0113-KDWPT.4011.457.2026.3.AS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek ( z 8 lipca 2026 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem złożonym 14 sierpnia 2026 r. oraz 28 sierpnia 2026 r. - w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Od … marca 2014 r do … października 2024 r. pracował Pan w Danii w firmie …. W tym czasie był Pan zameldowany w Danii, jednakże nie wymeldował się Pan z Polski.

W lutym 2025 r. rozpoczął Pan pracę na umowę o pracę w Polsce, dlatego od 2025 r. chce Pan skorzystać z ulgi na powrót.

Posiada Pan certyfikaty rezydencji wydane przez duński urząd skarbowy. Certyfikaty obejmują następujące daty:

• od … listopada 2017 r. do … września 2019 r.;

• od … września 2019 r. do … kwietnia 2024 r.;

• od … kwietnia 2024 r. do … marca 2025 r.

Oprócz certyfikatu posiada Pan:

• prawo do pobytu w Danii z … maja 2014 r.;

• umowę o pracę z firmą … z … marca 2014 r.;

• wypowiedzenie tej umowy z … maja 2024 r.;

• wszystkie paski z wynagrodzeń do … października 2024 r.;

• dokumenty podatkowe z duńskiego urzędu skarbowego „SKAT” (forskundopgorelse) za wszystkie lata pobytu;

• umowę najmu mieszkania od … października 2017 r. (wcześniej był Pan zameldowany u siostry, ale też w Danii).

W latach 2022, 2023 oraz 2024 r. nie przebywał Pan w Polsce powyżej 183 dni. Do Polski na stałe wrócił Pan … marca 2025 r. i od tego dnia podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Od momentu powrotu do Polski Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce. Posiada Pan stałe miejsce zamieszkania w domu rodzinnym. Do Polski wrócił Pan w celu zmiany miejsca zamieszkania dla celów podatkowych. W Polsce podjął Pan pracę, posiada Pan polskie obywatelstwo. Przed wyjazdem do Danii w 2014 r. posiadał Pan miejsce zamieszkania nieprzerwanie przez więcej niż 5 lat kalendarzowych poprzedzających rok wyjazdu. W latach 2022-2024 oraz do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Polskę miejscem Pana zamieszkania dla celów podatkowych była Dania. W tym też okresie Pana stałe miejsce zamieszkania było w Danii. Dania była również Pana miejscem stałego przebywania. Do Danii wyjechał Pan sam. W Polsce przebywała żona wraz z córkami. W czasie Pana pobytu w Danii Pana córki również przeniosły się do Danii. Jedna z córek studiowała w Danii od 2020 r., przez pierwsze 2 lata pokrywał Pan koszty związane z pobytem córki. Od trzeciego roku studiów córka otrzymała świadczenie dla dzieci rezydentów. Do żony przyjeżdżał Pan raz w miesiącu, o ile otrzymał Pan urlop.

Pana życie towarzyskie toczyło się na terenie Danii. W Polsce nie miał Pan żadnej aktywności społecznej, kulturalnej i obywatelskiej. Posiadał Pan konto bankowe w duńskim banku, duńskie ubezpieczenie na życie, w pracy duński Internet i duński telefon. Opłacał Pan duński abonament radiowo-telewizyjny.

W Polsce jest Pan współwłaścicielem domu jednorodzinnego i tutaj przebywał Pan gdy był w odwiedzinach w Polsce. Na podstawie duńskich dochodów otrzymał Pan kredyt w polskim banku. W przypadku konieczności leczenia korzystał Pan z duńskiej służby zdrowia, gospodarstwo domowe prowadził Pan w Danii. Swoim majątkiem zarządzał Pan z Danii.

Nigdy wcześniej nie korzystał Pan z ulgi na powrót, wszelkie zeznania podatkowe składał Pan w Danii. Kwota graniczna to jest 85 528 zł nie powinna zostać przez Pana przekroczona w żadnym z lat, za które ubiega się Pan o ulgę na powrót. W czasie pobytu w Danii nabył Pan samochód w Danii i przerejestrował go do Polski.

W uzupełnieniu wniosku z 14 sierpnia 2026 r. odpowiedział Pan następująco na zadane pytania:

1)  Czy wyjechał Pan do Danii wyłącznie celem świadczenia pracy, czy też z zamiarem przeniesienia się na stałe?

Odp. Do Danii wyjechał Pan z zamiarem pobytu na stałe.

2)  W związku ze stwierdzeniem w opisie sprawy:

Należy wyjaśnić którzy członkowie Pana rodziny i w jakim czasie przebywali z Panem w Danii, a którzy pozostali w Polsce?

Odp. Od 2020 roku w Danii przebywała z Panem córka …, a córka … od 2023 r. Żona pozostała w Polsce.

3)  Czy i jakie – w czasie pobytu w Danii – miał Pan powiązania gospodarcze z Polską (źródła dochodów, posiadane nieruchomości – w tym na współwłasność, inwestycje, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, konta bankowe, oszczędności, kredyty, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pana usług (np. telefonia komórkowa, Internet), itp.)?

Odp. W czasie pobytu w Danii posiadał Pan źródło dochodów wyłącznic w Danii. W Polsce był Pan i nadal jest współwłaścicielem nieruchomości, w której zamieszkuje Pana rodzina. Nieruchomość była ubezpieczona ale ubezpieczającym jest żona. Nie posiadałem inwestycji. Posiada Pan konto bankowe w Polsce wspólnie z żoną w banku … od 2000 r. Nie miał Pan umów na telefonię komórkową, ale posiadał Pan umowę na Internet.

4)  W związku ze stwierdzeniem w opisie sprawy:

oraz

proszę o wskazanie:

a)  Do kiedy pracował Pan w Danii? (wskazać datę)

b)  Gdzie Pan przebywał w okresie od … października 2024 r. do … marca 2025 r.?

Odp. Pracował Pan w Danii do … października 2024. Od … października 2024 r. do … stycznia 2025 r. przebywał Pan w Danii i poszukiwał pracy. Od … stycznia 2025 r. przeprowadził się Pan do Polski i zaczął szukać pracy w Polsce. Z Danii wymeldował się Pan ostatecznie … marca 2025 r., a w okresie od … lutego 2025 r. do … marca 2025 r. trwał proces przeprowadzki, co powodowało konieczność licznych przejazdów na trasie Polska-Dania i Dania-Polska.

5)  Do kiedy wynajmował Pan mieszkanie w Danii?

Odp. W latach 2017-2019 wynajmował Pan mieszkanie ze spółdzielni mieszkaniowej …, następnie mieszkał u siostry i to mieszkanie opuścił Pan … marca 2025 r.

6)  W związku ze stwierdzeniem w opisie sprawy:

proszę wskazać kiedy (podać datę) został zaciągnięty ww. kredyt, czy w czasie Pana pobytu w Danii, czy już po powrocie na stałe do Polski oraz w jakim celu?

Odp. Kredyt w banku … otrzymał Pan w czasie pobytu w Danii w listopadzie 2025 r. w celu zakupu samochodu.

7)  W jakim celu przeprowadził się Pan do Polski:

a)  w celu zmiany miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na Polskę, tzw. rezydencja podatkowa w rozumieniu art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych znajduje się w Polsce?

b)  w celu świadczenia pracy w Polsce?

c)  proszę wskazać inne powody.

Odp. Do Polski przeprowadził się Pan w celu dokonania zmiany rezydencji podatkowej z Danii na Polskę.

8)  W związku ze wskazaniem w opisie sprawy:

Proszę wskazać, gdzie bezpośrednio po zakupie został zarejestrowany wskazany samochód:

a)  w Danii czy w Polsce?

b)  kiedy (wskazać datę ) samochód został przerejestrowany w Polsce?

Odp. Bezpośrednio po zakupie samochód zarejestrował Pan w Danii. Samochód został przerejestrowany na Polskę dnia … kwietnia 2019 r. w celu sprzedaży.

W uzupełnieniu wniosku z 26 sierpnia 2026 r. (data wpływu 28 sierpnia 2026 r.) doprecyzował Pan opis stanu faktycznego, iż na stałe przeprowadził się Pan do Polski z dniem … lutego 2025 r. Od … lutego 2025 r. zaczął Pan świadczyć pracę w Polsce, jednocześnie będąc nadal zameldowanym jeszcze w Danii. Ostateczne wymeldowanie z Danii nastąpiło … marca 2025 r. W odpowiedzi z dnia 14 sierpnia 2026 napisał Pan, że pracował w Danii do … października 2024. Od … października 2024 do … stycznia 2025 r. przebywał Pan w Danii i poszukiwał pracy. Następnie od 1 lutego 2025 r. przeprowadził się Pan do Polski i szukał pracy w Polsce. W poprzedniej odpowiedzi błędnie podał Pan datę … stycznia 2025 r. jako data przeprowadzki do Polski. Powinien Pan wpisać datę … luty 2025 r.. Z Danii wymeldował się Pan ostatecznie … marca 2025 r. pracując już w Polsce.

Pytanie

Czy może Pan skorzystać z ulgi na powrót?

Pana stanowisko w sprawie

Stoi Pan na stanowisku, że na podstawie przedstawionego przez Pana stanu faktycznego, przysługuje Panu prawo do skorzystania ze zwolnienia określonego w artykule 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Od 2014 r. do dnia poprzedzającego powrót do Polski posiadał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terenie Danii. W całym tym okresie podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Danii, okoliczność ta jest również potwierdzona posiadanymi certyfikatami rezydencji podatkowej.

W Pana ocenie, spełnia Pan wszystkie przesłanki, aby mógł Pan skorzystać z ulgi na powrót.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 4a ustawy:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W Pana sprawie znajdą zatem zastosowanie przepisy Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie 6 grudnia 2001 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 43 poz. 368) zmienionej Protokołem podpisanym w Warszawie dnia 7 grudnia 2009 r. Przy czym, polsko – duńska Konwencja w sprawie unikania podwójnego opodatkowania została zmodyfikowana przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Danię dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: Konwencja MLI).

Kwestia miejsca zamieszkania w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Danią została omówiona w art. 4 tej umowy.

Stosownie do art. 4 ust. 1 Konwencji:

Zgodnie z art. 4 ust. 2 Konwencji stanowi, że:

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Przy tym wskazać należy, iż według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, iż osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Ponadto, jeżeli osoba, mająca ognisko domowe w jednym państwie, utworzyła ognisko domowe w drugim państwie z zachowaniem w całej pełni pierwszego ogniska, to fakt, iż pierwsze z nich zostało zachowane w środowisku, w którym osoba ta zawsze mieszkała, pracowała i w którym znajduje się jej rodzina i mienie, może w połączeniu z innymi elementami wskazywać, że osoba ta zachowała ośrodek swych życiowych interesów w pierwszym państwie.

Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.

Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Z opisu sprawy wynika, że na stałe przeprowadził się Pan do Polski … lutego 2025 r. Od momentu powrotu do Polski, centrum Pana interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce. W latach 2022, 2023 oraz 2024 r. nie przebywał Pan w Polsce powyżej 183 dni. Od … marca 2014 r. do … października 2024 r. pracował Pan w Danii. Przed wyjazdem do Danii w 2014 r. posiadał Pan miejsce zamieszkania nieprzerwanie przez więcej niż 5 lat kalendarzowych poprzedzających rok wyjazdu. W latach 2022-2024 oraz do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Polskę miejscem Pana zamieszkania dla celów podatkowych była Dania. W tym też okresie Pana stałe miejsce zamieszkania było w Danii. Dania była również Pana miejscem stałego przebywania. Do Danii wyjechał Pan sam. W czasie Pana pobytu w Danii Pana córki również przeniosły się do Danii. Jedna z córek studiowała w Danii od 2020 r., przez pierwsze 2 lata pokrywał Pan koszty związane z pobytem córki. Od trzeciego roku studiów córka otrzymała świadczenie dla dzieci rezydentów. Do żony przyjeżdżał Pan raz w miesiącu, o ile otrzymał Pan urlop. Pana życie towarzyskie toczyło się na terenie Danii. W Polsce nie miał Pan żadnej aktywności społecznej, kulturalnej i obywatelskiej. Posiadał Pan konto bankowe w duńskim banku, duńskie ubezpieczenie na życie, w pracy duński Internet i duński telefon. Opłacał Pan duński abonament radiowo-telewizyjny. W latach 2017-2019 wynajmował Pan mieszkanie, następnie mieszkał u siostry w Danii.

Od momentu powrotu do Polski Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce. Posiada Pan stałe miejsce zamieszkania w domu rodzinnym. Do Polski wrócił Pan w celu zmiany miejsca zamieszkania dla celów podatkowych. W Polsce od … lutego 2025 r. podjął Pan pracę, posiada Pan polskie obywatelstwo. Z Danii wymeldował się Pan ostatecznie … marca 2025 r. pracując już w Polsce.

W Polsce jest Pan współwłaścicielem domu jednorodzinnego i tutaj przebywał Pan gdy był w odwiedzinach w Polsce. Posiada Pan konto bankowe w Polsce wspólnie z żoną od 2000 r. w czasie pobytu w Danii posiadał Pan w Polsce umowę na Internet.

Mając na uwadze opisany stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, że spełnia Pan przesłanki pozwalające uznać Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych zarówno w Polsce, jak i w Danii, z uwagi na fakt, że pracował i przebywał Pan w Danii, w czasie Pana pobytu w Danii Pana córki również przeniosły się do Danii, natomiast w Polsce mieszkała Pana żona.

W konsekwencji, Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy ustalić zgodnie z regułami kolizyjnymi zawartymi w art. 4 ust. 2 Konwencji.

Zgodnie z komentarzem do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku, pkt a w art. 4 ust. 2 oznacza, że przy stosowaniu Konwencji (gdy istnieje kolizja ustawodawstw obu państw) uważa się, że miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe, ognisko to musi być trwałe, co oznacza, że osoba ta urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwnym do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.

Jeżeli osoba fizyczna posiada stałe ognisko domowe w obu Umawiających się Państwach, to postanowienia ust. 4 przyznają pierwszeństwo państwu, z którym jego osobiste i gospodarcze powiązania są ściślejsze. Przez takie powiązania rozumie się ośrodek interesów życiowych.

Mając na uwadze, że w latach 2022-2024 oraz do dnia powrotu do Polski Pana powiązania osobiste i gospodarcze łączą Pana zarówno z Polską, jak i z Danią, bowiem w Polsce przebywa Pana żona, jest Pan współwłaścicielem domu jednorodzinnego, od 2000 r. posiada Pan z żoną wspólne konto bankowe, umowę na Internet, natomiast w Danii Pan mieszkał i pracował, tam miał Pan źródło dochodów, od 2020 r. w Danii przebywała z Panem córka …, a córka … od 2023 r., posiadał Pan konto bankowe w duńskim banku, duńskie ubezpieczenie na życie, w pracy duński Internet i duński telefon, opłacał Pan duński abonament radiowo-telewizyjny. Nie sposób w oparciu o powyższe okoliczności ustalić w którym z państw w ww. okresie znajdowało się Pana centrum interesów życiowych.

W takiej sytuacji Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy określić na podstawie art. 4 ust. 2 pkt b) Konwencji. Stosownie do tego przepisu, jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zwykle przebywa.

Zatem, w okresie od roku 2022 do … stycznia 2025 r. Pana miejscem zamieszkania była Dania. W konsekwencji, w latach 2022, 2023, 2024 i do dnia … stycznia 2025 r. podlegał Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści wniosku wynika również, że … lutego 2025 r. wrócił Pan na stałe do Polski, od … lutego 2025 r. w Polsce podjął Pan pracę. Z Danii wymeldował się Pan ostatecznie … marca 2025 r. Wskazał Pan również, że od momentu powrotu do Polski Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce. Posiada Pan stałe miejsce zamieszkania w domu rodzinnym. Do Polski wrócił Pan w celu zmiany miejsca zamieszkania dla celów podatkowych. Od dnia powrotu do Polski podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W związku z powyższym, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.

Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.

Z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu wynika, że w latach 2022, 2023, 2024 i do dnia … stycznia 2025 r. miał Pan stałe miejsce zamieszkania w Danii. Jak wskazywał Pan w treści wniosku, w Danii Pan pracował, w latach 2017-2019 wynajmował Pan mieszkanie ze spółdzielni mieszkaniowej, następnie mieszkał u siostry w Danii, posiadał Pan konto bankowe w duńskim banku, duńskie ubezpieczenie na życie, w pracy duński Internet i duński telefon, opłacał Pan duński abonament radiowo-telewizyjny. W latach podatkowych 2022, 2023 i 2024 nie przebywał Pan w Polsce dłużej niż 183 dni.

Zatem, spełniła Pani również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.

Co równie istotne, jednym z wymagań, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww. ustawy jest posiadanie obywatelstwa polskiego, który to warunek również Pan spełnił, bowiem jak Pan wskazał w opisie sprawy posiada Pan obywatelstwo polskie.

Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 tej ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

We wniosku wskazał Pan, że posiada certyfikaty rezydencji wydane przez duński urząd skarbowy. Oprócz certyfikatu posiada Pan: prawo do pobytu w Danii, umowę o pracę, wypowiedzenie tej umowy, wszystkie paski z wynagrodzeń, dokumenty podatkowe z duńskiego urzędu skarbowego „SKAT” za wszystkie lata pobytu, umowę najmu mieszkania.

W oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, oświadczył Pan, że nigdy wcześniej nie korzystał z ulgi na powrót, tym samym przesłanka określona w art. 21 ust. 43 pkt 5 omawianej ustawy również jest spełniona.

Zamierza Pan skorzystać z ulgi na powrót od 2025 r. – jak poinformował Pan w treści wniosku, czyli za lata podatkowe 2025-2028. W latach będących przedmiotem zapytania uzyskiwał/będzie uzyskiwał Pan przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Od lutego 2025 r. rozpoczął Pan pracę na umowę o pracę w Polsce.

Wobec tego, w latach będących przedmiotem Pana zapytania przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych z tytułów wymienionych w tymże przepisie do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

Podsumowując, stwierdzam, że na gruncie wskazanych we wniosku okolicznościach sprawy przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w limitowanej wysokości. Zatem, ma Pan prawo do skorzystania z tzw. ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na zasadach wynikających z tego przepisu, czyli w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od roku 2025.

Tym samym, może Pan skorzystać z ww. zwolnienia w latach 2025-2028.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

Dodatkowo wyjaśniam, że w ramach postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, nie analizuję załączonych do wniosku dokumentów. Analiza załączników nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym załączone do wniosku dokumenty nie mogą być przedmiotem merytorycznej analizy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.