0113-KDIPT2-2.4011.610.2026.2.ACZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lipca 2026 r. złożyła Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 31 sierpnia 2026 r. (data wpływu 2 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni 26 maja 2007 r. zawarła związek małżeński. W okresie od 7 maja 2007 r. do 27 grudnia 2017 r. pomiędzy małżonkami obowiązywała umowa majątkowa małżeńska ustanawiająca rozdzielność majątkową.

27 grudnia 2017 r. zniesiono rozdzielność majątkową, a co za tym idzie, między małżonkami zaczął obowiązywać ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.

Wnioskodawczyni w okresie od 12 czerwca 2007 r. do 28 marca 2025 r. była zameldowana na pobyt stały pod adresem: ul. (…), (…) i tam też zamieszkiwała z małżonkiem.

18 kwietnia 2023 r. na mocy umowy darowizny mąż Wnioskodawczyni darował Wnioskodawczyni udział 1/2 w nieruchomości położonej przy ul. (…) w (…), w której wspólnie z Nią zamieszkiwał od początku trwania małżeństwa (dalej zwana także „nieruchomością”).

Wnioskodawczyni przed otrzymaniem w darowiźnie udziału w ww. nieruchomości nigdy wcześniej nie posiadała żadnej nieruchomości.

31 stycznia 2025 r. na mocy umowy sprzedaży, Wnioskodawczyni wraz z mężem dokonała zbycia ww. nieruchomości (tj. mąż 1/2 i Wnioskodawczyni 1/2) na rzecz osoby trzeciej. Wydanie nieruchomości nastąpiło 1 kwietnia 2025 r.

Środki ze sprzedaży nieruchomości uzyskane przez Wnioskodawczynię, tj. połowa ceny nieruchomości, zostaną przeznaczone przez Wnioskodawczynię na zakup nowej nieruchomości w województwie (…), tj. lokalu mieszkalnego, a tym samym na zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni i ewentualnie Jej męża w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazać należy, że (…) 2023 r. Wnioskodawczyni otrzymała w darowiźnie od męża także udział 1/2 w nieruchomości gruntowej położonej w (…), na której wraz z mężem wybudowała dom jednorodzinny.

W uzupełnieniu wniosku na pytanie Organu o treści cyt.: „Kiedy (proszę wskazać dzień-miesiąc-rok) Pani mąż nabył nieruchomość, która została sprzedana 31 stycznia 2025 r. oraz w drodze jakiej czynności cywilnoprawnej (umowy) lub zdarzenia prawnego (np. spadek) ją nabył? W przypadku nabycia w drodze spadku proszę wskazać datę śmierci spadkodawcy i datę nabycia przez spadkodawcę tej nieruchomości”, Wnioskodawczyni wskazała, że Jej mąż nabył nieruchomość (…) 2004 r. w drodze umowy darowizny od swojej matki – X.X. (w chwili darowizny była wdową). Nieruchomość została następnie sprzedana 31 stycznia 2025 r.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy dokonanie przez Pani męża darowizny udziału 1/2 w nieruchomości na Pani rzecz nastąpiło do majątku wspólnego małżonków, czy też do Pani majątku osobistego?”, Wnioskodawczyni wskazała, że dokonanie darowizny udziału 1/2 w nieruchomości przez Jej męża na rzecz Wnioskodawczyni nastąpiło do majątku wspólnego małżonków.

Sprzedaż przez Wnioskodawczynię udziału 1/2 w nieruchomości nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).

Sprzedana nieruchomość stanowiła nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym i budynek ten był trwale związany z gruntem.

Wydatkowanie przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału 1/2 w ww. nieruchomości na zakup lokalu mieszkalnego nastąpi w okresie nie później niż trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż ww. udziału w nieruchomości, tj. do 31 grudnia 2028 r. Zakup lokalu mieszkalnego nastąpi do majątku wspólnego małżonków.

Pytania

1.    Czy w opisanym stanie faktycznym darowizna udziału 1/2 w nieruchomości położnej przy ul. (…) w (…) dokonana pomiędzy małżonkami pozostającymi w ustroju wspólności majątkowej powinna być traktowana jako „nabycie” w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy i konieczne jest dokonanie przez Wnioskodawczynię zapłaty podatku, jeśli udział w nieruchomości został przez Nią zbyty przed upływem 5 lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie, czy też darowiznę traktuje się jako czynność o charakterze reorganizacyjnym w ramach majątku rodzinnego, z którą nie jest związany obowiązek zapłaty podatku, z uwagi na fakt, że mąż Wnioskodawczyni był właścicielem przedmiotowej nieruchomości przez okres dłuższy niż 5 lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło zbycie udziału w tej nieruchomości przez małżonkę (Wnioskodawczynię)?

2.    Czy w przypadku uznania, że odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię udziału 1/2 w nieruchomości stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, przeznaczenie przychodu uzyskanego z tego zbycia, w ustawowym terminie, na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z nabytym budynkiem lub lokalem, w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni, będzie stanowiło wydatek na własny cel mieszkaniowy, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym będzie uprawniało Wnioskodawczynię do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, w odniesieniu do pytania nr 1, w opisywanym stanie faktycznym rozstrzygnięcie kwestii powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych wymaga przede wszystkim ustalenia momentu nabycia udziału w nieruchomości oraz charakteru tego nabycia.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub jej części (udziału), jeżeli zbycie to następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

W analizowanej sprawie Wnioskodawczyni nabyła udział wynoszący 1/2 w nieruchomości w drodze darowizny 18 kwietnia 2023 r. Tym samym – co do zasady – pięcioletni termin, o którym mowa powyżej, powinien być liczony od końca roku 2023, a więc upływa on z dniem 31 grudnia 2028 r. Sprzedaż nieruchomości została natomiast dokonana w 2025 r., a zatem przed upływem wskazanego terminu.

Jednakże, w ocenie Wnioskodawczyni, powyższa okoliczność nie przesądza automatycznie o powstaniu obowiązku podatkowego, gdyż w sprawie występują szczególne okoliczności wymagające pogłębionej analizy. Po pierwsze, należy zwrócić uwagę na relacje majątkowe pomiędzy małżonkami. W okresie od 7 maja 2007 r. do 27 grudnia 2017 r. pomiędzy małżonkami obowiązywała rozdzielność majątkowa, natomiast od 27 grudnia 2017 r. została przywrócona ustawowa wspólność majątkowa. Nieruchomość stanowiła pierwotnie majątek osobisty męża Wnioskodawczyni, a następnie – w wyniku darowizny – Wnioskodawczyni nabyła udział w tej nieruchomości.

W ocenie Wnioskodawczyni, darowizna dokonana pomiędzy małżonkami pozostającymi w ustroju wspólności majątkowej nie powinna być traktowana jako „nabycie” w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz jako czynność o charakterze reorganizacyjnym w ramach majątku rodzinnego, która nie powinna być utożsamiana z klasycznym nabyciem składnika majątku od osoby trzeciej.

Zdaniem Wnioskodawczyni, do czasu posiadania przez Nią nieruchomości należy doliczyć czas posiadania nieruchomości przez Jej męża, a tym samym nie zachodzi obowiązek zapłaty podatku przez Wnioskodawczynię.

Po drugie, istotne znaczenie ma fakt, że Wnioskodawczyni była zameldowana i faktycznie zamieszkiwała w przedmiotowej nieruchomości przez bardzo długi okres - od 2007 r., aż do 2025 r. Nieruchomość ta stanowiła centrum życiowe Wnioskodawczyni i była wykorzystywana do zaspokajania Jej własnych potrzeb mieszkaniowych.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w odniesieniu do pytania nr 2, w związku z powyższym, na wypadek uznania przez Organ, że stanowisko Wnioskodawczyni wyrażone w pkt 1 nie jest prawidłowe, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że w przypadku konieczności zapłaty podatku, możliwe jest zastosowanie zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidującego zwolnienie z opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości w przypadku przeznaczenia uzyskanych środków na własne cele mieszkaniowe. Wnioskodawczyni i Jej mąż, po sprzedaży nieruchomości położonej w (…) przy ul. (…), środki ze sprzedaży przeznaczają sukcesywnie na rozbudowę będącej ich własnością innej nieruchomości, a dodatkowo pozostała część środków zostanie przeznaczona do 31 grudnia 2028 r. na zakup budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych   (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Aby stwierdzić, czy sprzedaż przez Panią w 2025 r. nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy ustalić, od jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy konieczne jest także powołanie przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236), normujących stosunki majątkowe między małżonkami.

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

W myśl art. 33 pkt 1 i 2 ww. ustawy:

Z kolei art. 35 ww. ustawy stanowi, że:

Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

Stosownie do art. 43 § 1 ww. ustawy:

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.

Zgodnie z art. 47 § 1 i § 2 ww. ustawy:

Stosownie natomiast do art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny   (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego.

Zgodnie z ukształtowaną linią orzeczniczą, w przypadku rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków, datą nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości przez tego małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego.

Analogiczne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 lutego 2020 r., sygn. akt II FSK 933/18 dotyczącym darowizny nieruchomości z majątku osobistego jednego z  małżonków do majątku objętego wspólnością ustawową. Zdaniem Sądu:

W ocenie Sądu:

Zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków, jak i umowa rozszerzająca wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków nie stanowi nabycia tego prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego. W konsekwencji, od tej daty należy liczyć upływ 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, również w odniesieniu do małżonka, który nabył nieruchomość w drodze darowizny do majątku wspólnego.

Odnosząc powyższe wnioski do przedstawionego przez Panią opisu stanu faktycznego uznać należy, że włączenie w 2023 r. do majątku wspólnego małżonków w drodze umowy darowizny nieruchomości, stanowiącej uprzednio majątek osobisty Pani męża, nie stanowiło nabycia tej nieruchomości przez Panią w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego, upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć dla Pani od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość nabył Pani mąż. Zatem, skoro jak Pani wskazała, Pani mąż otrzymał nieruchomość w 2004 r. w drodze umowy darowizny, to okres ten upłynął z dniem 31 grudnia 2009 r.

W konsekwencji, sprzedaż nieruchomości w 2025 r. nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż sprzedaż ta została dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez Pani męża do jego majątku osobistego. Wobec powyższego, z tytułu sprzedaży nieruchomości opisanej we wniosku nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zatem, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Natomiast, w związku z tym, że na udzielenie odpowiedzi w zakresie pytania nr 2 oczekiwała Pani wyłącznie w sytuacji uznania, że odpłatne zbycie przez Panią udziału 1/2 w nieruchomości stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, udzielenie odpowiedzi na pytanie nr 2 stało się bezprzedmiotowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.

Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa   – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (np. Pani męża).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy   z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.