0113-KDIPT2-3.4011.522.2026.2.PR

Interpretacja indywidualna2026-09-14Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Uznanie wykonywanych czynności jako działalność o charakterze twórczym w zakresie tworzenia programów komputerowych.

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 sierpnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej: „Pracownik” lub „Wnioskodawca”) pozostaje w stosunku pracy z pracodawcą będącym rezydentem podatkowym Republiki Federalnej Niemiec – … (Niemcy), wpisanym do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez … pod numerem … (dalej: „Pracodawca”), prowadzącym działalność gospodarczą na terytorium Niemiec. Pracodawca nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddziału, zakładu ani żadnej innej formy stałej placówki, w związku z czym, nie wykonuje obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

W konsekwencji powyższego, Wnioskodawca działając jako podatnik zobowiązany do samodzielnego rozliczenia należności podatkowych dokonuje miesięcznych wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 44 ust. 1a pkt 1 ustawy o PIT.

Zaliczki wpłacane są w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym uzyskany został dochód, natomiast zaliczka za miesiąc grudzień uiszczana jest przed upływem terminu przewidzianego na złożenie rocznego zeznania podatkowego.

Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”).

Zgodnie z postanowieniami zawartej umowy o pracę, stałym miejscem świadczenia pracy jest siedziba Wnioskodawcy, mieszcząca się przy … . Jednocześnie, z uwagi na specyfikę zajmowanego stanowiska oraz charakter realizowanych projektów, Wnioskodawca wykonuje swoje obowiązki pracownicze również w siedzibach klientów Pracodawcy, stanowiących zmienne miejsca świadczenia pracy w rozumieniu zawartej umowy.

Przedmiotem działalności Pracodawcy jest projektowanie, rozwijanie, instalowanie oraz uruchamianie systemów …, a także systemów zarządzania … (…), w tym, w szczególności, opracowywanie i wdrażanie oprogramowania … . Pracodawca zapewnia kompleksowe wsparcie projektowe obejmujące pełen cykl życia projektu od … do finalnego przekazania systemu klientowi. W celu realizacji wskazanych powyżej prac inżynieryjnych, projektowych oraz wdrożeniowych, a w szczególności opracowywania oprogramowania dla przemysłowych systemów sterowania, Pracodawca zatrudnił Wnioskodawcę na stanowisku Programisty … .

Wnioskodawca wykonuje pracę na stanowisku Programisty … . W ramach powierzonych obowiązków pracowniczych, Wnioskodawca realizuje następujące czynności twórcze, których efektem jest powstawanie utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm.; dalej: „ustawa o PAIPP”):

1)    tworzenie …,

2)    planowanie i projektowanie …,

3)    rozwijanie oraz rozbudowywanie …,

4)    analiza i opis wymagań …,

5)    projektowanie i wykonanie oprogramowania …,

6)    opracowywanie alternatywnych rozwiązań …,

7)    tworzenie …,

8)    identyfikacja i dokumentowanie …,

9)    projektowanie, rozwijanie oraz testowanie …,

10) weryfikacja poprawności działania …,

11) koordynowanie systemu …,

12) integracja tworzonego oprogramowania …,

13) analiza i optymalizacja procesów sterowania,

14) aktualizacja i utrzymanie wytworzonego oprogramowania,

15) wdrażanie oraz testowanie zaimplementowanych rozwiązań i aplikacji.

Opisana powyżej działalność twórcza realizowana jest przez Wnioskodawcę posiadającego odpowiednie kwalifikacje zawodowe oraz udokumentowane doświadczenie praktyczne. Wnioskodawca legitymuje się wykształceniem …, a ponadto posiada doświadczenie w realizacji projektów o charakterze międzynarodowym, w tym projektów wdrożeniowych realizowanych na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki.

W ramach wykonywanych obowiązków Wnioskodawca uczestniczy w realizacji projektów badawczo-rozwojowych z zakresu technologii informatycznych, tworząc nowe rozwiązania technologiczne bądź rozwijając, rozszerzając i dostosowując funkcjonalności istniejącego oprogramowania oraz innych produktów Pracodawcy.

Efektem opisanej powyżej działalności twórczej Wnioskodawcy jest i będzie w przyszłości powstawanie utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, w szczególności w postaci:

1)    …,

2)    …,

3)    …,

4)    …,

5)    …,

6)    …,

7)    … .

Wnioskodawcy, jako twórcy utworów powstałych w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, przysługują osobiste prawa autorskie do stworzonych przez Niego utworów. Majątkowe prawa autorskie do przedmiotowych utworów przenoszone są natomiast na rzecz Pracodawcy, za co, Wnioskodawcy przysługuje wyodrębnione wynagrodzenie z tytułu przeniesienia tych praw zwane dalej: „honorarium autorskim”.

Zgodnie z postanowieniami umowy o pracę, strony potwierdziły, że Pracodawca nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe do utworów będących przejawem twórczej działalności Wnioskodawcy (dalej: „Utwory”). Przeniesienie majątkowych praw autorskich następuje na następujących polach eksploatacji:

a)    w zakresie …,

b)    w zakresie …,

c)    w zakresie …,

d)    wprowadzanie … .

Przeniesienie na Pracodawcę majątkowych praw autorskich do Utworów obejmuje każdorazowo również:

a)    zgodę Wnioskodawcy na wykonywanie przez Pracodawcę autorskich praw zależnych przysługujących mu w stosunku do Utworów, w szczególności prawa do wyrażania zgody na rozporządzanie i korzystanie z opracowań Utworów, takich jak: adaptacje lub modyfikacje, w tym prawa do dokonywania tłumaczeń na języki obce oraz wykorzystywania Utworów w związku z prowadzoną działalnością badawczą, jak również zgodę Wnioskodawcy na udzielanie przez Pracodawcę dalszej zgody na wykonywanie takich praw zależnych przez osoby trzecie,

b)    zgodę Wnioskodawcy na wprowadzanie przez Pracodawcę do Utworów wszelkich zmian i modyfikacji niezbędnych do ich wykorzystania w ramach prowadzonej przez Pracodawcę działalności gospodarczej.

Strony postanowiły ponadto, że w przypadku Utworów przeznaczonych do rozpowszechniania wyłącza się zastosowanie art. 12 ust. 2 ustawy o PAIPP. W celu umożliwienia Pracodawcy przyjęcia Utworu, Wnioskodawca zobowiązany jest do jego dostarczenia niezwłocznie po zakończeniu prac twórczych.

Wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw, o których mowa powyżej, zawarte jest w wynagrodzeniu Wnioskodawcy określonym w umowie o pracę. Strony przyjęły przy tym, że część wynagrodzenia stanowiąca honorarium autorskie odpowiada proporcji czasu pracy twórczej Wnioskodawcy do Jego ogólnego czasu pracy w danym okresie rozliczeniowym.

W celu udokumentowania działalności twórczej Wnioskodawca prowadzi miesięczne Raporty z Realizacji Pracy Twórczej nad Utworami, stanowiące rejestr utworów powstałych w ramach wykonywanych obowiązków pracowniczych. Każdy Raport zawiera szczegółową specyfikację utworów powstałych w danym okresie rozliczeniowym, obejmującą nazwę identyfikacyjną utworu, opis zrealizowanych prac twórczych oraz przedział czasowy ich wykonania. Raporty opatrzone są własnoręcznym podpisem Wnioskodawcy i podlegają weryfikacji oraz przyjęciu przez upoważnionego przedstawiciela Pracodawcy. Integralną część każdego Raportu stanowi kalendarz ewidencji czasu pracy, pozwalający na ustalenie proporcji czasu pracy twórczej do ogólnego czasu pracy Wnioskodawcy w danym miesiącu.

Wysokość honorarium autorskiego należnego Wnioskodawcy za dany okres rozliczeniowy jest każdorazowo powiązana z konkretnymi utworami powstałymi w tym okresie, które zostały zidentyfikowane i opisane w miesięcznym Raporcie z Realizacji Pracy Twórczej. Raport ten stanowi podstawę do ustalenia proporcji czasu pracy twórczej poświęconej na stworzenie poszczególnych utworów w stosunku do ogólnego czasu pracy Wnioskodawcy w danym miesiącu, a tym samym podstawę do wyliczenia należnego honorarium autorskiego. Pracodawca potwierdza przyjęcie każdego z utworów wskazanych w Raporcie poprzez jego akceptację przez upoważnionego przedstawiciela, co stanowi moment przejścia majątkowych praw autorskich na Pracodawcę i jednocześnie moment, z którym powiązana jest wypłata odpowiedniej części honorarium autorskiego.

Wnioskodawca podkreśla, że proporcja czasu pracy twórczej do ogólnego czasu pracy pełni wyłącznie funkcję kalkulacyjną pozwala ustalić wysokość honorarium należnego za dany miesiąc, nie stanowi jednak samodzielnej podstawy jego wypłaty. Honorarium jest każdorazowo powiązane z konkretnymi utworami powstałymi w danym okresie, zidentyfikowanymi i przyjętymi przez Pracodawcę w Raporcie z Realizacji Pracy Twórczej. Stanowi zatem wynagrodzenie za przeniesienie praw do oznaczonych dzieł, nie zaś ryczałt za sam czas poświęcony na pracę twórczą.

Wnioskodawca wskazuje ponadto, że honorarium autorskie nie przysługuje Mu za okresy nieobecności w pracy, w tym w szczególności za czas niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, za okresy urlopu wypoczynkowego, urlopu okolicznościowego ani za jakiekolwiek inne okresy, w których Wnioskodawca faktycznie nie świadczył pracy i nie realizował czynności twórczych skutkujących powstaniem utworów.

W związku z powyższym, Wnioskodawca powziął wątpliwości co do możliwości uwzględniania przy samodzielnym obliczaniu i wpłacaniu miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych 50% kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, z tytułu przeniesienia na Pracodawcę majątkowych praw autorskich do tworzonych Utworów.

Uzupełnienie

Na moje pytanie o treści:

Czy stworzone przez Pana prace (w zakresie „czynności o charakterze twórczym”) były/będą utworami w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), tj.:

a)    zawsze odznaczały się/będą odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

b)    nie były/nie są/nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności szkoleniowych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

c)    nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez pracodawcę?

Odpowiedział Pan:

a)    Tak. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę w zakresie wskazanych we wniosku „czynności o charakterze twórczym” były i będą utworami w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Każdorazowo odznaczały się i będą odznaczały się rzeczywiście oryginalnym i twórczym charakterem oraz prowadziły i będą prowadziły do powstania nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
W ramach obowiązków na stanowisku Programisty …, Wnioskodawca tworzy w szczególności strukturę oprogramowania dla …, projektuje szczegóły implementacji oprogramowania, rozwija i rozbudowuje funkcjonalności aplikacji, projektuje i wykonuje oprogramowanie dla sterowników …, opracowuje alternatywne rozwiązania w zakresie struktur programów sterowania, a także tworzy prototypy wizualizacji procesów przemysłowych i interfejsów użytkownika. Efektem tych prac są m.in. nowe oprogramowanie i nowe moduły funkcjonalne, dokumentacja techniczna i architektury rozwiązań programistycznych, strategie i scenariusze testowe, raporty z testów, instrukcje użytkowania oraz elementy interfejsów użytkownika.

b)    Prace te nie były, nie są i nie będą efektem pracy polegającej wyłącznie na zastosowaniu określonych, wyuczonych umiejętności w sposób prowadzący do z góry określonego i powtarzalnego rezultatu. Powstają one w wyniku indywidualnych procesów myślowych Wnioskodawcy, wymagających kreatywności, specjalistycznej wiedzy inżynierskiej oraz dokonywania indywidualnych wyborów dotyczących sposobu rozwiązania konkretnego problemu projektowego lub programistycznego.
Wnioskodawca projektuje rozwiązania dla prototypowych maszyn przemysłowych, opracowuje alternatywne struktury programów sterowania, rozwija i rozbudowuje funkcjonalności aplikacji oraz tworzy nowe moduły funkcjonalne. Rezultaty jego pracy nie mają zatem charakteru mechanicznego ani odtwórczego i nie są możliwe do z góry jednoznacznego określenia jako powtarzalny efekt zastosowania ustalonego schematu działania.

c)    Nie. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach czynności o charakterze twórczym nie były, nie są i nie będą jedynie techniczną realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Pracodawcę. Mają one charakter twórczy i wymagają od Wnioskodawcy samodzielnego opracowywania rozwiązań, dokonywania indywidualnych wyborów projektowych i programistycznych oraz wykorzystywania własnej wiedzy, doświadczenia i kreatywności. W szczególności Wnioskodawca samodzielnie tworzy strukturę oprogramowania dla … . Ostateczny sposób realizacji danego rozwiązania nie sprowadza się zatem do mechanicznego wykonania szczegółowej instrukcji Pracodawcy.

Na moje pytanie o treści:

Czy tworzone przez Pana prace (w zakresie „czynności o charakterze twórczym”):

a)    były/będą odznaczać się niepowtarzalnością, indywidualnością oraz oryginalnością,

b)    były/będą przejawem indywidualnej, kreatywnej działalności,

c)    były/będą odznaczać się oryginalnym, twórczym charakterem?

Odpowiedział Pan:

a)    Tak. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach czynności o charakterze twórczym były i będą odznaczały się niepowtarzalnością, indywidualnością oraz oryginalnością. Każdy rezultat jest dostosowany do potrzeb konkretnego projektu, systemu lub rozwiązania technologicznego i stanowi efekt indywidualnej działalności intelektualnej Wnioskodawcy.

b)    Tak. Prace te były i będą przejawem indywidualnej i kreatywnej działalności Wnioskodawcy. Ich wykonanie wymaga samodzielnego przeprowadzenia procesów myślowych, wykorzystania specjalistycznej wiedzy i doświadczenia oraz dokonania indywidualnego wyboru rozwiązań odpowiednich dla konkretnego projektu. Nie powstają one w wyniku wykonywania wyłącznie mechanicznych, rutynowych lub odtwórczych czynności.

c)    Tak. Prace te były i będą odznaczały się oryginalnym i twórczym charakterem. Każdy z rezultatów kwalifikowanych przez Wnioskodawcę jako Utwór stanowi efekt jego własnej działalności intelektualnej i wnosi nową wartość w ramach realizowanego projektu. Utwory są każdorazowo identyfikowane i opisywane w miesięcznych Raportach z Realizacji Pracy Twórczej, podlegających weryfikacji oraz przyjęciu przez upoważnionego przedstawiciela Pracodawcy.

Na moje pytanie o treści:

Czy kwota honorarium była/będzie wyznacznikiem rzeczywistej wartości utworu, rzeczywiście wykonanej pracy o charakterze twórczym, wartości rynkowej przekazanego prawa autorskiego, czy też zostanie ustalona w inny sposób – jaki?

Odpowiedział Pan:

Tak. Kwota honorarium autorskiego ma i będzie miała charakter rynkowy oraz odzwierciedla i będzie odzwierciedlała rzeczywistą wartość pracy o charakterze twórczym wykonanej przez Wnioskodawcę oraz wartość ekonomiczną autorskich praw majątkowych przenoszonych na Pracodawcę do konkretnych Utworów.

Zgodnie z postanowieniami umowy o pracę strony przyjęły mechanizm ustalania jego wysokości oparty na proporcji czasu pracy twórczej Wnioskodawcy do jego ogólnego czasu pracy w danym okresie rozliczeniowym. Mechanizm ten ma charakter kalkulacyjny i pozwala na ustalenie wysokości wynagrodzenia przypadającego na rzeczywiście wykonaną pracę twórczą i przeniesienie praw autorskich. W celu udokumentowania działalności twórczej Wnioskodawca prowadzi miesięczne Raporty z Realizacji Pracy Twórczej nad Utworami. Każdy Raport zawiera szczegółową specyfikację Utworów powstałych w danym okresie rozliczeniowym, obejmującą nazwę identyfikacyjną Utworu, opis zrealizowanych prac twórczych oraz przedział czasowy ich wykonania. Integralną część Raportu stanowi kalendarz ewidencji czasu pracy, pozwalający na ustalenie proporcji czasu pracy twórczej do ogólnego czasu pracy Wnioskodawcy w danym miesiącu.

Wysokość honorarium jest każdorazowo powiązana z konkretnymi Utworami powstałymi w danym okresie, zidentyfikowanymi i opisanymi w Raporcie, a następnie przyjętymi przez Pracodawcę poprzez akceptację Raportu przez upoważnionego przedstawiciela. Proporcja czasu pracy twórczej do ogólnego czasu pracy pełni zatem wyłącznie funkcję kalkulacyjną i nie stanowi samodzielnej podstawy wypłaty honorarium. Honorarium nie jest ryczałtem należnym za sam czas poświęcony na pracę twórczą, lecz wynagrodzeniem za przeniesienie praw do konkretnie oznaczonych i przyjętych przez Pracodawcę Utworów. Przyjęty przez strony sposób ustalania honorarium odpowiada rzeczywistemu zakresowi pracy twórczej oraz ma charakter rynkowy z perspektywy wartości ekonomicznej przenoszonych praw autorskich.

Na moje pytanie o treści:

Czy pracodawca wystawi Panu zaświadczenie o przychodach z tytułu przeniesienia praw autorskich ze wskazaniem podstawy do naliczenia 50% kosztów uzyskania przychodów w zeznaniu rocznym?

Odpowiedział Pan:

Wnioskodawca wystąpi do Pracodawcy o wystawienie zaświadczenia o przychodach z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do Utworów, ze wskazaniem kwoty stanowiącej podstawę do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów w zeznaniu rocznym.

Wnioskodawca nie przewiduje przeszkód w uzyskaniu takiego zaświadczenia i zakłada, że Pracodawca wystawi je na Jego wniosek.

Niezależnie od powyższego, wysokość przychodów uzyskanych przez Wnioskodawcę z tytułu przeniesienia praw autorskich, stanowiących podstawę do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, będzie wynikała z prowadzonej dokumentacji, w szczególności z miesięcznych Raportów z Realizacji Pracy Twórczej wraz z kalendarzem ewidencji czasu pracy. Raporty identyfikują konkretne Utwory powstałe w danym okresie rozliczeniowym, dokumentują zakres wykonanej pracy twórczej oraz pozwalają ustalić proporcję czasu pracy twórczej do ogólnego czasu pracy Wnioskodawcy, stanowiącą podstawę kalkulacji należnego honorarium autorskiego. Raporty są ponadto weryfikowane i przyjmowane przez upoważnionego przedstawiciela Pracodawcy. Tym samym, Wnioskodawca będzie dysponował zarówno dokumentacją pozwalającą na ustalenie wysokości przychodów z tytułu przeniesienia praw autorskich i podstawy zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, jak również zaświadczeniem Pracodawcy, o którego wystawienie wnioskuje.

Pytanie

Czy część wynagrodzenia wypłacanego Wnioskodawcy przez Pracodawcę, stanowiąca wyodrębnione honorarium autorskie z tytułu przeniesienia na Pracodawcę autorskich praw majątkowych do Utworów powstających w ramach stosunku pracy, stanowi przychód z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub rozporządzania tymi prawami, o którym mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, uzyskiwany z działalności twórczej w zakresie programów komputerowych, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, a w konsekwencji czy Wnioskodawca, samodzielnie obliczając i wpłacając miesięczne zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 44 ust. 1a pkt 1 ustawy o PIT, jest uprawniony do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu do tej części wynagrodzenia?

Przedmiotem tego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytanie w części dotyczącej działalności twórczej w zakresie programów komputerowych. Natomiast wniosek w części dotyczącej możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów podlega odrębnemu rozstrzygnięciu.

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, część wynagrodzenia wypłacanego przez Pracodawcę, stanowiąca wyodrębnione honorarium autorskie z tytułu przeniesienia na Pracodawcę autorskich praw majątkowych do Utworów powstających w ramach stosunku pracy, stanowi przychód z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub rozporządzania tymi prawami, o którym mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, uzyskiwany z działalności twórczej w zakresie programów komputerowych, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, a w konsekwencji Wnioskodawca samodzielnie obliczając i wpłacając miesięczne zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 44 ust. 1a pkt 1 ustawy o PIT jest uprawniony do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu do tej części wynagrodzenia.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tejże ustawy.

Szczególną regulację w powyższym zakresie stanowi art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, zgodnie z którym koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b. Koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o PIT, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Jednocześnie, stosownie do art. 22 ust. 9a ustawy o PIT, łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 13 ustawy o PIT, nie mogą przekroczyć w danym roku podatkowym kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT.

Stosownie do art. 22 ust. 9b ustawy o PIT, przepis art. 22 ust. 9 pkt 3 stosuje się wyłącznie do przychodów uzyskiwanych z tytułu działalności wymienionej enumeratywnie w tym przepisie, w tym m.in.:

1.    działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;

2.    działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;

3.    produkcji audialnej i audiowizualnej;

4.    działalności publicystycznej;

5.    działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;

6.    działalności konserwatorskiej;

7.    prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;

8.    działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo  -dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.

Analizując powyższe przepisy w kontekście niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Wnioskodawca stwierdza, że jednym z koniecznych warunków zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów jest tworzenie przez podatnika utworów w rozumieniu ustawy o PAIPP, powstających w wyniku podejmowanej w ramach stosunku pracy działalności twórczej w zakresie programów komputerowych.

Wnioskodawca wskazuje, że kwestie dotyczące przenoszenia autorskich praw majątkowych do Utworów na Pracodawcę, w tym w szczególności zasady określania i wyodrębniania honorarium autorskiego, zostały uregulowane w umowie o pracę w sposób zgodny z wymogami wynikającymi z interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 15 września 2020 r. (znak DD3.8201.1.2018).

Zagadnienie będące przedmiotem niniejszego wniosku dotyczy natomiast ustalenia, czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach obowiązków pracowniczych opisanych w stanie faktycznym stanowią działalność twórczą w zakresie programów komputerowych w rozumieniu art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT. Problematyka ta nie została bowiem w sposób wyczerpujący rozstrzygnięta we wskazanej powyżej interpretacji ogólnej.

Ustawa o PIT nie definiuje pojęć „działalność twórcza” ani „program komputerowy”, w związku z czym zgodnie z zasadami wykładni przepisów prawa podatkowego należy odwołać się do językowego rozumienia tych pojęć.

Zgodnie z definicją słownikową PWN pojęcie „działalność” oznacza „zespół działań podejmowanych w jakimś celu” lub „funkcjonowanie czegoś” lub „oddziaływanie na coś”, natomiast przymiotnik „twórczy” definiowany jest jako „mający na celu tworzenie; będący wynikiem tworzenia” lub „dotyczący twórców”.

Szersze wyjaśnienie pojęcia „działalności twórczej” zawierają Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP BOX (dalej: „Objaśnienia”).

Zgodnie z Objaśnieniami działalność twórcza to działalność, której rezultat powinien:

·         być odpowiednio ustalony, tj. uzewnętrzniony w dowolnej formie, z możliwością wyodrębnienia, gdy stanowi część większej całości o charakterze zbiorowym, mieć charakter indywidualny tj. nie może być wynikiem wyłącznie mechanicznych działań, lecz określonych procesów myślowych wymagających od twórcy kreatywności;

·         mieć charakter oryginalny, tj. wnosić obiektywnie nową wartość, stanowiąc nowy wytwór intelektu, przy czym oryginalność ocenia się wstecznie, a rezultat nie jest twórczy, jeżeli istnieje identyczne, uprzednio stworzone dzieło.

W odniesieniu do pojęcia „programu komputerowego”, zgodnie z definicją słownikową, oprogramowanie należy rozumieć jako całość informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów.

Wskazówki w tym zakresie zawierają również Objaśnienia, na podstawie których można stwierdzić, że: program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu, przy czym zbiór tych instrukcji może być wyrażony znakiem językowym, symbolami matematycznymi lub znakami graficznymi, komponentami programu komputerowego są między innymi sekwencje instrukcji wykonywanych komputerowo, specyfikacje, moduły, obiekty, procedury, funkcje, pliki z kodem źródłowym lub pliki wykonywalne.

Pojęcie „programu komputerowego” należy interpretować szeroko, obejmując w szczególności interfejs, gdy spełnia on warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym.

Holistycznie i funkcjonalnie program komputerowy obejmuje zatem jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.

Odnosząc się do regulacji prawa wspólnotowego, zgodnie z motywem 7 preambuły do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych, pojęcie „programu komputerowego” obejmuje programy w jakiejkolwiek formie, a także przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego, o ile ich charakter pozwala programowi komputerowemu na korzystanie z nich na późniejszym etapie.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

W myśl art. 74 ust. 1 ustawy o PAIPP, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, zaś ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. W szczególności praca polegająca na tworzeniu i projektowaniu programów komputerowych jest pracą twórczą w rozumieniu prawa autorskiego, a programy komputerowe stanowią utwory.

Użyty w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT zwrot „działalność twórcza w zakresie programów komputerowych” odnosi się zatem do ogółu działań, które posiadają cechę nowości i są podejmowane w celu tworzenia programów komputerowych. Co istotne, sformułowanie to należy interpretować szeroko, obejmuje ono korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z działaniami podejmowanymi w celu stworzenia programów komputerowych, a nie wyłącznie do samego kodu źródłowego.

W odniesieniu do kwalifikacji oprogramowania tworzonego przez Wnioskodawcę jako programu komputerowego w rozumieniu art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca wskazuje, że oprogramowanie dla przemysłowych sterowników … stanowi program komputerowy w pełnym tego słowa znaczeniu. Sterownik … jest urządzeniem wyposażonym w procesor wykonujący sekwencje instrukcji zapisanych w kodzie źródłowym, realizowanych w celu osiągnięcia określonego rezultatu technicznego, tj. sterowania procesami przemysłowymi. Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest zatem zestawem instrukcji przeznaczonych do wykonywania przez urządzenie obliczeniowe czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu, co wpisuje się wprost w definicję programu komputerowego.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że Wnioskodawca wykonując obowiązki pracownicze na stanowisku Programisty … realizuje działalność twórczą w zakresie programów komputerowych w rozumieniu art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT. Efektem pracy Wnioskodawcy jest bowiem powstawanie oryginalnych, indywidualnych utworów, w szczególności oprogramowania dla …, które spełniają wszystkie przesłanki uznania ich za przedmiot ochrony prawnoautorskiej w rozumieniu art. 1 ust. 1 oraz art. 74 ustawy o PAIPP.

Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania przez … określonych czynności w celu osiągnięcia założonego rezultatu technicznego, co wpisuje się wprost w przytoczoną powyżej definicję programu komputerowego. Wyniki pracy Wnioskodawcy obejmujące zarówno kod źródłowy oprogramowania …, jak i dokumentację techniczną, architekturę rozwiązań, strategie testowe oraz elementy interfejsu użytkownika stanowią funkcjonalne części składowe programów komputerowych w rozumieniu Objaśnień Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r.

Jednocześnie działalność twórcza Wnioskodawcy spełnia wszystkie przesłanki twórczości wskazane w Objaśnieniach. Tworzone przez Wnioskodawcę utwory są każdorazowo uzewnętrzniane i możliwe do wyodrębnienia, co potwierdza prowadzony przez Wnioskodawcę miesięczny rejestr utworów w postaci Raportów z Realizacji Pracy Twórczej. Powstają one w wyniku indywidualnych procesów myślowych Wnioskodawcy, wymagających kreatywności i specjalistycznej wiedzy inżynierskiej, nie zaś w wyniku mechanicznych, odtwórczych działań. Wreszcie, każdy z tworzonych utworów wnosi obiektywnie nową wartość Wnioskodawca projektuje i wdraża oryginalne rozwiązania dla …, opracowuje alternatywne struktury programów sterowania oraz tworzy nowe moduły funkcjonalne w ramach realizowanych projektów.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach stosunku pracy stanowią działalność twórczą w zakresie programów komputerowych w rozumieniu art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, a powstające w ich wyniku utwory podlegają ochronie prawnoautorskiej na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.

Wnioskodawca wskazuje, że uprawnienie do stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, nie jest zastrzeżone wyłącznie dla sytuacji, w której zaliczki na podatek dochodowy obliczane są przez płatnika.

Zgodnie z art. 44 ust. 3a ustawy o PIT, podatnicy uzyskujący dochody bez pośrednictwa płatników ze stosunku pracy z zagranicy są obowiązani obliczać i wpłacać zaliczki na zasadach określonych w art. 44 ust. 3, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali podatkowej.

Przy obliczaniu dochodu stanowiącego podstawę zaliczki uwzględnia się koszty uzyskania przychodów w wysokości wynikającej z przepisów art. 22 ustawy o PIT bez jakiegokolwiek ograniczenia co do rodzaju tych kosztów.

Oznacza to, że odesłanie do art. 22 obejmuje również ust. 9 pkt 3 tego przepisu, a zatem podatnik samodzielnie obliczający zaliczki ma prawo uwzględnić 50% koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania z praw autorskich lub rozporządzania tymi prawami na tych samych zasadach, na jakich mógłby je zastosować płatnik. Odmienne rozumienie prowadziłoby do nieuzasadnionego różnicowania sytuacji podatników wyłącznie ze względu na okoliczność, czy ich pracodawca posiada siedzibę w Polsce i wykonuje obowiązki płatnika, czy też nie.

Biorąc pod uwagę całokształt przedstawionych powyżej okoliczności faktycznych oraz prawnych, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jest uprawniony do uwzględniania 50% kosztów uzyskania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Natomiast w świetle art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

W myśl art. 12 ust. 4 cytowanej ustawy:

Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy

Koszty uzyskania przychodów

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 22 ust. 9 pkt 3 tejże ustawy:

Koszty uzyskania niektórych przychodów określa się: z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Stosownie do art. 22 ust. 9b cytowanej ustawy:

Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:

1)    działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;

2)    działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;

3)    produkcji audialnej i audiowizualnej;

4)    działalności publicystycznej;

5)    działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;

6)    działalności konserwatorskiej;

7)    prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1062 oraz z 2022 r. poz. 655), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;

8)    działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.

Pojęcie twórczości

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy, takich jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”, natomiast ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.):

Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Jak stanowi art. 1 ust. 2 ww. ustawy:

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1)    wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);

2)    plastyczne;

3)    fotograficzne;

4)    lutnicze;

5)    wzornictwa przemysłowego;

6)    architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;

7)    muzyczne i słowno-muzyczne;

8)    sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;

9)    audiowizualne (w tym filmowe).

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że przymiotnik „twórczy”, który poprzedza wymieniane przez ustawodawcę w art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rodzaje działalności można zdefiniować jako mający na celu tworzenie; będący wynikiem tworzenia, a jako jego synonimy Słownik Języka Polskiego PWN wymienia m.in. przymiotniki: konstruktywny, kreatywny, kreacyjny. Nie ulega zatem wątpliwości, że objęte przedmiotowym przepisem efekty takiej działalności musi cechować kreatywność, unikalność czy osobiste ujęcie przez ich twórców.

W rozumieniu prawa autorskiego, jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności, który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo zbliżony rezultat.

W myśl art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.

Stosownie do art. 74 ust. 2 omawianej ustawy:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Jak stanowi art. 74 ust. 3 ww. ustawy:

Prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy, o ile umowa nie stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 74 ust. 4 cytowanej ustawy:

Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do:

1)    trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te wymagają zgody uprawnionego;

2)    tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała;

3)    rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego kopii.

Ustawodawca wyszczególniając przykładowe kategorie utworów posłużył się porządkującym kryterium przedmiotu twórczości i użytych w niej środków wyrazu. Oznacza to, że niektóre dzieła chronione mogą być przyporządkowane do więcej niż jednego przedziału klasyfikacyjnego. Utwory wyrażone w sposób określony w art. 1 ust. 2 pkt 1 omawianej ustawy stanowią niejednorodną grupę utworów będących przedmiotem prawa autorskiego. Grupa ta została wyodrębniona ze względu na stosowane przez twórcę techniczne środki wyrazu, czyli utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. W grupie tej wyodrębniono podkategorie według przedmiotu twórczości, czyli literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe.

Działalność twórcza

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „działalność twórcza”, wobec tego należy odwołać się do słownikowego znaczenia tego pojęcia.

I tak, zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (wydanie internetowe), „działalność” oznacza:

1)    „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”,

2)    „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”.

Natomiast „twórczy” oznacza:

1)    „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”,

2)    „dotyczący twórców”.

Rozumienie pojęcia „działalności twórczej w zakresie programów komputerowych”

Użyty w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „działalność twórcza w zakresie programów komputerowych” oznacza, że analizowany zwrot odnosi się do ogółu działań, w ramach których mieszczą się czynności, które:

·         mają charakter twórczy (posiadają cechę nowości),

·         są podejmowane w celu stworzenia programów komputerowych,

·         w ich efekcie powstają utwory, których prawa są przenoszone.

Tym samym w świetle art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „działalność twórczą w zakresie programów komputerowych” należy rozumieć jako korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z ogółem działań podejmowanych przez pracowników w celu tworzenia programów komputerowych.

Przesłanki wynikające z art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wypełniają więc również utwory powstałe w procesie tworzenia programu komputerowego, które stanowią podstawę wytworzenia programu komputerowego, są niezbędne do jego wykonania i powstają w związku z tworzeniem takiego programu.

Mając na uwadze powyższe przepisy, stwierdzam, że w świetle art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, „działalność twórczą w zakresie programów komputerowych” należy rozumieć jako korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z ogółem działań podejmowanych przez Pana w celu tworzenia programów komputerowych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przedmiotem tego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytanie w części dotyczącej działalności twórczej w zakresie programów komputerowych. Natomiast wniosek w części dotyczącej możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów podlega odrębnemu rozstrzygnięciu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.