0113-KDIPT2-2.4011.545.2026.2.EC

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 7 lipca 2026 r. (wpływ 8 lipca 2026 r. i 9 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Dnia (…) września 2020 r. na rzecz A.B. aktem notarialnym Rep. A nr (…) została ustanowiona odrębna własność lokalu mieszkalnego (umowa sprzedaży) i ustanowienie hipoteki dla lokalu mieszkalnego nr (…) przy ul. (…), (…), kod pocztowy: (…), w drodze wyodrębnienia lokalu mieszkalnego (wykupu) od Gminy Miasto (…) na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego, z zastosowaniem ustawowej bonifikaty przewidzianej dla najemców lokali komunalnych.

Dnia (…) października 2020 r. A.B. sporządziła testament notarialny Rep. A nr (…), na podstawie którego do całości spadku po sobie powołała swoją córkę C.D. A.B. zmarła (…) 2022 r. Przywołany testament sporządzony przez A.B. został otwarty i ogłoszony przez notariusza w dniu (…) 2022 r., co zostało udokumentowane protokołem sporządzonym aktem notarialnym Rep. A nr (…). Stawająca przed notariuszem C.D. oświadczyła, że jako spadkobierca testamentowy przyjmuje spadek w postaci lokalu mieszkalnego nr (…) przy ul. (…) w (…), po swojej matce A.B.

C.D. zmarła w dniu (…) 2024 r. Po sporządzeniu w dniu (…) 2024 r. protokołu dziedziczenia Rep. A nr (…), spadek po C.D. w zakresie lokalu mieszkalnego nr (…) przy ul. (…) w (…), aktem poświadczenia dziedziczenia Rep. A nr (…) nabyli: mąż zmarłej – Wnioskodawca (E.D.), syn zmarłej (F.D.) oraz córka zmarłej (G.D.), w 1/3 części dla każdej z trzech osób.

Dnia (…) 2026 r. aktem notarialnym Rep. A nr (…) Wnioskodawca, G.D., F.D. zawarli umowę sprzedaży lokalu nr (…) przy ul. (…) w (…) w zakresie całości należących do nich udziałów.

Uzupełnienie wniosku

Lokal mieszkalny nabyty przez C.D. w drodze dziedziczenia testamentowego po A.B. wszedł do majątku osobistego C.D. W testamencie nie wskazano, aby lokal miał zostać nabyty przez C.D. do majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską. Wnioskodawca nie zawierał z C.D. umowy majątkowej małżeńskiej, której przedmiotem byłoby włączenie wskazanego lokalu mieszkalnego do majątku wspólnego małżonków. Lokal nie został włączony do majątku wspólnego małżonków na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

Odpłatne zbycie przez Wnioskodawcę udziału wynoszącego 1/3 części w lokalu mieszkalnym   nie nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż miała charakter rozporządzenia składnikiem majątku prywatnego nabytym w drodze dziedziczenia.

Pytania

1. Czy odpłatne zbycie w dniu (…) 2026 r. przez Wnioskodawcę udziału wynoszącego 1/3 części w lokalu mieszkalnym nr (…) przy ul. (…) w (…), nabytego w drodze spadku po C.D., stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym 19% od osób fizycznych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji gdy lokal ten został pierwotnie nabyty przez spadkodawczynię A.B. w dniu (…) września 2020 r., a zatem po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lokalu przez pierwotną spadkodawczynię?

2. Czy Wnioskodawca może zakwalifikować jako koszty uzyskania przychodu przez Niego  przy obliczaniu dochodu podlegającego opodatkowaniu z tytułu odpłatnego zbycia udziału wynoszącego 1/3 części w lokalu mieszkalnym nr (…) przy ul. (…) w (…), nabytego w drodze spadku:

• udokumentowane koszty nabycia lokalu poniesione przez spadkodawczynię A.B. (cena zapłacona Gminie przy wykupie lokalu),
• podatek od spadków i darowizn zapłacony w związku z nabyciem udziału w lokalu,
• koszty notarialne poniesione przy nabyciu spadku przez C.D. oraz Wnioskodawcę,
• inne udokumentowane wydatki poniesione na lokal?

Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytanie nr 1, natomiast w zakresie pytania nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

Ad 1

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż nieruchomości nie powoduje obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo w wyroku z dnia 4 września 2025 r. WSA w Rzeszowie wydał wyrok w sprawie, sygn. akt I SA/Rz 224/25 ze skargi na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. WSA orzekł,   że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f., nie powstanie przychód podatkowy ze względu na upływ 5-letniego okresu liczonego od daty nabycia nieruchomości przez wcześniejszych spadkodawców. Podobny wyrok WSA w Łodzi z 19 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 607/24,  który orzekł, że: „okres pięciu lat powinien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez wszystkich spadkodawców do których uprzednio należał przedmiotowy majątek, czyli także przez spadkodawcę spadkodawcy”.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że podtrzymuje stanowisko, zgodnie z którym sprzedaż w dniu (…) 2026 r. udziału wynoszącego 1/3 części w lokalu mieszkalnym nie stanowiła źródła przychodu, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Lokal został nabyty przez A.B. w dniu (…) września 2020 r. Następnie, w wyniku śmierci A.B. lokal został nabyty w drodze dziedziczenia testamentowego przez C.D. Po śmierci C.D. Wnioskodawca nabył udział wynoszący 1/3 części w lokalu w drodze dziedziczenia po niej.

W przedstawionym stanie faktycznym doszło zatem do dwóch następujących po sobie spadkobrań:

1)    po A.B. na rzecz C.D.,

2)    po C.D. na rzecz Wnioskodawcy.

W ocenie Wnioskodawcy, art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ogranicza sposobu obliczania pięcioletniego terminu wyłącznie do okresu posiadania nieruchomości przez bezpośredniego spadkodawcę osoby dokonującej sprzedaży. Przepis ten należy rozumieć w ten sposób, że w przypadku kolejnych spadkobrań uwzględnieniu podlega okres posiadania nieruchomości przez wszystkich kolejnych spadkodawców, do których nieruchomość uprzednio należała.

Stanowisko takie zostało przedstawione między innymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 607/24, w którym przyjęto, że pojęcie spadkodawcy obejmuje również spadkodawcę spadkodawcy. Analogiczny pogląd wyrażono w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 września 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 224/25. Powyższe stanowisko zostało ponownie potwierdzone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 53/26. Sąd uznał, że w przypadku wielokrotnego dziedziczenia pięcioletni termin powinien być liczony z uwzględnieniem okresu posiadania nieruchomości przez wszystkich kolejnych spadkodawców, a nie tylko przez bezpośredniego spadkodawcę podatnika.

W art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca nie wprowadził ograniczenia, zgodnie z którym możliwe byłoby uwzględnienie wyłącznie jednego stosunku dziedziczenia. Przyjęcie odmiennej wykładni prowadziłoby do ponownego rozpoczynania biegu pięcioletniego terminu po śmierci każdego kolejnego spadkobiercy, mimo że nieruchomość pozostawałaby przedmiotem sukcesji w ramach tej samej rodziny.

W konsekwencji pięcioletni termin powinien być liczony od końca 2020 r., czyli roku, w którym A.B. nabyła lokal mieszkalny. Termin ten upłynął z końcem 2025 r. Sprzedaż udziału w lokalu nastąpiła natomiast w dniu (…) 2026 r., a zatem po upływie terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne zbycie udziału nie stanowiło więc źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

• odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej  (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
• zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym  nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.

Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Jednocześnie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Do celów stosowania art. 10 ust. 5 ww. ustawy w przedmiotowej sprawie momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który tą nieruchomość nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:

Na mocy art. 926 § 1 ww. Kodeksu:

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego:

Z przedstawionych informacji wynika, że:

• (…) września 2020 r. A.B. w drodze wyodrębnienia lokalu mieszkalnego (wykupu) od Gminy nabyła lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność.
• (…) 2022 r. A.B. zmarła, a spadek po niej w całości do majątku osobistego nabyła C.D. (Pana żona).
• (…) 2024 r. zmarła Pana żona. Spadek po niej nabył Pan, syn i córka zmarłej, po 1/3 części każde. W skład masy spadkowej wchodził lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność, nabyty przez Pana żonę w spadku po A.B.
• (…) 2026 r. Pan wraz z synem i córką dokonał sprzedaży przysługujących udziałów  w ww. lokalu mieszkalnym. Odpłatne zbycie przez Pana udziału wynoszącego 1/3 części w lokalu mieszkalnym nie nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż miała charakter rozporządzenia składnikiem majątku prywatnego nabytym w drodze dziedziczenia.

Wskazuję, że w analizowanej sprawie na powstanie obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży przez Pana udziału 1/3 w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną własność wpływa moment nabycia tego lokalu mieszkalnego przez spadkodawczynię, tj. Pana żonę. Natomiast, Pana żona nabyła ww. lokal mieszkalny w drodze spadku po jej mamie (A.B.) w dniu (…) 2022 r., tj. w dniu jej śmierci.

Podkreślić raz jeszcze należy, że momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który tą nieruchomość nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tych nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy/spadkodawców.

Podkreślam również, że dla oceny możliwości doliczenia do okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, okresu od nabycia przez spadkodawcę nie jest dopuszczalne posługiwanie się wykładnią rozszerzającą. W sytuacji, gdy ustawodawca wskazuje w przedmiotowym przepisie na okres od nabycia przez spadkodawcę, nieuprawnionym jest odwoływanie się do okresu od nabycia przez poprzednich spadkodawców spadkodawcy.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, datą nabycia przez Pana udziału 1/3 w lokalu mieszkalnym, stanowiącym odrębną nieruchomość jest dzień jego nabycia przez Pana żonę, tj. (…) 2022 r. ‒ data śmierci matki Pana żony.

Zatem, mając na uwadze brzmienie art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, termin 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, należy w niniejszej sprawie liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału w nieruchomości przez spadkodawczynię (Pana żonę) – (…) 2022 r., tj. od końca 2022 r.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że nienastępująca w wykonywaniu działalności gospodarczej, sprzedaż przez Pana (…) 2026 r. udziału 1/3 w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną własność (który to udział nabył Pan w spadku po żonie) stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy, ponieważ sprzedaż została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału w ww. nieruchomości.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość (udział) lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy:

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z powyższego, w przedstawionej sprawie podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:

Natomiast przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że:

Podsumowując, odpłatne zbycie przez Pana udziału 1/3 w przedmiotowym lokalu mieszkalnym dokonane w 2026 r., tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia ww. lokalu przez Pana żonę (2022 r.), stanowi dla Pana źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 5 tej ustawy. Uzyskany z tego tytułu dochód, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30a tej ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Z kolei w odniesieniu do powołanych przez Pana we własnym stanowisku wyroków sądów administracyjnych wskazuję, że niewątpliwie wyroki sądów kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie prawnym. Należy stwierdzić, że rozstrzygnięcia zawarte w tych wyrokach zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Wskazać również należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu art. 14b § 1 tej ustawy, jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i będąca wnioskodawcą. W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana, nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (pozostałych spadkobiorców).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia   29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.