0113-KDIPT2-2.4011.542.2026.2.AKU

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismem z 3 sierpnia 2026 r. (wpływ 4 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Pozostaje Pani w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa małżeńska.

W dniu 15 stycznia 2014 r. Pani mąż, pozostając wówczas kawalerem, nabył wraz z dwoma innymi osobami udziały we współwłasności nieruchomości gruntowej za kwotę łączną 70 000 zł. Nabyty przez niego udział stanowił jego majątek osobisty. Każdy ze współwłaścicieli (A.A., B.B., C.C.) nabył jedną trzecią udziałów.

W okresie współwłasności dokonywano czynności technicznych i administracyjnych związanych z podziałem nieruchomości oraz organizacją drogi wewnętrznej. Jednak czynności te nie wpływały na wysokość udziałów poszczególnych współwłaścicieli.

W 2024 r. wraz z mężem (A.A.) nabyła Pani do majątku wspólnego część udziału od jednego ze współwłaścicieli. Pozostałą część udziału tego współwłaściciela nabyła trzecia osoba będąca współwłaścicielem nieruchomości. W wyniku tego, 1/3 część udziałów należąca do C.C. została odkupiona w połowie przez małżonków A. i D. A., a w drugiej połowie przez B.B.. Na podstawie aktu notarialnego numer … z 8 października 2024 r. małżonkowie A. odkupili od sprzedającego za kwotę 100 000 zł udział 20/132 we współwłasności nieruchomości drogowej oraz 1/6 części udziału we współwłasności gruntowej o powierzchni 2,7029 ha.

W dniu 8 stycznia 2025 r. na podstawie aktu notarialnego numer … małżonkowie A. oraz B.B. dokonali nieodpłatnego zniesienia współwłasności nieruchomości bez spłat i dopłat, którego celem było wyodrębnienie konkretnych działek dla poszczególnych współwłaścicieli, zamiast dalszego posiadania udziału we wszystkich działkach. W wyniku tego zniesienia współwłasności nabyła Pani wraz z mężem do majątku wspólnego własność określonej działki odpowiadającej udziałowi wynoszącemu 1/3, natomiast Pani mąż zachował udział odpowiadający 2/3 nieruchomości, jako składnik majątku osobistego. Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat, a wartość otrzymanych składników majątkowych odpowiadała wartości udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności. Nie nastąpiło nowe nabycie działek.

Zostało wydane zaświadczenie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w X, że od nabycia przez zniesienie współwłasności nie należy się podatek zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 15 i art. 7 ust. 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Po dokonaniu zniesienia współwłasności małżonkowie A. stali się właścicielami 1,3887 hektara.

W dniu 9 maja 2025 r. na podstawie aktu notarialnego nr …, małżonkowie A. sprzedali działkę o numerze 6 oraz udział w drodze za kwotę 62 000 zł.

W dniu 17 lipca 2025 r. na podstawie aktu notarialnego …, małżonkowie A. sprzedali działki nr 4 i 8 oraz udział w drodze za kwotę 164 700 zł.

W dniu 24 września 2025 r. na podstawie aktu notarialnego nr …, małżonkowie A. sprzedali działkę nr 22 oraz udział w drodze za kwotę 68 880 zł. Łączna kwota przychodu ze sprzedaży w roku 2025 to 295 580 zł.

W piśmie z 3 sierpnia 2026 r. uzupełniła Pani wniosek o następujące informacje.

1.  Posiada Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce i podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu.

2.  Miejsce położenia nieruchomości gruntowej, której udział nabyła Pani 8 października 2024 r. na podstawie aktu notarialnego nr … to miejscowość Y, obręb YZ, gmina Z, powiat X, woj. XY.

3.  W odpowiedzi na pytanie:

udzieliła Pani następującej odpowiedzi:

4.  Nieruchomości powstały w wyniku podziału geodezyjnego, który został zatwierdzony decyzją wójta Gminy X wydaną 26 stycznia 2021 r.

5.  W odpowiedzi na pytanie:

Udzieliła Pani odpowiedzi:

6.  Wartość całości przed zniesieniem współwłasności to 1 400 000 zł. Po zniesieniu współwłasności część należąca do B.B. 700 000 zł, część należąca do A.A. oraz małżonków A. 700 000 zł.

7.  Wartość, którą Pani nabyła do majątku wspólnego w wyniku zniesienia współwłasności to 233 333,33 zł. Wartość składników majątkowych otrzymanych w wyniku zniesienia współwłasności odpowiadała wartości udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności.

8.  Sprzedane działki obejmowały składniki majątkowe odpowiadające zarówno udziałowi nabytemu przez męża przed zawarciem małżeństwa, stanowiącemu jego majątek osobisty, jak również udziałowi nabytemu do majątku wspólnego małżeńskiego.

9.  Nie prowadzi i nie prowadziła Pani działalności gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami.

10.  Sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w ramach działalności gospodarczej.

11.  Udział w nieruchomości gruntowej był wykorzystywany jako prywatny składnik majątku. Nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej, nie był przedmiotem najmu ani dzierżawy.

12.  Posiada Pani (wspólnie z mężem) udział w pozostałych działkach oraz wspólności drogowej, które zostały nabyte w ramach tej samej inwestycji, tj. działki o nr 4; 6; 7; 18 (sprzedana w roku 2026 i nie ujęta we wniosku dotyczącym sprzedaży w roku 2025); 19; 20; 21; 22; 23.

Nieruchomości zostały nabyte jako składnik majątku prywatnego w celu lokowania środków finansowych oraz zabezpieczenia majątkowego. Nie zostały nabyte w celu prowadzenia działalności gospodarczej ani dokonywania zorganizowanego obrotu nieruchomościami. Na dzień składania uzupełnienia nie są one przeznaczone do sprzedaży. Nie podjęła Pani decyzji o ich sprzedaży ani nie prowadzi działań zmierzających do ich zbycia. Ewentualna sprzedaż w przyszłości nie jest obecnie planowana i będzie zależała od Pani indywidualnej sytuacji życiowej oraz ekonomicznej.

Decyzja o sprzedaży części działek (wskazanych we wniosku) wynikała z indywidualnej sytuacji majątkowej oraz możliwości zbycia konkretnych działek. Pozostałe działki są nadal traktowane jako prywatny majątek.

Rozważa Pani możliwość zakupu lokalu mieszkalnego dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.

Pytanie

1.  Czy nieodpłatne zniesienie współwłasności, opisane powyżej, stanowiło nowe nabycie nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. jeden pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy przy sprzedaży nieruchomości w 2025 r. opodatkowaniem podatkiem dochodowym podlega wyłącznie część odpowiadająca udziałowi nabytemu w roku 2024 do majątku wspólnego małżeńskiego?

Pani stanowisko w sprawie

Stanowisko do pytania nr 1

Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat, a wartość otrzymanych składników majątkowych odpowiadała wartości udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności (nie nastąpiło nowe nabycie sprzedanych działek).

Zmiana udziałów w drodze dobrowolnego podziału między współwłaścicielami nie stanowi nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.

Stanowisko do pytania nr 2

W ocenie Wnioskodawczyni, przy sprzedaży nieruchomości w roku 2025, opodatkowaniem podatkiem dochodowym podlega wyłącznie część odpowiadająca udziałowi nabytemu w 2024 r. przez Wnioskodawczynię wraz z mężem do majątku wspólnego (akt notarialny z dnia 8 października 2024 r.).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.

W świetle powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.

Należy także wskazać, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Przepis art. 31 § 1 tej ustawy stanowi, że:

Natomiast zgodnie z art. 33 pkt 1 i pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W myśl art. 35 ww. Kodeksu wynika:

W świetle art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.

Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy zatem wskazać, że nabyciem w rozumieniu tego przepisu jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę – przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny. Natomiast moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Celem postępowania o zniesienie współwłasności, w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny, jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.

Stosownie do art. 195 ustawy Kodeks cywilny:

Z kolei art. 196 § 1 i § 2 ww. Kodeksu stanowi, że:

Zgodnie zaś z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:

Natomiast zgodnie z art. 211 ww. Kodeksu:

Art. 212 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Z zawartej w powyższym przepisie definicji wynika, że współwłasność charakteryzuje się trzema podstawowymi cechami: jednością przedmiotu, wielością podmiotów oraz niepodzielnością wspólnego prawa.

Jedność przedmiotu oznacza, że w stosunku współwłasności przedmiotem prawa własności przysługującego kilku osobom jest jedna rzecz ruchoma lub nieruchomość. Jeśli rzecz wchodzi w skład zbioru rzeczy, stanowiącego pewną funkcjonalną całość, to współwłasność dotyczy każdej pojedynczej rzeczy wchodzącej w skład takiego zbioru, nie zaś zbioru.

Istotną cechą charakteryzującą współwłasność jest wielość podmiotów prawa własności jednej rzeczy. Chodzi tu o co najmniej dwie lub więcej osób, które pomimo łączącego je stosunku współwłasności są nadal odrębnymi podmiotami prawa.

We współwłasności prawo własności przysługuje, jak wynika z brzmienia cytowanego przepisu, niepodzielnie kilku osobom. Żaden ze współwłaścicieli nie ma więc wyłącznego prawa do fizycznie wydzielonej części rzeczy, a każdemu z nich przysługuje jednakowe prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych współwłaścicieli.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy.

Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku zniesienia współwłasności, jeśli:

-     podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub

-     wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.

Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Zatem, jeżeli przy zniesieniu współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności, oznacza to, że dla części nieruchomości – nabytej w drodze zniesienia współwłasności – datą nabycia, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.

We wniosku wskazała Pani, że w wyniku zniesienia współwłasności nie doszło do zwiększenia Pani udziału ponad udział przysługujący Jej przed zniesieniem współwłasności. Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat a wartość składników majątkowych otrzymanych w wyniku zniesienia współwłasności odpowiadała wartości udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności.

Skoro – jak Pani wskazała – wartość nabytego przez Panią udziału w działkach powstałych w wyniku zniesienia współwłasności, nie przekraczała wartości udziału we współwłasności nieruchomości, której udział nabyła Pani 8 października 2024 r. na podstawie umowy kupna, uznać należy, że – czynność zniesienia współwłasności nie stanowiła dla Pani nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W takiej sytuacji, dla celów podatku dochodowego, bieg terminu pięcioletniego dla działek powstałych w wyniku podziału nieruchomości gruntowej, nabytych w wyniku zniesienia współwłasności należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału w nieruchomości gruntowej na podstawie umowy kupna do majątku wspólnego, tj. od końca 2024 r.

W konsekwencji, odpłatne zbycie w 2025 r. działek nr: 5, 7, 8 i 22 oraz udziałów w drodze, opisanych we wniosku, stanowi dla Pani źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegające opodatkowaniu tym podatkiem, ponieważ odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie.

Dochód z tytułu sprzedaży tej części nieruchomości podlega opodatkowaniu 19% podatkiem, według zasad określonych w art. 30e ww. ustawy.

W myśl bowiem art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

W świetle art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

W myśl art. 22 ust. 6c przywołanej ustawy:

Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawą obliczenia podatku jest zatem dochód, który stanowi różnicę między przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19 ustawy a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:

Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie. Przepis ten stanowi, że:

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

D × W/P

gdzie:

D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,

P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

Powyższe zwolnienie obejmuje więc taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca w sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości.

Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Zatem, w sytuacji wydatkowania w okresie do dnia 31 grudnia 2028 r. przez Panią przychodu uzyskanego ze sprzedaży ww. działek, na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie uprawniona Pani do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego z powyższego zbycia.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.

Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym, niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pani jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla innych osób (np. Pani męża).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.