0113-KDIPT2-3.4011.510.2026.2.KKA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca pozostaje obecnie wspólnikiem spółki jawnej działającej pod firmą X Spółka Jawna z siedzibą w miejscowości…., dalej określanej także jako „Spółka”.

Wnioskodawca posiada rezydencję podatkową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce opodatkowaniu od całości osiąganych przez siebie dochodów.

Spółka, której wspólnikiem jest Wnioskodawca, działa w formie spółki jawnej, w związku z czym przychody oraz koszty podatkowe Spółki są rozpoznawane bezpośrednio na poziomie jej wspólników, proporcjonalnie do posiadanego przez nich udziału w zysku.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie …...

W ramach tej działalności wykorzystuje nieruchomości położone w miejscowości …. na terenie Gminy X , obejmujące działki ewidencyjne nr 1, 2 oraz 3 , objęte księgą wieczystą nr …(dalej łącznie określane jako „Nieruchomości”). Cywilistycznym właścicielem gruntów oraz posadowionych na nich budynków i budowli, jako części składowych gruntu, pozostaje Gmina X .

Nieruchomości wykorzystywane przez Spółkę mają wieloletnią i złożoną historię prawną oraz gospodarczą.

Na terenie ww. Nieruchomości znajdują się zabudowania i inne naniesienia związane z działalnością w zakresie …. Część tych obiektów ma charakter historyczny (noszą one oznaczenia 1938 r), i stały się one własnością Gminy X w ramach zmian ustrojowych jako część składowa gruntu. Część zabudowań została wzniesiona lub sfinansowana przez Gminną Spółdzielnię „S ” w X, dalej jako „Spółdzielnia” lub „GS”, natomiast część nakładów, w tym także zabudowań – dotycząca także budynków i budowli Gminy X oraz GS - została dokonana już przez Spółkę w okresie korzystania przez nią z Nieruchomości na podstawie umowy dzierżawy, tj. od lat 90-tych XX w.

Poniżej opis stanu zabudowy poszczególnych działek, z uwzględnieniem nakładów poczynionych przez inne podmioty niż formalny właściciel gruntu, tj. Gmina X .

Działka ewidencyjna nr 1 o powierzchni 0,7200 ha stanowi działkę zabudowaną obiektami wykorzystywanymi na potrzeby działalności w zakresie ….

Na działce nr 1 znajdują się budynki …., w tym budynek …oznaczony datą 1938 r., a także inne obiekty, tj. budynek …..

Obiekty te, jako trwale związane z gruntem, stanowią jego części składowe w rozumieniu prawa cywilnego i niezależnie od tego, że w odniesieniu do części z nich brak jest pełnej dokumentacji pozwalającej na ustalenie podmiotu, który pierwotnie sfinansował ich budowę oraz dokładnej daty ich powstania – pozostają formalnie własnością Gminy X.

Jednakże wskazane powyżej budynki i budowle na gruncie Gminy X zostały sfinansowane ze środków różnych podmiotów.

Do samej Gminy X można przypisać następujące budynki i budowle wybudowane około 1938 r., takie jak budynek ….

Z kolei w okresie użytkowania tej działki przez Gminną Spółdzielnię „S ” na przedmiotowej nieruchomości powstały dodatkowe zabudowania wzniesione przez Spółdzielnię, a następnie przebudowywane, rozbudowywane i szeroko modernizowane przez Spółkę w szczególności: (...).

Jak wynika z powyższego opisu, inwestycje te były realizowane przede wszystkim w latach 60 i 70 XX w., w tym na podstawie projektów z dnia 11 marca 1964 r., sporządzonych przez …., a także na podstawie projektu sporządzonego w lipcu 1972 r. przez ….. Projekt podstawowy został zatwierdzony decyzją z dnia 17 lipca 1974 r., znak …., wydaną przez …. Wydział Budownictwa, Urbanistyki i Architektury w ….

Dalej po oddaniu Nieruchomości w dzierżawę Spółce przez GS (o czym będzie jeszcze mowa poniżej), również Spółka od lat 90-tych XX wieku - przez okres około 30 lat do chwili obecnej - ponosiła na działce nr 1, 2oraz 3 własne nakłady inwestycyjne (wzniesienia budynków, modernizacje, przebudowy, rozbudowy, nadbudowy istniejących budynków, organizacja przyłącza i instalacji gazowej, modernizacja instalacji wod.-kan.) o bardzo istotnej wartości.

Do nakładów tych należą w szczególności:

·      wybudowanie wiaty stalowej pełniącej …., wybudowanej w 2006 r. na podstawie zgłoszenia nr … z dnia 30 czerwca 2006 r., dokonanego do Starostwa Powiatowego w …, Filia w …, Wydział Architektury, Budownictwa, Inwestycji i Remontów;

·      wybudowanie …., której realizacja nastąpiła w 2001 r., nakłady dotyczące … na podstawie decyzji nr …. z dnia 30 listopada 2000 r., wydanej przez Burmistrza Gminy X o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;

·      nakłady na przyłącza i instalacje elektryczne, wodociągowe, kanalizacyjne i gazowe (w tym budowa nowego przyłącza i instalacji gazowej);

·      wykonanie nowego ogrodzenia oraz pozostałej infrastruktury technicznej związanej z funkcjonowaniem zakładu;

·      nakłady na budynek …;

·      modernizacja nawierzchni na dz. numer 1;

·      przebudowa magazynów na odpady;

·      adaptacja budynku …;

·      modernizacja …;

·      modernizacja budynku wiaty myjni (w szczególności: wymiana bramy wjazdowej myjni, wymiana, posadzki, oraz wymiana elewacji na płyty warstwowe.

Zaznaczyć należy, że wydatki inwestycyjne, czy remontowe sfinansowane ze środków Spółki dotyczyły nie tylko budynków i budowli wzniesionych bezpośrednio przez Spółkę, lecz także obejmowały budynki przypisane w opisie powyżej stricte do Gminy X , jak i budynki, czy budowle wzniesione w przeszłości przez Spółdzielnię. Gdyby nie ww. wydatki (inwestycyjne, remontowe) ponoszone przez Spółkę przez ostatnie ok. 30 lat, zarówno na zabudowania przypisane do Gminy X , jak i do Spółdzielni ww. budynki czy budowle, ze względu na upływ czasu oraz naturalne zniszczenie nie nadawałyby się do użytku zmieniając się w ruinę.

Kolejna działka ewidencyjna nr 2 o powierzchni 0,2800 ha stanowi działkę zabudowaną budynkiem oczyszczalni ścieków, która została wybudowana przez Spółdzielnię. Budynek ten nigdy nie został ukończony, nie został oddany do użytkowania ani faktycznie uruchomiony. W odniesieniu do tego obiektu nigdy nie doszło do całkowitego zakończenia inwestycji, ani do końcowego odbioru. W chwili obecnej budynek oczyszczalni grozi zawaleniem i znajduje się w stanie do rozbiórki, skutkiem czego docelowo Spółka będzie musiała ponieść istotne wydatki na usunięcie ww. zabudowań.

Na działce numer 2 Spółka wykonała bramę i modernizację ogrodzenia.

Natomiast, działka ewidencyjna nr 3 o powierzchni 0,0273 ha jest działką niezabudowaną, ogrodzoną, przyległą do działki nr 1. Działka ta jest zagospodarowana funkcjonalnie wraz z pozostałymi Nieruchomościami wykorzystywanymi na potrzeby działalności w zakresie …, w szczególności znajduje się na niej metalowe ogrodzenie z bramą, nawierzchnia wysypana ozdobnym kamieniem ok. 55 m2 oraz nawierzchnia wybetonowana ok. 44 m2. Na działce tej nie znajdują się budynki, ani budowle porównywalne z zabudową działki nr 1. Na działce numer 3 Spółka wykonała modernizację ogrodzenia.

Podsumowując, budynki, budowle, czy inne typu naniesienia na działkach tworzących Nieruchomość stanowią wprawdzie jako części składowe własność właściciela gruntu, tj. Gminy X , lecz w przeważającym zakresie zostały sfinansowane i zbudowane przez podmioty inne niż Gmina X , tj. przez Spółdzielnię i Spółkę.

Sumarycznie, uwzględniając także koszt nabycia przez Spółkę nakładów przysługujących Spółdzielni wobec Gminy X (o czym będzie mowa poniżej), wartość inwestycji Spółki w Nieruchomości znacznie przewyższa wartość gruntów Gminy X .

Poniżej opisano podstawy korzystania z Nieruchomości zarówno przez Spółdzielnię, jak i przez Spółkę.

Stosownie do przepisów obowiązujących w latach 80. XX wieku oraz treści decyzji Urzędu Miasta i Gminy w X z dnia 31 grudnia 1988 r., …., wydanej w oparciu o art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1, art. 44, art. 45, art. 47 i art. 101 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 września 1985 r. w sprawie zasad i trybu ustalania opłat z tytułu użytkowania wieczystego, zarządu i użytkowania gruntów, działka nr 1, wcześniej już użytkowana przez Spółdzielnię, została oddana Spółdzielni w użytkowanie.

Następnie, decyzją Urzędu Miasta i Gminy w X z dnia 6 listopada 1989 r., znak …, wydaną na podstawie art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1, art. 44, art. 45 ust. 1, art. 46 ust. 3, art. 47 ust. 1 oraz art. 87 ust. 4 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 września 1985 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu oddania w zarząd oraz użytkowanie nieruchomości państwowych, przekazywania tych nieruchomości między państwowymi jednostkami organizacyjnymi i dokonywania rozliczeń z tego tytułu, a także rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 września 1985 r. w sprawie zasad i trybu ustalania opłat z tytułu użytkowania wieczystego, zarządu i użytkowania gruntów, oddano Spółdzielni w użytkowanie budynki znajdujące się na działce nr 1, a także działki nr 2 oraz 3 .

Stosownie do powyższych ostatecznych decyzji oraz protokołu zdawczo-odbiorczego z przekazania terenu z dnia 10 sierpnia 1990 r., działki oznaczone numerami 1, 2 oraz 3 zostały przejęte na czas nieoznaczony w użytkowanie Gminnej Spółdzielni „S ” w X. Prawo użytkowania zostało ujawnione w dziale III księgi wieczystej nr …..

Nieruchomości nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste. Nieruchomości te zostały oddane Spółdzielni w użytkowanie, stosownie do decyzji administracyjnych wydanych w oparciu o regulacje już nieobowiązującej ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości w związku ze wskazanymi w treści tych decyzji obowiązującymi na dzień wydania tych decyzji aktami wykonawczymi.

Z kolei od 1993 r. Nieruchomości są przedmiotem umowy dzierżawy zawartej na cele prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie przetwórstwa mięsnego. Aneks do umowy dzierżawy z dnia 14 września 1993 r. dotyczący Nieruchomości został zawarty przez Spółkę jako dzierżawcę z Gminną Spółdzielnią jako wydzierżawiającym w dniu 26 marca 2001r., na mocy którego Spółka wstąpiła w prawa i obowiązku dotychczasowego dzierżawcy i ta dzierżawa trwa, do dnia dzisiejszego, dalej jako „Umowa Dzierżawy”.

Na podstawie Umowy Dzierżawy Spółdzielnia oddała Spółce do używania i pobierania pożytków posiadane przez siebie w użytkowaniu działki nr 1, 2oraz 3 . Uprawnienie Spółdzielni do oddania tych działek w dzierżawę wynikało z przysługującego jej prawa użytkowania Nieruchomości, ujawnionego w księdze wieczystej nr ….. Umowa została zawarta na czas nieokreślony. Aktualnie Spółdzielnia pobiera od Spółki miesięczny czynsz dzierżawny, do którego doliczany jest podatek VAT według stawki 23%.

Przedmiotem Umowy Dzierżawy jest również działka nr …, której użytkownikiem wieczystym jest Spółdzielnia. Planowane jest także dokonanie w przyszłości przez Spółdzielnię sprzedaży prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości na rzecz Spółki, przy czym działka nr … nie jest objęta planowaną sprzedażą przez Gminę X na rzecz Spółki w ramach transakcji dotyczącej działek nr 1, 2 i 3 .

W konsekwencji Spółka jest obecnie dzierżawcą Nieruchomości obejmujących działki nr 1, 2 oraz 3 zarówno w zakresie samych gruntów, jak i budynków oraz budowli posadowionych na tych działkach, w zakresie, w jakim nie zostały one wzniesione przez Spółkę. Spółka korzysta z Nieruchomości jako posiadacz zależny i wykorzystuje je dla celów prowadzonej działalności gospodarczej. Nie dojdzie do rozliczenia nakładów Spółki przez Spółdzielnię w związku z Umową Dzierżawy.

Obecnie planowane jest uregulowanie wyżej opisanego stanu faktycznego poprzez wykorzystanie szczególnej instytucji z art. 231 Kodeksu cywilnego (dalej „K.c.”). Przepis ten daje możliwość nabycia przez podmiot, który wzniósł na cudzym gruncie budynki, czy budowle o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki, prawa własności samego gruntu.

Dla realizacji podanego powyżej celu i całościowego rozwiązania problemu własnościowego oraz w zakresie rozliczenia nakładów na Nieruchomości planowana jest transakcja obejmująca dwa powiązane ze sobą elementy.

Pierwszym elementem będzie zawarcie umowy sprzedaży, na podstawie której Gmina X sprzeda Spółce Nieruchomości położone w miejscowości ..., objęte księgą wieczystą nr …, tj. działki nr 1, 2 oraz 3 . Sprzedaż ma nastąpić w trybie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, dalej jako „Ustawa GN”.

Z cywilnoprawnego punktu widzenia przedmiotem sprzedaży będą działki nr 1, 2 oraz 3 wraz z budynkami i budowlami stanowiącymi części składowe gruntu.

Ze względu na podstawę nabycia, tj. art. 231 K.c.) Gmina X uzyska od Spółki wynagrodzenie odpowiadające wartości rynkowej nabywanego gruntu, tj. działek nr 1, 2 i 3 .

Drugim elementem planowanej transakcji będzie nabycie przez Spółkę od Spółdzielni wszelkich przysługujących Spółdzielni wobec Gminy X praw i roszczeń o charakterze majątkowym związanych z Nieruchomościami, wynikających z nakładów poniesionych przez Spółdzielnię na cudzym gruncie, tj. na gruncie należącym do Gminy X . Przedmiotem zbycia przez Spółdzielnię będą zatem prawa majątkowe w postaci roszczeń wobec Gminy X dotyczących nakładów poniesionych na Nieruchomości stanowiące przedmiot użytkowania, obejmujące działki nr 1, 2 oraz 3 .

W skład tych nakładów wchodzą w szczególności nakłady remontowe, modernizacyjne oraz inwestycyjne, w tym nakłady, w wyniku których Spółdzielnia wzniosła na działce nr 1 nowe obiekty, takie jak m.in.: budynek wiaty myjni, budynki 2 …, ogrodzenie obiektu, …, … oraz …, ….. Umowa ta będzie umową odpłatną, zawartą za wynagrodzeniem rynkowym ustalonym przez strony, uwzględniającym obecną wartość poniesionych nakładów. W celu przeprowadzenia tej części transakcji planowane jest zawarcie pomiędzy Spółką, a Spółdzielnią przedwstępnej umowy cesji roszczeń, a następnie dopiero umowy przyrzeczonej. W tym zakresie Spółka otrzymała interpretację indywidualną z dnia 5 czerwca 2026 r. (sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.289.2026.2.MSU), wskazującą na prawidłowe stanowisko Spółki.

Jednocześnie dokumentacja transakcyjna będzie regulowała kwestie związane z wygaśnięciem prawa użytkowania przysługującego Spółdzielni do Nieruchomości. W zależności od decyzji Gminy, Spółdzielnia zobowiąże się do niekwestionowania decyzji administracyjnej prowadzącej do wygaśnięcia prawa użytkowania przez Spółdzielnię działek nr 1, 2 oraz 3 . Spółdzielnia zobowiąże się także do współdziałania ze Spółką oraz Gminą w celu wykreślenia prawa użytkowania z księgi wieczystej, a także udzieli Spółce stosownego upoważnienia do podejmowania czynności niezbędnych w tym zakresie.

Samo zawarcie umowy cesji pomiędzy Spółdzielnią, a Spółką nie będzie, do dnia zawarcia umowy sprzedaży Nieruchomości przez Gminę X na rzecz Spółki, skutkowało rozwiązaniem stosunku prawnego użytkowania istniejącego pomiędzy Gminą X a Spółdzielnią ani wygaśnięciem lub rozwiązaniem Umowy Dzierżawy zawartej pomiędzy Spółdzielnią a Spółką.

Oznacza to, że na moment zawarcia umowy nabycia Nieruchomości od Gminy X Spółka będzie nadal dzierżawiła Nieruchomości od Spółdzielni na dotychczasowych warunkach, natomiast Spółdzielnia będzie pozostawała użytkownikiem Nieruchomości na podstawie decyzji administracyjnych z lat 1988–1989. Ewentualnie zakłada się, że na moment zawarcia umowy sprzedaży mogą znajdować się już w obiegu prawnym decyzje administracyjne o wygaszeniu użytkowania Nieruchomości przez Spółdzielnię, jednak decyzje te nie będą jeszcze ostateczne.

W konsekwencji planowane działania mają doprowadzić do sytuacji, w której Spółka nabędzie od Gminy X własność gruntów, tj. działek nr 1, działki 2 oraz 3 . Natomiast Spółka od Spółdzielni nabędzie za wynagrodzeniem rynkowym nakłady poniesione przez Spółdzielnię na tych Nieruchomościach. Jednocześnie cena należna Gminie X z tytułu sprzedaży Nieruchomości nie będzie obejmowała wartości nakładów sfinansowanych przez Spółdzielnię lub Spółkę, lecz zasadniczo wartość gruntu. Jak wskazano podstawą takiego ukształtowania warunków nabycia Nieruchomości będzie art. 231 K.c.

W takich okolicznościach u Wnioskodawcy powstała wątpliwość, czy w związku z nabyciem Nieruchomości na warunkach przedstawionych w opisie stanu przyszłego powstanie u Niego jako wspólnika spółki jawnej - przychód z nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń.

Pytanie

Czy w związku z nabyciem przez X Spółka Jawna od Gminy prawa własności nieruchomości obejmującej działki nr 1, 2 oraz 3 , w ramach transakcji opisanej w opisie zdarzenia przyszłego, po stronie Wnioskodawcy jako wspólnika spółki jawnej powstanie przychód podatkowy z tytułu nieodpłatnych albo częściowo odpłatnych świadczeń?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z planowanym nabyciem przez X Spółka Jawna od Gminy prawa własności nieruchomości obejmującej działki nr 1, 2 oraz 3, w ramach transakcji opisanej w opisie zdarzenia przyszłego, po stronie Wnioskodawcy jako wspólnika tej spółki jawnej nie powstanie przychód podatkowy z tytułu nieodpłatnych ani też częściowo odpłatnych świadczeń.

Uzasadnienie

Zdaniem Wnioskodawcy, nabycie przez Spółkę, której Wnioskodawca jest wspólnikiem Nieruchomości, tj. działek nr 1, 2 oraz 3 od Gminy X w warunkach opisanych w opisie stanu przyszłego nie spowoduje powstania po Jego stronie przychodu z nieodpłatnych, ani też częściowo odpłatnych świadczeń.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8) Ustawy o PIT, przychodem podatkowym z działalności gospodarczej jest także „8) wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, (…)”.

Przepisy art. 11 ust. 2-2b Ustawy o PIT, do których odsyła ww. przepis wskazują, że:

„2. Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

2a. Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

2b. Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika”.

Sama Ustawa o PIT nie zawiera definicji legalnej nieodpłatnego świadczenia. W praktyce przyjmuje się jednak, że jest to zdarzenie prawne lub gospodarcze, którego skutkiem jest jednostronne przysporzenie majątkowe po stronie podatnika, niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu.

Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 10 lutego 2023 r. sygn. 0114-KDIP2-1.4010.248.2022.1.JF: „Podstawową cechą nieodpłatnego świadczenia jest to, że otrzymujący przysporzenie nie jest zobowiązany do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Aby zatem dane świadczenie mogło być uznane za świadczenie nieodpłatne, konieczne jest, by polegało ono wyłącznie na jednostronnym przysporzeniu po stronie podmiotu, który świadczenie to uzyskał”.

Analogicznie do kwestii tej podchodzą sądy administracyjne, np. w wyroku z dnia 11 maja 2018 r. sygn. akt II FSK 1301/16 Sąd wskazał, że: „(…) dla uznania więc, że dane świadczenie jest nieodpłatne bądź częściowo nieodpłatne konieczne jest stwierdzenie, że w wyniku zdarzenia prawnego, czy zjawiska gospodarczego podatnik uzyskał korzyść majątkową kosztem innego podmiotu lub też uzyskał nieodpłatne (częściowo nieodpłatne), to jest niezwiązane z kosztami (całkowitymi kosztami) lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar finansowy (...). Przysporzenie to musi zatem być rzeczywiste, a nie tylko potencjalne”.

Analogiczne wnioski wynikają choćby z wyroku NSA z dnia 18 listopada 2025 r. sygn. akt II FSK 353/23, czy z wyroku WSA w Warszawie o sygn. akt III SA/Wa 1813/24 z dnia 15 października 2024 r.

Zaznaczyć też trzeba, że samo istnienie określonej relacji prawnej lub potencjalnej korzyści nie jest wystarczające. Dla powstania przychodu z nieodpłatnego świadczenia konieczne jest, aby podatnik rzeczywiście otrzymał korzyść majątkową.

Orzecznictwo podkreśla realny charakter tego rodzaju przychodu. W wyroku WSA w Gdańsku o sygn. akt I SA/Gd 1/25 z dnia 1 kwietnia 2025 r. stwierdzono: „W literaturze przedmiotu prezentowany jest także pogląd, zgodnie z którym ustawodawca, kształtując treść art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., celowo dokonał rozróżnienia pomiędzy pieniędzmi i wartościami pieniężnymi, które mogą być alternatywnie: otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika, a świadczeniami w naturze i innymi nieodpłatnymi świadczeniami, które muszą być „otrzymane”. Wykładnia językowa analizowanego przepisu prowadzi do wniosku, że powyższe rozróżnienie wskazuje na realny charakter nieodpłatnego świadczenia jako przesłankę konieczną, aby świadczenie takie powodowało powstanie skutków podatkowych”.

Istotne jest również, że nieodpłatne świadczenie występuje tylko wtedy, gdy po stronie podatnika dochodzi do jednostronnego przysporzenia, a podmiot spełniający świadczenie nie otrzymuje w zamian ekwiwalentu. Jeżeli istnieje odpłatność, wzajemność albo inna forma kompensaty, przesłanka nieodpłatności nie jest spełniona. Natomiast jeśli odpłatność miała charakter częściowy, wówczas może się pojawić przychód z częściowo odpłatnych świadczeń.

Należy też podkreślić, że korzyść majątkowa może przybrać różne postacie. Nie musi oznaczać wyłącznie otrzymania pieniędzy lub rzeczy. Orzecznictwo wyraźnie wskazuje, że przysporzeniem jest również redukcja pasywów podatnika, np. umorzenie długu.

W wyroku WSA w Warszawie o sygn. III SA/Wa 1813/24 z dnia 15 października 2024 r. stwierdzono: „Przysporzeniem majątkowym i przychodem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 9 ust. 1) są nie tylko aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów.” W tej samej sprawie sąd zaakceptował stanowisko, zgodnie z którym umorzenie części wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego stanowi przychód z nieodpłatnych świadczeń.

Z perspektywy zasad ogólnych oznacza to, że opodatkowaniu może podlegać zarówno „coś otrzymane”, jak i „coś, czego podatnik nie musi już zapłacić”, jeżeli prowadzi to do definitywnej korzyści ekonomicznej.

Jak wynika z powyższego, z przychodem z nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń podlegających opodatkowaniu PIT można mieć do czynienia, wtedy gdy podatnik otrzymuje nieodpłatne przysporzenie majątkowe, które:

·      nie jest związane z kosztem ani inną formą ekwiwalentu po jego stronie,

·      ma konkretny i mierzalny wymiar finansowy,

·      zostało rzeczywiście otrzymane albo postawione do jego dyspozycji.

·      może podlegać także na zaoszczędzeniu wydatków.

W analizowanej sprawie po stronie Wnioskodawcy nie wystąpi przychód z nieopłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, pomimo, że umowa nabycia Nieruchomości przewidywać będzie zapłatę wynagrodzenia dla Gminy za wartość gruntu.

Wskazać należy, że w tym przypadku, że umowa sprzedaży Nieruchomości w ujęciu powyżej zawierana będzie w specyficznym stanie faktycznym, a jej podstawą będzie szczególna regulacja prawna, tj. art. 231 K.c. Nie będzie to zatem umowa sprzedaży w klasycznym ujęciu.

Art. 231 § 2 K.c. wskazuje bowiem że: „Właściciel gruntu, na którym wzniesiono budynek lub inne urządzenie o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki, może żądać, aby ten, kto wzniósł budynek lub inne urządzenie, nabył od niego własność działki za odpowiednim wynagrodzeniem”.

Jak wskazuje doktryna prawa „Zgodnie z ogólną zasadą superficies solo cedit, wzniesienie budynku lub innego urządzenia trwale związanego z gruntem powoduje, że obiekty te stają się własnością właściciela gruntu (art. 48 K.c.). Wobec powinności wydania gruntu wraz z wybudowanymi na nim obiektami właścicielowi, posiadacz mógłby żądać od niego jedynie zwrotu nakładów. Artykuł 231 KC nie przełamuje zasady superficies solo cedit, lecz przyznaje obu zainteresowanym stronom szczególne roszczenia prowadzące do zmiany stosunków własnościowych. W przypadku spełnienia określonych tu przesłanek, posiadacz może domagać się przeniesienia na siebie własności zajętego pod budowę gruntu, właściciel zaś - jego wykupienia przez posiadacza” – z komentarza do art. 231 KC red. serii Osajda, Legalis.

Z ww. przepisu wynika zatem, że w przypadkach objętych dyspozycją art. 231 K.c. przedmiotem ekonomicznego rozliczenia pomiędzy stronami może być wyłącznie grunt, a nie budynki czy budowle – skoro te zostały sfinansowane już uprzednio przez nabywającego. Zatem na moment przeniesienia własności nabywca nie otrzymuje „za darmo” budynków czy budowli znajdujących się na tym gruncie – one są wynikiem jej nakładów (własnych lub/oraz nabytych odpłatnie od innego podmiotu). Natomiast „odpowiednie wynagrodzenie”, o którym mowa w przepisie jest przy tym wprost odnoszone do wartości samego gruntu, którego dotyczy wykup.

Ważne jest przy tym, że cel nabycia oraz warunki nabycia nieruchomości w oparciu o ww. przepis art. 231 K.c. są całkowicie odmienne od klasycznego nabycia, tj. nabycie w tym trybie w żadnym razie nie powinno być utożsamiane z typową sprzedażą nieruchomości obejmującą pełną wartość gruntu wraz z zabudową.

Powyższe podejście potwierdzają także organy podatkowe.

W interpretacji o sygn. IPPB1/415-584/14/18-4/S/MG z dnia 09.05.2018 wskazano, że art. 231 § 2 K.c. należy traktować jako regulację szczególną wobec zwykłych zasad rozliczeń nakładów. Organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „art. 231 § 2 Kodeksu cywilnego należy traktować jako przepis szczególny, który kreuje specyficzne zasady przeniesienia własności (nie sprzedaży) działki gruntu i odpowiedniego za nią wynagrodzenia (nie ceny sprzedaży) bez konieczności rozliczanie nakładów na gruncie”.

Analogiczne stanowisko wynika także z orzecznictwa sądowego, np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku o sygn. II FSK 3246/15 z dnia 19 grudnia 2017 r. także wyraźnie zaakcentował specyfikę art. 231 § 2 k.c. Sąd wskazał, że właściciel gruntu może żądać wykupu działki przez podmiot, który wzniósł budowlę o wartości znacznie przewyższającej wartość gruntu, a roszczenie to może być zrealizowane umownie albo procesowo. Tym samym nie chodzi o zwykłą sprzedaż, lecz o wykonanie szczególnego mechanizmu „legalizacji” zabudowy na cudzym gruncie.

Tezy przytoczone powyżej – z których wynika, że przeniesienie nieruchomości w ramach art. 231 K.c. – winno się wiązać z ustaleniem wynagrodzenia wyłącznie za grunt mają zastosowanie do wszystkich działek objętych niniejszym wnioskiem, w tym także działki nr 1, która zgodnie z opisem ujętym wstępie niniejszego wniosku zabudowana jest m.in. budynkiem rzeźni z małym budynkiem stajni datowanymi na rok 1938 formalnie przypisanymi do Gminy X .

Jak już bowiem opisano na wstępie przez okres korzystania Spółki, Spółka poniosła (z uwzględnieniem również nabycia przez Spółkę od Spółdzielni wszelkich przysługujących Spółdzielni wobec Gminy X praw i roszczeń o charakterze majątkowym związanych z Nieruchomościami, wynikających z nakładów poniesionych przez Spółdzielnię na cudzym gruncie), a na przedmiotowe budynki nakłady w istotnych wartościach przenoszących wartość gruntu znajdującego się pod tymi obiektami.

Budynki z 1938 r. położone na działce nr 1 hipotetycznie – ze względu na ich wiek, zużycie oraz bez wielokrotnie wyższych nakładów Spółki na przestrzeni kilkudziesięciu lat (z uwzględnieniem również nabycia przez Spółkę od Spółdzielni wszelkich przysługujących Spółdzielni wobec Gminy X praw i roszczeń o charakterze majątkowym związanych z Nieruchomościami, wynikających z nakładów poniesionych przez Spółdzielnię na cudzym gruncie) aktualnie nie przedstawiałyby żadnej wartości a wręcz wartość ujemną. Gdyby zatem nie wydatki Spółki oraz GS (nabywane przez Spółkę odrębnie) ponoszone przez lata na remonty, czy modernizację ww. budynków – wątpliwe jest, czy w ogóle w jakimkolwiek zakresie nadawałyby się one do użytkowania. Prawdopodobne jest raczej, że Spółka byłaby zobligowana do poniesienia wydatków na rozbiórkę ww. obiektów, co generowałoby po jej stronie dalsze koszty.

Uwzględniając zatem cel przeniesienia własności nieruchomości, treść art. 231 K.c. oraz opisany na wstępie stan faktyczny nie ma podstaw do przypisania tym budynkom jakiegokolwiek znaczenia ekonomicznego jak również samodzielnej wartości, która nie byłaby sfinansowana uprzednio ze środków Spółki, czy GS.

Zatem także w zakresie całej działki nr 1 uzasadnione jest rozliczenie w oparciu o art. 231 K.c. wyłącznie wartości nabywanego gruntu. W poniższym temacie były już wydawane interpretacje w zakresie VAT na rzecz Spółki (sygn.0112-KDIL1-2.4012.526.2023.2.ID interpretacja indywidualna z dnia 26 stycznia 2024r. (stanowisko w części prawidłowe w części nieprawidłowe), natomiast w chwili obecnej Wnioskodawca występuje w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz uzupełnił stan faktyczny o ustalone elementy.

W okolicznościach niniejszej sprawy podnieść należy, że:

1.  Spółka ponosiła od lat 90-tych XX wieku, tj. od ponad ok. 30 lat istotne nakłady na Nieruchomości, w tym wybudowała nowe budynki i budowle, rozbudowywała, przebudowywała, modernizowała budynki, budowle, czy też poczyniła nakłady inwestycyjne dotyczące budynków przypisanych stricte do Gminy X jak również czyniła nakłady, rozbudowywała, przebudowywała i modernizowała budynki czy budowle wzniesione w latach 60-70-tych XX w. przez Spółdzielnię. Ww. budynki/budowle, wydatki na inwestycje w obcych środkach trwałych czy wydatki remontowe ujęte zostały już w księgach Spółki.

2.  Jednocześnie Spółka nabędzie od Spółdzielni za wynagrodzeniem rynkowym ustalonym przez strony uwzględniającym stan na datę nabycia - Nieruchomości, nakłady (w szczególności także w postaci budynków czy budowli) na Nieruchomościach, które były sfinansowane w przeszłości przez Spółdzielnię.

3.  Tym samym, w dacie nabycia działek nr 1, 2oraz 3 budynki, budowle i inne naniesienia na ww. działkach sfinansowane uprzednio ze środków Spółki lub Spółdzielni stanowić będą ekonomiczną własność Spółki.

4.  Wynagrodzenie za grunt jaki zostanie nabyty przez Spółkę od Gminy X będzie ceną rynkową.

W takim stanie rzeczy uwzględniając regulację art. 231 K.c. nie ma uzasadnienia ekonomicznego oraz prawnego, aby Spółka była zobligowana do ponownego poniesienia wydatków dotyczących budowli, czy budynków, które już uprzednio sfinansowała.

W kontekście podatkowym nie może zatem po jej stronie powstać przychód z nieodpłatnych, czy częściowo odpłatnych świadczeń, ponieważ nie wystąpi po stronie Spółki i tym samym Wnioskodawcy jako jej wspólnika żadne przysporzenie majątkowe, za które nie zostałaby dokonana zapłata.

Podejście powyższe znajduje potwierdzenie także w interpretacjach podatkowych, np. w interpretacji z dnia 9 maja 2018 r. sygn. IPPB1/415-584/14/18-4/S/MG Dyrektor KIS potwierdził słuszność stanowiska wnioskodawcy, który wskazywał, że: „Z analizy warunków stosowania tego przepisu (który będzie miał zastosowanie również w planowanej transakcji między Właścicielami a Spółką) wynika, że roszczenie właściciela gruntu wraz z nakładami poniesionymi przez osobę trzecią jest skoncentrowane tylko na prawie żądania wykupu działki gruntu, przy czym przyjmuje się w doktrynie prawa cywilnego, że art. 231 § 2 Kodeksu cywilnego stanowi podstawę prawną dla określenia wynagrodzenia właściciela za przeniesienie własności gruntu zajętego przez nakłady (budynki i urządzenia wzniesione przez osobę trzecią) na poziomie odpowiadającym wartości wyłącznie działki gruntu, na której wzniesiony są nakłady, nieobejmującej wartości nakładów (tak m.in. Gniewek, Komentarz, s. 568, s. Rudnicki, w: Komentarz do k.c., Ks. II, 2004, s. 369; E. Skowrońska-Bocian, w: Komentarz k.c., t. I, 2005, s. 648. Celem bowiem uregulowania art. 231 § 2 Kodeksu cywilnego jest uzyskanie przez właściciela nieruchomości rekompensaty za utratę wartości gruntu, na którym osoba trzecia wzniosła budynek, czy budowlę. Ponadto ponieważ wzniesienie nakładu zostało sfinansowane przez osobę trzecią (nie właściciela gruntu), wynagrodzenie za ich przeniesienie dla właściciela gruntu obejmujące również wartość rynkową nakładów, oznaczałoby po stronie właściciela bezpodstawne wzbogacenie. Jednocześnie, właściciel nie może żądać od tej samej osoby trzeciej zapłaty za grunt, która uwzględniłaby również wartość poczynionych przez tę osobę nakładów na gruncie, bowiem w takiej sytuacji osoba trzecia musiałaby ponieść podwójne koszty wzniesienia nakładów (raz jako poczynione nakłady, drugi raz jako zapłata za grunt z Nakładami)”.

Analogiczne stanowisko wynika z interpretacji z dnia 15 października 2018 r. sygn. 0114-KDIP3-2.4011.460.2018.1.MM, czy interpretacja z dnia 19 października 2018 r. 0114-KDIP2-2.4010.399.2018.2.RK.

Także w interpretacji z dnia 18 lipca 2014 r. IBPBI/2/423-706/14/JD uznano za prawidłowe stanowisko podatnika, który wskazywał, że: „(…) wskazać należy, że Wnioskodawca zawarł z Gminą umowę zbycia gruntu w trybie art. 231 § 1 Kodeksu cywilnego i przeniesienia własności budynku na rzecz Wnioskodawcy. Budynek został wzniesiony na gruncie stanowiącym własność Gminy ze środków finansowych Przedsiębiorstwa R, którego Wnioskodawca jest następcą prawnym. W umowie stanowiącej realizację roszczenia Gminy wynikającego z art. 231 § 2 Kodeksu cywilnego ustalono cenę zbycia w wysokości wartości gruntu znajdującego się pod budynkiem. Cena nie obejmowała wartości budynku wzniesionego na tym gruncie. (..) W ocenie Wnioskodawcy, pomimo faktu, że na podstawie przedmiotowej umowy nabył grunt wraz z budynkiem na nim wzniesionym za cenę ustaloną w wysokości wartości gruntu, a nie obejmującą wartości budynku, Wnioskodawca nie uzyskał przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń. (…) Organ w interpretacji tej wskazał, że: „Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że ewentualne przysporzenie, w rozpatrywanym stanie faktycznym, może dotyczyć jedynie nieruchomości gruntowej (działki), albowiem budynek wzniesiony przez poprzednika prawnego Spółki i przez nią użytkowany, stanowił już element majątku Wnioskodawcy. Jak wcześniej wskazano, przychód musi wiązać się z przysporzeniem i to posiadającym cechę trwałości. W sprawie będącej przedmiotem wniosku do przysporzenia jednak nie dochodzi. Spółka, w wyniku zawartej umowy, nabywa co prawda na własność nieruchomość gruntową (działkę na której posadowiony jest budynek, który zgodnie z przepisami prawa podatkowego - art. 16a ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p. stanowił już element majątku trwałego Wnioskodawcy), ale w wyniku tej umowy nie dochodzi do przysporzenia jej majątku albowiem nabywając przedmiotową nieruchomość (majątek trwały) wyzbywa się równocześnie środków obrotowych (wynagrodzenie), których wysokość odpowiada wartości rynkowej nieruchomości gruntowej.

Zatem w sprawie objętej zakresem pytania oznaczonego we wniosku nr 1 mamy do czynienia z przesunięciem w obrębie majątku Spółki (ze środków obrotowych na trwałe), a nie z jego przyrostem”.

Analogiczne wnioski wynikają także z interpretacji z dnia 16 kwietnia 2019 r. sygn. 0111-KDIB2-3.4010.35.2019.4.MK: „(…) Wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie Spółka nabywa prawo własności gruntu bez rozliczenia zwrotu poniesionych nakładów na realizację inwestycji. Zatem, nie można uznać, że w związku z przeniesieniem własności gruntu dochodzi do otrzymania świadczenia (wartości gruntu) w sposób nieodpłatny. Spółka realizując roszczenie właściciela o zwrot wartości gruntu, zgodnie z art. 231 § 2 k.c., nie nabywa przedmiotowej działki w drodze sprzedaży. Wynagrodzenie, o którym mowa w ww. artykule k.c. ma charakter odszkodowania stanowiącego ekwiwalent wartości rynkowej działki za utratę przez właścicieli prawa własności.(…) Zatem w sprawie objętej zakresem pytania oznaczonego nr 1 mamy do czynienia z przesunięciem w obrębie majątku Spółki (ze środków obrotowych na trwałe), a nie z jego przyrostem. Podsumowując, stwierdzić należy, że w związku z planowaną transakcją nabycia gruntów, na których Spółka poczyniła nakłady na podstawie art. 231 § 2 k.c., po stronie Spółki nie dochodzi do powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”.

Wprawdzie powyższe interpretacje powołują przepisy Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie ma to jednak żadnego znaczenia ze względu na tożsamość regulacji.

Zatem podsumowując powyższe, w przekonaniu Wnioskodawcy po Jego stronie jako wspólnika Spółki jawnej będącej nabywcą Nieruchomości nie powstanie przychód z nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, ponieważ:

·      to właśnie Spółka sfinansowała budynki/budowle wybudowane przez siebie na Nieruchomościach oraz inne wydatki na budynki/budowle stricte gminne, jak również poniosła wydatek na nabycie nakładów od Spółdzielni;

·      uzyskanie Nieruchomości nastąpi w oparciu o art. 231 K.c. za zapłatą wynagrodzenia za grunty. Wynagrodzenie to będzie miało przy tym charakter rynkowy.

W takim stanie rzeczy w takim modelu:

·      brak jest jednostronnego przysporzenia;

·      występuje ekwiwalentność w zakresie nabywanego gruntu;

·      dochodzi jedynie do uporządkowania stanu prawnego i przesunięć w obrębie majątku nabywcy, tj. spółki jawnej, a nie do wzrostu Jego wartości bez wypłaty ekwiwalentu.

Podsumowując powyższe, zdaniem Wnioskodawcy nabycie przez Spółkę nieruchomości w okolicznościach opisanych w opisie sprawy nie będzie powodować powstania po stronie Wnioskodawcy jako wspólnika Spółki przychodu z nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń.

Przed sprzedażą nie dojdzie też do rozliczenia nakładów związanych z wnoszeniem budynków, budowli, urządzeń opisanych powyżej znajdujących się na Nieruchomości. Gmina nie będzie zwracała ww. kosztów, a zatem nie można uznać, że w momencie transakcji ww. nakłady w aspekcie ekonomicznym będą stanowiły własność Gminy. Nadto w stanie faktycznym brak odmiennych zasad, na podstawie których powinno dość do rozliczenia między Gminą a Spółką, gdyż te podmioty nie łączy żadna umowa, ani decyzja administracyjna.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Informuję, że na dzień wydania interpretacji obowiązuje tekst jednolity ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych opublikowany w Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm. oraz tekst jednolity ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny opublikowany w Dz.U. z 2026 r. poz. 795.

Wyjaśniam również, że pytanie przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Pana zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Pana interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądów administracyjnych wyjaśniam, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pan sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.