0113-KDIPT2-3.4011.258.2026.2.KKA

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych:

·         w zakresie uznania, że Pan jako płatnik ma obowiązek wystawienia informacji IFT-1 – jest nieprawidłowe,

·         w zakresie uznania, że osoba, która ma zostać zatrudniona powinna przedstawić certyfikat rezydencji podatkowej z USA – jest nieprawidłowe,

·         w pozostałym zakresie – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne

11 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem, które wpłynęło 24 kwietnia 2026 r. oraz – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 czerwca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Zatrudnienie przez firmę X (NIP: ….) na podstawie umowy o pracę osoby fizycznej, która:

• posiada podwójne obywatelstwo: polskie oraz amerykańskie,
• na stałe mieszka na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki,
• posiada rezydencję podatkową w USA,
• będzie świadczyć pracę wyłącznie w formie pracy zdalnej,
• będzie zatrudniona przez polskiego pracodawcę na podstawie umowy o pracę zawartej zgodnie z prawem polskim,
• posiada ubezpieczenie w USA z tytułu pracy na własny rachunek.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Na moje pytanie o treści:

odpowiedział Pan:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedział Pan:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedział Pan:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedział Pan:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedział Pan:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedział Pan:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedział Pan:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedział Pan:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedział Pan:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedział Pan:

Pytania

1.    Jakie będzie miejsce opodatkowania dochodów takiej osoby ze stosunku pracy, Polska czy USA?

2.    Jakie są obowiązki płatnika w związku do opisanego wyżej zdarzenia przyszłego w odniesieniu do przytoczonych wcześniej przepisów?

3.    Czy płatnik nalicza i odprowadza zaliczki PIT ze stosunku pracy jak dla osoby będącej rezydentem Polski (wg skali podatkowej), czy powinien stosować inną wysokość podatku lub nie odprowadza się podatku w Polsce, a taka osoba powinna rozliczyć dochody z tytułu takiej umowy o pracę i zapłacić podatek we właściwym Urzędzie w USA?

4.    Czy płatnik wysyła rozliczenie roczne takiej osoby jako deklarację PIT-11, czy IFT-1?

5.    Czy osoba, która ma zostać zatrudniona powinna przedstawić jakieś dokumenty związane z rezydencją podatkową?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

Miejsce opodatkowania przychodów z tytułu umowy: USA.

Ad 2

Obowiązki płatnika: deklaracja roczna IFT-1.

Ad 3

Płatnik nie odprowadza podatku ze stosunku pracy w Polsce.

Ad 4

Rozliczenie roczne: IFT-1.

Ad 5

Osoba, która ma zostać zatrudniona powinna przedstawić certyfikat rezydencji podatkowej z USA.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Definicja płatnika

W myśl art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622):

Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.:

1)    obliczenie,

2)    pobranie,

3)    wpłacenie

- podatku, zaliczki.

Przedmiot opodatkowania

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy:

Obowiązki płatnika z tytułu wypłaty wynagrodzeń ze stosunku pracy

Zgodnie z treścią art. 32 ust. 1 ww. ustawy:

Jednocześnie na podstawie art. 32 ust. 9 ww. ustawy:

Z brzmienia przepisu art. 32 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynika, że płatnik nie jest obowiązany do poboru zaliczek, gdy spełnione są oba warunki, o których mowa powyżej (o czym świadczy literalne brzmienie przepisu: „płatnik nie pobiera”), od którego to obowiązku płatnik może odstąpić wyłącznie na wniosek podatnika. To na płatniku ciąży zatem powinność zbadania, czy w danej sytuacji jest on obowiązany zastosować przepis art. 32 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i zaprzestać poboru zaliczek.

Okolicznością, o której mowa w tym przepisie nie jest fakt, że pracownik opodatkowuje bądź będzie opodatkowywał swoje dochody poza Polską, lecz to, że jego dochody podlegają (lub będą podlegać) opodatkowaniu poza Polską. W związku z tym nie jest istotne, czy i jak pracownik albo pracodawca wywiązują się z obowiązków nałożonych przepisami podatkowymi kraju zamieszkania, lecz istotne jest czy zgodnie z odpowiednią umową o unikaniu podwójnego opodatkowania dochody te podlegają lub będą podlegać opodatkowaniu poza Polską.

Jeżeli pracodawca wie „z góry”, że zatrudniony pracownik będzie przebywał w drugim Państwie przez okres lub okresy przekraczające łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym i tym samym wie, że dochody pracownika z pracy wykonywanej na terenie drugiego Państwa będą podlegały opodatkowaniu w tym drugim Państwie, to na podstawie art. 32 ust. 9 ww. ustawy winien odstąpić od poboru zaliczek na podatek dochodowy od pierwszego dnia wykonywania przez pracownika pracy na terenie drugiego Państwa. Jedynie na wniosek pracownika zakład pracy pobiera zaliczki na podatek dochodowy, stosownie do przepisów ust. 2-8, z uwzględnieniem art. 27 ust. 9 i 9a.

Stosownie do art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z art. 38 ust. 1a ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 39 ust. 1 analizowanej ustawy:

Ograniczony i nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Stosownie natomiast do treści art. 3 ust. 2a tej ustawy:

W myśl natomiast art. 3 ust. 2b ww. ustawy:

Wskazana wyżej zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródła przychodów położonych na jej terytorium. Nie są natomiast w Polsce opodatkowane osoby fizyczne z tytułu dochodów, których źródło jest położone za granicą. Warunkiem posiadania w Polsce statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak na terytorium Polski miejsca zamieszkania lub zakładu.

Na podkreślenie zasługuje również fakt, że katalog dochodów (przychodów) wymienionych w art. 3 ust. 2b ww. ustawy, nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc, ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie „źródła”. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczypospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).

Za dochody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się również dochody pochodzące od polskiego płatnika, wypłacone osobie, która usługi określone w umowie zawartej pomiędzy stronami wykonuje za granicą.

Na podstawie art. 4a ustawy:

Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zastosowanie przepisów Umowy polsko-amerykańskiej na gruncie Pana sprawy

Mając na uwadze opis sprawy, a w szczególności okoliczności, że zamierza Pan zatrudnić na podstawie umowy o pracę osobę fizyczną, która:

• posiada podwójne obywatelstwo: polskie oraz amerykańskie,
• na stałe mieszka na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki (złoży Panu oświadczenie o stałym miejscu zamieszkania na terytorium Stanów Zjednoczonych),
• posiada rezydencję podatkową w USA (przedstawi Panu certyfikat rezydencji podatkowej USA),
• będzie świadczyć pracę wyłącznie w formie pracy zdalnej (w okresie obowiązywania umowy o pracę pracownik nie będzie świadczył pracy na Pana rzecz na terytorium Polski; miejscem świadczenia pracy, które będzie wskazane w umowie o pracę będą Stany Zjednoczone Ameryki),
• będzie zatrudniona przez Pana – polskiego pracodawcę na podstawie umowy o pracę zawartej zgodnie z prawem polskim,
• posiada ubezpieczenie w USA z tytułu pracy na własny rachunek

należy odnieść się do przepisów Umowy z dnia 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 7 tej Umowy:

W świetle art. 3 ust. 1 pkt 8 Umowy:

Na mocy art. 4 Umowy:

Przy czym wyjaśnienia wymaga, że postanowienia art. 4 ww. Umowy, mają zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy w myśl postanowień ww. Umowy, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, tzn. gdy zachodzi kolizja ustawodawstw wewnętrznych obu państw w kwestii dotyczącej ustalenia miejsca zamieszkania. W konsekwencji, reguły kolizyjne mają zastosowanie wyłącznie w sytuacji gdy podatnik w tym samym czasie ma miejsce zamieszkania w obu umawiających się państwach.

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Kwestia opodatkowania przychodów uzyskanych z tytułu umowy o pracę zawartej z polskim pracodawcą i wykonywanej zdalnie z terytorium Stanów Zjednoczonych

Miejsce opodatkowania dochodów z pracy, zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania uzależnione jest nie tyle od podmiotu wypłacającego wynagrodzenie, co od miejsca wykonywania pracy. Zatem, zakres obowiązku podatkowego rezydentów podatkowych wykonujących pracę za granicą modyfikowany jest przez umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte przez państwo rezydencji z państwem, w którym praca jest wykonywana. Zgodnie z zasadą wyrażoną również w polskich umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody osób fizycznych mających miejsce zamieszkania w jednym z umawiających się państw, uzyskiwane z tytułu pracy najemnej świadczonej na terytorium drugiego państwa, mogą być opodatkowane w tym państwie, w którym praca ta jest rzeczywiście wykonywana. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii, gdzie uzyskiwane są wynagrodzenia w zamian za świadczoną pracę najemną, ma określenie miejsca jej wykonywania. Za miejsce wykonywania pracy należy uznać zawsze to miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa, kiedy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie.

Na podstawie art. 16 ust. 1 Umowy polsko-amerykańskiej:

Na podstawie art. 16 ust. 2 Umowy:

Powyższe przepisy jednoznacznie wskazują, że co do zasady dochody z pracy podlegają opodatkowaniu tylko w państwie zamieszkania podatnika, chyba, że praca jest wykonywana w drugim państwie. Jeżeli jest tam rzeczywiście wykonywana, to otrzymywane wynagrodzenie może być opodatkowane w obu państwach, za wyjątkiem przypadku opisanego szczegółowo w treści art. 16 ust. 2 ww. Umowy.

Zatem, wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę osób mających miejsce zamieszkania w Stanach Zjednoczonych, których praca wykonywana jest na terytorium Stanów Zjednoczonych, podlega opodatkowaniu tylko w tym państwie, tj. w Stanach Zjednoczonych Ameryki.

Obowiązek sporządzenia informacji IFT1/IFT1-R

Odnosząc się do obowiązku sporządzenia informacji IFT1/IFT1-R wskazuję, że stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl, art. 42 ust. 1 ww. ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 42 ust. 4 ww. ustawy:

Według art. 42 ust. 6 ww. ustawy:

Powyższe oznacza, że osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wypłacające zagranicznym osobom fizycznym należności opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym, po zakończeniu roku muszą sporządzić informację IFT-1R. Jeden egzemplarz informacji powinien być złożony w urzędzie skarbowym właściwym w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, a drugi powinien otrzymać podatnik, czyli zagraniczny podmiot.

Informację IFT-1R płatnik musi sporządzić i przekazać do urzędu skarbowego i podatnikowi nawet wówczas gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie był zobowiązany do poboru podatku.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidują też, że informację IFT-1 płatnik sporządza i przesyła podatnikom na ich wniosek (w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku). Sporządzenie informacji IFT-1 na wniosek podatnika nie zwalnia płatnika z obowiązku sporządzenia informacji IFT-1R w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym.

Informacje IFT-1/IFT-1R składają osoby fizyczne będące przedsiębiorcami oraz osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które w ciągu roku podatkowego pobierają zryczałtowany podatek od należności osób objętych ograniczonym obowiązkiem podatkowym opodatkowanych podatkiem zryczałtowanym.

Obowiązek przedstawienia dokumentów związanych z rezydencją podatkową

W myśl art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacanych przez podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez polski podmiot wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta, w trybie i na zasadach wymienionych w art. 41 ww. ustawy.

Jak wynika z art. 29 ust. 2 tej ustawy:

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez „certyfikat rezydencji” rozumie się:

W świetle powyższego zastosowanie przepisów właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jest zatem możliwe pod warunkiem uzyskania przez płatnika certyfikatu rezydencji podatnika, potwierdzającego miejsce jego zamieszkania. Certyfikat rezydencji stanowi środek dowodowy posiadania rezydencji podatkowej w określonym kraju, czego potwierdzenie umożliwia płatnikowi, zastosowanie postanowień stosownej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Jak wynika z powyższego, certyfikat rezydencji, o którym mowa w art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi podstawę do zastosowania właściwej stawki wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w odniesieniu do uzyskiwanych przez nierezydenta należności określonych w art. 29 ust. 1  ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyjaśnić przy tym należy, że zgodnie z powyższym, w przypadku dochodów z pracy najemnej zastosowanie przepisów m.in. Umowy polsko-amerykańskiej nie jest uzależnione od przedstawienia płatnikowi certyfikatu rezydencji.

Ocena Pana stanowiska w zakresie pytania nr 1 i nr 3

Jak zostało wyjaśnione wyżej, miejsce opodatkowania dochodów z pracy, zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania, uzależnione jest nie tyle od podmiotu wypłacającego wynagrodzenie, co od miejsca wykonywania pracy. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii, gdzie uzyskiwane są wynagrodzenia w zamian za świadczoną pracę najemną ma określenie miejsca jej wykonywania. Za miejsce wykonywania pracy należy uznać zawsze to miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa, kiedy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie. Pierwszeństwo w opodatkowaniu dochodów z pracy najemnej ma zawsze to państwo, w którym praca jest wykonywana.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że pracownik zatrudniony przez Pana od 1 września 2026 r.:

• na stałe mieszka na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki, posiada rezydencję Stanów Zjednoczonych Ameryki;
• wykonuje pracę na Pana rzecz, tj. polskiego pracodawcy zdalnie z terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki;
• w okresie obowiązywania umowy o pracę nie będzie świadczył pracy na Pana rzecz na terytorium Polski.

Reasumując, słusznie Pan ocenił, że na gruncie przedmiotowej sprawy przychód ze stosunku pracy pracownika posiadającego status rezydenta podatkowego Stanów Zjednoczonych Ameryki, wykonującego pracę na Pana rzecz zdalnie z terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki będzie podlegał opodatkowaniu na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki.

W konsekwencji powyższego, zgodnie z art. 32 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ciążą na Panu obowiązki płatnika wynikające z art. 32 ust. 1 w zw. z art. 39 ust. 1 ww. ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 3 uznałem za prawidłowe.

Nadmienić należy jednak, że w sytuacji gdy pracownik złoży Panu wniosek, o którym mowa w art. 32 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie Pan zobligowany do pobierania zaliczki na podatek dochodowy zgodnie z ust. 2-8, z uwzględnieniem art. 27 ust. 9 i 9a ww. ustawy.

Ocena Pana stanowiska w zakresie pytania nr 2 i nr 4

Z opisu sprawy wynika, że osoba fizyczna (rezydent podatkowy USA) zostanie zatrudniona przez Pana na podstawie umowy o pracę.

Z uwagi na fakt, że formularze IFT-1/IFT-1R służą wyłącznie do wykazywania przychodów nierezydentów podatkowych, od których pobrano zryczałtowany podatek dochodowy, to przepisy regulujące obowiązek wystawiania ww. informacji nie mają w Pana sprawie zastosowania.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 i nr 4 jest nieprawidłowe.

Ocena Pana stanowiska w zakresie pytania nr 5

Konieczność udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji wynika ze wskazanego wyżej art. 29 ust. 2 ustawy. Niemniej jednak przepis ten dotyczy wyłącznie określonych kategorii przychodów i nie ma zastosowania do przychodów uzyskiwanych z pracy najemnej.

W sytuacji zatem wypłaty świadczeń ze stosunku pracy na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania w Stanach Zjednoczonych Ameryki, powinien Pan stosować się odpowiednio do okoliczności wskazanych w art. 16 ust. 1 lub ust. 2 Umowy polsko-amerykańskiej, bez względu na to, czy osoba ta przedstawi Panu certyfikat rezydencji, czy złoży stosowne oświadczenie dotyczące miejsca zamieszkania.

Zatem, wbrew Pana twierdzeniom – na gruncie przedmiotowej sprawy – osoba, która ma zostać zatrudniona (pracownik) nie ma obowiązku przedstawienia certyfikatu rezydencji z USA.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 5 uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących podatek dochodowy od osób fizycznych względem Pana jako płatnika, a nie wywiera skutku prawnego dla innych osób, tj. Pana pracownika.

Zaznaczyć należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena przedstawionego we wniosku stanowiska wyłącznie w kontekście obowiązków ciążących na płatniku, które wynikają z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy Ordynacja podatkowa, a nie kwestie związane ze sposobem ustalania bądź potwierdzania rezydencji podatkowej, w tym w szczególności w trakcie prowadzenia postępowania podatkowego przez organy podatkowe.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.