0113-KDIPT2-3.4011.484.2026.2.PR
Obowiązki płatnika w związku z wypłatą diet radnym.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Zgodnie z obowiązującą Uchwałą …, radnym wypłacane są miesięczne diety z tytułu pełnienia mandatu. Uchwała precyzuje, że dieta za dany miesiąc kalendarzowy wypłacana jest do 10 dnia następnego miesiąca.
W wyniku układu kalendarzowego oraz terminów technicznych realizacji przelewów, w jednym miesiącu kalendarzowym doszło do skumulowania dwóch wypłat dla radnego (np. wypłata za miesiąc poprzedni na początku miesiąca oraz wypłata za bieżący miesiąc pod koniec tego samego miesiąca). Suma obu faktycznie wypłaconych w tym jednym miesiącu diet wyniosła … zł, co oznacza przekroczenie ustawowego limitu zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”) o kwotę … zł.
Jednocześnie kwota diety należnej za każdy z tych miesięcy z osobna nie przekracza kwoty ustawowego limitu zwolnienia (tj. 3 000,00 zł).
Pytanie
Czy w sytuacji, gdy w jednym miesiącu kalendarzowym dochodzi do skumulowanej wypłaty dwóch diet radnego, limit zwolnienia przedmiotowego z art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o PIT w wysokości 3 000,00 zł należy odnosić do miesiąca, za który dana dieta przysługuje (co skutkuje brakiem obowiązku poboru zaliczki), czy też do momentu faktycznej wypłaty środków, a tym samym Państwo jako płatnik mają obowiązek pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych od nadwyżki ponad 3 000,00 zł?
Państwa stanowisko w sprawie
W Państwa ocenie, limit zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o PIT w kwocie 3 000,00 zł miesięcznie odnosi się do miesiąca, za który dieta przysługuje, a nie do miesiąca, w którym dokonano jej fizycznej wypłaty.
Dieta stanowi rekompensatę za pełnienie obowiązków społecznych i obywatelskich w konkretnym, danym miesiącu. Przesunięcia w dacie wypłaty, wynikające z układu kalendarza (np. święta, dni wolne) lub kwestii technicznych po stronie Urzędu, nie powinny pozbawiać radnego prawa do pełnego zwolnienia z podatku, do którego jest uprawniony z mocy ustawy w skali każdego miesiąca pełnienia mandatu. Skoro kwota diety należna za żaden z poszczególnych miesięcy nie przekracza ustawowego limitu 3 000,00 zł, to w sytuacji skumulowania dwóch wypłat w jednym miesiącu, płatnik nie ma obowiązku pobrania zaliczki na podatek dochodowy w momencie wypłaty.
Suma wypłaconych środków korzysta bowiem w pełni ze zwolnień przypisanych do odpowiednich miesięcy, za które diety te są należne. Pobranie podatku od skumulowanej kwoty prowadziłoby do niesprawiedliwego uszczuplenia diety radnego wyłącznie z powodów operacyjno-technicznych po stronie płatnika.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
Jest to tzw. „kasowa zasada”, według której powstanie obowiązku podatkowego następuje z chwilą faktycznego uzyskania przychodu/dochodu, niezależnie od tego za jaki okres ten przychód/dochód jest należny. Zasada ta obowiązuje m.in. do dochodów z diet.
Jednym ze źródeł przychodów jest – stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – działalność wykonywana osobiście.
W myśl art. 13 pkt 5 ww. ustawy:
Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.
Wyłączenie, o którym mowa w cytowanym przepisie, odnosi się do przychodów otrzymywanych przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.
Stosownie do art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.
Konsekwencją zakwalifikowania uzyskiwanych przychodów jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa m.in. w art. 13 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest ich opodatkowanie za pośrednictwem płatnika.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 17 ww. ustawy:
Wolne od podatku dochodowego są diety oraz kwoty stanowiące zwrot kosztów, otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich – do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 3 000 zł.
Powyższe zwolnienie dotyczy wyłącznie przychodów ze źródła określonego w art. 13 pkt 5 cytowanej ustawy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 13 wyodrębnia i różnicuje przychody z działalności wykonywanej osobiście w taki sposób, że przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych (pkt 7) nie mogą być utożsamiane z wyodrębnionymi w punkcie 5 tego przepisu przychodami otrzymywanymi przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich. Zakresy pojęciowe obu tych przepisów (pkt 7 i 5) wzajemnie się wyłączają.
„Obowiązki” w rozumieniu art. 13 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, muszą mieć charakter obowiązków wykonywanych na podstawie ustawy w tym sensie, że funkcja, z pełnieniem której obowiązki te się wiążą, jest funkcją unormowaną ustawowo.
Dookreślenie, że chodzi o obowiązki o charakterze „obywatelskim” bądź „społecznym” wprowadza kryterium dodatkowe, sytuujące daną funkcję w płaszczyźnie relacji państwo – obywatel państwa albo społeczność – członek tej społeczności. W orzecznictwie i doktrynie przyjęto, że o pełnieniu obowiązku obywatelskiego można mówić wtedy, gdy dana osoba uczestniczy w zawiadywaniu sprawami państwowymi jako obywatel, zgodnie z zasadami demokratyzmu instytucji publicznych.
Z pełnieniem obowiązków społecznych mamy do czynienia wówczas, gdy dana osoba uczestniczy w pracy instytucji (w szczególności instytucji samorządu terytorialnego lub zawodowego) jako reprezentant pewnej społeczności, biorąc udział w rozwiązywaniu problemów tej społeczności w jej interesie (tego rodzaju funkcje należy odróżnić od usług świadczonych w celach zarobkowych). Tak rozumiane obowiązki społeczne lub obywatelskie można pełnić na podstawie wyboru, w wyniku powołania przez właściwy organ, wyznaczenia przez upoważnioną organizację społeczną lub na skutek podobnych prawem określonych zdarzeń.
Zatem przy wykładni pojęć użytych w art. 21 ust. 1 pkt 17 ww. ustawy – by uniknąć zastosowania wykładni rozszerzającej – należy przyjąć zasadę, że kryteria rozumienia powyższych pojęć muszą mieć w pierwszej kolejności charakter kryteriów ustawowych, a tylko pomocniczo, tj. w kwestiach nierozstrzygniętych przez ustawy mogą odwoływać się do znaczeń pozaprawnych.
Samo nazwanie świadczeń „dietą” bądź „wynagrodzeniem ryczałtowym”, czy też „wynagrodzeniem” nie wystarczy, aby w istocie nimi było i nie stanowi podstawy do zastosowania przedmiotowego zwolnienia. Do uznania określonego świadczenia za „dietę” (zwolnioną z opodatkowania) konieczne jest, aby świadczenie było w taki właśnie sposób nazwane przez ustawę i następowało w wykonaniu ustawowego uprawnienia do tego rodzaju świadczenia.
Ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych korzystają diety oraz kwoty stanowiące zwrot kosztów, otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich, natomiast zwolnieniem nie jest objęte wynagrodzenie tych osób w związku z pełnieniem funkcji w organach stanowiących osób prawnych.
Ponadto zwolnienie odnosi się do określonej, maksymalnej kwoty miesięcznej.
Zakwalifikowanie uzyskiwanych przychodów jako przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 5 ww. ustawy, powoduje ich opodatkowanie za pośrednictwem płatnika – na zasadach określonych w art. 41 i art. 42 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
Przy czym, z przepisu art. 41 ust. 4 ww. ustawy wynika, że:
Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
Na podstawie art. 42 ust. 1 ww. ustawy:
Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
Stosownie do art. 45b ust. 1 ww. ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępni w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu ustalone wzory:
1) deklaracji, o których mowa w art. 30da ust. 14, art. 30h ust. 4, art. 38 ust. 1a, art. 42 ust. 1a, art. 42e ust. 5 oraz art. 43 ust. 1;
2) informacji, o których mowa w art. 21 ust. 46, art. 26ha ust. 10, art. 30dg ust. 1, art. 35 ust. 6, art. 39 ust. 1 i 3, art. 41 ust. 4i, art. 42 ust. 2, art. 42a ust. 1, art. 42e ust. 6 oraz art. 52jb ust. 7;
3) oświadczeń i wniosków, o których mowa w art. 30j ust. 1 pkt 1, art. 30o pkt 1, art. 31b ust. 1, art. 32 ust. 3 i 6-8, art. 41 ust. 11 oraz art. 45c ust. 3a;
4) rocznego obliczenia podatku oraz informacji, o których mowa w art. 34 ust. 7 i 8;
5) zeznań podatkowych, o których mowa w art. 45 ust. 1-1aa.
Według objaśnień zawartych na druku PIT-R „Informacja o przychodach z tytułu pełnienia obowiązków społecznych i obywatelskich” (wersja 22) została wprowadzona zmiana tytułu części D oraz opisów poszczególnych kolumn. W części D zatytułowanej „Informacja o przychodach podatnika” (przed zmianą „Informacja o kwotach wypłaconych podatnikowi”) wprowadzono:
• opis kolumny „a” – „Miesiąc uzyskania przychodu” zamiast „Miesiąc, za który dokonano wypłaty”,
• opis kolumny „b” – „Przychód” zamiast „Kwota wypłacona”,
• opis kolumny „c” – „Przychód zwolniony od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy” zamiast „Kwota wolna od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy”,
• opis kolumny „d” – „Przychód zwolniony od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy” zamiast „Kwota wolna od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy”,
• opis kolumny „e” – „Przychód do opodatkowania” zamiast „Kwota po odliczeniu kwot wolnych od podatku”.
Zwracam przy tym uwagę, że w przepisie ustawodawca nie zawarł sformułowania „za miesiąc”, które sugerowałoby, że zwolnienie dotyczy każdej „należnej” za różne miesiące, kwoty diety.
Mając na uwadze powołane przepisy oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego w przypadku kumulacji wypłat diet radnych w jednym miesiącu, przychód podlegający opodatkowaniu należy rozpoznać łącznie w miesiącu faktycznej wypłaty. Jeżeli skumulowana wypłata diet spowoduje przekroczenie limitu zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wówczas od nadwyżki ponad limit zwolnienia, pomniejszonej o miesięczne koszty uzyskania przychodu określone w art. 22 ust. 9 tej ustawy, Państwo jako płatnik mają obowiązek obliczenia, pobrania i wpłacenia zaliczki na podatek dochodowy, stosownie do art. 41 ust. 1 oraz art. 42 ust. 1 ww. ustawy.
Oznacza to, że limit 3 000 zł stosuje się do łącznej kwoty wypłaconych diet w danym miesiącu, a nie odrębnie do każdej diety należnej za poszczególne miesiące.
Zatem w sytuacji, gdy w jednym miesiącu kalendarzowym dochodzi do skumulowanej wypłaty dwóch diet radnego, limit zwolnienia przedmiotowego z art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości 3 000 zł należy odnosić do momentu faktycznej wypłaty środków, a tym samym Państwo jako płatnik mają obowiązek pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych od nadwyżki ponad kwotę 3 000 zł.
Zatem Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów