0113-KDIPT2-3.4011.663.2026.1.MS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·        nieprawidłowe - w zakresie obowiązku płatnika dotyczącego pomniejszenia, przed przekazaniem pracownikowi, wartości środków zasilających kartę o kwotę podatku (pytanie nr 3),

·    prawidłowe - w pozostałym zakresie (pytanie nr 1 i nr 2).

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z przekazaniem pracownikom kart podarunkowych i kart przedpłaconych finansowanych z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

...będący pracodawcą w rozumieniu przepisów prawa pracy oraz administratorem Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (dalej: „ZFŚS”), planuje przyznawać pracownikom świadczenia finansowane w całości ze środków w postaci kart podarunkowych oraz kart przedpłaconych umożliwiających nabywanie towarów i usług. „karty podarunkowe” oraz „karty przedpłacone” stanowią dwa różne rodzaje świadczeń.

Karty podarunkowe pozwalają na nabycie przez pracownika u konkretnych wybranych przez pracodawcę kontrahentów towarów lub usług.

Karta podarunkowa zostanie zasilona przez Pracodawcę z środków pochodzących z ZFŚS konkretną kwotą uzależnioną od przyjętych kryteriów socjalnych. Każdy pracownik może otrzymać kartę zasiloną w różnej wysokości. Tożsamy sposób zasilania zostanie też przyjęty w sytuacji skorzystania z „kart przedpłaconych”, przy czym karty te będą możliwe do wykorzystania u różnych kontrahentów wybranych przez pracownika.

Pracownik będzie dokonywał za pomocą obu kart zapłaty za nabywane towary lub usługi do wysokości środków dostępnych na karcie. Wartość poszczególnych transakcji będzie pomniejszała wartość środków dostępnych na karcie, a niewykorzystana część tych środków będzie mogła zostać wykorzystana przez pracownika przy kolejnych transakcjach.

Karty będą stanowiły dla pracownika dostęp do określonej wartości pieniężnej, za pomocą której będzie on mógł regulować zobowiązania pieniężne z tytułu nabycia wybranych towarów lub usług, a użycie tych kart będzie uprawniało pracownika do ich wymiany na towary lub usługi.

W przypadku karty podarunkowej pracownik udaje się do konkretnego kontrahenta i nabywa wybrane przez siebie towary i usługi do wysokości kwoty określonej na karcie. Po wykorzystaniu tych środków karta ulega unieważnieniu. W przypadku karty przedpłaconej pracownik udaje się do dowolnego wybranego przez siebie kontrahenta i nabywa wybrane przez siebie towary i usługi do wysokości kwoty określonej na karcie. Po wykorzystaniu tych środków karta ulega unieważnieniu. Świadczenia będą przyznawane osobom uprawnionym do korzystania z ZFŚS zgodnie z regulaminem funduszu. Wnioskodawca zamierza różnicować wartość przyznawanych kart w zależności od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej pracowników, na podstawie kryteriów socjalnych określonych w regulaminie ZFŚS.

Karty nie będą finansowane ze środków obrotowych pracodawcy, lecz wyłącznie ze środków ZFŚS.

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość kart podarunkowych i kart przedpłaconych otrzymanych przez pracowników stanowi przychód ze stosunku pracy w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co rodzi po stronie Pracodawcy obowiązek odprowadzenia podatku PIT od pracownika.

Jednocześnie świadczenia te, jako finansowane w całości ze środków ZFŚS i przyznawane zgodnie z zasadami działalności socjalnej, korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego do wysokości limitu określonego w ustawie o PIT. W przypadku przekroczenia ustawowego limitu zwolnienia opodatkowaniu podlega wyłącznie nadwyżka ponad kwotę objętą zwolnieniem. Zatem Pracodawca stanie się płatnikiem podatku PIT ponad ustawowy limit, czyli kwotę 1000 zł

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że fakt przyznania świadczenia w postaci karty podarunkowej lub przedpłaconej nie wyłącza możliwości zastosowania zwolnienia podatkowego, jeżeli świadczenie zostało sfinansowane ze środków ZFŚS oraz przyznane zgodnie z kryteriami socjalnymi wynikającymi z regulaminu funduszu. Pracodawca nie będzie mógł jednocześnie odliczyć tego zobowiązania od kosztów uzyskania przychodu. Wnioskodawca w przypadku uznania, iż danemu pracownikowi należy się kwota do 1 000 zł, przelewa całość środków do dyspozycji pracownika. Natomiast w przypadku uznania, iż danemu pracownikowi należy się kwota powyżej 1 000 zł, przelewa do dyspozycji pracownika na kartę kwotę po odliczeniu podatku.

Pytania

1.    Czy wartość kart podarunkowych oraz kart przedpłaconych finansowanych w całości ze środków ZFŚS rodzi po stronie Pracodawcy skutki podatkowe w związku z ich przekazaniem pracownikom w szczególności czy Pracodawca staje się wówczas Płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, niezależnie od charakteru kart oraz ich wysokości?

2.    Czy do limit ustawowego zwolnienia Pracodawca nie staje się płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych i czy po przekroczeniu przedmiotowego limitu Pracodawca staje się płatnikiem podatku w zakresie wyłącznie nadwyżka ponad ten limit?

3.    Czy Pracodawca przed przekazaniem kart pracownikowi musi dokonać potrącenia podatku i przekazać pracownikowi na kartę środki po odliczeniu podatku?

 Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wartość kart podarunkowych oraz kart przedpłaconych finansowanych w całości ze środków ZFŚS rodzi po stronie Pracodawcy skutki podatkowe w związku z ich przekazaniem pracownikom w szczególności Pracodawca staje się wówczas Płatnikiem PIT, niezależnie od charakteru kart jeżeli wartość przyznanego pracownikowi świadczenia przekracza kwotę 1 000 zł

Wnioskodawca stoi na stanowisku, jeżeli świadczenie przyznane pracownikowi nie przekroczy limitu ustawowego zwolnienia Pracodawca nie staje się płatnikiem podatku PIT. Natomiast po przekroczeniu limitu ustawowego, tj. kwoty powyżej 1 000 zł Pracodawca staje się płatnikiem podatku w zakresie wyłącznie nadwyżka ponad ten limit.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Pracodawca przed przekazaniem kart pracownikowi musi dokonać potrącenia podatku i przekazać pracownikowi na kartę środki po odliczeniu podatku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Z powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w cytowanej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodem będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne. Co do zasady, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danego podatnika decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa on aktywa tej osoby. Konsekwencją przyjęcia tezy o charakterze przychodu, jako definitywnego przysporzenia w majątku podatnika jest uznanie, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko te przychody, które nie mają charakteru zwrotnego. W celu określenia, co stanowi przychód podatnika, należy zidentyfikować stosunek prawny leżący u podstaw danej czynności.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

W świetle art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:

Zgodnie z art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Do przychodów ze stosunku pracy zalicza się zarówno otrzymane przez pracownika pieniądze, jak i wartość pieniężną świadczeń w naturze, świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on od pracodawcy realną korzyść mającą wymiar finansowy, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje jednak zwolnienie odnoszące się do świadczeń związanych z finansowaniem działalności socjalnej.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolna od podatku dochodowego jest:

Z powołanego przepisu wynika, że skorzystanie ze zwolnienia wymaga, aby otrzymane przez pracownika świadczenie:

-        pozostawało w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych,

-        miało charakter świadczenia rzeczowego albo pieniężnego,

-        zostało sfinansowane w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych.

Zwolnienie przysługuje łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1 000 zł.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 288 ze zm.):

Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 tej ustawy:

Z przedstawionego opisu wynika, że są Państwo pracodawcą w rozumieniu przepisów prawa pracy oraz administratorem ZFŚS i planują przyznawać pracownikom świadczenia finansowane w całości ze środków ZFŚS w postaci kart podarunkowych oraz kart przedpłaconych umożliwiających nabywanie towarów i usług.

Wskazali Państwo, że „karty podarunkowe” oraz „karty przedpłacone” stanowią dwa różne rodzaje świadczeń.

Karty podarunkowe pozwalają na nabycie przez pracownika u konkretnych wybranych przez pracodawcę kontrahentów towarów lub usług.

Karta podarunkowa zostanie zasilona przez pracodawcę ze środków pochodzących z ZFŚS konkretną kwotą uzależnioną od przyjętych kryteriów socjalnych. Każdy pracownik może otrzymać kartę zasiloną w różnej wysokości.

Tożsamy sposób zasilania zostanie też przyjęty w sytuacji skorzystania z kart przedpłaconych, przy czym karty te będą możliwe do wykorzystania u różnych kontrahentów wybranych przez pracownika.

Pracownik będzie dokonywał za pomocą obu kart zapłaty za nabywane towary lub usługi do wysokości środków dostępnych na karcie. Wartość poszczególnych transakcji będzie pomniejszała wartość środków dostępnych na karcie, a niewykorzystana część tych środków będzie mogła zostać wykorzystana przez pracownika przy kolejnych transakcjach.

Wskazali Państwo również, że karty będą stanowiły dla pracownika dostęp do określonej wartości pieniężnej, za pomocą której będzie on mógł regulować zobowiązania pieniężne z tytułu nabycia wybranych towarów lub usług, a użycie tych kart będzie uprawniało pracownika do ich wymiany na towary lub usługi.

W przypadku karty podarunkowej pracownik uda się do konkretnego kontrahenta i nabędzie wybrane przez siebie towary i usługi do wysokości kwoty określonej na karcie. Po wykorzystaniu tych środków karta ulega unieważnieniu.

W przypadku karty przedpłaconej pracownik uda się do dowolnego wybranego przez siebie kontrahenta i nabędzie wybrane przez siebie towary i usługi do wysokości kwoty określonej na karcie. Po wykorzystaniu tych środków karta ulega unieważnieniu.

Świadczenia będą przyznawane osobom uprawnionym do korzystania z ZFŚS zgodnie z regulaminem funduszu. Zamierzają Państwo różnicować wartość przyznawanych kart w zależności od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej pracowników, na podstawie kryteriów socjalnych określonych w regulaminie ZFŚS.

Karty nie będą finansowane ze środków obrotowych pracodawcy, lecz wyłącznie ze środków ZFŚS.

W świetle powyższych okoliczności w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć charakter opisanych świadczeń na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisanego sposobu funkcjonowania obu rodzajów kart wynika, że karta zostaje zasilona konkretną kwotą, pracownik dokonuje za jej pomocą zapłaty za nabywane towary lub usługi do wysokości środków dostępnych na karcie, wartość poszczególnych transakcji pomniejsza wartość środków dostępnych na karcie, a niewykorzystana część tych środków może zostać wykorzystana przy kolejnych transakcjach.

Jak sami Państwo wskazali, karty będą stanowiły dla pracownika dostęp do określonej wartości pieniężnej, za pomocą której będzie on mógł regulować zobowiązania pieniężne z tytułu nabycia wybranych towarów lub usług.

Opisany sposób funkcjonowania kart wskazuje zatem, że pełnią one funkcję instrumentu dostępu do określonej wartości pieniężnej, którą pracownik może posługiwać się przy regulowaniu należności za towary lub usługi. Z tego względu świadczenia te mają charakter świadczeń pieniężnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dotyczy to zarówno opisanej karty przedpłaconej, jak i karty podarunkowej.

Okoliczność, że karta podarunkowa pozwala na nabycie przez pracownika towarów lub usług u konkretnych wybranych przez pracodawcę kontrahentów, podczas gdy karta przedpłacona może zostać wykorzystana u różnych kontrahentów wybranych przez pracownika, nie zmienia przedstawionego sposobu funkcjonowania tych kart jako dostępu do określonej wartości pieniężnej.

Nie powoduje również odmiennej kwalifikacji karty podarunkowej samo wskazanie w opisie, że użycie kart będzie uprawniało pracownika do ich wymiany na towary lub usługi. Dla oceny charakteru świadczenia należy bowiem uwzględnić całokształt przedstawionego sposobu funkcjonowania kart, w szczególności sposób ich zasilania konkretną kwotą, możliwość dokonywania za ich pomocą zapłaty oraz pomniejszanie wartości środków dostępnych na karcie w miarę dokonywania kolejnych transakcji.

Tym samym, opisanych kart nie należy w przedstawionych okolicznościach kwalifikować jako bonów, talonów lub innych znaków, o których mowa w końcowej części art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy, lecz jako świadczenia pieniężne.

W konsekwencji wartość zarówno kart podarunkowych, jak i kart przedpłaconych stanowi dla pracowników przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie, skoro - jak wynika z opisu - świadczenia będą finansowane w całości ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, będą przyznawane osobom uprawnionym do korzystania z ZFŚS zgodnie z regulaminem funduszu, a ich wartość będzie różnicowana w zależności od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej pracowników, na podstawie kryteriów socjalnych określonych w regulaminie ZFŚS, ich wartość może korzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to przysługuje do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 1 000 zł.

Odnosząc się następnie do Państwa obowiązków jako płatnika, należy wskazać, że zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj. obliczenie i pobranie zaliczki na podatek oraz wpłacenie pobranej zaliczki na rachunek właściwego urzędu skarbowego.

Stosownie do art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie natomiast z art. 32 ust. 4 ww. ustawy:

Natomiast stosownie do art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W świetle tych regulacji, jeżeli wartość otrzymanych przez pracownika świadczeń, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy, nie przekroczy łącznie w roku podatkowym kwoty 1 000 zł, świadczenia te korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego.

W odniesieniu do wartości świadczeń objętej tym zwolnieniem nie ciąży zatem na Państwu obowiązek obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy.

Jeżeli natomiast łączna wartość świadczeń otrzymanych przez pracownika i objętych dyspozycją art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przekroczy w roku podatkowym kwotę 1 000 zł, zwolnieniem objęta jest wartość świadczeń do wysokości tego limitu, natomiast nadwyżka ponad kwotę 1 000 zł stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu.

W odniesieniu do tej nadwyżki są Państwo obowiązani, jako płatnik, do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy na zasadach określonych w art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że kwota 1 000 zł stanowi limit dotyczący łącznie świadczeń objętych art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy, otrzymanych przez pracownika w roku podatkowym, a nie odrębny limit odnoszący się do każdej przekazanej karty.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy, należy stwierdzić, że jeżeli łączna wartość świadczeń otrzymanych przez pracownika, objętych zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie przekroczy w roku podatkowym kwoty 1 000 zł, na Państwu nie ciążą obowiązki płatnika w zakresie obliczenia, pobrania i wpłacenia zaliczki na podatek dochodowy od wartości tych świadczeń.

Natomiast, w przypadku przekroczenia wskazanego limitu nadwyżka ponad kwotę 1 000 zł stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu. W odniesieniu do tej nadwyżki są Państwo obowiązani, jako płatnik, do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy na zasadach określonych w art. 32 tej ustawy, oraz do jej wpłacenia na zasadach określonych w art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i nr 2 jest prawidłowe.

W pytaniu nr 3 powzięli Państwo wątpliwość, czy przed przekazaniem kart pracownikowi muszą Państwo dokonać potrącenia podatku i przekazać pracownikowi na kartę środki po odliczeniu podatku.

W Państwa ocenie, przed przekazaniem kart pracownikowi Pracodawca musi dokonać potrącenia podatku i przekazać pracownikowi na kartę środki po odliczeniu podatku. Z tym stanowiskiem nie można się zgodzić.

Jak wskazano wyżej, jeżeli łączna wartość świadczeń objętych art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przekroczy kwotę 1 000 zł w roku podatkowym, nadwyżka ponad tę kwotę stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu.

Wartość tej nadwyżki należy uwzględnić w przychodach pracownika ze stosunku pracy za miesiąc, w którym świadczenie zostało otrzymane lub postawione do jego dyspozycji, a następnie - z uwzględnieniem zasad wynikających z art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - ustalić dochód stanowiący podstawę obliczenia zaliczki i obliczyć oraz pobrać należną zaliczkę na podatek.

Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika natomiast obowiązek, aby przed przekazaniem pracownikowi karty pomniejszyć o kwotę podatku wartość środków, którymi karta zgodnie z przyznanym świadczeniem ma zostać zasilona.

Obowiązek płatnika wynikający z art. 32 ww. ustawy, polega na prawidłowym uwzględnieniu podlegającej opodatkowaniu części świadczenia przy ustalaniu dochodu pracownika oraz na obliczeniu i pobraniu zaliczki na podatek. Przepis ten nie ustanawia szczególnego sposobu wykonania tego obowiązku polegającego na obniżeniu wartości świadczenia przyznanego pracownikowi w postaci karty o kwotę zaliczki na podatek.

Jeżeli zatem, wartość przyznanego pracownikowi świadczenia powoduje przekroczenie limitu określonego w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podlega nadwyżka ponad ten limit. Nadwyżkę tę należy uwzględnić przy ustalaniu dochodu pracownika i od tak ustalonego dochodu obliczyć i pobrać zaliczkę zgodnie z art. 32 ww. ustawy. Nie oznacza to jednak, że o kwotę tej zaliczki należy pomniejszyć wartość środków przekazywanych pracownikowi na kartę.

Tym samym, przed przekazaniem pracownikowi karty nie są Państwo obowiązani do pomniejszenia wartości środków, którymi karta ma zostać zasilona, o kwotę zaliczki na podatek. Państwa obowiązek jako płatnika polega natomiast na uwzględnieniu podlegającej opodatkowaniu nadwyżki przy ustalaniu dochodu pracownika oraz na obliczeniu i pobraniu zaliczki na podatek zgodnie z art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.