0113-KDIPT2-2.4011.641.2026.1.KK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Sprzedaż nieruchomości, której dotyczy wniosek, nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej. Rodzice Wnioskodawczyni pozostawali w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. Nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym (dalej: „Nieruchomość”), wchodziła do ich majątku wspólnego małżeńskiego. W ramach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, rodzicom Wnioskodawczyni przysługiwało wspólne prawo własności Nieruchomości. Rodzice Wnioskodawczyni nabyli własność Nieruchomości na podstawie aktu własności ziemi wydanego w 1974 r. Od tego czasu Nieruchomość pozostawała w ich majątku. Nieruchomość znajdowała się w majątku rodzinnym rodziców Wnioskodawczyni przez wiele lat, tj. przez okres znacznie przekraczający pięć lat przed jej sprzedażą.

W 1987 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni i z chwilą śmierci ojca ustała ustawowa wspólność majątkowa małżeńska. Dla potrzeb ustalenia udziałów spadkowych przyjmuje się, że każdemu z małżonków przysługiwał udział wynoszący 1/2 w majątku wspólnym, a zatem udział ojca w Nieruchomości wynosił 1/2. Po śmierci ojca udział ojca wynoszący 1/2 w Nieruchomości został odziedziczony przez jego żonę oraz dwoje dzieci, tj. syna i córkę, po 1/3 każde. W konsekwencji, Wnioskodawczyni nabyła po ojcu udział wynoszący 1/6 w Nieruchomości.

Matka Wnioskodawczyni posiadała swój udział wynikający z ustania wspólności majątkowej małżeńskiej wynoszący 1/2 w Nieruchomości oraz udział wynoszący 1/6 odziedziczony po zmarłym mężu. Łącznie matce Wnioskodawczyni przysługiwał udział wynoszący 2/3 w Nieruchomości.
W 2022 r. zmarła matka Wnioskodawczyni. Po jej śmierci udział matki wynoszący 2/3 w Nieruchomości został odziedziczony przez dwoje dzieci, tj. syna i córkę, po 1/2 każde. W konsekwencji, Wnioskodawczyni nabyła po matce udział wynoszący 1/3 w Nieruchomości.

Brat Wnioskodawczyni posiadał udział wynoszący 1/2 w Nieruchomości, na który składały się:

1)  udział wynoszący 1/6 nabyty w spadku po ojcu zmarłym w 1987 r.,

2)   udział wynoszący 1/3 nabyty w spadku po matce zmarłej w 2022 r.

W 2025 r. zmarł brat Wnioskodawczyni. Po jego śmierci Wnioskodawczyni odziedziczyła przypadający mu udział wynoszący 1/2 w Nieruchomości.

W 2026 r. Wnioskodawczyni sprzedała całą Nieruchomość. Sprzedaż nie nastąpiła w ramach działalności gospodarczej. Na dzień sprzedaży Wnioskodawczyni była właścicielką całej Nieruchomości, przy czym Jej tytuł prawny do poszczególnych udziałów wynikał z dziedziczenia po ojcu, matce oraz bracie.

W opisanym stanie faktycznym nie występują elementy transgraniczne. Wnioskodawczyni, spadkodawcy oraz pozostali spadkobiercy mieli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a Nieruchomość położona jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość, czy sprzedaż Nieruchomości dokonana w 2026 r. podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w części odpowiadającej udziałowi 1/3 w Nieruchomości, który Wnioskodawczyni odziedziczyła po bracie, a który, brat nabył wcześniej w drodze spadku po matce zmarłej w 2022 r.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym sprzedaż Nieruchomości dokonana przez Wnioskodawczynię w 2026 r. nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w całości, w tym również w części odpowiadającej udziałowi 1/3 w Nieruchomości, który Wnioskodawczyni odziedziczyła po bracie, a który brat nabył wcześniej w drodze spadku po matce zmarłej w 2022 r.?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż Nieruchomości dokonana w 2026 r. nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w żadnej części.

W ocenie Wnioskodawczyni, obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych nie powstaje również w odniesieniu do udziału wynoszącego 1/3 w Nieruchomości, który Wnioskodawczyni odziedziczyła po bracie, a który brat nabył wcześniej w drodze spadku po matce zmarłej w 2022 r.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Jednocześnie zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku okres pięciu lat liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości albo nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

W opisanej sprawie, Wnioskodawczyni nabyła całą Nieruchomość w drodze spadkobrania. Poszczególne udziały w Nieruchomości pochodziły z majątku rodzinnego rodziców Wnioskodawczyni. Nieruchomość wchodziła do majątku wspólnego rodziców Wnioskodawczyni objętego ustawową wspólnością majątkową małżeńską. Oznacza to, że rodzice Wnioskodawczyni byli związani z Nieruchomością jako składnikiem majątku rodzinnego od wielu lat, tj. przez okres znacznie przekraczający pięć lat przed jej sprzedażą. Zdaniem Wnioskodawczyni, wykładnia art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinna uwzględniać cel tego przepisu, którym jest uniknięcie opodatkowania sprzedaży nieruchomości tylko dlatego, że doszło do jej nabycia w drodze spadku, mimo że nieruchomość pozostawała w majątku rodzinnym przez okres dłuższy niż pięć lat.

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że w przypadku dziedziczenia udziału w nieruchomości, który sam wcześniej został nabyty przez spadkodawcę w drodze spadku, należy uwzględnić faktyczny okres posiadania tej nieruchomości w ramach sukcesji spadkowej, w szczególności datę nabycia nieruchomości przez pierwotnych właścicieli, tj. rodziców Wnioskodawczyni.

W odniesieniu do udziału odziedziczonego po bracie należy zauważyć, że brat Wnioskodawczyni nie nabył udziału w Nieruchomości w drodze zakupu, ani innej czynności odpłatnej. Udział ten wszedł do jego majątku wyłącznie w wyniku dziedziczenia po rodzicach. Oznacza to, że również w tej części Nieruchomość pochodziła z majątku rodzinnego, który był własnością rodziców przez okres przekraczający pięć lat.

W ocenie Wnioskodawczyni, w zakresie udziału 1/3, który brat nabył po matce w 2022 r., nie powinno się uznawać, że pięcioletni termin należy liczyć wyłącznie od końca 2022 r. Taka wykładnia prowadziłaby do nieuzasadnionego opodatkowania sprzedaży udziału w nieruchomości rodzinnej tylko dlatego, że przed sprzedażą doszło do kolejnego dziedziczenia pomiędzy członkami najbliższej rodziny. Zdaniem Wnioskodawczyni, dla potrzeb art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy uwzględnić, że matka Wnioskodawczyni posiadała udział w Nieruchomości przez okres dłuższy niż pięć lat, a brat Wnioskodawczyni nabył ten udział od matki w drodze spadku. Skoro więc matka, jako poprzedni właściciel tego udziału, nabyła go wiele lat przed sprzedażą, pięcioletni termin powinien zostać uznany za zachowany także w odniesieniu do tej części udziału.

W konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości w 2026 r. nie powinna powodować powstania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni wskazuje, że:

1)  udział wynoszący 1/6 nabyty bezpośrednio po ojcu zmarłym w 1987 r. nie podlega opodatkowaniu, ponieważ pięcioletni termin niewątpliwie upłynął;

2)  udział wynoszący 1/3 nabyty bezpośrednio po matce zmarłej w 2022 r. nie podlega opodatkowaniu, ponieważ matka była właścicielką Nieruchomości przez okres dłuższy niż pięć lat;

3)  udział wynoszący 1/6 odziedziczony po bracie, który brat nabył po ojcu zmarłym w 1987 r., nie podlega opodatkowaniu, ponieważ pięcioletni termin również niewątpliwie upłynął;

4)  udział wynoszący 1/3 odziedziczony po bracie, który brat nabył po matce zmarłej w 2022 r., również nie powinien podlegać opodatkowaniu, ponieważ udział ten pochodził z majątku matki, która posiadała Nieruchomość przez okres dłuższy niż pięć lat, a brat nabył go wyłącznie w drodze spadku.

Wnioskodawczyni stoi zatem na stanowisku, że pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 10 ust. 5 tej ustawy, należy uznać za spełniony w odniesieniu do całej Nieruchomości. W rezultacie, sprzedaż Nieruchomości dokonana w 2026 r. nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w żadnej części, a Wnioskodawczyni nie powinna być zobowiązana do zapłaty podatku PIT od dochodu ze sprzedaży Nieruchomości, również w części odpowiadającej udziałowi 1/3 odziedziczonemu po bracie, który brat nabył wcześniej po matce.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy w tym miejscu wskazać, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który tę nieruchomość nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego. Zatem, za moment nabycia nieruchomości lub praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uważa się nabycie nieruchomości lub praw przez spadkodawcę, nie zaś przez jego spadkodawców.

W myśl art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytych w drodze spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości oraz praw przez spadkodawcę.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:

Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:

Według treści art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Z treści wniosku wynika, że:

·      Pani rodzice pozostawali w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. Nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym, wchodziła do ich majątku wspólnego małżeńskiego. Pani rodzice nabyli własność Nieruchomości na podstawie aktu własności ziemi wydanego w 1974 r. i od tego czasu Nieruchomość pozostawała w ich majątku.

·      W 1987 r. zmarł Pani ojciec i z chwilą śmierci ojca ustała ustawowa wspólność majątkowa małżeńska. Dla potrzeb ustalenia udziałów spadkowych przyjmuje się, że każdemu z małżonków przysługiwał udział wynoszący 1/2 w majątku wspólnym, a zatem udział ojca w Nieruchomości wynosił 1/2. Po śmierci ojca udział ojca wynoszący 1/2 w Nieruchomości został odziedziczony przez jego żonę oraz dwoje dzieci, tj. syna i córkę, po 1/3 każde. W konsekwencji, nabyła Pani po ojcu udział wynoszący 1/6 w Nieruchomości.

·      Pani matka posiadała swój udział wynikający z ustania wspólności majątkowej małżeńskiej wynoszący 1/2 w Nieruchomości oraz udział wynoszący 1/6 odziedziczony po zmarłym mężu. Łącznie Pani matce przysługiwał udział wynoszący 2/3 w Nieruchomości.

·      W 2022 r. zmarła Pani matka. Po jej śmierci udział matki wynoszący 2/3 w Nieruchomości został odziedziczony przez dwoje dzieci, tj. syna i córkę, po 1/2 każde. W konsekwencji, nabyła Pani po matce udział wynoszący 1/3 w Nieruchomości.

·      Pani brat posiadał udział wynoszący 1/2 w Nieruchomości, na który składały się:

1)  udział wynoszący 1/6 nabyty w spadku po ojcu zmarłym w 1987 r.,

2)  udział wynoszący 1/3 nabyty w spadku po matce zmarłej w 2022 r.

·      W 2025 r. zmarł Pani brat. Po jego śmierci odziedziczyła Pani przypadający mu udział wynoszący 1/2 w Nieruchomości.

·      W 2026 r. sprzedała Pani całą Nieruchomość. Na dzień sprzedaży, była Pani właścicielką całej Nieruchomości, przy czym Jej tytuł prawny do poszczególnych udziałów wynikał z dziedziczenia po ojcu, matce oraz bracie.

Z uwagi na fakt, że zabudowana nieruchomość będąca przedmiotem spadku, stanowiła składnik majątku wspólnego małżonków, tj. Pani rodziców, zasadnym jest również odniesienie się do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

Przepis art. 31 § 1 tej ustawy stanowi, że:

Z kolei z art. 35 ww. Kodeksu wynika:

Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.

W świetle natomiast art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością
(art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.

Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości lub prawa majątkowego oznacza nabycie przez każdego z małżonków tej nieruchomości lub prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwale w składzie siedmiu sędziów z 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd stwierdził, że:

W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy, nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości.

Innymi słowy, w przypadku nabycia nieruchomości (praw majątkowych) przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości (praw majątkowych), o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości (praw majątkowych) w określonym udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Skoro, z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości (praw majątkowych) w małżeństwie i przyjmuje się, że małżonkowie nabyli nieruchomość (prawo majątkowe) wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu nabycia – określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – od daty ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej.

Przystępując do oceny skutków podatkowych sprzedaży przez Panią w 2026 r. zabudowanej nieruchomości, zauważyć należy, że do nabycia przez Panią zabudowanej nieruchomości (udziałów) doszło m.in. w drodze spadku po zmarłych rodzicach, którzy nabyli ją w 1974 r. w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej.

Wobec powyższego, przy sprzedaży nieruchomości w 2026 r., pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do części nieruchomości nabytej przez Panią w drodze spadku po zmarłych rodzicach, upłynął 31 grudnia 1979 r., gdyż przy jego obliczaniu należy uwzględnić moment nabycia zabudowanej nieruchomości przez Pani rodziców do majątku wspólnego, tj. 1974 r.

Nabyła Pani również udziały w zabudowanej nieruchomości w spadku po zmarłym bracie.

Przenosząc powołane powyżej przepisy prawa na grunt analizowanej sprawy należy wskazać, że stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za moment nabycia przez Panią udziałów w zabudowanej nieruchomości w spadku po bracie należy przyjąć:

-     1987 r. – moment śmierci Pani ojca – w odniesieniu do udziału nabytego przez Panią w spadku po Pani bracie, w części nabytej przez brata w spadku po ojcu,

-     2022 r. – moment śmierci Pani matki – w odniesieniu do udziału nabytego przez Panią w spadku po Pani bracie, w części nabytej przez brata w spadku po matce.

Podsumowując, sprzedaż przez Panią w 2026 r. zabudowanej nieruchomości, w części nabytej przez Panią w drodze spadku po ojcu i po matce, nie stanowi dla Pani źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż przez Panią tej części nastąpiła bowiem po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości przez Pani rodziców do wspólności małżeńskiej (1974 r.). Oznacza to, że nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tytułu sprzedaży ww. udziałów w nieruchomości.

Również sprzedaż w 2026 r. ww. nieruchomości, w części nabytej przez Panią w drodze spadku po zmarłym bracie, który to udział nabył w 1987 r. w spadku po zmarłym ojcu, należy przyjąć 1987 r. zgodnie z art. 10 ust. 5 ww. ustawy, więc nie stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż została dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Natomiast wskazać należy, że dokonana w 2026 r. sprzedaż zabudowanej nieruchomości, w części dla której za moment jej nabycia przez Panią w spadku po bracie, który udział nabył w 2022 r. w spadku po zmarłej matce, należy przyjąć 2022 r. zgodnie z art. 10 ust. 5 ww. ustawy, stanowi dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Uzyskany przez Panią z ww. sprzedaży dochód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasad określonych w art. 30e tej ustawy.

Na mocy art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 30 ust. 2 cytowanej ustawy:

Z art. 19 ust. 1 przywołanej ustawy wynika, że:

Art. 22 ust. 6d przytoczonej ustawy stanowi, że:

Na gruncie art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wedle art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.