0113-KDIPT2-2.4011.578.2026.3.ACZ
Skutki podatkowe umorzenia kredytów konsolidacyjnych (w tym konsumpcyjnych i niezabezpieczonych hipoteką).
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 czerwca 2026 r. złożył Pan wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem złożonym 29 lipca 2026 r. oraz pismem złożonym 7 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
(…) września 2007 r. zawarł Pan umowę kredytową z (…) S.A (Umowa Kredytu nr 1) w wysokości 344.230,00 CHF oraz (…) czerwca 2008 r. zawarł Pan kolejną umowę kredytową z (…) S.A (Umowa Kredytu nr 2), w wysokości 24.810,00 CHF. Obie umowy były przeznaczone na tą samą hipotekę na sfinansowanie nabycia lokalu mieszkalnego położonego w (…) przy ul. (…).
Kwota kredytu stanowiła około 110% wartości nieruchomości i zgodnie z planem była przeznaczona:
1) na pokrycie ceny nabycia lokalu mieszkalnego,
2) na sfinansowanie remontu tego lokalu.
Po nabyciu lokalu został przeprowadzony jego remont, finansowany ze środków z kredytu. Lokal był przeznaczony na zaspokojenie Pana własnych potrzeb mieszkaniowych. W 2019 r. wszczął Pan postępowanie sądowe przeciwko bankowi w związku z nieważnością umowy kredytu indeksowanego do CHF.
W 2025 r. zawarł Pan z bankiem ugodę, w wyniku której bank umorzył zobowiązanie wynikające z umowy kredytowej.
W lutym 2026 r. otrzymał Pan od banku informację PIT-11, w której wykazano jako przychód kwotę 426 207,98 zł (oczywiście ten teoretyczny wyłącznie przychód „narósł” wskutek nakładania na Pana karnych procentów, a nie jakiegokolwiek zysku), uznając, że 21,04% kredytu nie było przeznaczone na cele mieszkaniowe. Z ustaleń banku wynika, że jedynie 78,06% kredytu zostało uznane za przeznaczone na cele mieszkaniowe, z czym Pan się nie zgadza, ponieważ inny był stan faktyczny.
Podmiot, z którym zawarł Pan w 2008 r. umowę kredytu hipotecznego jest i był podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
Zawarł Pan umowę kredytu hipotecznego denominowanego (waloryzowanego) kursem waluty CHF.
Kredyt hipoteczny zaciągnął Pan wyłącznie w celu sfinansowania zakupu oraz remontu lokalu mieszkalnego związanego z zaspokojeniem swoich potrzeb mieszkaniowych.
Kredyt był zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
Uzyskany przez Pana kredyt był w całości wydatkowany na cele wskazane w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (zakup lokalu mieszkalnego i jego remont).
Przedmiotem umorzenia były rozliczenia wynikające z:
a) umowy kredytowej zawartej z (…) S.A. w dniu (…) września 2007 r. (Umowa Kredytu nr 1) w wysokości 344.230,00 CHF;
b) umowy kredytowej zawartej (…) S.A. w dniu (…) czerwca 2008 r. (Umowa Kredytu nr 2), w wysokości 24.810,00 CHF.
Środki pochodzące z tych kredytów zostały przeznaczone na zakup (Umowa Kredytu nr 1) i remont (Umowa Kredytu nr 2) tego samego lokalu mieszkalnego.
Nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego.
Kredytu nie zaciągnął Pan w ramach i na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
Na kwotę umorzenia składały się:
1) z tytułu Umowy Kredytu nr 1 saldo kredytu na dzień podpisania ugody: 373 411,83 CHF, w tym:
a) Kapitał zapadły – 210 718,89 CHF,
b) Odsetki zapadłe – 42,31 CHF,
c) Odsetki podwyższone (karne) – 162 650,63 CHF.
2) z tytułu Umowy Kredytu nr 2 saldo kredytu na dzień podpisania ugody: 10 964,12 CHF, w tym:
a) Kapitał – 4 967,46 CHF,
b) Odsetki umowne – 6,58 CHF,
c) Odsetki podwyższone (karne) – 9,37,
d) Kapitał zapadły – 5 470,89 CHF,
e) Odsetki zapadłe – 509,82 CHF.
Warunki i postanowienia zawartej przez Pana ugody z Bankiem, były następujące:
1) Z tytułu Umowy Kredytu nr 1, Bank zobowiązuje się do częściowego zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych na rzecz Kredytobiorcy w kwocie 110 000,00 zł (sto dziesięć tysięcy złotych 00/100).
2) Z tytułu Umowy Kredytu nr 2, Bank zobowiązuje się do częściowego zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych na rzecz Kredytobiorcy w kwocie 39 000,00 zł (trzydzieści dziewięć tysięcy złotych).
3) Zwrot kwot wskazanych w ust. 1 i 2 powyżej nastąpi w terminie 7 dni kalendarzowych od dnia przedstawienia Bankowi przez Kredytobiorcę, w sposób przewidziany w § 3 ust. 2 ugody, pisma zawierającego oświadczenie o cofnięciu pozwu w Postępowaniu z powództwa Kredytobiorcy wraz ze zrzeczeniem się roszczeń (dalej jako „Oświadczenie o cofnięciu pozwu”).
4) Zwrot kwot wskazanych w ust. 1 i 2 powyżej nastąpi przelewem na następujący rachunek bankowy Kredytobiorcy (dalej jako: „Rachunek Bankowyʺ).
5) Wszelkie wpłaty dokonane przez Kredytobiorcę po dniu wskazanym w § 1 ust. 6 i 7 ugody, o ile nie ustalono inaczej, zostaną zwrócone w walucie wpływu na rachunek wskazany przez Kredytobiorcę, tj.: w terminie 14 dni od dnia zapłaty przez Bank kwoty wskazanej w ust. 1 powyżej na Rachunek Bankowy („Dzień Zapłaty”).
6) Strony wzajemnie znoszą koszty procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego, wynikające z postępowania z powództwa Kredytobiorcy. W związku z tym Strony zobowiązują się, że nie będą domagać się od drugiej Strony zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu z powództwa Kredytobiorcy. Bank zaniecha kierowania wniosku o koszty postępowania, a nadto złoży oświadczenie o cofnięciu wniosku o zasądzenie kosztów procesu sformułowanego w treści odpowiedzi na pozew złożonej w postępowaniu z powództwa Kredytobiorcy.
W uzupełnieniu wniosku złożonym 29 lipca 2026 r. wskazał Pan, że (…) sierpnia 2006 r. wziął Pan kredyt hipoteczny w (…) Spółka Akcyjna z siedzibą w (…), na mieszkanie w kwocie 709 500 zł. Zakupił Pan za powyższą kwotę mieszkanie w dzielnicy (…), na ul. (…) (do uzupełnienia dołączył Pan notarialny dowód zakupu) w kwocie 675 000 zł. Pozostały kapitał z otrzymanego kredytu (30 500 zł) był zaplanowany i został przeznaczony na czynności prawne i remont mieszkania.
Koszt remontu okazał się wyższy od pierwotnie zakładanego, dlatego wydatki były finansowane z różnych źródeł finansowania, które następnie zostały objęte kredytami konsolidacyjnymi udzielonymi przez (…) i zabezpieczone hipoteką zakupionego mieszkania. Koszty cywilno-prawne za zakup mieszkania wynosiły 16 535,24 zł (do uzupełnienia dołączył Pan dowód w postaci aktu notarialnego).
Dostał Pan od (…) ofertę na 2 kredyty konsolidacyjne (wcześniej opisane), które razem wyniosły 760 000 zł. Całość tej sumy była przeznaczona przez Pana na cele mieszkaniowe. Kredyty zaciągnięte w (…) nie służyły finansowaniu nowych wydatków ani innych celów konsumpcyjnych. Ich jedynym celem było zastąpienie wcześniejszego finansowania wydatków poniesionych na nabycie i remont tego samego lokalu mieszkalnego, służącego zaspokojeniu Pana własnych potrzeb mieszkaniowych. Dlatego kredyty zabezpieczała hipoteka mieszkania.
Poniżej kalkulacja całych wydatków mieszkaniowych:
· 675 000 zł – mieszkanie,
· 16 535,24 zł – koszty notarialne aktu zakupu mieszkania,
· 75 623,33 zł – rachunki za remont (do uzupełnienia dołączył Pan plik ....),
suma – 767 158,57 zł.
Łączna wartość udokumentowanych wydatków poniesionych na nabycie i przygotowanie lokalu do zamieszkania wyniosła 767 158,57 zł i przewyższała łączną kwotę kredytów udzielonych przez (…).
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy był Pan jedynym kredytobiorcą umów o kredyt z 2007 r. i z 2008 r., a jeżeli nie, to czy zgodnie z zawartymi umowami o kredyt, wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości?”, wskazał Pan, że tak, był Pan jedynym Kredytobiorcą.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy kredyt z 2007 r. został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów?”, wskazał Pan, że tak, kredytu udzielał (…).
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jaki dokładnie cel zaciągnięcia kredytu w 2007 r. został wpisany w umowie o kredyt, zgodnie z treścią tej umowy?”, wskazał Pan, że w rubryce „Cel umowy” w treści umowy jest wpis: „refinansowanie zobowiązań finansowych w innych bankach” (zgodnie z faktycznym przeznaczeniem na: cele mieszkaniowe).
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jaki dokładnie cel zaciągnięcia kredytu w 2008 r. został wpisany w umowie o kredyt, zgodnie z treścią tej umowy?”, wskazał Pan, że w rubryce „Cel umowy” w treści umowy jest wpis: „spłata zobowiązań finansowych” (zgodnie z faktycznym przeznaczeniem na: cele mieszkaniowe).
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy kredyt z 2007 r. oraz kredyt z 2008 r. zostały zabezpieczone w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie? Na jakiej konkretnie nieruchomości (prawie majątkowym) oba kredyty zostały zabezpieczone hipoteką?”, wskazał Pan, że tak, oba kredyty były zabezpieczone hipoteką mieszkania.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jaka jest pełna data zawarcia ugody z bankiem (proszę wskazać dzień-miesiąc-rok)?”, wskazał Pan, że (…) maja 2025 r.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w ugodzie z bankiem zostało potwierdzone, że umowy kredytowe są ważne, lecz strony zmieniają ich treść (umowy o kredyt z 2007 r. i z 2008 r. nadal obowiązują, ale zmienia się ich treść)?”, wskazał Pan, że w ugodzie nastąpiło zrzeczenie wzajemnych roszczeń.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w ramach ugody z bankiem, poza umorzeniem, nastąpiło również „przewalutowanie” zaciągniętych kredytów i kredyty zostały rozliczone tak, jakby od początku były kredytami złotówkowymi?”, wskazał Pan, że nie.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy umorzenie przez bank zadłużenia z tytułu kredytów skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec banku po Pana stronie?”, wskazał Pan, że tak.
W uzupełnieniu wniosku złożonym 7 września 2026 r., na pytanie Organu o treści cyt.: „W odniesieniu do wskazania przez Pana w uzupełnieniu wniosku, że (…) sierpnia 2006 r. wziął Pan kredyt hipoteczny na mieszkanie, proszę wskazać w odniesieniu do tego kredytu:
a) Przez kogo został zaciągnięty ww. kredyt?”, wskazał Pan, że przez osobę fizyczną – A.B. (Pana).
b) „Czy kredyt został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów?”, wskazał Pan, że tak.
c) „Na jaki konkretnie cel, zgodnie z treścią umowy kredytowej został zaciągnięty ww. kredyt? Czy z ww. umowy kredytowej wynikało, że kredyt zaciągnięty został na zakup i remont lokalu mieszkalnego położonego w (…) przy ul. (…)?”, wskazał Pan, że na zakup ww. lokalu mieszkalnego oraz remont.
d) „Na jaki cel zostały faktycznie wydatkowane wszystkie środki pieniężne pochodzące z ww. kredytu?”, wskazał Pan, że na zakup lokalu mieszkalnego oraz remont.
e) „Czy ww. kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie? Na jakiej konkretnie nieruchomości (prawie majątkowym) kredyt został zabezpieczony hipoteką?”, wskazał Pan, że tak, zabezpieczeniem była hipoteka zakupionego mieszkania położonego w (…) przy ul. (…).
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy któryś z kredytów zaciągniętych w 2007 r. oraz w 2008 r. został zaciągnięty na spłatę kredytu udzielonego Panu (…) sierpnia 2006 r., a jeżeli tak, to który?”, wskazał Pan, że tak, większy kredyt nr: (…).
Na pytanie Organu o treści cyt.: „W odniesieniu do wskazania przez Pana w uzupełnieniu wniosku, że w umowie o kredyt z 2007 r. cel zaciągnięcia tego kredytu zgodnie z treścią tej umowy to: „refinansowanie zobowiązań finansowych w innych bankach”, proszę, żeby wskazał Pan jednoznacznie:
a) Na co rzeczywiście wydatkował Pan środki pieniężne pochodzące z kredytu zaciągniętego w 2007 r.? Czy zgodnie z treścią zawartej umowy całość środków pochodzących z kredytu wydatkował Pan na refinansowanie zobowiązań finansowych w innych bankach, w tym na spłatę kredytu zaciągniętego w 2006 r. na zakup i remont lokalu mieszkalnego?”, wskazał Pan, że tak.
b) „Jakie konkretnie zobowiązania finansowe w innych bankach miał refinansować kredyt z 2007 r.? – proszę je wszystkie wymienić i wskazać ich nazwy”, wskazał Pan, że kredyt hipoteczny z (…) sierpnia 2006 r. w (…) (w którego „puli” był zakup mieszkania oraz jego remont).
c) „Przez kogo zostało zaciągnięte każde ww. zobowiązanie finansowe? – proszę wskazać osobno do każdego zobowiązania finansowego”, wskazał Pan, że przez osobę fizyczną (Pana).
d) „Czy każde z zobowiązań finansowych zostało udzielone przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów? – proszę wskazać osobno do każdego zobowiązania finansowego”, wskazał Pan, że tak.
e) „Czego dotyczyły zobowiązania finansowe w innych bankach? W przypadku nieruchomości (lokali mieszkalnych) proszę wskazać miejsce ich położenia – proszę wskazać osobno do każdego zobowiązania finansowego”, wskazał Pan, że kredytu hipoteczny z (…) sierpnia 2006 r. w (…) – tego samego lokalu, zakupionego mieszkania położonego w (…) przy ul. (…).
f) „Na jaki cel zostało zaciągnięte każde zobowiązanie finansowe zgodnie z treścią umów tych zobowiązań? – proszę wskazać osobno do każdego zobowiązania finansowego”, wskazał Pan, że na refinansowanie kredytu hipotecznego z (…) sierpnia 2006 r. w (…) (w którego „puli” był zakup mieszkania oraz jego remont).
g) „Czy każde z zobowiązań podatkowych było zaciągnięte na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.)? – proszę wskazać osobno do każdego zobowiązania finansowego”, wskazał Pan, że tak, (kredyt hipoteczny z (…) sierpnia 2006 r. w (…)).
h) „Czy celem, na który zaciągnięto każde zobowiązanie finansowe było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
· jednego gospodarstwa domowego”, wskazał Pan, że tak.
i) „Czy każde z zobowiązań finansowych zostało zabezpieczone w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie? Na jakiej konkretnie nieruchomości (prawie majątkowym) każde z zobowiązań zostało zabezpieczone hipoteką? – proszę wskazać osobno do każdego zobowiązania finansowego”, wskazał Pan, że tak.
j) „Na co rzeczywiście przeznaczone zostały środki pieniężne uzyskane przez Pana z każdego zobowiązania finansowego? – proszę wskazać osobno do każdego zobowiązania finansowego”, wskazał Pan, że na refinansowanie kredytu hipotecznego z (…) sierpnia 2006 r. w (…) (w którego „puli” był zakup mieszkania oraz jego remont).
Na pytanie Organu o treści cyt.: „W odniesieniu do wskazania przez Pana uzupełnieniu wniosku, że w umowie o kredyt z 2008 r. cel zaciągnięcia tego kredytu zgodnie z treścią tej umowy to: „spłata zobowiązań finansowych”, proszę, żeby wskazał Pan jednoznacznie:
a) Na co rzeczywiście wydatkował Pan środki pieniężne pochodzące z kredytu zaciągniętego w 2008 r.? Czy zgodnie z treścią zawartej umowy całość środków pochodzących z kredytu wydatkował Pan na spłatę zobowiązań finansowych, czy też również na remont lokalu mieszkalnego?”, wskazał Pan, że według umowy na spłatę zobowiązań finansowych, a faktycznie na remont (wcześniej poprzez produkty finansowe, a potem przez konsolidację tych produktów),
b) „Jakie konkretnie zobowiązania finansowe miał spłacać kredyt z 2008 r.? – proszę je wszystkie wymienić i wskazać ich nazwy”, wskazał Pan, że:
· (…) w (…) (…),
· (…) SA (…),
· (…) S.A.
c) „Przez kogo zostało zaciągnięte każde ww. zobowiązanie finansowe? – proszę wskazać osobno do każdego zobowiązania finansowego”, wskazał Pan, że:
· (…) w (…) (…) – Pan, osoba fizyczna,
· (…) SA (…) - Pan, osoba fizyczna,
· (…) S.A. - Pan, osoba fizyczna.
d) „Czy każde z zobowiązań finansowych zostało udzielone przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów? – proszę wskazać osobno do każdego zobowiązania finansowego”, wskazał Pan, że tak.
e) „Czego dotyczyły ww. zobowiązania finansowe, które miał spłacić kredyt z 2008 r.? W przypadku nieruchomości (lokali mieszkalnych) proszę wskazać miejsce ich położenia – proszę wskazać osobno do każdego zobowiązania finansowego”, wskazał Pan, że:
· (…) w (…) (…) – remont mieszkania przy ul. (…) w (…),
· (…) SA (…) – remont mieszkania przy ul. (…) w (…),
· (…) S.A. – remont mieszkania przy ul. (…) w (…).
f) „Na jaki cel zostało zaciągnięte każde zobowiązanie finansowe zgodnie z treścią umów tych zobowiązań? – proszę wskazać osobno do każdego zobowiązania finansowego”, wskazał Pan, że:
· (…) w (…) (…), odnawialny kredyt konsumpcyjny,
· (…) SA (…), odnawialny kredyt konsumpcyjny,
· (…) S.A., pożyczka.
g) „Czy każde z zobowiązań podatkowych było zaciągnięte na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.)? – proszę wskazać osobno do każdego zobowiązania finansowego”, wskazał Pan, że:
· (…) w (…) (…) – tak,
· (…) SA (…) – tak,
· (…) S.A. – tak.
h) „Czy celem, na który zaciągnięto każde zobowiązanie finansowe było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
· jednego gospodarstwa domowego”, wskazał Pan, że tak.
i) „Czy każde z zobowiązań finansowych zostało zabezpieczone w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie? Na jakiej konkretnie nieruchomości (prawie majątkowym) każde z zobowiązań zostało zabezpieczone hipoteką? – proszę wskazać osobno do każdego zobowiązania finansowego”, wskazał Pan, że nie.
j) „Na co rzeczywiście przeznaczone zostały środki pieniężne uzyskane przez Pana z każdego zobowiązania finansowego? – proszę wskazać osobno do każdego zobowiązania finansowego”, wskazał Pan, że na remont zakupionego mieszkania położonego w (…) przy ul. (…).
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym umorzenie części kredytu przeznaczonej na remont lokalu mieszkalnego, stanowiącego własny cel mieszkaniowy podatnika, korzysta w całości z zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym całość umorzonego kredytu korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego, ponieważ zarówno środki przeznaczone na nabycie lokalu mieszkalnego, jak i środki przeznaczone na jego remont stanowią realizację własnego celu mieszkaniowego.
Uzasadnienie stanowiska
Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów związanych z kredytami mieszkaniowymi, zaniechaniu podlega pobór podatku od dochodów z tytułu umorzenia wierzytelności z kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację własnych celów mieszkaniowych. Pojęcie „własnych celów mieszkaniowych” należy interpretować zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz utrwalonym orzecznictwem, zgodnie z którym obejmuje ono nie tylko nabycie lokalu mieszkalnego, ale również jego budowę, rozbudowę, nadbudowę oraz remont. Remont lokalu mieszkalnego służącego zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych pozostaje bezpośrednio związany z realizacją celu mieszkaniowego.
W przedmiotowej sprawie:
· kredyt został zaciągnięty na zakup lokalu mieszkalnego oraz jego remont,
· lokal był wykorzystywany do zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych,
· remont dotyczył tego samego lokalu,
· środki nie były przeznaczone na cele inwestycyjne ani działalność gospodarczą.
Okoliczność, że bank dokonał wewnętrznej kwalifikacji części kredytu jako „nieprzeznaczonej na cele mieszkaniowe”, nie może mieć charakteru rozstrzygającego dla oceny skutków podatkowych po stronie podatnika, jeżeli faktyczne przeznaczenie środków wskazuje na realizację własnego celu mieszkaniowego.
W konsekwencji, umorzenie kredytu w części przeznaczonej na remont lokalu mieszkalnego również powinno korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego. Tym samym, kwota wskazana w informacji PIT-11 jako przychód nie powinna podlegać opodatkowaniu w zakresie, w jakim dotyczy środków przeznaczonych na remont lokalu mieszkalnego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Reguły dotyczące opodatkowania
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
Źródła przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są: inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
W związku z tym, świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
Umorzenie wierzytelności
Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia Panu przez bank w 2025 r. wierzytelności od zaciągniętego w 2007 r. kredytu oraz od zaciągniętego w 2008 r. kredytu, wskazać należy, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Natomiast instytucja zwolnienia z długu uregulowana została w art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):
Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
Istota zwolnienia z długu sprowadza się do tego, że skoro wierzytelność jest prawem wierzyciela, nie ma przeszkód, aby wierzyciel zrzekł się tego prawa, tj. by umorzył zobowiązanie bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Zwolnienie z długu należy do czynności prawnych rozporządzających, bowiem skutkuje ono wygaśnięciem zobowiązania. Samo zrzeczenie się wierzyciela aktem jednostronnym nie wystarcza do zwolnienia z długu.
Dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, zawartego układu, czy też poprzez oświadczenie, umowę). Wierzytelność będzie umorzona wówczas, gdy wierzyciel uzyska wiadomość od dłużnika, że przyjął on (dłużnik) zwolnienie z długu.
Konsekwencją rozporządzeniowego charakteru umowy o zwolnienie z długu jest przysporzenie po stronie dłużnika, które następuje przez zmniejszenie pasywów jego majątku. Skoro zatem dłużnik godzi się na zawarcie zwolnienia z długu to osiąga on przychód, bowiem uzyskuje on przysporzenie.
Wobec tego na skuteczne zwolnienie z długu, w myśl art. 508 Kodeksu cywilnego, składają się dwa elementy:
1) oświadczenie woli wierzyciela o umorzeniu zobowiązania,
2) akceptacja tego oświadczenia przez dłużnika.
Przy czym wskazuje się, że zwolnienie z długu może odnosić się do wierzytelności istniejących. Dopuszczalne jest także zwolnienie z długu przyszłego.
Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Tym samym stwierdzam, że wartość umorzonych Panu kwot wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego w 2007 r. (kwoty kapitału i odsetek) oraz z tytułu kredytu zaciągniętego w 2008 r. (kwoty kapitału i odsetek), na podstawie zawartej w 2025 r. ugody z bankiem, stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
Zaniechanie poboru podatku
Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów z tytułu takich umorzeń.
Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.):
1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:
a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
1) jednego gospodarstwa domowego albo
2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia wynika, że:
1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone w ust. 1.
Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Natomiast na podstawie § 4a ww. rozporządzenia:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w § 3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazanego w § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
Zatem, zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:
· kredyt (pożyczka) był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
· kredyt (pożyczka) był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
· kredyt (pożyczka) był zabezpieczony hipotecznie;
· kredytobiorca (pożyczkobiorca) nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
Z powyższego wynika, że dopuszczalne jest realizowanie kilku inwestycji mieszkaniowych przez osobę fizyczną. Istotne jest zatem, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz został przeznaczony na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej (rozporządzenie nie przewiduje możliwości podziału jednego kredytu na dwie inwestycje).
Analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie także w przypadku umorzenia kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w sytuacji, gdy zarówno kredyt refinansowy, jak i kredyt konsolidacyjny został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (§ 1 ust. 4 ww. rozporządzenia). W takiej sytuacji, zaniechanie obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
Z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe wynika, że kredyt mieszkaniowy powinien zostać zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego, kredyty mieszkaniowe powinny zostać zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej.
W przywołanym rozporządzeniu w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w § 3 pkt 3 wskazano również, że ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, w § 3 pkt 2 ww. rozporządzenia zaznaczono, że przez kredyt mieszkaniowy należy rozumieć kredyt, który został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie.
Zatem, zobowiązania wobec banku, które nie zostały zabezpieczone hipoteką nie spełniają warunku określonego w § 3 pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów uprawniającego do skorzystania z zaniechania poboru podatku w związku z umorzeniem wierzytelności.
Ponadto, przepis art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odnosi się do kredytów konsumpcyjnych. Zatem, sfinansowanie wydatków określonych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kredytem konsumpcyjnym nie pozwala na zaniechanie poboru podatku dochodowego na podstawie ww. rozporządzenia Ministra Finansów.
Jak wynika z opisu sprawy, w 2007 r. zaciągnął Pan kredyt, którego celem było refinansowanie zobowiązań finansowych w innych bankach – kredyt refinansował kredyt zaciągnięty przez Pana (…) sierpnia 2006 r. na zakup i remont lokalu mieszkalnego przy ul. (…) w (…) w celu realizacji Pana potrzeb mieszkaniowych. Zarówno kredyt zaciągnięty przez Pana w 2006 r., jak i kredyt zaciągnięty przez Pana w 2007 r. zostały zabezpieczone hipoteką na zakupionym lokalu mieszkalnym.
W 2008 r. zaciągnął Pan kredyt konsolidacyjny, którego celem była spłata zobowiązań finansowych:
· odnawialnego kredytu konsumpcyjnego zaciągniętego w (…) w (…) (…) na remont mieszkania przy ul. (…) w (…),
· odnawialnego kredytu konsumpcyjnego zaciągniętego w (…) SA (…) na remont mieszkania przy ul. (…) w (…),
· pożyczki zaciągniętej w (…) S.A. na remont mieszkania przy ul. (…) w (…).
Jak wskazał Pan w uzupełnieniu wniosku, kredyt konsolidacyjny zaciągnięty w 2008 r. został zabezpieczony hipoteką na ww. lokalu mieszkalnym. Jednakże, na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy każde z zobowiązań finansowych zostało zabezpieczone w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie? Na jakiej konkretnie nieruchomości (prawie majątkowym) każde z zobowiązań zostało zabezpieczone hipoteką? – proszę wskazać osobno do każdego zobowiązania finansowego”, wskazał Pan, że nie.
Mając na uwadze okoliczności faktyczne sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że w przypadku kredytu konsolidacyjnego zaciągniętego w 2008 r. na spłatę: odnawialnego kredytu konsumpcyjnego zaciągniętego w (…) w (…) (…), odnawialnego kredytu konsumpcyjnego zaciągniętego w (…) SA (…), pożyczki zaciągniętej w (…) S.A., nawet w sytuacji, jeżeli środki z tych kredytów konsumpcyjnych i pożyczki zostały faktycznie wydatkowane na cele mieszkaniowe, tj. remont lokalu mieszkalnego, ale te kredyty konsumpcyjne i pożyczka nie zostały zabezpieczone hipoteką na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie oraz w przypadku kredytów – zostały zaciągnięte na cele konsumpcyjne, które nie stanowią wydatków wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – to nie spełniają one definicji kredytu mieszkaniowego zawartej w § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów.
Przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe nie dotyczą bowiem umorzeń kredytów (pożyczek) zaciągniętych na cele konsumpcyjne i niezabezpieczonych hipoteką na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie.
Natomiast, w odniesieniu do kredytu zaciągniętego przez Pana w 2007 r., którego celem było refinansowanie zobowiązań finansowych w innych bankach – tj. jak Pan wskazał w uzupełnieniu wniosku – kredyt refinansował wyłącznie kredyt zaciągnięty przez Pana (…) sierpnia 2006 r. na zakup i remont lokalu mieszkalnego w celu realizacji Pana potrzeb mieszkaniowych i zarówno kredyt zaciągnięty przez Pana w 2006 r., jak i kredyt zaciągnięty przez Pana w 2007 r. zostały zabezpieczone hipoteką na zakupionym lokalu mieszkalnym, to kredyt ten stanowi kredyt mieszkaniowy, o którym jest mowa w ww. rozporządzeniu Ministra Finansów, ponieważ spełnia wszystkie warunki wskazane w § 3 ust. 1 tego rozporządzenia.
Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego w 2007 r. (kwota kapitału i odsetek) oraz kwota wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego w 2008 r. (kwota kapitału i odsetek), która została Panu umorzona przez bank w 2025 r., stanowi dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W stosunku do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego w 2007 r. na refinansowanie zobowiązań finansowych w innych bankach – tj. refinansowanie kredytu zaciągniętego przez Pana (…) sierpnia 2006 r. na zakup i remont lokalu mieszkalnego w celu realizacji Pana potrzeb mieszkaniowych, w sytuacji, gdy zarówno kredyt zaciągnięty przez Pana w 2006 r., jak i kredyt zaciągnięty przez Pana w 2007 r. zostały zabezpieczone hipoteką na zakupionym lokalu mieszkalnym – zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
Zatem, w sytuacji przedstawionej we wniosku, nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu umorzenia w 2025 r. przez bank, kwoty wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego w 2007 r. na refinansowanie kredytu hipotecznego zaciągniętego przez Pana (…) sierpnia 2006 r. na zakup i remont lokalu mieszkalnego i nie jest Pan zobowiązany do wykazania tej części kwoty w zeznaniu podatkowym PIT-37.
Natomiast, w stosunku do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu konsolidacyjnego zaciągniętego w 2008 r. na spłatę: odnawialnego kredytu konsumpcyjnego zaciągniętego w (…) w (…) (…), odnawialnego kredytu konsumpcyjnego zaciągniętego w (…) SA (…) oraz pożyczki zaciągniętej w (…) S.A., które to kredyty konsumpcyjne i pożyczka nie zostały zabezpieczone hipoteką na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, a w przypadku kredytów – zostały zaciągnięte na cele konsumpcyjne, które nie stanowią wydatków wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to pomimo że środki z tych kredytów konsumpcyjnych i pożyczki zostały przeznaczone na remont lokalu mieszkalnego – nie znajdzie zastosowania ww. zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
Przepisy ww. rozporządzenia ustanawiają wyjątek od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania, w związku z czym, użyte w nich zwroty powinny być interpretowane literalnie, zgodnie z ich językowym brzmieniem. Regulacje te w żaden sposób nie wskazują, że uzyskanie kredytu przed 2015 r., przeznaczonego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, udzielonego przez podmiot do tego uprawniony wystarczy do skorzystania z przedmiotowego zaniechania. Jednym z obligatoryjnych bowiem warunków wynikających z § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia jest okoliczność zabezpieczenia kredytu (pożyczki) poprzez wpis hipoteki.
W konsekwencji, w związku z umorzeniem w 2025 r. przez bank kwoty wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego w 2008 r. na spłatę: odnawialnego kredytu konsumpcyjnego zaciągniętego w (…) w (…) (…), odnawialnego kredytu konsumpcyjnego zaciągniętego w (…) SA (…) oraz pożyczki zaciągniętej w (…) S.A. – niezabezpieczonych hipoteką, uzyskał Pan przychód z innych źródeł, od którego powinien Pan obliczyć i zapłacić podatek dochodowy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
Ponadto, wydając interpretacje indywidualne nie weryfikuję kwot i obliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania, a prawidłowość takiego obliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.
Końcowo wskazuję, że zapłacona na konto Krajowej Informacji Skarbowej, opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w części, która stanowi nadpłatę w myśl art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa, zostanie zwrócona w terminie określonym w art. 14f § 2a tej ustawy.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów