0114-KDIP1-1.4012.344.2026.1.EW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie:

‒    obowiązku wystawienia faktury korygującej „do zera” i wystawienia „nowej” faktury w przypadku stwierdzenia pomyłki w numerze NIP kontrahenta,

‒    okresu ujmowania podatku należnego z „nowej” faktury,

‒    okresu ujmowania faktury korygującej oraz

‒    sposobu ujmowania powyższych operacji w pliku JPK

jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

‒    obowiązku wystawienia faktury korygującej „do zera” i wystawienia „nowej” faktury w przypadku stwierdzenia pomyłki w numerze NIP kontrahenta,

‒    okresu ujmowania podatku należnego z „nowej” faktury,

‒    okresu ujmowania faktury korygującej,

‒    sposobu ujmowania powyższych operacji w pliku JPK,

‒    kwestii powstania zaległości podatkowej oraz obowiązku zapłaty odsetek za zwłokę w przypadku uznania, że faktura korygująca powinna zostać ujęta w innym okresie niż faktura pierwotna.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Spółka A („Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polskim podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. Spółka rozpoczęła postępowanie sanacyjne. 25 lipca 2023 r. Sąd Rejonowy dla (…) Wydział Gospodarczy pozytywnie rozpatrzył wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego dla Spółki. Wnioskodawca świadczy m.in. usługi leasingu operacyjnego, z tytułu których wystawia faktury z wykazaną na nich kwotą VAT obliczoną przy zastosowaniu 23% stawki tego podatku.

Spółka jest zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych od 1 lutego 2026 roku. W ramach stanu faktycznego Spółka wnioskuje, aby przyjąć, iż wszystkie faktury oraz korekty faktur zostaną wystawione w formie ustrukturyzowanej.

W ramach działalności Spółki zdarzają się sytuację, w których Spółka wystawia fakturę dokumentującą świadczenie usługi leasingu z konkretnym numerem NIP, który po czasie okazuje się nieprawidłowy, a kontrahent wnioskuje o wystawienie korekty VAT. Dotyczy to sytuacji, w których:

1.  dochodzi do przekształcenia przedsiębiorcy prowadzącego dotychczas jednoosobową działalność gospodarczą w spółkę kapitałową (najczęściej sp. z o.o., sp. k., s. a.), w związku z którym dochodzi również do zmiany nr NIP podmiotu.

2.  dochodzi do śmierci przedsiębiorcy będącego stroną umowy, a sama umowa jest kontynuowana przez spadkobierców zmarłego, którzy mogą ją kontynuować w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej (w takiej sytuacji wnioskują o korektę faktur polegającą m.in. na zmianie numeru NIP), lub poza nią (w takiej sytuacji wnioskują o korektę polegającą m.in. na wykreśleniu nr NIP z faktury).

3.  dochodzi do wykupu pojazdu, który to dokumentowany jest wystawieniem faktury VAT z numerem NIP jednoosobowej działalności gospodarczej kontrahenta, natomiast kontrahent po czasie informuje Spółkę, iż wykupił pojazd do majątku prywatnego, w związku z czym żąda korekty faktury (m.in. podanego na niej numeru NIP).

Co istotne w ww. przypadkach, dla kontynuacji umowy lub skutecznego wykupu przedmiotu leasingu do majątku prywatnego nie jest wymagana zmiana umowy lub jej aneksowanie. Umowa trwa w niezmienionej formie, aż do czasu jej zakończenia zgodnie z postanowieniami umowy (np. upływu okresu leasingu i wykupu przedmiotu leasingu), jej wypowiedzenia/rozwiązania lub zostaje uznana za zakończoną z momentem wykupu. W przypadkach oznaczonych numerami 1 i 2 na mocy odrębnych przepisów stroną umowy pozostaje podmiot powstały z przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej lub spadkobierca/spadkobiercy.

We wskazanych przypadkach Spółka nie posiada informacji o zmianie nr NIP lub jego braku, na moment wystawienia faktury. Może się zdarzyć sytuacja, w której Spółka wystawia faktury VAT ze „starym” nr NIP przez okresu kilku miesięcy, do czasu aż kontrahent formalnie zawiadomi Spółkę o zmianie nr NIP lub jego braku. Najczęściej informacja o zmianie numeru NIP przychodzi do Spółki jednocześnie z wnioskiem kontrahenta o dokonanie stosowanej korekty.

W ocenie Spółki błąd w postaci nieprawidłowego numeru NIP jest w tym przypadku niezawiniony. Spółka nie ma fizycznej możliwości, aby weryfikować na bieżąco, czy ww. sytuacje nie mają miejsca u wszystkich kontrahentów. Dodatkowo brak jest takiego obowiązku po stronie Spółki, jak i kontrahenci nie mają prawnego obowiązku informowania Spółki np. o procesach restrukturyzacji. W niektórych sytuacjach (np. w przypadku śmierci przedsiębiorcy) informacja taka jest niemożliwa do uzyskania na czas.

Spółka co do zasady wystawia faktury VAT z tytułu leasingu na początku danego miesiąca. Zgodnie z Ogólnymi Warunkami Usługi (dalej: „OWU”) poszczególne opłaty z tytułu leasingu również płatne są w okresach miesięcznych. OWU leasingu wprost wskazują, iż obowiązek zapłaty raty powstaje niezależnie od faktu wystawienia faktury VAT. Co do zasady, moment wystawienia faktury VAT oraz termin płatności pokrywają się ze sobą. Terminy płatności poszczególnych rat są także określane w harmonogramach płatności stanowiących część umowy leasingu.

Na potrzeby Wniosku oraz zadanych pytań Spółka podaje następujący przykład:

• W styczniu 2026 roku Spółka wystawiła fakturę VAT za usługę leasingu świadczoną w grudniu 2025 roku. Zgodnie z OWU oraz harmonogramem płatności termin płatności za tę usługę przypadał w styczniu 2026 roku.
• W czerwcu 2026 roku kontrahent informuje, iż dokonał przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. W związku z tym uległ zmianie m.in. jego NIP, natomiast stroną umowy zgodnie z zasadami sukcesji uniwersalnej pozostaje spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

Spółka wystawia faktury korygujące w postaci faktur ustrukturyzowanych. Na potrzeby Wniosku Spółka wnioskuje, aby przyjąć, iż wszystkie faktury będą udostępniane nabywcom przy użyciu systemu KSeF. Faktury przesyłane są do systemu w dniu ich wystawienia.

Pytania

1. Czy Spółka w przypadku stwierdzenia pomyłki w numerze NIP kontrahenta, w sytuacjach opisanych powyżej jest zobowiązana do wystawienia faktury korygującej „do zera” oraz wystawienia „nowej” faktury na kontrahenta z prawidłowym numerem NIP?

2. Czy Spółka powinna ująć podatek należny wynikający z „nowej” faktury w tym samym okresie co podatek należny z faktury pierwotnej (tj. w opisywanym przykładzie w styczniu 2026)?

3. Czy Spółka powinna ująć fakturę korygującą w okresie, w którym została ona wystawiona (tj. w opisywanym przykładzie w czerwcu 2026 r.), czy w okresie, w którym została ujęta faktura pierwotna (tj. w opisywanym przykładzie w styczniu 2026)?

4. W jaki sposób opisane w stanie faktycznym operacje powinny zostać ujęte w pliku JPK?

5. Gdyby Organ uznał stanowisko Wnioskodawcy wyrażone w pkt 2 i 3 za nieprawidłowe i uznał, że faktura korygująca powinna zostać ujęta w innym okresie niż faktura pierwotna, to czy po stronie Spółki na gruncie opisanego przykładu powstanie zaległość podatkowa oraz obowiązek zapłaty odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

W ocenie Wnioskodawcy Spółka, w przypadku stwierdzenia pomyłki w numerze NIP kontrahenta, w sytuacjach opisanych powyżej, mimo iż z przepisów ustawy o VAT wynika inaczej, to z uwagi na ograniczenia techniczne sytemu KSEF jest zobowiązana do wystawienia faktury korygującej „do zera” oraz wystawienia nowej faktury na kontrahenta z prawidłowym numerem NIP.

Ad 2

W ocenie Wnioskodawcy Spółka powinna ująć podatek należny wynikający z nowej faktury w tym samym okresie co podatek należny z faktury pierwotnej.

Ad 3

W ocenie Wnioskodawcy Spółka nie powinna ujmować faktury korygującej w okresie, w którym została ona wystawiona (tj. w opisywanym przykładzie w czerwcu 2026 r.), a w okresie w którym została wystawiona faktura pierwotna (tj. w opisywanym przykładzie w styczniu 2026 r.).

Ad 4

W ocenie Wnioskodawcy, Spółka powinna opisane operacje w pliku JPK wykazać poprzez wystornowanie błędnego zapisu z pliku JPK tj. poprzez wpisanie ze znakiem przeciwnym całego wpisu oraz ponowne dodanie prawidłowego wpisu z podaniem pierwotnego numeru dokumentu.

Ad 5

Gdyby Organ uznał stanowisko Spółki wyrażone w pkt 2 i 3 za nieprawidłowe i stwierdził, iż faktura korygująca powinna być ujęta w innym okresie niż faktura pierwotna, to zdaniem Wnioskodawcy nie powstanie po jego stronie zaległość podatkowa oraz obowiązek uiszczenia odsetek za zwłokę.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad 1

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 3, 4 oraz 5 ustawy o VAT:

Faktura powinna zawierać; (...)

3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;

5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;

W myśl art. 106j ust. 1 ustawy o VAT:

W przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,

2) (uchylony),

3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,

- podatnik wystawia fakturę korygującą.

Zgodnie z art. 106i ust. 4 ustawy o VAT:

Fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury ustrukturyzowanej albo faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1.

Zgodnie z powyższym przepisem w przypadku stwierdzenia pomyłki w jakiejkolwiek pozycji faktury podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury korygującej. Niewątpliwe pomyłką w pozycji na fakturze jest umieszczenie na niej błędnego NIP-u przedsiębiorcy.

Przy czym warto wskazać, iż do czasu wdrożenia systemu KSeF, tj. do 1 lutego 2026 roku podatnicy dysponowali prawem do wystawienia tzw. not korygujących zgodnie z art. 106k ustawy o VAT:

Nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę zawierającą pomyłki, z wyjątkiem pomyłek w zakresie danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 8-15, może wystawić fakturę nazywaną notą korygującą.

Przy czym po dacie 1 lutego 2026 roku nie dysponują oni w dalszym ciągu taką możliwością. W związku z tym błąd będzie możliwy do poprawy wyłącznie poprzez wystawienie faktury korygującej. Przy czym zgodnie z aktualnym brzmieniem ustawy o VAT, korekta faktury powinna obejmować w tym przypadku jedynie błędne dane podmiotu. Wystawienie faktury „do zera” zasadniczo nie jest prawidłowe, bowiem pierwotna faktura dokumentuje rzeczywistą transakcję, do której doszło. Jak wynika z interpretacji wydanych przed 1 lutego 2026 roku wystawienie faktury korygującej w sytuacjach opisanych w stanie faktycznym było postępowaniem błędnym.

·      Interpretacja indywidualna z 3 czerwca 2019 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0114-KDIP1-1.4012.194.2019.1.IZ

W odniesieniu do pytania nr 4 zdaniem Wnioskodawcy w sytuacji, gdy - zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym w odniesieniu do pytania nr 1 lub pytania nr 2 - Spółce przysługuje/będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Dostawców w/po Dniu Transakcji, na których jako nabywca wskazana jest/będzie Spółka Dzielona, Spółka może skorygować ww. uchybienie (wskazując Wnioskodawcę jako nabywcę) poprzez wystawienie odpowiedniej noty korygującej.

Zgodnie z powszechnie prezentowanym podejściem, wystawienie faktury na Spółkę Dzieloną zamiast na Spółkę jest bowiem tzw. błędem mniejszej wagi, który może zostać skorygowany za pomocą odpowiedniej noty korygującej wystawianej przez nabywcę (co pozwala zachować spójność z podejściem zaprezentowanym w ramach odpowiedzi na pytanie nr 1 i pytanie nr 2, zgodnie z którym ew. uchybienia w sposobie określenia nabywcy nie wpływają na prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z takiej faktury, tu: przez Spółkę).

W tym miejscu należy wskazać, że w celu zapewnienia, by w obrocie funkcjonowały dokumenty poprawne pod względem merytorycznym i formalnym, ustawodawca wprowadził do ustawy VAT instytucje faktury korygującej oraz noty korygującej. Nota korygująca pozwala przenieść inicjatywę związaną z korektą danych wynikających z faktury z jej wystawcy na odbiorcę. Odbiorca faktury - zainteresowany tym, aby odliczenie VAT zostało dokonane na podstawie dokumentu w pełni poprawnego pod względem formalnym - uprawniony jest do wystawienia noty korygującej, służącej wyeliminowaniu uchybień w zakresie danych, o których mowa w art. 106e ust. 1-7 ustawy VAT.

Za uchybienie tego rodzaju należy uznać pomyłkę w zakresie wystawienia w/po Dniu Transakcji faktury na Spółkę Dzieloną. Nie skutkuje ona bowiem błędnym zidentyfikowaniem podmiotu będącego nabywcą towarów/usług, ale na pomyłkowym określeniu danych dotyczących tego nabywcy, co można traktować jako możliwą do przewidzenia konsekwencję Podziału. Pomyłki takie mogą co prawda spowodować, że faktury nimi dotknięte nie będą w pełni poprawne pod względem formalnym, lecz nie wpłyną one w żaden sposób na fakt, że faktury te dokumentują rzeczywiste transakcje, których strony będzie można zidentyfikować. W świetle powyższego, jak wcześniej wskazano, faktury te będą stanowiły podstawę do odliczenia przez Spółkę wynikającego z nich VAT naliczonego. Powyższe podejście pozostaje w zgodzie ze sposobem korekty ww. pomyłek, które - jako tzw. błędy mniejszej wagi - mogą zostać skorygowane za pomocą not korygujących wystawianych przez Wnioskodawcę.

- Organ uznał stanowisko za prawidłowe i odstąpił od uzasadnienia

·      Interpretacja indywidualna z 15 marca 2018 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB3-1.4012.841.2017.1.KO

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy stwierdzić, że w przypadku wystawienia faktury dokumentującej transakcję, która rzeczywiście miała miejsce, lecz z błędnie wskazanym nabywcą, która została doręczona właściwemu nabywcy, należy skorygować błędnie wskazanego na fakturze nabywcę, a nie faktycznie dokonaną dostawę.

W związku z tym sprzedawca (Wnioskodawca) nie powinien wystawić faktury korygującej "do zera", a jedynie fakturę korektę z właściwą nazwą kontrahenta.

Ponadto, należy zaznaczyć, że występujące w systemie księgowym ograniczenia nie mogą mieć wpływu na prawidłowość wystawianych dokumentów. W związku z tym, to Wnioskodawca jest zobowiązany do stosowania metod pozwalających na dokumentowanie przeprowadzonych transakcji zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w tym zakresie. Zatem, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do wystawienia faktury korygującej fakturę pierwotną do zera wyłącznie ze względu na ograniczenia systemu księgowego.

O ile więc zgodnie z przepisami ustawy o VAT wystawienie faktur korygujących „do zera” w sytuacji, w której transakcja rzeczywiście miała miejsce, a dokument został dostarczony do właściwego podmiotu nie jest działaniem poprawnym, o tyle w systemie KSEF nie ma możliwości skorygowania wyłącznie nr NIP nabywcy. Zgodnie z wyjaśnieniami Ministerstwa Finansów z Podręcznika KSeF 2.0 Cz. II Wystawianie i otrzymywanie faktur w KSeF (dalej: „Podręcznik):

Jeżeli sprzedawca przesłał do KSeF fakturę z błędnym NIP nabywcy, zobowiązany jest do wystawienia faktury korygującej "do zera" z tym błędnym NIP nabywcy. Następnie jest obowiązany przesłać do KSeF poprawną fakturę (pierwotną) z prawidłowymi danymi nabywcy „A” (w tym w szczególności z jego prawidłowym numerem NIP).

Dlatego też w ocenie Wnioskodawcy w przypadku stwierdzenia pomyłki w numerze NIP kontrahenta, w sytuacjach opisanych powyżej, mimo iż z przepisów ustawy o VAT wynika inaczej, to z uwagi na ograniczenia techniczne sytemu KSEF, jest on zobowiązany do wystawienia faktury korygującej „do zera” oraz wystawienia nowej faktury na kontrahenta z prawidłowym numerem NIP.

Ad 2

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

Natomiast w myśl art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b tiret trzecie:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu świadczenia usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze, (...)

Przy czym jak wynika z art. 19a ust. 7 ustawy o VAT:

W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.

W myśl art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy o VAT:

Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.

Z powyższych przepisów wynika, iż w przypadku świadczenia usług leasingu obowiązek podatkowy może powstać:

• w momencie wystawienia faktury,
• w momencie upływu terminu płatności,

- w zależności od tego, które z powyższych zdarzeń następuje jako pierwsze. W opisywanym stanie faktycznym w umowach z klientami, Spółka zawsze określa termin płatności, który przypada w konkretnym dniu miesiąca następującego po miesiącu, w którym świadczona była usługa leasingu. W tym samym miesiącu co do zasady wystawiana jest faktura VAT. Dodatkowo OWU umów leasingowych przewiduje, iż obowiązek uiszczenia raty leasingu nie jest powiązany z wystawieniem przez Spółkę faktury VAT. Oznacza to, iż niezależnie od tego czy faktura zostanie wystawiona, czy też nie, obowiązek podatkowy powstanie w tym samym okresie, tj. w opisanym przykładzie w styczniu 2026 roku.

W związku z tym niezależnie od faktu, iż „nowa” faktura z poprawnym numerem NIP zostanie wystawiona w okresie późniejszym (tj. w opisywanym przykładzie w czerwcu 2026) to zgodnie z powyższymi przepisami oraz przedstawionym stanem faktycznym powinna zostać wykazana w pliku JPK w okresie, w którym powstał obowiązek podatkowy (tj. w opisywanym przykładzie w styczniu 2026 r.).

Ad 3

Zgodnie z art. 29a ust. 10 ustawy o VAT:

Podstawę opodatkowania obniża się o:

1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2) wartość zwróconych towarów i opakowań;

3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Jak wynika z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT:

W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c.

Ponadto zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy o VAT:

Przepisy ust. 13-13c stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

Zasadą ogólną wynikającą z ustawy o VAT jest ujmowanie faktur korygujących w momencie powstania przyczyny korekty. Powyższe przepisy przewidują wyjątki od tej zasady, kiedy to faktura jest ujmowana w okresie, w którym została wystawiona. Przy czym wskazać należy, iż z literalnego brzmienia powyższych przepisów wynika, iż dotyczy to tylko sytuacji, w których zmianie ulega wartość podstawy opodatkowania. Ustawodawca wprost opisał przypadki, w których faktura korygująca podlega ujęciu w okresie, w którym została wystawiona i są to:

• udzielenie rabatu,
• zwrot towarów lub opakowań,
• zwrot wynagrodzenia, jeżeli nie doszło do sprzedaży,
• pomyłka skutkująca zawyżeniem podatku wykazanego na fakturze.

W opisywanym przypadku nie mamy natomiast do czynienia z żadną z powyżej wskazanych sytuacji. W ocenie Spółki powyższe przepisy wskazujące na moment ujęcia faktury korygującej nie znajdują zastosowania w przypadku korygowania faktur z powodu ujęcia na fakturach pierwotnych błędnego NIP nabywcy.

Wskazać należy, iż zgodnie z poglądami doktryny zasadą jest, iż korekty faktur VAT ujmuje się w okresach, w których zaistniała przyczyna korekty. Przypadki opisane powyżej stanowią natomiast odstępstwo od tej reguły. Takie też podejście odnaleźć można w orzecznictwie sądowym np. w wyroku NSA z dnia 25 listopada 2011 r. - I FSK 50/11 oraz z dnia 3 kwietnia 2012 r. - I FSK 850/11.

Z uwagi na powyższe oraz biorąc pod uwagę zasadę neutralności podatkowej podatku VAT, w ocenie Wnioskodawcy faktury korygujące w opisanych przykładach powinny być ujmowane w okresach, w których wystawiono faktury pierwotne. Wynika to z faktu, iż ujęcie tych faktur w okresach późniejszych (w okresach, w których wystawiono faktury korygujące) skutkowałoby powstaniem niedopłaty podatku w okresach wcześniejszych. Podatek VAT w okresie wystawienia faktury pierwotnej oraz faktury „nowej” wykazany zostałby dwukrotnie - na podstawie dwóch faktur (zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT), natomiast zmniejszenie podatku należnego zostałoby wykazane dopiero w okresie wystawienia faktury korygującej.

Niedopłata podatku VAT w okresach wcześniejszych skutkowałaby powstaniem zaległości podatkowej, od której naliczone mogłyby zostać odsetki za zwłokę (z zastrzeżeniem stanowiska wyrażonego przez Wnioskodawcę w uzasadnieniu do pytania nr 5).

Podkreślić należy, iż zdaniem Wnioskodawcy wystawienie faktury korygującej „do zera” w opisywanym przypadku nie jest uzasadnione przepisami ustawy o VAT, a wynika wyłącznie z ograniczeń technicznych systemu KSeF. Projektodawca systemu założył, iż w przypadku wystawienia faktury z błędnym NIP, obowiązkiem podatnika będzie skorygowanie takiej faktury do zera oraz wystawienie nowego dokumentu. Nie uwzględnił on jednak, iż ustawa o VAT nie przewiduje takiego rozwiązania w konkretnych sytuacjach. W ocenie wnioskodawcy funkcjonalność systemu nie może wpływać na prawa i obowiązki podatników, a w szczególności nie może skutkować nałożeniem na nich zobowiązań publicznoprawnych, w sytuacjach, w której podatnicy postępują zgodnie z przepisami ustawy o VAT.

Wskazanie na fakturze błędnego numeru NIP jest w ocenie Wnioskodawcy błędem formalnym, do którego nie znajdują zastosowania art. 29a ust. 13 oraz 14, w związku z czym Spółka nie powinna ujmować faktury korygującej w okresie, w którym została ona wystawiona (tj. w opisywanym przykładzie w czerwcu 2026 r.), a w okresie, w którym została wystawiona faktura pierwotna (tj. w opisywanym przykładzie w styczniu 2026 r.).

Tj. w ocenie wnioskodawcy wszystkie operacje powinny zostać ujęte i wykazane w pliku JPK w tym samym okresie co faktura pierwotna.

Takie podejście potwierdził również Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 11 lutego 2026 r. 0113-KDIPT1-3.4012.1091.2025.1.JM:

W sytuacji, gdy korekta spowodowana jest przyczynami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna. Sprzedawca powinien rozliczyć dokonaną sprzedaż zgodnie z momentem powstania obowiązku podatkowego dla danej sprzedaży.

Tym samym, wystawione przez Państwa faktury korygujące powinny zostać wykazane w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła przyczyna korekty, tj. w okresach rozliczeniowych, w których będą wystawiane pierwotne faktury.

Powyższa interpretacja została, co prawda zmieniona z urzędu (0113-KDIPT1-3.4012.1091.2025.3.JM), przy czym zamiana ta nie dotyczyła opisywanego zagadnienia.

Ad 4

W ocenie Wnioskodawcy, Spółka powinna opisane operacje w pliku JPK wykazać poprzez wystornowanie błędnego zapisu z pliku JPK tj. poprzez wpisanie ze znakiem przeciwnym całego wpisu oraz ponowne dodanie prawidłowego wpisu z podaniem pierwotnego numeru dokumentu.

Jak wskazano wyżej w ocenie wnioskodawcy wystawienie faktury korygującej „do zera” wynika wyłącznie z ograniczeń technicznych systemu KSeF i przyczyną wystawienia faktury korekty nie jest błąd co do wysokości podstawy opodatkowania, czy podatku należnego. Korekta w takiej sytuacji, co do zasady powinna obejmować jedynie dane formalne, co jest jednak niemożliwe z powodu ograniczeń systemowych.

Tego rodzaju korekt (dotyczących danych formalnych) dokonuje się natomiast poprzez stornowanie, co wynika wprost z Broszury informacyjnej dot. struktury JPK_VAT z deklaracją [JPK_V7M(3), JPK_V7K(3)], Warszawa, styczeń 2026 roku:

Korektę błędnego wpisu niewpływającego na wysokość podatku należnego lub naliczonego dokonuje się co do zasady poprzez jego wystornowanie, tj. wpisanie ze znakiem przeciwnym całego wpisu oraz ponowne dodanie prawidłowego wpisu z podaniem pierwotnego numeru dokumentu (np. DowodSprzedazy, NrKontrahenta lub NazwaKontrahenta). Natomiast, w przypadku gdy podatnik jeszcze nie przesłał pliku za dany okres rozliczeniowy, dopuszczalne jest ujęcie tylko jednego zapisu z poprawnymi danymi.

Ad 5

W ocenie Wnioskodawcy, gdyby organ uznał jego stanowisko w zakresie pytań 2 i 3 za nieprawidłowe, to niezależnie od określenia momentu ujęcia opisywanych operacji, prowadzących do wystawienia faktury z prawidłowym numerem NIP, po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek do uiszczenia odsetek za zwłokę.

Zgodnie z art. 51 §1 OP:

Zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności.

W myśl art. 53 §1 OP:

Od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 52 § 1 pkt 2 i art. 54, naliczane są odsetki za zwłokę.

Wskazać należy, iż odsetki stanowią konsekwencję powstania zaległości podatkowej. Nie mają samodzielnego charakteru, pozostając w zależności od należności głównej, która stanowi zaległość podatkową. Odsetki za zwłokę powstać mogą tylko i wyłącznie w przypadku istnienia zaległości podatkowej.

Nawet gdyby na skutek konieczności skorygowania faktury pierwotnej „do zera” i wystawienia „nowej” faktury, doszło w ocenie organu do powstania niedopłaty w podatku we wcześniejszym okresie (np. z powodu ujęcia faktury korygującej „na bieżąco”) to w ocenie Wnioskodawcy taki stan nie powinien skutkować po jego stronie koniecznością uiszczenia odsetek za zwłokę.

Odsetki za zwłokę są rekompensatą za uszczerbek po stronie Skarbu Państwa wynikający z nieterminowej zapłaty podatku. W sytuacji, w której Skarb Państwa nie poniósł szkody majątkowej, pobranie odsetek staje się świadczeniem nienależnym. Takie stanowisko jest zgodne z konstytucyjną zasadą proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji RP) i zasadą państwa prawa, zakazującą nakładania nieuzasadnionych ciężarów na obywateli.

Przede wszystkim należy wskazać, iż w opisywanym przypadku nie dochodzi do powstania uszczerbku po stronie Skarbu Państwa. Wnioskodawca w terminie i w prawidłowej wysokości wykazuje bowiem podatek należy z tytułu dokonania czynności opodatkowanej w prawidłowym okresie już w momencie wystawienia faktury pierwotnej. Potencjalna niedopłata podatku we wcześniejszym okresie byłaby wyłącznie skutkiem formalnych nieprawidłowości wynikających z obowiązku stosowania systemu KSeF przez Spółkę.

Warto w tym miejscu przytoczyć treść wyroku NSA z dnia 30 maja 2025 r. II FSK 202/25: „Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko WSA dotyczące zasadniczej funkcji odsetek - rekompensacyjna (czy też odszkodowawcza), która sprowadza się do wynagrodzenia za korzystanie z cudzych pieniędzy przez określony czas. Odsetki są zatem instrumentem kształtowania sprawiedliwego obciążenia podatkowego. Poprzez ich uiszczenie podmiot do tego zobowiązany jest pozbawiany swoistej preferencji podatkowej, którą sam sobie przyznał samowolnie uiszczając podatek po czasie. Tym samym zapłata przez niego odsetek w istocie zrównuje jego obciążenie podatkowe z obciążeniem innej osoby, która terminowo wywiązała się z ciążącej na niej powinności publicznoprawnej. Stąd podatnik, który nie dochowuje terminu zapłaty podatku obowiązany jest uiścić odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej (art. 53 § 1 Op).”

W opisywanym przypadku natomiast gdyby obciążyć Wnioskodawcę obowiązkiem zapłaty odsetek za zwłokę nie tylko nie pełniłyby one funkcji rekompensacyjnej, ale także nie służyłby sprawiedliwemu kształtowaniu obciążenia podatkowego. Spółka nie ma bowiem wpływu na procesy restrukturyzacyjne kontrahentów, czy tym bardziej na śmierć kontrahenta. Nie ma również wpływu na moment, w którym kontrahenci zdecydują się ją poinformować o zmianie numeru NIP. Gdyby natomiast obciążyć ją dodatkowym zobowiązaniem do zapłaty odsetek, de facto skutkowałoby to zmuszeniem Spółki do poniesienia wyższych obciążeń podatkowych niż inne podmioty, których tego rodzaju sytuacja nie spotkała.

Reasumując, gdyby Organ uznał stanowisko Spółki wyrażone w pkt 2 i 3 za nieprawidłowe i stwierdził, iż faktura korygująca powinna być ujęta w innym okresie niż faktura pierwotna i to zdaniem Wnioskodawcy nie powstanie po jego stronie zaległość podatkowa oraz obowiązek uiszczenia odsetek za zwłokę.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:

‒    obowiązku wystawienia faktury korygującej „do zera” i wystawienia „nowej” faktury w przypadku stwierdzenia pomyłki w numerze NIP kontrahenta,

‒    okresu ujmowania podatku należnego z „nowej” faktury,

‒    okresu ujmowania faktury korygującej,

‒    sposobu ujmowania powyższych operacji w pliku JPK,

jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Natomiast na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy:

Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Z kolei kwestie dotyczące ustalenia podstawy opodatkowania zostały unormowane w art. 29a ust. 1 ustawy:

W świetle art. 29a ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy:

Powyższy przepis odnosi się do sytuacji, w której w wyniku korekty faktury zmniejsza się podstawa opodatkowania.

Jak stanowi art. 29a ust. 14 ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 29a ust. 17 ustawy:

Dla celów powstania obowiązku podatkowego dokonanie czynności np. świadczenia usług następuje więc z chwilą faktycznego ich dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment.

Zgodnie z zasadą ogólną określoną art. 19a ust. 1 ustawy generalnie brak jest powiązania momentu powstania obowiązku podatkowego z datą wystawienia faktury.

W tym miejscu należy jednak zauważyć, że w art. 19a ust. 5 ustawy, ustawodawca w sposób szczególny uregulował powstanie obowiązku podatkowego dla niektórych usług.

Zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ustawy:

Natomiast stosownie do art. 19a ust. 7 ustawy:

Stosownie do art. 106i ust. 1 ustawy:

W myśl art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:

Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy:

Według art. 2 pkt 32a ustawy:

Zasady dotyczące wystawiania faktur ustrukturyzowanych oraz faktur korygujących te faktury zostały określone w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 106ba ustawy:

Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 106ga ust. 2 ustawy:

Stosownie do art. 106gb ust. 1 ustawy:

W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy:

W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (np. potwierdzeniem nabycia określonych usług). Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:

W praktyce zdarzają się również sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji, ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania tej faktury przez wystawienie faktury korygującej.

W myśl art. 106j ust. 1 ustawy:

Z kolei w myśl art. 106j ust. 2 ustawy:

Przepis art. 106j ust. 2a ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 106j ust. 4 ustawy:

Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również, gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen. Wystawiana jest ona w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Istotą faktur korygujących jest więc korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Jednocześnie należy wskazać, że obowiązek składania deklaracji podatkowych reguluje art. 99 ust. 1 ustawy, według którego:

Zgodnie z art. 99 ust. 7c ustawy:

Na podstawie art. 99 ust. 11b ustawy:

Z kolei art. 99 ust. 11c ustawy wskazuje, że:

Stosownie do art. 99 ust. 13a ustawy:

Natomiast w świetle art. 99 ust. 13b ustawy:

Stosownie do art. 99 ust. 12 ustawy:

Na podstawie treści art. 109 ust. 3 ustawy:

Przytoczona regulacja wskazuje zatem, na konieczność prowadzenia przez podatnika ewidencji, służącej prawidłowemu sporządzeniu JPK_VAT z deklaracją.

Prowadząc ewidencje VAT podatnik powinien mieć przede wszystkim na uwadze cel, wyraźnie określony w ustawie, któremu ma służyć nałożenie na podatnika obowiązków ewidencyjnych. Należy również zauważyć, że art. 109 ust. 3 ustawy nie przewiduje ustalenia powszechnie obowiązującej formy ewidencji, wskazuje jedynie na elementy, które powinna zawierać ewidencja. Podatnicy mogą zatem prowadzić ją w dowolnej formie, byleby zawierała wszelkie wymagane w przepisach ustawy elementy.

Elementy nowego JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K.

Stosownie do § 9 ww. rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług:

Na podstawie § 10 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług:

Zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy:

Według art. 109 ust. 14 ustawy:

Ponadto, zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”:

Stosownie do art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:

Wskazane wyżej przepisy statuują ogólną zasadę, prawo podatnika do korygowania uprzednio złożonych plików JPK_VAT z deklaracją podatkową. Złożony przez podatnika korygujący plik JPK_VAT z deklaracją podatkową zastępuje pierwotny (korygowany) plik JPK_VAT z deklaracją podatkową i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiając jednocześnie pierwotny plik JPK_VAT z deklaracją podatkową mocy prawnej.

Korekta JPK_VAT z deklaracją podatkową ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy jego sporządzeniu. Może on dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści tego pliku. Należy zauważyć, że skorygowanie pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową polega na ponownym, poprawnym jego wypełnieniu.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Świadczą Państwo m.in. usługi leasingu operacyjnego, z tytułu których wystawiają Państwo faktury z wykazaną na nich kwotą podatku VAT. Od 1 lutego 2026 r. są Państwo zobowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych.

Zgodnie z Państwa wskazaniem, zdarzają się sytuacje, w których wystawiają Państwo fakturę dokumentującą usługi leasingu z konkretnym numerem NIP, który po czasie okazuje się nieprawidłowy, a kontrahent wnioskuje o wystawienie korekty VAT. Dotyczy to sytuacji, w których:

1.  dochodzi do przekształcenia przedsiębiorcy prowadzącego dotychczas jednoosobową działalność gospodarczą w spółkę kapitałową (najczęściej sp. z o.o., sp. k., s. a.), w związku z którym dochodzi również do zmiany nr NIP podmiotu.

2.  dochodzi do śmierci przedsiębiorcy będącego stroną umowy, a sama umowa jest kontynuowana przez spadkobierców zmarłego, którzy mogą ją kontynuować w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej (w takiej sytuacji wnioskują o korektę faktur polegającą m.in. na zmianie numeru NIP), lub poza nią (w takiej sytuacji wnioskują o korektę polegającą m.in. na wykreśleniu nr NIP z faktury).

3.  dochodzi do wykupu pojazdu, który to dokumentowany jest wystawieniem faktury VAT z numerem NIP jednoosobowej działalności gospodarczej kontrahenta, natomiast kontrahent po czasie informuje Spółkę, iż wykupił pojazd do majątku prywatnego, w związku z czym żąda korekty faktury (m.in. podanego na niej numeru NIP).

W ww. przypadkach nie mają Państwo informacji o zmianie nr NIP lub jego braku na moment wystawienia faktury. Jak Państwo wskazali, nie mają Państwo fizycznej możliwości, aby weryfikować na bieżąco, czy ww. sytuacje nie mają miejsca u wszystkich kontrahentów.

Co do zasady wystawiają Państwo faktury z tytułu leasingu na początku danego miesiąca. Poszczególne opłaty z tytułu leasingu również płatne są w okresach miesięcznych. Obowiązek zapłaty raty powstaje niezależnie od faktu wystawienia faktury. Co do zasady moment wystawienia faktury oraz termin płatności pokrywają się ze sobą.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii, czy w przypadku stwierdzenia pomyłki w numerze NIP kontrahenta, w sytuacjach opisanych powyżej, są Państwo zobowiązani do wystawienia faktury korygującej „do zera” oraz wystawienia „nowej” faktury na kontrahenta z prawidłowym numerem NIP.

Faktury są dokumentami o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Ze względu na uwarunkowania Krajowego Systemu e-Faktur prawidłowe wskazanie numeru NIP nabywcy, wymagane przez art. 106e ust. 1 pkt 5 i pkt 26 ustawy, jest niezwykle istotne dla prawidłowego przesłania faktury ustrukturyzowanej w KSeF, w tym udostępnienia tej faktury właściwemu kontrahentowi w tym systemie. System ten nie sprawdza bowiem poprawności danych kontrahenta.

W sytuacji opisanej we wniosku (podanym przykładzie) faktura ustrukturyzowana z błędnym numerem NIP Kontrahenta nie będzie prawidłowo dokumentowała Państwa sprzedaży, ponadto nie dotrze do nabywcy usługi, na którego rzecz dokonali Państwo sprzedaży.

Prawidłowym rozwiązaniem w takiej sytuacji jest wystawienie faktury korygującej „do zera” z błędnym numerem NIP kontrahenta i wystawienie nowej faktury ustrukturyzowanej na Kontrahenta z prawidłowym numerem NIP.

Tym samym, Państwa stanowisko do pytania nr 1 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy powinni Państwo ująć podatek należny z „nowej” faktury w tym samym okresie co podatek należny z faktury pierwotnej oraz czy powinni Państwo ująć fakturę korygującą w okresie, w którym została wystawiona faktura pierwotna.

W Państwa przypadku, przyczyna zaistnienia korekty wystawionych faktur ustrukturyzowanych (podanie błędnego nr NIP Kontrahenta) ma miejsce w momencie wystawienia tych faktur. Wystawienie faktury korygującej wynika z błędu popełnionego przez Państwa jako sprzedawcę przy dokumentowaniu sprzedaży. Ponadto w tym przypadku faktura ustrukturyzowana pierwotna nie dokumentuje dokonanej sprzedaży, gdyż wskazano błędny NIP nabywcy.

W sytuacji, gdy korekta spowodowana jest przyczynami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana pierwotna faktura ustrukturyzowana.

Jednocześnie, powinni Państwo rozliczyć dokonaną sprzedaż zgodnie z momentem powstania obowiązku podatkowego dla danej sprzedaży. „Nowa” faktura służy bowiem prawidłowemu udokumentowaniu tej samej czynności na rzecz właściwego nabywcy, a nie wykazaniu dodatkowej sprzedaży. Tym samym, „nowa” faktura sprzedaży wystawiona na prawidłowego nabywcę powinna być ujęta w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy dla tej sprzedaży.

W przypadku świadczonych przez Państwa usług leasingu operacyjnego, obowiązek podatkowy – zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b oraz art. 19a ust. 7 ustawy – powstaje z chwilą wystawienia faktury lub z chwilą upływu terminu płatności. Jak Państwo wskazali, co do zasady moment wystawienia faktury oraz termin płatności pokrywają się ze sobą. Należy więc rozliczyć „nową” fakturę wstecznie – w miesiącu, w którym została wystawiona faktura pierwotna (w podanym przykładzie w styczniu 2026 r.).

W konsekwencji, w ww. okolicznościach przedstawionego stanu faktycznego stwierdzić należy, że będą Państwo zobowiązani do uwzględnienia faktur korygujących pierwotne faktury ustrukturyzowane „do zera” oraz nowych poprawnie wystawionych faktur ustrukturyzowanych z właściwym (poprawnym) nr NIP w okresie rozliczeniowym, w którym wystąpiła przyczyna korekty, tj. w okresie, w którym została ujęta faktura pierwotna zawierająca błędy (tj. w miesiącu, w którym pierwotnie powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej sprzedaży, w opisanym przykładzie w styczniu 2026 r.).

Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 2 i 3 jest więc prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do sposobu, w jaki opisane w stanie faktycznym operacje powinny zostać ujęte w pliku JPK, należy zauważyć, że z ogólnych założeń dotyczących wypełniania części ewidencyjnej w strukturze JPK_V7M i JPK_V7K Broszura informacyjna dot. struktury JPK_VAT z deklaracją [JPK_V7M(3), JPK_V7K(3)], że korektę błędnego wpisu niewpływającego na wysokość podatku należnego lub naliczonego dokonuje się co do zasady poprzez jego wystornowanie, tj. wpisanie ze znakiem przeciwnym całego wpisu oraz ponowne dodanie prawidłowego wpisu z podaniem pierwotnego numeru dokumentu (np. DowodSprzedazy, NrKontrahenta lub NazwaKontrahenta).

Tym samym, zaprezentowany przez Państwa sposób ujęcia operacji opisanych w stanie faktycznym w pliku JPK jest prawidłowy.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 uznaję za prawidłowe.

Z uwagi na to, że uznałem Państwa stanowisko do pytań nr 2 i 3 za prawidłowe, odstępuję od oceny Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 5, które zostało zadane warunkowo i oczekiwali Państwo odpowiedzi na nie jedynie w przypadku uznania Państwa stanowiska w zakresie pytań nr 2 i 3 za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.