0113-KDWPT.4011.640.2026.2.IS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 29 września 2026 r. oraz 15 października 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (wraz z uzupełnieniem)

Pani wniosek dotyczy lat 2022-2025 (od momentu uprawomocnienia się wyroku rozwodowego do momentu złożenia ostatniego PIT). Pani córka, … urodziła się … maja 2016 r. Od … kwietnia 2022 r. jest Pani rozwódką (… kwietnia 2022 r. uprawomocnił się wyrok rozwodowy). Mieszka Pani sama z córką i w wyroku rozwodowym jest zapis, że córka mieszka z Panią w każdym miejscu Pani zamieszkania. Ojciec ma zasądzone alimenty, widzi się z córką sporadycznie (nie ma opieki naprzemiennej, wyrok nie orzeka o kontaktach ojca z dzieckiem). Jako matka faktycznie wykonywała Pani władzę rodzicielską w stosunku do dziecka, które zamieszkuje z Panią. Uczestniczyła Pani w procesie wychowania, sprawowała nad córką opiekę, ponosiła wszystkie koszty utrzymania (jedzenie, ubrania, szkoła, zajęcia pozalekcyjne), organizowała wypoczynek (ferie zimowe i wakacje), dbała o szczepienia, bilanse i stomatologię, pomagała w edukacji szkolnej, brała czynny udział związany z kształceniem i zajęciami pozaszkolnymi.

Ojciec zamieszkuje w tej samej miejscowości, ale sporadycznie widuje się z córką, nie uczestniczył jednak w podejmowaniu decyzji dotyczących dziecka, np. związanych ze zdrowiem, szczepieniami, szkołą, dodatkowymi zajęciami czy zainteresowaniami, nie brał czynnego udziału w sprawach dotyczących dziecka związanych z jego kształceniem (m.in. wybór szkoły, uczestniczenie w zebraniach szkolnych i imprezach szkolnych), przekazywał pieniądze w formie alimentów, które zostały ustanowione na mocy wyroku sądowego o rozwód (… kwietnia 2022 r.), utrzymywał sporadyczne kontakty z dzieckiem (raz, maksymalnie dwa razy w miesiącu - telefoniczny bądź jednodniowe spotkanie). Pani dziecko nie posiada orzeczenia o niepełnosprawności. Dochody określone w art. 27, art. 30b i art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2 nie przekroczyły w latach podatkowych 2025, 2024, 2023, 2022 - 112.000 zł w przypadku podatnika będącego osobą samotnie wychowującą dziecko.

Ojciec dziecka nie korzysta z ulgi na dziecko, ulgi prorodzinnej. Świadczenie wychowawcze (tj. 800+) przysługuje Pani i na Pani konto wpływa co miesiąc. Nie jest Pani matką ani opiekunem prawnym innych dzieci, oprócz dziecka, o którym mowa we wniosku (…), wobec których wykonywała Pani władzę rodzicielską lub obowiązek alimentacyjny w okresie, którego dotyczy wniosek.

Uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej (tj. umowy o pracę). Nie prowadziła Pani działalności gospodarczej. W stosunku do Pani i w stosunku do Pani dziecka, nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Nie podlega Pani ani Pani dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.     

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 15 października 2026 r. wskazała Pani, iż doprecyzowuje, że w odniesieniu do możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej przedmiotowy wniosek dotyczy okresu od maja 2022 r.

Pytania

1.    Czy przysługuje Pani ulga na córkę, jeżeli dla jednego dziecka limit dochodu samotnego rodzica wynosi 112 000 zł. Przy ustalaniu dochodu uwzględnia się m.in. odliczenie składek społecznych i wg Pani obliczeń jest Pani poniżej limitu 112 000 zł. Kalkulacja: … zł - … zł = … zł czyli: … zł < 112 000 zł. Ministerstwo Finansów potwierdza obecnie, że przy ustalaniu limitu dla ulgi na jedno dziecko dochód pomniejsza się o zapłacone składki na ubezpieczenia społeczne. Czy mogłaby Pani zatem wnieść o korektę podatku z poprzednich lat?

2.    Czy na podstawie powyższej sytuacji może Pani rozliczać się jako samotny rodzic?

Pani stanowisko w sprawie (stanowisko nr 2 przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Ad. 1.

W Pani ocenie przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej na małoletnią córkę, a także do dokonania korekt wcześniejszych zeznań podatkowych za lata, w których spełniała Pani warunki do zastosowania tej ulgi. Córka jest małoletnia, ma 10 lat i mieszka z Panią. Wykonuje Pani władzę rodzicielską nad córką i faktycznie sprawuje nad nią codzienną opiekę oraz ją wychowuje. W przypadku jednego dziecka warunkiem skorzystania z ulgi prorodzinnej jest, co do zasady, nieprzekroczenie przez osobę samotnie wychowującą dziecko dochodu w wysokości 112 000 zł. W Pani przypadku dochód z tytułu stosunku pracy wykazany w PIT-11 za 2025 r. wyniósł … zł. Jednocześnie w 2025 r. zapłaciła Pani składki na ubezpieczenia społeczne w wysokości … zł. Po pomniejszeniu dochodu o zapłacone składki społeczne otrzymuje Pani kwotę 104 555, 34 zł, a więc kwotę niższą od limitu 112 000 zł. W związku z powyższym uważa Pani, że spełnia warunek dochodowy uprawniający Panią do skorzystania z ulgi prorodzinnej na córkę za 2025 r. w pełnej wysokości … zł. Uważa Pani również, że jeżeli w poprzednich latach spełniała Pani analogiczne warunki dotyczące wykonywania władzy rodzicielskiej, wychowywania córki oraz limitu dochodowego, a ulga nie została przez Panią odliczona, przysługuje Pani możliwość złożenia korekt zeznań podatkowych za te lata i uwzględnienia przysługującej Pani ulgi, z zachowaniem obowiązujących przepisów dotyczących.

Ad. 2.

Zgodnie z przepisami, prawo do preferencyjnego rozliczenia przysługuje m.in. pannie, rozwódce lub osobie w stosunku do której orzeczono separację, która w roku podatkowym faktycznie wychowuje dziecko. Od 28 kwietnia 2022 r. jest Pani osobą rozwiedzioną na mocy prawomocnego wyroku sądu. Zgodnie z wyrokiem, miejsce zamieszkania dziecka jest każdorazowo w miejscu Pani zamieszkania. Sprawuje Pani nad córką stałą, codzienną i wyłączną opiekę. To Pani podejmuję wszelkie decyzje dotyczące zdrowia, edukacji, rozwoju i wypoczynku dziecka oraz ponosi ciężar jego codziennego utrzymania. Ojciec spotyka się z córką jedynie sporadycznie (1 -2 razy w miesiącu), nie uczestniczy w zebraniach szkolnych, decyzjach medycznych ani w bieżącym życiu dziecka. Taki zakres kontaktów nie stanowi współwychowywania dziecka, lecz jedynie realizację prawa do utrzymywania z nim relacji. Wyrok nie orzekł opieki naprzemiennej, co jednoznacznie wyklucza negatywną przesłankę z art. 6 ust. 4f ustawy o PIT. Rozlicza się Pani na zasadach ogólnych (skala podatkowa z umowy o pracę), a Pani dochody nie przekroczyły limitu 112 000 zł rocznie. Ani Pani, ani Pani dziecko nie stosujecie przepisów o podatku liniowym (art. 30c), ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych, podatku tonażowym ani karcie podatkowej. O prawie do rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko decyduje realiom podlegający fakt codziennego trudowania się procesem wychowawczym. Ponieważ ojciec dziecka ogranicza się jedynie do spełniania obowiązku alimentacyjnego i sporadycznych kontaktów, status jedynego rodzica faktycznie wychowującego dziecko w rozumieniu ustawy o PIT przysługuje wyłącznie Pani.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2647 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 592 ze zm.):

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych – za wskazany przez Panią okres, tj. za lata 2022-2025 – w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, należy wyjaśnić, że każda preferencja podatkowa stanowi wyjątek od zasady równości i powszechności opodatkowania. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

-          posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko,

-          wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecko,

-          nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego,

-          niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Należy jednak wskazać, że przepis art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie wychowującą dziecko.

Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby) zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój emocjonalny.

Przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci i (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik lub osoba będąca w separacji), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz systemu wartości oraz postaw emocjonalnych (por. wyrok NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 30/10). Warunek „samotnego wychowywania dzieci” wynika wprost z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca nie dookreślił jednak, jak należy definiować pojęcie „samotnego wychowywania”.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN, „samotny” to: (1) „żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół”, (2) „znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam”, (3) „spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa”, (4) „znajdujący się na odludziu”. Z kolei, „wychować — wychowywać” to: (1) „zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności”, (2) „przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie”.

Samotne wychowywanie oznacza wychowywanie dziecka (dzieci) bez faktycznego udziału drugiego rodzica.

Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Jako osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co do zasady rozumie się rodzica, który faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka, tj. wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.

W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (który dzieci faktycznie wychowuje) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że jest Pani rozwódką. … kwietnia 2022 r. uprawomocnił się wyrok rozwodowy. W wyroku rozwodowym jest zapis, że jest Pani matką jednego dziecka, urodzonego 26 maja 2016 r. Mieszka Pani sama z córką. Ojciec ma zasądzone alimenty i przekazywał pieniądze w formie alimentów, które zostały ustanowione na mocy wyroku sądowego o rozwód. Ojciec zamieszkuje w tej samej miejscowości, ale sporadycznie widuje się z córką, nie uczestniczył jednak w podejmowaniu decyzji dotyczących dziecka, np. związanych ze zdrowiem, szczepieniami, szkołą, dodatkowymi zajęciami czy zainteresowaniami, nie brał czynnego udziału w sprawach dotyczących dziecka związanych z jego kształceniem (m.in. wybór szkoły, uczestniczenie w zebraniach szkolnych i imprezach szkolnych). Pani, jako matka faktycznie wykonywała władzę rodzicielską w stosunku do dziecka, które zamieszkuje z Panią. Uczestniczyła Pani w procesie wychowania, sprawowała nad córką opiekę, ponosiła wszystkie koszty utrzymania (jedzenie, ubrania, szkoła, zajęcia pozalekcyjne), organizowała wypoczynek (ferie zimowe i wakacje), dbała o szczepienia, bilanse i stomatologię, pomagała w edukacji szkolnej, brała czynny udział związany z kształceniem i zajęciami pozaszkolnymi.

Nie podlega Pani ani Pani dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy wskazać należy, że spełnia Pani wymagane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dziecka, a także nie mają do Pani zastosowania wyłączenia wskazane w art. 6 ust. 4f i ust. 8 tej ustawy.

Wobec powyższego, przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów i rozliczenia się w zeznaniu rocznym za lata 2022-2025 w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przechodząc natomiast do kwestii odnoszącej się do możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej wskazać należy, że w myśl art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast, zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Na podstawie art. 27f ust. 2a cyt. ustawy:

Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Według art. 27f ust. 2c powołanej ustawy:

Stosownie do art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:

Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na mocy art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wyjaśnić należy, że przepis art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie pozbawia samego prawa do odliczenia, a wskazuje jedynie na podział przysługującej rodzicom ulgi prorodzinnej.

Z powyższego przepisu wynika, że w przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem (dziećmi) po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka (dzieci) jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach (czyli innych niż naprzemienna opieka lub wspólne zamieszkiwanie rodziców i dziecka (dzieci) połączone ze wspólnym wykonywaniem pieczy nad dzieckiem) odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Na podstawie art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 27f ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Tym samym, ulga prorodzinna nie ma zastosowania w sytuacji, gdy do podatnika lub dziecka podatnika mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, co wynika z ww. art. 27f ust. 7 w zw. z art. 6 ust. 8 cyt. ustawy.

Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej. Wobec tego, zasadnym jest odniesienie się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm., t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:

Według art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z art. 95 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wynika, że:

W świetle art. 96 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Na gruncie art. 97 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Podkreślić należy, że samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie, czyli wykonywanie wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne.

Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.

Ponadto, w przypadku rodziców, którym przysługuje ulga tylko na jedno dziecko istnieje ograniczenie zastosowania tej ulgi, polegające na wprowadzeniu przez ustawodawcę limitu dochodów, stosownie do art. 27f ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a, tj. 112 000 zł.

W związku z tym, że jest Pani osobą samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to żeby móc skorzystać z odliczenia ulgi prorodzinnej Pani dochody, zgodnie z art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie mogą przekroczyć w roku podatkowym kwoty 112.000 zł.

W opisie sprawy wskazała Pani, że dochody uzyskane przez Panią w latach 2022-2025 r., mieszczą się we wskazanym limicie. 

Zatem, w świetle przedstawionego opisu sprawy oraz zacytowanych przepisów prawa uznać należy, że skoro od 2022 r. jest Pani osobą samotnie wychowującą małoletnie dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz spełnia Pani wszystkie ustawowe przesłanki wymagane do zastosowania ulgi, to przysługuje Pani wyłączne prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji może Pani skorzystać z przedmiotowej ulgi w okresie objętym przedmiotowym wnioskiem, tj. za 2022 r. począwszy od miesiąca maja oraz za lata 2023, 2024 i 2025 na małoletnią córkę w całości, tj. w wysokości 100% kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W kwestii korekty zeznań rocznych za lata 2022-2025, należy wskazać, że zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:

Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:

Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego).

Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

W konsekwencji, przysługuje Pani prawo do złożenia korekty zeznań podatkowych za lata 2022-2025, w których będzie Pani mogła dokonać rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, określony w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz dokonać odliczenia ulgi prorodzinnej, na podstawie art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Odnosząc się natomiast do przedstawionych kwot podanych we wniosku, organ informuje, że ewentualne przeliczenia, jakich należałoby dokonać nie należą do kompetencji tut. organu, prawidłowość takiego rozliczenia podlega, bowiem weryfikacji przez inny organ podatkowy – naczelnika właściwego urzędu skarbowego. Zgodnie, bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego. W związku z powyższym tut. organ nie może odnieść się do wskazanych przez Panią wyliczeń.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy  wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnić od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ….

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.