0113-KDWPT.4011.218.2026.2.MG
Obowiązek podatkowy w Polsce - zmiana rezydencji w ciągu roku.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 22 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W 2004 r., w wieku 13 lat, przeprowadziła się Pani wraz z rodzicami do Szwecji. Od tego czasu aż do końca września 2025 r. mieszkała Pani, studiowała oraz pracowała w Szwecji. Wszystkie Pani dochody w tym okresie były uzyskiwane na terenie Szwecji i tam również odprowadzała Pani podatki. Ostatnie wynagrodzenie ze Szwecji otrzymała Pani 25 września 2025 r. Niedługo po tym przeprowadziła się Pani do Polski. Pani rodzice nadal mieszkają w Szwecji. Od 1 października 2025 r. podjęła Pani pracę w Polsce, na podstawie umowy o pracę zawartej z polskim pracodawcą i od tego momentu odprowadza Pani podatki w Polsce. Wraz z przeprowadzką zmieniła Pani rezydenturę podatkową ze Szwecji na Polskę i posiada Pani obywatelstwo obydwu krajów.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
22 maja 2026 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu.
1) Kiedy wróciła Pani do Polski w 2025 r. (należy wskazać konkretną datę)?
Odpowiedź: Do Polski wróciła Pani 28 września 2025 r.
2) Czy do końca września 2025 r.:
a) była Pani rezydentem podatkowym Szwecji, tj. Pani centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajdowało się w Szwecji? posiada Pani dokumenty potwierdzające miejsce Pani zamieszkania w Szwecji? Jeśli tak, jakie są to dokumenty?
Odpowiedź: Była Pani rezydentem podatkowym Szwecji. Pani centrum interesów życiowych znajdowało się w Szwecji. Posiadała Pani dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania w Szwecji, m.in.: numer personalny (personnummer), umowę najmu mieszkania, umowę o pracę, dokumenty podatkowe oraz potwierdzenia zatrudnienia.
b) w Szwecji prowadziła Pani aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską? Czy należała Pani do organizacji, klubów, itp.?
Odpowiedź: Prowadziła Pani normalne życie społeczne w Szwecji, utrzymywała Pani kontakty towarzyskie oraz funkcjonowała Pani tam na co dzień. Nie należała Pani do organizacji politycznych ani społecznych.
c) korzystała Pani ze świadczeń zdrowotnych lub społecznych w Szwecji?
Odpowiedź: Korzystała Pani ze świadczeń zdrowotnych i systemu opieki zdrowotnej w Szwecji.
3) Jakie były Pani powiązania gospodarcze ze Szwecją do końca września 2025 r.?
4) Czy miała Pani w Szwecji do końca września 2025 r. konta bankowe, oszczędności, kredyty, ubezpieczenia, inne umowy o świadczenie dla Pani usług (np. telefonia komórkowa, internet)?
Odpowiedź: Pani powiązania gospodarcze ze Szwecją do końca września 2025 r. obejmowały: zatrudnienie, konto bankowe, bieżące zobowiązania i umowy, w tym kredyt hipoteczny, korzystanie z usług telefonicznych i internetowych.
5) Czy po dacie Pani powrotu do Polski w 2025 r., zgodnie z wewnętrznym prawem obowiązującym w Szwecji, posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Szwecji? Jeśli tak prosimy wskazać w jakim okresie?
Odpowiedź: Po powrocie do Polski w 2025 r., zgodnie z prawem szwedzkim, przez okres przejściowy nadal mogła być Pani uznawana za osobę posiadającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Szwecji. Posiada Pani dokument potwierdzający rezydencję podatkową, jednak nie zawiera on daty. Na chwilę obecną nadal posiada Pani w Szwecji mieszkanie oraz kredyt hipoteczny.
6) Czy przyjechała Pani do Polski w 2025 r. tylko celem świadczenia pracy, czy też z zamiarem przesiedlenia się na stałe?
Odpowiedź: Do Polski przyjechała Pani z zamiarem przesiedlenia się i przeniesienia ośrodka interesów życiowych do Polski, a nie wyłącznie w celu świadczenia pracy.
7) Czy przyjechała Pani do Polski w 2025 r. wraz z rodziną (mężem/partnerem, dzieckiem/dziećmi)?
Odpowiedź: Do Polski nie przyjechała Pani wraz z mężem/partnerem ani dziećmi, gdyż ich Pani nie posiada.
8) Czy w 2025 r. przebywała Pani na terytorium Polski dłużej niż 183 dni?
Odpowiedź: W 2025 r. przebywała Pani na terytorium Polski krócej niż 183 dni.
9) Czy wraz z powrotem do Polski w 2025 r. Pani centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) było w Polsce?
Odpowiedź: Wraz z powrotem do Polski Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych zostało przeniesione do Polski, jednak sytuacja jest częściowo skomplikowana, ponieważ nadal posiada Pani mieszkanie w Szwecji oraz kredyt hipoteczny. Początkowo Pani umowa o pracę w Polsce była zawarta na okres próbny, natomiast obecnie jest to umowa na czas nieokreślony.
10) Czy po dacie powrotu do Polski w 2025 r.:
a) posiadała Pani w Polsce stałe ognisko domowe, które urządziła i zastrzegła Pani dla swojego trwałego użytkowania?
Odpowiedź: Posiadała Pani stałe miejsce zamieszkania przeznaczone do Pani trwałego użytkowania.
b) w Polsce prowadziła Pani aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską? Czy należy Pani do organizacji, klubów, itp.?
Odpowiedź: Prowadziła Pani normalne życie prywatne i społeczne w Polsce,
c) korzystała Pani ze świadczeń zdrowotnych lub społecznych w Polsce?
Odpowiedź: Korzystała Pani ze świadczeń zdrowotnych i usług dostępnych w Polsce.
11) Jakie były Pani powiązania osobiste i rodzinne z Polską po dacie powrotu do Polski w 2025 r., w szczególności czy ww. okresie miała Pani w Polsce członków najbliższej rodziny: mąż/partner, dziecko/dzieci?
Odpowiedź: Po powrocie do Polski Pani powiązania osobiste i rodzinne koncentrowały się w Polsce. Nie posiada Pani partnera ani dzieci, jednak Pani rodzeństwo mieszka w Polsce i Anglii, natomiast Pani rodzice nadal mieszkają w Szwecji.
12) Jakie były Pani powiązania gospodarcze z Polską po dacie powrotu do Polski w 2025 r.? Czy miała Pani w Polsce konta bankowe, oszczędności, kredyty, ubezpieczenia, inne umowy o świadczenie dla Pani usług (np. telefonia komórkowa, internet)?
Odpowiedź: Po powrocie do Polski Pani powiązania gospodarcze obejmowały: konto bankowe w Polsce, umowy telefoniczne i usługowe, miejsce zamieszkania, wykonywanie pracy na terytorium Polski.
Pytanie
Czy za rok podatkowy 2025 ma Pani obowiązek wykazania w polskim zeznaniu podatkowym (np. PIT-36) dochody uzyskane w Szwecji w okresie od stycznia do września 2025 r., jako że w ciągu roku zmieniła Pani rezydenturę ze Szwecji na Polską?
Pani stanowisko w sprawie
Uważa Pani, że za okres, od października do grudnia 2025 r. podlega Pani obowiązkowi podatkowemu w Polsce, wyłącznie w zakresie dochodów uzyskanych na terytorium Polski.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Zgodnie z art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Stosownie zaś do art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem "lub", co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym samym określona osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
Należy również podkreślić, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie ograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski, podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Jednak co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem przesłanek wynikających z art. 3 ust. 1a tej ustawy. Rezydencja podatkowa – jak wynika z ww. Objaśnień podatkowych nie ma bowiem charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
W niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie Konwencja między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu z dnia 19 listopada 2004 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 26, poz. 193).
W myśl art. 4 ust. 1 ww. Konwencji:
W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny i jakąkolwiek instytucję rządową albo agencję rządową. Jednakże, w przypadku spółki osobowej albo mienia spadkowego, określenie to ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy dochód osiągany przez taką spółkę osobową albo dochód z takiego mienia spadkowego podlega opodatkowaniu w tym Państwie tak, jak dochód osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę, w zależności od przypadku, albo w jej rękach, albo w rękach wspólników lub jego beneficjentów.
Określenie to jednak nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Przy tym wskazać należy, iż według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, iż osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.
Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
W opisie sprawy wskazała Pani, że w 2004 r., w wieku 13 lat, przeprowadziła się Pani wraz z rodzicami do Szwecji. Od tego czasu aż do końca września 2025 r. mieszkała Pani, studiowała oraz pracowała w Szwecji, była Pani rezydentem podatkowym Szwecji. Wszystkie Pani dochody w tym okresie były uzyskiwane na terenie Szwecji i tam również odprowadzała Pani podatki. Ostatnie wynagrodzenie ze Szwecji otrzymała Pani 25 września 2025 r. Do Polski wróciła Pani 28 września 2025 r. Przyjechała Pani do Polski z zamiarem przesiedlenia się i przeniesienia ośrodka interesów życiowych, a nie wyłącznie w celu świadczenia pracy. Od 1 października 2025 r. podjęła Pani pracę w Polsce, na podstawie umowy o pracę zawartej z polskim pracodawcą - obecnie jest to umowa na czas nieokreślony i od tego momentu odprowadza Pani podatki w Polsce. Wraz z przeprowadzką zmieniła Pani rezydencję podatkową ze Szwecji na Polskę. Wraz z powrotem do Polski Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych zostało przeniesione do Polski, jednak sytuacja jest częściowo skomplikowana, ponieważ nadal posiada Pani mieszkanie w Szwecji oraz kredyt hipoteczny. W Polsce posiada Pani stałe miejsce zamieszkania przeznaczone do Pani trwałego użytkowania. Nie posiada Pani partnera ani dzieci, Pani rodzeństwo mieszka w Polsce i Anglii, natomiast Pani rodzice nadal mieszkają w Szwecji. Po powrocie do Polski Pani powiązania gospodarcze obejmowały: konto bankowe w Polsce, umowy telefoniczne i usługowe, miejsce zamieszkania, wykonywanie pracy na terytorium Polski.
Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że w okresie od początku 2025 r. do momentu powrotu do Polski w 2025 r., nie posiadała Pani miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terenie Polski. W konsekwencji, w tym okresie podlegała Pani w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowi, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wyłącznie od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Natomiast, w związku ze zmianą Pani rezydencji podatkowej, Pani powrotem na stałe od 28 września 2025 r. do Polski i jak Pani wskazała w opisie sprawy przeniesieniem Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych do Polski, nastąpiła zmiana Pani miejsca zamieszkania. Skutkuje to tym, że od momentu przyjazdu do Polski, tj. od 28 września 2025 r. – są przesłanki uprawniające do uznania Pani za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu cyt. art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym od 28 września 2025 r. podlegała Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy, tj. w Polsce podlegała Pani opodatkowaniu od całości swoich dochodów (przychodów), bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
Podsumowując, Pani dochody uzyskane ze Szwecji, w okresie od początku 2025 r. do momentu powrotu do Polski w 2025 r., nie podlegają wykazaniu w zeznaniu rocznym za 2025 r. składanym w Polsce. Natomiast Pani dochody uzyskane od 28 września 2025 r. – po powrocie na stałe do Polski i po zmianie przez Panią rezydencji podatkowej – będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych bez względu na miejsce położenia ich źródeł.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ….
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów