0113-KDWPT.4011.167.2026.2.DS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 11 maja 2026 r. (wpływ 14 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan osobą fizyczną i podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych.

W wyniku postępowania sądowego przeciwko podmiotom odpowiedzialnym za skutki wypadku przy pracy zostały na Pana rzecz zasądzone świadczenia o charakterze kompensacyjnym, związane ze szkodą na osobie.

Wyrokiem Sądu Okręgowego w … z … 2024 r., sygn. akt …, zasądzono na Pana rzecz kwotę 300 000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wraz z ustawowymi odsetkami od …  2018 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 33 000 zł tytułem skapitalizowanej renty wraz z ustawowymi odsetkami od … 2018 r. do dnia zapłaty.

Następnie, wyrokiem Sądu Apelacyjnego w …  z …  2025 r., sygn. akt …, obniżono kwotę zadośćuczynienia do 250 000 zł oraz podwyższono kwotę skapitalizowanej renty
do 34 000 zł za okres od …  2016 r. do …  2020 r. z ustawowymi odsetkami od …  2020 r. do dnia zapłaty.

Świadczenia te zostały Panu faktycznie wypłacone w roku podatkowym 2025.

Świadczenia główne nie zostały otrzymane przez Pana w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zadośćuczynienie zostało Panu przyznane za doznaną krzywdę, natomiast skapitalizowana renta ma charakter odszkodowawczy i jest związana z uszkodzeniem ciała oraz następstwami wypadku przy pracy.

Wraz ze świadczeniami głównymi, otrzymał Pan również odsetki ustawowe za opóźnienie zasądzone przez sąd.

Powstała u Pan wątpliwość, czy otrzymane odsetki powinienem wykazać w zeznaniu rocznym za rok podatkowy, w którym zostały wypłacone.

Uzupełnienie stanu faktycznego

11 maja 2026 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:

1)    W jaki sposób i na podstawie jakich przepisów prawa została określona wysokość wypłaconego:

-        zadośćuczynienia,

-        skapitalizowanej renty,

tj. jakie przepisy powołał Sąd w wyroku zasądzając ww. kwoty?

Odpowiedź: Wysokość wypłaconego Panu zadośćuczynienia oraz skapitalizowanej renty została określona w postępowaniu sądowym prowadzonym przed Sądem Okręgowym w …, sygn. akt …, a następnie ostatecznie ustalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w … z … 2025 r., sygn. akt … .

Wyrokiem Sądu Okręgowego w … z … 2024 r., sygn. akt …, zasądzono od pozwanych solidarnie na Pana rzecz kwotę 300 000 zł, tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę z ustawowymi odsetkami od …  2018 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 33 000 zł, tytułem skapitalizowanej renty za okres od …  2016 r. do … 2018 r. z ustawowymi odsetkami od … 2018 r. do dnia zapłaty.

Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w … z … 2025 r., sygn. akt … , zmieniono powyższy wyrok w ten sposób, że:

1.    kwotę zadośćuczynienia obniżono z 300 000 zł do 250 000 zł,

2.    kwotę skapitalizowanej renty podwyższono z 33 000 zł do 34 000 zł za okres od … 2016 r. do …. 2020 r. z ustawowymi odsetkami od … 2020 r. do dnia zapłaty,

3.    apelacje w pozostałym zakresie oddalono.

Zadośćuczynienie zostało zasądzone jako świadczenie pieniężne za doznaną przez Pana krzywdę wynikającą z uszkodzenia ciała oraz rozstroju zdrowia doznanych w następstwie wypadku przy pracy z … 2015 r.

Podstawę materialnoprawną tego świadczenia stanowił art. 445 § 1 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 444 § 1 Kodeksu cywilnego oraz art. 300 Kodeksu pracy.

W szczególności Sąd Apelacyjny wskazał, że przedmiotem sprawy były roszczenia uzupełniające pracownika, w związku z wypadkiem przy pracy, w tym zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę i renta uzupełniająca, dochodzone na podstawie art. 445 § 1 Kodeksu cywilnego i art. 444 § 2 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 300 Kodeksu pracy.

Skapitalizowana renta została zasądzona jako renta uzupełniająca o charakterze odszkodowawczym, związana z utratą zdolności do pracy zarobkowej oraz następstwami wypadku przy pracy.

Podstawę materialnoprawną tego świadczenia stanowił art. 444 § 2 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 300 Kodeksu pracy.

W szczególności Sąd Apelacyjny wskazał, że zaistniały podstawy do zasądzenia renty na podstawie art. 444 § 2 Kodeksu cywilnego, a renta przewidziana w tym przepisie ma charakter odszkodowawczy.

W uzasadnieniu wyroku Sąd Apelacyjny przyjął, że odpowiedzialność A… Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, jako następcy prawnego XY prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą  …, wynikała z art. 435 § 1 Kodeksu cywilnego, natomiast odpowiedzialność BC, prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą  …., wynikała z art. 415 Kodeksu cywilnego.

2)    Kto (jaki podmiot) był zobowiązany na podstawie wyroku Sądu do wypłaty opisanych we wniosku świadczeń?

Odpowiedź: Podmiotami zobowiązanymi na podstawie wyroku do wypłaty opisanych świadczeń byli solidarnie:

1.    A… Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - jako następca prawny XY prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą … - główny wykonawca budowy, na której doszło do wypadku przy pracy;

2.    BC -  prowadzący działalność gospodarczą pod firmą  … - jako Pana były pracodawca.

3)    Czy świadczenie w postaci:

-        zadośćuczynienia,

-        skapitalizowanej renty

korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych? Jeśli tak, proszę wskazać na podstawie którego przepisu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 163 ze zm.)?

Odpowiedź: Świadczenie w postaci zadośćuczynienia korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. 2025 r., poz. 163 ze zm.).

Zostało ono otrzymane na podstawie wyroku sądowego, nie zostało otrzymane w związku z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą i nie dotyczy korzyści, które mógłby Pan osiągnąć, gdyby szkody Panu nie wyrządzono.

Świadczenie w postaci skapitalizowanej renty korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3c ustawy z dnia
26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. 2025 r., poz. 163 ze zm.).

Jest to odszkodowanie w postaci renty przyznane na podstawie przepisów prawa cywilnego w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia.

Świadczenia główne, tj. zadośćuczynienie oraz skapitalizowana renta, zostały Panu faktycznie wypłacone w 2025 r. Wraz z nimi otrzymał Pan także zasądzone przez sąd odsetki ustawowe za opóźnienie. Pana wątpliwość dotyczy obowiązku wykazania tych odsetek w zeznaniu rocznym za 2025 r.

Pytanie

Czy odsetki ustawowe za opóźnienie, wypłacone Panu obok zadośćuczynienia oraz skapitalizowanej renty zasądzonych w związku z wypadkiem przy pracy, korzystają ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji nie podlegają wykazaniu w Pan zeznaniu rocznym za rok podatkowy, w którym zostały otrzymane?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Otrzymane przez Pana odsetki ustawowe za opóźnienie, wypłacone z tytułu nieterminowej wypłaty zadośćuczynienia i skapitalizowanej renty, korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.) i nie podlegają wykazaniu w zeznaniu rocznym w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2025 r.

Otrzymane przez Pana zadośćuczynienie korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.). Jest to zadośćuczynienie zasądzone prawomocnym wyrokiem sądu, na podstawie art. 445 § 1 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 444 § 1 Kodeksu cywilnego oraz art. 300 Kodeksu pracy, przyznane za krzywdę wynikającą z uszkodzenia ciała i rozstroju zdrowia doznanych w następstwie wypadku przy pracy.

Otrzymana przez Pana skapitalizowana renta korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 3c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.). Jest to renta odszkodowawcza przyznana na podstawie art. 444 § 2 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 300 Kodeksu pracy, w związku z następstwami wypadku przy pracy.

Skoro oba świadczenia główne są wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych, to odsetki ustawowe za opóźnienie wypłacone Panu z tytułu nieterminowej wypłaty tych świadczeń korzystają ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.). Przepis ten obejmuje bowiem odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności wolnych od podatku dochodowego.

W konsekwencji otrzymane przez Pana odsetki ustawowe za opóźnienie, nie stanowią dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie powinny być wykazane w zeznaniu rocznym za 2025 r.

Użyty we wniosku zwrot „co do zasady” nie miał oznaczać warunkowości ani niepewności stanowiska.

W przedstawionym stanie faktycznym Pana stanowisko jest jednoznaczne: zadośćuczynienie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skapitalizowana renta korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3c tej ustawy, a tym samym odsetki od tych świadczeń korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b tej ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w przepisie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

W treści art. 10 ust. 1 ww. ustawy, zostały określone źródła przychodów, gdzie m.in. wymienia się inne źródła (pkt 9).

W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy podkreślić, że użyte w konstrukcji art. 20 ust. 1 ww. ustawy sformułowanie „w szczególności” świadczy o przykładowym katalogu przychodów z innych źródeł. Oznacza to, że przychodami z innych źródeł są także inne przychody, niewymienione wprost w tym przepisie. Tym samym uznaje się, że katalog ten nie jest katalogiem zamkniętym. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Tym samym, do tej kategorii przychodów należy zaliczyć również odsetki ustawowe za zwłokę w wykonaniu zobowiązania.

Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Przepisy te stanowi, że:

Jednakże nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach w odniesieniu do odsetek możliwość zwolnienia od podatku dochodowego.

Jednakże takie zwolnienie przysługuje tylko wówczas, gdy przepis ww. ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które spełniają równocześnie dwa warunki:

1)    są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,

2)    świadczenia, od których są naliczane nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Skoro – jak Pan wskazał w opisie stanu faktycznego – zadośćuczynienie oraz skapitalizowana renta są wolne od podatku dochodowego, to wypłacone na podstawie wyroku odsetki za opóźnienie w spełnieniu tych świadczeń są w całości wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem zadanego pytania.

Tym samym w niniejszej interpretacji nie oceniono, czy zadośćuczynienie i skapitalizowana renta są wolne od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b i 3c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powyższe przyjęto bowiem – za wskazanym przez Pana opisem sprawy dokonanym we wniosku – jako tło faktyczne sprawy, tj. opis stanu faktycznego stanowiący podstawę dla rozstrzygnięcia, niepodlegający ocenie w trybie interpretacji indywidualnej.

W trybie wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie prowadzimy postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Nie analizujemy załączników (dokumentów) załączonych do sprawy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.