0113-KDIPT2-2.4011.708.2026.2.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem złożonym 16 września 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Pana dziadek, będący ojcem Pana mamy, sporządził w 1995 r. testament, w którym powołał Pana mamę oraz Pana wujka, jako spadkobierców, po 1/2 części każde. Dziadek zmarł w 1996 r. i w wyniku dziedziczenia po nim, Pana mama nabyła udział w nieruchomości, który stanowił jej własność przez wiele lat.

W sierpniu 2023 r., jeszcze za swojego życia, Pana mama wystąpiła do sądu z powództwem w sprawie dotyczącej zniesienia współwłasności nieruchomości, której drugim współwłaścicielem był Pana wujek.

Pana mama zmarła w 25 maja 2024 r. i po śmierci mamy Pana brat odrzucił spadek po niej. Następnie został sporządzony akt poświadczenia dziedziczenia, w którym został Pan wskazany jako jedyny spadkobierca mamy, dziedziczący po niej w całości z dobrodziejstwem inwentarza. W konsekwencji, nabył Pan w drodze spadku cały udział w nieruchomości, który wcześniej należał do mamy.

Postępowanie sądowe dotyczące zniesienia współwłasności, wszczęte przez Pana mamę w sierpniu 2023 r., było kontynuowane po jej śmierci. Postępowanie zakończyło się zawarciem ugody sądowej pomiędzy Panem, a Pana wujkiem, który był drugim współwłaścicielem nieruchomości. Zgodnie z treścią ugody sądowej, współwłasność nieruchomości została zniesiona w ten sposób, że nieruchomość została przyznana na wyłączną własność Pana wujkowi. Wujek zobowiązał się jednocześnie zapłacić Panu tytułem wyrównania udziałów w nieruchomości wspólnej kwotę 200 000 zł. Kwota 200 000 zł została Panu wypłacona w związku z zawartą ugodą sądową dotyczącą zniesienia współwłasności. Pana wątpliwość dotyczy skutków podatkowych otrzymania przez Pana kwoty 200 000 zł oraz tego, czy udział w nieruchomości, który przypadł Panu po odrzuceniu spadku przez Pana brata, należy dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych traktować jako nabyty przez Pana w drodze spadku po mamie, czy też jako nowe nabycie w związku z odrzuceniem spadku przez brata. Pana mama nabyła swój udział w nieruchomości w 1996 r., a więc znacznie wcześniej, niż nastąpiło Pana nabycie spadku po mamie i późniejsze zniesienie współwłasności.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że nieruchomość będąca przedmiotem spadku położona jest w miejscowości X, ul. (…), (…), w gminie (…).

Kwotę 200 000 zł wypłacono Panu 2 kwietnia 2026 r. Sprawa sądowa o zniesienie współwłasności zakończyła się ugodą sądową z dnia 28 stycznia 2026 r., orzeczenie uprawomocniło się w dniu 5 lutego 2026 r. Składnikiem majątkowym zniesienia współwłasności była nieruchomość zabudowana położona w X, składająca się z działek o nr 2/1 i 2/2 o łącznej powierzchni 0,4900 ha. Zgodnie z opinią biegłego sądowego, łączna wartość nieruchomości wynosiła (…) zł. Stronami zniesienia współwłasności był Pan oraz Pana wujek (…). Udziały Pana i wujka wynosiły po 1/2 części dla każdego. Wskutek zniesienia współwłasności Pana udział ustał, a Pana wujek nabył udział 100% we własności nieruchomości. Skutkiem prawnym zniesienia współwłasności było ustanie Pana udziału wynoszącego 1/2 w prawie własności nieruchomości oraz nabycie przez drugiego współwłaściciela (wujka) prawa własności całej nieruchomości w zamian za spłatę na Pana rzecz w wysokości 200 000 zł. W wyniku zniesienia współwłasności otrzymał Pan kwotę 200 000 zł, natomiast Pana wujek stał się wyłącznym właścicielem nieruchomości (100% prawa własności). Otrzymana przez Pana kwota w wysokości 200 000 zł nie zwiększyła się w stosunku do wartości rynkowej Pana udziałów podlegających zniesieniu współwłasności przed jej dokonaniem.

Odrzucenie przez Pana brata spadku nastąpiło w dniu 26 czerwca 2024 r. Skutkiem prawnym odrzucenia spadku przez Pana brata było jego wyłączenie z dziedziczenia po mamie, na podstawie art. 1020 Kodeksu cywilnego i w konsekwencji nie nabył on żadnego udziału w spadku po niej.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym udział w nieruchomości, który przypadł Panu, jako jedynemu spadkobiercy Pana mamy wskutek odrzucenia spadku przez Pana brata, należy uznać dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych za nabyty przez Pana w drodze spadku po mamie, a tym samym - przy ustalaniu pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - uwzględnić datę nabycia nieruchomości przez Pana mamę w 1996 r.?

2.  Czy otrzymane przez Pana świadczenie pieniężne tytułem wyrównania udziałów w nieruchomości wspólnej, na podstawie ugody sądowej, w wyniku której współwłasność nieruchomości została zniesiona i nieruchomość została przyznana na wyłączną własność Pana wujkowi, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Uważa Pan, że udział w nieruchomości, który przypadł Panu w wyniku odrzucenia spadku przez Pana brata, należy traktować jako nabyty przez Pana w drodze spadku po Pana mamie, a nie jako nowe nabycie dokonane w chwili odrzucenia spadku przez Pana brata.

W Pana ocenie, dla celów ustalenia pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uwzględnić datę nabycia nieruchomości przez Pana mamę, tj. 1996 r. Ponieważ Pana mama nabyła udział w nieruchomości w 1996 r., pięcioletni termin upłynął przed dokonaniem zniesienia współwłasności i wypłatą na Pana rzecz kwoty 200 000 zł.

W Pana ocenie, otrzymana spłata, w związku ze zniesieniem współwłasności nieruchomości, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W wyniku zniesienia współwłasności nie uzyskał Pan przysporzenia majątkowego ponad przysługujący Panu udział w nieruchomości i dlatego po Pana stronie nie powstał obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.

Ponadto, odrzucenie spadku przez Pana brata, zgodnie z art. 1020 Kodeksu cywilnego, skutkowało jego wyłączeniem od dziedziczenia, a zatem nie nabył Pan od niego żadnego udziału w nieruchomości. W związku z tym, w przedstawionym stanie faktycznym nie doszło po Pana stronie do nabycia dodatkowego udziału w nieruchomości, które mogłoby skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 562 ze zm.):

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej, odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeżeli to odpłatne zbycie ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Zatem przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości (jej części lub udziału w nieruchomości oraz określonych praw) w myśl ww. przepisu nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

-     odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

-     zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

W myśl art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do treści art. 926 Kodeksu cywilnego:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Jak stanowi art. 1025 § 1 ww. Kodeksu:

Zatem postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przyjmuje się, że momentem nabycia nieruchomości (udziału) przez spadkodawcę, który tę nieruchomość (udział) nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości (udziału) zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Zatem, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Charakterystyczną cechą odpłatnego zbycia jest ekwiwalentność świadczeń stron, przy czym świadczenia stron względem siebie nie muszą mieć tego samego wymiaru ekonomicznego, ustalanego według kryteriów obiektywnych. Wskazać należy, że odpłatne czynności prawne charakteryzują się tym, że każda ze stron uzyskuje jakąś korzyść majątkową (niekoniecznie w postaci pieniężnej). Cechą umów odpłatnych jest to, że świadczenie jednej strony umowy znajduje swój odpowiednik w świadczeniu drugiej strony. Jest to sytuacja, gdy każda ze stron umowy uzyskuje ekwiwalent (równoważnik) dla świadczenia własnego. Nie dochodzi więc w takim przypadku do sytuacji, gdy tylko jedna ze stron odnosi korzyść z dokonanego świadczenia, a świadczenie zbywcy nie odbywa się kosztem uszczuplenia własnego majątku.

Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.

Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego:

Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.

Jak stanowi art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie jedynie do jej części określonej wielkością jego udziału. Każdy ze współwłaścicieli ma jednakowe prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych współwłaścicieli, a mianowicie każdy jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli (art. 206 Kodeksu cywilnego).

Zgodnie z art. 210 Kodeksu cywilnego:

Stosownie zaś do art. 211 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 212 Kodeksu cywilnego:

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia należy stwierdzić, że zniesienie współwłasności może zatem nastąpić za odpłatnością w formie spłaty na rzecz drugiego współwłaściciela lub nieodpłatnie bez żadnych spłat. Czynność zniesienia współwłasności w świetle prawa cywilnego stanowi formę zbycia, a jeżeli zniesienie współwłasności następuje ze spłatą, wówczas mamy do czynienia z odpłatnym zbyciem udziału w nieruchomości lub prawie, które wyczerpuje dyspozycję przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Bez znaczenia jest bowiem to, czy do odpłatnego zbycia dochodzi w drodze umowy sprzedaży, zamiany, działu spadku czy zniesienia współwłasności. Użyte w powyższym przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „odpłatne zbycie” oznacza każde przeniesienie prawa własności lub praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową. Termin „odpłatne zbycie” obejmuje zatem szeroki zakres czynności.

Zatem, po stronie dokonującego odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości w wyniku zniesienia współwłasności nieruchomości powstaje obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego, jeżeli zbycie to nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

W przypadku odpłatnego zbycia przez Pana przedmiotowego udziału w nieruchomości istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tego udziału.

Z treści wniosku wynika, że:

·      Pana dziadek sporządził w 1995 r. testament, w którym powołał Pana mamę oraz Pana wujka, jako spadkobierców, po 1/2 części każde.

·      Dziadek zmarł w 1996 r., w wyniku dziedziczenia po nim Pana mama nabyła udział w nieruchomości, który stanowił jej własność przez wiele lat. Nieruchomość będąca przedmiotem spadku położona jest w miejscowości X, składa się z działek o nr 2/1 i 2/2.

·      W sierpniu 2023 r., jeszcze za swojego życia, Pana mama wystąpiła do sądu z powództwem w sprawie dotyczącej zniesienia współwłasności nieruchomości, której drugim współwłaścicielem był Pana wujek.

·      Pana mama zmarła w dniu 25 maja 2024 r. i po śmierci mamy Pana, Pana brat odrzucił spadek po niej. Odrzucenie przez Pana brata spadku nastąpiło w dniu 26 czerwca 2024 r. Skutkiem prawnym odrzucenia spadku przez Pana brata, było jego wyłączenie od dziedziczenia po mamie, na podstawie art. 1020 Kodeksu cywilnego i w konsekwencji, nie nabył on żadnego udziału w spadku po niej. Został sporządzony akt poświadczenia dziedziczenia, w którym został Pan wskazany jako jedyny spadkobierca Pana mamy, dziedziczący po niej w całości z dobrodziejstwem inwentarza. W konsekwencji, nabył Pan w drodze spadku cały udział w nieruchomości, który wcześniej należał do Pana mamy.

·      Postępowanie sądowe dotyczące zniesienia współwłasności, wszczęte przez Pana mamę w sierpniu 2023 r., było kontynuowane po jej śmierci. Postępowanie zakończyło się zawarciem ugody sądowej pomiędzy Panem, a Pana wujkiem, który był drugim współwłaścicielem nieruchomości. Orzeczenie uprawomocniło się 5 lutego 2026 r. Zgodnie z treścią ugody sądowej, współwłasność nieruchomości została zniesiona w ten sposób, że nieruchomość została przyznana na wyłączną własność Pana wujkowi. Pana wujek zobowiązał się jednocześnie zapłacić Panu, tytułem wyrównania udziałów w nieruchomości wspólnej kwotę 200 000 zł i kwota ta została Panu wypłacona 2 kwietnia 2026 r.

·      Zgodnie z opinią biegłego sądowego, łączna wartość nieruchomości wynosiła (…) zł i otrzymana przez Pana kwota w wysokości 200 000 zł nie zwiększyła się w stosunku do wartości rynkowej Pana udziałów podlegających zniesieniu współwłasności przed jej dokonaniem.

W Pana sytuacji datą nabycia udziału w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – otrzymanego w spadku po Pana mamie – jest moment nabycia tego udziału przez spadkodawczynię – 1996 r. (moment śmierci ojca Pana mamy). Wobec tego pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ww. ustawy już minął, bowiem jak wynika z wniosku od końca roku, w którym spadkodawczyni (Pana matka) nabyła wskazaną nieruchomość (1996 r.) do dokonania zniesienia współwłasności (2026 r.) upłynęło ponad pięć lat.

We wniosku wskazał Pan, że Pana brat odrzucił spadek po mamie na podstawie art. 1020 Kodeksu cywilnego.

Jak stanowi art. 1012 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 1020 Kodeksu cywilnego:

Odrzucenie spadku przez Pana brata oznacza, że Pana brat nie nabył spadku i jedynym spadkobiercą po mamie jest Pan.

Zatem prawidłowo wskazał Pan, że udział w nieruchomości, który przypadł Panu w wyniku odrzucenia spadku przez Pana brata, należy traktować jako nabyty przez Pana w drodze spadku po Pana mamie, a nie jako nowe nabycie dokonane w chwili odrzucenia spadku przez Pana brata. Dla celów ustalenia pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uwzględnić datę nabycia nieruchomości przez mamę, tj. 1996 r.

Ponadto wskazać należy, że odpłatne zniesienie współwłasności nieruchomości dokonane w 2026 r. nie stanowi dla Pana, źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, otrzymane przez Pana świadczenie pieniężne z tytułu zniesienia współwłasności nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), Organ opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym we wniosku - nie prowadzi postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji Organ dokonuje wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.

Wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.