0113-KDIPT2-2.4011.571.2026.1.KR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 18 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu 29 grudnia 2021 r. przed notariuszem (…) (Repertorium A Nr (…)) Pani (A) nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr (…) położonego w (…) w budynku nr (…) przy ul. (…).

W związku z nabyciem ww. prawa uiściła Pani cenę sprzedaży w kwocie (…) zł ((…)).

W związku z nabyciem ww. prawa poniosła Pani koszty w łącznej wysokości (…) zł, na które składają się:

1)  koszty pośrednictwa w zakupie w kwocie brutto (…) zł udokumentowane fakturą VAT nr (…) z dnia 29 grudnia 2021 r.,

2)  koszty notarialnego poświadczenia dokumentów w kwocie brutto (…) zł udokumentowane fakturą VAT nr (…) z dnia 29 grudnia 2021 r.,

3)  podatek od czynności cywilnoprawnych w kwocie (…) zł udokumentowany ww. umową sprzedaży.

W dniu 10 stycznia 2022 r. zawarła Pani z (…) umowę o wykonanie usług remontowych, których przedmiotem było wykonanie prac budowlanych w lokalu mieszkalnym nr (…) położonym w (…) na ul. (…), szczegółowo wymienionych w ww. umowie. Zgodnie z ww. umową zobowiązana była Pani do zapłaty wynagrodzenia za wykonanie prac budowlanych w kwocie brutto (…) zł.

Na podstawie faktury VAT nr (…) wystawionej w dniu 21 lutego 2022 r. przez (…), dokonała Pani płatności części wynagrodzenia przewidzianego ww. umową w kwocie (…) zł, w dniu 21 lutego 2022 r.

Na podstawie faktury VAT nr (…) wystawionej w dniu 5 kwietnia 2022 r. przez (…), dokonała Pani płatności reszty wynagrodzenia przewidzianego ww. umową w kwocie (…) zł, w dniu 6 kwietnia 2022 r.

W dniu 10 stycznia 2022 r. zawarła Pani z (…) umowę o wykonanie usług remontowych, których przedmiotem było wykonanie prac budowlanych w lokalu mieszkalnym nr (…) położonym w (…) na ul. (…), szczegółowo wymienionych w ww. umowie.

Zgodnie z ww. umową zobowiązana była Pani do zapłaty wynagrodzenia za wykonanie prac budowlanych w kwocie brutto (…) zł.

Na podstawie faktury VAT nr (…) wystawionej w dniu 5 kwietnia 2022 r. przez (…) dokonała Pani płatności wynagrodzenia przewidzianego ww. umową w kwocie (…) zł, w dniu 15 kwietnia 2022 r.

Na podstawie umowy sprzedaży oraz aktu ustanowienia hipoteki zawartej w dniu 4 kwietnia 2022 r. przed notariuszem (…) (Repertorium A Nr (…)) zbyła Pani spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr (…) położonego w (…) w budynku nr (…) przy ul. (…) za kwotę (…) zł ((…)). Zgodnie z ww. umową sprzedaży wydanie ww. lokalu nabywcy miało zostać dokonane w terminie do 5 dni od dnia zapłaty całej ceny sprzedaży.

W dniu 8 kwietnia 2022 r. na Pani rachunek bankowy wpłynęła kwota (…) zł stanowiąca resztę ceny sprzedaży zgodnie z ww. umową.

W dniu 12 kwietnia 2022 r. nastąpiło wydanie nabywcy lokalu mieszkalnego nr (…) położonego w (…) w budynku nr (…) przy ul. (…), co zostało udokumentowane protokołem zdawczo-odbiorczym.

W dniu 2 września 2025 r. złożyła Pani w Urzędzie Skarbowym (…) zeznanie podatkowe PIT-39 dotyczące dochodu osiągniętego w 2022 r. z tytułu sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego na podstawie ww. umowy sprzedaży, w którym:

1)  wykazała przychód z tytułu sprzedaży w wysokości (…) zł,

2)  wykazała koszty uzyskania przychodu w wysokości (…) zł,

3)  wykazała dochód w wysokości (…) zł,

4)  jako podstawę opodatkowania wskazała kwotę (…) zł,

5)  jako należny podatek od dochodu wskazała kwotę (…) zł.

W dniu 2 września 2025 r. uiściła Pani podatek wraz z odsetkami w łącznej kwocie (…) zł.

Prace budowlane wykonane na podstawie umów zawartych przez Panią z (…) i (…) zrealizowane zostały w całości przed dniem podpisania umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w (…) w budynku nr (…) przy ul. (…), tj. przed dniem 4 kwietnia 2022 r.

Prace budowlane wykonane na podstawie umów zawartych przez Panią z (…) i (…) zwiększyły wartość nieruchomości w stosunku do wartości z dnia nabycia przez Panią.

Pytania

1.  Czy do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości może Pani zaliczyć kwotę w wysokości (…) zł wpłaconą w dniu 6 kwietnia 2022 r., a więc po zawarciu umowy sprzedaży nieruchomości, ale przed jej wydaniem w posiadanie nabywcy, na rzecz wykonawcy robót budowlanych, jeżeli zapłata dotyczy nakładów na nieruchomość poczynionych w czasie posiadania nieruchomości przez Panią?

2.  Czy do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości może Pani zaliczyć kwotę w wysokości (…) zł wpłaconą w dniu 15 kwietnia 2022 r, a więc po zawarciu umowy sprzedaży nieruchomości i po jej wydaniu w posiadanie nabywcy, na rzecz wykonawcy robót budowlanych, jeżeli zapłata dotyczy nakładów na nieruchomość poczynionych w czasie posiadania nieruchomości przez Panią?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości kwoty w wysokości (…) zł wpłaconej w dniu 6 kwietnia 2022 r. na rzecz wykonawcy robót budowlanych za prace budowlane wykonane w czasie posiadania nieruchomości przez Panią, mimo że zapłata ww. kwoty dokonana została po zbyciu nieruchomości, ale przed jej wydaniem w posiadanie nabywcy.

W Pani ocenie, możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości kwoty w wysokości (…) zł wpłaconej w dniu 15 kwietnia 2022 r. na rzecz wykonawcy robót budowlanych za prace budowlane wykonane w czasie posiadania nieruchomości przez podatnika, mimo że zapłata ww. kwoty dokonana została po zbyciu nieruchomości i po jej wydaniu w posiadanie nabywcy.

Zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych „koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania”.

Ww. przepis odnosi się do nakładów poczynionych w trakcie posiadania zbywanej nieruchomości w rozumieniu wykonanych prac budowlanych/remontowych, innych działań zwiększających wartość nieruchomości, a nie do momentu zapłaty za poczynione nakłady, tj. do momentu dokonania wydatków z tym związanych.

W uzasadnieniu wyroku z dnia 27 kwietnia 2021 r. (sygn. akt II FSK 840/20) NSA podniósł, że „biorąc pod uwagę wykładnię art. 22 ust. 6c PDoFizU przedstawioną przez organ drugą kwestią, na którą należy zwrócić uwagę, jest zagadnienie wydania rzeczy, czy też oddania rzeczy w posiadanie. Zgodnie z art. 348 KC przeniesienie posiadania może nastąpić przez wydanie rzeczy, ponieważ posiadanie jest stanem faktycznym, więc jego przekazanie nie wymaga innej czynności niż faktyczna; co do zasady następcą w posiadaniu jest ten, komu posiadanie dobrowolnie przekazał poprzednik. W postanowieniu z 12 marca 2008 r. (sygn. akt I CSK 458/07) Sąd Najwyższy zwrócił uwagę, że „zmiana posiadacza następuje w sferze faktycznej przez odmienne władanie i stanowi czynność realną, a nie czynność prawną. Nie wyklucza to jednak sporządzania przez posiadacza ustępującego i obejmującego rzecz we władanie dokumentu podobnego do umowy i nieraz nazywanego umową potwierdzającego zajście takiego zdarzenia. Dzieje się tak z różnych przyczyn. Zmiana posiadacza może być skutkiem wydania rzeczy jako świadczenia wynikającego z ważnego zobowiązania, dlatego odpowiednią wzmiankę zamieszcza się w umowie nakładającej obowiązek tego świadczenia. Sporządzenie dokumentu może pełnić funkcje dowodowe w razie sporu opartego na przesłance samowoli (art. 344 § 1 KC).” Przy czym wydanie rzeczy może dotyczyć tylko sfery corpus, nie zaś animus (por. postanowienie SN z 15 czerwca 2016 r., sygn. akt II CSK 630/15 oraz postanowienie z 24 maja 2013 r., sygn. akt V CSK 269/12).”

W interpretacji indywidualnej z dnia 23 września 2022 r., nr 0114-KDIP3-2.4011 669.2022.2.MR, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej dopuścił możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nakładów dokonanych w okresie posiadania nieruchomości, ale jeszcze przed nabyciem jej prawa własności.

Skoro możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu nakładów dokonanych przed nabyciem prawa własności nieruchomości w trakcie jej posiadania, to tym bardziej nie powinna budzić wątpliwości możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu nakładów dokonanych w trakcie posiadania statusu właściciela nieruchomości i w trakcie znajdowania się w jej posiadaniu, mimo, że zapłata-wydatek – za wykonane nakłady dokonana zostaje w okresie późniejszym, czy to po zbyciu nieruchomości, czy też po utracie posiadania nieruchomości.

Ratio legis art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się do momentu, w którym następuje podniesienie wartości nieruchomości wskutek wykonanych prac budowlanych/ remontowych lub innych działań zwiększających wartość nieruchomości - tj. momentu posiadania nieruchomości, a nie do momentu rozliczeń finansowych związanych z ww. pracami/działaniami.

Może się przecież zdarzyć taka sytuacja, że w trakcie posiadania nieruchomości przez zbywcę wykonane zostaną prace remontowe zwiększające jej wartość, za które zapłata następuje znacząco później, już po jej zbyciu i utracie posiadania na rzecz nabywcy, dlatego że kwestia odpłatności za wykonane prace remontowe stanowi przedmiot postępowania sądowego wskutek zakwestionowania wystawionej przez wykonawcę prac remontowych wysokości wynagrodzenia wskazanego w wystawionej fakturze VAT. Czy zapłata na podstawie prawomocnego wyroku sądowego za wykonane prace remontowe - następująca już dawno po zbyciu nieruchomości i utracie jej posiadania - w wysokości należności wykazanej w fakturze VAT - wykluczać miałaby uznanie, że nakłady na nieruchomość dokonane zostały w okresie posiadania nieruchomości przez zbywcę? Nie, ponieważ decydujące znaczenie ma okoliczność wykonania określonych prac udokumentowanych fakturą VAT, a nie czas rzeczywistego poniesienia wydatku związanego z zapłatą należności wskazanej w fakturze VAT.

Przenosząc ww. rozważania na stan faktyczny niniejszej sprawy uznać należy, że podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości wydatki w łącznej kwocie (…) zł poniesione przez podatnika tytułem zapłaty za prace remontowe wykonane w trakcie posiadania nieruchomości przez podatnika, niezależnie od okoliczności czy zapłata za dokonane nakłady na nieruchomość nastąpiła czy to przed utratą posiadania nieruchomości, czy też po utracie posiadania nieruchomości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W świetle powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że sprzedaż przez Panią w 2022 r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nabytego w 2021 r., stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

W myśl bowiem art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość (udział) lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (udziału) lub prawa określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Na mocy art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:

Wskazany w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter szczególny i wyczerpująco określa zasady ustalania kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy.

Z zacytowanych powyżej przepisów wynika więc jednoznacznie, że do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych podatnik może zaliczyć kwotę, którą wydatkował na udokumentowane fakturami VAT wydatki na nakłady, które zwiększyły wartość ww. nieruchomości lub praw majątkowych w okresie jej posiadania przez podatnika.

Przepis ten tworzy katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów innych wydatków niż wymienione. Zatem, sam fakt poniesienia przez podatnika wydatku nie upoważnia go jeszcze do zaliczenia tego wydatku do kosztów nabycia lub nakładów, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy.

Analiza treści art. 22 ust. 6c i 6e ww. ustawy, prowadzi zatem do wniosku, że zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu poniesionych na nieruchomość lub prawo majątkowe nakładów uwarunkowane zostało koniecznością:

·      zwiększenia jej wartości,

·      poniesienia w czasie posiadania przedmiotowej nieruchomości lub prawa majątkowego, oraz

·      udokumentowania fakturami VAT lub dokumentami stwierdzającymi poniesienie opłat administracyjnych.

Na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych za nakłady należy zatem rozumieć wszelkie inwestycje, które zmieniają/przeobrażają daną rzecz, nadając jej nową jakość. Zatem nakłady, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy, poniesione w trakcie posiadania nieruchomości lub prawa majątkowego, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu z tytułu jej/jego odpłatnego zbycia, jeżeli odznaczają się remontowym, modernizacyjnym lub ulepszającym charakterem i zwiększyły wartość nieruchomości lub prawa majątkowego, niezależnie od tego, czy zostały one sfinansowane kredytem bankowym, czy też środki na ten cel pochodziły z oszczędności nabywcy.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa, co należy rozumieć pod pojęciem nakładów w rozumieniu ww. przepisu. W doktrynie ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym przez nakłady na nieruchomość lub prawo majątkowe należy rozumieć sumę wydatków poniesionych na substancję danej nieruchomości lub prawa majątkowego. Uznaje się, że są to nie tylko nakłady ulepszające lub modernizujące nieruchomość lub prawo majątkowe, ale również nakłady o charakterze budowlanym, remontowym.

Wydatki, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy, czyli koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych, to udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Są to więc wydatki, które mają bezpośredni wpływ na uzyskany przychód z odpłatnego zbycia.

Do nakładów, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, można zaliczyć między innymi, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 stycznia 2021 r. sygn. akt II FSK 2469/18, części składowe, o których mowa w art. 47 ustawy z dnia 23 kwietnia 1961 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.), jeżeli miały one wpływ na zwiększenie wartości nieruchomości (lokalu).

Zgodnie z art. 47 ww. Kodeksu cywilnego:

Jak stanowi zaś art. 51 ww. Kodeksu:

Zgodnie z art. 52 ww. Kodeksu:

Przynależności, o których mowa w art. 51 i 52 Kodeksu cywilnego, mogą być kwalifikowane w konkretnym przypadku jako nakłady na zbywaną nieruchomość (lokal).

Podstawową przesłanką pozwalającą na uznanie wydatków za koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, jest wykazanie przez podatnika, że nakłady te zwiększyły wartość zbywanej nieruchomości lub prawa majątkowego, a co za tym idzie na osiągnięty ze zbycia przychód.

Rozpatrując powyższe należy mieć na względzie także fakt, że aby dany wydatek zaliczyć jako nakład zwiększający wartość nieruchomości w czasie jej posiadania musi zostać udokumentowany w sposób, o którym mowa w art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z powyższym przepisem, warunkiem zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, jest m.in. posiadanie faktury VAT lub dokumentu stwierdzającego poniesienie opłaty administracyjnej.

Ustawodawca wprost wskazuje więc jakimi dokumentami potwierdzającymi poniesienie nakładów podatnik powinien dysponować. Przepis ten formułuje katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na podstawie dokumentów innych niż wymienione w art. 22 ust. 6e powyższej ustawy.

Zatem, sam fakt poniesienia przez podatnika wydatku nie upoważnia go jeszcze do zaliczenia tego wydatku do kosztów nabycia, wytworzenia lub nakładów, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy. Nie wystarczy samo subiektywne przekonanie podatnika, że ponieważ wydatek w jakiś sposób z różnych względów towarzyszy, np. nabyciu to należy uznać go za wydatek mający wpływ na wysokość podstawy opodatkowania. Wydatek ten powinien być jeszcze odpowiednio udokumentowany, tj. w sposób wskazany wprost w art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podkreślić przy tym należy, że tylko wydatki związane z poniesionymi nakładami, które zostały udokumentowane fakturami VAT mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowej sprawie wskazała Pani, że w dniu 10 stycznia 2022 r. zawarła Pani umowę o wykonanie usług remontowych, których przedmiotem było wykonanie prac budowlanych w lokalu mieszkalnym, szczegółowo wymienionych w ww. umowie. Zgodnie z ww. umową zobowiązana była Pani do zapłaty wynagrodzenia za wykonanie prac budowlanych w kwocie brutto (…) zł. Na podstawie faktury VAT wystawionej w dniu 21 lutego 2022 r. dokonała Pani płatności części wynagrodzenia przewidzianego ww. umową w kwocie (…) zł w dniu 21 lutego 2022 r. Na podstawie faktury VAT wystawionej w dniu 5 kwietnia 2022 r. dokonała Pani płatności reszty wynagrodzenia przewidzianego ww. umową w kwocie (…) zł w dniu 6 kwietnia 2022 r. W dniu 10 stycznia 2022 r. zawarła Pani umowę o wykonanie usług remontowych, których przedmiotem było wykonanie prac budowlanych w lokalu mieszkalnym, szczegółowo wymienionych w ww. umowie. Zgodnie z ww. umową zobowiązana była Pani do zapłaty wynagrodzenia za wykonanie prac budowlanych w kwocie brutto (…) zł. Na podstawie faktury VAT wystawionej w dniu 5 kwietnia 2022 r. dokonała Pani płatności wynagrodzenia przewidzianego ww. umową w kwocie (…) zł w dniu 15 kwietnia 2022 r. Na podstawie umowy sprzedaży oraz aktu ustanowienia hipoteki zawartej w dniu 4 kwietnia 2022 r. przed notariuszem sprzedała Pani spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Zgodnie z ww. umową sprzedaży wydanie ww. lokalu nabywcy miało zostać dokonane w terminie do 5 dni od dnia zapłaty całej ceny sprzedaży. W dniu 8 kwietnia 2022 r. na Pani rachunek bankowy wpłynęła kwota (…) zł stanowiąca resztę ceny sprzedaży zgodnie z ww. umową. W dniu 12 kwietnia 2022 r. nastąpiło wydanie nabywcy lokalu mieszkalnego, co zostało udokumentowane protokołem zdawczo-odbiorczym. Prace budowlane wykonane na podstawie ww. umów zawartych przez Panią zrealizowane zostały w całości przed dniem podpisania umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego, tj. przed dniem 4 kwietnia 2022 r. Prace budowlane wykonane na podstawie ww. umów zawartych przez Panią zwiększyły wartość nieruchomości w stosunku do wartości z dnia nabycia przez Panią.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „posiadanie”. Definicję tę zawarto natomiast w art. 336 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:

Posiadanie nie jest prawem, lecz jest to stan faktycznego władztwa nad rzeczą. Składają się na nie dwa elementy: corpus (element fizyczny) wyrażający się we władaniu nad rzeczą oraz animus (element psychiczny) wyrażający się w psychicznym nastawieniu do wykonywanego władztwa dla siebie (Kodeks cywilny, Komentarz, Tom I, wydanie 2, pod redakcją K. Pietrzykowskiego; wyrok WSA w Krakowie z dnia 10 maja 2016 r., sygn. I SA/Kr 364/16). Do zakwalifikowania danego stanu jako posiadanie konieczne jest, aby władztwo nad rzeczą nie miało charakteru przejściowego, przypadkowego, ale aby miało cechę trwałości (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 1967 r., sygn. III CR 270/66).

Tym samym posiadanie rozumieć należy przede wszystkim jako formę władania rzeczą. Stanowi ono również synonim słowa „mieć”. Posiadanie jest kategorią ściśle związaną z władztwem faktycznym nad rzeczą. Władztwo to stanowi związek posiadacza z rzeczą. Związek ten musi być faktyczny, czyli musi zapewniać posiadaczowi możliwość wpływu na rzecz za pośrednictwem bezpośrednich środków fizycznych. Przy czym, co szczególnie istotne posiadanie cechuje się trwałością władztwa nad rzeczą. Nie jest zatem posiadaniem władztwo chwilowe. Za posiadanie nie może zostać również uznane władztwo nad rzeczą związane z realizacją pewnego zadania. W takim przypadku trudno bowiem dopatrzyć się innego z konstytutywnych elementów posiadania jakim jest wola posiadania (wola wykonywania prawa dla samego siebie, a nie dla innych osób).

Z drugiej strony nie można mylić posiadania z dzierżeniem, bowiem zgodnie z art. 338 Kodeksu cywilnego osoba, która włada rzeczą za kogoś innego, jest określana jako dzierżyciel. Podstawowa różnica pomiędzy dzierżeniem a posiadaniem (samoistnym i zależnym) wyraża się właśnie w roli, w której występuje dzierżyciel. Posiadacz zarówno samoistny, jak i zależny zawsze włada rzeczą we własnym imieniu. Dzierżyciel wykonuje posiadanie w imieniu cudzym. Inny więc jest zamiar dzierżyciela, a inny posiadacza.

Zacytowany powyżej art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost wskazuje, że wysokość nakładów ustala się jedynie na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Jak już wcześniej wspomniano do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego podatnik może zaliczyć kwotę, którą wydatkował na udokumentowane fakturami VAT wydatki na nakłady, które zwiększyły wartość ww. nieruchomości lub prawa majątkowego w okresie jej/jego posiadania przez podatnika.

Ustawodawca dał bowiem możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z nakładami w czasie posiadania nieruchomości lub prawa majątkowego przez podatnika, a nie tylko w czasie przysługującego prawa własności nieruchomości.

Podsumowując, wydatki udokumentowane fakturą VAT, które Pani poniosła w związku z pracami budowlanymi (remontowymi) w czasie, gdy była Pani właścicielem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, mogą stanowić koszty uzyskania przychodu przy jego sprzedaży na podstawie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego może Pani zaliczyć kwoty, które wydatkowała na udokumentowane fakturami VAT wydatki na nakłady, które zwiększyły wartość ww. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego poczynione w okresie przysługującego Pani prawa własności (jego posiadania), stosownie do art. 22 ust. 6c w związku z ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Bez znaczenia w przedmiotowej sprawie pozostaje moment zapłaty przez Panią za dokonane nakłady na ww. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu w okresie jego posiadania, bowiem ustawodawca dał prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego poniesionych do dnia faktycznego wydania nieruchomości lub prawa majątkowego nowemu właścicielowi i udokumentowanych fakturami VAT, wydatków stanowiących nakłady zwiększające wartość nieruchomości lub prawa majątkowego, poczynione w czasie posiadania nieruchomości lub prawa majątkowego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanych pytań, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.

Odnosząc się do powołanych orzeczeń sądów administracyjnych, tutejszy Organ stwierdza, że przeanalizował rozstrzygnięcia w nich zawarte, jednakże dotyczą on tylko konkretnych, indywidualnych spraw, w określonym stanie faktycznym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

W odniesieniu do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, że została wydana w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołana interpretacja nie stanowi źródła prawa, wiąże stronę w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawarte w niej stanowisko organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

W odniesieniu do wskazanych przez Panią we wniosku kwot wyjaśnić należy, że Organ wydając interpretacje w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa nie odnosi się do kwot i nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.