0113-KDWPT.4011.386.2026.2.PPK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 14 lipca 2026 r. (data wpływu 21 lipca 2026 r.) w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 22 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Możliwość rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych na preferencyjnych warunkach w związku ze skorzystaniem z ulgi na dziecko jako rodzic samotnie wychowujący dziecko po orzeczeniu rozwodu w związku z faktycznym sprawowaniem opieki naprzemiennej nad małoletnim dzieckiem.

W roku podatkowym 2025, a także od orzeczenia rozwodu przez Sąd Okręgowy w … I Wydział …, sygn. akt …, w 2025 r. ustała wspólność majątkowa małżeńska Wnioskodawcy (podatnika) oraz Jego byłej żony. Zgodnie z wyrokiem władza rodzicielska nad małoletnim synem stron (urodzonym … stycznia 2015 r.) powierzona została obojgu rodzicom, z tym zastrzeżeniem, że miejscem zamieszkania małoletniego syna stron jest każdorazowo miejsce zamieszkania matki. Udział stron w ponoszeniu kosztów związanych z utrzymaniem i wychowaniem małoletniego syna ustalono w ten sposób, że Wnioskodawca jest zobowiązany do płatności comiesięcznych kwot w wysokości … zł na rzecz małoletniego syna, płatnych do rąk matki. W wyroku rozwodowym nie orzekano o kontaktach. Świadczenie wychowawcze 800+ na podstawie ustawy z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2026 r. poz. 508) w całości przyznane zostało matce. Na Wnioskodawcę nie przypada żadna część świadczenia wychowawczego.

Sprawowanie opieki naprzemiennej nad małoletnim synem stron wygląda w ten sposób, że syn przebywa naprzemiennie w miejscu zamieszkania Wnioskodawcy przez cały tydzień i u Wnioskodawcy mieszka w tym czasie. Następnie, syn przebywa w miejscu zamieszkania matki naprzemiennie przez następujący po sobie tydzień. W okresie kiedy syn przebywa u Wnioskodawcy, Wnioskodawca sprawuje pełną opiekę, ponosi wszelkie koszty związane z utrzymaniem syna. W okresie kiedy syn przebywa u Wnioskodawcy, Wnioskodawca zawozi i odbiera syna ze szkoły i sprawuje nad nim opiekę do momentu, gdy matka odbiera dziecko od Wnioskodawcy. W tym czasie Wnioskodawca sprawuje opiekę samodzielnie, bez udziału i współdecydowaniu matki. Wnioskodawca zapewnia synowi odpowiednie warunki do nauki i wypoczynku, w tym własny pokój. Wówczas Wnioskodawca aktywnie uczestniczy w edukacji dziecka, poza alimentami, kiedy syn przebywa u Wnioskodawcy, Wnioskodawca samodzielnie z własnych środków finansuje jego utrzymanie, przygotowuje posiłki, przygotowuje do szkoły, na zajęcia dodatkowe, organizuje wypoczynek i aktywności sportowe. Pokrywa koszty wyżywienia, odzieży, obuwia, zajęć szkolnych i pozaszkolnych, i wizyt lekarskich. Wnioskodawca sprawuje także nad synem opiekę w trakcie ferii zimowych, ferii świątecznych oraz wakacji. Dodatkowo, zgodnie z wyrokiem rozwodowym Wnioskodawca przekazuje matce dziecka … zł miesięcznie, w ramach świadczenia alimentacyjnego na syna.

Wnioskodawca osiąga dochody ze stosunku pracy oraz z tytułu powołania do zarządu spółki kapitałowej rozliczane według skali podatkowej (art. 27 ust. 1 u.p.d.o.f.). Wnioskodawca nie jest ojcem ani opiekunem prawnym innych dzieci poza synem wskazanym we wniosku. Od … maja 2025 r. Wnioskodawca nie pozostaje w związku małżeńskim. W roku podatkowym 2025 Wnioskodawca nie wykonywał władzy rodzicielskiej wobec innych dzieci.

Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

W piśmie z 14 lipca 2026 r. (data wpływu 21 lipca 2026 r.) stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazał Pan, że:

1)  Kiedy (należy wskazać datę) uprawomocnił się wyrok rozwodowy?

Odpowiedź: Wyrok rozwodowy wydany … maja 2025 r. przez Sąd Okręgowy w …I Wydział …, w sprawie o sygn. akt … uprawomocnił się … maja 2025 r. (żadna ze stron nie odwołała się od wyroku, wyrok prawomocny).

2)  Czy – w okresie, którego dotyczy wniosek:

a)  podlegał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. czy miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (tzw. rezydencję podatkową) miał Pan w Polsce?

Odpowiedź: Wnioskodawca podlegał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca w okresie, którego dotyczył wniosek nadal posiada rezydencję podatkową w Polsce.

b)  prowadził Pan działalność gospodarczą? Jeśli tak – należy wskazać formę opodatkowania tej działalności.

Odpowiedź: Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej.

c)  w stosunku do Pana lub małoletniego dziecka, miały zastosowanie przepisy:

·      art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń?

·      z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?

Odpowiedź: W stosunku do Wnioskodawcy oraz w stosunku do małoletniego dziecka nie mają zastosowania przepisy art. 30c ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej). W stosunku do Wnioskodawcy oraz małoletniego dziecka nie znajdą zastosowanie przepisy ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego), nie znajdują zastosowania przepisy ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Uzupełniająco Wnioskodawca wskazuje, że w okresie, którego dotyczył wniosek rozliczył, odrębnym zeznaniem podatkowym PIT-38, kapitały opodatkowane na zasadach określonych w art. 30b ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Taka forma rozliczenia będzie miała miejsce w przyszłości.

Ponadto, w piśmie z 22 lipca 2026 r. Wnioskodawca wskazał, że porozumienie rodzicielskie dotyczące sprawowania opieki nad synem … zawarte zostało w formie ustnej, w dacie rozwodu. Przewiduje ono sprawowanie opieki naprzemiennej, w mniej więcej równym wymiarze czasu. Poszczególne okresy sprawowania opieki określane są na bieżąco, w zależności od potrzeb. Taki rodzaj porozumienia obowiązuje obecnie i Wnioskodawca nie przewiduje zmiany sposobu sprawowania opieki w przyszłości.

Pytania

1)  Mając na uwadze sprawowanie samodzielnej opieki nad synem (w okresach pobytu dziecka u Wnioskodawcy), czy Wnioskodawca może skorzystać w rozliczeniu PIT-37 za 2025 r. i lata następne z preferencyjnego opodatkowania określonego w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy u.p.d.o.f.?

2)  Czy Wnioskodawca ma prawo dokonać korekt zeznań podatkowych za 2025 rok w celu zastosowania tej preferencji, zgodnie z art. 81 Ordynacji podatkowej?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, jako rozwiedziony rodzic samotnie wychowujący małoletniego syna jest uprawniony do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania określonego w art. 6 ust. 4d u.p.d.o.f. za rok podatkowy 2025, także w sytuacji kiedy wychowywanie małoletniego syna realizuje przy równym udziale byłej żony w trybie naprzemiennej opieki nad dzieckiem, ustalonym między rodzicami porozumieniem rodzicielskim.

Zdaniem Wnioskodawcy, w takim stanie faktycznym dziecko nie jest wychowywane wspólnie przez oboje rodziców, lecz w ramach opieki naprzemiennej, kiedy syn mieszka z Wnioskodawcą w okresie przypadającej Jemu opieki, to Wnioskodawca jest rodzicem samotnie wychowującym dziecko.

Zgodnie z art. 6 ust. 4c u.p.d.o.f od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Zgodnie z art. 6 ust. 4d u.p.d.o.f. w przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Z kolei, zgodnie z art. 6 ust. 4f u.p.d.o.f. sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576; z 2025 r. poz. 619 i 1301 oraz z 2026 r. poz. 203).

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest sposób rozumienia pojęcia „samotnego wychowywania dzieci”, pomimo wprowadzonych zmian ustawowych w zakresie opodatkowania dochodów osób samotnie wychowujących dzieci. Samotne wychowywanie nie musi przy tym mieć miejsca przez cały rok podatkowy. Zdaniem Wnioskodawcy, przy sprawowaniu opieki naprzemiennej po rozwodzie, rozwiedziony rodzic nie wykonuje w tym samym czasie i w tym samym miejscu czynności przy współudziale drugiego rodzica, składających się na proces Jego czynności wychowawczych. Zatem, kategorycznie należy stwierdzić, ze nie sprawuje opieki wspólnie z drugim rodzicem.

Dla potrzeb odkodowania znaczenia sformułowania „osoby samotnie wychowującej dziecko” w orzecznictwie sądy odnoszą się do pojęcia określonego w Słowniku Języka Polskiego, gdzie fundamentalne znaczenie ma wyraz „samotnie”. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego „samotność” lub „samotny” oznacza „przebywanie, życie w odosobnieniu, bez rodziny, bez towarzystwa”, „niemający w nikim wsparcia, dziejący się bez wsparcia innych”, „niemający żony lub niemająca męża”, „znajdujący się gdzieś całkiem sam, zdany tylko na siebie” (sjp.pl; sjp.pwn.pl; SJP pod red. M. Szymczaka, t. III. s. 177, PWN, Warszawa 1981). Leksykalne znaczenie wyrazu „samotny” ukierunkowuje na odkodowanie sformułowania „rodzic samotnie wychowujący dzieci”, jako rodzica wychowującego dzieci (dziecko) w odosobnieniu od drugiego rodzica dzieci (dziecka) i bez jego udziału, przebywającego z dziećmi (dzieckiem) w innym miejscu niż drugi rodzic. Kryterium „samotności” wyklucza się z kryterium „wspólności”. Wyraz „wspólny” w jego zasadniczym znaczeniu oznacza, m.in. „wykonywanie razem z innymi” (sjp.pl) (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2025 r., sygn. akt II FSK 633/24).

W okolicznościach faktycznych, Wnioskodawca po orzeczeniu rozwodu nie wychowuje małoletniego syna wspólnie, czyli jednocześnie, w tym samym czasie z byłą żoną. Każde z rodziców wychowuje syna odrębnie tydzień po tygodniu. Zatem, Wnioskodawca w przypadających na Niego okresach wychowuje syna samotnie. Przy czym fakt powierzenia władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom nie świadczy o wspólnym wychowywaniu dziecka. Samotne wychowania dziecka należy rozpatrywać głównie w kontekście samodzielnego pokrywania przez Wnioskodawcę kosztów związanych z wychowaniem i utrzymaniem dziecka, wtedy kiedy dziecko przebywa pod wyłączną opieką Wnioskodawcy w okresie, kiedy mieszka z Wnioskodawcą. Skoro dziecko zamieszkuje u jednego z rodziców, w stosunku do których sąd orzekł rozwód, to rodzic ten w tym czasie samodzielnie, tj. bez wsparcia drugiego rodzica wychowuje dziecko.

Należy zauważyć, ze ustawodawca nie wprowadził przy tym ograniczeń czasowych uzasadniających skorzystanie z tej preferencji, co daje prawo do korzystania z niej zarówno osobom wychowującym dziecko samotnie przez znaczny okres czasu w roku podatkowym, jak i osobom które samotnie wychowują dziecko przez krótki okres roku podatkowego, ani tez nie powiązał zakresu prawa do skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania z czasem samotnego wychowania dziecka w roku podatkowym (np. poprzez zastosowanie współczynnika procentowego).

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w ostatnich indywidualnych interpretacjach podatkowych:

1)  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 kwietnia 2026 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.44.2026.2.ST (w znacząco zbliżonym stanie faktycznym);

2)  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 stycznia 2026 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.1131.2025 1.ST.

Powyższe stanowisko zostało także potwierdzone w następujących orzeczeniach sądów:

1)  w wyroku z 21 stycznia 2025 r., sygn. akt II FSK 633/24, NSA na kanwie powyższego wyroku kwestia sporną było rozstrzygnięcie, czy w stanie prawnym obowiązującym w 2022 r. skarżącego można uznać za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu przepisów art. 6 ust. 4c-4f u.p.d.o.f. oraz czy może skorzystać z uprawnienia do rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, w sytuacji zwrócenia przypadającego na niego części świadczenia wychowawczego. Sąd uchylił interpretację podatkową, Sąd stwierdza, że wykładnia art. 6 ust. 4c u.p.d.o.f. nie pozwala na ograniczenie statusu „osoby samotnie wychowującej dzieci” (podobnie jak to miało miejsce w stanie prawnym do 31 grudnia 2021 r. w odniesieniu do art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f.) wyłącznie do rodziców wychowujących dzieci bez wsparcia drugiego z rodziców. Zatem wychowywanie dziecka realizowane było przez każdego z rodziców „samotnie”, bez udziału drugiego z rodziców. O wspólnym (będącym antonimem samotnego) wychowaniu dziecka nie świadczy fakt powierzenia władzy rodzicielskiej wspólnie obojgu małżonkom. Pojęcia te nie są tożsame, a pojęcie samotnego wychowania dziecka winno być rozpatrywane głównie w kontekście samodzielnego pokrywania przez podatnika kosztów związanych z wychowaniem i utrzymaniem dziecka. Zastosowana przez ustawodawcę preferencja ma bowiem kontekst finansowy. Jeżeli dziecko zamieszkuje u jednego z rodziców, w stosunku do których sąd orzekł rozwód, to rodzic ten w tym czasie samodzielnie, tj. bez wsparcia drugiego rodzica wychowuje dziecko;

2)  w wyroku NSA z 20 maja 2020 r., sygn. akt II FSK 383/20, podkreślono, że istota samotnego wychowywania polega na rzeczywistym i indywidualnym sprawowaniu pieczy nad dzieckiem bez wsparcia drugiego rodzica, gdy dziecko przebywa u danego rodzica. Podstawowe jest faktyczne wykonywanie obowiązków, a nie formalny status rodzinny;

3)  w wyroku NSA z 6 maja 2021 r., sygn. akt II FSK 412/19, zaznaczono, że przy ocenie, czy podatnik wychowuje dziecko samotnie, należy brać pod uwagę realne okoliczności wykonywania opieki i obowiązków rodzicielskich, w tym zakres samodzielności decyzji wychowawczych. Sąd wskazał, że definicja samotnego wychowywania nie może być zawężana wyłącznie do sytuacji całkowitego braku uczestnictwa drugiego rodzica;

4)  natomiast w wyroku WSA w Krakowie z 10 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 570/23, sąd uchylił interpretację indywidualną, wskazując, że organ podatkowy powinien dokonać konkretnej oceny, czy w okresach pobytu dziecka u jednego z rodziców opieka ma charakter samodzielny. Sąd podkreślił, że sama okoliczność stosowania opieki naprzemiennej nie wyklucza możliwości uznania danego rodzica za osobę samotnie wychowującą dziecko, jeżeli w czasie, gdy dziecko pozostaje pod jego pieczą, rodzic ten sprawuje nad nim realną i samodzielną opiekę;

5)  podobnie w wyroku WSA w Gdańsku z 11 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 1030/24, sąd stwierdził, że rodzic sprawujący opiekę naprzemienną może korzystać z rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko, jeżeli w okresach pobytu dziecka pod jego pieczą wychowanie ma charakter samodzielny.

Zatem, przyjmowane w interpretacjach indywidualnych stanowiska Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w którym przyjmowano stanowisko zgodnie, z którym opieka naprzemienna jako „wspólne wychowywanie dziecka” w konsekwencji wyłącza możliwość zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania - zostało wielokrotnie zakwestionowane przez sądy administracyjne, które wskazały, że samotne wychowywanie nie oznacza wyłącznego i całorocznego wychowywania dziecka bez jakiegokolwiek udziału drugiego rodzica. Istotne jest, czy w okresach, gdy dziecko przebywa pod pieczą danego rodzica, ten faktycznie samodzielnie wykonuje obowiązki wychowawcze.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, spełnia On przesłanki do uznania Jego za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o PIT. W konsekwencji, w 2025 r. przysługiwało Wnioskodawcy prawo do preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego w 2025 r. i w latach następnych. Zatem, Wnioskodawca jest uprawniony do dokonania korekt zeznań podatkowych za 2025 r.

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 14 lipca 2026 r. Wnioskodawca wskazał, że w Jego ocenie również nie zmienia stanowiska i zasady dopuszczalności rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych na preferencyjnych warunkach, w związku ze skorzystaniem ulgi na dziecko jako rodzic samotnie wychowujący dziecko po orzeczeniu rozwodu, w związku z faktycznym sprawowaniem opieki naprzemiennej nad małoletnim dzieckiem - fakt rozliczania przez Wnioskodawcę PIT-38 z tytułu opodatkowania dochodów z kapitałów pieniężnych. W ocenie Wnioskodawcy rozliczanie przychodów z kapitałów pieniężnych jest odrębne od przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (której Wnioskodawca nie prowadzi), a odpłatne zbycie papierów wartościowych, udziałów czy instrumentów pochodnych nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej - w przypadku Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, jako rozwiedziony rodzic samotnie wychowujący małoletniego syna, jest uprawniony do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania określonego w art. 6 ust. 4d u.p.d.o.f. Zgodnie z art. 6 ust. 4d u.p.d.o.f. w przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

Art. 6 ust. 4e omawianej ustawy, stanowi, że:

Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W świetle art. 6 ust. 8 ww. ustawy:

Uwzględniając cytowane uregulowania prawne wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się do posiadania określonego stanu cywilnego (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.

W orzecznictwie sądów administracyjnych np. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie sygn. akt I SA/Sz 217/24 wskazuje się, że wykładnia literalna art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie pozwala na ograniczenie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko wyłącznie do rodzica, który w trakcie roku podatkowego faktycznie samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców wychowuje dziecko. Ustawodawca nie zastrzegł tego wprost w tym przepisie, wskazując tylko, że rodzic chcący skorzystać z ulgi musi „w roku podatkowym samotnie wychowywać dzieci”.

Z wydanych w zakresie tego zagadnienia wyroków, np. z wyroku Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim sygn. akt I SA/Go 246/23 wynika również, że samotnie wychowującą dziecko jest osoba, która w oznaczonym czasie sama zajmuje się dzieckiem i faktycznie wychowuje dziecko bez udziału drugiego z rodziców, niezależnie od tego, że w pewnych okolicznościach dzieckiem tym może opiekować się również drugi z rodziców, którego opieka nie została ograniczona. Istotne jest jednak to, kto sprawuje faktyczną pieczę nad dzieckiem. Jeżeli zatem rozwiedziony rodzic nie wykonuje, w tym samym czasie i w tym samym miejscu czynności, przy współudziale drugiego rodzica, składających się na proces jego czynności wychowawczych nad dzieckiem, to nieuzasadnione jest twierdzenie, że dany rodzic czyni to wspólnie z drugim rodzicem i tym samym nie może korzystać z przedmiotowej preferencji rozliczenia dochodów na gruncie regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem sądów wykładnię literalną art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wspiera wykładnia celowościowa i systemowa. W ich ocenie należy mieć na uwadze, że celem wprowadzenia tej ulgi było umożliwienie preferencyjnego rozliczenia podatkowego dla tych osób, które w roku podatkowym doświadczyły samotnej, samodzielnej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywaniem. Cel ten wpisuje się w idee polityki prorodzinnej Państwa. Zgodnie bowiem z art. 71 ust. 1 Konstytucji RP Państwo w swojej polityce społecznej i gospodarczej uwzględnia dobro rodziny. Rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej, zwłaszcza wielodzietne i niepełne, mają prawo do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych. Co prawda wychowywanie dzieci w rodzinach niepełnych nie jest stanem pożądanym, jednak w zmieniających się realiach społecznych, należy uwzględnić szczególną ochronę i pomoc Państwa wobec takich rodzin, np. poprzez umożliwienie rodzicom samotnie wychowującym dzieci skorzystanie z ulgi podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był w tym czasie wyeliminowany z opieki i wychowania dzieci, taki bowiem warunek przeczyłby polityce prorodzinnej Państwa zmierzającej do systemowego wsparcia rodziców w wychowaniu dzieci, zwłaszcza w samotnym wychowaniu dzieci.

Przepisy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Jednocześnie podkreślić należy, że od 1 stycznia 2022 r. na szczególne uwzględnienie zasługuje zmiana normatywna wynikająca z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na mocy tego przepisu nie przyznaje się preferencji osobie, która wychowuje dziecko z drugim rodzicem w systemie opieki naprzemiennej, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z ustawą o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

Wychowywanie dziecka/dzieci w systemie opieki naprzemiennej przez rozwiedzionych rodziców nie stanowi jednak samo w sobie przesłanki negatywnej, która pozbawia rodzica prawa do opodatkowania dochodów na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowujących dzieci, gdyż do zastosowania wyłączenia z art. 6 ust. 4f ww. ustawy konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek (tj. zarówno wychowywania dziecka w systemie opieki naprzemiennej, jak i ustalenie świadczenia wychowawczego zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci).

Jedynie w sytuacji, gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost stanowi, że żaden z rodziców nie może zastosować tej preferencji. W praktyce chodzi o rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu, którzy zgodnie z orzeczeniem sądu sprawują opiekę nad dzieckiem w porównywalnych i powtarzających się okresach, oraz każdy z rodziców pobiera świadczenie wychowawcze w wysokości połowy kwoty tego świadczenia, które przysługuje za dany miesiąc.

W pozostałych przypadkach, rodzice (opiekunowie prawni), którzy dzielą się opieką nad dzieckiem z drugim rodzicem (opiekunem prawnym), mogą opodatkować swoje dochody na zasadach przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci na takich samych zasadach, jak pozostali podatnicy, pamiętając jednocześnie, że z preferencji tej może skorzystać tylko jeden rodzic (opiekun prawny). Wynika to wprost z przepisów ustawy, która w sposób jednoznaczny i czytelny określa warunki stosowania tej preferencji.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzam, że skoro:

·      na mocy prawomocnego wyroku jest Pan od … maja 2025 r. osobą rozwiedzioną;

·      jest Pan ojcem małoletniego syna urodzonego .. stycznia 2015 r.;

·      zgodnie z wyrokiem władza rodzicielska nad małoletnim synem powierzona została obojgu rodzicom, w wyroku rozwodowym nie orzekano o kontaktach;

·      sprawowanie opieki naprzemiennej nad Pana małoletnim synem na podstawie porozumienia rodzicielskiego wygląda w ten sposób, że syn przebywa naprzemiennie w Pana miejscu zamieszkania przez cały tydzień i u Pana mieszka w tym czasie. Następnie, syn przebywa w miejscu zamieszkania matki naprzemiennie przez następujący po sobie tydzień. W okresie, kiedy syn przebywa u Pana, sprawuje Pan pełną opiekę, ponosi wszelkie koszty związane z utrzymaniem syna. W okresie kiedy syn przebywa u Pana, zawozi i odbiera Pan syna ze szkoły i sprawuje nad nim opiekę do momentu, gdy matka odbiera dziecko od Pana. W tym czasie sprawuje Pan opiekę samodzielnie, bez udziału i współdecydowaniu matki. Zapewnia Pan synowi odpowiednie warunki do nauki i wypoczynku, w tym własny pokój, aktywnie uczestniczy w edukacji dziecka. Poza alimentami, kiedy syn przebywa u Pana, samodzielnie z własnych środków finansuje Pan jego utrzymanie, przygotowuje posiłki, przygotowuje do szkoły, na zajęcia dodatkowe, organizuje wypoczynek i aktywności sportowe, pokrywa koszty wyżywienia, odzieży, obuwia, zajęć szkolnych i pozaszkolnych, i wizyt lekarskich. Sprawuje Pan także nad synem opiekę w trakcie ferii zimowych, ferii świątecznych oraz wakacji;

·      nie została orzeczona przez sąd opieka naprzemienna;

·      świadczenie wychowawcze (tzw. 800+) zostało w całości przyznane matce małoletniego syna;

·      w stosunku do Pana i małoletniego dziecka, nie miały zastosowania przepisy art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń, oraz z ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych;

- to ma Pan prawo do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za 2025 r. i za lata następne, o ile nie zmieni się stan faktyczny i nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie. Spełnia Pan bowiem wymagane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dzieci, a także nie mają do Pana zastosowania wyłączenia wskazane w art. 6 ust. 4f i ust. 8 tej ustawy.

Odnosząc się końcowo do Pana wątpliwości dotyczących prawa do złożenia korekty zeznania za 2025 rok wskazuję, że zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:

Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:

Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego).

Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Zgodnie natomiast z art. 75 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jeżeli zatem, skutkiem dokonanej korekty będzie powstanie nadpłaty, to zgodnie z art. 75 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, należy złożyć wraz ze skorygowanym zeznaniem rocznym również wniosek o jej stwierdzenie do właściwego organu podatkowego.

W konsekwencji, przysługuje Panu prawo do złożenia korekty zeznania podatkowego za 2025 rok, stosownie do art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w którym może rozliczyć się Pan jako rodzic samotnie wychowujący dziecko.

Dodatkowe informacje

Wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będą się różnić od stanu/zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·      stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

·      zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych i wyroków sądu wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.