0113-KDIPT2-3.4011.259.2026.4.KKA

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 3 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania pismem z 18 maja 2026 r. oraz pismem  z 8 czerwca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pani samodzielnie działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, specjalizuje się Pani w artystycznej fotografii….. Polega to na wykonywaniu cyfrowych fotografii oraz ich cyfrowej obróbce. W wyniku Pani działań powstaje surowy plik, który następnie samodzielnie Pani obrabia, czyli poddaje autorskiej obróbce graficznej, która wpływa na tonalność zdjęcia, ostrość zdjęcia, kontrast i całą kolorystykę. Osoby zainteresowane nabyciem praw do takich plików otrzymują pliki graficzne i następuje udzielenie licencji wyłącznej na korzystanie z fotografii na zasadzie agencyjnej.

Według Pani, wykonywane przez Panią fotografie są utworami w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – mają niepowtarzalny charakter, są przejawem Pani działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Przy tworzeniu treści i formy sesji kieruje się Pani wyłącznie swoją wizją i utwór finalny ma ustaloną: głębię ostrości, światło, perspektywę, kolorystykę, czy dodatkowe efekty specjalne. Pani zdjęcia spełniają definicję utworu według art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ponieważ stanowią przejaw działalności człowieka, stanowią przejaw działalności twórczej, mają indywidualny charakter.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 666, z późn. zm.), przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego - w myśl art. 1 ust. 2 ww. ustawy – są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe), plastyczne, fotograficzne, lutnicze, wzornictwa przemysłowego, architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne, muzyczne i słowno-muzyczne, sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne, audiowizualne (w tym filmowe).

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka. Utwór musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy – stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy), stanowić przejaw działalności twórczej, mieć indywidualny charakter. Utwór powinien stanowić rezultat działalności o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta, niekiedy określana przesłanką „oryginalności” utworu kładzie nacisk na aspekt przedmiotowy, tj. odnoszący się do samego wytworu ludzkiego umysłu. Spełniona zostaje gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Nie może natomiast być uznany za utwór
i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, który jest rutynowy, standardowy lub typowy. Podkreśla to konieczność łącznego traktowania obu z wymienionych w pkt 2 i pkt 3 cech. Sam „przejaw działalności twórczej” nie jest warunkiem wystarczającym do zakwalifikowania określonego wytworu jako przedmiotu prawa autorskiego. Konieczne jest, by wytwór taki miał indywidualny charakter, tzn. żeby cechował się indywidualnością. Muszą zatem charakteryzować go dostatecznie doniosłe różnice w porównaniu z uprzednio wytworzonymi produktami intelektualnymi i tak też jest w tym przypadku.

Podsumowując, ww. fotografie stanowią utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, gdyż mają niepowtarzalny charakter i są przejawem Pani indywidualnej działalności twórczej.

Postanowiła Pani zaprzestać prowadzenia działalności gospodarczej i wykreślić ją z rejestru CEIDG. Decyzja ta jest podyktowana faktem, iż podejmowana przez Panią aktywność twórcza przestała spełniać ustawowe wymogi definicji działalności gospodarczej zawarte w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności aktywność ta utraciła cechy zorganizowania oraz ciągłości, stając się jedynie incydentalnym wykonywaniem praw autorskich do posiadanych utworów.

Co istotne, wspomniana „ciągłość” w rozumieniu art. 5a pkt 6 musi oczywiście odnosić się do aktywności podatnika, a nie do strumienia pieniędzy.

1.    Likwidacja struktury organizacyjnej i zaplecza przedsiębiorczego:

·         Całkowicie likwiduje Pani formalno-prawną strukturę przedsiębiorstwa, co wiąże się z rezygnacją z prowadzenia ewidencji przychodów dla celów ryczałtu.

·         Zaprzestaje Pani również podejmowania jakichkolwiek działań o charakterze marketingowym, promocyjnym, czy handlowym, które miałyby na celu systematyczne pozyskiwanie nowych rynków zbytu lub kontrahentów.

·         Nie będzie Pani wykorzystywać żadnych profesjonalnych narzędzi zarządzania sprzedażą, baz danych klientów, ani systemów księgowych dedykowanych dla firm.

2.    Przejście z modelu biznesowego na model czysto artystyczny:

• Proces tworzenia nowych dzieł (fotografii narracyjnych) przestaje być determinowany jakimkolwiek planem biznesowym, harmonogramem, czy kalkulacją ekonomiczną.
• Aktywność twórcza będzie wynikać wyłącznie z wewnętrznej potrzeby artystycznej, natchnienia oraz weny.
• Jako twórca nie będzie Pani realizować żadnych zamówień, a agencje, ani ich klienci nie narzucają Pani terminów, tematyki ani sposobu wykonania zdjęć, co wyklucza znamiona kierownictwa i organizacji typowej dla działalności usługowej.

3     Zmiana charakteru ryzyka i celu zarobkowego:

·         Przestanie Pani ponosić ryzyko gospodarcze związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa; uzyskiwane przychody będą miały charakter wyłącznie prowizyjny (tantiemy).

·         Przychody uzyskiwane z udzielonych licencji (wynagrodzenie za korzystanie z utworów) nie będą już przychodami „związanymi z działalnością gospodarczą”, gdyż samo przedsiębiorstwo jako zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przestanie istnieć.

·         Udzielanie licencji, ze względu na brak zorganizowanego aparatu firmy, stanie się wykonywaniem osobistego prawa majątkowego twórcy, co jest istotą źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Po likwidacji działalności gospodarczej jedynym źródłem przychodów z tytułu fotografii będą prowizje (tantiemy) od udzielonych agencjom fotograficznym licencji wyłącznych.

Przychód generowany będzie bez Pani aktywnego udziału, jedynie w momencie, gdy klient agencji zakupi sublicencję na dane zdjęcie.

Kwoty wpływające na konto stanowić będą wyłącznie wynagrodzenie za korzystanie z autorskich praw majątkowych do utworów.

Po zamknięciu firmy prawa do utworów przestaną być składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą i staną się prywatnym prawem majątkowym twórcy (osoby fizycznej).

Uważa Pani, że od momentu zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, Pani status podatkowy zmieni się z „przedsiębiorcy” na „twórcę/artystę”. W związku z tym, przychody z licencji powinny być kwalifikowane jako przychody z praw majątkowych (art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Taka kwalifikacja jest uzasadniona, ponieważ:

• Aktywność nie będzie już prowadzona w ramach zorganizowanego przedsiębiorstwa.
• Przedmiotem obrotu są wyłącznie prawa autorskie do utworów.
• Zastosowanie ma skala podatkowa, a nie ryczałt, który jest formą opodatkowania wyłącznie dla przychodów z działalności gospodarczej.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego z 28 maja 2026 r.

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani odpowiednio:

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego z 8 czerwca 2026 r.

Na moje pytane o treści:

odpowiedziała Pani

Pytania

1.    Czy w związku z zaplanowanym zakończeniem i wyrejestrowaniem pozarolniczej działalności gospodarczej oraz zaprzestaniem prowadzenia jej w sposób zorganizowany i ciągły, Pani przychody uzyskiwane z tytułu udzielania licencji do utworów fotograficznych (zarówno powstałych w czasie prowadzenia działalności, jak i po jej ustaniu) będą stanowiły przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie przychody z działalności gospodarczej?

2.    Czy do przychodów z tytułu udzielania licencji na utwory fotograficzne (sklasyfikowanych jako przychody z praw majątkowych) będzie Pani mogła zastosować 50% koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, biorąc pod uwagę, że wykonywane przez Panią fotografie stanowią utwory w rozumieniu prawa autorskiego?

3.    Czy po zakończeniu działalności gospodarczej, uzyskany przez Panią przychód z praw majątkowych powinien być opodatkowany według skali podatkowej (art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), a dotychczasowa stawka ryczałtu (8,5%/12,5%) właściwa dla składników majątku związanych z działalnością gospodarczą przestanie mieć zastosowanie?

Pani stanowisko w sprawie w zakresie pytania nr 1 oraz pytania nr 3

Ad 1

Pani zdaniem, po faktycznym zakończeniu i wyrejestrowaniu pozarolniczej działalności gospodarczej z ewidencji (CEIDG), uzyskiwane przychody z tytułu udzielania licencji do utworów fotograficznych powinny być kwalifikowane jako przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z chwilą likwidacji działalności gospodarczej nastąpi wycofanie składników majątkowych (autorskich praw majątkowych) z przedsiębiorstwa do majątku prywatnego. Przedsiębiorstwo przestaje istnieć i prawa autorskie stracą status „składników majątku związanych z działalnością gospodarczą”. Od tego momentu będą to wyłącznie prywatne prawa majątkowe, a przychody z ich eksploatacji nie mogą być kwalifikowane przez pryzmat nieistniejącej już firmy.

Ad 2

Uważa Pani, że jako twórca utworów fotograficznych ma Pani prawo do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy.

Możliwość ta wynika bezpośrednio z charakteru działalności twórczej. Fotografie stanowią utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Mają one indywidualny charakter, są przejawem działalności twórczej i nie powstają w wyniku rutynowych działań.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 3 tej ustawy, przedmiotem prawa autorskiego są w szczególności utwory fotograficzne. Skoro przychód będzie uzyskiwany z tytułu korzystania przez twórcę z praw autorskich, spełniona zostaje przesłanka do zastosowania preferencyjnej stawki kosztów.

Działalność w zakresie fotografii mieści się w katalogu działalności twórczej uprawniającej do stosowania 50% kosztów. Skoro mamy utwór, a źródłem są prawa majątkowe, zastosowanie 50% kosztów staje się obowiązkiem, a nie tylko prawem podatnika.

Ad 3

Pani zdaniem, po wyrejestrowaniu działalności gospodarczej, dotychczasowe zasady opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (stawka 8,5% i 12,5%) przestają mieć zastosowanie. Ryczałt jest formą opodatkowania zastrzeżoną wyłącznie dla osób fizycznych osiągających przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Z chwilą zamknięcia tej działalności i przejścia na źródło przychodów z praw majątkowych, właściwym sposobem opodatkowania staje się skala podatkowa (art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Będzie więc Pani zobowiązana do rozliczenia tych dochodów w zeznaniu rocznym, uwzględniając kwotę wolną od podatku oraz progi podatkowe, co jest standardową procedurą dla twórców niebędących przedsiębiorcami.

Ad 1-3

Z chwilą zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej i jej wykreślenia z ewidencji CEIDG, nastąpi całkowite i definitywne wycofanie autorskich praw majątkowych do stworzonych uprzednio utworów z zasobów likwidowanego przedsiębiorstwa do Pani majątku prywatnego.

W konsekwencji, z datą likwidacji firmy, prawa te przestają być ,,składnikami majątku związanymi z działalnością gospodarczą” w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponieważ źródło przychodów w postaci pozarolniczej działalności gospodarczej przestanie fizycznie i prawnie istnieć, wszelkie pożytki płynące z eksploatacji tych praw w postaci tantiem i prowizji agencyjnych będą generowane wyłącznie w ramach prywatnego zarządu majątkiem osobistym twórcy. Przychody te będą zatem stanowiły klasyczne przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, do których przypisane są 50% koszty uzyskania przychodów.

Dodatkowo wyjaśnia Pani, że Pani zdaniem to, że tantiemy mogą być wypłacane przez agencje mające siedziby w innych krajach (Hiszpania, Wielka Brytania), nie oznacza, że są to transakcje, o których mowa w art. 14b § 3a Ordynacji podatkowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Opis Pani sprawy

Prowadzi Pani działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, specjalizuje się Pani w artystycznej fotografii narracyjnej nawiązującej zarówno do okresów historycznych, jak i stylu współczesnego. Polega to na wykonywaniu cyfrowych fotografii oraz ich cyfrowej obróbce. W wyniku Pani działań powstaje surowy plik, który następnie samodzielnie Pani obrabia, czyli poddaje autorskiej obróbce graficznej, która wpływa na tonalność zdjęcia, ostrość zdjęcia, kontrast i całą kolorystykę. Osoby zainteresowane nabyciem praw do takich plików otrzymują pliki graficzne i następuje udzielenie licencji wyłącznej na korzystanie z fotografii na zasadzie agencyjnej. Pani zdjęcia spełniają definicję utworu według art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ponieważ stanowią przejaw działalności człowieka, stanowią przejaw działalności twórczej, mają indywidualny charakter, a Pani jest i będzie twórcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Postanowiła Pani zaprzestać prowadzenia działalności gospodarczej i wykreślić ją z rejestru CEIDG. Po likwidacji działalności gospodarczej jedynym źródłem przychodów z tytułu fotografii będą prowizje (tantiemy) od udzielonych agencjom fotograficznym licencji wyłącznych. Przychód generowany będzie bez Pani aktywnego udziału, jedynie w momencie, gdy klient agencji zakupi sublicencję na dane zdjęcie.  Kwoty wpływające na konto stanowić będą wyłącznie wynagrodzenie za korzystanie z autorskich praw majątkowych do utworów. Po zamknięciu firmy, prawa do utworów przestaną być składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą i staną się prywatnym prawem majątkowym twórcy (osoby fizycznej).

Pani wątpliwości sprowadzają się do ustalenia,

·         czy w związku z zaplanowanym zakończeniem i wyrejestrowaniem pozarolniczej działalności gospodarczej oraz zaprzestaniem prowadzenia jej w sposób zorganizowany i ciągły, Pani przychody uzyskiwane z tytułu udzielania licencji do utworów fotograficznych (zarówno powstałych w czasie prowadzenia działalności, jak i po jej ustaniu) będą stanowiły przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie przychody z działalności gospodarczej?

·         czy do przychodów z tytułu udzielania licencji na utwory fotograficzne (sklasyfikowanych jako przychody z praw majątkowych) będzie Pani mogła zastosować 50% koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, biorąc pod uwagę, że wykonywane przez Panią fotografie stanowią utwory w rozumieniu prawa autorskiego?

·         czy po zakończeniu działalności gospodarczej, uzyskany przez Panią przychód z praw majątkowych powinien być opodatkowany według skali podatkowej (art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), a dotychczasowa stawka ryczałtu (8,5%/12,5%) właściwa dla składników majątku związanych z działalnością gospodarczą przestanie mieć zastosowanie?

Źródło przychodów – pozarolnicza działalność gospodarcza

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to:

Zarobkowy charakter działalności oznacza, że działalność ta jest nastawiona na osiągnięcie zysku, dochodu. Sposób jej prowadzenia jest podporządkowany temu, aby osiągać jak najlepsze wyniki gospodarcze. Jednocześnie nie można utożsamiać „działalności zarobkowej” w rozumieniu ustawy z jakimkolwiek działaniem podatnika, które daje efekt zysku. W przepisie mowa jest bowiem o „działalności”, czyli nie o pojedynczych działaniach podatnika, ale zespole działań podejmowanych w określonym celu.

Zorganizowany sposób działania w obrocie gospodarczym to prowadzenie tej działalności w sposób zaplanowany, systematyczny, uporządkowany. Cecha ta odnosi się do faktycznego sposobu prowadzenia działalności. Nie oznacza konieczności spełnienia formalnych wymogów organizacji działalności (np. rejestracji urzędowej). O zorganizowanym charakterze działalności zarobkowej może świadczyć np. wyodrębnienie pewnych składników materialnych i niematerialnych służących prowadzeniu tej działalności, czy też przyjęcie przez ten podmiot określonej formy organizacyjno-prawnej.

Wykonywanie działań w sposób ciągły to prowadzenie jej w sposób stały, nie okazjonalny, sporadyczny. Ciągłość działania wiąże się z jej planowanym charakterem i realizacją poszczególnych zamierzeń.

Działanie we własnym imieniu oznacza, że podmiot prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności powodują bezpośrednio dla niego określone prawa i obowiązki.

Źródło przychodów – prawa majątkowe

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy, źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

Za przychód z praw majątkowych uważa się – jak stanowi art. 18 ustawy – w szczególności:

Pojęcie twórczości

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć takich, jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”. Ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).

Według art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

stosownie do treści art. 1 ust.  2 ww. ustawy:

W świetle art. 1 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory fotograficzne.

Stosownie do art. 41 ustawy, twórca może:

·                    przenieść autorskie prawa majątkowe do utworu na inny podmiot albo

·                    udzielić innemu podmiotowi prawa do korzystania z utworu w określonych zakresach (umowa licencji).

Przychody z tych tytułów są przychodami z praw autorskich, o których mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, wyjaśnienia wymaga, że utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną. Ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Ponadto w myśl art. 8 ust. 2 ww. ustawy:

Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub artystów wykonawców z praw pokrewnych albo rozporządzania tymi prawami występują wówczas, gdy spełnione są dwie przesłanki. Po pierwsze, konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu lub artystycznego wykonania. Po drugie zaś, osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich lub pokrewnych albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego korzystania lub rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego lub wykonawczego.

Działalność twórcza

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „działalność twórcza”, wobec tego należy odwołać się do słownikowego znaczenia tego pojęcia.

I tak, zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (wydanie internetowe), „działalność” oznacza:

1)    „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”,

2)    „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”.

Natomiast „twórczy” oznacza:

1)    „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”,

2)    „dotyczący twórców”.

Ocena Pani sytuacji w zakresie pytania nr 1

Jak wskazała Pani we wniosku, Pani zdjęcia (fotografie) spełniają definicję utworu według art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że umowy z agencjami fotograficznymi zostały zawarte przez Panią jako osobę nieprowadzącą wówczas działalności gospodarczej.

Powyższe okoliczności oraz powołane przez mnie regulacje prawne, pozwalają uznać, że przychody uzyskiwane z tytułu udzielania licencji do utworów fotograficznych (zarówno powstałych w czasie prowadzenia działalności, jak i po jej ustaniu) będą stanowiły przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie przychody z działalności gospodarczej.

Możliwość zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów w odniesieniu do wynagrodzenia w formie tantiem licencyjnych

Zauważyć należy, że kwalifikacja uzyskanych przychodów do odpowiedniego źródła przychodów determinuje sposób ustalania kosztów uzyskania tych przychodów. Koszty uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej i z praw majątkowych ustalane są według różnych zasad.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W związku z powyższym, podstawową cechą kosztów podatkowych z działalności gospodarczej jest związek faktycznie poniesionych i właściwie udokumentowanych wydatków z przychodem albo związek z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów podatkowych, pod warunkiem że dany koszt nie został wymieniony w katalogu kosztów negatywnych zawartym w art. 23 ust. 1 ww. ustawy.

Natomiast podwyższone 50% koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich oraz praw pokrewnych przez artystów wykonawców, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami, określa art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie, z którym:

Jednocześnie w myśl art. 22 ust. 9b ww. ustawy:

Jak stanowi art. 22 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Aby możliwe było zastosowanie 50% kosztów uzyskania przychodu, warunkiem koniecznym jest, aby podatnik wytworzył przedmiot praw majątkowych (autorskich) w postaci utworu lub artystycznego wykonania oraz dokonał rozporządzania prawami albo skorzystał ze swoich praw. Należy uznać, że w zakresie pojęć „korzystanie” i „rozporządzanie” mieści się m.in. przeniesienie praw autorskich lub udzielanie licencji na korzystanie z utworów lub przedmiotów praw pokrewnych.

Ocena Pani stanowiska w zakresie pytania nr 2 i nr 3

Mając na uwadze okoliczności sprawy oraz ww. regulacje prawne uznaję, że do wynagrodzenia w formie tantiem licencyjnych, otrzymywanego przez Panią jako twórcę za udzielenie licencji wyłącznej na korzystanie z fotografii na zasadzie agencyjnej, mają zastosowanie 50% koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 3 w związku z art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe skutkuje tym, że ww. przychody z praw majątkowych, podlegają obligatoryjnemu opodatkowaniu na zasadach ogólnych, według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem dotychczasowe zasady opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (stawka 8,5% i 12,5%) przestają mieć zastosowanie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.