0113-KDIPT2-2.4011.574.2026.2.DA

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·         nieprawidłowe w zakresie możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego z tytułu otrzymanej na podstawie ugody pozasądowej kwoty zwrotu;

·         prawidłowe – w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 sierpnia 2026 r. (data wpływu 1 września 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu … maja 2005 r. (data sporządzenia umowy … maja 2025 r.) zawarta została pomiędzy … z siedzibą w …, obecnie po przekształceniach Bank ... z siedzibą … (zwany dalej: „Bankiem”) a … (obecnie …), zamieszkałą przy ul. … w … (dalej zwana: „Kredytobiorcą”) umowa kredytu nr … indeksowanego kursem CHF (dalej jako: „Umowa kredytu”) opiewająca na kwotę 75 000,00 zł. Kredyt został wypłacony jednorazowo. Kwota udzielonego kredytu została przeznaczona na pokrycie części kosztów zakupu nieruchomości mieszkalnej położonej w …, ul. … m. …. W kredytowanej nieruchomości nigdy nie była prowadzona działalność gospodarcza, w latach 2013-2022 nieruchomość była przedmiotem najmu.

Zgodnie z umową kredyt został udzielony w wysokości 75 000,00 zł. Kredyt był indeksowany do CHF, po przeliczeniu według kursu kupna waluty kredytu podanego w tabeli kursów kupna/sprzedaży dla kredytów hipotecznych udzielanych przez Bank, obowiązującego w dniu dokonania wypłaty przez Bank. Prawnym zabezpieczeniem spłaty kredytu było m.in. ustanowienie hipoteki kaucyjnej w złotych polskich do kwoty stanowiącej 170% kwoty kredytu.

Pomiędzy stronami powstał spór dotyczący skuteczności poszczególnych postanowień umownych i całej umowy (oraz jej ważności), który zawisł w sprawie o zapłatę (sygn. akt …), toczącej się przed Sądem Okręgowym w … z powództwa Kredytobiorcy przeciwko Bankowi. Kredytobiorca w żądaniu głównym wniosła o zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki (Kredytobiorcy) kwoty 167 399,54 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w wysokości określonej w art. 481 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego od dnia 7 czerwca 2024 r. do dnia zapłaty, stanowiących nienależnie pobrane przez Bank świadczenia na podstawie całkowicie nieważnej umowy kredytowej z dnia … maja 2005 r. (podpisanej w dniu … maja 2005 r.).

Wyrokiem z dnia 25 lutego 2026 r. Sąd Okręgowy w … w pkt I zasądził od pozwanego Banku na rzecz powódki (Kredytobiorcy) kwotę 167 399,54 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 21 czerwca 2024 r. do dnia zapłaty, a w pkt III z kolei, zasądził na rzecz Kredytobiorcy kwotę 6 417 zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

W związku z tym, że zamiarem zarówno Banku jak i Kredytobiorcy było polubowne zakończenie sporu i uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy kredytu mające na celu polubowne załatwienie sporu, w dniu … maja 2026 r. doszło do zawarcia ugody pozasądowej. Jak wynika z treści ugody zawartej pomiędzy stronami, Kredytobiorca w wykonaniu Umowy spełnił na rzecz Banku świadczenie w wysokości 167 399,47 zł. Wysokość kapitału kredytu wypłacona Kredytobiorcy wynosiła 74 999,99 zł. W związku z powyższym Bank zobowiązał się zwrócić na rzecz Kredytobiorcy kwotę 86 230,00 zł tytułem zwrotu świadczenia nienależnego oraz części odsetek ustawowych za opóźnienie w płatności. Ponadto, Bank zobowiązał się dokonać na rzecz Kredytobiorcy zwrotu kwoty 5 400,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwoty 1 000,00 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani:

• Kredyt hipoteczny został udzielony przez ... Działalność ww. podmiotu podlegała nadzorowi państwowego organu nad rynkiem finansowym, nadto podmiot ten był uprawniony do udzielenia kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
• Ugoda pozasądowa została zawarta przez Panią w dniu … maja 2026 r. na podstawie art. 917 Kodeksu cywilnego.
• W ugodzie zawartej z Bankiem Strony zgodnie postanowiły, że są świadome skutków zapadłego wyroku, tj. ustalającego, że umowa kredytu łącząca Strony jest nieważna w całości.
• W ramach ugody nie doszło do „przewalutowania” przedmiotowego kredytu.
• Dokonane przez Panią spłaty rat kapitałowo-odsetkowych przewyższają wysokość zaciągniętego kredytu.
• Z ugody wynika, że otrzymała Pani od Banku zwrot tego co spełniła na jego rzecz w trakcie wykonywania umowy.
• Kwota 86 320,00 zł, którą Bank zobowiązał się w ugodzie zwrócić, została ustalona w oparciu o treść wyroku Sądu Okręgowego w … z dnia 25 lutego 2026 roku, sygn. akt …. Zgodnie z pkt 1 wyroku, Sąd zasądził na Pani rzecz kwotę 167 399,54 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 21 czerwca 2024 r. do dnia zapłaty. Skutkiem uznania umowy za nieważną z mocą ex tunc jest zwrot kwoty udostępnionego Pani kapitału kredytu w wysokości 74 999,99 zł.
• Kwota 86 320,00 zł stanowi zwrot środków, które uprzednio wpłaciła Pani do Banku w wyniku wykonywania umowy kredytu.
• Kwota 86 320,00 zł stanowi w całości zwrot środków, które zostały wpłacone do Banku tytułem spłaty rat kredytowych.
• Bieg naliczania odsetek ustawowych za opóźnienie rozpoczął się z upływem 14 dni od dnia, kiedy Bank w odpowiedzi na przedsądowe wezwanie do zapłaty nie wyraził zgody na dobrowolne rozliczenie się z nieważnej umowy kredytu.
• Kwota 86 320,00 zł nie stanowi przysporzenia wynikającego z zawarcia ugody. Nie stanowi ona kwoty ponad te uiszczane w wyniku wykonywania umowy kredytu.
• Kwota 86 320,00 zł nie stanowi wynagrodzenia za odstąpienie od dochodzenia roszczeń wobec Banku na drodze sądowej.
•  Kwota 5 400,00 zł jest równa kwocie poniesionych opłat i nie przewyższa faktycznie przez Panią poniesionych wydatków.
• Kwota 1 000,00 zł jest równa kwocie jaką uiściła Pani tytułem opłaty od pozwu i nie przewyższa faktycznie poniesionych przez Panią wydatków z tego tytułu.
• Kwota wynikająca z ugody została Pani wpłacona w dniu 16 czerwca 2026 r.

Pytania

1.    Czy w związku z otrzymaniem od Banku na mocy ugody kwoty 5 400,00 PLN stanowiącej zwrot kosztów zastępstwa procesowego oraz 1 000,00 zł stanowiącej zwrot opłaty sądowej od pozwu jest Pani zobowiązana zapłacić od niej podatek, czy jest to kwota objęta art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.    Czy w związku z otrzymaniem od Banku na mocy ugody kwoty 86 230,00 PLN stanowiącej zwrot spłaconych przez Panią rat kredytowych jest Pani zobowiązana zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych, czy jest to kwota objęta zwolnieniem od podatku?

Pani stanowisko w sprawie

Ad 1

W ugodzie Bank zobowiązał się zwrócić na Pani rzecz kwotę 5 400, 00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz 1 000,00 zł zwrotu opłaty sądowej od pozwu. Pani zdaniem koszty procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez Panią jako Strony powodowej. Mając zatem na uwadze zwrotny charakter kosztów postępowania sądowego należałoby uznać, że zwrot ten nie rodzi obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W Pani ocenie, kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej nakładów, a ich zwrot nie będzie przysporzeniem majątkowym.

Ad 2

W zakresie kwoty 86 230,00 zł stanowiącej zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych − według Pani − spełnia Pani wymogi zaniechania poboru podatku dochodowego wskazane w ww. rozporządzeniu w całości. Bank wypłacił na podstawie umowy kredytu kwotę 74 999,99 zł. W czasie wykonywania umowy kredytu uiściła Pani na rzecz Banku kwotę 167 399,47 zł. Różnica pomiędzy sumą rat kapitałowo-odsetkowych a kwotą kapitału kredytu wynosi 92 399,48 zł. Kwota, która zostanie zwrócona na Pani rzecz stanowi część rat kapitałowo-odsetkowych, które uprzednio uiściła Pani na rzecz Banku. Pani zdaniem kwota ta nie będzie stanowiła dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem, nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez Bank kwoty 86 230,00 zł.

Analogiczne stanowisko zostało potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 17 kwietnia 2025 r., nr 0115-KDIT1.4011.150.2025.1.AS oraz w interpretacji indywidualnej z dnia 21 listopada 2025 r., nr 0115-KDST2-2.4011.518.2025.2.AP.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

·         dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz

·         dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Katalog źródeł przychodów jest katalogiem zamkniętym. Ustawodawca „zamknął” ten katalog dzięki wprowadzeniu kategorii „innych źródeł”, czyli źródeł przychodów innych niż wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy. W sytuacji, gdy dane przysporzenie podatnika ma charakter przychodu i nie mieści się w żadnej z kategorii wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest przypisywane do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 9. Rozwiązanie to jest jednym z elementów gwarantujących realizację zasady powszechności opodatkowania.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Skutki podatkowe otrzymania kwoty zwrotu z tytułu zawarcia ugody z Bankiem

Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się natomiast w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem, kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

W związku z wypłatą przez Bank wskazanej w ugodzie pozasądowej kwoty zwrotu wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Pani wątpliwości budzi kwestia czy zwrócona przez Bank na mocy ugody kwota 86 230 zł stanowi dla Pani przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że na podstawie zawartej z Bankiem … maja 2005 r. umowy kredytowej Bank wypłacił Pani kwotę kredytu w wysokości 74 999,99 zł. W wykonaniu ww. umowy spełniła Pani na rzecz Banku świadczenie w wysokości 167 399,47 zł. Dokonane przez Panią spłaty rat kapitałowo-odsetkowych przewyższają wysokość zaciągniętego kredytu. W związku z powyższym, Bank zobowiązał się zwrócić na Pani rzecz kwotę w wysokości 86 230 zł – jak Pani wskazała w uzupełnieniu wniosku – stanowiącą w całości zwrot środków, które zostały wpłacone do Banku tytułem spłaty rat kredytowych.

Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania ww. kwoty zwrotu, zauważyć należy, że w analizowanej sprawie wskazała Pani, że otrzymała Pani od Banku zwrot tego co spełniła na jego rzecz w trakcie wykonywania umowy. Wypłacona przez Bank ww. kwota stanowi zwrot środków, które uprzednio wpłaciła Pani do Banku w wyniku wykonywania umowy kredytu. Kwota ta stanowi w całości zwrot środków, które zostały wpłacone do Banku tytułem spłaty rat kredytowych. Ponadto, kwota, którą Bank zobowiązał się w ugodzie zwrócić, nie stanowi przysporzenia wynikającego z zawarcia ugody. Nie stanowi ona kwoty ponad te uiszczane w wyniku wykonywania umowy kredytu, a także nie stanowi wynagrodzenia za odstąpienie od dochodzenia roszczeń wobec Banku na drodze sądowej. Kwota wynikająca z ugody została Pani wypłacona w dniu 16 czerwca 2026 r.

Zatem, wypłata przez Bank przedmiotowej kwoty zwrotu z tytułu zawarcia … maja 2026 r. ugody pozasądowej z Bankiem dotyczącej kredytu zaciągniętego … maja 2005 r., nie spowodowała po Pani stronie – jak Pani wskazała − przysporzenia majątkowego. Wypłata powyższej kwoty jest dla Pani neutralna podatkowo.

Podsumowując, w analizowanej sprawie wypłata przez Bank ww. kwoty zwrotu w wysokości 86 230 zł, będącej przedmiotem Pani drugiego pytania, nie spowodowała u Pani powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego od wypłaconej przez Bank ww. kwoty.

W związku ze wskazaniem przez Panią we własnym stanowisku, że: „W zakresie kwoty 86 230,00 zł stanowiącej zwrot nadpłaconych rat kapitałowo odsetkowych według mnie spełniam wymogi zaniechania poboru podatku dochodowego wskazane w ww. rozporządzeniu w całości”, wskazuję, że z uwagi na to, że przedmiotowa kwota nie stanowi dla Pani przychodu, to nie można w ogóle mówić o zastosowaniu do niej zaniechania poboru podatku. Zaniechanie poboru podatku może mieć bowiem zastosowanie wyłącznie w sytuacji, w której dochodzi do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zatem w tej części Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Prawidłowo zaś wskazała Pani w dalszej części własnego stanowiska, że: „Moim zdaniem kwota ta nie będzie stanowiła dla mnie przychodu w rozumieniu art. 11 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie mam obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez Bank kwoty 86 230,00 zł.”.

Skutki podatkowe zwrotu kosztów opłaty sądowej od pozwu oraz kosztów zastępstwa procesowego na podstawie zawartej ugody z Bankiem

Przechodząc do Pani wątpliwości dotyczących zwrotu kosztów opłaty sądowej od pozwu wskazać należy, że zgodnie z art. 98 § 1, § 2, § 3, § 4 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 468 ze zm.):

Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda.

Mając zatem na uwadze zwrotny charakter kosztów procesu sądowego należy uznać, że zwrot ten nie rodzi obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.

Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z własnych środków powoda, a następnie na podstawie wyroku zostały mu zwrócone. W takim wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej nakładów - nie jest więc dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego jest obojętna podatkowo.

Skoro w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze zwrotem kosztów procesu, tj. kwoty opłaty sądowej od pozwu w wysokości 1 000 zł, która jest równa kwocie poniesionej opłaty i nie przewyższa faktycznie poniesionych przez Panią wydatków z tego tytułu, to należy uznać, że zwrot ten nie stanowi dla Pani przychodu. W konsekwencji, nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu zwrotu przez Bank kwoty opłaty sądowej od pozwu.

Ponadto, na podstawie zawartej … maja 2026 r. ugody pozasądowej, Bank zobowiązany był zwrócić na Pani rzecz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 5 400,00 zł. Kwota ta jest równa kwocie poniesionych opłat i nie przewyższa faktycznie przez Panią poniesionych wydatków.

Zatem, w odniesieniu do zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, jeśli zostały poniesione z Pani środków, a które Bank zobowiązał się zwrócić, zwrot ten także nie stanowi przysporzenia majątkowego i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem kosztów nie wystąpiło po Pani stronie realne przysporzenie majątkowe.

Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z własnych środków powoda, a następnie na podstawie ugody zostały mu zwrócone. W takim wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków – nie jest więc przychodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego jest obojętna podatkowo.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że zwrot kosztów opłaty sądowej od pozwu oraz kosztów zastępstwa procesowego w ramach ugody pozasądowej, którą zawarła Pani z Bankiem … maja 2026 r., nie spowodował powstania u Pani przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile zwrócone przez Bank kwoty nie przewyższyły poniesionych przez Panią wydatków z tego tytułu. W takiej sytuacji zwrot ten nie spowodował po Pani stronie przysporzenia, wzrostu Pani majątku. Otrzymane kwoty stanowią jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Panią wydatków.

Pieniądze te nie są Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w związku z tym nie jest Pani zobowiązana do rozliczenia otrzymanych kwot dla celów podatkowych.

Zatem, w tej części Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.