0113-KDIPT2-2.4011.632.2026.2.MK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 1 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 sierpnia 2026 r. (data wpływu 25 sierpnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 6 sierpnia 2019 r. niepełnoletnia A  (Wnioskodawczyni), urodzona w dniu 27 grudnia 2003 r., w drodze zapisu windykacyjnego, na podstawie testamentu z zapisami windykacyjnymi z dnia 2 kwietnia 2019 r., z chwilą otwarcia spadku po dziadku ojczystym B nabyła przysługujący Jej udział w nieruchomościach gruntowych w (…), gmina (…), oraz udział w zabudowanej nieruchomości w (…) przy ul. (…).

Jako podatnik Wnioskodawczyni nie skorzystała z całkowitego zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, bowiem nie złożyła formularza podatkowego SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od momentu, gdy powstał obowiązek podatkowy. W konsekwencji, w maju 2025 r. Wnioskodawczyni zapłaciła należny podatek od spadku od obu odziedziczonych nieruchomości.

Następnie w 2025 r. Wnioskodawczyni sprzedała udziały w obu opisanych nieruchomościach innym osobom.

Uzupełnienie wniosku

Data nabycia nieruchomości przez dziadka Wnioskodawczyni:

-        nieruchomość w (…), księga wieczysta nr (…), została nabyta w dniu 14 grudnia 1983 r. (sprzedaż),

-        nieruchomość w (…), księga wieczysta nr (…), została nabyta w dniu 9 listopada 1992 r. (zamiana).

Data śmierci dziadka to 15 czerwca 2019 r.

Całkowita powierzchnia działek położnych w (…) to 0,1000 ha, oznaczenie geodezyjne – obręb (…), gmina (…), numery działek: (…) i (…), klasyfikacja gruntu – symbol Br-RIVb.

Zapisem windykacyjnym (akt notarialny) z dnia 2 kwietnia 2019 r. dziadek Wnioskodawczyni postanowił, że jego wnuczka (Wnioskodawczyni) nabywa z chwilą otwarcia spadku cały przysługujący mu udział w zabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w (…) przy ul. (…), działka nr (…) o pow. 0,0600 ha, własność przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego pod nazwą (…) w (…) przy ul. (…), oraz cały przysługujący mu udział w nieruchomości gruntowej położonej w (…), gmina (…) (opisana powyżej).

Następnie aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 5 lipca 2021 r. poświadczono, że spadek po B na podstawie opisanego testamentu z zapisami windykacyjnymi w całości nabyła Wnioskodawczyni. Kolejnym aktem notarialnym z dnia 5 lipca 2021 r. Wnioskodawczyni – jako zapisobierca testamentowy – przyjęła przypadający jej zapis windykacyjny opisany powyżej. Sygnatariuszami tego aktu byli (…) (żona B), (…) (córka (…)), (…) (syn (…) i (…) (…) oraz ojciec A) i (…) (matka A). (…) (pasierbica) nabyła cały przysługujący udział po B w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego w (…) przy ul. (…), księga wieczysta nr (…).

Wartość majątkowa nabytych składników majątkowych mieściła się w udziale jaki przysługiwał Wnioskodawczyni. Podatek od spadków i darowizn z tytułu zapisu windykacyjnego został przez Wnioskodawczynię opłacony w kwocie 22 509 zł w dniu 18 kwietnia 2025 r., bowiem Wnioskodawczyni w terminie nie złożyła druku SD-Z2 dot. zwolnienia od spadków i darowizn.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej ani takiej nie prowadziła wcześniej. Sprzedaż udziałów nieruchomości nabytych w drodze spadku nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy w związku z odpłatnym zbyciem obu wskazanych nieruchomości Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego do tych czynności (19% podstawy obliczenia podatku), a jeśli tak, czy będzie Jej przysługiwała ulga podatkowa mieszkaniowa jeżeli przeznaczy całość pieniędzy z tych transakcji na zakup mieszkania bądź części udziału w nieruchomości – lokalu mieszkalnego od matki lub rodziców matki (dziadków) w ciągu trzech lat, od końca roku podatkowego, w którym dokonano sprzedaży, to jest do końca 2028 r.?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku z odpłatnym zbyciem obu wskazanych nieruchomości Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od tych czynności (19% podstawy obliczenia podatku), ale będzie Jej przysługiwała ulga podatkowa mieszkaniowa, jeżeli np. przeznaczy całość pieniędzy z tych transakcji na zakup mieszkania, bądź części udziału w nieruchomości – lokalu mieszkalnego od matki lub rodziców matki (dziadków), w ciągu trzech lat, od końca roku podatkowego, w którym dokonano sprzedaży, to jest do końca 2028 r.

Przepisy prawa: art. 10 ust. 1 pkt 8, art. 10 ust. 5 i art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Źródła przychodu

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

-        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

-        zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.

Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Jak wskazano powyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

W myśl art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:

W świetle art. 926 § 1 wskazanej ustawy:

Art. 968 § 1 przytoczonej ustawy stanowi, że:

Na gruncie art. 981¹ § 1 omawianej ustawy:

Stosownie do ww. art. 1025 § 1 ww. ustawy:

Według art. 1025 § 1 ww. ustawy, prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Uwzględniając powyższe uznać należy, że pojęcie „nabycie w drodze spadku”, użyte w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje zarówno nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu zwykłego i windykacyjnego.

Zważywszy na powołane powyżej przepisy stwierdzić należy, że nabycie przez Panią nieruchomości będących przedmiotem zapisu windykacyjnego mieści się w pojęciu nabycie w drodze spadku, o którym mowa w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponieważ Pani dziadek nabył ww. nieruchomości w 1983 r. i w 1992 r., oznacza to, że okres pięciu lat określony zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz art. 10 ust. 5 ww. ustawy, niewątpliwie minął.

Zauważyć należy, że stosownie do przywołanego przez Panią art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast art. 21 ust. 25 ww. ustawy, w punktach 1-3, w sposób enumeratywny (wyczerpujący) określa jakie wydatki uważa się za wydatki poniesione na cele, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.

Podsumowując, stwierdzić należy, że dokonana w 2025 r. przez Panią sprzedaż udziału w nieruchomościach gruntowych w (…) oraz udziału w zabudowanej nieruchomości w (…) nie stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z ust. 5 ww. ustawy.  W konsekwencji, nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu ww. sprzedaży.

Zatem – wobec braku przychodu podlegającego opodatkowaniu – nie jest możliwe zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i zwolnienie Pani z uiszczenia podatku dochodowego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości stanu faktycznego, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.