0114-KDIP1-1.4012.289.2026.1.MM

Interpretacja indywidualna2026-06-08Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Spółdzielnia energetyczna przekazując swoim członkom energię elektryczną wytworzoną w instalacji PV, stanowiącą własność Spółdzielni działa w charakterze podatnika VAT, a tym samym czynność ta stanowi odpłatną dostawę towarów ustawy o podatku od towarów i usług, podlegającą opodatkowaniu VAT.

członkowie-członkowie spółdzielni energia-energia elektryczna energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)towar-sprzedaż towarów

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania, że spółdzielnia energetyczna przekazując swoim członkom energię elektryczną wytworzoną w instalacji PV, stanowiącą własność Spółdzielni działa w charakterze podatnika VAT, a tym samym czynność ta stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podlegającą opodatkowaniu VAT.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca - Spółdzielnia Energetyczna (…) jest spółdzielnią energetyczną w rozumieniu art. 2 pkt 33a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, której przedmiotem jest wytwarzanie energii elektrycznej w instalacjach OZE oraz obrót nią wyłącznie na rzecz jej członków.

Zgodnie ze Statutem członkami mogą być wyłącznie osoby prawne, których głównym celem jest zaspokajanie potrzeb publicznych na terenie Gminy (…). Obecnie są to: Gmina (…), (…) oraz (…).

Wnioskodawca figuruje w wykazie spółdzielni energetycznych prowadzonym przez Dyrektora KOWR.

Spółdzielnia uzyskała pozwolenie na budowę i planuje realizację inwestycji polegającej na budowie małej instalacji pv o mocy 0,999 MWp. Spółdzielnia i jej członkowie będą korzystać z systemu opustów, o którym mowa w art. 38c ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68), który umożliwia wprowadzanie do sieci niewykorzystanej energii i jej późniejsze pobranie.

Sprzedawca dokonuje ze spółdzielnią energetyczną, w tym również z poszczególnymi jej członkami, rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej i pobranej w stosunku ilościowym 1 do 0,6. W uproszczeniu rozliczenie ze Sprzedawcą polega na miesięcznym bilansowaniu energii wprowadzonej do sieci (-) i pobranej (+) przez Spółdzielnię i jej członków. W przypadku bilansu ujemnego członkowie nie ponoszą kosztów energii, natomiast przy bilansie dodatnim zobowiązani są do zakupu brakującej energii od Sprzedawcy.

Zakup następuje na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 23 marca 2022 r. (Dz. U. poz. 703), przy proporcjonalnym przypisaniu energii do PPE z dodatnim saldem, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1. Rozliczenie odbywa się według cen i stawek właściwych dla taryfy danego PPE.

Określony ustawowo sposób rozliczania oznacza, że koszt energii elektrycznej rozliczonej wewnątrz spółdzielni energetycznej nie jest widoczny na rachunku od Sprzedawcy. Zasady wewnętrznych rozliczeń spółdzielnia energetyczna określa we własnym zakresie uwzględniając, że:

a) zgodnie z art. 38c ust 10. Ustawy OZE Wytwarzanie energii elektrycznej w mikroinstalacji przez podmiot będący członkiem spółdzielni energetycznej i niebędący przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców, a następnie wprowadzanie tej energii do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, która podlega rozliczeniu, o którym mowa w ust. 3, nie stanowi działalności gospodarczej.

b) zgodnie z art. 38c ust. 12. Ustawy OZE nadwyżka ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci przez wszystkich wytwórców i odbiorców energii elektrycznej spółdzielni energetycznej, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

c) w odniesieniu do ilości energii elektrycznej wytworzonej we wszystkich instalacjach odnawialnych źródeł energii spółdzielni energetycznej, a następnie zużytej przez wszystkich odbiorców energii elektrycznej spółdzielni energetycznej uznaje się, że jest ona zużyciem energii elektrycznej na potrzeby własne (art. 38c ust. 13 ustawy OZE).

Spółdzielnia nie nabywa energii elektrycznej od spółdzielców, jedynie dokonuje rozliczenia ilościowego. Dopiero w przypadku, gdy członek spółdzielni nie posiada energii elektrycznej do rozliczenia ilościowego, to brakującą energię nabywa od Spółdzielni lub kupuje od Sprzedawcy.

Przewidziana w art. 38da ust. 4 ustawy OZE przez ustawodawcę fikcja, zgodnie z którą energię wytworzoną i wprowadzoną do sieci przez wytwórcę uważa się za dostarczoną na rzecz spółdzielni oznacza jedynie faktyczne przypisanie ilości wytworzonej energii na rzecz spółdzielni, na potrzeby przeprowadzenia rozliczenia ilości energii, o którym mowa w art. 38c ust. 3 i ust. 6 oraz 38da ust. 5 ustawy OZE, a nie oznacza wskazania, że pomiędzy wytwórcą a spółdzielnią dochodzi do transakcji dostawy w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Zakładając Spółdzielnię przeprowadzono bilans energetyczny z którego wynika, że członkowie nie posiadają mocy wytwórczych pozwalających w pełni zaspokoić ich potrzeby i zdecydowano, że Spółdzielnia wybuduje farmę fotowoltaiczną produkująca prąd na potrzeby spółdzielców.

W statucie Spółdzielni określono, że Spółdzielnia w interesie swoich członków prowadzi wspólną działalność gospodarczą, głównie w zakresie wytwarzania energii elektrycznej w instalacjach odnawialnych źródeł energii i równoważenia zapotrzebowania energii elektrycznej na potrzeby własne Spółdzielni i jej członków.

Odnośnie wewnętrznych rozliczeń przyjęto model, w którym Spółdzielnia Energetyczna (…), będzie dokonywała rozliczenia ilościowego energii wprowadzanej do sieci i odbieranej przez spółdzielców, a w przypadku braku energii do rozliczenia będzie udostępniała odpłatnie spółdzielcom energię wyprodukowaną w źródle wytwórczym stanowiącym własność Spółdzielni.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, czynność polegająca na przekazywaniu przez Spółdzielnię swoim członkom energii elektrycznej wytworzonej w instalacji PV, stanowiącej własność Spółdzielni, na pokrycie ich potrzeb własnych stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podlegającą opodatkowaniu VAT, czy też czynność ta pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT, z uwagi na brak działania Spółdzielni w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 tej ustawy?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy czynność polegająca przekazaniu energii elektrycznej, wytworzonej w instalacji pv stanowiącej własność Spółdzielni, członkom Spółdzielni na pokrycie ich potrzeb własnych stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, czy też pozostaje poza zakresem tej ustawy.

Wynika to z faktu, że aby czynność podlegała opodatkowaniu VAT, musi być ona wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Natomiast Spółdzielnia nie powstała w celu prowadzenia komercyjnego obrotu energią elektryczną na wolnym rynku w celach zarobkowych, lecz w celu zaspokajania potrzeb energetycznych podmiotów ją tworzących. Płatności dokonywane przez członków Spółdzielni na jej rzecz za pobraną energię są formą partycypacji w kosztach funkcjonowania Spółdzielni oraz utrzymania i eksploatacji źródła wytwórczego.

Celem nie jest wygenerowanie zysku na transakcji sprzedaży energii, lecz podział kosztów wspólnego przedsięwzięcia nakierowanego na autokonsumpcję.

Zdaniem Wnioskodawcy Spółdzielnia, pomimo że nie działa dla zysku, jest przedsiębiorcą o czym świadczy fakt rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym. Spółdzielnia będzie pobierać od swoich członków opłaty za przekazaną im energię (zgodnie z przyjętym modelem rozliczeń wewnętrznych), tym samym występuje bezpośredni związek pomiędzy dokonaną dostawą a ekwiwalentem w postaci zapłaty.

Czynność ta ma charakter powtarzalny i ciągły. Przekazanie wyprodukowanego przez nią towaru (energii) na rzecz innego podmiotu (członka spółdzielni) w zamian za odpłatność (pokrycie kosztów) stanowi odpłatną dostawę towarów.

W konsekwencji Spółdzielnia działa w tym zakresie jako podatnik VAT, a dokonywane dostawy energii podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii;

22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jak wynika z przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.

Art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółdzielnią energetyczną w rozumieniu art. 2 pkt 33a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, której przedmiotem jest wytwarzanie energii elektrycznej w instalacjach OZE oraz obrót nią wyłącznie na rzecz jej członków.

Zgodnie ze Statutem członkami mogą być wyłącznie osoby prawne, których głównym celem jest zaspokajanie potrzeb publicznych na terenie Gminy (...). Obecnie są to: Gmina (...), (...) oraz (...).

Wnioskodawca figuruje w wykazie spółdzielni energetycznych prowadzonym przez Dyrektora KOWR.

Spółdzielnia uzyskała pozwolenie na budowę i planuje realizację inwestycji polegającej na budowie małej instalacji pv o mocy 0,999 MWp. Spółdzielnia i jej członkowie będą korzystać z systemu opustów, o którym mowa w art. 38c ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, który umożliwia wprowadzanie do sieci niewykorzystanej energii i jej późniejsze pobranie.

W uproszczeniu rozliczenie ze Sprzedawcą polega na miesięcznym bilansowaniu energii wprowadzonej do sieci (-) i pobranej (+) przez Spółdzielnię i jej członków. W przypadku bilansu ujemnego członkowie nie ponoszą kosztów energii, natomiast przy bilansie dodatnim zobowiązani są do zakupu brakującej energii od Sprzedawcy.

Zakup następuje na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 23 marca 2022 r., przy proporcjonalnym przypisaniu energii do PPE z dodatnim saldem, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1. Rozliczenie odbywa się według cen i stawek właściwych dla taryfy danego PPE.

Spółdzielnia nie nabywa energii elektrycznej od spółdzielców, jedynie dokonuje rozliczenia ilościowego. Dopiero w przypadku, gdy członek spółdzielni nie posiada energii elektrycznej do rozliczenia ilościowego to brakującą energię nabywa od Spółdzielni lub kupuje od Sprzedawcy.

W statucie spółdzielni określono, że Spółdzielnia w interesie swoich członków prowadzi wspólną działalność gospodarczą, głównie w zakresie wytwarzania energii elektrycznej w instalacjach odnawialnych źródeł energii i równoważenia zapotrzebowania energii elektrycznej na potrzeby własne Spółdzielni i jej członków.

Odnośnie wewnętrznych rozliczeń przyjęto model, w którym Spółdzielnia Energetyczna (...), będzie dokonywała rozliczenia ilościowego energii wprowadzanej do sieci i odbieranej przez spółdzielców, a w przypadku braku energii do rozliczenia będzie udostępniała odpłatnie spółdzielcom energię wyprodukowaną w źródle wytwórczym stanowiącym własność Spółdzielni.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy przekazanie energii elektrycznej wytworzonej w instalacji stanowiącej własność Spółdzielni na rzecz jej członków na pokrycie potrzeb własnych jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 2 pkt 33a) ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwaną dalej „ustawą o OZE”:

Użyte w ustawie określenia oznaczają: spółdzielnia energetyczna - spółdzielnię w rozumieniu art. 1 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (Dz.U. z 2024 r. poz. 593 ) albo spółdzielnię rolników w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o spółdzielniach rolników (Dz.U. z 2024 r. poz. 372), których przedmiotem działalności jest wytwarzanie energii elektrycznej lub biogazu, lub biogazu rolniczego, lub biometanu, lub ciepła w instalacjach odnawialnego źródła energii, obrót nimi lub ich magazynowanie, dokonywane w ramach działalności prowadzonej wyłącznie na rzecz tych spółdzielni oraz ich członków.

Szczegółowe zasady działania spółdzielni energetycznych zostały sformułowane w art. 38c-38o ustawy o OZE.

Art. 38c ustawy o OZE:

1. Spółdzielnia energetyczna działa na obszarze jednego operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub sieci dystrybucyjnej gazowej lub ciepłowniczej, zaopatrujących w energię elektryczną, biogaz, biogaz rolniczy, biometan lub ciepło wytwórców i odbiorców będących członkami tej spółdzielni, których instalacje są przyłączone do sieci danego operatora lub do danej sieci ciepłowniczej.

1a. Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o członku spółdzielni energetycznej, należy przez to rozumieć podmiot:

1) którego instalacja jest przyłączona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej lub sieci dystrybucyjnej gazowej, lub sieci ciepłowniczej;

2) do którego biogaz lub biogaz rolniczy, lub biometan, wytwarzane przez spółdzielnię energetyczną lub jej członków ze źródeł odnawialnych, są dostarczane w inny sposób niż za pośrednictwem sieci dystrybucyjnej gazowej.

2. Obszar działania spółdzielni energetycznej ustala się na podstawie wskazanych przez spółdzielnię energetyczną:

1) punktów poboru energii wytwórców i odbiorców energii elektrycznej, będących członkami tej spółdzielni energetycznej, przyłączonych do zdefiniowanej obszarowo sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV lub

2) miejsc przyłączenia do sieci ciepłowniczej wytwórców i odbiorców ciepła, będących członkami tej spółdzielni energetycznej, lub

3) miejsc przyłączenia do sieci dystrybucyjnej gazowej wytwórców i odbiorców, będących członkami tej spółdzielni energetycznej, lub miejsc wytwarzania oraz zużycia biogazu lub biogazu rolniczego, lub biometanu ze źródeł odnawialnych.

3. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje ze spółdzielnią energetyczną, w tym również z poszczególnymi jej członkami, rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez spółdzielnię energetyczną i jej członków w stosunku ilościowym 1 do 0,6.

4. Rozliczenia ilości energii, o którym mowa w ust. 3, dokonuje się na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wszystkich wytwórców i odbiorców energii elektrycznej spółdzielni energetycznej.

5. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego przekazuje sprzedawcy, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dane pomiarowe obejmujące godzinowe ilości energii elektrycznej wprowadzonej do jego sieci dystrybucyjnej i z tej sieci pobranej, przez wszystkich wytwórców i odbiorców energii elektrycznej spółdzielni energetycznej przed i po sumarycznym jej bilansowaniu z wszystkich faz.

5a. Na wniosek spółdzielni energetycznej zamierzającej wystąpić z wnioskiem o umieszczenie jej danych w wykazie, o którym mowa w art. 38f ust. 2, operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego udostępnia historyczne dobowo-godzinowe dane pomiarowe za okres ostatnich pełnych 12 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku o udostępnienie tych danych w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie ust. 14, pod warunkiem że operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego posiada takie dane.

6. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje ze spółdzielnią energetyczną rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej i pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez wszystkich wytwórców i odbiorców energii elektrycznej spółdzielni energetycznej po sumarycznym jej bilansowaniu z wszystkich faz na podstawie danych pomiarowych, o których mowa w ust. 5.

7. Od ilości energii elektrycznej wytworzonej we wszystkich instalacjach odnawialnych źródeł energii spółdzielni energetycznej, a następnie zużytej przez wszystkich odbiorców energii elektrycznej spółdzielni energetycznej, w tym ilości energii elektrycznej rozliczonej w sposób, o którym mowa w ust. 3, wytwórca i odbiorca energii elektrycznej, będący członkami tej spółdzielni energetycznej:

1) nie uiszczają na rzecz sprzedawcy, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, opłat z tytułu jej rozliczenia;

2) opłaty za świadczenie usług dystrybucji, których wysokość zależy od ilości energii elektrycznej wytworzonej we wszystkich instalacjach odnawialnego źródła energii spółdzielni energetycznej i wprowadzonej do sieci, a następnie pobranej przez wszystkich wytwórców i odbiorców, będących członkami tej spółdzielni energetycznej, w tym ilości energii elektrycznej rozliczonej w sposób, o którym mowa w ust. 3, uiszczają do wysokości wynikającej z wartości energii elektrycznej określonej w ust. 11; należności z tego tytułu na rzecz operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego przekazuje sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a.

8. Rozliczeniu podlega energia elektryczna wprowadzona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej nie wcześniej niż na 12 miesięcy przed datą wprowadzenia tej energii do sieci. Jako datę wprowadzenia energii elektrycznej do sieci przyjmuje się ostatni dzień danego miesiąca kalendarzowego, w którym ta energia została wprowadzona do sieci, z zastrzeżeniem, że okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy, a niewykorzystana energia elektryczna w danym okresie rozliczeniowym przechodzi na kolejne okresy rozliczeniowe, jednak nie dłużej niż na kolejne 12 miesięcy od daty wprowadzenia tej energii do sieci.

9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a:

1) informuje spółdzielnię energetyczną oraz jej członków o ilości rozliczonej energii, o której mowa w ust. 3, zgodnie z okresami rozliczeniowymi;

2) zapewnia funkcjonowanie systemu teleinformatycznego, za pomocą którego udostępnia:

a) spółdzielni energetycznej - dane pomiarowe, o których mowa w ust. 5, z podziałem na poszczególnych jej członków i szczegółowe informacje dotyczące rozliczenia, o którym mowa w ust. 6,

b) poszczególnym członkom spółdzielni energetycznej - dane pomiarowe, o których mowa w ust. 5, dotyczące tych członków.

10. Wytwarzanie energii elektrycznej w mikroinstalacji przez podmiot będący członkiem spółdzielni energetycznej i niebędący przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców, a następnie wprowadzanie tej energii do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, która podlega rozliczeniu, o którym mowa w ust. 3, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców.

11. Nadwyżką ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci przez wszystkich wytwórców i odbiorców energii elektrycznej spółdzielni energetycznej dysponuje sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w ust. 7.

11a. Wartość energii elektrycznej, o której mowa w ust. 11, określa się na podstawie średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale, ogłoszonej przez Prezesa URE na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 18a ustawy - Prawo energetyczne.

11b. Opłaty za świadczenie usług dystrybucji, o których mowa w ust. 7 pkt 2, stanowią uzasadnione koszty działalności operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego w części, w jakiej nie zostały one zrekompensowane wartością energii elektrycznej, o której mowa w ust. 7 pkt 2, oraz korzyściami dla tego operatora w następstwie działalności spółdzielni energetycznej.

12. Nadwyżka ilości energii elektrycznej, o której mowa w ust. 11, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

13. W odniesieniu do ilości energii elektrycznej wytworzonej we wszystkich instalacjach odnawialnych źródeł energii spółdzielni energetycznej, a następnie zużytej przez wszystkich odbiorców energii elektrycznej spółdzielni energetycznej, w tym ilości energii elektrycznej rozliczonej w sposób, o którym mowa w ust. 3:

1) nie nalicza się i nie pobiera:

a) opłaty OZE, o której mowa w art. 95 ust. 1,

b) opłaty mocowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (Dz.U. z 2023 r. poz. 2131),

c) opłaty kogeneracyjnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji;

2) nie stosuje się obowiązków, o których mowa w:

a) art. 52 ust. 1,

b) art. 10 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej;

3) uznaje się, że jest ona zużyciem energii elektrycznej wyprodukowanej przez dany podmiot w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym i z tego tytułu podlega zwolnieniu od podatku akcyzowego, pod warunkiem że łączna moc zainstalowana elektryczna wszystkich instalacji odnawialnego źródła energii spółdzielni energetycznej nie przekracza 1 MW.

14. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy zakres oraz sposób dokonywania rejestracji danych pomiarowych oraz bilansowania ilości energii, o których mowa w ust. 5,

2) szczegółowy sposób dokonywania rozliczenia, o którym mowa w ust. 6, oraz sposób wyliczenia opłat, o których mowa w ust. 7, z uwzględnieniem cen i stawek opłat w poszczególnych grupach taryfowych stosowanych wobec spółdzielni energetycznej i poszczególnych jej członków,

3) szczegółowy zakres danych pomiarowych, o których mowa w ust. 5:

a) przekazywanych między przedsiębiorstwami energetycznymi oraz sposób przekazywania tych danych,

b) udostępnianych przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, spółdzielni energetycznej i poszczególnym członkom tej spółdzielni oraz sposób udostępniania tych danych w systemie teleinformatycznym,

3a) szczegółowy zakres informacji dotyczących rozliczenia, o którym mowa w ust. 6,

4) szczegółowy podmiotowy zakres spółdzielni energetycznej

- mając na uwadze potrzebę ujednolicenia sposobu dokonywania rozliczeń oraz ochronę ich interesów, a także bezpieczeństwo i niezawodne funkcjonowanie systemu elektroenergetycznego.

Art. 38da ustawy o OZE:

1. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, na którego obszarze spółdzielnia energetyczna ma zamiar rozpocząć działanie w zakresie wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, jest obowiązany do:

1) zawarcia ze sprzedawcą, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, umowy o świadczenie usług dystrybucji albo do dokonania zmiany zawartej umowy o świadczenie usług dystrybucji w celu umożliwienia dokonywania przez tego sprzedawcę rozliczenia, o którym mowa w art. 38c ust. 3, w terminie 21 dni od dnia złożenia przez spółdzielnię energetyczną wniosku o zawarcie albo zmianę takiej umowy przez tego sprzedawcę;

2) zainstalowania każdemu z członków spółdzielni energetycznej licznika zdalnego odczytu w rozumieniu art. 3 pkt 64 ustawy - Prawo energetyczne, w terminie 4 miesięcy od dnia wystąpienia przez spółdzielnię energetyczną z wnioskiem o zainstalowanie takiego licznika.

2. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, na wniosek spółdzielni energetycznej, nie później niż w terminie 90 dni od dnia złożenia tego wniosku:

1) przedstawia ofertę zawarcia nowej albo zmiany dotychczasowej umowy:

a) kompleksowej, o której mowa w art. 5 ust. 3 ustawy - Prawo energetyczne, ze wskazanym przez spółdzielnię energetyczną odbiorcą będącym członkiem tej spółdzielni, w celu umożliwienia rozliczenia, o którym mowa w art. 38c ust. 3,

b) o świadczenie usług bilansowania handlowego ze wskazanym przez spółdzielnię energetyczną wytwórcą będącym członkiem tej spółdzielni, w celu umożliwienia rozliczenia, o którym mowa w art. 38c ust. 3;

2) zawiera ze spółdzielnią energetyczną umowę, w której określa:

a) zasady i terminy informowania przez spółdzielnię energetyczną o zmianach w liczbie członków spółdzielni lub zmianach w zakresie punktów poboru energii należących do poszczególnych członków danej spółdzielni energetycznej,

b) zasady rozliczeń z poszczególnymi członkami spółdzielni energetycznej, w zakresie nieuregulowanym w przepisach wydanych na podstawie art. 38c ust. 14,

c) sposób i warunki udostępniania spółdzielni energetycznej i poszczególnym członkom tej spółdzielni danych pomiarowych, w tym zakres i format tych danych,

d) prawa i obowiązki sprzedawcy, spółdzielni energetycznej oraz jej członków w zakresie stosowania rozliczenia, o którym mowa w art. 38c ust. 3, a także udostępniania lub przekazywania informacji wynikających z ustawy.

3. Do umowy, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a, stosuje się art. 4j ustawy - Prawo energetyczne. Zmiana sprzedawcy lub wypowiedzenie tej umowy, a także zakończenie bilansowania handlowego wytwórcy, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. b, przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a , może nastąpić wyłącznie ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego.

4. Energię elektryczną wprowadzoną do sieci przez wytwórcę, który zawarł umowę, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. b, uznaje się za energię elektryczną dostarczoną przez tego wytwórcę na rzecz spółdzielni energetycznej.

5. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a , uwzględnia w rozliczeniu, o którym mowa w art. 38c ust. 3 , ze wszystkimi odbiorcami, którzy zawarli umowę, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a, energię elektryczną wprowadzoną przez wytwórców, którzy zawarli umowę, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. b, na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 38c ust. 14 i w umowie, o której mowa w ust. 2 pkt 2, do dnia poinformowania przez spółdzielnię energetyczną o wypowiedzeniu członkostwa danego członka spółdzielni energetycznej lub rozwiązania umowy, o której mowa w ust. 2 pkt 1, na zasadach określonych w art. 4j ustawy - Prawo energetyczne.

Art. 38e ustawy o OZE:

1. Spółdzielnia energetyczna spełnia łącznie następujące warunki:

1) prowadzi działalność na obszarze gminy wiejskiej lub miejsko-wiejskiej w rozumieniu przepisów o statystyce publicznej lub na obszarze nie więcej niż 3 tego rodzaju gmin bezpośrednio sąsiadujących ze sobą;

2) (uchylony)

3) w przypadku gdy przedmiotem jej działalności jest wytwarzanie:

a) energii elektrycznej, łączna moc zainstalowana elektryczna wszystkich instalacji odnawialnego źródła energii nie przekracza 10 MW, a ich sprawność wytwarzania energii elektrycznej umożliwia pokrycie w ciągu roku nie mniej niż 70% potrzeb własnych spółdzielni energetycznej i jej członków,

b) ciepła, łączna moc osiągalna cieplna nie przekracza 30 MW,

c) biogazu lub biogazu rolniczego, roczna wydajność wszystkich instalacji nie przekracza 40 mln m³,

d) biometanu, roczna wydajność wszystkich instalacji nie przekracza 20 mln m³.

2. Koszty bilansowania handlowego energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 400 kW pokrywa w całości sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a.

3. Wystąpienie ze spółdzielni energetycznej na skutek wypowiedzenia może nastąpić nie wcześniej niż z końcem danego okresu rozliczeniowego, o którym mowa w art. 38c ust. 8.

Art. 38f ustawy o OZE:

1. Działalność spółdzielni energetycznej w zakresie zaopatrzenia w:

1) energię elektryczną wprowadzaną do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej lub

2) ciepło, lub

3) biogaz lub biogaz rolniczy, lub biometan

- może być prowadzona na rzecz wszystkich lub wybranych członków tej spółdzielni wyłącznie w instalacjach odnawialnego źródła energii stanowiących własność spółdzielni energetycznej lub jej członków.

2. Spółdzielnia energetyczna może podjąć działalność po zamieszczeniu jej danych w wykazie spółdzielni energetycznych.

3. Wykaz spółdzielni energetycznych prowadzi Dyrektor Generalny KOWR.

Jak wynika z wyżej cytowanej ustawy o odnawialnych źródłach energii, w przypadku spółdzielni energetycznych rozliczeniu podlega energia elektryczna wprowadzona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej nie wcześniej niż na 12 miesięcy przed datą wprowadzenia tej energii do sieci, a niewykorzystana energia elektryczna w danym okresie rozliczeniowym przechodzi na kolejne okresy rozliczeniowe, jednak nie dłużej niż na kolejne 12 miesięcy od daty wprowadzenia tej energii do sieci. Na mocy przepisów ustawy o OZE spółdzielnie energetyczne są uprawnione do wykonywania działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej, biogazu lub ciepła w instalacjach odnawialnego źródła energii oraz równoważenia ich zapotrzebowania wyłącznie na potrzeby własne spółdzielni energetycznej i jej członków. Spółdzielnia energetyczna, której działalność opiera się na wytwarzaniu energii elektrycznej, może skorzystać z rozliczenia w ramach tzw. systemu opustów.

Oznacza to możliwość wprowadzenia do sieci elektroenergetycznej niewykorzystanej energii w celu jej zmagazynowania, a następnie pobrania tej energii w okresach niedoboru produkcji. W takim przypadku sprzedawca dokonuje ze spółdzielnią energetyczną rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w odniesieniu do ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez spółdzielnię i jej członków w stosunku ilościowym 1 do 0,6. Rozliczeniu podlega energia elektryczna wprowadzona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej nie wcześniej niż 12 miesięcy przed datą wprowadzenia tej energii do sieci. Nadwyżką ilości energii elektrycznej dysponuje – w celu pokrycia kosztów rozliczenia – sprzedawca.

Wskazali Państwo, że Spółdzielnia w interesie swoich członków prowadzi wspólną działalność gospodarczą, głównie w zakresie wytwarzania energii elektrycznej w instalacjach odnawialnych źródeł energii i równoważenia zapotrzebowania energii elektrycznej na potrzeby własne Spółdzielni i jej członków. W przypadku, gdy członek spółdzielni nie posiada energii elektrycznej do rozliczenia ilościowego to brakującą energię nabywa od Spółdzielni lub kupuje od Sprzedawcy. Odnośnie wewnętrznych rozliczeń przyjęto model, w którym Spółdzielnia Energetyczna (…), będzie dokonywała rozliczenia ilościowego energii wprowadzanej do sieci i odbieranej przez spółdzielców, a w przypadku braku energii do rozliczenia będzie udostępniała odpłatnie spółdzielcom energię wyprodukowaną w źródle wytwórczym stanowiącym własność Spółdzielni.

Należy zaznaczyć, że w świetle cytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.

W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:

„Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.

Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności, wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy, musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.

Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-219/12.

W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

W przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w źródle wytwórczym stanowiącym własność Spółdzielni i odpłatnym udostępnieniu spółdzielcom energii elektrycznej będą Państwo dokonywali dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, za którą będzie Państwu przysługiwało wynagrodzenie (zgodnie z przyjętym modelem rozliczeń wewnętrznych).

Należy wskazać, że przypadek ten należy odróżnić od sytuacji, kiedy Spółdzielnia samodzielnie nie dokonuje sprzedaży energii, nie prowadzi z członkami Spółdzielni rozliczeń z tytułu energii elektrycznej i nie wykonuje żadnych czynności w ramach rozliczeń energii elektrycznej dla swoich członków, a jedynie uczestniczy w bilansowaniu ilościowym, wynikającym z przepisów ustawy OZE. W takim przypadku Spółdzielnia nie dysponuje energią i nie dochodzi do odpłatności pomiędzy Spółdzielnią a członkami Spółdzielni.

W konsekwencji, należy zgodzić się z Państwem, że czynność polegająca na przekazaniu za odpłatnością energii elektrycznej, wytworzonej w instalacji pv stanowiącej własność Spółdzielni, członkom Spółdzielni na pokrycie ich potrzeb własnych stanowi odpłatną dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i Spółdzielnia działa w tym zakresie jako podatnik VAT.

Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Pobierz TaxMachine Zobacz wersje programu →