0113-KDWPT.4011.558.2026.3.ASZ
Zwolnienie - podnoszenie kwalifikacji zawodowych - studia podyplomowe.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 1 września 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Pani jest pracownikiem zatrudnionym na stanowisku Dyrektora Pionu Organizacyjno-Prawnego oraz pełni funkcję Prokurenta Spółki. Zwróciła się Pani do pracodawcy z pisemnym wnioskiem o częściowe dofinansowanie kosztów studiów podyplomowych „….” realizowanych w Wyższej Szkole Kształcenia Zawodowego …..
We wniosku wskazała Pani, że:
- studia pozostają w bezpośrednim związku z wykonywanymi obowiązkami służbowymi,
- zdobywana wiedza będzie wykorzystywana przy wykonywaniu obowiązków na rzecz pracodawcy,
- podnoszenie kwalifikacji leży zarówno w interesie pracownika, jak i pracodawcy.
Pracodawca zaakceptował wniosek i zawarł z Panią umowę o pokrycie kosztów nauki.
Na podstawie tej umowy:
- pracodawca zobowiązał się do częściowego pokrycia poniesionych kosztów kształcenia w kwocie 4 359,50 zł,(§ 3 ust. 2),
- pozostałe koszty ponosi pracownik,
- pracownik zobowiązał się pozostawać w zatrudnieniu przez okres 3 lat od ukończenia studiów,
- w przypadku wcześniejszego rozwiązania stosunku pracy z przyczyn określonych w umowie pracownik będzie zobowiązany do zwrotu otrzymanego dofinansowania.
Studia zostały podjęte za zgodą pracodawcy (w § 2 ust. 1 zapisano „przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych Pracownika, o których mowa w niniejszej umowie, rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez Pracownika, na co Pracodawca niniejszym wyraża zgodę”). Studia stanowią podnoszenie kwalifikacji zawodowych w rozumieniu art. 1031 Kodeksu pracy, co zostało opisane we wniosku o dofinansowanie kształcenia.
Świadczenie zostało sfinansowane po przedstawieniu faktury oraz dowodu zapłaty zgodnie z postanowieniami zawartej umowy. Powstała wątpliwość, czy wartość sfinansowanych kosztów studiów powinna stanowić Pani jako pracownika przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym wartość dofinansowania kosztów studiów podyplomowych …, przyznanego Pani przez pracodawcę na podstawie zawartej umowy o pokrycie kosztów nauki (która w § 1 ma zapisane że „Przedmiotem niniejszej umowy są wzajemne prawa i obowiązki stron w związku z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych przez Pracownika”), korzysta ze zwolnienia określonego w art 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym pracodawca nie jest obowiązany pobierać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, opisane świadczenie nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ani stanowić podstawy wymiaru składek ZUS. W przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 1031 Kodeksu pracy, zgodnie z którym podnoszenie kwalifikacji zawodowych odbywa się za zgodą pracodawcy. Pracodawca wyraził zgodę na podjęcie studiów, zawarł z Panią odrębną umowę regulującą wzajemne prawa i obowiązki oraz zobowiązał się do częściowego pokrycia kosztów nauki.
Studia pozostają w bezpośrednim związku z obowiązkami Pani jako pracownika, zatrudniona jest Pani na stanowisku Dyrektora Pionu Organizacyjno-Prawnego oraz działalnością przedsiębiorstwa, dodatkowo pełni Pani funkcję Prokurenta, a zdobywana wiedza ma służyć wykonywaniu obowiązków służbowych.
W konsekwencji świadczenie stanowi świadczenie przyznane zgodnie z odrębnymi przepisami dotyczącymi podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników.
Zgodnie z art 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolna od podatku jest wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych pracownika.
W Pani ocenie zwolnienie to obejmuje również częściowe pokrycie kosztów studiów podyplomowych.
W związku z powyższym, stoi Pani na stanowisku, że od kwoty 4 359,50 zł nie powinien zostać pobrany podatek dochodowy od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.
Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Z art. 11 ust. 2 tej ustawy wynika, że:
Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
Stosownie natomiast do treści art. 11 ust. 2a cyt. ustawy:
Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.
Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy wynika, że:
Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Na mocy art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
Przy czym, jak wynika z art. 12 ust. 4 tej ustawy:
Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
Do przychodów ze stosunku pracy zalicza się każde świadczenie, które pracownik otrzymał w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy z pracodawcą. Należy zauważyć, że użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.
Wobec tego należy przyjąć, że wartość finansowania ponoszonego przez pracodawcę z tytułu Pani udziału w studiach podyplomowych stanowi dla Pani przychód ze stosunku pracy.
Jednakże na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas zwolnienia z całości lub części dnia pracy oraz za czas urlopu szkoleniowego.
Przez kwalifikacje zawodowe pracowników należy rozumieć kwalifikacje wymagane do wykonywania pracy określonego rodzaju lub na określonym stanowisku. Za kwalifikacje zawodowe uważa się wszelką wiedzę niezbędną do wykonywania przez pracownika pracy i pełnionych obowiązków.
Z powyższego przepisu wynika również, że warunkiem zastosowania tego zwolnienia jest, aby świadczenie to zostało przyznane pracownikowi, zgodnie z odrębnymi przepisami. Do odrębnych przepisów należy zaliczyć ustawę z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1245).
Zgodnie z art. 17 Kodeksu pracy:
Pracodawca jest obowiązany ułatwiać pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych.
Według art. 102 ww. Kodeksu:
Kwalifikacje zawodowe pracowników wymagane do wykonywania pracy określonego rodzaju lub na określonym stanowisku mogą być ustalane w przepisach prawa pracy przewidzianych w art. 771-773, w zakresie nieuregulowanym w przepisach szczególnych.
Natomiast jak stanowi art. 1031 § 1 Kodeksu pracy:
Przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą.
Na mocy art. 1031 § 2 ww. Kodeksu:
Pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe przysługują:
1) urlop szkoleniowy;
2) zwolnienie z całości lub części dnia pracy, na czas niezbędny, by punktualnie przybyć na obowiązkowe zajęcia oraz na czas ich trwania.
Jak wynika z art. 1033 Kodeksu pracy:
Pracodawca może przyznać pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe dodatkowe świadczenia, w szczególności pokryć opłaty za kształcenie, przejazd, podręczniki i zakwaterowanie.
Zgodnie z art. 1034 § 1 Kodeksu pracy:
Pracodawca zawiera z pracownikiem podnoszącym kwalifikacje zawodowe umowę określającą wzajemne prawa i obowiązki stron. Umowę zawiera się na piśmie.
Jednak w myśl art. 1034 § 3 ww. Kodeksu:
Nie ma obowiązku zawarcia umowy, o której mowa w § 1, jeżeli pracodawca nie zamierza zobowiązać pracownika do pozostawania w zatrudnieniu po ukończeniu podnoszenia kwalifikacji zawodowych.
W odniesieniu do stanu faktycznego sprawy przepis art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy interpretować w ten sposób, że zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych podlega wartość świadczeń przyznanych przez pracodawcę pracownikom związanych z podnoszeniem przez nich kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracownika w formach pozaszkolnych. Pojęcie formy pozaszkolne należy rozumieć jako każdą formę kształcenia pracownika nieobjętą formami szkolnymi, takie jak np. kursy, szkolenia, seminaria, czy studia podyplomowe. Przy czym podnoszenie kwalifikacji zawodowych przez pracownika musi odbywać się z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że jest Pani pracownikiem zatrudnionym na stanowisku Dyrektora Pionu Organizacyjno-Prawnego oraz pełni funkcję Prokurenta Spółki. Zwrócił się Pani do pracodawcy z pisemnym wnioskiem o częściowe dofinansowanie kosztów studiów podyplomowych. We wniosku wskazała Pani, że: studia pozostają w bezpośrednim związku z wykonywanymi obowiązkami służbowymi, zdobywana wiedza będzie wykorzystywana przy wykonywaniu obowiązków na rzecz pracodawcy, podnoszenie kwalifikacji leży zarówno w interesie pracownika, jak i pracodawcy. Pracodawca zaakceptował wniosek i zawarł z Panią umowę o pokrycie kosztów nauki.
Biorąc pod uwagę powyższe regulacje prawne oraz przedstawiony opis stanu faktycznego stwierdzam, że wartość finansowania przez pracodawcę studiów podyplomowych stanowi dla Pani przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ww. ustawy, zatem nie zachodzi obowiązek poboru podatku dochodowego z tego tytułu.
Wobec tego, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów