0113-KDIPT2-3.4011.673.2026.1.KKA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej. Jego żona oraz dwoje małoletnich dzieci również są wyłącznie obywatelami polskimi. Wnioskodawca obecnie mieszka w Polsce wraz z żoną i dziećmi.

Od dnia 1 października 2026 r. Wnioskodawca planuje na stałe przenieść miejsce zamieszkania wraz z całą rodziną do Dubaju w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Przeprowadzka ma charakter rzeczywisty i jest związana z podjęciem przez Wnioskodawcę pracy w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Od dnia 1 października 2026 r. Wnioskodawca będzie zatrudniony przez spółkę z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich na podstawie lokalnej umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony. Praca będzie wykonywana w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Wnioskodawca zamierza skoncentrować w Zjednoczonych Emiratach Arabskich swoją aktywność zawodową oraz zasadniczą część aktywności życiowej. Wraz z Wnioskodawcą do Dubaju przeprowadzą się Jego żona oraz dwoje małoletnich dzieci w wieku 3 i 6 lat. Żona Wnioskodawcy będzie korzystała z urlopu wychowawczego z obecnym pracodawcą w Polsce i będzie mieszkała wraz z rodziną w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Wnioskodawca wraz z rodziną zamierza zorganizować dzieciom naukę w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Po przeprowadzce, rodzina będzie poszukiwała odpowiedniej szkoły dla dzieci w Dubaju. Bezpośrednio po przyjeździe rodzina będzie przez okres około 60 dni mieszkała w hotelu. Następnie, począwszy od około grudnia 2026 r., rodzina zamierza wynająć mieszkanie w Dubaju i traktować je jako stałe miejsce zamieszkania rodziny.

W Polsce Wnioskodawca posiada: dom mieszkalny, mieszkanie. Obie nieruchomości są obciążone kredytami hipotecznymi. Po przeprowadzce do Zjednoczonych Emiratów Arabskich nieruchomości te nie będą wynajmowane, ani wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej. Pozostaną niewykorzystywanym majątkiem Wnioskodawcy i będą stały puste.

Wnioskodawca nie prowadzi w Polsce działalności gospodarczej. Nie posiada polskiej spółki, udziałów w spółkach ani innych istotnych inwestycji związanych z prowadzeniem aktywności gospodarczej w Polsce.

Po przeprowadzce, Wnioskodawca nie będzie posiadał w Polsce innych istotnych źródeł dochodu poza ewentualnymi skutkami samego posiadania opisanych nieruchomości. Po dniu 1 października 2026 r. Wnioskodawca i Jego rodzina będą przyjeżdżali do Polski wyłącznie okazjonalnie, przede wszystkim na święta oraz wakacje. Nie planują regularnych ani długotrwałych pobytów w Polsce. Zamiarem Wnioskodawcy i Jego rodziny jest trwałe przeniesienie życia rodzinnego do Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

W 2026 r., przed przeprowadzką, Wnioskodawca będzie przebywał w Polsce przez okres przekraczający 183 dni. Wynika to z faktu, że do przeprowadzki do Zjednoczonych Emiratów Arabskich dojdzie dopiero 1 października 2026 r. Wnioskodawca wskazuje tę okoliczność wprost i wnosi o ocenę, czy pomimo przekroczenia 183 dni pobytu w Polsce w całym 2026 r., z dniem 1 października 2026 r. może dojść do zmiany Jego miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w związku z przeniesieniem centrum interesów osobistych i gospodarczych do Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Pytania

1.  Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w związku z przeprowadzką Wnioskodawcy wraz z żoną i dwojgiem małoletnich dzieci do Dubaju, podjęciem przez Wnioskodawcę od 1 października 2026 r. pracy na podstawie lokalnej umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony z pracodawcą z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, przeniesieniem życia rodzinnego do Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz planowanymi jedynie okazjonalnymi pobytami w Polsce, dojdzie z dniem 1 października 2026 r. do przeniesienia centrum interesów osobistych i gospodarczych Wnioskodawcy poza terytorium Polski, a tym samym do utraty przez Wnioskodawcę polskiej rezydencji podatkowej?

2.  Czy fakt, że w 2026 r. Wnioskodawca będzie przebywał na terytorium Polski przez okres przekraczający 183 dni, uniemożliwia zmianę Jego rezydencji podatkowej w trakcie roku podatkowego, czy też – przy założeniu trwałego przeniesienia centrum interesów osobistych i gospodarczych do Zjednoczonych Emiratów Arabskich z dniem 1 października 2026 r. – Wnioskodawca może od tego dnia posiadać miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską?

3.  Jeżeli odpowiedź na pytanie 1 lub 2 będzie twierdząca i Wnioskodawca utraci polską rezydencję podatkową z dniem 1 października 2026 r., czy wynagrodzenie z tytułu pracy wykonywanej od tego dnia w Zjednoczonych Emiratach Arabskich na podstawie lokalnej umowy o pracę z pracodawcą z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce?

4.  Czy w przypadku utraty przez Wnioskodawcę polskiej rezydencji podatkowej z dniem 1 października 2026 r., w Polsce za 2026 r. Wnioskodawca będzie podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu wyłącznie za okres, w którym posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, natomiast od dnia 1 października 2026 r. będzie podlegał w Polsce wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w zakresie dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce na podstawie przepisów ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym z dniem 1 października 2026 r. dojdzie do przeniesienia Jego centrum interesów osobistych i gospodarczych do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, a tym samym od tego dnia Wnioskodawca nie będzie posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, od 1 października 2026 r. będzie On podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a wynagrodzenie uzyskiwane od tego dnia z pracy wykonywanej w Zjednoczonych Emiratach Arabskich nie będzie podlegało opodatkowaniu w Polsce, z zastrzeżeniem przepisów właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeżeli znajdzie ona zastosowanie.

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za osobę, która posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) albo przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionej sytuacji z dniem 1 października 2026 r. nastąpi zasadnicza i trwała zmiana Jego sytuacji życiowej. Po tej dacie: Wnioskodawca wraz z całą rodziną będzie mieszkał w Zjednoczonych Emiratach Arabskich; Wnioskodawca rozpocznie tam pracę na podstawie lokalnej umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony; zasadnicze źródło Jego dochodów będzie znajdowało się w Zjednoczonych Emiratach Arabskich; żona i małoletnie dzieci będą mieszkały razem z Wnioskodawcą w Dubaju; dzieci będą przygotowywane do rozpoczęcia nauki w Zjednoczonych Emiratach Arabskich; rodzina będzie posiadała miejsce zamieszkania w Dubaju, początkowo w hotelu, a następnie w wynajętym mieszkaniu; nieruchomości znajdujące się w Polsce pozostaną niewykorzystywane i nie będą źródłem bieżących dochodów; Wnioskodawca nie będzie prowadził w Polsce działalności gospodarczej; kontakty z Polską będą miały charakter okazjonalny i będą ograniczone przede wszystkim do wizyt świątecznych i wakacyjnych.

W konsekwencji, zasadnicze więzi osobiste Wnioskodawcy – w szczególności więzi rodzinne – oraz zasadnicza aktywność zawodowa zostaną od 1 października 2026 r. skoncentrowane w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Sam fakt pozostawienia w Polsce nieruchomości nie powinien przesądzać o zachowaniu polskiej rezydencji podatkowej, jeżeli nieruchomości te stanowią jedynie składnik majątku i nie służą prowadzeniu w Polsce aktywności gospodarczej ani uzyskiwaniu bieżących dochodów.

Wnioskodawca podkreśla również, że przeprowadzka obejmie nie tylko Jego samego, lecz całą najbliższą rodzinę. W szczególności żona i małoletnie dzieci przeniosą swoje codzienne życie do Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Tym samym nie będzie to wyjazd o charakterze czasowym lub związany wyłącznie z wykonywaniem pracy za granicą, lecz rzeczywiste przeniesienie centrum życia rodzinnego.

Wnioskodawca ma świadomość, że w 2026 r. przekroczy 183 dni pobytu na terytorium Polski. Okoliczność ta jest wyraźnie wskazana w opisie zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca zwraca się zatem do Organu o rozstrzygnięcie, czy w opisanej sytuacji, pomimo przekroczenia wskazanego limitu w całym roku 2026, zmiana miejsca zamieszkania dla celów podatkowych może nastąpić w trakcie roku – z dniem rzeczywistego przeniesienia centrum interesów osobistych i gospodarczych do Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że należy uwzględnić rzeczywisty charakter przeprowadzki, obejmującej całą rodzinę, trwałe podjęcie pracy w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, organizację życia rodzinnego w tym państwie oraz jedynie okazjonalne wizyty w Polsce.

Jeżeli zatem Organ potwierdzi, że z dniem 1 października 2026 r. Wnioskodawca utraci miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, od tego dnia powinien podlegać w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a dochody z pracy wykonywanej w Zjednoczonych Emiratach Arabskich od tej daty nie powinny podlegać opodatkowaniu w Polsce, o ile nie wynika to odmiennie z właściwych przepisów prawa międzynarodowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Na podstawie art. 3 ust. 1a tej ustawy:

Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

Z art. 4a powołanej ustawy wynika, że:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Wyżej zacytowany przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Natomiast „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów życiowych.

Należy również podkreślić, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski. Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą odpowiednie uregulowania Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisanej w Abu Zabi dnia 31 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 81 poz. 373 ze zm.; dalej: „Umowa”) zmienionej Protokołem podpisanym w Abu Zabi dnia 11 grudnia 2013 r. (dalej: „Protokół zmieniający”), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę dnia 7 czerwca 2017 r. oraz przez Zjednoczone Emiraty Arabskie dnia 27 czerwca r. (dalej: „Konwencja MLI”).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. Umowy:

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Na podstawie art. 4 ust. 3 ww. Umowy:

Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisów, należy sięgnąć do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD, której głównym celem jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym umowa zawarta między Polską i Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi.

Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że jest Pan obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej. Obecnie mieszka Pan w Polsce wraz z żoną i dziećmi. Od 1 października 2026 r. planuje Pan na stałe przenieść miejsce zamieszkania wraz z całą rodziną do Dubaju w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Przeprowadzka ma charakter rzeczywisty i jest związana z podjęciem przez Pana pracy w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Od 1 października 2026 r. będzie Pan zatrudniony przez spółkę z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich na podstawie lokalnej umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony. Praca będzie wykonywana w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Zamierza Pan skoncentrować w Zjednoczonych Emiratach Arabskich swoją aktywność zawodową oraz zasadniczą część aktywności życiowej. Wraz z Panem do Dubaju przeprowadzą się Pana żona oraz dwoje małoletnich dzieci. Wraz z rodziną zamierza Pan zorganizować dzieciom naukę w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W Polsce posiada Pan: dom mieszkalny, mieszkanie. Obie nieruchomości są obciążone kredytami hipotecznymi. Po przeprowadzce do Zjednoczonych Emiratów Arabskich nieruchomości te nie będą wynajmowane, ani wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej. Pozostaną Pana niewykorzystywanym majątkiem i będą stały puste. Nie prowadzi Pan w Polsce działalności gospodarczej. Nie posiada polskiej spółki, udziałów w spółkach ani innych istotnych inwestycji związanych z prowadzeniem aktywności gospodarczej w Polsce. Po przeprowadzce, nie będzie Pan posiadał w Polsce innych istotnych źródeł dochodu poza ewentualnymi skutkami samego posiadania opisanych nieruchomości. Po dniu 1 października 2026 r. Pan i Pana rodzina będą przyjeżdżali do Polski wyłącznie okazjonalnie, przede wszystkim na święta oraz wakacje. Nie planują Państwo regularnych ani długotrwałych pobytów w Polsce. Pana i Pana rodziny zamiarem jest trwałe przeniesienie życia rodzinnego do Zjednoczonych Emiratów Arabskich. W 2026 r., przed przeprowadzką, będzie Pan przebywał w Polsce przez okres przekraczający 183 dni. Wynika to z faktu, że do przeprowadzki do Zjednoczonych Emiratów Arabskich dojdzie dopiero 1 października 2026 r.

Ocena Pana stanowiska w zakresie pytania nr 1 oraz nr 2

Mając na uwadze okoliczności Pana sprawy, jak również powołane przeze mnie przepisy prawa, a w szczególności art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wyjaśniam, że kluczowym elementem determinującym miejsce zamieszkania dla celów podatkowych jest posiadanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).

Ponieważ od 1 października 2026 r. zarówno Pana życie rodzinne, jak i zawodowe będzie koncentrować się w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, to od tego dnia przestanie Pan spełniać definicję polskiego rezydenta podatkowego. Powyższe oznacza, że z dniem 1 października 2026 r. dojdzie do przeniesienia Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, a tym samym do utraty przez Pana polskiej rezydencji podatkowej.

W związku z trwałym przeniesieniem od dnia 1 października 2026 r. Pana ośrodka interesów życiowych do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, sam fakt przekroczenia limitu 183 dni pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie ma charakteru autonomicznego i nie może stanowić wyłącznej podstawy do uznania Pana za polskiego rezydenta podatkowego w tym okresie.

Powyższe pozwala uznać, że fakt, iż w 2026 r. spędzi Pan w Polsce łącznie ponad 183 dni, nie uniemożliwia zmiany rezydencji podatkowej w trakcie roku.

Wobec tego, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 i pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.

Ocena Pana stanowiska w zakresie pytania nr 3 oraz nr 4

Mając na względzie okoliczności sprawy oraz uregulowania prawne, a w szczególności fakt, że od 1 października 2026 r. będzie podlegał Pan ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce uznaję, że wynagrodzenie za pracę wykonywaną od 1 października 2026 r. w Zjednoczonych Emiratach Arabskich nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.

Ponadto, w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, status podatkowy osoby fizycznej może ulec zmianie w trakcie roku kalendarzowego. Przepisy nie nakazują traktowania podatnika jako polskiego rezydenta przez cały rok, jeśli w trakcie tego roku przestał on spełniać ustawowe kryteria zamieszkania.

W związku z powyższym, w odniesieniu do 2026 r. Pana obowiązek podatkowy w Polsce ulegnie podziałowi na dwa odrębne okresy, tj.:

• do 30 września 2026 r. z uwagi na posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce oraz przebywanie na terytorium Polski ponad 183 dni, będzie Pan podlegał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągnięcia;
• od 1 października 2026 r. nie będzie Pan posiadał w Polsce miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. W konsekwencji, będzie Pan podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wobec tego, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 i pytania nr 4 również uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.