0113-KDIPT2-3.4011.531.2026.2.KKA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 sierpnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą od 6 grudnia 2024 r. jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykonuje czynności w zakresie tworzenia oprogramowania komputerowego, w szczególności w obszarze ….. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; dalej „ustawa o PIT”).

Dochody osiągane przez Wnioskodawcę są od 2026 r. opodatkowane podatkiem liniowym.

Wnioskodawca posiada wiedzę oraz doświadczenie w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem oprogramowania. Tworzenie oprogramowania przez Wnioskodawcę opiera się na indywidualnych, autorskich pomysłach opracowywanych w odpowiedzi na zgłaszane zapotrzebowanie kontrahenta i obejmuje projektowanie, tworzenie, implementowanie oraz testowanie oprogramowania, a także udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.

Działalność Wnioskodawcy ma charakter ciągły i obejmuje realizację licznych projektów, w tym …..

Wnioskodawca realizuje prace programistyczne z wykorzystaniem zasobów technicznych i sprzętowych. Podstawowym narzędziem pracy jest zestaw komputerowy umożliwiający projektowanie, implementację oraz testowanie oprogramowania. Celem prowadzenia prac, Wnioskodawca wykorzystuje także posiadaną przez siebie specjalistyczną wiedzę z zakresu oprogramowania …..

Wiedza ta jest stale rozwijana przez Wnioskodawcę w toku realizacji projektów poprzez analizę dokumentacji technicznej, weryfikację różnych podejść projektowych oraz eksperymentowanie z rozwiązaniami technicznymi. Każdy projekt wymaga dostosowania koncepcji technicznej do specyfiki problemu, co prowadzi do nabywania i pogłębiania kompetencji.

Wykorzystywane przez Wnioskodawcę technologie i narzędzia to:

1.  języki programowania: ….

2.  bazy danych i magazyny danych: …

3.  infrastruktura i środowisko uruchomieniowe: …

4.  biblioteki i narzędzia AI/ML: ….;

5.  integracje i bezpieczeństwo aplikacyjne: …;

6.  obszary techniczne realizowanych systemów: …;

7.  narzędzia developerskie: …

Realizowane dotychczas przez Wnioskodawcę projekty obejmowały m.in.:….

Każde z powyższych rozwiązań wymagało od Wnioskodawcy zaprojektowania …..

Innowacyjność prowadzonych przez Wnioskodawcę prac polega na twórczym rozwiązywaniu problemów technicznych, dla których nie istnieją gotowe, jednoznaczne rozwiązania możliwe do bezpośredniego zastosowania.

Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie nigdy nie jest efektem powtarzalnych, rutynowych prac, które wymagają dla osiągnięcia rezultatu jedynie podstawowych umiejętności programistycznych, i których rezultaty da się z góry określić i przewidzieć. Czynności podejmowane w ramach tworzenia oprogramowania zawsze mają charakter twórczy. Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie odznacza się oryginalnym oraz autorskim charakterem.

W związku z powyższym tworzone oprogramowanie jako utwór, każdorazowo korzysta z ochrony prawnej przewidzianej na podstawie art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 ze zm.).

Wnioskodawcy jako twórcy zawsze przysługują autorskie prawa osobiste do tworzonego oprogramowania, natomiast autorskie prawa majątkowe przysługują Wnioskodawcy do momentu przeniesienia ich na kontrahenta.

Zgodnie z umową, na podstawie której Wnioskodawca świadczy usługi, a która to została zawarta z zachowaniem formy wskazanej w art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, transfer autorskich praw majątkowych Wnioskodawcy na kontrahenta następuje na ściśle określonych w umowie polach eksploatacji. Transfer autorskich praw majątkowych do oprogramowania odbywa się automatycznie i nie wymaga od żadnej ze stron składania dodatkowych oświadczeń.

Wynagrodzenie, które otrzymuje Wnioskodawca obejmuje całość czynności, jakie realizuje On w ramach danej umowy, w tym wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych Wnioskodawcy na rzecz kontrahenta. Faktury, które Wnioskodawca co miesiąc wystawia na rzecz kontrahenta nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów prac, gdyż nie jest to przyjęte w stosunkach gospodarczych. Wnioskodawca zamierza obejmować ulgą IP BOX wyłącznie dochody z tytułu przeniesienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej – autorskich praw do oprogramowania, w tym celu prowadzi ewidencję czasu, jaki poświęcił na prowadzenie danych prac programistycznych.

Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonane czynności ponosi Wnioskodawca.

Wnioskodawca wykonuje czynności w miejscu i czasie wybranym przez siebie, zapewniającym należyte wykonanie usługi. Jako wykonujący te czynności Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

Realizowane przez Wnioskodawcę prace w zakresie tworzenia oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii informatycznych tworzone są rozwiązania, które mają sprostać wymogom rynku oraz postępowi technologicznemu.

Prowadzone prace nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do oprogramowania. Prace realizowane przez Wnioskodawcę nie są również projektami powtarzalnymi - każda nowa funkcjonalność, nowy projekt wymaga indywidualnego podejścia, w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii.

Każdorazowo realizacja prac wymaga od Wnioskodawcy:….

Jednocześnie, z uwagi na złożoność …, w toku prac konieczne jest eksperymentowanie przez Wnioskodawcę z różnymi podejściami przed wyborem rozwiązania docelowego. Podczas eksperymentów Wnioskodawca ….

Wnioskodawca dodatkowo …..

Powyższe działania mają charakter twórczy i nie stanowią rutynowego wdrażania gotowych schematów.

W zależności od wymagań kontrahenta proces tworzenia oprogramowania może także wymagać opracowania …..

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność jest działalnością twórczą, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Jak wskazano powyżej, Wnioskodawca tworzy oprogramowanie bazując na swych indywidualnych, autorskich pomysłach opracowywanych w odpowiedzi na zgłaszane zapotrzebowanie kontrahenta. Wnioskodawca odpowiedzialny jest za dostarczenie konkretnego rozwiązania, wobec czego zobowiązany jest do samodzielnego opracowania i znalezienia odpowiedniego sposobu.

Wytwarzane i rozwijane oprogramowanie różni się od wcześniej tworzonych przez Wnioskodawcę rozwiązań zakresem funkcjonalnym, stopniem złożoności oraz innowacyjnym charakterem. Każdy z projektów wymagał rozwiązania nowych problemów technicznych i projektowych, indywidualnego doboru technologii oraz stworzenia dedykowanych mechanizmów działania.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca ponosi lub planuje ponosić następujące wydatki związane bezpośrednio z wytwarzaniem oprogramowania, a tym samym powstawaniem nowych praw własności intelektualnej:

a)  koszty transportu oraz wyjazdów służbowych – przez koszty transportu Wnioskodawca rozumie koszty użytkowania samochodu (zakup paliwa, leasing, odpisy amortyzacyjne) oraz ewentualnych napraw, obejmujących koszty serwisu, części zamiennych, ubezpieczenia i przeglądów technicznych, a także koszty zakupu biletów na komunikację miejską, kolej, podróży samolotem oraz przejazdów taksówkami. W ramach kosztów związanych z wyjazdami służbowymi Wnioskodawca uznaje, oprócz kosztów związanych z transportem, wydatki związane z zapewnieniem noclegu;

b)  sprzęt komputerowy i urządzenia mobilne – za koszty sprzętu komputerowego i urządzeń mobilnych Wnioskodawca rozumie koszty zakupu monitora, laptopa, komputera stacjonarnego, części komputerowych, tabletu, telefonu, czytnika elektronicznego, myszki, klawiatury, mikrofonu, kamery internetowej, pamięci zewnętrznej;

c)  oprogramowanie i narzędzia programistyczne – pod tą kategorią Wnioskodawca rozumie wydatki związane z zakupem licencji na środowiska IDE (….), subskrypcje narzędzi wspomaganych przez AI (….), usług serwerowych oraz chmurowych (…);

d)  usługi telekomunikacyjne – za koszty usług telekomunikacyjnych Wnioskodawca rozumie opłaty za Internet oraz abonament telefoniczny;

e)  książki branżowe i szkolenia – pod tą kategorią Wnioskodawca rozumie wydatki związane z zakupem szkoleń, kursów, wstępów na konferencje branżowe oraz książek specjalistycznych, stanowiących źródło informacji o językach oprogramowania, narzędziach wykorzystywanych przy tworzeniu oprogramowania, technikach oprogramowania, technologiach informatycznych lub projektowaniu architektury systemów informatycznych, co służy podniesieniu kwalifikacji, poszerzając wiedzę z zakresu rozwiązań programistycznych;

f)   urządzenia, sprzęty i materiały biurowe – za koszty urządzeń, sprzętów i materiałów biurowych Wnioskodawca rozumie koszty zakupu mebli biurowych (biurka, krzesła biurowego, podstawki pod komputer, kontenerów, szafek biurowych, szafy i regałów biurowych), oświetlenia (lampy biurowe i żarówki do nich), kabli, drukarki, papieru, tonerów, zakupu długopisów, notatników, brulionów, kartek samoprzylepnych, organizerów na biurko, segregatorów, koszulek i wkładów do segregatora, ołówków, cienkopisów, podkreślaczy, dziurkacza, zszywacza;

g)  księgowość – Wnioskodawca co miesiąc ponosi koszty usług księgowych.

W przypadku nieponoszenia wskazanych powyżej kosztów, Wnioskodawca nie mógłby realizować prac, których realizacja skutkuje powstaniem nowego prawa własności intelektualnej. Koszty związane z transportem oraz możliwymi podróżami służbowymi umożliwią Wnioskodawcy w razie potrzeby dojazdy do miejsc prowadzenia prac, a także uczestnictwo w szkoleniach i konferencjach branżowych oraz bezpośrednie spotkania z kontrahentami celem poznania ich wymagań oraz oczekiwań związanych z tworzonym oprogramowaniem. Osobiste zapoznanie się z indywidualnymi potrzebami klientów wpływa zaś pozytywnie na efektywność oraz jakość świadczonych przez Wnioskodawcę usług. Korzystanie przez Wnioskodawcę ze sprzętu komputerowego, urządzeń mobilnych, oprogramowania, narzędzi programistycznych oraz usług telekomunikacyjnych jest niezbędne dla sprawnego tworzenia oprogramowania. Bez poniesienia wskazanych wydatków wytwarzanie oprogramowania spełniającego wymogi kontrahenta nie byłoby możliwe. Sprzęt komputerowy stanowi podstawowe narzędzie pracy Wnioskodawcy. Oprogramowanie wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy. Dla jego finalnego kształtu decydujące znaczenie mają przede wszystkim posiadane przez Wnioskodawcę informacje specjalne i wiedza specjalistyczna. W tym celu Wnioskodawca nieustannie pogłębia swój zasób wiedzy, poprzez szkolenia oraz materiały edukacyjne. Jednocześnie, Wnioskodawca wskazuje, że pozyskanie tego rodzaju informacji nie zawsze jest możliwe za pomocą źródeł bezpłatnych (biblioteki, źródła internetowe), gdyż poziom specjalizacji wymagany przez literaturę przedmiotu i tempo jej zmian sprawia, że zasadne jest korzystanie jedynie z najnowszych, profesjonalnych publikacji i szkoleń. Wydatki związane z zakupem urządzeń, sprzętów oraz materiałów biurowych są Wnioskodawcy niezbędne dla tworzenia oprogramowania. Aby móc wykonywać swoje obowiązki, Wnioskodawca musi posiadać, rozwijać oraz utrzymywać odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe. Wydatki na usługi księgowe pozwalają na wyszczególnienie oraz prowadzenie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej w ramach ulgi IP BOX.

Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję od stycznia 2026 r., tj. od zmiany formy opodatkowania, na taką którą umożliwia skorzystanie z preferencyjnej stawki podatkowej. Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji na bieżąco wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca ewidencję prowadzi w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a także kosztów przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. W ramach ewidencji Wnioskodawca dokumentuje również przebieg prac programistycznych poprzez krótkie opisy techniczne w formie plików … prowadzonych dla każdego z projektów/komponentów. Opisy zawierają wskazanie problemu podlegającego rozwiązaniu, przyjętych założeń, zastosowanego podejścia oraz rezultatu prowadzonych prac.

Wnioskodawca chciałby skorzystać z preferencyjnej stawki podatku dochodowego w rozliczeniu za bieżący rok podatkowy, jak i lata następne (zakładając, że będzie prowadził prace programistyczne o charakterze zbliżonym do tych przedstawionych w niniejszym wniosku).

Uzupełnienie wniosku

Tworzenie oprogramowania przez Wnioskodawcę opiera się na indywidualnych, autorskich pomysłach opracowywanych w odpowiedzi na zgłaszane zapotrzebowanie kontrahenta i obejmuje projektowanie, tworzenie, implementowanie oraz testowanie oprogramowania, a także udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działalność Wnioskodawcy ma charakter ciągły i obejmuje realizację licznych projektów, w tym tworzenie ….), prototypów oraz docelowych komponentów systemów informatycznych.

Wnioskodawca otrzymując zlecenie od kontrahenta nie kieruje się jednym, sztywnym schematem postępowania. W zależności od charakteru problemu analizuje …

Każdy projekt dotyczy innego problemu technicznego i posiada odmienny zestaw wymagań funkcjonalnych oraz ograniczeń technologicznych. Wnioskodawca nie powiela wcześniej przygotowanych rozwiązań, jako że charakter Jego pracy wymaga od Niego każdorazowego zaprojektowania rozwiązania, doboru odpowiednich technologii oraz implementacji własnej logiki programu. Wnioskodawca samodzielnie opracowuje rozwiązanie powierzonego problemu, często weryfikując przyjęte koncepcje poprzez przygotowanie …

Wykorzystywane przez Wnioskodawcę technologie i narzędzia to:

1.  języki programowania: …

2.  bazy danych i magazyny danych: ….;

3.  infrastruktura i środowisko uruchomieniowe: Docker (…);

4.  biblioteki i narzędzia AI/ML: …;

5.  integracje i bezpieczeństwo aplikacyjne: …;

6.  obszary techniczne realizowanych systemów: …;

7.  narzędzia developerskie: ….

Nowatorskość tworzonych przez Wnioskodawcę rozwiązań programistycznych nie wynika jednak wyłącznie z zastosowania nowych technologii. O ich odmienności decyduje przede wszystkim problem techniczny, który mają rozwiązać. Każdy projekt wymaga zaprojektowania nowej, unikalnej logiki działania, przepływu danych, sposobu integracji z innymi systemami oraz doboru technologii najlepiej odpowiadających wymaganiom danego rozwiązania.

Systematyczność działań Wnioskodawcy w zakresie wykonywanych przez Niego czynności polega na ich metodycznym i uporządkowanym charakterze. Proces tworzenia oprogramowania ma charakter iteracyjny, a prace przebiegają według zbliżonego schematu obejmującego: analizę wymagań, projekt architektury, implementację, testy, eksperymenty, walidację oraz wdrożenie. Takie podejście zapewnia spójność procesu wytwórczego, możliwość kontrolowania jakości poszczególnych elementów oprogramowania oraz ich dalszą optymalizację.

Praca w ujęciu iteracyjnym polega na tworzeniu harmonogramu zadań określającego ramy czasowe, w których poszczególne etapy są realizowane sekwencyjnie w ramach tworzenia oprogramowania.

Wnioskodawca systematycznie rozwija własną wiedzę techniczną poprzez analizę dokumentacji, publikacji branżowych oraz materiałów dotyczących nowych technologii wykorzystywanych w inżynierii oprogramowania i sztucznej inteligencji. Działania te stanowią element Jego codziennej pracy. W toku realizowanych prac Wnioskodawca znacząco rozwinął swoją wiedzę w zakresie projektowania systemów klasy …

Obecnie …..Wnioskodawca traktuje jako element większych systemów informatycznych obejmujących ….

Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie nigdy nie jest efektem powtarzalnych, rutynowych prac, które wymagają dla osiągnięcia rezultatu jedynie podstawowych umiejętności programistycznych, i których rezultaty da się z góry określić i przewidzieć. Każdorazowo wymaga ono indywidualnego podejścia, analizy problemu oraz opracowania odpowiednich rozwiązań. Podejmowane czynności mają charakter kreatywny i prowadzą do powstawania rozwiązań o indywidualnych cechach, dostosowanych do potrzeb kontrahenta.

W związku z powyższym, tworzone oprogramowanie jako utwór, każdorazowo korzysta z ochrony prawnej przewidzianej na podstawie art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy jako twórcy zawsze przysługują autorskie prawa osobiste do tworzonego oprogramowania, natomiast autorskie prawa majątkowe przysługują Wnioskodawcy do momentu przeniesienia ich na kontrahenta za wynagrodzeniem przewidzianym umową.

Jeżeli zlecone przez kontrahenta prace mają na celu rozwijanie danego rozwiązania programistycznego, to działania Wnioskodawcy zmierzają do rozszerzenia go o nowe funkcjonalności. Wnioskodawca rozwijał w ten sposób m.in. platformy oparte o modele językowe ...

Zgodnie z umową, na podstawie której Wnioskodawca świadczy usługi, a która to została zawarta z zachowaniem formy wskazanej w art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, transfer autorskich praw majątkowych Wnioskodawcy na kontrahenta następuje na ściśle określonych polach eksploatacji. Transfer autorskich praw majątkowych do oprogramowania odbywa się automatycznie i nie wymaga od żadnej ze stron składania dodatkowych oświadczeń.

Do wydatków związanych z częściami komputerowymi wnioskodawca zalicza wydatki na zakup: kart graficznych, procesorów, dysków pamięci, płyty głównej, pamięci RAM, wentylatorów wewnętrznych, kart dźwiękowych, kart sieciowych, napędów zewnętrznych i wewnętrznych.

Wszystkie wydatki, których dotyczy trzecie pytanie są ponoszone w celu prowadzenia przez Wnioskodawcę działań związanych z tworzeniem lub rozwijaniem programów komputerowych, opisanych we wniosku.

Pytania

1.  Czy przedstawione w opisie prace wykonywane przez Wnioskodawcę, polegające na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT?

2.  Czy odpłatne przeniesienie przez Wnioskodawcę prawa autorskiego do oprogramowania w ramach wykonywanych usług programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT?

3.  Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w przedstawionym we wniosku opisie, w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ww. ustawy, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?

4.  Czy możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT w przedstawionym przez Wnioskodawcę opisie?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

W ocenie Wnioskodawcy, prowadzone przez Niego prace polegające na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.

Stosownie do treści art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Ustawodawca definiując w art. 5a pkt 39 ustawy o PIT, termin badania naukowe oraz definiując pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „UPSWN”).

Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a pkt 39 w zw. z art. 4 ust. 2 UPSWN, rozumie się:

-     badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

-     badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a pkt 38 w zw. z art. 4 ust. 3 UPSWN, należy rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w sposób ciągły i systematyczny samodzielnie tworzy, a także ulepsza oprogramowanie lub jego komponenty. Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie nigdy nie jest efektem powtarzalnych, rutynowych prac, które dla osiągnięcia rezultatu wymagają jedynie podstawowych umiejętności programistycznych. Czynności podejmowane w ramach tworzenia lub rozwijania oprogramowania zawsze mają charakter twórczy.

Realizowane przez Wnioskodawcę prace w zakresie tworzenia oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii informatycznych tworzone są rozwiązania, które mają sprostać wymogom rynku oraz postępowi technologicznemu. Prowadzone prace nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do oprogramowania. Prace realizowane przez Wnioskodawcę nie są również projektami powtarzalnymi - każda nowa funkcjonalność, nowy projekt wymaga indywidualnego podejścia, w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii.

Ad 2

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do oprogramowania w ramach wykonywanych usług programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Dochodem z kwalifikowanego IP zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:

1)  z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego IP,

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego IP,

3)  z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi,

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Wnioskodawca uzyskuje przychody z działalności, której założeniem jest stworzenie oprogramowania o określonych parametrach i przeniesienie praw autorskich do programu komputerowego na kontrahenta. Umowy zawierane przez Wnioskodawcę wskazują, że w zakresie związanym z wytworzeniem oprogramowania lub jego części przenoszone są wszelkie prawa autorskie.

Wynagrodzenie za świadczenie usług jest każdorazowo określone w umowach, w myśl których otrzymywane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za całość czynności, jakie Wnioskodawca realizuje w ramach umowy, w tym wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do programu komputerowego. Wynagrodzenie jest płatne na podstawie wystawionej faktury.

Treść wiążących Wnioskodawcę umów stanowi, że kwalifikowane prawa własności intelektualnej (autorskie prawa majątkowe do oprogramowania), jakie Wnioskodawca wytworzy w ramach zleconej usługi należą w całości do kontrahenta za co nie przewiduje się dodatkowego wynagrodzenia, poza tym wskazanym w umowie.

Wobec tego otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu komputerowego i należy je zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.

Ad 3

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie danego programu komputerowego, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Ustawodawca wskazuje, że podatnik chcący skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik Nexus.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i ust. 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

[(a+b) x 1,3]/(a+b+c+d),

w którym poszczególne litery oznaczają:

1)  koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (lit. a),

2)  nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 (lit. b),

3)  nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 (lit. c),

4)  nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (lit. d).

Przepisy ustawy o PIT nie zawierają jakiegokolwiek katalogu kosztów kwalifikowanych. Natomiast zawierają odniesienie, że do kosztów kwalifikowanych nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym IP (art. 24d ust. 5 ustawy o PIT).

Za koszty niezwiązane bezpośrednio z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej są w szczególności: odsetki, opłaty finansowe oraz koszty związane z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów.

Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku, gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.

Wnioskodawca uzyskuje przychody z działalności, której założeniem jest przeniesienie praw autorskich do programu komputerowego. Za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone wynagrodzenie obejmujące należność za sprzedaż autorskich praw majątkowych do programów komputerowych.

W związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej Wnioskodawca ponosi, planuje ponieść lub może ponieść wydatki na: koszty transportu oraz wyjazdy służbowe, sprzęt komputerowy i urządzenia mobilne, oprogramowanie i narzędzia programistyczne, usługi telekomunikacyjne, książki branżowe i szkolenia, urządzenia, sprzęty i materiały biurowe, księgowość, które są również kosztami w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

Koszty wskazane we wniosku są bezpośrednio związane z wytworzeniem programu komputerowego. W przypadku nieponoszenia wskazanych we wniosku kosztów Wnioskodawca nie mógłby prowadzić prac, których realizacja skutkuje powstaniem nowego prawa własności intelektualnej.

Zatem, wskazane wydatki jako bezpośrednio powiązane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością rozumianą jako samodzielne tworzenie oprogramowania, winny być uznane za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, ponoszone wydatki, w zakresie, w jakim przeznaczane są lub mogą być przeznaczane na wytworzenie danego programu komputerowego należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Ad 4

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, sprzedaż autorskich praw do programu komputerowego w ramach prowadzonej działalności pozwala na opodatkowanie preferencyjną 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych z tej sprzedaży, gdyż:

1)  zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, które podlegają ochronie prawnej,

2)  spełnia kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, tj.:

-     działalnością twórczą (innowacyjność wewnętrzna),

-     obejmującą prace rozwojowe,

-     podejmowaną w sposób systematyczny,

-     w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań;

3)  ponoszone wydatki, w zakresie, w jakim przeznaczane są na wytworzenie danego programu komputerowego, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Artykuł 30ca ust. 1 i następne ustawy o PIT wskazują, że dla zastosowania 5% stawki podatku dochodowego konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

-     wytwarzanie, rozwijanie lub ulepszanie w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, spełniającej kryteria działalności badawczo-rozwojowej kwalifikowanych praw własności intelektualnej;

-     uzyskiwanie dochodu z kwalifikowanych prawa własności intelektualnej, które podlegają ochronie prawnej;

-     określenie wysokości dochodu jaki może być objęty preferencyjną stawką podatku za pomocą wskaźnika Nexus dla każdego kwalifikowanego IP odrębnie;

-     prowadzenie odrębnej ewidencji związanej z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej.

Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP.

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, zostały spełnione wszystkie ww. przesłanki, aby sprzedaż prawa autorskiego do programów komputerowych tworzonych samodzielnie w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej pozwalała na opodatkowanie preferencyjną 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych z tej sprzedaży.

Zdaniem Wnioskodawcy, przyjęta przez Niego wykładnia wskazanych na wstępie przepisów prawa pozwala na opodatkowanie preferencyjną 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży autorskich praw do programu komputerowego, które podlegają ochronie prawnej, w przypadku uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej działalności wykonuje Pan czynności w zakresie tworzenia oprogramowania komputerowego, w szczególności ….

Tworzenie przez Pana oprogramowania opiera się na indywidualnych, autorskich pomysłach opracowywanych w odpowiedzi na zgłaszane zapotrzebowanie kontrahenta i obejmuje projektowanie, tworzenie, implementowanie oraz testowanie oprogramowania, a także udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.

Realizuje Pan prace programistyczne z wykorzystaniem zasobów technicznych i sprzętowych. Podstawowym narzędziem pracy jest zestaw komputerowy umożliwiający projektowanie, implementację oraz testowanie oprogramowania. Celem prowadzenia prac, wykorzystuje Pan także posiadaną przez siebie specjalistyczną wiedzę z zakresu oprogramowania (…), projektowania i implementacji architektury systemów informatycznych (…), przetwarzania i transformacji danych oraz projektowania pipeline’ów przetwarzania informacji, integracji systemów (…), testowania i walidacji rozwiązań oraz optymalizacji wydajności, budowy systemów …. Wiedza ta jest stale przez Pana rozwijana w toku realizacji projektów poprzez analizę dokumentacji technicznej, weryfikację różnych podejść projektowych oraz eksperymentowanie z rozwiązaniami technicznymi.

Wykorzystywane przez Pana technologie i narzędzia to:

1.  języki programowania: …;

2.  bazy danych i magazyny danych: ..;

3.  infrastruktura i środowisko uruchomieniowe: ….

4.  biblioteki i narzędzia AI/ML: …;

5.  integracje i bezpieczeństwo aplikacyjne: …;

6.  obszary techniczne realizowanych systemów: …);

7.  narzędzia developerskie: ...

Realizowane dotychczas przez Pana projekty obejmowały m.in.:…

Wytwarzane przez Pana oprogramowanie nigdy nie jest efektem powtarzalnych, rutynowych prac, które wymagają dla osiągnięcia rezultatu jedynie podstawowych umiejętności programistycznych, i których rezultaty da się z góry określić i przewidzieć. Czynności podejmowane w ramach tworzenia oprogramowania zawsze mają charakter twórczy. Tworzone przez Pana oprogramowanie odznacza się oryginalnym oraz autorskim charakterem.

Zgodnie z umową, na podstawie której świadczy Pan usługi, a która to została zawarta z zachowaniem formy wskazanej w art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, transfer Pana autorskich praw majątkowych na kontrahenta następuje na ściśle określonych w umowie polach eksploatacji. Transfer autorskich praw majątkowych do oprogramowania odbywa się automatycznie i nie wymaga od żadnej ze stron składania dodatkowych oświadczeń.

Tworzone oprogramowanie jako utwór, każdorazowo korzysta z ochrony prawnej przewidzianej na podstawie art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Panu jako twórcy zawsze przysługują autorskie prawa osobiste do tworzonego oprogramowania, natomiast autorskie prawa majątkowe przysługują Panu do momentu przeniesienia ich na kontrahenta za wynagrodzeniem przewidzianym umową.

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W opisie sprawy wskazał Pan, że tworzenie oprogramowania przez Pana opiera się na indywidualnych, autorskich pomysłach opracowywanych w odpowiedzi na zgłaszane zapotrzebowanie kontrahenta i obejmuje projektowanie, tworzenie, implementowanie oraz testowanie oprogramowania, a także udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.

Wytwarzane przez Pana oprogramowanie nigdy nie jest efektem powtarzalnych, rutynowych prac, które wymagają dla osiągnięcia rezultatu jedynie podstawowych umiejętności programistycznych, i których rezultaty da się z góry określić i przewidzieć. Czynności podejmowane w ramach tworzenia oprogramowania zawsze mają charakter twórczy. Tworzone przez Pana oprogramowanie odznacza się oryginalnym oraz autorskim charakterem.

Realizowane przez Pana prace w zakresie tworzenia oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii informatycznych tworzone są rozwiązania, które mają sprostać wymogom rynku oraz postępowi technologicznemu. Prowadzone prace nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do oprogramowania. Prace realizowane przez Pana nie są również projektami powtarzalnymi - każda nowa funkcjonalność, nowy projekt wymaga indywidualnego podejścia, w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii.

Prowadzona przez Pana działalność jest działalnością twórczą, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Tworzy Pan oprogramowanie bazując na swych indywidualnych, autorskich pomysłach opracowywanych w odpowiedzi na zgłaszane zapotrzebowanie kontrahenta. Jest Pan odpowiedzialny za dostarczenie konkretnego rozwiązania, wobec czego zobowiązany jest do samodzielnego opracowania i znalezienia odpowiedniego sposobu.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

W przedstawionym opisie sprawy wskazał Pan, że systematyczność Pana działań w zakresie wykonywanych przez Pana czynności polega na ich metodycznym i uporządkowanym charakterze. Proces tworzenia oprogramowania ma charakter iteracyjny, a prace przebiegają według zbliżonego schematu obejmującego: analizę wymagań, projekt architektury, implementację, testy, eksperymenty, walidację oraz wdrożenie. Takie podejście zapewnia spójność procesu wytwórczego, możliwość kontrolowania jakości poszczególnych elementów oprogramowania oraz ich dalszą optymalizację. Praca w ujęciu iteracyjnym polega na tworzeniu harmonogramu zadań określającego ramy czasowe, w których poszczególne etapy są realizowane sekwencyjnie w ramach tworzenia oprogramowania.

Systematycznie rozwija Pan własną wiedzę techniczną poprzez analizę dokumentacji, publikacji branżowych oraz materiałów dotyczących nowych technologii wykorzystywanych w inżynierii oprogramowania i sztucznej inteligencji. Działania te stanowią element Pana codziennej pracy. W toku realizowanych prac znacząco rozwinął Pan swoją wiedzę w zakresie projektowania systemów ... Rozwój ten nie polegał wyłącznie na poznaniu nowych technologii, lecz przede wszystkim na zmianie sposobu projektowania oprogramowania.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana projektów jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że oprogramowanie wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie Pana wiedzy i doświadczenia. Dla jego finalnego kształtu decydujące znaczenie mają przede wszystkim posiadane przez Pana informacje specjalne i wiedza specjalistyczna. W tym celu nieustannie pogłębia Pan swój zasób wiedzy, poprzez szkolenia oraz materiały edukacyjne.

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

·      badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

·      prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazuje Pan we wniosku, realizowane przez Pana prace w zakresie tworzenia oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii informatycznych tworzone są rozwiązania, które mają sprostać wymogom rynku oraz postępowi technologicznemu. Prowadzone prace nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do oprogramowania. Prace realizowane przez Pana nie są również projektami powtarzalnymi - każda nowa funkcjonalność, nowy projekt wymaga indywidualnego podejścia, w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z wniosku i jego uzupełnienia.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana (wykonywane prace) polegająca na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że:

·      tworzy Pan wymienione w opisie programy komputerowe w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·      efektem Pana twórczych prac są każdorazowo odrębne programy komputerowe – utwory podlegające ochronie określonej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

·      przenosi Pan odpłatnie ogół praw autorskich na rzecz kontrahenta na mocy umowy o współpracy w ramach wykonywanych usług, która została zawarta z zachowaniem formy wskazanej w art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

·      prowadzi Pan od stycznia 2026 r. ewidencję, w której na bieżąco wyodrębnia Pan każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, ewidencję prowadzi Pan w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a także kosztów przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:

Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu komputerowego (oprogramowanie) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego (oprogramowania) w ramach wykonywanych usług programowania stanowi/będzie stanowić dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, może Pan/będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za bieżący rok podatkowy, jak i lata następne, o ile zmianie nie ulegnie przedstawiony stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.

Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

·      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

·      wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:

·      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz

·      wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.

Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.

W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania, można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.

Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

·  wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

·  kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

·  dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego, który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem, ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.

Reasumując, wydatki poniesione przez Pana na koszty: transportu oraz wyjazdów służbowych, sprzętu komputerowego i urządzeń mobilnych, oprogramowania i narzędzi programistycznych, usług telekomunikacyjnych, książek branżowych i szkoleń, urządzeń, sprzętów i materiałów biurowych oraz księgowości mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu właściwej proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego .

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.