Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 4 października 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest matką dwójki małoletnich dzieci. Wnioskodawczyni jest osobą rozwiedzioną i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Uzyskuje dochody podlegające opodatkowaniu według skali podatkowej (z umowy o pracę). W stosunku do Wnioskodawczyni ani dzieci nie mają zastosowania przepisy o podatku liniowym czy ryczałcie ewidencjonowanym. Dzieci nie uzyskują żadnych dochodów. Opieka naprzemienna nie została orzeczona.

Ojciec dzieci posiada pełną władzę rodzicielską (nie został jej pozbawiony prawomocnym wyrokiem sądu), jednak w praktyce nie uczestniczy w codziennym procesie wychowawczym dzieci. Ciężar codziennej pieczy, opieki oraz wychowania spoczywa wyłącznie na Wnioskodawczyni. To Wnioskodawczyni w sposób stały, nieprzerwany i samodzielny troszczy się o byt materialny, zdrowie oraz rozwój emocjonalny i społeczny dzieci.

Wnioskodawczyni samodzielnie zaspokaja wszelkie bieżące potrzeby życiowe dzieci, w tym:

·         organizuje i finansuje edukację szkolną oraz zajęcia dodatkowe i rozwojowe;

·         rejestruje dzieci do lekarzy, uczestniczy w wizytach medycznych, dba o profilaktykę zdrowotną i proces ewentualnego leczenia;

·         zapewnia codzienne utrzymanie (zakup wyżywienia, odzieży, obuwia, środków higienicznych, opłacanie mieszkania);

·         organizuje dzieciom czas wolny, wyjazdy wypoczynkowe oraz wspiera je w codziennych problemach emocjonalnych.

Kontakty ojca z dziećmi mają charakter wyłącznie sporadyczny, nieregularny i okazjonalny.
Nie stanowią one formy współwychowywania ani równorzędnego zaangażowania w proces rodzicielski. Ojciec nie podejmuje kluczowych i bieżących decyzji w sprawach dzieci, nie ma wpływu na postępy w nauce, na stan zdrowia ani codziennie troski i decyzje, nie ma wpływu na bieżący rozwój dzieci. Całość obowiązków rodzicielskich o charakterze wychowawczym i opiekuńczym spoczywa na barkach Wnioskodawczyni. Stan ten trwał przez całe lata podatkowe 2024 i 2025 i utrzymuje się również w roku bieżącym oraz latach kolejnych.

Uzupełnienie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

4 października 2026 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:

1)    W związku ze wskazaniem:

proszę wskazać:

a)    jaka jest data uprawomocnienia się wyroku rozwodowego;

Odpowiedź: Wyrok rozwodowy uprawomocnił się w dniu … 2023 r.

b)    jaki był Pani stan cywilny w latach objętym zapytaniem?

Odpowiedź: W latach/okresie objętym zapytaniem we wniosku Pani stanem cywilnym był i jest: rozwiedziona.

2)    Czy w wyroku sądu została ustalona opieka nad dziećmi (należy to szczegółowo opisać):

a)    jak uregulowane są kontakty ojca z dziećmi;

b)    czy postanowienia w tym zakresie były/są/będą realizowane zgodnie z orzeczeniem Sądu?

Odpowiedź: Zgodnie z wyrokiem Sądu: „wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi stron … ur. ... 2012 r. w .. i … ur. … 2016 r. w …  pozostawia obojgu rodzicom, ustalając miejsce zamieszkania małoletnich
w każdorazowym miejscu zamieszkania powódki” oraz „nie orzeka o kontaktach pozwanego z małoletnimi dziećmi stron”.

Postanowienia w zakresie miejsca zamieszkania dzieci są w pełni realizowane. Miejsce zamieszkania dzieci jest przy Pani i to Pani sprawuje nad nimi całodobową, codzienną pieczę.

Jednakże samo orzeczenie sądu o pozostawieniu władzy rodzicielskiej drugiemu rodzicowi, regularne płacenie przez niego alimentów oraz sporadyczne spotkania z dziećmi nie przekładają się na ciągłość i trud wychowania. Nie jest to realne, codzienne współwychowanie.

Samodzielnie podejmuje Pani codzienne decyzje dotyczące diety dzieci, ubioru, czasu wolnego, rozwoju, a także bieżących spraw szkolnych czy zdrowotnych. Ojciec nie uczestniczy w tym procesie, a fakt pozostawienia mu władzy rodzicielskiej nie przekłada się na jego faktyczne zaangażowanie w codzienny trud wychowawczy:

·         Zdrowie i terapia: Ojciec nie uczestniczy w problemach i podejmowaniu decyzji dotyczących zdrowia (nie chodzi z dziećmi do lekarza i na badania, nie zostaje z chorymi dziećmi w domu i nie bierze na nie zwolnień lekarskich). Nie angażuje się w procesy terapeutyczne dzieci oraz rozwiązywanie ich problemów emocjonalnych. Córka ze względu na trudności potrzebuje stałej terapii, natomiast syn, ze zdiagnozowanym mutyzmem wybiórczym, wymaga opieki psychiatrycznej i terapii - w żadnym z tych procesów ojciec nie bierze udziału, nie buduje kręgosłupa moralnego dzieci ani nie daje im codziennego wsparcia emocjonalnego.

·         Edukacja: Nie uczestniczy w sprawach szkolnych (nie pomaga w lekcjach, nie pilnuje codziennych obowiązków szkolnych, nie chodzi na wywiadówki, nie rozmawia z nauczycielami o problemach dzieci, nie podejmuje decyzji dotyczących nauki czy korepetycji, nie zawozi dzieci na niezbędne zajęcia dodatkowe, np. do logopedy).

Podsumowując: Kontakty ojca z synem mają charakter wyłącznie sporadyczny
i nieregularny (zazwyczaj 1 -2 razy w miesiącu na dobę lub dwie). Kontakty z córką są jeszcze rzadsze (średnio 1 raz na dwa miesiące na około 2 godziny). Spotkania te stanowią jedynie realizację prawa do kontaktu z dziećmi, a nie ich współwychowanie. W czasie tych krótkich wizyt ojciec nie realizuje procesu wychowawczego ani nie sprawuje nad dziećmi trwałej, codziennej opieki. Całkowity ciężar wychowania, opieki oraz codziennego zarządzania sprawami życiowymi dzieci spoczywa wyłącznie na Pani.

3)    Czy jest Pani matką lub opiekunem prawnym innych dzieci, oprócz dzieci, o których mowa we wniosku i względem nich wykonywała Pani władzę rodzicielską w okresie, którego dotyczy wniosek? Jeśli tak, proszę wskazać ich daty urodzenia oraz czy w okresie, którego dotyczy wniosek, wychowywała je Pani wspólnie z drugim rodzicem lub opiekunem prawnym – w tym również w ramach opieki naprzemiennej, w ramach której Pani i ojcu dzieci zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z przepisami ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci?

Odpowiedź: Nie jest Pani matką ani opiekunem prawnym innych dzieci, oprócz dzieci wymienionych we wniosku. W konsekwencji nie wychowywała Pani innych dzieci wspólnie z drugim rodzicem ani w ramach opieki naprzemiennej.

4)    Jaki był/jest Pani stan cywilny w okresie objętym zapytaniem?

Odpowiedź: W całym okresie objętym zapytaniem Pani stanem cywilnym był status osoby rozwiedzionej.

Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawczyni spełnia przesłanki do uznania jej za osobę samotnie wychowującą dzieci w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji przysługuje jej prawo do preferencyjnego rozliczenia podatkowego za lata podatkowe 2024, 2025 oraz za lata przyszłe, o ile opisany stan faktyczny nie ulegnie zmianie?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

W ocenie Wnioskodawczyni, w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 6 ust. 4c-4g ustawy o PIT), spełnia Ona wszystkie ustawowe przesłanki do preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dzieci w roku podatkowym 2024, 2025 oraz przyszłych latach.

Pomimo pozostawienia władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom, ojciec dzieci realizuje jedynie incydentalne prawo do kontaktu, a nie proces współwychowania. Całodobową, codzienną i stałą pieczę nad małoletnimi dziećmi sprawuje wyłącznie matka (Wnioskodawczyni), która samodzielnie dźwiga cały ciężar ich codziennego utrzymania, edukacji, leczenia i wychowania.
W związku z tym status Wnioskodawczyni jako osoby samotnie wychowującej dzieci jest w pełni uzasadniony.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 592 ze zm.):

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

Art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie m.in. następujących warunków:

·         posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dzieci (dziecko);

·         wychowywania samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecka);

·         nieuzyskiwania przez rodzica i dzieci (dziecko) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Należy jednak wskazać, że przepis art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie wychowującą dziecko.

Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby) zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój emocjonalny.

Przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci i (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik lub osoba będąca w separacji), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz systemu wartości oraz postaw emocjonalnych (por. wyrok NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 30/10). Warunek „samotnego wychowywania dzieci” wynika wprost z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca nie dookreślił jednak, jak należy definiować pojęcie „samotnego wychowywania”.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN, „samotny” to: (1) „żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół”, (2) „znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam”, (3) „spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa”, (4) „znajdujący się na odludziu”. Z kolei, „wychować — wychowywać” to: (1) „zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności”, (2) „przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie”.

Samotne wychowywanie oznacza wychowywanie dziecka (dzieci) bez faktycznego udziału drugiego rodzica.

Prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (który dzieci faktycznie wychowuje) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani matką dwójki małoletnich dzieci, osobą rozwiedzioną i podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Uzyskuje Pani dochody podlegające opodatkowaniu według skali podatkowej (z umowy o pracę). Zgodnie z wyrokiem Sądu wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi pozostawiono obojgu rodzicom, ustalając miejsce ich zamieszkania w każdorazowym miejscu zamieszkania matki. Opieka naprzemienna nie została orzeczona. W praktyce ojciec nie uczestniczy w codziennym procesie wychowawczym dzieci. Ciężar codziennej pieczy, opieki oraz wychowania spoczywa wyłącznie na Pani. To Pani w sposób stały, nieprzerwany i samodzielny troszczy się o byt materialny, zdrowie oraz rozwój emocjonalny
i społeczny dzieci. Samodzielnie zaspokaja Pani wszelkie bieżące potrzeby życiowe dzieci, w tym: organizuje i finansuje edukację szkolną oraz zajęcia dodatkowe i rozwojowe, rejestruje dzieci do lekarzy, uczestniczy w wizytach medycznych, dba o profilaktykę zdrowotną i proces ewentualnego leczenia, zapewnia codzienne utrzymanie (zakup wyżywienia, odzieży, obuwia, środków higienicznych, opłacanie mieszkania), organizuje dzieciom czas wolny, wyjazdy wypoczynkowe oraz wspiera je w codziennych problemach emocjonalnych. Kontakty ojca z dziećmi mają charakter wyłącznie sporadyczny, nieregularny i okazjonalny. Nie stanowią one formy współwychowywania ani równorzędnego zaangażowania w proces rodzicielski. Ojciec nie podejmuje kluczowych i bieżących decyzji w sprawach dzieci, nie ma wpływu na postępy w nauce, na stan zdrowia ani codziennie troski i decyzje, nie ma wpływu na bieżący rozwój dzieci. Całość obowiązków rodzicielskich o charakterze wychowawczym i opiekuńczym spoczywa na Pani barkach. Kontakty ojca z synem mają charakter wyłącznie sporadyczny i nieregularny (zazwyczaj 1-2 razy w miesiącu na dobę lub dwie). Kontakty z córką są jeszcze rzadsze (średnio 1 raz na dwa miesiące na około 2 godziny). Spotkania te stanowią jedynie realizację prawa do kontaktu z dziećmi, a nie ich współwychowanie.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że ma Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zeznaniach rocznych za lata podatkowe 2024, 2025 oraz za lata przyszłe. Spełnia Pani bowiem wymagane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dziecka, a także nie mają do Pani zastosowania wyłączenia wskazane w art. 6 ust. 4f i ust. 8 tej ustawy.

Dodatkowe informacje

Podkreślamy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będzie się różnić od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana
w zakresie przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

• stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
• zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.