrzymuje on bonus, który - w dłuższej perspektywie - „zwraca się” udzielającemu taki bonus (a więc Wnioskodawcy), gdyż następnie taki „większy” podmiot, zachęcany rabatami kontynuuje współpracę i generuje zyski podmiotowi udzielającemu bonusu/zniżki.

Przyznanie Bonusów Flotowych nie jest uzależnione od wykonania żadnych czynności marketingowych lub promocyjnych na rzecz Spółki A. Jedynym warunkiem udzielenia bonusu/zniżki jest rozwinięcie własnej floty, albo poprzez zatrudnienie nowych kierowców, albo poprzez otworzenie oddziału w nowym miejscu. Założeniem (odzwierciedlonym w stosownych warunkach świadczenia Usług przez Spółkę A jest aby dla celów podatkowych omawiany bonus obniżał wartość Podstawy Prowizji (co będzie uzależnione od odpowiedzi na pytania zadane w niniejszym wniosku).

Schemat rozliczeń pomiędzy Spółką A i Flotą wygląda podobnie jak w zakresie poprzednio opisanych bonusów/zniżek i przybiera następujący przebieg:

Za pomocą platformy elektronicznej Spółka A pobiera w imieniu Floty od pasażera wynagrodzenie za przejazd;
Spółka A obciąża Flotę Prowizją (podstawą kalkulacji Prowizji jest określony procent wartości wynagrodzenia za przejazd);
Spółka A jednocześnie przyznaje Bonus Flotowy (np. w związku z otworzeniem oddziału w nowym mieście);
Tak skalkulowaną kwotę (tj. wynagrodzenie pobrane od pasażera pomniejszone o Prowizję, która z kolei będzie obniżana o Rabat Flotowy - o ile niniejsza interpretacja potwierdzi, że Rabat Flotowy stanowi opust / obniżkę ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT), Spółka A przekazuje na rzecz Floty.

c) „Bonus za udzielenie rabatu pasażerowi”

Na podstawie uzgodnień z Wnioskodawcą, w przypadku, w którym Flota udzieli pasażerowi (wskazanemu uprzednio przez Spółkę A) korzystającemu z jego usług rabat za przejazd, wówczas Spółka A decyduje się również udzielić takiej Flocie bonus/zniżkę w odniesieniu do Prowizji w analogicznej wysokości. Dla przykładu, jeżeli Flota udzieli pasażerowi korzystającemu po raz pierwszy z usług przejazdu za pośrednictwem platformy (…) rabat w wysokości 10 zł od wynagrodzenia za przejazd, wówczas otrzyma ona od Spółki A bonus/zniżkę w zakresie wynagrodzenia za Usługi świadczone przez Spółkę A, w kwocie skalkulowanej zgodnie z zasadami opisanymi poniżej.

Istota tego bonusu/zniżki ma z założenia polegać więc na zachęceniu Flot do udzielenia - w określonych przypadkach - przez nich rabatów na wykonywane przez nie usługi względem pasażerów, poprzez udzielenie im analogicznego bonusu. W takim przypadku Floty - które udzielą rabat na rzecz pasażerów, otrzymają efektywnie obniżkę Prowizji z tytułu nabywanej Usługi (o ile niniejsza interpretacja potwierdzi, że Bonus za udzielenie rabatu pasażerowi stanowi opust w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT), która odpowiada udzielonemu przez nich rabatowi z tytułu świadczonych przez nich usług na rzecz pasażerów.

Przy czym, należy wskazać, że decyzją biznesową Spółki A. wysokość „Bonusu za udzielenie rabatu pasażerowi” jaki Spółka A przyznaje Flocie jest kalkulowana w charakterystyczny sposób, tj. nie jako dokładna równowartość wartości brutto rabatu udzielonego przez Flotę na rzecz pasażera, lecz z zastosowaniem formuły w ramach której bonus liczony jest jako równowartość wartości netto rabatu udzielonego przez Flotę pasażerowi, powiększona o 23%. Dla przykładu, jeżeli np. pierwszy kurs pasażera zamawiającego usługę przejazdu poprzez aplikację (…) standardowo wyniósłby 100 zł netto powiększone (z zastosowaniem przez Flotę stawki 8%) o kwotę 8 zł VAT (tj. pasażer zapłaciłby 108 zł), a Flota zgodzi się udzielić rabat w wysokości 20 zł netto, a więc 21 zł 60 gr brutto (co oznacza, że kwota pobrana od pasażera wyniesie 86 zł 40 gr brutto) to Wnioskodawca godzi się udzielić bonusu w odniesieniu do Prowizji, który z założenia ma obniżyć wartość podstawy prowizji o wartość: 24 zł 60 gr brutto (tj. 20 zł netto powiększone o kwotę 23% tj. 4 zł 60 gr. VAT).

W związku z udzieleniem pasażerowi omawianego bonusu/zniżki, Flota nie zobowiązuje się do podejmowania na rzecz Spółki żadnych działań marketingowych ani promocyjnych (takich jak informowanie pasażerów o produktach Spółki A., rozdawania ulotek czy też stosowania logo Spółki A). Założeniem (odzwierciedlonym w stosownych warunkach świadczenia Usług przez Spółkę A) jest aby dla celów podatkowych omawiany bonus obniżał wartość Podstawy Prowizji (co będzie uzależnione od odpowiedzi na pytania zadane w niniejszym wniosku).

Jedynym warunkiem otrzymania „Bonusu za udzielenie rabatu pasażerowi” jest udzielenie rabatu wskazanemu przez Spółkę A. pasażerowi w określonym przedziale czasu.

Podsumowując, dla przykładu, Flota - korzystając z platformy (…) - przyjmuje zlecenie przejazdu od pasażera na kwotę 108 zł brutto (100 zł netto + 8 zł VAT z zastosowaniem stawki 8%). Ponieważ jest to nowy pasażer, niekorzystający wcześniej z platformy (…), Wnioskodawca informuje Flotę, że jeżeli ta udzieli rabatu za przejazd w wysokości 21 zł 60 gr brutto (20 zł netto + 1,60 zł VAT) to w takim przypadku otrzyma bonus w wysokości 24 zł 60 gr, który z założenia ma obniżać Podstawę Prowizji (o ile niniejsza interpretacja potwierdzi, że Bonus za udzielenie rabatu pasażerowi stanowi opust/obniżkę ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT).

W efekcie, schemat rozliczeń pomiędzy Spółką A i Flotą przybiera następujący przebieg:

za pomocą platformy elektronicznej Spółka A pobiera w imieniu Floty od pasażera wynagrodzenie za przejazd w wysokości obniżonej o udzielony rabat udzielony przez Flotę pasażerowi;
Spółka A obciąża Flotę Prowizją (podstawą kalkulacji Prowizji jest określony procent wartości wynagrodzenia za przejazd);
Spółka A jednocześnie przyznaje Flocie bonus/zniżkę w wysokości odpowiadającej rabatowi udzielonemu przez Flotę pasażerowi;
tak skalkulowaną kwotę, tj. wynagrodzenie pobrane od pasażera pomniejszone o Prowizję (która z kolei będzie pomniejszona o równowartość bonusu/zniżki, o ile wydana interpretacja potwierdzi, że omawiana kategoria bonusu stanowi opust w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT), Spółka A przekazuje na rzecz Floty.

d) Bonusy Zdarzeniowe i Bonusy Rezygnacyjne

Spółka A zobowiązuje się również do udzielenia bonusów/zniżek, w przypadku gdy pasażerowie na rzecz których jest świadczona usługa dzięki usłudze pośrednictwa nabytej poprzez aplikację (…) (tj. pasażerowie, który korzystają lub zamierzają skorzystać z usług przejazdu oferowanych przez Floty dzięki Usługom świadczonym przez Wnioskodawcę) przejawiają zachowania skutkujące niedogodnościami dla Floty lub koniecznością poniesienia określonych kosztów naprawy lub sprzątania (czyszczenia) pojazdu.

W szczególności, sytuacje takie mają miejsce w przypadku drobnego zniszczenia lub zabrudzenia pojazdu oraz w przypadku gdy pasażer wybierze metodę płatności „gotówką” i jednocześnie odwoła rezerwację już po pojawieniu się kierowcy (kierowcy współpracującego z Flotą) w miejscu rozpoczęcia podróży (ponieważ w takim wypadku kierowca nie ma żadnej możliwości uzyskania od niedoszłego pasażera jakiejkolwiek rekompensaty, która zrekompensowałaby koszty poniesione w związku z dojazdem we wskazane miejsce (czas, koszty paliwa, utrata alternatywnego kursu).

Również w tym przypadku, udzielany przez Spółkę A bonus/zniżka ma charakter kwotowy (a nie procentowy).

W przypadku Bonusu Zdarzeniowego, bonus/zniżka odpowiada ryczałtowej kwocie uzgodnionej pomiędzy Spółką A oraz Flotą. Uzasadnienie Bonusu Zdarzeniowego jest takie, że skoro w ramach Usługi Pośrednictwa Spółki A wskazał Flocie konkretnego pasażera, który doprowadził do drobnych zniszczeń lub zabrudzenia pojazdu, to Spółka A obniża należne mu wynagrodzenie za świadczenie takiej Usługi danym okresie rozliczeniowym, po to, aby Spółka A był postrzegany jako rzetelny partner handlowy i aby Usługi były nadal atrakcyjne i opłacalne dla Floty .

Natomiast w przypadku Bonusu Rezygnacyjnego, bonus/zniżka od Prowizji odpowiada wartości wynagrodzenia za przejazd, które Flota uzyskałaby od pasażera za odwołany przejazd (a więc za przejazd, który nigdy nie doszedł do skutku). Analogicznie do uwag przedstawionych powyżej, uzasadnienie dla Bonusu Rezygnacyjnego jest takie, że skoro Spółka A w ramach Usługi Pośrednictwa wskazał Flocie pasażera, który odwołał rezerwację np. już po pojawieniu się przez kierowcę w miejscu rozpoczęcia podróży, to Spółka A obniża należne mu wynagrodzenie za świadczenie takiej usługi w danym okresie rozliczeniowym, po to, aby Spółka A był postrzegany jako rzetelny partner handlowy i aby usługi pośrednictwa były nadal atrakcyjne i opłacalne dla Floty.

Założeniem (odzwierciedlonym w stosownych warunkach świadczenia Usług przez Spółkę A) jest aby dla celów podatkowych omawiany bonus obniżał wartość Podstawy Prowizji (co będzie uzależnione od odpowiedzi na pytania zadane w niniejszym wniosku).

W efekcie, schemat rozliczeń pomiędzy Spółką A i Flotą przybiera następujący przebieg:

za pomocą platformy elektronicznej Spółka A pobiera w imieniu Floty od pasażera wynagrodzenie za przejazd;
Spółka A obciąża Flotę Prowizją (podstawą kalkulacji Prowizji jest określony procent wartości wynagrodzenia za przejazd);
Spółka A jednocześnie przyznaje Flocie bonus/zniżkę;
Tak skalkulowaną kwotę, tj. wynagrodzenie pobrane od pasażera pomniejszone o Prowizje, które to wynagrodzenie jest obniżane o bonus (o ile niniejsza interpretacja potwierdzi, że bonus ten stanowi opust/obniżkę ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT), Spółka A przekazuje na rzecz Floty.

4. Nadwyżki przyznanych bonusów/zniżek ponad Podstawę Prowizji za dany tydzień/za dany miesiąc

Założeniem Spółki A, tak samo jak każdego innego podmiotu gospodarczego jest to, że będzie on osiągał przychody (zyski) z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Dlatego też ogólnym założeniem w opisywanym modelu jest to, że każda Flota nabywająca Usługi od Spółki A będzie zasadniczo uiszczała - co tydzień/co miesiąc - na rzecz Spółki A Prowizję (skalkulowaną jako różnica pomiędzy Podstawą Prowizji oraz sumą bonusów/zniżek, które na podstawie niniejszego wniosku zostaną uznane za opusty w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT).

Niemniej, z uwagi na okoliczność, że zasadnicza Podstawa Prowizji kalkulowana jest jako procent od wartości przejazdów zrealizowanych przez Floty, natomiast opisane powyżej bonusy/zniżki są z reguły wartościami kwotowymi, może zdarzyć się tak, że łączna suma bonusów/zniżek (które zostaną w niniejszej interpretacji uznane za opusty w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT) należnych Flocie jest/będzie w danym okresie wyższa niż Podstawa Prowizji. Sytuacja taka w praktyce występuje/może wystąpić najczęściej w przypadku nowych Flot, albo Flot, które w danym tygodniu/miesiącu wykonały wiele przejazdów na mniejsze (wartościowo) kwoty, ale jednocześnie spełniły warunki do otrzymania bonusu/zniżki kwotowego.

W takim przypadku:

w tygodniu/miesiącu, w którym wartość bonusów/zniżek przekroczy Podstawę Prowizji (a więc procent od przejazdów), Prowizja (wynagrodzenie za świadczenie Usług) nie jest/nie będzie należna Spółce A;
niewykorzystana nadwyżka bonusu/zniżki jest/zostanie przeniesiona do następnego okresu rozliczeniowego i pomniejszy Podstawę Prowizji w kolejnym okresie rozliczeniowym.

Dla przykładu, jeżeli Flota korzystająca z aplikacji (…) uzyska przez dwa kolejne miesiące wynagrodzenie z tytułu przejazdów (na których zlecenie zostało przyjęte poprzez aplikację …) w wysokości 5.000 zł brutto, Podstawa Prowizji (np. 15%) wynosi w każdym miesiącu 750 zł. Jeżeli w pierwszym miesiącu Flota ta otrzyma łączne bonusy/zniżki (które, jak wskazano powyżej, są określane w sposób kwotowy) w wysokości 1000 zł, a w drugim miesiącu nie otrzyma żadnych bonusów/zniżek wówczas: (a) w pierwszym miesiącu nie jest/nie będzie należna Spółce A Prowizja (dodatkowo, nadwyżka 250 zł pomniejszy Prowizję w kolejnym miesiącu); (b) w drugim miesiącu Prowizja wynosi/będzie wynosiła 500 zł (tj. różnicę pomiędzy Podstawą Prowizji w wysokości 750 zł oraz przeniesioną nadwyżką bonusów/zniżek z poprzedniego miesiąca).

Przy czym, aby uprościć rozliczenia pieniężne pomiędzy Spółką A oraz Flotą, w przypadku wystąpienia opisanej nadwyżki bonusów/zniżek ponad Podstawę Prowizji (co oznacza, że Prowizja z danym miesiącu nie jest należna), Spółka A wypłaca/planuje wypłacać Flotom nadwyżki bonusów/zniżek ponad wartość Podstawy Prowizji, jako swego rodzaju „zaliczki” na poczet przyszłych obniżek Prowizji (przy czym, zgodnie z ogólnymi warunkami mającymi zastosowanie do świadczenia usług przez Spółkę A, mechanizm ten może nie być stosowany w przypadku niewielkich nadwyżek w danym miesiącu np. mniejszych niż 20 PLN - w takim przypadku nadwyżka nie będzie wypłacana w trybie określonym w tej części wniosku).

Oznacza, to, że w opisanym powyżej przykładzie, w pierwszym miesiącu Spółka A nie pobiera od Floty Prowizji i jednocześnie wypłaca jej zaliczkę na poczet przyszłej obniżki Prowizji w wysokości 250 zł (łącznie więc Flota otrzyma od Spółki A 5.250 zł, na które będą się składały: 5.000 zł pobrane przez Spółkę A w imieniu Floty opłat z tytułu przejazdów oraz 250 zł zaliczki na poczet przyszłego obniżki Prowizji). W kolejnym miesiącu, Prowizja należna Spółce A wynosi 500 zł (gdyż baza kalkulacji prowizji w wysokości 750 zł zostaje obniżona o niewykorzystany bonus/upust), jednak Flota zapłaci Spółce A 750 zł - gdyż nastąpi rozliczenie zaliczki na poczet przyszłej obniżki ceny (Łącznie więc Flota otrzymuje/otrzyma od Spółki A 5.250 zł, na które będą się składały: 5.000 zł pobrane przez Spółkę A w imieniu opłat z tytułu przejazdów na rzecz Floty oraz 250 zł zaliczki na poczet przyszłego obniżki Prowizji).

5. Nabywanie świadczeń polegających na oklejeniu pojazdów przez Floty

Wnioskodawca podjął decyzję o wprowadzeniu nowej formy współpracy z Flotami, polegającej na zobowiązaniu się Flot względem Spółki A do promowania marki (…) poprzez oklejenie pojazdów logiem (…), w zamian za co Flotom będzie przysługiwało wynagrodzenie wyraźnie oraz bezpośrednio powiązane z okolicznością wywiązywania się z usługi promocyjnej.

Omawiana forma współpracy jest uregulowana odrębnym (od ogólnych warunków świadczenia usług przez Spółkę A na rzecz Flot, które są podstawą do naliczania opisanej powyżej Prowizji oraz udzielania bonusów) porozumieniem, stanowiącym osobny/niezależny stosunek umowny/kontraktowy, mającym postać ogólnych warunków świadczenia usług marketingowych przez Floty na rzecz Spółki A (dalej: „Ogólne Warunki Marketingowe”).

Na podstawie Ogólnych Warunków Marketingowych, Flota zobowiązuje się do świadczenia na rzecz Spółki A usługi polegającej na promowaniu Platformy (…) poprzez umieszczanie naklejek (lub innych materiałów służących do oznakowania pojazdu) na pojazdach, w zamian za wynagrodzenie (dalej: „Usługa Marketingowa”).

Na potrzeby dalszej części wniosku, świadczenia Floty będą, zgodnie z Ogólnymi Warunkami Marketingowymi, opisywane jako „Usługa Marketingowa”, zaś wypłacane przez Spółkę A kwoty jako „Wynagrodzenie za świadczenie Usług Marketingowych”. Poprzez posługiwanie się zwrotem „Ogólne Warunki Marketingowe”, „Usługa Marketingowa” oraz „Wynagrodzenie za świadczenie Usług Marketingowych”, Wnioskodawca nie przesądza i nie deklaruje w ramach opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, że świadczenia Floty stanowią „usługę” w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, co w istocie stanowi przedmiot pytania zadanego przez Spółkę A.

Usługa Marketingowa jest uznana za wykonaną pod warunkiem spełnienia opisanych poniżej wymogów (oraz pod warunkiem spełnienia dodatkowych wytycznych zawartych w dodatkowej komunikacji przekazywanej Flocie przez Spółkę A z wyprzedzeniem w drodze elektronicznej). I tak:

przed rozpoczęciem świadczenia Usługi Marketingowej, Flota ma obowiązek zgłosić Spółce A pojazd, przy użyciu którego będzie świadczona Usługa Marketingowa (pojazd taki musi spełniać wymogi określone przez Spółkę A i zostać zaakceptowany przez Spółkę), za pośrednictwem stosowanego formularza;
po akceptacji takiego pojazdu przez Spółkę A, Flota ma obowiązek umieścić na pojeździe materiały marketingowe (okleić samochód naklejkami z logiem Spółki A), a następnie uzyskać od Spółki A potwierdzenie dodania pojazdu do usługi promocyjnej (poprzez przesłanie fotografii potwierdzającej fakt oklejenia pojazdu);
usługa Marketingowa może być wykonywana wyłącznie na uzgodnionym przez Spółkę A oraz Flotę obszarze terytorialnym (np. w danym mieście), uzgodnionym w trakcie zgłoszenia pojazdu. W przypadku planowanej zmiany wyznaczonego obszaru, Flota ma obowiązek dokonać odpowiedniej modyfikacji zgłoszenia i ponownie uzyskać akceptację ze strony Spółki;
w celu świadczenia Usług Marketingowych Flota może używać wyłącznie materiały służące do oklejenia pojazdu przekazane do Floty bezpośrednio przez Spółkę A lub zatwierdzone przez Spółkę A i wyprodukowane oraz przekazanych do Floty przez wyznaczonego przez Spółkę A dostawcę zewnętrznego;
materiały reklamowe muszą być umieszczane wyłącznie w wyznaczonym miejscu na pojeździe (np. na drzwiach bocznych, tylnej klapie bagażnika), wskazanej przez Spółkę . W przypadku naruszenia tego postanowienia, Spółka A zastrzega sobie prawo do zażądania od Floty usunięcia materiałów reklamowych na wyłączny koszt Floty;
materiały reklamowe muszą pozostawać w dobrym stanie oraz być umieszczone na pojeździe przez cały okres świadczenia Usługi Marketingowej. Flota ma obowiązek poinformować Spółkę A o uszkodzeniu lub konieczności wymiany materiałów reklamowych (np. z uwagi na ich zły stan, trwałe zabrudzenie, wyblaknięcie) oraz podjąć uzgodnione działania w celu ich wymiany;
po rozpoczęciu świadczenia Usług Marketingowych, co miesiąc lub na każde żądanie, Flota ma obowiązek przesłać do Spółki A dowody fotograficzne na to, że materiały reklamowe z logo (…) są (nadal) umieszczone na wyznaczonym pojeździe. Niedostarczenie dowodów w tym zakresie może prowadzić - w zależności od uznania Spółki - do (a) czasowego zawieszenia nabywania Usług Marketingowych przez Spółkę A w zakresie danego Wyznaczonego Pojazdu lub (b) trwałego wykluczenia danego pojazdu z możliwości świadczenia Usługi Marketingowej;
flota zobowiązuje się także do nieumieszczania na pojeździe innych materiałów reklamowych lub oznaczeń (za wyjątkiem informacji wymaganych przez prawo, oraz materiałów reklamowych lub oznaczeń, na które Spółka wyraził zgodę).

W zamian za opisane powyżej Usługi Marketingowe, Spółka A zobowiązany jest do zapłaty wynagrodzenia na rzecz Floty, za każdy przyjęty okres rozliczeniowy (dalej: „Wynagrodzenie za świadczenie Usług Marketingowych”). Ogólne Warunki Usługi Marketingowej wskazują, że Wynagrodzenie za świadczenie Usług Marketingowych kalkulowane jest jako łączna suma dwóch składników: składnika stałego oraz składnika zmiennego , zgodnie z następującymi zasadami:

Składnik stały wynosi stałą kwotę za pierwszą pełną godzinę pozostawania wyznaczonego pojazdu online na platformie (…) w danym okresie rozliczeniowym. Dla uniknięcia wątpliwości, składnik stały należny jest w danym okresie rozliczeniowym nie więcej niż jeden raz.
Składnik zmienny kalkulowany jako iloczyn liczby przejazdów wykonanych z wykorzystaniem oznakowanego pojazdu na uzgodnionym z Spółką A obszarze, oraz stawki za świadczenie Usług Marketingowych obowiązującej na takim uzgodnionym obszarze, określonej przez Spółkę A, przy założeniu jednak wykonania minimalnej liczby przejazdów w okresie rozliczeniowym, określonych przez Spółkę A.

Należy przy tym podkreślić, że wartość składnika zmiennego w żaden sposób nie jest powiązana ani uzależniona od wysokości wynagrodzenia, jakie Flota uzyskuje od pasażera z tytułu wykonania usługi przejazdu. Innymi słowy, Spółka nie uzależnia wysokości kalkulacji opisywanego wynagrodzenia dodatkowego od tego, jaką kwotę zarobi Flota realizując usługę taxi np. czy na danym przejeździe zarobi 20 zł czy 100 zł.

Ogólne Warunki przewidują, że Wynagrodzenie nie będzie należne, jeżeli Flota naruszyłaby zobowiązanie do oklejenia pojazdów lub inne zobowiązanie wynikające z Ogólnych Warunków (np. pojazdy byłyby, pomimo braku uzyskania zgody Spółki, oklejone jednocześnie logiem innych przedsiębiorstw, w tym np. przedsiębiorstw konkurujących z Wnioskodawcą).

Zamiarem stron nie jest traktowanie Wynagrodzenia na rzecz Floty jako rabatu lub jako elementu obniżającego wartość Prowizji należnej Spółce A z tytułu usług świadczonych przez Spółkę A. Strony dopuszczają jednak możliwość, aby Prowizja Spółki A z tytułu usług świadczonych przez Spółkę na rzecz Flot oraz Wynagrodzenie za świadczenie Usług Marketingowych przez Floty na rzecz Spółki A były potrącane na etapie płatności (na podstawie wzajemnie wystawionych faktur).

Ogólne Warunki Usług Marketingowych zakładają (co będzie miało zastosowanie przy założeniu, że niniejsza interpretacja potwierdzi, że Wynagrodzenie z tytułu świadczenia Usług Marketingowych stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT), że Wynagrodzenie za świadczenie Usług Marketingowych będzie kwotą netto, które zostanie podwyższone o podatek VAT według obecnie obowiązującej stawki (o ile Flota jest czynnym podatnikiem VAT niekorzystającym ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 Ustawy o VAT).

Strony dopuszczają możliwość (na podstawie stosowanych upoważnień), aby Wynagrodzenie za świadczenie Usług Marketingowych było dokumentowane w drodze faktur, o którym mowa w art. 106d Ustawy o VAT (tzw. samofakturowanie).

6. Dodatkowo rozważane scenariusze związane z Bonusem Zdarzeniowym, w zakresie w jakim dotyczy on zabrudzenia lub zniszczenia pojazdu.

Jak wskazano we wcześniejszej części wniosku, w toku prowadzonej działalności Spółka A zobowiązuje się m.in. do udzielenia bonusów/zniżek, w przypadku gdy pasażerowie którzy zamówili przejazd pasażerski za pomocą aplikacji (…) (tj. pasażerowie, który korzystają lub zamierzają skorzystać z usług przejazdu oferowanych przez Floty dzięki Usługom świadczonym przez Wnioskodawcę na rzecz Flot) przejawiają zachowania skutkujące niedogodnościami dla Floty lub koniecznością poniesienia określonych kosztów naprawy lub sprzątania (czyszczenia) pojazdu.

W szczególności sytuacje takie mają miejsce w przypadku drobnego zniszczenia lub zabrudzenia pojazdu.

Obecnie pasażerowie, którzy zniszczyli lub zabrudzili pojazd nie ponoszą żadnych kosztów związanych z takim zdarzeniem. W takim przypadku to Spółka A- w związku z tym, że pośredniczył w zawarciu transakcji z uciążliwym pasażerem, decyduje się na udzielenie w danym okresie rozliczeniowym opisanego we wcześniejszej części wniosku bonusu (zdefiniowanego jako Bonus Zdarzeniowy) - tj. Spółka A obniża należne mu wynagrodzenie (Prowizję) za świadczenie Usługi w danym okresie rozliczeniowym, po to, aby Spółka A był postrzegany przez Floty jako rzetelny partner handlowy i aby Usługi Spółki A były nadal atrakcyjne i opłacalne dla Floty.

Obecnie jednak rozważane są przez zespół biznesowy Spółki A trzy alternatywne zmiany w omawianym rozliczeniu:

Alternatywa nr 1 (dalej: „Alternatywa 1”): po udzieleniu Bonusu Zdarzeniowego związanego z zabrudzeniem lub zniszczeniem pojazdu Floty, Spółka A będzie we własnym imieniu, na podstawie ogólnych warunków mających zastosowanie do pasażerów dochodził (oraz otrzymywał) od pasażera ryczałtową kwotę rekompensaty (której wartość może być równa lub mniejsza od wartości udzielonego przez Spółkę A Bonusu Zdarzeniowego) za zabrudzenie lub zniszczenie pojazdu. Kwota ta będzie pobierana z wykorzystaniem systemu płatności internetowych stosowanych przez Spółkę A do pobierania wynagrodzenia za przejazd w imieniu Floty. Pobrana od pasażera kwota nie będzie przekazywana do Floty (gdyż Flota otrzymuje wcześniej Bonus Zdarzeniowy bezpośrednio od Spółki A).
Alternatywa nr 2 (dalej: „Alternatywa 2”). W ramach tej alternatywy Spółka A przestanie wypłacać Bonusy Zdarzeniowe związane z zabrudzeniem lub drobnym uszkodzeniem pojazdu. W takim jednak przypadku zostanie wprowadzony na podstawie ogólnych warunków mających zastosowanie do pasażerów obowiązek zapłaty przez pasażera bezpośrednio na rzecz Floty opłaty za sprzątanie. Pasażer będzie - poprzez akceptację regulaminu przejazdu - zobowiązywał się do zapłaty opłaty za sprzątanie, bezpośrednio na rzecz Floty. W takim jednak przypadku (w związku z tym, że Spółka A działa jako agent płatności internetowych przy poborze opłat za przejazd w imieniu Flot), Spółka A może być podmiotem technicznie pobierającym w imieniu Flot opłatę za sprzątanie od pasażera oraz przekazywać ją do Floty.
Alternatywa nr 3 (dalej: „Alternatywa 3”). W ramach tej alternatywy obecne reguły kalkulacji prowizji Spółki A zostaną zmienione w taki sposób, że Bonus Zdarzeniowy zostanie zlikwidowany i Spółka A nie będzie obniżał Prowizji w przypadku zniszczenia lub uszkodzenia pojazdu. Zamiast tego: (a) Spółka A będzie we własnym imieniu wypłacał Flocie ryczałtową kwotę związaną z zabrudzeniem pojazdu przez pasażera (nie będzie dochodziło do obniżki Prowizji), jednocześnie jednak zaakceptowane przez Pasażera „ogólne warunki mające zastosowanie do pasażerów” będą przewidywały obowiązek zapłaty przez Pasażera kwoty na rzecz Spółki A (zwrotu kwoty zapłaconej przez Spółkę A na rzecz Floty), która będzie pobierana przez Spółkę A od Pasażera we własnym imieniu.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

1. Czy za zabrudzenie lub zniszczenie pojazdu w rozważanych alternatywach (Alternatywa 1, Alternatywa 2 i Alternatywa 3) pobierana jest stała kwota, która wynika z ogólnych warunków oraz w jaki sposób jest ona kalkulowana?

Odpowiedź: Za zabrudzenie lub zniszczenie pojazdu w rozważanych wszystkich trzech alternatywach będzie pobierana stała kwota w takim znaczeniu, że nie będzie ona szacowana indywidualnie dla każdego zdarzenia, jednak możliwym jest, że wprowadzone zostanie zróżnicowanie/stopniowanie tej stałej kwoty w zależności od skali zabrudzenia pojazdu (np. drobne zabrudzenie - 50 zł, większe zabrudzenie - 150 zł, bardzo istotne pobrudzenie tapicerki - 250 zł), bez względu na rzeczywiste koszty czyszczenia pojazdu w danym przypadku.

Kwota ta będzie wynikała z ogólnych warunków dla pasażerów korzystających z przejazdu i będzie ona wskazana w tych warunkach.

Kwota ta będzie kalkulowana jako szacunkowy, uśredniony (na bazie dotychczasowych doświadczeń związanych z wykonywaniem przewozów oraz skali zabrudzenia), koszt który właściciel lub użytkownik pojazdu, którym wykonywane są przejazdy musiałby typowo ponieść w celu doprowadzenia pojazdu do stanu nadającego się do wykonywania przejazdów. Jest to zasadniczo szacunkowy, uśredniony koszt wyczyszczenia oraz prania oraz osuszania tapicerki pojazdu. Jak wskazano powyżej, możliwym jest, że zostaną przewidziane zróżnicowane (stopniowalne) stałe kwoty, w zależności od skali zabrudzenia.

2. Czy pobierają Państwo prowizję od opłaty za sprzątanie pojazdu pobranej od Pasażera w imieniu Floty?

Odpowiedź: Nie, w żadnej z rozważanych alternatyw (Alternatywa 1, Alternatywa 2, Alternatywa 3) Spółka A nie będzie pobierał prowizji od opłaty za sprzątania pojazdu pobranej od Pasażera.

Dla dodatkowego sprecyzowania:

W opisanej we wniosku Alternatywie 1 (w ramach której Spółka A udziela Bonusu Zdarzeniowego, a następnie pobiera od pasażera ryczałtową kwotę rekompensaty), wartość rekompensaty otrzymanej od pasażera będzie równa lub niższa od wartości udzielonego Bonusu Zdarzeniowego. Spółka A nie będzie więc otrzymywał dodatkowej wyższej kwoty (ponad wartość udzielonego rabatu) od pasażera.
W opisanej we wniosku Alternatywie 2 (w ramach której Spółka A jedynie pobiera opłatę za sprzątanie w imieniu i na rzecz Floty, a więc działa w charakterze agenta płatności), Spółka A nie będzie pobierał (ani od pasażera, ani od floty) prowizji za wartość pobranej opłaty za sprzątanie.
W opisanej we wniosku Alternatywie 3 (w ramach której: Spółka A będzie we własnym imieniu wypłacał Flocie ryczałtową kwotę związaną z zabrudzeniem pojazdu przez pasażera i nie będzie dochodziło do obniżki Prowizji, jednocześnie jednak zaakceptowane przez pasażera "ogólne warunki mające zastosowanie do pasażerów" będą przewidywały obowiązek zapłaty przez Pasażera kwoty na rzecz Spółki A tj. zwrotu kwoty zapłaconej przez Spółkę A na rzecz Floty, która będzie pobierana przez Spółkę A od Pasażera we własnym imieniu), Spółka A nie będzie otrzymywał dodatkowej prowizji (wartość wypłacona i wartość otrzymana będą takie same).

3. Czy przekazują Państwo Flocie całość kwoty pobranej od Pasażera z tytułu zabrudzenia pojazdu?

Odpowiedź: W opisanej we wniosku Alternatywie 1 (w ramach której Spółka A udziela Bonusu Zdarzeniowego, a następnie pobiera od pasażera ryczałtową kwotę rekompensaty), wartość rekompensaty otrzymanej od pasażera będzie równa lub niższa od wartości udzielonego Bonusu Zdarzeniowego. Oznacza to, że:

albo wartość udzielonego Bonusu Zdarzeniowego jest dokładnie taka sama jak wartość otrzymanej rekompensaty od pasażera,
albo Spółka A udziela wyższy Bonus Zdarzeniowy niż kwota, którą otrzyma od pasażera (a więc kwota przekazana Flocie jest wyższa niż kwota pobrana od pasażera - Spółka A dodatkowo "dopłaca" w takiej sytuacji).

W opisanej we wniosku Alternatywie 2 (w ramach której Spółka A jedynie pobiera opłatę za sprzątanie w imieniu i na rzecz Floty, a więc działa w charakterze agenta płatności), Spółka A będzie przekazywał całość kwoty pobranej od Pasażera z tytułu zabrudzenia pojazdu.

W opisanej we wniosku Alternatywie 3 (w ramach której: Spółka A będzie we własnym imieniu wypłacał Flocie ryczałtową kwotę związaną z zabrudzeniem pojazdu przez pasażera, jednocześnie jednak zaakceptowane przez pasażera "ogólne warunki mające zastosowanie do pasażerów" będą przewidywały obowiązek zapłaty przez Pasażera kwoty na rzecz Spółki A tj. zwrotu kwoty zapłaconej przez Spółkę A na rzecz Floty, która będzie pobierana przez Spółkę A od Pasażera we własnym imieniu): wypłacana przez Spółkę A we własnym imieniu kwota związana z zabrudzeniem pojazdu przez pasażera będzie dokładnie taka sama jak kwota pobierana przez Spółkę A od Pasażera.

4. Czy kwota ryczałtowej rekompensaty dochodzonej od pasażera w rozważanej Alternatywie 2 jest zawsze równa kwocie Bonusu Zdarzeniowego wypłaconego Flocie, czy może być od niej niższa? Jeśli może być niższa, to według jakich zasad lub kryteriów ustalana jest jej wysokość, od czego zależy różnica między tymi kwotami oraz jakie warunki muszą zostać spełnione aby Flota otrzymała te kwoty?

Odpowiedź: Przede wszystkim, jak wskazano w treści wniosku, w rozważanej Alternatywie 2 Spółka A przestanie wypłacać Bonusy Zdarzeniowe związane z zabrudzeniem lub drobnym uszkodzeniem pojazdu. Jak wskazano we wniosku: "W takim jednak przypadku zostanie wprowadzony na podstawie ogólnych warunków mających zastosowanie do pasażerów obowiązek zapłaty przez pasażera bezpośrednio na rzecz Floty opłaty za sprzątanie. Pasażer będzie - poprzez akceptację regulaminu przejazdu – zobowiązywał się do zapłaty opłaty za sprzątanie, bezpośrednio na rzecz Floty. W takim jednak przypadku (w związku z tym, że Spółka A działa jako agent płatności internetowych przy poborze opłat za przejazd w imieniu Flot), Spółka A może być podmiotem technicznie pobierającym w imieniu Flot opłatę za sprzątanie od pasażera oraz przekazywać ją do Floty."

Dlatego, odpowiadając na wskazane pytanie, w rozważanej Alternatywie 2, nie będzie już dokonywana wypłata Bonusu Zdarzeniowego. Spółka A będzie przekazywał Flocie całą kwotę opłaty za sprzątanie.

Ponieważ omawiane pytanie może dotyczyć raczej Alternatywy 1, należy wskazać że:

Alternatywie 1, kwota ryczałtowej rekompensaty dochodzonej od pasażera w rozważanej Alternatywie 1 może być równa lub niższa od wartości udzielonego przez Spółkę A Bonusu Zdarzeniowego.
Jeśli kwota będzie niższa, to będzie wynikało to z decyzji biznesowej Spółki A. Spółka A będzie udzielał Bonus Zdarzeniowy do Floty, który będzie kalkulowany jako szacunkowa kwota, którą Flota będzie musiała ponieść we własnym imieniu i na własną rzecz, aby posprzątać (wyprać) pojazd należący do floty. Następnie Spółka A będzie pobierał rekompensatę od pasażera, której wartość będzie – według szacunków Spółki – możliwa i akceptowalna biznesowo do wyegzekwowania od pasażera.
Różnica nie będzie wynikała z żadnych kryteriów obiektywnych, będzie ona biznesową decyzją Spółki A.
Jeśli chodzi o warunki jakie musi spełnić Flota: Otrzymanie przez Flotę Bonusu Zdarzeniowego (zarówno w obecnym modelu, jak również w Alternatywie 1) będzie się wiązało z koniecznością udowodnienia (przesłania zdjęcia) potwierdzającego, że w wyniku przejazdu wykonywanego na skutek usługi pośrednictwa świadczonej przez Spółkę A, doszło do zabrudzenia pojazdu. W ramach Spółki A zatrudniony jest pracownik / pracownicy, których rola polega na weryfikowaniu podstawy do udzielenia Bonusu Zdarzeniowego.

Dla kompletności wyjaśnienia, w rozważanej Alternatywie 3, kwota wypłacana do Floty oraz kwota pobierana od pasażera będzie zawsze taka sama.

5. Czy kwota wypłacana przez Spółkę A Flocie (Alternatywa 3) będzie każdorazowo równa kwocie pobieranej od Pasażera? Jeśli nie, proszę o wskazanie zasad ustalania obu kwot oraz sytuacji, w których mogą się one różnić.

Odpowiedź: Tak, kwota wypłacana przez Spółkę A Flocie (Alternatywa 3) będzie każdorazowo równa kwocie pobieranej od Pasażera.

6. W jaki sposób będzie kalkulowana ryczałtowa kwota wypłacana Flocie (Alternatywa 3)? Czy jej wysokość będzie określona w umowie, tabeli opłat lub innym dokumencie, czy też będzie ustalana jednostronnie przez Spółkę A?

Odpowiedź: Kwota ta będzie ustalana jednostronnie przez Spółkę A (w takim znaczeniu, że jej wartość nie będzie przedmiotem negocjacji pomiędzy Spółką A oraz Flotą), przy czym jej wartość będzie wskazana albo w ogólnych warunkach świadczenia usług przez Spółkę na rzecz Floty obowiązujących pomiędzy Spółką oraz Flotą albo w innym dokumencie będącym podstawą do dokonywania rozliczeń pomiędzy podmiotami (porozumienia lub komunikacja przesyłana poprzez Aplikację (…)). Będzie to kwota ryczałtowa, której wartość będzie kalkulowana w oparciu o uśrednione, szacunkowe koszty doprowadzenia pojazdu do stanu umożliwiającego świadczenie usług przejazdu (zwykle: koszt czyszczenia/prania oraz osuszenia tapicerki pojazdu). Przy czym, tak, jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 1 w ramach niniejszego pisma, możliwym jest wprowadzenie kilku stałych ryczałtowych kwot których wartość będzie różniła się w zależności od skali zabrudzenia pojazdu (np. drobne zabrudzenie - 50 zł, większe zabrudzenie - 150 zł, bardzo istotne pobrudzenie tapicerki – 250 zł).

7. Z jakich postanowień w związku z opisem przedstawionym w rozważanej Alternatywie 3 ogólnych warunków mających zastosowanie do pasażerów wynika obowiązek zapłaty przez Pasażera za zniszczenie lub zabrudzenie pojazdu? Prosimy o wskazanie odpowiednich postanowień oraz wyjaśnienie zasad ustalania należnej kwoty.

Odpowiedź: Ponieważ Alternatywa 3 jest rozwiązaniem rozważanym na przyszłość, w chwili obecnej ogólne warunki mające zastosowanie do pasażerów nie przewidują rozwiązania opisanego w tej Alternatywie 3.

Obecne warunki mające zastosowanie do pasażerów przewidują obecnie jedynie opcję (możliwość) opisaną w Alternatywie 2 (tj. możliwość pobór przez Spółkę A opłaty za sprzątanie w imieniu i na rzecz Floty w przypadku pozostawienia pojazdu w stanie zabrudzonym, poplamionym lub brudnym w wyniku skorzystania z Usług Przewozu), przy czym decyzją biznesową Spółki A oraz Flot w chwili obecnej postanowienie to nie jest w praktyce stosowane wobec pasażerów (jest ono tzw. postanowieniem "martwym" w takim znaczeniu że w przypadku zabrudzenia pojazdu, obecnie od pasażera nie jest nigdy pobierana żadna kwota). Obecnie Spółka A udziela Flotom Bonusy Zdarzeniowe i następnie ani Spółka A, ani Floty nie otrzymują żadnych kwot od pasażerów.

Jeżeli Alternatywa 3 miałaby zostać wdrożona, wówczas ogólne warunki mające zastosowanie do pasażerów będą:

W sposób dotychczasowy opisywały rolę podmiotów tj.:

o Spółka A. jest podmiotem świadczącym usługę pośrednictwa na rzecz Flot,

o Pasażer może uzyskać dostęp do platformy (…) zgodnie z ogólnymi warunkami, aby przeglądać i, jeśli tak zdecyduje, zamawiać i nabywać usługi przewozu bezpośrednio od Flot,

o Wszelkie umowy dotyczące świadczenia usług przewozu będą zawierane między pasażerem a odpowiednią Flotą. Kiedy (…) pobiera opłaty w imieniu Floty, robi to jako ich wyznaczony agent.

Wskazywały, że za dostęp do platformy (…) od pasażera nie jest i nie będzie pobierana od pasażera opłata od Spółki A.
Wskazywały, że w przypadku zabrudzenia przez pasażera pojazdu, pasażer ma obowiązek zapłaty kwoty na rzecz Spółki A(zwrotu kwoty zapłaconej przez Spółkę na rzecz Floty), która będzie pobierana przez Spółkę A od Pasażera we własnym imieniu. Ogólne warunki będą wówczas wskazywały wysokość takiej kwoty (tak jak wyjaśniono powyżej, możliwym jest, że wartość takiej stałej kwoty zostanie określona w kilku wariantach, w zależności od skali zabrudzenia pojazdu).

8. W jaki sposób Spółka A będzie informował Floty o obowiązującej wysokości ryczałtowej kwoty oraz o ewentualnych zmianach jej wysokości lub zasad kalkulacji w rozważanej Alternatywie 3?

9. Jaki jest charakter prawny pobieranej od Pasażera kwoty w rozważanej Alternatywie 3? Czy Spółka A pobiera ją we własnym imieniu i na własny rachunek jako własną wierzytelność, czy też działa jako pośrednik/inkasent w imieniu lub na rzecz Floty?

Odpowiedź: W Alternatywie 3 Spółka A pobiera kwotę od pasażera we własnym imieniu i na własny rachunek, jako własną wierzytelność. W Alternatywie 3 Spółka A nie działa jako pośrednik/inkasent w imieniu lub na rzecz Floty.

10. Czy w rozważanej Alternatywie 3 Spółka A zachowuje jakąkolwiek część kwoty pobranej od Pasażera (np. jako wynagrodzenie lub opłatę), czy całość odpowiada kwocie wypłacanej Flocie?

Odpowiedź: W rozważanej Alternatywie 3 Spółka A nie zachowuje dla siebie jakiejkolwiek części kwoty pobranej od Pasażera.

Pytania

1) Czy opisany w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Bonus Wolumenowy stanowi opust lub obniżkę ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT, który obniża/będzie obniżał podstawę opodatkowania z tytułu świadczenia Usług przez Spółkę A na rzecz Floty, nie zaś: (a) wynagrodzenie za świadczenie usługi przez Flotę na rzecz Spółki A (co oznacza, że w przypadku jego udokumentowania fakturą przez Flotę, Spółka A nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT) lub też (b) dotację lub subwencję udzielaną Flocie?

2) Czy opisany w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Bonus Flotowy stanowi opust lub obniżkę ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT, który obniża/będzie obniżał podstawę opodatkowania z tytułu świadczenia Usług przez Spółkę A na rzecz Floty, nie zaś: (a) wynagrodzenie za świadczenie usługi przez Flotę na rzecz Spółki A (co oznacza, że w przypadku jego udokumentowania fakturą przez Flotę, Spółce A nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT) lub też (b) dotację lub subwencję udzielaną Flocie?

3) Czy opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Bonusy Zdarzeniowe i Bonusy Rezygnacyjne stanowią opust lub obniżkę ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT, które obniżają/będą obniżały podstawę opodatkowania z tytułu świadczenia Usług przez Spółkę A na rzecz Floty, nie zaś: (a) wynagrodzenie za świadczenie usługi przez Flotę na rzecz Spółki A (co oznacza, że w przypadku ich udokumentowania fakturą przez Flotę, Spółce nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT) lub też (b) dotację lub subwencję udzielaną Flocie?

4) Czy opisany w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Bonus za udzielenie rabatu pasażerowi stanowi opust lub obniżkę ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT, który obniża/będzie obniżał podstawę opodatkowania z tytułu świadczenia Usług przez Spółkę A na rzecz Floty, nie zaś: (a) wynagrodzenie za świadczenie usługi przez Flotę na rzecz Spółki A (co oznacza, że w przypadku jego udokumentowania fakturą przez Flotę, Spółce A nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT) lub też (b) dotację lub subwencję udzielaną Flocie?

5) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym opisane we wniosku Wynagrodzenie za świadczenie Usług Marketingowych powinno być traktowane jako wynagrodzenie za świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT , co oznacza, że w przypadku udokumentowania przez Flotę wynagrodzenia prawidłowo wystawioną fakturą VAT (oraz przy założeniu, że usługi zostaną udokumentowane fakturą VAT przez Floty niekorzystające ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 Ustawy o VAT), Spółce A przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze, w szczególności do faktur takich nie będzie miał zastosowanie art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT?

6) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku, w którym w danym okresie rozliczeniowym łączna kwota udzielonych bonusów/obniżek ceny przez Spółkę A jest wyższa niż Podstawa Prowizji, wówczas nadwyżka może pomniejszyć dla celów podatku VAT Podstawę Prowizji za kolejny przyjęty pomiędzy stronami okres rozliczeniowy?

7) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku, w którym w danym okresie rozliczeniowym łączna kwota udzielonych bonusów/obniżek ceny przez Spółkę A jest wyższa niż Podstawa Prowizji, w związku z czym Wnioskodawca nie pobiera wynagrodzenia od Flot, nie dochodzi do podlegającego opodatkowaniu nieodpłatnego świadczenia usług na podstawie art. 8 ust. 2 Ustawy o VAT?

8) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku, w którym w danym okresie rozliczeniowym łączna kwota udzielonych bonusów/obniżek cen przez Spółkę jest wyższa niż Podstawa Prowizji, jednak Wnioskodawca podejmuje decyzję o wypłacie takiej nadwyżki bonusu/zniżek (jako zaliczkę na poczet opustu z tytułu Prowizji za kolejny okres rozliczeniowy), rozliczenie takie nie powinno być udokumentowane fakturą VAT (fakturą VAT korygującą wystawioną przez Spółkę A lub też fakturą VAT wystawioną na rzecz Spółki A przez Flotę, gdyż taka faktura nie dawałaby Wnioskodawcy prawa do odliczenia VAT) i dopiero faktyczne obniżenie przyszłej Prowizji o rabat (na poczet którego wypłacono zaliczkę) powinno zostać uwzględnione na fakturze wystawionej przez Wnioskodawcę?

Państwa stanowisko w sprawie

1) Opisany w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Bonus Wolumenowy stanowi opust lub obniżkę ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT, który obniża/będzie obniżał podstawę opodatkowania z tytułu świadczenia Usług przez Spółkę A na rzecz Floty, nie zaś: (a) wynagrodzenie za świadczenie usługi przez Flotę na rzecz Spółki A (co oznacza, że w przypadku jego udokumentowania fakturą przez Flotę, Spółce A nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT) lub też (b) dotację lub subwencję udzielaną Flocie.

2) Opisany w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Bonus Flotowy stanowi opust lub obniżkę ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT, który obniża/będzie obniżał podstawę opodatkowania z tytułu świadczenia Usług przez Spółkę A na rzecz Floty, nie zaś: (a) wynagrodzenie za świadczenie usługi przez Flotę na rzecz Spółki A (co oznacza, że w przypadku jego udokumentowania fakturą przez Flotę, Spółce A nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT) lub też (b) dotację lub subwencję udzielaną Flocie.

3) Opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Bonusy Zdarzeniowe i Bonusy Rezygnacyjne stanowią opust lub obniżkę ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT, które obniżają/będą obniżały podstawę opodatkowania z tytułu świadczenia Usług przez Spółkę A na rzecz Floty, nie zaś: (a) wynagrodzenie za świadczenie usługi przez Flotę na rzecz Spółki A (co oznacza, że w przypadku jego udokumentowania fakturą przez Flotę, Spółce A nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT) lub też (b) dotację lub subwencję udzielaną Flocie.

4) Opisany w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Bonus za udzielenie rabatu pasażerowi stanowi opust lub obniżkę ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT, który obniża/będzie obniżał podstawę opodatkowania z tytułu świadczenia Usług przez Spółkę A na rzecz Floty, nie zaś: (a) wynagrodzenie za świadczenie usługi przez Flotę na rzecz Spółki A (co oznacza, że w przypadku jego udokumentowania fakturą przez Flotę, Spółce A nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT) lub też (b) dotację lub subwencję udzielaną Flocie.

5) Opisane we wniosku Wynagrodzenie za świadczenie Usług Marketingowych powinno być traktowane jako wynagrodzenie za świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, co oznacza, że w przypadku udokumentowania przez Flotę wynagrodzenia prawidłowo wystawioną fakturą VAT (oraz przy założeniu, że usługi zostaną udokumentowane fakturą VAT przez Floty niekorzystające ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 Ustawy o VAT), Spółce A przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze, w szczególności do faktur takich nie będzie miał zastosowanie art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT

6) W przypadku, w którym w danym okresie rozliczeniowym łączna kwota udzielonych bonusów/obniżek ceny przez Spółkę A jest wyższa niż Podstawa Prowizji, wówczas nadwyżka może pomniejszyć dla celów podatku VAT Podstawę Prowizji za kolejny przyjęty pomiędzy stronami okres rozliczeniowy.

7) W przypadku, w którym w danym okresie rozliczeniowym łączna kwota udzielonych bonusów/obniżek ceny przez Spółkę A jest wyższa niż Podstawa Prowizji, w związku z czym Wnioskodawca nie pobiera wynagrodzenia od Floty, nie dochodzi do podlegającego opodatkowaniu nieodpłatnego świadczenia usług na podstawie art. 8 ust. 2 Ustawy o VAT.

8) W przypadku, w którym w danym okresie rozliczeniowym łączna kwota udzielonych bonusów/obniżek cen przez Spółkę A jest wyższa niż Podstawa Prowizji, jednak Wnioskodawca podejmuje decyzję o wypłacie takiej nadwyżki bonusu/zniżek (jako zaliczkę na poczet opustu z tytułu Prowizji za kolejny okres rozliczeniowy), rozliczenie takie (tj. wypłata) nie powinna być udokumentowana fakturą VAT (fakturą VAT korygującą wystawioną przez Spółkę A lub też fakturą VAT wystawioną na rzecz Spółkę A przez Flotę, gdyż taka faktura nie dawałaby Wnioskodawcy prawa do odliczenia VAT) i dopiero faktyczne obniżenie przyszłej Prowizji o rabat (na poczet którego wypłacono zaliczkę) powinno zostać uwzględnione na fakturze wystawionej przez Wnioskodawcę.

1.1 Wstęp

Przedstawione przez Wnioskodawcę pytania nr 1-5 dotyczą podobnych zagadnień, związanych z zasadami kwalifikowania na gruncie podatku od towarów i usług określonych kategorii rozliczeń, bądź jako opustów/obniżek ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT bądź alternatywnie jako wynagrodzenia za świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT.

Dlatego też w niniejszej części uzasadnienia stanowiska Wnioskodawcy, Wnioskodawca przedstawi uwagi wspólne dla uzasadnienia jego stanowiska na pytania nr 1-5.

1.2 Zasady kalkulowania podstawy opodatkowania (art. 29a ust. 1 oraz art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT) oraz pojęcie „usługi” (art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT).

Zgodnie z art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Jednocześnie, zgodnie z art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży.

Powyższe przepisy implementują na grunt polskiej Ustawy o VAT wynikającą z przepisów Dyrektywy VAT oraz orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) zasadę, zgodnie z którą podstawa opodatkowania (oraz kwota deklarowanego przez dostawcę podatku VAT) musi być zawsze wprost proporcjonalna do wynagrodzenia faktycznie uzyskanego przez podatnika w związku z dokonaną dostawą towarów lub świadczeniem usług.

Jak w tym zakresie wskazano w wyroku TSUE o sygn. C-249/12 Corina-Hris „Należy podkreślić (...), że jedną z zasadniczych cech podatku VAT jest to, że podatek ten jest wprost proporcjonalny do ceny danych towarów i usług. Oznacza to, że dostawcy uczestniczą w uiszczaniu podatku VAT w tym samym stopniu w stosunku co całkowitej kwoty otrzymanej za sprzedane towary.”

Natomiast jak wskazano w pkt 27 - 28 wyroku w sprawie C-317/94 Elida Gibbs „27. Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa Trybunału, wynagrodzenie to stanowi „subiektywną” wartość, to znaczy wartość rzeczywiście otrzymaną w konkretnym przypadku, a nie wartość oszacowaną według kryteriów obiektywnych (...) Nie byłoby (...) zgodne z dyrektywą, gdyby podstawa opodatkowania użyta do obliczenia podatku należnego od producenta jako podatnika, przekraczała kwotę ostatecznie przez niego otrzymaną. Gdyby bowiem tak było, zasada neutralności VAT w stosunku do podatników, do których należy przecież także producent, nie byłaby spełniona. ”

Na podstawie powyższych przepisów oraz orzecznictwa TSUE należy przyjąć, że podstawa opodatkowania w podatku VAT (oraz korespondujący z nią należny podatek VAT uiszczany przez podatnika w związku z dokonaniem dostawy towarów lub świadczeniem usług) musi zawsze pozostawać proporcjonalna do kwoty rzeczywiście otrzymanego przez tego podatnika VAT wynagrodzenia. Pomijając pewne wyjątkowe przypadki (dotyczące transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi, o których mowa w art. 32 Ustawy o VAT), podstawa opodatkowania jest jednocześnie wartością subiektywną (nie zaś obiektywnie oszacowaną na podstawie cen rynkowych). Jeżeli więc usługodawca kalkuluje wynagrodzenie za świadczone usługi z uwzględnieniem określonych upustów, lub też w bezpośrednim związku z nabyciem przez usługobiorcę od niego usług dokonuje on obniżek/wypłat bonusów na rzecz tego nabywcy, to kwota podatku VAT - którą taki usługodawca ma obowiązek zapłacić - musi pozostawać zawsze proporcjonalna do kwoty finalnie przez niego uzyskanego wynagrodzenia w związku ze świadczeniem usług.

Przy czym, o czym mowa będzie szerzej mowa poniżej, zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie sądowym oraz ogólnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej przez Ministra Finansów (cytowanej poniżej), aby kwoty wypłacane/przyznawane przez takiego usługodawcę na rzecz usługobiorcy mogły stanowić obniżkę ceny/opust w rozumieniu Ustawy o VAT, nie mogą ona jednocześnie być wynagrodzeniem za świadczenie wzajemne wykonywane przez podmiot, któremu taka kwota jest przyznawana/wypłacana (np. za dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu Ustawy o VAT). W takim bowiem przypadku nie jest to obniżka ceny/opust, lecz wynagrodzenie za świadczenie wzajemne (wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług).

W tym zakresie, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega m.in. odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, która nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (tj. przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel), w tym również: (i) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej, (ii) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji, (iii) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów, pojęcie „świadczenia usług” na gruncie ustawy o VAT jest pojęciem względnie szerokim, mogącym obejmować zarówno działania podatnika, jak i jego powstrzymywanie się od dokonania czynności, czy też tolerowanie jakiejś czynności lub sytuacji, pod warunkiem, że świadczenia te nie stanowią dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Nie oznacza to jednak, iż każde zdarzenie związane z otrzymaniem wynagrodzenia należy zakwalifikować na gruncie przepisów ustawy o VAT jako świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT.

Jak bowiem wynika z przytoczonych powyżej przepisów, a także orzecznictwa sądów administracyjnych oraz TSUE, aby dana czynność mogła być traktowana jako świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi ona łącznie spełniać następujące przesłanki:

1. istnieje stosunek prawny pomiędzy podmiotami, w ramach którego dochodzi do wymiany wzajemnych świadczeń (np. z jednej strony - czynność, a z drugiej - płatność za czynność),

2. istnieje możliwa do zdefiniowania czynność,

3. wynagrodzenie przekazywane jest w zamian za czynność i jest ekwiwalentne do wartości tej czynności,

4. odpłatność pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,

5. istnieje podmiot będący beneficjentem czynności, inny niż wykonujący czynność.

I.3 Granica pomiędzy rabatem (obniżką ceny), a świadczeniem usługi w świetle interpretacji ogólnej Ministra Finansów oraz uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 czerwca 2012 r. o sygn. I FPS 2/12.

Granica pomiędzy świadczeniem usług przez podmiot otrzymujący bonus oraz rabatem udzielanym przez podmiot, który dokonuje świadczenia na rzecz nabywcy została zarysowana w ogólnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z 27 listopada 2012 r. sygn. PT3/033/10/423/AEW/12/PT-618 oraz w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 czerwca 2012 r., sygn. I FPS 2/12.

W interpretacji tej przyjęto, że jeżeli zobowiązanie względem nabywcy towarów lub usługi do wypłaty kwoty pieniężnej pozostaje wyłącznie w związku z dokonywaną na jego rzecz dostawą np. uzależnione jest od obrotu z tytułu dostaw dokonywanych do takiego podmiotu, wówczas zobowiązanie takie stanowi opust/obniżkę ceny w rozumieniu przepisów o VAT.

Natomiast jeżeli zobowiązanie do wypłaty określonej kwoty pieniężnej podejmowanie jest przede wszystkim w związku ze świadczeniami wzajemnymi, wówczas stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług.

W interpretacji tej wskazano:

„Warunkiem sine qua non uznania, iż premia pieniężna stanowi w istocie rabat, jest wykazanie ścisłego związku pomiędzy premią pieniężną a zrealizowanymi dostawami. W przypadku premii pieniężnych z tytułu osiągnięcia określonego poziomu obrotów (określonej wartości sprzedaży lub ilości sprzedanych towarów) taki związek jest identyfikowalny, bowiem dopiero zrealizowanie wszystkich dostaw (nie tylko jednej z nich) zapewnia osiągnięcie zakładanego poziomu obrotów uprawniającego do uzyskania premii pieniężnej. (...)

Należy jednak zwrócić uwagę, że powyższe wyjaśnienia nie dotyczą sytuacji, gdyby w stanie faktycznym danej sprawy zostało ustalone, że pomiędzy dostawcą i nabywcą istniał stosunek prawny, w oparciu o który nabywca dokonując zakupów u dostawcy uzyskał premię przede wszystkim za realizację przez nabywcę określonych czynności na rzecz dostawcy, np. stosowania szczególnych, czy też określonych przez dostawcę zasad eksponowania jego towarów klientom a nie za satysfakcjonującą dostawcę wartość dokonanych zakupów lub terminowość regulowania należności z tytułu dokonanej sprzedaży. Podobnie nie można przedstawionych wyjaśnień odnosić do wypłacania premii pieniężnej nabywcom za niedokonywanie przez nich nabyć podobnych towarów u innych podatników. W takich przypadkach mielibyśmy do czynienia ze świadczeniem usługi przez nabywcę na rzecz dostawcy, wynagradzanej przez niego stosowną premią, które powinno zostać opodatkowane i udokumentowane fakturą.”

Natomiast we wskazanej powyżej uchwale z dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. akt I FPS 2/12, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał: „Wypłata kontrahentowi bonusu warunkowego (premii pieniężnej) z tytułu osiągnięcia określonej wielkości sprzedaży lub terminowości regulowania należności stanowi rabat w rozumieniu art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z póżn. zm.), zmniejszający podstawę opodatkowania”. W uzasadnieniu tej uchwały wskazano także, że:

„W literaturze wskazuje się również, że premia stanowi rodzaj przysporzenia dla nabywcy towaru, która może wyrażać się albo dodatkowym świadczeniem (np. otrzymana fizycznie nagroda albo pewna kwota pieniędzy), albo zmniejszeniem dotychczasowego świadczenia (rabatem). Zmniejszenie dotychczasowego świadczenia może być ustalone w dowolnym czasie i w dowolny sposób np. poprzez ustalenie premii jako określonego procentu od zrealizowanego obrotu. W większości wypadków w obrocie gospodarczym premie pieniężne ustalane są jako rosnący skokowo procent od zrealizowania określonego procentu obrotu przez nabywcę (M. Pawlik, Premia pieniężna- rabat czy usługa, „Przegląd Podatkowy” 2008, nr1, s.19-20). (...)

Podobnie będzie w przypadku premii pieniężnej określonej kwotowo, chociaż w tym przypadku przypisanie stosownej kwoty rabatu, jaka powinna przypadać na poszczególne transakcje uwzględniane za dany okres może być trudniejsze niż w przypadku premii pieniężnej wyrażonej procentowo.

Niewątpliwie zatem premia pieniężna za dany okres, w ujęciu ekonomicznym, sprowadza się w istocie do zwrotu nabywcy przez sprzedawcę części uiszczonego wcześniej wynagrodzenia z tytułu dokonanych z nabywcą transakcji - w następstwie czego zmniejszeniu ulega wcześniej określona z tytułu tych transakcji ich globalna wartość, a tym samym wartość pojedynczych transakcji, pomniejszona proporcjonalnie.”

Na podstawie powyższych definicji zawartych w Ustawie o VAT, ogólnej interpretacji przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów oraz uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. I FPS 2/12 należy przyjąć, że jeżeli przyznanie kontrahentowi prawa do otrzymania określonego świadczenia pieniężnego jest związane wyłącznie z jego działaniami związanymi z realizowaną na jego rzecz dostawą towarów lub usług (np. wielkością tj. wolumenem zamówienia, częstotliwością składania zamówień, złożenia zamówienia o określonych parametrach, zobowiązanie się do zwiększenia wolumenu zamówień), wówczas to świadczenie pieniężne należy zakwalifikować jako rabat/premię/opust cenowy.

Natomiast jeżeli przyznanie kontrahentowi prawa do otrzymania określonego świadczenia pieniężnego związane jest przede wszystkim z podejmowanymi przez niego działaniami niezwiązanymi bezpośrednio z realizowaną na jego rzecz dostawą towarów lub usług, lecz np. z działaniami marketingowymi na rzecz podmiotu dokonującego wypłaty, wówczas to świadczenie pieniężne należy zakwalifikować jako wynagrodzenie za świadczenie usług.

I.4 Znaczenie rozróżnienia pomiędzy obniżką ceny/opustem, a nabyciem usług na gruncie Ustawy o VAT.

Prawidłowe zakwalifikowanie określonej płatności bądź jako opustu/obniżki ceny, bądź jako wynagrodzenia za świadczenie usług ma istotne znaczenie z punktu widzenia podatku VAT. Jeżeli dany bonus/wypłata zostaną błędnie zakwalifikowane przez strony transakcji jako wynagrodzenie za świadczenie usług, a w konsekwencji zostaną udokumentowane fakturą VAT przez podmiot otrzymujący bonus, wówczas podatek VAT wykazany na takiej fakturze nie będzie podlegał odliczeniu przez podmiot wypłacający bonus (art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT). Natomiast jeżeli dany bonus zostanie zakwalifikowany jako obniżka ceny/opust, podczas gdy powinien zostać uznany za wynagrodzenie za świadczenie usług, wówczas podmiot wypłacający bonus bezpodstawnie zaniży podstawę opodatkowania z tytułu własnego świadczenia.

Powyższe uzasadnia, interes Wnioskodawcy w uzyskaniu niniejszej interpretacji indywidualnej.

II. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 (Bonus wolumenowy)

Uwzględniając uwagi wstępne opisane w pkt 1 powyżej, w opinii Wnioskodawcy rozliczenia (bonusy) opisane w zdarzeniu przyszłym jako Bonusy Wolumenowe powinny być zakwalifikowane jako upusty/obniżki cen w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT.

Wynika to z okoliczności, że wyłączną podstawą do udzielenia przez Wnioskodawcę Bonusów Wolumenowych na rzecz Flot jest: (i) nabycie przez Flotę określonego wolumenu Usług lub (ii) nabycie przez Flotę określonego wolumenu Usług we wskazanym okresie (np. dni wolne od pracy, w godzinach nocnych itd.).

W tym zakresie, przede wszystkim:

udzielenie Bonusu Wolumenowego uzależnione jest w istocie od obrotu zrealizowanego przez Flotę z tytułu świadczonych Usług (a w konsekwencji, nabytych od Spółki A Usług);
udzielenie Bonusu Wolumenowego nie jest podejmowane w związku z jakimikolwiek świadczeniami wzajemnymi pomiędzy Wnioskodawcą a Flotą i nie jest uzależnione o jakichkolwiek czynności realizowanych przez Flotę na rzecz Wnioskodawcy;
Bonus Wolumenowy udzielany jest jednostronnie przez Wnioskodawcę po spełnieniu precyzyjnie wskazanych w umowie warunków dot. realizowanego przez Flotę obrotu (w określonym okresie czasu).
Bonus Wolumenowy pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem Usług przez Wnioskodawcę na rzecz Floty.

Przykładowo i dla celów ilustracyjnych Wnioskodawca wskazuje, że: (i) przy założeniu, że Bonus Wolumenowy udzielany jest po nabyciu przez Flotę stu (100) Usług od Wnioskodawcy, (ii) nabycie dziewięćdziesięciu dziewięciu takich usług (99) pozostaje bez wpływu na wzajemne rozliczenia stron (nie aktywuje Bonusu Wolumenowego) - bez względu na jakiekolwiek inne czynności podejmowane w tym okresie przez kierowców/floty i dopiero (iii) nabycie setnej usługi aktywuje Bonus Wolumenowy - również bez względu na jakiekolwiek inne czynności podejmowane w tym okresie przez Flotę.

W istocie więc, do Bonusów Wolumenowych można, poprzez analogię zastosować wyjaśnienia Ministerstwa Finansów zawarte w ogólnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 7 grudnia 2012 r., nr PT3/033/10/423/AEW/12/PT- 618, dotyczącej premii pieniężnych, w której wskazano: „Przedstawiając powyższe wyjaśnienia dotyczące stosowania art. 29 ust. 4 ustawy o VAT w odniesieniu do przyznawanych premii pieniężnych, należy podnieść, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przepis ten w związku z wypłacaniem lub otrzymywaniem tzw. premii pieniężnych był interpretowany w różny sposób, co stało się przyczyną podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały z dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. akt I FPS 2/12, zgodnie z którą: „Wypłata kontrahentowi bonusu warunkowego (premii pieniężnej) z tytułu osiągnięcia określonej wielkości sprzedaży lub terminowości regulowania należności stanowi rabat w rozumieniu art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), zmniejszający podstawę opodatkowania”. Przedstawione wyjaśnienia wpisują się zatem w powyższą tezę zawartą w ww. uchwale z dnia 25 czerwca 2012 r. oraz rozstrzygnięcia wydawane przez Naczelny Sąd Administracyjny po tej uchwale (vide wyrok z dnia 20 września 2012 r., sygn. akt I FSK 1888/11). ”

Jednocześnie, w niniejszej sprawie nie istnieje bezpośredni związek lub bezpośrednia zależność pomiędzy udzielanymi Bonusami Wolumenowymi a wysokością wynagrodzenia otrzymywanego przez Floty z tytułu wykonywanych przez nich usług przewozu na rzecz kierowców, tj. taka zależność która dawałaby podstawy do przyjęcia, że Bonusy Wolumenowe stanowią dotację, subwencję lub dopłatę o zbliżonym charakterze w odniesieniu do wynagrodzenia uzyskiwanego z tytułu umowy przewozu. Wysokość Bonusów Wolumenowych uzależniona jest jedynie od ilości nabytych Usług Przewozu (lub ilości Usług Przewozu nabytych w uzgodnionym okresie) i jest niezależna od tego, jak wysokie wynagrodzenie otrzymają kierowcy (lub floty) z tytułu świadczenia usług przewozu.

W konsekwencji, opisany w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Bonus Wolumenowy stanowi opust lub zniżkę ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT, który obniża/będzie obniżał podstawę opodatkowania z tytułu świadczenia Usług przez Spółkę A na rzecz Floty, nie zaś: (a) wynagrodzenie za świadczenie usługi przez Flotę na rzecz Spółki A (co oznacza, że w przypadku jego udokumentowania fakturą przez Flotę, Spółka A nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT) lub też (b) dotację lub subwencję udzielaną Flocie.

Stanowisko takie zostało potwierdzone w interpretacji z dnia 23 lutego 2023 r. o numerze 0114-KDIP1-1.4012.53.2023.1.AKA, wydanej dla innej spółki z grupy Wnioskodawcy (która wniosła aportem zorganizowaną część przedsiębiorstwa do Wnioskodawcy).

III. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 (Bonus Flotowy)

Podobnie, uwzględniając uwagi wstępne opisane w pkt 1 powyżej, w opinii Wnioskodawcy rozliczenia (bonusy) opisane w zdarzeniu przyszłym jako Bonusy Flotowe powinny być zakwalifikowane jako opusty/obniżki cen w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT.

Są to bowiem premie/bonusy kwotowe powiązane ze świadczeniem Usług przez Wnioskodawcę na rzecz Flot, przyznawane w związku z tym, że Floty zwiększają we własnym imieniu i na własną rzecz posiadaną flotę (co przedkłada się bezpośrednio na skalę wykonywanej przez nich działalności, a to z kolei przedkłada się na ilość realizowanych zleceń i wysokość płaconej do Spółki A Prowizji) i nie stanowią one wynagrodzenia za świadczenie usług przez Floty na rzecz Wnioskodawcy.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, jedynym warunkiem udzielenia bonusu/zniżki jest rozwinięcie własnej floty, albo poprzez zatrudnienie nowych kierowców, albo poprzez otworzenie oddziału w nowym miejscu. Tego typu działanie (rozwijanie własnej floty/zatrudnienie nowych kierowców) nie może być uznane za „usługę” w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, świadczoną na rzecz Wnioskodawcy. Podejmowanie bowiem działań we własnym imieniu i na własną rzecz (rozbudowa własnej floty) nie może być traktowane jako usługa świadczona na rzecz Wnioskodawcy.

Na gruncie podobnego zagadnienia, jakim było udzielanie przez producenta towarów tzw. rabatów logistycznych jego dystrybutorom, została wydana interpretacja Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie o numerze IPPP1/443-161/14-2/MP. W interpretacji tej wskazano, że jeżeli producent udziela swoim dystrybutorom tzw. rabat logistyczny związany z przejęciem przez tych dystrybutorów, we własnym imieniu i na własną rzecz, określonych funkcji logistycznych, wówczas taki rabat logistyczny stanowi obniżkę ceny w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT (nie zaś wynagrodzenie za świadczenie usług logistycznych na rzecz tego producenta). W uzasadnieniu tej interpretacji wskazano, że omawiany rabat „ma jedynie zrekompensować Kontrahentowi koszty własne ponoszone na logistykę związaną z nabyciem Produktów, która leży w gestii Kontrahenta a tym samym zachęcić Kontrahenta do nabywania towarów. Udzielany przez Wnioskodawcę „rabat logistyczny” wykazuje bezpośredni związek z dostawami zrealizowanymi przez Wnioskodawcę. (...) Wypłacane wynagrodzenie należy zakwalifikować jako rabat potransakcyjny, obniżający podstawę opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT (art. 29 ust. 4 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r.), który Wnioskodawca winien udokumentować fakturą korygującą.”

Natomiast w interpretacji z dnia 7 listopada 2017 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o nr 0114-KDIP1-3.4012.424.2017.1.JG potwierdzono, że upust promocyjny „udzielany pod warunkiem potwierdzenia przez Dostawcę pozyskiwania przez Odbiorcę nowych sklepów, do których odsprzedawane będą produkty Wnioskodawcy” stanowi obniżkę ceny zmniejszającą podstawę opodatkowania.

Idea udzielonego przez Wnioskodawcę Bonusu Flotowego jest także zbliżona do rabatu, który producent towarów decyduje się udzielić swoim wybranym, dużym dystrybutorom, premiując w ten sposób większych dystrybutorów (którzy, będąc większymi dystrybutorami, generują większy obrót). Z uwagi na to, że kontrahent zwiększa skalę działalności, otrzymuje on bonus, który - w dłuższej perspektywie - „zwraca się” udzielającemu taki bonus (a więc Wnioskodawcy), gdyż następnie taki „większy” podmiot, zachęcany rabatami kontynuuje współpracę i generuje zyski podmiotowi udzielającemu bonusu/zniżki.

Jednocześnie, przyznanie Bonusów Flotowych nie jest uzależnione od wykonania żadnych czynności marketingowych lub promocyjnych na rzecz Wnioskodawcy.

Omawiane Bonusy nie mają także na celu subsydiowanie Flot (nie pozostają one w bezpośrednim związku z konkretnymi przejazdami wykonywanymi przez Floty).

W konsekwencji, w przypadku, w którym Wnioskodawca przyznaje omawianą kategorię Bonusu Flotowego Flotom, należy uznać, że stanowią one opust lub zniżkę ceny w rozumieniu 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT, który obniża/będzie obniżał podstawę opodatkowania z tytułu świadczenia Usług przez Spółkę A na rzecz Floty.

IV. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 - Bonus Zdarzeniowy oraz Bonus Rezygnacyjny

Uwzględniając uwagi wstępne opisane w pkt 1 powyżej, w opinii Wnioskodawcy, Bonusy Zdarzeniowe i Bonusy Rezygnacyjne nie mogą być uznane za wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług przez Floty na rzecz Wnioskodawcy. Nie dochodzi tutaj bowiem do żadnego świadczenia wykonywanego przez Floty na rzecz Wnioskodawcy, czy też żadnej korzyści po stronie Wnioskodawcy w związku z przyznawanymi bonusami. Nie jest więc spełniony zasadniczy warunek wynikający z cytowanej powyżej ogólnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, aby płatność (czy też, szerzej, zobowiązanie o charakterze pieniężnym) dokonywana była przede wszystkim w zamian za jednoznaczne i możliwe do zdefiniowania świadczenie wzajemne.

Jednocześnie, omawiane kategorie rabatów nie stanowią dopłaty (dotacji, subwencji) do wykonywanych usług przewozu przez Floty. W przypadku Bonusu Rezygnacyjnego wynika to z prostej okoliczności, że taka usługa w ogóle nie jest wykonywana przez kierowcę (gdyż pasażer rezygnuje z kursu), a skoro w ogóle nie dochodzi do realizacji świadczenia pomiędzy kierowcą/flotą, a pasażerem, to nie można mówić o dotacji lub dopłacie do takiego świadczenia. Należy w tym zakresie wskazać, że w wyroku w sprawie C-277/05 Societe thermale d’Eugenie-les-Bains, uznano, że świadczenie należne hotelowi za odwołanie rezerwacji przez jego klienta nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług na rzecz tego klienta. Tym bardziej więc - zobowiązanie pieniężne podmiotu trzeciego w przypadku odwołania rezerwacji przez bezpośredniego klienta nie może być uznawane za dotację, subwencję lub dopłatę o podobnym charakterze do świadczenia, które nigdy nie wystąpiło. Analogicznie, w przypadku Bonusu Zdarzeniowego, warunek jego wypłaty, ani także jego wysokość nie jest w żaden sposób powiązana z wysokością wynagrodzenia otrzymywanego przez kierowcę (lub flotę) z tytułu świadczenia usługi przewozu pasażerskiego. Brak jest w tym przypadku bezpośredniej relacji pomiędzy ceną za usługę przewozu (ustaloną przed rozpoczęciem kursu) a zobowiązaniem pieniężnym Wnioskodawcy należnym w przypadku opisanym we wniosku.

Charakter Bonusu Zdarzeniowego oraz Bonusu Rezygnacyjnego jako opustu w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT pośrednio potwierdza także orzecznictwo TSUE dotyczące ogólnych zasad określania podstawy opodatkowania z tytułu świadczenia usług. Zgodnie z tym orzecznictwem „podstawa opodatkowania służąca za podstawę naliczenia podatku pobieranego przez organy skarbowe nie może przekroczyć wynagrodzenia rzeczywiście zapłaconego przez konsumenta ostatecznego, stanowiącego podstawę do obliczenia obciążenia podatkiem VAT, które konsument ten ostatecznie ponosi.” (sprawa C-317/94 Elida Gibs).

Z orzecznictwa tego wynika, że podstawa opodatkowania musi być zawsze proporcjonalna do ceny za dane świadczenie otrzymane przez podatnika. W niniejszej sprawie, zobowiązując się do wypłaty Bonusu Zdarzeniowego i Bonusu Rezygnacyjnego, wynagrodzenie, które Wnioskodawca uzyska z tytułu Usług na rzecz Flot będzie niższe o wypłacone kwoty. Brak jest w takim przypadku podstaw, aby Wnioskodawca naliczał podatek VAT na wartościach, które nie zostaną przez niego nigdy otrzymane.

W konsekwencji, należy przyjąć, że opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Bonusy Zdarzeniowe i Bonusy Rezygnacyjne stanowią opust lub zniżkę ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT, które obniżają/będą obniżały podstawę opodatkowania z tytułu świadczenia Usług przez Spółką A na rzecz Flot, nie zaś: (a) wynagrodzenie za świadczenie usługi przez Flotę na rzecz Spółki A (co oznacza, że w przypadku jego udokumentowania fakturą przez Flotę, Spółka A nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT) lub też (b) dotację lub subwencję udzielaną Flocie.

V . Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4 (Bonus za udzielenie rabatu pasażerowi)

Przepisy Ustawy o VAT, jak również cytowana we wcześniejszej części interpretacja ogólna przepisów prawa podatkowego wydana przez Ministra Finansów z dnia 7 grudnia 2012 r. nr PT3/033/10/423/AEW/12/PT-618 oraz uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. I FPS 2/12 nie odnoszą się wprost do kwestii, w jaki sposób kwalifikować na potrzeby podatku VAT udzielenie nabywcy towarów lub usług - w związku z nabywaniem przez niego towarów/usług - świadczenia pieniężnego (bonusu) pod warunkiem, że kontrahent również udzieli rabat/opust cenowy swojemu odbiorcy.

W tym zakresie jednak, w opisanych poniżej interpretacjach przepisów prawa podatkowego dotyczących tego zagadnienia wykształciła się praktyka, zgodnie z którą:

w sytuacji, w której świadczenie pieniężne/bonus jest należne kontrahentowi wyłącznie w związku z udzieleniem przez niego rabatu na rzecz jego odbiorcy, to taki bonus należy zakwalifikować jako opust cenowy/obniżkę ceny obniżający podstawę opodatkowania. Przykładowo, jeśli producent towarów udziela bonus dystrybutorowi pod warunkiem, że dystrybutor ten będzie udzielał rabatów/obniżek cen sprzedając towary np. do sklepów, wówczas taki bonus należy traktować jako opust cenowy;
w sytuacji natomiast, w której świadczenie pieniężne/bonus jest należne kontrahentowi w związku z udzieleniem przez niego rabatu na rzecz jego odbiorcy oraz jednocześnie podejmowanie działań marketingowych, to taki bonus należy zakwalifikować jako wynagrodzenie za świadczenie usług.

Puntem wyjścia dla takiej praktyki był wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 17 listopada 1993 r. w sprawie C-73/92 Komisja Wspólnot Europejskich v. Królestwo Hiszpanii. TSUE stwierdził w tym wyroku, że wystarczy, „by działalność promocyjna (taka jak sprzedaż towarów po obniżonych cenach lub nieodpłatnie bądź organizacja koktajlu lub bankietu) obejmowała przekazywanie treści mających na celu informowanie ogółu o istnieniu i cechach produktu lub usługi będącej przedmiotem tej działalności w celu zwiększenia sprzedaży tego produktu lub usługi, aby działalność ta została scharakteryzowana jako usługa reklamowa”. Podobny pogląd wyraził TSUE w orzeczeniu z dnia 17 listopada 1993 r. w prawie C-68/92 KE przeciwko Republice Francji wskazując, że przez „działalność reklamową należy rozumieć dowolną działalność, która nie jest możliwa do wyodrębnienia z kampanii reklamowej i która będąc częścią tej kampanii przyczynia się do przekazywania treści reklamowych”.

Uwzględniając konkluzje powyższego wyroku Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał w przeszłości dwie interpretacje (z dnia 21 czerwca 2017 r., o sygnaturach 0114.KDIP4.4012.108.2017.1.KR oraz 0114-KDIP4.4012.254.2017.1.KR) dla podmiotu będącego producentem żywności. W pierwszej z tych interpretacji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że jeżeli producent ten dokonuje wypłat kwot na rzecz bezpośrednich lub pośrednich nabywców wyłącznie pod warunkiem dokonania obniżek ceny sprzedawanych przez nie produktów, wówczas wypłata taka stanowi (bezpośredni lub pośredni) rabat w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT. Natomiast w drugiej z tych interpretacji, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że jeżeli producent ten dokonuje wypłat kwot na rzecz bezpośrednich lub pośrednich nabywców nie tylko pod warunkiem dokonania obniżek ceny sprzedawanych przez nie produktów, ale także za połączone z tym określone działania mające na celu informowanie o istniejącej promocji bądź o cechach produktu (albo mających na celu uatrakcyjnienie oferty sprzedawanych produktów), wówczas wypłaty takie należy zakwalifikować jako wynagrodzenie za świadczenie usług.

Podobne stanowisko było prezentowane przez organy podatkowe również we wcześniejszych interpretacjach.

I tak:

a. W odniesieniu do bonusów/wypłat należnych w zamian jedynie za rabat udzielany przez kontrahenta na rzecz jego klientów, wskazywano, że bonusy takie stanowią obniżki ceny/opusty w rozumieniu Ustawy o VAT. Jako przykłady takiego podejścia można wskazać: Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 października 2012 r. o sygn. IPPP2/443- 874/12-2/AK.

‒ Interpretacja ta dotyczyła dystrybutora samochodów osobowych, który dokonywał sprzedaży samochodów na rzecz dealerów, którzy z kolei odsprzedawali samochody do tzw. klientów flotowych (a więc dużych podmiotów posiadających rozbudowane floty samochodów).Dystrybutor ten udzielał dealerom rabatów pod warunkiem, że: (a) dokonają oni odsprzedaży samochodów na rzecz klienta flotowego oraz (b) udzielą oni klientowi flotowemu rabatu od ceny sprzedawanych samochodów, odpowiadającego co najmniej wysokości rabatu przyznanego przez dystrybutora.

W tym stanie faktycznym Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie potwierdził, że tego typu płatności powinny być zakwalifikowane jako rabaty w rozumieniu (ówczesnego) art. 29 Ustawy o VAT (nie zaś jako wynagrodzenie za usługę).

‒ Interpretacja wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 20 stycznia 2012 r. ILPP2/443- 1475/11-3/Akr.

Interpretacja ta dotyczyła producenta piwa, który sprzedawał towary do dystrybutorów, którzy z kolei odsprzedawali je do punktów sprzedaży detalicznej lub do lokali gastronomicznych. Aby obniżyć cenę, po której sprzedawcy detaliczni nabywają towary, producent ten udzielał dystrybutorom rabatów w celu sfinansowania rabatów udzielanych przez dystrybutorów w ramach dokonywanych przez nich sprzedaży do sklepów detalicznych (udzielany więc był rabat w celu sfinansowania dalszego rabatu). W interpretacji tej Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu potwierdził, że rozliczenia producenta z dystrybutorami należy rozpatrywać w kontekście rabatu (nie zaś w kontekście świadczenia usługi przez dystrybutora).

b. W odniesieniu do bonusów/wypłat należnych nie tylko za rabat udzielany przez kontrahenta na rzecz jego klientów, ale także za czynności marketingowe wskazywano, że bonusy takie stanowią obniżki ceny/opusty w rozumieniu Ustawy o VAT. Jako przykłady takiego podejścia można wskazać:

Interpretacja z dnia 10 lutego 2010 r. o sygn. IPPP1-443-101/10-2/IGo Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie. W interpretacji tej Dyrektor wskazał, że wynagrodzenie wypłacane przez producenta na rzecz hurtowni w zamian za podejmowanie następujących działań: (a) organizowanie akcji promocyjnych, (b) informowanie aptek o trwających promocjach na uzgodnione produkty, (c) przekazywanie informacji o producencie, o właściwościach oraz zaletach produktów objętych promocją oraz (d) dokonywanie sprzedaży produktów na rzecz aptek po obniżonych cenach - stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług dla celów VAT.
Interpretacja z dnia 17 lutego 2016 r. o sygn. IPPP3/4512-960/15-2/k.p. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie. W interpretacji tej Dyrektor potwierdził, że działania podmiotu na rzecz agencji marketingowej (nabywającej w tym przypadku świadczenie) polegające z jednej strony na przyznaniu uprawnionym klientom 30% obniżki na sprzedawane produkty oraz z drugiej strony na podejmowaniu innych działań, np. opracowaniem szczególnej oferty dla klientów, promowanie marki, współpracy z podmiotem prowadzącym sklep internetowy) stanowi świadczenie usług marketingowych.
Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 18 maja 2009 r., o sygn. IPPP1-443-274/09-2/PR w Warszawie. W interpretacji tej Dyrektor potwierdził, że w sytuacji, gdy w ramach akcji marketingowych hurtownie przekazują do aptek informacje o możliwości zakupu produktów w danym okresie po obniżonej cenie, a następnie hurtownie sprzedają na rzecz aptek produkty po obniżonej cenie, uprzednio uzgodnionej z podatnikiem, to tego typu działania stanowią świadczenie usług w rozumieniu Ustawy o VAT.

Uwzględniając powyższą praktykę organów podatkowych, w opinii Wnioskodawcy, w sytuacji, w której udziela on Flotom bonusu jedynie pod warunkiem udzielenia przez te Floty rabatu kwotowego pasażerom, to wówczas bonus taki powinien być traktowany jako opust/obniżka ceny w rozumieniu 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT, który obniża / będzie obniżał podstawę opodatkowania z tytułu świadczenia Usług przez Spółkę A na rzecz Floty, nie zaś: (a) wynagrodzenie za świadczenie usługi przez Flotę na rzecz Spółki A (co oznacza, że w przypadku jego udokumentowania fakturą przez Flotę, Spółka A nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT) lub też (b) dotację lub subwencję udzielaną Flocie.

VI. Uzasadnienie stanowiska na pytanie nr 5

(a) Wstęp

Odpowiedź na pytanie nr 5 wymaga ustosunkowania się do dwóch kwestii. Po pierwsze, czy opisane we wniosku Wynagrodzenie za świadczenie Usług Marketingowych stanowi wynagrodzenie za świadczenie „usługi” w rozumieniu Ustawy o VAT (nie zaś np. rabat), a w konsekwencji, czy - jeżeli zostanie ono udokumentowane fakturą VAT wystawioną przez (lub w imieniu) Floty - tak otrzymana faktura będzie dawała - w świetle art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT prawo do odliczenia podatku VAT Wnioskodawcy. Po drugie, czy Usługi Marketingowe nabywane w okolicznościach opisanych we wniosku dają Spółce A prawo do odliczenia podatku VAT na zasadach ogólnych jako usługi mające pośredni związek z działalnością opodatkowaną Spółki A.

I tak, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega m.in. odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, która nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (tj. przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel), w tym również: (i) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej, (ii) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji, (iii) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów, a także z orzecznictwa sądów administracyjnych oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, aby dana czynność mogła być potraktowana jako świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi ona łącznie spełniać następujące przesłanki:

istnieje możliwa do zdefiniowania czynność,
istnieje stosunek prawny pomiędzy podmiotami, w ramach którego dochodzi do wymiany wzajemnych świadczeń (np. z jednej strony - czynność, a z drugiej - płatność za czynność),
wynagrodzenie przekazywane jest w zamian za czynność i jest ekwiwalentne do wartości tej czynności,
odpłatność pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
istnieje podmiot będący beneficjentem czynności, inny niż wykonujący czynność.

W szczególności, w tym zakresie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazuje się, że do świadczenia usług dochodzi, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego, w którym dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych (zob. podobnie wyroki z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie 102/86 Apple and Pear Development Council, Rec. str. 1443, pkt 11, 12 i 16; z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 Tolsma, Rec. str. I-743, pkt 14; z dnia 21 marca 2002 r. w sprawie C- 174/00 Kennemer Golf, Rec. str. I-3293, pkt 39, oraz z dnia 23 marca 2006 r. w sprawie C-210/04 FCE Bank, Zb.Orz. str. I-2803, pkt 34).

Podobnie, w uchwale NSA z dnia 7 września 2020 r., I FPS 2/20, Naczelny Sąd Administracyjny powołując się na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości wskazał, że możliwość zaklasyfikowania świadczenia usług jako odpłatnej transakcji zakłada istnienie bezpośredniego związku pomiędzy tym świadczeniem a wynagrodzeniem rzeczywiście otrzymanym przez podatnika. Tego rodzaju bezpośredni związek ma miejsce, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywistą równowartość usługi świadczonej usługobiorcy. Nie ma przy tym znaczenia, że wynagrodzenie zostało ustalone nie w oparciu o zindywidualizowane usługi, lecz w sposób ryczałtowy, ponieważ nie wpływa to na bezpośredni związek istniejący pomiędzy dokonanym świadczeniem usług a wynagrodzeniem, którego wysokość jest ustalana wcześniej według ustalonych kryteriów.

(b) Wynagrodzenie za świadczenie Usług Marketingowych jako wynagrodzenie za świadczenie usług w rozumieniu Ustawy o VAT

W opinii Wnioskodawcy, w ramach opisanego modelu spełnione zostaną wszystkie warunki, aby uznać, że Wynagrodzenie za świadczenie Usług Marketingowych stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług w rozumieniu Ustawy o VAT. W opinii Spółki A, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczania podatku VAT wykazanego na fakturze dokumentującej Wynagrodzenie.

Odnosząc się w tym względzie do opisanych wcześniej kryteriów należy wskazać, że, po pierwsze, w sprawie istnieje wyraźna, określona umownie i możliwa do zidentyfikowania czynność. Jest nią zobowiązanie Flot do oznakowania pojazdów naklejkami (materiałami marketingowymi) zawierającymi logo Spółki A, powiązane ze zobowiązaniem do nieoklejania pojazdów naklejkami promującymi inne podmioty (o ile Spółka A nie wyrazi na to zgody). Zobowiązanie to obejmuje także utrzymywanie naklejek (lub innych rodzajów oznakowań) w dobrym stanie.

Po drugie, w niniejszej sprawie dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Świadczeniem Floty jest zobowiązanie do oklejenia samochodów logiem Spółki A (oraz zobowiązanie do nieoklejania pojazdów materiałami reklamującymi inne przedsiębiorstwa oraz zobowiązanie do utrzymywania naklejek w należytym stanie). Ze strony Spółki A świadczeniem jest wynagrodzenie pieniężne, którego wypłata jest ściśle uzależniona od spełnienia świadczenia Floty.

Po trzecie, wynagrodzenie wypłacane jest w zamian za czynność wykonaną przez Flotę i jest ekwiwalentne do tej czynności. W tym zakresie, podstawowym warunkiem wypłaty wynagrodzenia jest wykonanie świadczenia na rzecz Spółki A. Wynagrodzenie nie będzie należne, jeżeli Flota naruszyłaby zobowiązanie do obklejenia pojazdów lub inne zobowiązania wynikające z ogólnych warunków (np. pojazdy byłyby, pomimo braku uzyskania zgody Spółki A, oklejone jednocześnie logiem innych przedsiębiorstw, w tym np. przedsiębiorstw konkurujących z Spółką A). Co więcej, wynagrodzenie będzie ekwiwalentne do świadczenia Floty w takim znaczeniu, że Ogólne Warunki przewidziały mechanizm, który uzależnia wysokość wynagrodzenia od poruszania się pojazdem po uzgodnionym z Spółką A terytorium. Ma to uzasadnienie pragmatyczne - w interesie Spółki A nie jest tylko to, aby samochód był (po prostu) oznakowany, ale aby oznakowany samochód poruszał się w mieście, tak, aby logo Spółki A było widoczne dla potencjalnych nabywców usług przewozowych i aby utrwalać pozytywny wizerunek Spółki A.

Po czwarte, zarówno sama odpłatność, jak również jej wysokość pozostaje w bezpośredniej relacji ze świadczeniem Floty na rzecz Spółki A (oznakowaniem pojazdów, wykorzystywaniem oznakowanych pojazdów w jazdach po uzgodnionym z Spółki A obszarze) wykonywanym przez Flotę na rzecz Spółki A. Brak wykonania tego świadczenia oznaczałby brak Wynagrodzenia należnego Flocie. Jak wyjaśniono w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Wynagrodzenie wypłacane Flocie nie wpływa na wysokość prowizji Spółki A z tytułu usług świadczonych przez Spółkę A na rzecz Floty tj. zamiarem stron nie jest traktowanie wynagrodzenia jako rabatu w odniesieniu do prowizji Spółki A.

Po piąte, w niniejszej sprawie niewątpliwie istnieje podmiot będący beneficjentem czynności wykonywanych przez Flotę. Beneficjentem tych czynności jest Spółka A. Widoczność logo marki (…) na ulicach polskich miast przyczynia się do wzrostu zainteresowania samą marką Spółki A, jak również przewozami pasażerskimi (przewozami taxi). To z kolei przyczynia się do wzrostu skali działalności Spółki A w Polsce, a w konsekwencji także do wzrostu skali/obrotu czynności opodatkowanych VAT.

Podsumowując, w niniejszej sprawie spełnione są wszystkie warunki, aby zakwalifikować wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę A na rzecz Flot jako Wynagrodzenie za świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT.

Należy także dodatkowo wskazać, że Usługi Marketingowe wykonywane na rzecz Spółki A odpowiadają pojęciu reklamy przedstawionemu w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzeczeniu z dnia 17 listopada 1993 r. w sprawie C-69/92 Komisja Wspólnot Europejskich v. Wielkie Księstwo Luksemburga Trybunał wskazał m.in., że: „usługi reklamowe są terminem wspólnotowym, który musi być interpretowany jednolicie w celu uniknięcia przypadków podwójnego opodatkowania lub braku opodatkowania, które mogą wyniknąć ze sprzecznych wykładni (...) koncepcja reklamy ściśle pociąga za sobą rozpowszechnianie treści mających na celu informowanie konsumentów o istnieniu i cechach produktu lub usługi z zamiarem zwiększenia sprzedaży. Chociaż treści te z reguły są rozpowszechniane za pomocą słowa mówionego lub pisanego i/lub obrazów, za pomocą prasy, radia i/lub telewizji, może to być także realizowane za pomocą częściowego lub wyłącznego wykorzystania innych środków. (...) Wystarczy zatem, aby transakcja (...) obejmowała przekaz treści mających na celu informowanie ogółu ludności o istnieniu i cechach produktu lub usługi będącego przedmiotem działalności w celu zwiększenia sprzedaży tego produktu lub usługi, aby działalność taka została scharakteryzowana jako usługa reklamowa.”

Jednocześnie (uwzględniając cytowane we wcześniejszej części uzasadnienia wniosku ogólnej interpretacji przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów oraz uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. I FPS 2/12) należy przyjąć, że jeżeli przyznanie kontrahentowi prawa do otrzymania określonego świadczenia pieniężnego związane jest przede wszystkim z podejmowanymi przez niego działaniami niezwiązanymi bezpośrednio z realizowaną na jego rzecz dostawą towarów lub usług, lecz np. z działaniami marketingowymi na rzecz podmiotu dokonującego wypłaty, wówczas to świadczenie pieniężne należy zakwalifikować jako wynagrodzenie za świadczenie usług. Wynagrodzenie to nie stanowi natomiast więc rabatu udzielanego Flotom.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, „W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.”

Z treści przytoczonego wyżej przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, od nabycia których podatek został naliczony, będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest zatem istnienie związku pomiędzy zakupami a wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Związek ten może być zatem bezpośredni lub pośredni.

Związek bezpośredni występuje wówczas, gdy nabywane towary służą dalszej odsprzedaży lub też w bezpośredni sposób wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o związku pośrednim mówimy wtedy, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania podmiotu, a więc w sposób pośredni wiążą się z działalnością gospodarczą i z osiąganymi przychodami. Pośredni związek dokonanych zakupów z działalnością gospodarczą występuje wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dn. 5 października 2022 r., sygn. akt I SA/Sz 351/22).

W analogiczny sposób konieczność istnienia związku pośredniego oraz bezpośredniego pomiędzy sprzedażą opodatkowaną oraz dokonywanymi zakupami postrzegany jest w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W swoich orzeczeniach (m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 Ghent Coal, wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/96 Abbey National plc, wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz) Trybunał podkreślał że prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże brak bezpośredniego związku z konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa odliczenia podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.

W przypadku usług marketingowych omawiany związek niewątpliwie jest spełniony. Wydatki o charakterze marketingowym (nabywanie usług oznakowania samochodów świadczących usługi taxi logiem (…), przyczyniają się do wzrostu rozpoznawalności marki (…), a to z kolei przedkłada się na zainteresowanie w zakresie instalowania instalacji umożliwiającej zamawianie przejazdów taxi z wykorzystaniem platformy (…) (oraz w konsekwencji na liczbę zamówień przejazdów taxi i na obroty (opodatkowane VAT) Spółki w Polsce.

Prawo do odliczenia VAT z tytułu wydatków związanych z działaniami marketingowymi jest potwierdzane w wydawanych indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowe. Dla przykładu:

W interpretacji o nr 0111-KDIB3-2.4012.529.2021.5.AZ wskazano: „Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku oraz obowiązujące tym zakresie przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że Wnioskodawca jako nabywca usługi marketingowej (organizacji konkursów), z uwagi na związek z generowaniem sprzedaży opodatkowanej (umocnienie pozycji Spółki na rynku i zwiększenie zainteresowania związanego z wykorzystaniem w (...) ma prawo do odliczenia podatku VAT od udokumentowanych fakturą VAT wydatków poniesionych przez Spółkę związanych z usługą organizacji konkursów.”
W interpretacji o nr 0114-KDIP1-1.4012.332.2020.4.IZ wskazano: „W odniesieniu do prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawianych przez Organizatora, dokumentujących wydatki na opłaty z tytułu usług podstawowego wsparcia „(...)”, opłaty za redempcję (wymianę/umorzenie punktów) „(...)” (lub opłaty za wydanie „(...)”) oraz opłaty za usługi marketingowe „(...)”, należy wskazać, że skoro celem Programu jest zwiększenie rozpoznawalności marek przedsiębiorców biorących udział w Programie oraz zwiększenie wolumenu ich sprzedaży, poprzez premiowanie zakupów towarów lub usług dokonywanych u takich przedsiębiorców (Partnerów Programu) przez konsumentów, to dokonywany zakup usług będzie pośrednio związany z działalnością gospodarczą Spółki, czynnego podatnika podatku VAT. Tym samym, w opisanej sytuacji wystąpi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy wydatkami na organizację i przeprowadzenie akcji marketingowej a powstaniem obrotu Spółki.”

Dodatkowo, należy wskazać, że zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT, „Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy: transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.”

Zgodnie z tym przepisem, nie dają prawa do odliczenia faktury w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu (np. płatność udokumentowana fakturą nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usługi), lub zwolnione z opodatkowania.

W tym zakresie, zgodnie z wcześniejszymi uwagami Wnioskodawcy, Wynagrodzenie za świadczenie Usług Marketingowych stanowi wynagrodzenie za czynności opodatkowane VAT. Jednocześnie - jak zastrzeżono w pytaniu zawartym we wniosku - odnosi się ono do usług wykonywanych wyłącznie przez Floty będące czynnymi podatnikami VAT, które nie korzystają z podmiotowego zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 Ustawy o VAT. W konsekwencji, omawiana regulacja nie będzie miała zastosowania do faktur wystawionych na rzecz Spółki.

VII. Uzasadnienie stanowiska na pytanie nr 6

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, z uwagi na okoliczność, że zasadnicza Podstawa Prowizji kalkulowana jest jako procent od wartości przejazdów zrealizowanych przez Floty, natomiast opisane powyżej bonusy/zniżki są z reguły wartościami kwotowymi, może zdarzyć się tak, że łączna suma bonusów/zniżek (które zostaną w niniejszej interpretacji uznane za opusty/obniżki ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT) należnych Flocie jest/będzie w danym okresie wyższa niż Podstawa Prowizji. Sytuacja taka w praktyce może wystąpić najczęściej w przypadku nowych Flot, albo Flot, które w danym tygodniu/miesiącu wykonywały wiele przejazdów na mniejsze (wartościowo) kwoty, ale jednocześnie spełniły warunki do otrzymania bonusu/zniżki kwotowego.

W takim przypadku:

w tygodniu/miesiącu, w którym wartość bonusów/zniżek przekroczy Podstawę Prowizji (a więc procent od przejazdów), Prowizja (wynagrodzenie za świadczenie Usług) nie jest/nie będzie należna Spółkę A;
niewykorzystana nadwyżka bonusu/zniżki jest/zostanie przeniesiona do następnego okresu rozliczeniowego i pomniejszy Podstawę Prowizji w kolejnym okresie rozliczeniowym.

W tym zakresie, przepisy Ustawy o VAT (cytowany wcześniej art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT) przewidują jedynie, że podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży. Przepisy nie wykluczają więc, ani nie zabraniają, aby - w sytuacji, w której wysokość rabatu przyznanego w danym (przyjętym pomiędzy stronami) okresie rozliczeniowym okaże się (z uwagi na przyjętą metodologię kalkulacji rabatu) wyższa niż potencjalne wynagrodzenie w tym okresie rozliczeniowym, aby (a) rabat ten obniżył wynagrodzenie za świadczenie usług w danym okresie „do zera” i jednocześnie aby (b) niewykorzystana nadwyżka pomniejszyła wynagrodzenie w kolejnym przyjętym pomiędzy stronami okresie rozliczeniowym. Jest to kwestia cywilnoprawna/biznesowa, nie zaś kwestia podatkowa.

W zakresie obydwu wartości kwotowych (tj. zarówno rabat udzielony w odniesieniu od usług świadczonych w danym okresie rozliczeniowym, jak również rabat udzielony w odniesieniu do przyszłych usług, który ma pomniejszyć wynagrodzenie z tytułu tych przyszłych usług), będzie to opust lub obniżka ceny „uwzględniona w momencie sprzedaży”.

Ponieważ Ustawa o VAT nie przewiduje żadnych szczególnych regulacji w tym zakresie, należy przyjąć, że kwestia objęta pytaniem nr 6 jest w istocie pozostawiona gestii stron i w sytuacji, w której kwota rabatu w przyjętym pomiędzy stronami okresie rozliczeniowym „X” jest wyższa niż potencjale wynagrodzenie należne, aby niewykorzystana nadwyżka efektywnie pomniejszyła wynagrodzenie należne (a tym samym podstawę opodatkowania dla celów VAT) w okresie rozliczeniowym „X+1 ”.

Tym samym należy uznać, że w przypadku, w którym w danym okresie rozliczeniowym łączna kwota udzielonych bonusów/obniżek przez Spółkę A jest wyższa niż Podstawa Prowizji, wówczas nadwyżka może pomniejszyć dla celów podatku VAT Podstawę Prowizji za kolejny przyjęty między stronami okres rozliczeniowy.

VIII. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 7

Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt Ustawy o VAT: „Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: 1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych; 2)nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. ”

Zgodnie z powyższym przepisem, warunkiem uznania nieodpłatnego świadczenia usług za podlegające opodatkowaniu VAT jest to, że usługi są świadczone przez podatnika nieodpłatnie na cele inne niż związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Dla przykładu, świadczeniem takim może być w niektórych sytuacjach udostępnianie przez podatnika jego infrastruktury na cele prywatne jego pracownikom. Natomiast wszelkie nieodpłatne świadczenia usług, które wpisują się w działania promocyjne podatnika, które są związane z prowadzoną przez niego działalnością oraz - w szerszym aspekcie - mają na celu rozwój ten działalności - nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Najlepszym przykładem takiego nieodpłatnego świadczenia usług na cele związane z działalnością gospodarczą są np. zawierane przez właścicieli budynków oraz najemców w umowach najmu postanowienia, zgodnie z którym w ramach umowy najmu, wynajmujący udziela najemcy przez pierwsze 3 miesiące tzw. „wakacje bezczynszowe”, aby zachęcić go do zawarcia umowy najmu. W takim przypadku, pomimo, że przez pierwsze 3 miesiące wynajmujący nie uzyskuje wynagrodzenia, to jednak to nieodpłatne świadczenie usług jest związane z prowadzoną przez niego działalnością (jest ono wykonywane w celu promocyjnym, mającym na celu zachęcenie najemcy do zawarcia umowy najmu, co w kolejnym miesiącach przedłoży się na zyski z najmu) i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 8 ust. 2 Ustawy o VAT. Tak też wskazuje się w interpretacjach indywidualnych (np. Interpretacja z dnia 2 października 2012 r., IPPP3/443-673/12-2/LK, Interpretacja indywidualna z dnia 11 października 2013 r. IPPP1/443-889/13-2/AW) oraz w piśmiennictwie podatkowym (np. J. Jankowski, Opodatkowanie zachęt finansowych dla najemców nieruchomości, NIERUCHOMOŚCI 2014, Nr 7).

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, założeniem Spółki A, tak samo jak każdego innego podmiotu gospodarczego jest to, że będzie on osiągał przychody (zyski) z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Dlatego też w opisywanym modelu działalności ogólnym założeniem jest, że każda Flota nabywająca Usługi od Spółki A będzie zasadniczo uiszczała - co tydzień/co miesiąc - na rzecz Spółki A Prowizję (skalkulowaną jako różnica pomiędzy Podstawą Prowizji oraz sumą bonusów/zniżek, które na podstawie niniejszego wniosku zostaną uznane za opusty w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT).

Niemniej, z uwagi na okoliczność, że zasadnicza Podstawa Prowizji kalkulowana jest jako procent od wartości przejazdów zrealizowanych przez Floty, natomiast opisane powyżej bonusy/zniżki są z reguły wartościami kwotowymi, może zdarzyć się tak, że łączna suma bonusów/zniżek (które zostaną w niniejszej interpretacji uznane za opusty w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT) należnych Flocie będzie w danym okresie wyższa niż Podstawy Prowizji. Sytuacja taka w praktyce może wystąpić najczęściej w przypadku nowych Flot, albo Flot, które w danym tygodniu/miesiącu wykonały wiele przejazdów na mniejsze (wartościowo) kwoty, ale jednocześnie spełnili warunki do otrzymania bonusu/zniżki kwotowego.

W takim przypadku:

w tygodniu/miesiącu, w którym wartość bonusów/zniżek przekroczy Podstawę Prowizji (a więc procent od przejazdów), Prowizja (wynagrodzenie za świadczenie Usług) nie jest/nie będzie należna Spółce A;
niewykorzystana nadwyżka bonusu/zniżki jest/zostanie przeniesiona do następnego okresu rozliczeniowego i pomniejszy Podstawę Prowizji w kolejnym okresie rozliczeniowym.

W opinii Wnioskodawcy, w przypadku, gdy na skutek udzielania bonusów (które na podstawie niniejszej interpretacji zostaną uznane za obniżki ceny/opusty) w danym okresie rozliczeniowym wystąpi sytuacja, w której wysokość bonusów jest większa niż Podstawa Prowizji (a zatem Prowizja nie będzie należna za dany okres rozliczeniowy), nie dojdzie do nieodpłatnego świadczenia usług na cele inne niż związane z działalnością gospodarczą, a tym samym nie będzie miał zastosowanie art. 8 ust. 2 Ustawy o VAT. Celem omawianego udzielania bonusów jest zachęcenie Flot do korzystania z Usług Spółki A. Bonusy te są udzielane w związku z prowadzoną przez Spółkę A działalnością gospodarczą i sytuacje (które z założenia mają być przejściowe, gdyż założeniem Spółki A jest zarabianie na świadczeniu Usług na rzecz Flot), w których w pewnych okresach rozliczeniowych dochodziłoby do świadczenia Usług, jednak bez faktycznego pobrania Prowizji nie stanowią „świadczenia usług na cele inne niż związane z działalnością gospodarczą”.

IX. Uzasadnienie stanowiska na pytanie nr 8

W opinii Wnioskodawcy w przypadku, w którym w danym okresie rozliczeniowym łączna kwota udzielonych bonusów/zniżek (uznanych w niniejszej interpretacji za obniżki ceny/opusty w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT) przez Spółkę A jest wyższa niż Podstawa Prowizji, jednak Wnioskodawca podejmuje decyzję o wypłacie takiej nadwyżki bonusu/zniżek (jako zaliczkę na poczet opustu z tytułu Prowizji, który uwzględniony w kolejnym okresie rozliczeniowym), rozliczenie takie powinno być - w miesiącu dokonania wypłaty nadwyżki - udokumentowane jedynie notą księgową (lub innym dokumentem księgowym), nie zaś fakturą VAT tj. rozliczenie nie powinno być udokumentowane ani fakturą VAT korygującą wystawioną przez Spółkę A ani też fakturą VAT wystawioną na rzecz Spółki A przez Flotę. Dopiero faktyczne obniżenie przyszłej Prowizji o tą zaliczkę powinno być uwzględnione na fakturze wystawionej przez Wnioskodawcę.

W takim bowiem wypadku:

po pierwsze, sama wypłata takiej „zaliczki” na poczet przyszłego rabatu/opustu z tytułu Prowizji (która efektywnie następnie pomniejszy Podstawę Prowizji w kolejnym okresie rozliczeniowym przyjętym pomiędzy stronami) nie może być udokumentowana fakturą VAT korygującą wystawioną przez Wnioskodawcę, gdyż w takim przypadku nie istnieje żadna faktura „pierwotna” w odniesieniu do której można byłoby wystawić fakturę korygującą. Na gruncie polskich przepisów nie da się również wystawić faktury ujemnej, ani też faktury korygującej do faktur, które nie zostały jeszcze wystawione;
po drugie, wypłata takiej zaliczki na poczet przyszłego rabatu nie powinna być dokumentowana fakturą VAT wystawioną przez Flotę na rzecz Wnioskodawcy, gdyż w takim przypadku wypłata zaliczki na przyszły rabat nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług przez Flotę na rzecz Wnioskodawcy. Udokumentowanie zaliczki na poczet przyszłego rabatu fakturą VAT przez Flotę nie dawałaby więc Wnioskodawcy prawa do odliczenia podatku VAT z takiej faktury, na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT;
dopiero późniejsze udzielenie rabatu (który zostanie rozliczony z przyznaną wcześniej zaliczką na rabat) zostanie uwzględnione na fakturze VAT wystawionej przez Wnioskodawcę na rzecz Floty.

Stanowisko takie zostało w pełni potwierdzone w interpretacji z dnia 26 listopada 2019 r., 0114-KDIP1-1.4012.524.2019.1.MMA, w której - w kontekście zasad dokumentowania zaliczek na poczet przyszłych rabatów, wskazano:

„W świetle powyższego, ze względu na to, że sprzedaż objęta Rabatem w momencie wypłaty Inwestycji Rynkowej jeszcze nie nastąpi, a także przede wszystkim w związku z brakiem faktur pierwotnych w chwili podpisania Porozumienia ani przekazania Dealerowi kwoty Zaliczki na rabat, które mogłyby zostać powiązane z fakturą korygującą, wypłata zaliczki na rabat nie powinna być w momencie przekazania środków pieniężnych udokumentowana fakturą korygującą, o której mowa w art. 106j ust. 1 ustawy o VAT. Faktura korygująca powinna zostać wystawiona na późniejszym etapie, w odniesieniu do zrealizowanej już pomiędzy A. a Dealerem sprzedaży uprawniającej do otrzymania przez Dealera Inwestycji Rynkowej.

Wskazać należy, że przepisy ustawy o VAT, ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie wskazują jednoznacznie dokumentu, na podstawie którego Wnioskodawca powinien udokumentować przyznaną na rzecz Dealera Zaliczkę na rabat - jednak w świetle powyższych wskazań dokumentem tym nie powinna być faktura korygująca. Faktura korygująca będzie służyła bowiem rozliczeniu Zaliczki dopiero po przekształceniu w Rabat. Oznacza to w praktyce, że z uwagi na brak uregulowania przez ustawodawcę precyzyjnych wymogów co do innych niż faktura korygująca dokumentów, dla udokumentowania wypłaty Zaliczki na rabat dozwolona jest dowolna forma dokumentacyjna (każda inna niż faktura korygująca), np. nota księgowa.

Ponieważ treść noty księgowej również nie jest regulowana przepisami ustawy o VAT, Wnioskodawca ma dowolność w określeniu jakie elementy będą znajdować się na wystawianych przez niego dokumentach potwierdzających przyznaną Zaliczkę na rabat.”

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie:

uznania udzielonych przez Wnioskodawcę Flocie Bonusu Wolumenowego, Bonusu Flotowego, , Bonusu Zdarzeniowego i Bonusu Rezygnacyjnego oraz Bonusu za udzielenie rabatu pasażerowi za opust obniżający wartość wynagrodzenia z tytułu świadczonych Usług (pytania nr 1, 2, 3, 4),
uznania Wynagrodzenie za świadczenie Usług Marketingowych za świadczenie usług, co oznacza, że w przypadku udokumentowania przez Flotę wynagrodzenia prawidłowo wystawioną fakturą VAT Państwa Spółce przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na tej fakturze (pytanie nr 5),
rozliczenia kwoty udzielonych bonusów, w sytuacji gdy łączna ich kwota jest wyższa niż Podstawa Prowizji (pytania nr 6, 7, 8).

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,
zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W zakresie pytań dotyczących:

uznania, że kwoty otrzymanych od pasażerów za zabrudzenie lub zniszczenie pojazdu nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usług przez Spółkę A na rzecz pasażerów Flot (pytanie nr 9),
uznania, że opłaty za sprzątanie pojazdu nie są/będą usługami świadczonymi na rzecz pasażera i Państwa Spółka nie będzie zobowiązana do rozliczenia podatku VAT oraz nie będą Państwo zobowiązani do wystawienia we własnym imieniu faktury na rzecz (pytanie nr 10),
uznania, że otrzymanie przez Spółkę A kwoty od pasażera nie wpływają na podstawę opodatkowania usług świadczonych przez Państwa Spółkę oraz nie stanowią wynagrodzenia za usługę świadczoną (pytanie nr 11)

zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym opisanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Pobierz TaxMachine Zobacz wersje programu →