0113-KDWPT.4011.427.2026.1.KU

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W Banku … lutego 2005 r. zawarła Pani umowę nr … celem otrzymania kredytu hipotecznego. Okres kredytowania trwał od …. lutego 2005 r. do ….lutego 2020 r. Waluta waloryzacji kredytu to CHF.

Celem kredytu był zakup na rynku wtórnym prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego nr ... położonego w ....

Tytuł prawny nieruchomości: własność.

Wskazany we wniosku kredyt w całości został przeznaczony na cel wskazany w umowie kredytowej. Po spłaceniu kredytu, wysłała Pani ją do prawnika w celu weryfikacji, aby ustalić czy zostały zastosowane klauzule abuzywne. Od prawnika otrzymała Pani informację, że w Pani umowie znalazły się niedozwolone zapisy.

W celu odzyskania poniesionych kosztów, w 2024 r. w pozwie wniesionym przeciwko bankowi kwestionuje Pani ważność, bądź skuteczność Pani Umowy o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych „mPlan” waloryzowany kursem waluty CHF.

Bank wyraził gotowość do podjęcia rozmów celem wypracowania wspólnego porozumienia, które wyczerpywałoby wzajemne roszczenia stron. Otrzymała Pani projekt ugody z Bankiem, z którego wynika, że strony dokonują wzajemnego rozliczenia świadczeń związanych z umową kredytu i definitywnie kończą spór oraz wszelkie wzajemne roszczenia związane z zawarciem i wykonywaniem umowy.

Projekt przewiduje, że bank uznaje obowiązek zapłaty na rzecz Klienta, czyli Pani, kwoty … zł jako różnicy pomiędzy świadczeniami spełnionymi przez Klienta, a kwotą kapitału wypłaconego przez bank, a ponadto kwoty … zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Nie wynika z niego natomiast, aby bank uznawał roszczenia Klienta w całości w takim znaczeniu, jak w przypadku pełnego uwzględnienia powództwa o stwierdzenie nieważności umowy.

Na podstawie projektu stwierdza Pani, że bank uznaje roszczenia w części, tj. w zakresie kwot i zasad rozliczenia wyraźnie przewidzianych w ugodzie.

Odpowiedziała Pani na pytania:

1.      Czy ugoda z bankiem będzie ugodą sądową czy pozasądową?

Na podstawie obecnego projektu proponowany dokument ma charakter ugody pozasądowej, zawieranej bezpośrednio między stronami.

2.      Co będzie wynikało z ugody z bankiem?

a)      Czy bank uzna roszczenia w całości lub w części?

Z treści projektu wynika, że strony dokonują wzajemnego rozliczenia świadczeń związanych z umową kredytu i definitywnie kończą spór oraz wszelkie wzajemne roszczenia związane z zawarciem i wykonywaniem umowy. Projekt przewiduje, że bank uznaje obowiązek zapłaty na rzecz Klienta, czyli Pani, kwoty … zł jako różnicy pomiędzy świadczeniami spełnionymi przez Klienta, a kwotą kapitału wypłaconego przez bank, a ponadto kwoty … zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Nie wynika z niego natomiast, aby bank uznawał roszczenia Klienta w całości w takim znaczeniu, jak w przypadku pełnego uwzględnienia powództwa o stwierdzenie nieważności umowy. Na podstawie projektu stwierdza Pani, że bank uznaje roszczenia w części, tj. w zakresie kwot i zasad rozliczenia wyraźnie przewidzianych w ugodzie.

b)      Czy strony potwierdzą, że umowa kredytu była ważna?

Nie. Projekt ugody nie zawiera potwierdzenia, że umowa kredytu była ważna. Przeciwnie, z jego treści wynika, że Klient miał świadomość uprawnień wynikających z nieważności albo trwałej bezskuteczności umowy i mimo tego świadomie decyduje się zawrzeć ugodę. Jednocześnie projekt nie przewiduje, aby wypłata na rzecz Klienta miała stanowić rozliczenie oparte na potwierdzeniu ważności umowy.

c)      Czy ugoda przewiduje ponowne przeliczenie kapitału, odsetek lub opłat za cały okres trwania umowy?

Projekt ugody nie przewiduje mechanizmu ponownego przeliczenia kredytu na nowych warunkach, przewalutowania ani ustalenia nowego sposobu wykonywania umowy. Przewiduje natomiast ustalenie łącznej kwoty świadczeń spełnionych przez Klienta, ustalenie kwoty kapitału wypłaconego przez bank i rozliczenie różnicy pomiędzy tymi wartościami. W konsekwencji wypłata na rzecz Klienta nie została w projekcie nazwana nadpłatą wynikającą z ponownego przeliczenia ważnej umowy kredytu.

3.      Czy ugoda określa kwotę, którą bank zobowiązał się wypłacić wprost jako nadpłatę zobowiązań z tytułu umowy kredytu lub opłat związanych z tym kredytem?

Nie. Projekt ugody nie posługuje się pojęciem nadpłaty. Wskazuje jedynie, że suma świadczeń spełnionych przez Klienta wynosi … zł, świadczenie banku wynosi … zł, a różnica pomiędzy tymi kwotami to … zł, którą bank ma zapłacić Klientom.

4.      Dlaczego – zgodnie z ugodą – bank zobowiązuje się do wypłacenia kwoty pieniężnej i jaki jest charakter tej wypłaty?

Z projektu wynika, że wypłata ma charakter elementu wzajemnego, całościowego rozliczenia stron w związku z zawarciem i wykonywaniem umowy kredytu oraz służy definitywnemu zakończeniu sporu sądowego i wszelkich wzajemnych roszczeń.

a)      Czy będzie to zwrot środków wpłaconych do banku, które po przewalutowaniu albo ponownym przeliczeniu zostaną uznane za nadpłatę?

Nie. Projekt ugody nie przewiduje przewalutowania ani ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według nowych zasad wykonywania ważnej umowy. Nie wskazuje też, aby wypłata była kwalifikowana jako nadpłata powstała po takim przeliczeniu.

b)      Czy będzie to zwrot środków wpłaconych do banku, które zostaną uznane za nienależne z innych powodów?

Projekt nie używa wprost sformułowania, że chodzi o świadczenia nienależne, ale cała konstrukcja ugody opiera się na wzajemnym rozliczeniu roszczeń stron wynikających ze sporu co do umowy kredytu, w tym roszczeń dochodzonych w postępowaniu o stwierdzenie nieważności lub trwałej bezskuteczności umowy. Wypłata wynika z przyjętego w ugodzie sposobu wzajemnego rozliczenia stron, a nie z uznania nadpłaty wynikającej z dalszego wykonywania ważnej umowy.

c)      Czy będzie to kwota wypłacona w związku z odstąpieniem od dochodzenia roszczeń na drodze sądowej? Czy rekompensuje różnicę między możliwym wynikiem procesu a ugodą?

Częściowo tak. Z projektu wynika wyraźnie, że ugoda ma zakończyć spór sądowy, a strony zobowiązują się do cofnięcia pozwów i zrzeczenia się roszczeń. Można więc wskazać, że wypłata pozostaje w związku z polubownym zakończeniem sporu. Natomiast projekt nie zawiera postanowienia, z którego wynikałoby wprost, że kwota ta ekonomicznie rekompensuje w całości albo w części różnicę pomiędzy potencjalnym rozliczeniem po stwierdzeniu nieważności przez sąd a rozliczeniem wynikającym z ugody. Tego dokument nie przesądza jednoznacznie.

d)      Czy bank wypłaci tę kwotę, aby zakończyć spór wokół umowy, a kwota nie wynika ani ze stwierdzenia nieważności, ani bezpośrednio z rozliczenia podstawowych świadczeń stron?

Wypłata służy zakończeniu sporu i wynika z ugodowego sposobu rozliczenia przyjętego przez strony. Jednocześnie nie można powiedzieć, że nie wynika ona w ogóle z rozliczenia podstawowych świadczeń stron, ponieważ projekt wprost opiera wyliczenie kwoty … zł na porównaniu świadczeń spełnionych przez Klienta z kwotą kapitału wypłaconego przez bank.

e)      Czy będzie to odszkodowanie albo zadośćuczynienie?

Nie. Projekt ugody nie kwalifikuje tej kwoty jako odszkodowania ani zadośćuczynienia i nie wskazuje szkody ani krzywdy, które miałyby być w ten sposób kompensowane.

Pytanie

Czy po otrzymaniu kwoty wypłaconej przez bank na podstawie ugody, powinna Pani zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem powinna zostać Pani zwolniona z opłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ kwota, którą bank wypłaci Pani w wyniku zawarcia ugody nie będzie stanowiła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie prowadzi do powstania po Pani stronie definitywnego przysporzenia majątkowego.

Kwota ta stanowi element ugodowego rozliczenia stron w związku z zawarciem i wykonywaniem spornej umowy kredytu oraz odnosi się do świadczeń uprzednio spełnionych przez Panią na rzecz banku. Wypłata nie ma charakteru wynagrodzenia, odszkodowania ani dodatkowego świadczenia niezwiązanego z wcześniejszymi rozliczeniami stron lecz służy rozliczeniu wzajemnych roszczeń wynikających z umowy kredytu.

Pieniądze te nie będą Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym nie będzie Pani miała obowiązku rozliczenia tych środków pieniężnych dla celów podatkowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

·         dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz

·         dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Jak wynika z ww. przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

·         pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

·         pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro  przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Skutki podatkowe otrzymania dodatkowej kwoty z tytułu zawarcia ugody z bankiem

Powzięła Pani wątpliwość, czy po otrzymaniu kwoty wypłaconej przez bank na podstawie ugody, po Pani stronie powstanie przychód zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.):

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 846 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się natomiast w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem, kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

Odnosząc się do skutków podatkowych wypłaty ustalonej w ugodzie kwoty wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Pani skutki podatkowe z tytułu wypłaty kwoty określonej przez bank.

Jak wynika z opisu sprawy, z treści projektu wynika, że strony dokonują wzajemnego rozliczenia świadczeń związanych z umową kredytu i definitywnie kończą spór oraz wszelkie wzajemne roszczenia związane z zawarciem i wykonywaniem umowy. Projekt przewiduje, że bank uznaje obowiązek zapłaty na rzecz Klienta, czyli Pani, kwoty ... zł jako różnicy pomiędzy świadczeniami spełnionymi przez Klienta, a kwotą kapitału wypłaconego przez bank, a ponadto kwoty ... zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Nie wynika z niego natomiast, aby bank uznawał roszczenia Klienta w całości w takim znaczeniu, jak w przypadku pełnego uwzględnienia powództwa o stwierdzenie nieważności umowy. Na podstawie projektu stwierdza Pani, że bank uznaje roszczenia w części, tj. w zakresie kwot i zasad rozliczenia wyraźnie przewidzianych w ugodzie.

Mając na uwadze powyższe, kwota wypłacona Pani przez bank na podstawie zawartej ugody nie będzie stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo.

Podsumowując, w analizowanej sprawie wypłata przez bank ww. kwoty nie spowoduje u Pani powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego od wypłaconej przez Bank ww. kwoty.

Wobec tego, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego  będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego.

W trybie wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie prowadzimy postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).  

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacji podatkowej.