0113-KDIPT2-2.4011.609.2026.2.ACZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2026 r. złożyła Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 12 sierpnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) 2011 r. Pani i Pani małżonkowi (A. i C.B., zwani dalej „Kredytobiorcami”) został udzielony kredyt mieszkaniowy (…) (później przejęty przez (…)). Był to kredyt hipoteczny, zabezpieczony inną nieruchomością, przeznaczony na zakup lub zamianę nieruchomości na rynku wtórnym. Kwota udzielonego kredytu wynosiła 281 840 PLN (kredyt do spłaty w CHF), w tym 5 540 PLN (≈1,7%) na dowolny cel oraz 276 300 PLN (≈98,3%) na cel mieszkaniowy: nabycie działki budowlanej położonej: (…), działka nr X oraz nr Y. Działka nr X została nabyta za kwotę 180 000 PLN; działka nr Y za kwotę 127 000 PLN. Wniesiono wkład własny w kwocie 13 000 PLN za działkę nr X i 7 700 PLN za działkę nr Y.

(…) 2026 r. przez Kredytobiorców została zawarta ugoda z bankiem (…), na mocy której bank umorzył Kredytobiorcom zadłużenie w wysokości 116 231,40 PLN z tytułu kredytu mieszkaniowego.

Na działce nr X Kredytobiorcy zamierzają w przyszłości wybudować dom jednorodzinny, a pieniądze pozyskane ze sprzedaży działki nr Y przeznaczą na budowę domu na działce nr X.

Dotychczas Kredytobiorcy nie skorzystali z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej, niż ta, która była finansowana kredytem.

Zawarta z bankiem ugoda dotyczyła kredytu hipotecznego przeznaczonego na własne cele mieszkaniowe, kredyt był spłacany w walucie CHF. Kredytobiorcy nie prowadzą działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że udzielony kredyt był kredytem indeksowanym do franka szwajcarskiego, zgodnie z zapisami umowy o kredyt.

Wszyscy Kredytobiorcy odpowiadali za spłatę kredytu solidarnie.

Kredyt został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów (był to bank (…) S.A., który został przejęty i połączony z (…) w 2014 r.).

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Na jaki konkretnie cel, zgodnie z treścią umowy kredytowej został zaciągnięty w 2011 r. kredyt?”, wskazała Pani, że zgodnie z treścią umowy kredytowej kredyt został zaciągnięty na cel mieszkaniowy – finansowanie zakupu działek budowlanych nr X i nr Y plus niewielka kwota na cel dowolny.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Na jaki cel zostały faktycznie wydatkowane wszystkie środki pieniężne pochodzące z kredytu? Jeżeli kredyt był zaciągnięty również na „cel dowolny”, to proszę wskazać na co faktycznie zostały wydatkowane środki pieniężne z kredytu zaciągniętego na „cel dowolny”, wskazała Pani, że środki pieniężne pochodzące z kredytu zostały wydane na zakup działek nr X i nr Y. Środki z kredytu zaciągniętego na „cel dowolny” zostały przeznaczone na opłaty notarialne związane z zakupem działek nr X i nr Y.

Kredyt został zabezpieczony hipoteką na nieruchomości położonej pod adresem (…),  ul. (…).

Jest Pani współwłaścicielem działek nr X i nr Y.

Celem, na który zaciągnięto kredyt było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.

Działki nr X i nr Y były niezabudowane w dacie ich nabycia oraz w dacie zawarcia ugody.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jakie w dacie zawarcia ugody z bankiem było przeznaczenie każdej z działek nr X oraz nr Y zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku, czy dla każdej z działek w dacie zawarcia ugody była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a jeżeli tak to w zakresie jakiego sposobu zagospodarowania każdej z działek?”, wskazała Pani, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczeniem działek nr X i nr Y w dacie zawarcia ugody z bankiem była zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna.

Działka nr Y nie została jeszcze sprzedana.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jeżeli budynek mieszkalny ma zostać zbudowany na działce nr X, to w jakim celu Pani i Pani mąż nabyliście działkę nr Y? Czy ww. działka nr Y została nabyta w celu wybudowania budynku mieszkalnego dla zaspokojenia Państwa potrzeb mieszkaniowych, w celu powiększenia terenu przy nieruchomości lub innym celu – jakim?”, wskazała Pani, że działka nr Y została nabyta w celu zabezpieczenia środków finansowych dla budowy domu na działce nr X. Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży działki nr Y miały zostać przeznaczone na budowę domu na działce X.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „W jaki sposób wykorzystywana była/jest działka nr Y od momentu jej zakupu do momentu jej sprzedaży? Czy na ww. działce znajdowały się/znajdują się np. przyłącza do budynku lub czy była/jest droga do budynku, wykorzystywana była/jest w inny sposób – jaki?”, wskazała Pani, że działka nr

Y nie jest i nie była wykorzystywana w żaden sposób. Nie znajdują się na niej i nie znajdowały żadne przyłącza, nie było i nie ma do niej drogi.

Data zawarcia ugody, to (…) 2026 r. Zawarta ugoda była ugodą pozasądową. W ugodzie z bankiem zostało potwierdzone, że umowa kredytowa jest ważna, lecz Strony zmieniają jej treść.

W ramach ugody z bankiem nastąpiło, poza umorzeniem, również przewalutowanie kredytu.

Kwotą umorzenia, zgodnie z zawartą ugodą z bankiem była kwota kapitału.

Umorzenie zadłużenia z kredytu przez bank dotyczyło wszystkich Kredytobiorców i skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec banku po stronie każdego z Kredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług.

Pytanie

Czy w trybie przepisu § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1672), wobec Kredytobiorczyni zastosowane zostanie zaniechanie poboru podatku wobec części umorzonej przez bank kwoty, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, tak, w trybie przepisu § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia  11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1672), wobec Kredytobiorczyni zastosowane zostanie zaniechanie poboru podatku wobec części umorzonej przez bank kwoty, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie zastosowane wobec części umorzonej przez bank kwoty, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego przeznaczonego na zakup działki nr X, pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu. Od pozostałej kwoty umorzonej przez bank, Kredytobiorczyni zapłaci podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 2026, według odpowiedniej skali podatkowej, w zależności od osiągniętego przez Kredytobiorczynię łącznego dochodu rocznego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

W związku z tym, świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Umorzenie wierzytelności

Przystępując do oceny skutków podatkowych planowanego umorzenia Pani przez bank wierzytelności od zaciągniętego w 2007 r. kredytu hipotecznego, wskazać należy, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe  (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Natomiast instytucja zwolnienia z długu uregulowana została w art. 508 ustawy z dnia  23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Istota zwolnienia z długu sprowadza się do tego, że skoro wierzytelność jest prawem wierzyciela, nie ma przeszkód, aby wierzyciel zrzekł się tego prawa, tj. by umorzył zobowiązanie bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Zwolnienie z długu należy do czynności prawnych rozporządzających, bowiem skutkuje ono wygaśnięciem zobowiązania. Samo zrzeczenie się wierzyciela aktem jednostronnym nie wystarcza do zwolnienia z długu.

Dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, zawartego układu, czy też poprzez oświadczenie, umowę). Wierzytelność będzie umorzona wówczas, gdy wierzyciel uzyska wiadomość od dłużnika, że przyjął on (dłużnik) zwolnienie z długu.

Konsekwencją rozporządzeniowego charakteru umowy o zwolnienie z długu jest przysporzenie po stronie dłużnika, które następuje przez zmniejszenie pasywów jego majątku. Skoro zatem dłużnik godzi się na zawarcie zwolnienia z długu to osiąga on przychód, bowiem uzyskuje on przysporzenie.

Wobec tego na skuteczne zwolnienie z długu, w myśl art. 508 Kodeksu cywilnego, składają się dwa elementy:

1)    oświadczenie woli wierzyciela o umorzeniu zobowiązania,

2)    akceptacja tego oświadczenia przez dłużnika.

Przy czym wskazuje się, że zwolnienie z długu może odnosić się do wierzytelności istniejących. Dopuszczalne jest także zwolnienie z długu przyszłego.

Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym stwierdzam, że wartość umorzonej Pani kwoty wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego (kwoty kapitału), na podstawie zawartej w 2026 r. ugody z bankiem, stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9  w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Zaniechanie poboru podatku

Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów z tytułu takich umorzeń.

Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1672):

Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:

Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazanego w § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:

Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona  w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności

Podkreślenia wymaga, że prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to prawo należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.

Jedną z przesłanek uprawniających do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, uważa się wydatki poniesione na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje, jaki grunt jest gruntem pod budowę budynku mieszkalnego ani co oznacza zmiana przeznaczenia gruntu na grunt pod budowę budynku mieszkalnego.

W celu doprecyzowania tych pojęć należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia  27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 pkt 12 tej ustawy:

Definicję działki budowlanej zawiera również rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm.).

Przepis § 3 pkt 1a tego rozporządzenia stanowi, że:

Zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Stosownie do art. 6 ust. 1-2 ww. ustawy:

Z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe wynika również, że kredyt mieszkaniowy powinien zostać zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.

Przy czym, jak wynika z treści powołanych wyżej przepisów, przez jedną inwestycję mieszkaniową, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 o podatku od spadków i darowizn.

Natomiast, przez jedno gospodarstwo domowe, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

Zatem, z ww. rozporządzenia wynika wprost, że aby kwota umorzona osobom fizycznym wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe mogła skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie tego rozporządzenia, kredyt hipoteczny powinien zostać zaciągnięty na jedną inwestycję mieszkaniową, tj. powinien dotyczyć jednego i tego samego lokalu mieszkalnego albo nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod budowę budynku mieszkalnego.

Jak wynika z opisu sprawy, (…) 2011 r. Pani i Pani mężowi został udzielony kredyt mieszkaniowy. Był to kredyt hipoteczny, indeksowany do franka szwajcarskiego, zgodnie z treścią umowy kredytowej zaciągnięty na cel mieszkaniowy – finansowanie zakupu działek budowlanych nr X  i nr Y plus niewielka kwota na cel dowolny. Celem, na który zaciągnięto kredyt było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego. Środki pieniężne pochodzące z kredytu zostały wydane na zakup niezabudowanych działek nr X i nr Y. Środki z kredytu zaciągniętego na „cel dowolny” zostały przeznaczone na opłaty notarialne związane z zakupem działek nr X i nr Y.

Na działce nr X kredytobiorcy zamierzają w przyszłości wybudować dom jednorodzinny, a pieniądze pozyskane ze sprzedaży działki nr Y przeznaczą na budowę domu na działce nr X. Działka nr Y została nabyta w celu zabezpieczenia środków finansowych dla budowy domu na działce nr X. Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży działki nr Y miały zostać przeznaczone na budowę domu na działce X. Działka nr Y nie jest i nie była wykorzystywana w żaden sposób. Nie znajdują się na niej i nie znajdowały żadne przyłącza, nie było i nie ma do niej drogi.

Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczeniem działek  nr X i nr Y w dacie zawarcia ugody z bankiem była zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna.

Zatem, zaciągnięty przez Panią kredyt hipoteczny w części, w której został wydatkowany na nabycie działki nr X, na której zamierza Pani w przyszłości wybudować dom jednorodzinny w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego, można uznać za kredyt mieszkaniowy, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Nabycie tej działki stanowi bowiem wydatek określony w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast nabycie przez Panią ze środków uzyskanych z kredytu hipotecznego działki nr Y, nie stanowi wydatku, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Środki te nie zostały wydatkowane na nabycie gruntu, który będzie przeznaczony przez Panią pod budowę budynku mieszkalnego. Grunt ten, pomimo że w dacie zawarcia ugody z bankiem stanowił grunt budowlany (zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczeniem działki nr Y w dacie zawarcia ugody z bankiem była zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna), to nie nabyła go Pani w celu budowy na nim budynku mieszkalnego, lecz – jak wskazała Pani w opisie sprawy – w celu zabezpieczenia środków finansowych dla budowy domu na działce nr X. Z wniosku i jego uzupełnienia wynika, że działka nr Y nie jest i nie była wykorzystywana w żaden sposób, a środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży działki nr Y mają zostać przeznaczone na budowę domu na działce nr X.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2011 r., która została Pani umorzona przez bank w 2026 r. (kwota kapitału), stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W stosunku do tego przychodu, który uzyskała Pani w 2026 r. w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu sfinansowania tym kredytem zakupu działki nr X, na której zamierza Pani w przyszłości wybudować dom jednorodzinny w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego oraz opłat notarialnych w części związanych z zakupem tej działki, znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe i w związku z powyższym, nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu powstałego w związku z umorzeniem tej części kredytu hipotecznego.

Natomiast, w stosunku do przychodu, który uzyskała Pani w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu sfinansowania tym kredytem zakupu działki nr Y nabytej w celu zabezpieczenia środków finansowych dla budowy domu na działce nr X oraz opłat notarialnych w części związanych z zakupem tej działki, nie znajdzie zastosowania zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe i w związku z powyższym, jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu powstałego w związku z umorzeniem tej części kredytu hipotecznego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia  29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.  Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.

Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa  – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (np. Pani męża).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.