0113-KDIPT2-3.4011.532.2026.2.GG

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 września 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest …. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) z siedzibą w … (..-…), ul….., wpisana do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS…., posiadająca numer identyfikacji podatkowej NIP … oraz numer REGON……. Spółka została zarejestrowana w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 2010 r. Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest PKD 10.72.Z – produkcja sucharów i herbatników; produkcja konserwowanych wyrobów ciastkarskich i ciastek. Ponadto Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą obejmującą:

PKD 10.71.Z – produkcja pieczywa; produkcja świeżych wyrobów ciastkarskich i ciastek,

PKD 10.73.Z – produkcja wyrobów mącznych,

PKD 10.61.Z – wytwarzanie produktów przemiału zbóż,

PKD 10.31.Z – przetwarzanie i konserwowanie ziemniaków,

PKD 46.38.Z – sprzedaż hurtowa pozostałej żywności,

PKD 46.90.Z – sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana,

PKD 47.24.Z – sprzedaż detaliczna pieczywa, ciast, wyrobów ciastkarskich i cukierniczych,

PKD 47.12.Z – pozostała sprzedaż detaliczna niewyspecjalizowana,

PKD 49.41.Z – transport drogowy towarów.

Wnioskodawca zamierza wdrożyć Program Dofinansowania Posiłków dla wybranych pracowników zatrudnionych w Dziale Handlowym Spółki. Program będzie skierowany do pracowników wykonujących obowiązki w ramach wyjazdów służbowych uniemożliwiających codzienny powrót do miejsca zamieszkania i wymagających noclegu w hotelu, wyłącznie w obrębie przydzielonego regionu sprzedaży. Celem Programu będzie dofinansowanie posiłków do spożycia przez uprawnionych pracowników z uwagi na specyfikę wykonywanych przez nich obowiązków służbowych. Program będzie dobrowolnym i dodatkowym świadczeniem Spółki na rzecz pracowników, stanowiącym pozapłacowy benefit pracowniczy, niewchodzącym w skład wynagrodzenia za pracę. Program nie będzie stanowił realizacji obowiązku zapewnienia posiłków profilaktycznych.

Dofinansowanie posiłków będzie realizowane poprzez udostępnienie pracownikowi wirtualnej Karty Lunchowej … oraz jej zasilanie określoną kwotą przeznaczoną wyłącznie na posiłki do spożycia. Kwota zasilenia karty będzie wynosiła nie więcej niż 450 zł miesięcznie na pracownika, przy czym Spółka nie będzie zobowiązana do zasilania karty w każdym miesiącu kalendarzowym. Zasilenie karty będzie mogło być dokonywane nieregularnie, w szczególności z uwzględnieniem salda środków dostępnych na karcie oraz faktycznego korzystania z karty przez pracownika.

Środki zgromadzone na Karcie Lunchowej …. będą mogły być wykorzystane wyłącznie na zakup posiłków gotowych do spożycia. Przez posiłek Spółka rozumie posiłek gotowy do spożycia, w szczególności gotowe dania obiadowe, sałatki lub kanapki. Karta nie będzie uprawniała pracownika do nabywania produktów i usług innych niż posiłki do spożycia, w szczególności nie będzie uprawniała do nabywania nieprzetworzonych produktów spożywczych nienadających się do bezpośredniego spożycia, artykułów chemicznych, odzieżowych, alkoholu, tytoniu ani paliw.

Karta Lunchowa …… będzie mogła być używana wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, u określonych akceptantów, tj. w punktach gastronomicznych, takich jak restauracje, bary szybkiej obsługi, kantyny, a także w punktach sprzedaży detalicznej, będących stacjonarnymi sklepami spożywczymi oferującymi posiłki do spożycia. Dokonanie transakcji poza siecią akceptantów zdefiniowaną przez Spółkę będzie niemożliwe.

Karta Lunchowa ……nie będzie kartą kredytową ani debetową. Pracownik będzie mógł dokonywać transakcji wyłącznie do wysokości salda dostępnego na karcie. Pracownik nie będzie uprawniony do wypłaty środków w gotówce, wypłaty z bankomatu, dokonania przelewu ani uzyskania ekwiwalentu pieniężnego w zamian za niewykorzystane środki.

Środki finansowe, którymi zasilane będą Karty Lunchowe …., pozostaną przez cały okres ważności kart własnością Spółki. Jednocześnie po przekazaniu karty pracownikowi środki te będą pozostawione do jego dyspozycji wyłącznie w zakresie i na zasadach określonych w Regulaminie Programu, tj. wyłącznie na zakup posiłków do spożycia.

Środki niewykorzystane przez pracownika w danym miesiącu będą przechodziły do wykorzystania w kolejnych miesiącach. Niewykorzystanie środków w danym miesiącu nie będzie powodowało powstania prawa do dodatkowego zasilenia karty w kolejnych miesiącach ani prawa do ekwiwalentu pieniężnego. Kolejne zasilenie karty będzie mogło zostać pomniejszone albo wstrzymane, jeżeli saldo karty pozwoli na korzystanie z niej zgodnie z celem Programu.

Może wystąpić sytuacja, w której pracownik w danym miesiącu nie wykorzysta środków zgromadzonych na karcie, w szczególności z uwagi na brak wyjazdu służbowego objętego Programem, pracę jedynie przez część miesiąca, rezygnację z udziału w Programie, wykluczenie z Programu albo zakończenie zatrudnienia. Po zakończeniu uczestnictwa w Programie pracownik będzie zobowiązany do natychmiastowego zaprzestania korzystania z Karty Lunchowej …... W przypadku rezygnacji z udziału w Programie pracownikowi nie będzie przysługiwało roszczenie  o jakikolwiek ekwiwalent pieniężny ani o zapewnienie innej formy dofinansowania posiłków.

Spółka będzie kontrolować prawidłowość korzystania z kart, w szczególności poprzez dostęp do miesięcznych zestawień transakcji. W przypadku wykorzystania karty niezgodnie z Regulaminem Programu Spółka będzie uprawniona do zablokowania karty, usunięcia pracownika z Programu oraz żądania zwrotu środków wydanych niezgodnie z zasadami Programu.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym na Wnioskodawcy, jako obowiązki określone w art. 32 ust. 1 i art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polegające na obliczeniu, pobraniu i odprowadzeniu zaliczki na podatek dochodowy od wartości świadczenia zapewnianego pracownikowi za pośrednictwem Karty Lunchowej ……, powstaną w miesiącu w którym pracownik faktycznie wykorzysta środki zgromadzone na karcie na zakup posiłku, i wyłącznie w wysokości faktycznie wykorzystanej kwoty, a nie już w związku z samym zasileniem karty przez Wnioskodawcę?

Państwa stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym samo zasilenie Karty Lunchowej …..nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy obowiązku uwzględnienia wartości zasilenia w przychodzie pracownika ze stosunku pracy ani obowiązku obliczenia, pobrania i odprowadzenia od tej wartości zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Obowiązki Wnioskodawcy, jako płatnika powstaną dopiero w odniesieniu do miesiąca, w którym pracownik faktycznie wykorzysta środki zgromadzone na karcie na zakup posiłku, oraz wyłącznie w zakresie wartości środków rzeczywiście wykorzystanych przez tego pracownika.

Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zakłady pracy są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób uzyskujących od tych zakładów przychody ze stosunku pracy.

Z kolei zgodnie z art. 38 ust. 1 tej ustawy, płatnicy przekazują kwoty pobranych zaliczek na rachunek właściwego urzędu skarbowego. Powstanie obowiązków płatnika jest zatem uzależnione od uprzedniego uzyskania przez pracownika przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Natomiast art. 12 ust. 1 tej ustawy zalicza do przychodów ze stosunku pracy między innymi wartość innych nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych od pracodawcy.

W chwili zasilenia Karty Lunchowej ……. pracownik nie otrzymuje pieniędzy ani wartości

pieniężnych i nie zostają one postawione do jego swobodnej dyspozycji. Środki zgromadzone na karcie pozostają własnością Wnioskodawcy, a pracownik nie może wypłacić ich w gotówce, przelać na rachunek bankowy, uzyskać ich ekwiwalentu pieniężnego ani przeznaczyć ich na dowolny cel. Środki mogą zostać wykorzystane wyłącznie na zakup gotowych posiłków do spożycia, u określonych akceptantów i zgodnie z Regulaminem Programu.

Samo zasilenie karty nie powoduje zatem definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie pracownika. Na tym etapie nie jest również pewne, czy pracownik w ogóle wykorzysta udostępnione mu środki. Może bowiem nie odbywać wyjazdów objętych Programem, zrezygnować z udziału w Programie, zostać z niego wykluczony albo zakończyć zatrudnienie.

W takich przypadkach pracownik nie otrzyma żadnego ekwiwalentu za niewykorzystane środki.

Jak wynika z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, przychodem pracownika może być wyłącznie świadczenie, które zostało rzeczywiście otrzymane, przyniosło pracownikowi wymierną korzyść majątkową oraz może zostać przypisane indywidualnie określonej osobie. Samo stworzenie możliwości skorzystania ze świadczenia nie jest wystarczające do powstania przychodu.

Dopiero w chwili dokonania przez pracownika płatności Kartą Lunchową …..za konkretny posiłek pracownik uzyskuje rzeczywistą korzyść majątkową polegającą na uniknięciu wydatku, który musiałby pokryć z własnych środków. W tym momencie możliwe jest również jednoznaczne ustalenie wartości świadczenia przypadającego na konkretnego pracownika na podstawie zestawień transakcji udostępnianych Wnioskodawcy przez operatora kart.

W konsekwencji Wnioskodawca:

1)  nie będzie obowiązany do uwzględnienia wartości samego zasilenia Karty Lunchowej …..w przychodzie pracownika ani do obliczenia, pobrania i odprowadzenia od tej wartości zaliczki na podatek dochodowy;

2)  będzie obowiązany uwzględnić w przychodzie pracownika ze stosunku pracy wartość środków faktycznie wykorzystanych na zakup posiłków w miesiącu dokonania transakcji, obliczyć i pobrać od tak ustalonego dochodu zaliczkę na podatek oraz przekazać pobraną zaliczkę właściwemu urzędowi skarbowemu na zasadach określonych w art. 38 ust. 1 ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi on, że:

Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do tego przepisu:

Stosownie do art. 11 ust. 2 ww. ustawy:

Jak wynika z powołanych przepisów, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje zasadę powszechności opodatkowania. Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał przy tym na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 12 ust. 1 tej ustawy:

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów w art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy.

Przy czym zgodnie z art. 12 ust. 2 omawianej ustawy:

Natomiast w myśl art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku:

• ­  tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika;
• ­  obliczenie i pobór podatku przez płatnika.

Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Obowiązek poboru podatku przez płatnika dotyczy natomiast wyłącznie przypadków określonych w ustawie.

Ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych poprzez:

• ­  określenie rodzaju podmiotu, który dokonuje wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz podatników – przy czym ustawodawca określa rodzaj podmiotu poprzez wskazanie jego formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z podatnikiem oraz
• ­  określenie kategorii przychodów (dochodów), w odniesieniu do których na ww. podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.

Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powołany wyżej przepis dotyczy sytuacji uzyskiwania określonych rodzajów przychodów od zakładów pracy lub wypłacania określonych rodzajów przychodów przez zakłady pracy. Przy czym „zakładem pracy” danego podatnika jest osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, z którą łączy podatnika jeden ze stosunków prawnych wskazanych w omawianym przepisie (m.in. stosunek pracy).

W konsekwencji stwierdzić należy, że przychodem pracownika jest zatem nie tylko wynagrodzenie z tytułu zawartej umowy, ale także inne świadczenia pieniężne, świadczenia nieodpłatne oraz świadczenia częściowo odpłatne otrzymywane w związku z ww. umową. Podstawowym warunkiem dla rozważań o obowiązku płatnika jest jednak istnienie relacji: udzielający świadczenia (płatnik) – uzyskujący świadczenie (podatnik). Udzieleniem świadczenia jest przy tym zarówno sytuacja, gdy świadczenie jest przekazywane bezpośrednio przez płatnika, jak również sytuacja, gdy świadczenie jest realizowane przez podmiot trzeci, ale jest „zlecane”, „organizowane” przez płatnika (czyli w istocie pochodzi od płatnika).

W szczególności, w odniesieniu do przywołanego art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nadającego status płatnika podatku „zakładom pracy” należy podkreślić, że przepis ten dotyczy przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy uzyskiwanych od zakładów pracy.

O tym, czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy, decyduje okoliczność, czy może je otrzymać wyłącznie pracownik, czy także inna osoba, niezwiązana z pracodawcą. Istotne jest także to, czy istnieje związek prawny lub faktyczny danego świadczenia z istniejącym stosunkiem pracy. Nie ma natomiast znaczenia, z jakiego źródła pracodawca pokrywa wypłatę danych świadczeń dla pracowników – czy pokrywa wypłatę tych świadczeń bezpośrednio ze środków własnych, czy pośrednio poprzez zapewnienie wypłaty świadczeń ze źródeł bezpośrednio z pracodawcą niezwiązanych.

Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika (pracownika) powstaniem przysporzenia majątkowego, uzyskane bezpośrednio lub pośrednio od pracodawcy i mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Z treści cytowanego powyżej art. 11 ust. 1 ww. ustawy wynika, że obok pieniędzy i wartości pieniężnych ustawodawca za przychody uważa również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Świadczenia w naturze to wszelkie takie świadczenia, w przypadku których przedmiot świadczenia jest inny niż pieniądz lub wartość pieniężna. Będą to w szczególności różnego rodzaju świadczenia rzeczowe, chociaż przedmiotem świadczenia mogą być również prawa. Powyższe związane jest z przyjętą zasadą kompletności opodatkowania, w myśl której opodatkowaniu powinny podlegać niemal wszelkie przysporzenia majątkowe, a nie tylko te o charakterze pieniężnym.

Jak wynika z wniosku zamierzają Państwo wdrożyć Program Dofinansowania Posiłków dla wybranych pracowników zatrudnionych w Dziale Handlowym Spółki. Program będzie skierowany do pracowników wykonujących obowiązki    w ramach wyjazdów służbowych uniemożliwiających codzienny powrót do miejsca zamieszkania i wymagających noclegu w hotelu, wyłącznie w obrębie przydzielonego regionu sprzedaży. Program będzie dobrowolnym i dodatkowym świadczeniem Spółki na rzecz pracowników, stanowiącym pozapłacowy benefit pracowniczy, niewchodzącym w skład wynagrodzenia za pracę. Program nie będzie stanowił realizacji obowiązku zapewnienia posiłków profilaktycznych. Dofinansowanie posiłków będzie realizowane poprzez udostępnienie pracownikowi wirtualnej Karty Lunchowej …..oraz jej zasilanie określoną kwotą przeznaczoną wyłącznie na posiłki do spożycia. Kwota zasilenia karty będzie wynosiła nie więcej niż 450 zł miesięcznie na pracownika, przy czym Spółka nie będzie zobowiązana do zasilania karty w każdym miesiącu kalendarzowym. Zasilenie karty będzie mogło być dokonywane nieregularnie, w szczególności z uwzględnieniem salda środków dostępnych na karcie oraz faktycznego korzystania z karty przez pracownika. Środki finansowe, którymi zasilane będą Karty Lunchowe ……, pozostaną przez cały okres ważności kart własnością Spółki. Jednocześnie po przekazaniu karty pracownikowi środki te będą pozostawione do jego dyspozycji wyłącznie w zakresie i na zasadach określonych w Regulaminie Programu, tj. wyłącznie na zakup posiłków do spożycia.

Państwa wątpliwości budzi okoliczność, z jakim momentem powstaje przychód pracownika z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy dopiero w momencie faktycznego wykorzystania środków zgromadzonych na Karcie Lunchowej ……na zakup posiłku, czy w chwili zasilenia tej karty przez Wnioskodawcę.

Jak wskazał Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, przychodem podatkowym z tytułu otrzymania nieodpłatnego świadczenia jest realne i wymierne przysporzenie majątkowe, które zostało spełnione za zgodą pracownika oraz w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy).

W tym miejscu wskazać należy, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny charakter tego przysporzenia. Otrzymane świadczenie może być zatem uznane za przychód, jeżeli ma ono charakter definitywny, ostateczny oraz pewny w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi. Pracownik otrzymując kartę lunchową nabywa bowiem prawo do jej realizacji w momencie jej otrzymania, co oznacza, że do jego dyspozycji postawiona została wartość środków na karcie lunchowej. Bez znaczenia pozostaje sposób i termin wykorzystania limitu przypisanego do karty.

Zatem, w analizowanej sprawie, Państwa pracownik otrzyma kartę lunchową i będzie uprawniony do dysponowania kartą w momencie zasilenia środkami pieniężnymi przekazanej mu karty lunchowej. Przy tym, nie ma znaczenia fakt, czy pracownik faktycznie wykorzysta przyznane środki na karcie lunchowej, gdyż decydujące znaczenie ma samo postawienie świadczenia do jego dyspozycji.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz ww. wyrok Trybunału Konstytucyjnego należy stwierdzić, że gdy pracodawca nie jest zobowiązany, zgodnie z obowiązującymi przepisami, do poniesienia kosztów zakupu dla pracownika karty lunchowej, to otrzymanie ww. świadczenia spowoduje uzyskanie przez tego pracownika przysporzenia majątkowego, a tym samym przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Świadczenie to nie stanowi bowiem realizacji obowiązków pracodawcy wynikających z odrębnych przepisów prawa i nie jest niezbędne dla zapewnienia pracownikom możliwości wykonywania pracy w bezpiecznych  i higienicznych warunkach.

Reasumując, w opisanym zdarzeniu przyszłym przychód Państwa pracownika z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powstanie w chwili zasilenia środkami pieniężnymi tej karty przez Państwa, nie zaś w momencie faktycznego wykorzystania środków zgromadzonych na karcie Lunchowej …..na zakup posiłku. W konsekwencji, Państwo jako płatnik, stosownie do art. 32 ust. 1 i art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będą obowiązani do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od tej wartości.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• ­  Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.– Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• ­  Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• ­  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• ­  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• ­  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.